Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag .. Deel 3
donderdag 2 juni 2011 om 12:43
donderdag 2 juni 2011 om 13:02
even een ego bericht:
sinds Patrick zijn overlijden scheer ik me met zijn scheermes. Misschien heel stom en onhygienisch maar ik vind het zo fijn om zoiets praktisch wat echt van hem is te blijven gebruiken. Vanmorgen mijn benen geschoren en waar ik allang bang voor was is nu toch gebeurt ik heb me meermaals open gehaald. Tja ik zal vrees ik toch in ieder geval een nieuw mesje moeten kopen. Overigens is het een kruidvat mesje vind ik dat het toch nog lang heeft volgehouden.
sinds Patrick zijn overlijden scheer ik me met zijn scheermes. Misschien heel stom en onhygienisch maar ik vind het zo fijn om zoiets praktisch wat echt van hem is te blijven gebruiken. Vanmorgen mijn benen geschoren en waar ik allang bang voor was is nu toch gebeurt ik heb me meermaals open gehaald. Tja ik zal vrees ik toch in ieder geval een nieuw mesje moeten kopen. Overigens is het een kruidvat mesje vind ik dat het toch nog lang heeft volgehouden.
donderdag 2 juni 2011 om 13:39
(weer ego)
Shit, de day after. Eerst had ik geen puf om eruit te komen en droomde ik van alles door elkaar. Rare dingen vooral, over beestjes in mijn rijst die na het koken gingen leven.... apart.
Ik had al gezien dat het (heel) mooi weer is. Nu ben ik soort van wakker.... en aan het janken.
Vroeger, in mijn studentenwoonplaats (waar ik al die mensen van gisteren dus van ken) was het op dit soort dagen nooit moeilijk om iemand te vinden die mee ging naar terras of naar t water. En eigenlijk hoefde je niet eens iemand te bellen, als je er zo heen liep kwam je ook genoeg bekenden tegen.
Nu denk ik: wat zal ik eens gaan doen.... in mijn eentje. Heb niet zo'n zin om naar mijn ouders te gaan en daar in de tuin te liggen... want dan ben ik weer bij mijn ouders. Kom er net vandaan eigenlijk.
Vriendinnen bellen heb ik ook geen zin in. Vermoedelijk hebben ze al plannen voor vandaag en heb ook niet echt zin om 'bij te praten'.
Dus ik zal wel weer alleen ergens heen gaan.
Wat me bijna nog het meest raakte gisteren was dat één van die jongens zei dat ik wel anders was gaan praten door de jaren heen (minder accent). Dan denk ik: ja we kennen elkaar al tien jaar, hij weet hoe ik was toen ik 19 was, hoe ik praatte, hoe dronken ik altijd was, hoe dik ik werd en toen weer dun.... Hij kent gewoon 'meer' Moon dan de mensen waar ik nu mee omga.
Die kennen me met dit figuur, weinig accent, gewoon hoe zij mij nu zien.
Het zijn dingen die er weinig toe doen, maar ik realiseerde me dat ik met die mensen van gisteren een soort geschiedenis heb, en met de mensen van nu veel minder. (en ik krijg het ook niet omdat ik niet zoveel aan ze vertel)
En er was een soort ex (nooit echt wat mee gehad maar wel bijna), die had ik ook wel wat langer willen spreken maar das altijd lastig met zijn vriendin in de buurt.
En een andere vriendin die ik eigenlijk nooit meer spreek maar die me destijds nog wel heeft bezocht in de tijd dat ik in t ziekenhuis in therapie was.
Ik mis ze gewoon. Verdorie. Als ze nu hier met zijn allen op het terras zaten zou ik geen moment aarzelen en heen fietsen.
De mensen met wie ik gisteren uit eten geweest ben waren niet eens mijn vrienden, maar vrienden van de vriendin van het feest. Ik kende een paar wel maar ging vroeger eigenlijk nooit met ze om. Maar ik kon mee, ik kon aanschuiven, het was heel leuk. En nu zie ik ze vast tijden niet
Nu eerst koffie. Weet niet of het een dag is om thuis te blijven huilen en uit te rusten, of toch iets te gaan doen.
