Relaties
alle pijlers
Ohjee...Dit wordt lastig!
zondag 1 mei 2011 om 13:16
Ik heb nu ruim een jaar een vriend, maar ik bevind mij in een hele lastige situatie.
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
Hij heeft voor mij 7 jaar een relatie gehad, ze hadden een koophuis en allebei geen geld om het alleen te doen. Ze zijn als goede vrienden uit elkaar gegaan, koek was gewoon op. Ze wonen dus nog steeds bij elkaar, iets waar ik natuurlijk heel veel moeite mee heb gehad het afgelopen jaar. Een tijd terug heb ik er een punt achter gezet omdat het me eigenlijk veel te bizar werd allemaal.
Nu komt het (ik weeeeeeeet het...) zij weet niet dat ik besta, niemand weet dat in zijn omgeving. Hij wil de lieve vrede bewaren omdat hij bang is dat zij zich terug zou trekken en t huis met groot verlies zou willen verkopen. Dan zit hij in de schulden en dat wil hij niet. Uiteraard heel veel ruzies en gezeik om gehad.
Nadat ik er een punt achter zette is hij zo geschrokken dat hij tegen haar heeft gezegd dat het zo niet langer kan en dat ze toch wel zal moeten uit dat huis. In die fase zitten we nu. Ze zijn spullen aan het verdelen en een plan aan het maken over hoe of wat. Het is de bedoeling dat ze in juli weg is.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Nu zijn ze op het geniale idee gekomen om samen om vakantie te gaan. Twee weken. Dit onder het mom van afsluiting, dingen rustig doornemen en bespreken zodat ze daarna allebei met een gerust hart verder kunnen met hun leven. Hij blijft zeggen dat hij met mij doorwil, dat ik alles ben en dat hij toekomst in mij ziet. Toen het vakantiebesluit nog niet was genomen heb ik aangegeven dat het me ontzettend veel pijn zou doen, dat ik het een enorm slecht idee vind en dat ik denk dat dat het alleen maar veel moeilijker maakt. Dat ik grote angst heb dat er iets gaat gebeuren, dat ze zich mee laten slepen in een momentje oid. Hij zweert dat er op dat gebied 0,0 aantrekkingskracht is, maar goed. Ik weet gewoon dat dat soort dingen kunnen gebeuren. Hij probeert me echt gerust te stellen, maar ben het geenszins. Na mijn betoog heeft hij toch besloten om te gaan, ook omdat ik heb aangegeven dat het zijn leven is, ik daar niet zoveel over te zeggen heb en als hij denkt dat hij dit moet doen, hij dit ook moet doen. Maar ik heb ook 85x gezegd dat ik het vreselijk vind en dat het me ontzettend zwaar valt. Hij pikt dus alleen datgene eruit waardoor hij het rechtvaardigt.
Wat ik met hem heb is heel speciaal, we houden veel van elkaar en we hebben het ontzettend fijn samen. Het is een hele lieve man die ik ook absoluut vertrouw, al valt me dat soms wel zwaar. Hij heeft me ontzettend veel gegeven, hij is enorm waardevol voor me. En ik weet ook dat ik dat voor hem ben.
Maar hoe kan hij dit nou toch doen? Ze gaan ook al snel, waarschijnlijk over twee weken al oid. Ze moeten nog boeken.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Wat moet ik nu doen? Ik heb al uren non stop gevuurd en aangegeven dat ik het echt een horkenstreek vind, dat is hem wel duidelijk. Hij vind het ook echt heel moeilijk allemaal.
Goed, hij gaat dus. Ik ervaar het echt als een klap in mijn gezicht, maar we vechten al zo lang voor elkaar. We zijn nu zo ver gekomen, het einde is in zicht. Ik ben erg bang dat ik de verkeerde les heb gekozen, dat ik eigenlijk grenzen had moeten stellen en dat ik ontzettend hard onderuit ga. Ik ben ook wel een doemscenario denker, dus ik zie het allemaal al voor me op die vakantie. Word er echt misselijk van als ik eraan denk. Bah.
