En straks..
maandag 23 mei 2011 om 09:21
dan heb ik eindelijk een plek voor mezelf....
Na 3 jaar samenwonen/4 jaar relatie heb ik eindelijk iets gevonden wat ik kan betalen en dicht bij mijn werk in de buurt is.
En nu hebben we besloten de relatie op ' pauze ' te zetten. Eigenlijk wilde ik het uitmaken, voor hem omdat hij zoveel van me pikt. Voor mezelf, omdat ik het ook allemaal niet weet.
Ik heb voor de 2e keer met iemand anders gezoend, iemand die ik al heel lang ken, waar ik goed mee kan praten en waar bij ik eindelijk de ruimte krijg om mijn gevoelens te uiten.
En dan voel ik me zo eenzaam, omdat mijn vriend niet zijn emoties kan uiten, niet sociaal is, laks is in zijn eigen huis onderhouden, niet ziet dat het vies wordt, niet kookt voor zichzelf. Ik krijg de ruimte om alles voor hem in te vullen, en dat doe ik, en uiteindelijk kom ik er achter dat ik de hele kar trek, en dat hij dat wel best vind. En daar ben ik gewoon zo moe van...
Hij wilt me niet kwijt, en hij wilt nog proberen in relatietherapie het op te lossen.
Over een paar weken dan ga ik verhuizen. Ik moet al mijn spullen pakken en ik moet spullen kopen, ik laat mijn huisdieren hier achter, ik laat 3 jaar samenwonen achter, ik laat mijn toekomstplannen samen met hem achter...
Maar dit is wat ik wilde. Een plek van mij alleen, waar ik voor werk, waar niemand iets van me kan eisen.
Na 3 jaar samenwonen/4 jaar relatie heb ik eindelijk iets gevonden wat ik kan betalen en dicht bij mijn werk in de buurt is.
En nu hebben we besloten de relatie op ' pauze ' te zetten. Eigenlijk wilde ik het uitmaken, voor hem omdat hij zoveel van me pikt. Voor mezelf, omdat ik het ook allemaal niet weet.
Ik heb voor de 2e keer met iemand anders gezoend, iemand die ik al heel lang ken, waar ik goed mee kan praten en waar bij ik eindelijk de ruimte krijg om mijn gevoelens te uiten.
En dan voel ik me zo eenzaam, omdat mijn vriend niet zijn emoties kan uiten, niet sociaal is, laks is in zijn eigen huis onderhouden, niet ziet dat het vies wordt, niet kookt voor zichzelf. Ik krijg de ruimte om alles voor hem in te vullen, en dat doe ik, en uiteindelijk kom ik er achter dat ik de hele kar trek, en dat hij dat wel best vind. En daar ben ik gewoon zo moe van...
Hij wilt me niet kwijt, en hij wilt nog proberen in relatietherapie het op te lossen.
Over een paar weken dan ga ik verhuizen. Ik moet al mijn spullen pakken en ik moet spullen kopen, ik laat mijn huisdieren hier achter, ik laat 3 jaar samenwonen achter, ik laat mijn toekomstplannen samen met hem achter...
Maar dit is wat ik wilde. Een plek van mij alleen, waar ik voor werk, waar niemand iets van me kan eisen.
maandag 23 mei 2011 om 14:10
quote:aluminiumfolie schreef op 23 mei 2011 @ 09:39:
pfoe, weet het ook niet, even van me afschrijven.
Het is gewoon raar dat ik nu dan eindelijk op eigen benen ga staan, iets waar ik echt heel blij mee ben en m'n relatie op instorten staat, iets waar ik om kan janken.
Dus inderdaad sterkte en van harte ofzo ...
Ik snap wat je bedoeld, eigenlijk wil de stekker uit
jullie relatie trekken maar voor de goede vrede heb
je ingestemd met een relatietherapie.
Overigens denk ik niet dat die gaat slagen.
Niet iedere relatie is een succes.
pfoe, weet het ook niet, even van me afschrijven.
Het is gewoon raar dat ik nu dan eindelijk op eigen benen ga staan, iets waar ik echt heel blij mee ben en m'n relatie op instorten staat, iets waar ik om kan janken.
Dus inderdaad sterkte en van harte ofzo ...
Ik snap wat je bedoeld, eigenlijk wil de stekker uit
jullie relatie trekken maar voor de goede vrede heb
je ingestemd met een relatietherapie.
Overigens denk ik niet dat die gaat slagen.
Niet iedere relatie is een succes.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 23 mei 2011 om 14:16
Zelf zou ik ook niet kiezen voor 'latten na samenwonen'. Tenzij het puur om een externe factor gaat. Bijv., je bent nog jong, woont samen, en je verhuist i.v.m. een studie ver weg. Dat is een heel ander verhaal.
Gezien de context van dit verhaal en mijn onderbuikgevoel (sorry ik kan het niet duidelijker uitleggen), denk ik dat relatietherapie weinig resultaat zal hebben. En, TO moet er zelf ook met beide benen instaan en dat gevoel heb ik niet. Ik kan het mis hebben, en ik begrijp zeer zeker dat het een verdrietige situatie is. Ik hoop dan ook TO dat je er snel uitkomt, zij het met of zonder hem. Geef jezelf even de tijd om na te denken over alle opties.
TO, sterkte met inpakken!
Gezien de context van dit verhaal en mijn onderbuikgevoel (sorry ik kan het niet duidelijker uitleggen), denk ik dat relatietherapie weinig resultaat zal hebben. En, TO moet er zelf ook met beide benen instaan en dat gevoel heb ik niet. Ik kan het mis hebben, en ik begrijp zeer zeker dat het een verdrietige situatie is. Ik hoop dan ook TO dat je er snel uitkomt, zij het met of zonder hem. Geef jezelf even de tijd om na te denken over alle opties.
TO, sterkte met inpakken!