Eén jongen uit mijn oude woonplaats woonde sinds een paar jaar bij mij in de stad. In t begin gingen we nog wel eens samen iets doen maar hij maakte soms rare opmerkingen en ik voelde me ongemakkelijk daarbij. Heb t contact laten verwateren. Hoorde dat ie nu verhuisd is en toen dacht ik wel: Nu ben ik hier helemaal alleen... van die groep. t Is eigenlijk geen verschil want ik zag hem niet meer.... maar t is toch anders....
Oh en ik had nog over mijn studieplan gepraat met iemand en die vond dat ik juist beter kon gaan werken en me 'opwerken'. Dat dat sneller is dan weer een studie beginnen.
Weet niet of ik het met hem eens ben maar t werpt wel weer ander licht op de zaak.
Shit, de day after. Eerst had ik geen puf om eruit te komen en droomde ik van alles door elkaar. Rare dingen vooral, over beestjes in mijn rijst die na het koken gingen leven.... apart.
Ik had al gezien dat het (heel) mooi weer is. Nu ben ik soort van wakker.... en aan het janken.
Vroeger, in mijn studentenwoonplaats (waar ik al die mensen van gisteren dus van ken) was het op dit soort dagen nooit moeilijk om iemand te vinden die mee ging naar terras of naar t water. En eigenlijk hoefde je niet eens iemand te bellen, als je er zo heen liep kwam je ook genoeg bekenden tegen.
Nu denk ik: wat zal ik eens gaan doen.... in mijn eentje. Heb niet zo'n zin om naar mijn ouders te gaan en daar in de tuin te liggen... want dan ben ik weer bij mijn ouders. Kom er net vandaan eigenlijk.
Vriendinnen bellen heb ik ook geen zin in. Vermoedelijk hebben ze al plannen voor vandaag en heb ook niet echt zin om 'bij te praten'.
Dus ik zal wel weer alleen ergens heen gaan.
Wat me bijna nog het meest raakte gisteren was dat één van die jongens zei dat ik wel anders was gaan praten door de jaren heen (minder accent). Dan denk ik: ja we kennen elkaar al tien jaar, hij weet hoe ik was toen ik 19 was, hoe ik praatte, hoe dronken ik altijd was, hoe dik ik werd en toen weer dun.... Hij kent gewoon 'meer' Moon dan de mensen waar ik nu mee omga.
Die kennen me met dit figuur, weinig accent, gewoon hoe zij mij nu zien.
Het zijn dingen die er weinig toe doen, maar ik realiseerde me dat ik met die mensen van gisteren een soort geschiedenis heb, en met de mensen van nu veel minder. (en ik krijg het ook niet omdat ik niet zoveel aan ze vertel)
En er was een soort ex (nooit echt wat mee gehad maar wel bijna), die had ik ook wel wat langer willen spreken maar das altijd lastig met zijn vriendin in de buurt.
En een andere vriendin die ik eigenlijk nooit meer spreek maar die me destijds nog wel heeft bezocht in de tijd dat ik in t ziekenhuis in therapie was.
Ik mis ze gewoon. Verdorie. Als ze nu hier met zijn allen op het terras zaten zou ik geen moment aarzelen en heen fietsen.
De mensen met wie ik gisteren uit eten geweest ben waren niet eens mijn vrienden, maar vrienden van de vriendin van het feest. Ik kende een paar wel maar ging vroeger eigenlijk nooit met ze om. Maar ik kon mee, ik kon aanschuiven, het was heel leuk. En nu zie ik ze vast tijden niet
Nu eerst koffie. Weet niet of het een dag is om thuis te blijven huilen en uit te rusten, of toch iets te gaan doen.
Eén jongen uit mijn oude woonplaats woonde sinds een paar jaar bij mij in de stad. In t begin gingen we nog wel eens samen iets doen maar hij maakte soms rare opmerkingen en ik voelde me ongemakkelijk daarbij. Heb t contact laten verwateren. Hoorde dat ie nu verhuisd is en toen dacht ik wel: Nu ben ik hier helemaal alleen... van die groep. t Is eigenlijk geen verschil want ik zag hem niet meer.... maar t is toch anders....