Hierna schijnt alles dan helemaal rond te zijn, dit is dan echt de afsluiting van alles. Ga ik daar op zitten wachten of is dit me een brug te ver? Ik twijfel niet aan zijn intenties, maar heb wel angst dat ik al die tijd al door een roze bril aan het kijken ben.
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
zondag 1 mei 2011 om 13:19
Ik zeg stop met je grens verleggen en stop met deze vent. Want wat krijg jij hierna nog meer op je bord?
Ik snap de meerwaarde van op vakantie gaan niet. Afsluiting nou dan kan ook thuis in Nederland als zij vertrekt en hij haar uitzwaaid. Als hij echt voor jou zou gaan, zou hij niet met haar op vakantie gaan denk ik zo.
Ik snap de meerwaarde van op vakantie gaan niet. Afsluiting nou dan kan ook thuis in Nederland als zij vertrekt en hij haar uitzwaaid. Als hij echt voor jou zou gaan, zou hij niet met haar op vakantie gaan denk ik zo.
Het gras aan de overkant is niet groen.
zondag 1 mei 2011 om 13:23
quote:meisje22 schreef op 01 mei 2011 @ 13:17:
Ik denk dat zij helemaal niet uit elkaar zijn eerlijk gezegd.
inderdaad....
weet echt niemand iets uit zijn omgeving iets van jullie af? Ook geen ouders of collega's? Want als zij ex is, dan heeft ze in principe niks met deze mensen te maken.
Ben je wel eens in zijn huis geweest?
Blijft hij wel eens bij jouw slapen?
Kun je hem gewoon bellen, of doet hij dan geheimzinnig aan de telefoon?
Gaan jullei samen in jullie woonplaats stappen of moet dat altijd ergens anders gebeuren?
Ondernemen jullie überhaupt activiteiten samen en hoe gedraagt hij zich dan?
Houden jullie handjes vast in het openbaar, zoenen of knuffelen jullie en plein public?
Komen jullie nooit eens een kennis of vriend van hem tegen samen?
Ik denk dat zij helemaal niet uit elkaar zijn eerlijk gezegd.
inderdaad....
weet echt niemand iets uit zijn omgeving iets van jullie af? Ook geen ouders of collega's? Want als zij ex is, dan heeft ze in principe niks met deze mensen te maken.
Ben je wel eens in zijn huis geweest?
Blijft hij wel eens bij jouw slapen?
Kun je hem gewoon bellen, of doet hij dan geheimzinnig aan de telefoon?
Gaan jullei samen in jullie woonplaats stappen of moet dat altijd ergens anders gebeuren?
Ondernemen jullie überhaupt activiteiten samen en hoe gedraagt hij zich dan?
Houden jullie handjes vast in het openbaar, zoenen of knuffelen jullie en plein public?
Komen jullie nooit eens een kennis of vriend van hem tegen samen?
zondag 1 mei 2011 om 13:25
quote:igotsunshine schreef op 01 mei 2011 @ 13:16:
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
Grenzen stellen!
Echt ik ben misschien wat kort door de bocht door een andere topic waarbij een vrouw ook al bezorgt is dat ze te veel claimt, maar wat is dat toch met vrouwen dat ze denken dat ze geduld moeten hebben en moeten vertrouwen in de man.
Het zal best dat hij heel lief is en dat jullie echt van elkaar houden. Maar daar gaat een relatie niet om. Verliefdheid en houden van is slecht de katalysator om een relatie te beginnen. Een relatie zelf draait om veel, veel meer. Respect, vriendschap, vrijheid, waarde, ontplooiing bijvoorbeeld.
Ik heb lange tijd getwijfeld wat de levensles is die ik uit deze relatie moet leren. Is dat vertrouwen & geduld of is dat grenzen stellen?
Accepteren en afwachten? Lesje vertrouwen en geduld? Of nu een paar stappen naar achteren bij de afgrond en mijn grenzen stellen?
Grenzen stellen!
Echt ik ben misschien wat kort door de bocht door een andere topic waarbij een vrouw ook al bezorgt is dat ze te veel claimt, maar wat is dat toch met vrouwen dat ze denken dat ze geduld moeten hebben en moeten vertrouwen in de man.
Het zal best dat hij heel lief is en dat jullie echt van elkaar houden. Maar daar gaat een relatie niet om. Verliefdheid en houden van is slecht de katalysator om een relatie te beginnen. Een relatie zelf draait om veel, veel meer. Respect, vriendschap, vrijheid, waarde, ontplooiing bijvoorbeeld.
zondag 1 mei 2011 om 13:25
Pik je dit..?
Als ik dit lees,vind ik het zonde voor jou..!
Hij gaat met zijn EX op vakantie,2 weken.... Dat is gewoon niet normaal..!
Ik vind dat je allang veel geduld hebt met hem,netjes hoor,ik zou het niet kunnen..!
En als hij zoveel van jou houdt,dan respecteert hij toch jouw wensen en gevoelens...........dat doet hij nu blijkbaar niet..
Heel veel succes meis,praat en denk er nog maar eens goed over..! X
Als ik dit lees,vind ik het zonde voor jou..!
Hij gaat met zijn EX op vakantie,2 weken.... Dat is gewoon niet normaal..!
Ik vind dat je allang veel geduld hebt met hem,netjes hoor,ik zou het niet kunnen..!
En als hij zoveel van jou houdt,dan respecteert hij toch jouw wensen en gevoelens...........dat doet hij nu blijkbaar niet..
Heel veel succes meis,praat en denk er nog maar eens goed over..! X
zondag 1 mei 2011 om 13:29
Jullie hebben al een jaar wat samen, zijn ex-waar-hij-nog-mee-samenwoont weet niets van jullie af, je bent dus al die tijd ook nog nooit bij hem thuis geweest, blijven slapen?
En nu gaan ze ook nog 2 weken samen op vakantie. Om het af te sluiten. Terwijl ze geen geld hebben om het huis financieel af te ronden..
Ik zou mijn hardloopschoenen maar uit de kast halen...
En nu gaan ze ook nog 2 weken samen op vakantie. Om het af te sluiten. Terwijl ze geen geld hebben om het huis financieel af te ronden..
Ik zou mijn hardloopschoenen maar uit de kast halen...
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 1 mei 2011 om 13:30
Dit vind ik echt heel raar. Jij hebt de relatie verbroken omdat je er - vrij terecht, in mijn ogen - niet tegen kon dat hij nog samenwoonde met zijn ex en dat zij niets van jouw bestaan wist, hij vond dat zo erg en wilde je per se terugwinnen en nu doet hij zoiets. Dan zit er toch iets helemaal scheef bij je.
Dat ze al die tijd kennelijk noodgedwongen hebben samengewoond, oké, dat zal dan wel, maar dit is natuurlijk helemaal niet noodgedwongen, dit is gewoon bewust de grens nog wat verder oprekken en daar zou ik me niet voor lenen. Ik vind het echt bespottelijk. Als ze het er nog zo ontzettend moeilijk mee hebben dat die relatie over is dan denk ik dat hij nog helemaal niet toe is aan een nieuwe relatie, eerlijk gezegd betwijfel ik ook of het wel zo heel erg over is.
Dat ze al die tijd kennelijk noodgedwongen hebben samengewoond, oké, dat zal dan wel, maar dit is natuurlijk helemaal niet noodgedwongen, dit is gewoon bewust de grens nog wat verder oprekken en daar zou ik me niet voor lenen. Ik vind het echt bespottelijk. Als ze het er nog zo ontzettend moeilijk mee hebben dat die relatie over is dan denk ik dat hij nog helemaal niet toe is aan een nieuwe relatie, eerlijk gezegd betwijfel ik ook of het wel zo heel erg over is.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
zondag 1 mei 2011 om 13:34
Heeft hij onderstaande smoezen wel eens gebruikt?
1. Het is met jou zo anders
2. Ik hou zo van jou
3. Mijn vrouw en ik leven al jaren als broer en zus
4. Het gevoel dat ik bij jou heb, heb ik nog nooit gehad
5. Als mijn schoonmoeder weer beter is vertel ik het haar
6. De kinderen hebben het er moeilijk mee
7. Mijn vrouw dreigt zelfmoord te plegen als ik wegga
8. Ik ben nog nooit zo verliefd geweest
9. Nee, dit gaat niet alleen om de sex
10. Ik ga nu echt bij d;r weg
En de andere 375 staan hier:
phillippa in "Lijst met smoezen"
1. Het is met jou zo anders
2. Ik hou zo van jou
3. Mijn vrouw en ik leven al jaren als broer en zus
4. Het gevoel dat ik bij jou heb, heb ik nog nooit gehad
5. Als mijn schoonmoeder weer beter is vertel ik het haar
6. De kinderen hebben het er moeilijk mee
7. Mijn vrouw dreigt zelfmoord te plegen als ik wegga
8. Ik ben nog nooit zo verliefd geweest
9. Nee, dit gaat niet alleen om de sex
10. Ik ga nu echt bij d;r weg
En de andere 375 staan hier:
phillippa in "Lijst met smoezen"
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
zondag 1 mei 2011 om 13:34
Je moet jezelf de vraag stellen of je in deze situatie gelukkig kan worden. Het klinkt misschien hard en je wilt het vast niet horen, maar ik denk dat als je vriend echt van je houd absoluut meer rekening met je zou houden en echt voor je zou gaan. Ik denk dat hij het zolang mogelijk wil rekken met zijn ex, omdat hij ook nog veel van haar houd.
Als ik in jou situatie zat, zou ik ermee stoppen.
Als ik in jou situatie zat, zou ik ermee stoppen.
zondag 1 mei 2011 om 13:35
zondag 1 mei 2011 om 13:38
quote:igotsunshine schreef op 01 mei 2011 @ 13:16:
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Ook zo typisch...het is zogenaamd al 2 jaar uit, maar ze zijn al die jaren dus samen blijven wonen...Kijk, ik begrijp dat de laatste jaren moeilijk waren qua huizen verkopen, maar in 2 jaar tijd had het toch wel moeten lukken?
En als het erom gaat dat ze met verlies moeten verkopen had jij allang met je 'vriend' haar kunnen uitkopen.
Ik geloof dus geen hol van het verhaaltje waarmee hij je zoet houdt. Hoe lang had hij dan met zijn 'ex' samen willen blijven wonen? Tot het huis wel met winst verkocht kan worden? En hebben ze soms afgesproken dat ze, ondanks dat ze ex-partners zijn, allebei geen nieuwe relaties aangaan in de tijd dat ze nog samenwonen?
Uuuuuhm.....
klinkt gewoon als een vaste relatie ja.
Ze hebben het er allebei wel heel erg moeilijk mee, en dat snap ik ook, 7 jaar is niet niets. Maar het besluit is wel definitief, ze willen geen relatie meer met elkaar, maar willen wel graag gewoon vrienden kunnen blijven. Iets dat ze de afgelopen ruim twee jaar ook al zijn. Zo lang is het al uit ook.
Ook zo typisch...het is zogenaamd al 2 jaar uit, maar ze zijn al die jaren dus samen blijven wonen...Kijk, ik begrijp dat de laatste jaren moeilijk waren qua huizen verkopen, maar in 2 jaar tijd had het toch wel moeten lukken?
En als het erom gaat dat ze met verlies moeten verkopen had jij allang met je 'vriend' haar kunnen uitkopen.
Ik geloof dus geen hol van het verhaaltje waarmee hij je zoet houdt. Hoe lang had hij dan met zijn 'ex' samen willen blijven wonen? Tot het huis wel met winst verkocht kan worden? En hebben ze soms afgesproken dat ze, ondanks dat ze ex-partners zijn, allebei geen nieuwe relaties aangaan in de tijd dat ze nog samenwonen?
Uuuuuhm.....
klinkt gewoon als een vaste relatie ja.
zondag 1 mei 2011 om 13:38
Ik vind dat dit niets met lessen te maken heeft. Hij duwt je, ondanks zogenaamd vragen wat je er van vindt, in een hoek. Want hij gaat toch.
En als hij al oprecht zou zijn, waarom dan 2 weken? Waarom niet een weekendje dan? Wat moeten ze bespreken? Hoe ze een doorstart kunnen maken? Nog een keertje neuken ter afscheid?
Ik zou hem zeggen, ga jij maar lekker op vakantie met haar. En voor jezelf beslissen dat het leuk was, maar hier ophoudt.
Succes.
En als hij al oprecht zou zijn, waarom dan 2 weken? Waarom niet een weekendje dan? Wat moeten ze bespreken? Hoe ze een doorstart kunnen maken? Nog een keertje neuken ter afscheid?
Ik zou hem zeggen, ga jij maar lekker op vakantie met haar. En voor jezelf beslissen dat het leuk was, maar hier ophoudt.
Succes.
zondag 1 mei 2011 om 13:40
Als zij al zo lang uit elkaar zijn en al die tijd echt alleen maar vrienden zijn, dan snap ik niet dat hij bang is dat zij boos zou worden als ze het hoort van jullie? Als je vrienden bent, dan ben je toch juist blij voor de ander als die een nieuwe liefde vindt en daarmee gelukkig is? Wat zegt hij hierover als je hierop doorvraagt? Want dit zou wat mij betreft toch echt schreeuwen om verdere uitleg! Mijn gedachte zou toch zijn dat er in ieder geval bij 1 van hen sprake is van meer dan vriendschap...
En 2 weken met je ex op vakantie om alles af te sluiten terwijl je al zo lang uit elkaar bent en al een jaar een ander hebt vind ik echt van de zotte! Afsluiten hadden ze al lang moeten doen. En als dat nu nog moet en jij hebt zoveel moeite met deze manier, dan vind ik dat hij een andere manier moet zoeken uit respect voor jou.
En 2 weken met je ex op vakantie om alles af te sluiten terwijl je al zo lang uit elkaar bent en al een jaar een ander hebt vind ik echt van de zotte! Afsluiten hadden ze al lang moeten doen. En als dat nu nog moet en jij hebt zoveel moeite met deze manier, dan vind ik dat hij een andere manier moet zoeken uit respect voor jou.
zondag 1 mei 2011 om 13:43
Ach, wel handig zo'n afscheidvakantie, gaat er vanalles borrelen enz. en heeft hij een goede reden om zijn huis niet te verkopen en bij zijn ex(?)vriendin te blijven.
Noodgedwongen in 1 huis moeten blijven wonen komt wel vaker voor en hoeft geen probleem te zijn, maar na een jaar(!) zou het verdriet toch zover gezakt moeten zijn dat je daar gewoon over de vloer kan komen. Lullige situatie, zeker, maar op een gegeven moment ga je toch verder, ondanks dat huis?
Dat doen ze niet, nee ze gaan samen spenden op vakantie???
hmmm...
Noodgedwongen in 1 huis moeten blijven wonen komt wel vaker voor en hoeft geen probleem te zijn, maar na een jaar(!) zou het verdriet toch zover gezakt moeten zijn dat je daar gewoon over de vloer kan komen. Lullige situatie, zeker, maar op een gegeven moment ga je toch verder, ondanks dat huis?
Dat doen ze niet, nee ze gaan samen spenden op vakantie???
hmmm...