Oh en ik had nog over mijn studieplan gepraat met iemand en die vond dat ik juist beter kon gaan werken en me 'opwerken'. Dat dat sneller is dan weer een studie beginnen.
Weet niet of ik het met hem eens ben maar t werpt wel weer ander licht op de zaak.
donderdag 2 juni 2011 om 13:44
Oh Panter ik mis jullie wel hoor (waarom zit ik hier alweer met paar dagen ) maar het past er niet zo goed meer bij in mijn hoofd.
Vind het ook heel leuk dat Sanne en jij nu meeschrijven (er komen wel eens nieuwelingen die alleen ego-posten en na drie dagen weer weg zijn bij wijze van spreken, maar jullie schrijven gewoon leuk mee en met belangstelling voor de rest, jullie passen gewoon leuk in de groep). Maar ik merk dat het me moeite kost om me te concentreren op de teksten, van iedereen eigenlijk. Het is gewoon een goed moment om t forum wat met rust te laten.
Liep gisteren over het station van de eerste grote Viva-meet, waar ik Choco en IBI ook gezien heb. Heb wel aan jullie gedacht
Vind het ook heel leuk dat Sanne en jij nu meeschrijven (er komen wel eens nieuwelingen die alleen ego-posten en na drie dagen weer weg zijn bij wijze van spreken, maar jullie schrijven gewoon leuk mee en met belangstelling voor de rest, jullie passen gewoon leuk in de groep). Maar ik merk dat het me moeite kost om me te concentreren op de teksten, van iedereen eigenlijk. Het is gewoon een goed moment om t forum wat met rust te laten.
Liep gisteren over het station van de eerste grote Viva-meet, waar ik Choco en IBI ook gezien heb. Heb wel aan jullie gedacht
donderdag 2 juni 2011 om 15:23
Succes / sterkte IBI.
Ik ben gedoucht, aangekleed, heb ontbeten en afgewassen. Begin weer te wennen aan het idee dat ik hier ben, ver van mijn oude vrienden.
Ga trouwens dit weekend wandelen via een internet wandelgroep, misschien leuk om ook wat nieuwe mensen mee te onmoeten.
Er is echt niks mis met het meidengroepje dat ik hier heb.... maar ik voel me gewoon prettiger bij gemengde vriendengroepen, denk ik.
Bleh ik heb een beetje hoofdpijn. Wilde op de fiets weggaan maar ik wacht nog even.
Ik ben gedoucht, aangekleed, heb ontbeten en afgewassen. Begin weer te wennen aan het idee dat ik hier ben, ver van mijn oude vrienden.
Ga trouwens dit weekend wandelen via een internet wandelgroep, misschien leuk om ook wat nieuwe mensen mee te onmoeten.
Er is echt niks mis met het meidengroepje dat ik hier heb.... maar ik voel me gewoon prettiger bij gemengde vriendengroepen, denk ik.
Bleh ik heb een beetje hoofdpijn. Wilde op de fiets weggaan maar ik wacht nog even.
donderdag 2 juni 2011 om 21:02
Ik kreeg een SMS
Volgens mij is lorazepam en oxazepam niet helemaal hetzelfde. Maar het zit wel in dezelfde richting.
Misschien dat het één iets sneller en korter werkt en het ander iets later en iets langer. Zoiets.
Maar ik ben bekend met lorazepam. Ik vind het fijn spul. (weet dat het over het algemeen niet wordt aangeraden want verslavend etc.... maar ik vind het fijn spul)
Je mag er alleen niet mee autorijden en tegenwoordig wil ik zelf eigenlijk ook niet meer op de fiets aan t verkeer deelnemen met dat spul op. Je wordt er wel trager van.
Volgens mij is lorazepam en oxazepam niet helemaal hetzelfde. Maar het zit wel in dezelfde richting.
Misschien dat het één iets sneller en korter werkt en het ander iets later en iets langer. Zoiets.
Maar ik ben bekend met lorazepam. Ik vind het fijn spul. (weet dat het over het algemeen niet wordt aangeraden want verslavend etc.... maar ik vind het fijn spul)
Je mag er alleen niet mee autorijden en tegenwoordig wil ik zelf eigenlijk ook niet meer op de fiets aan t verkeer deelnemen met dat spul op. Je wordt er wel trager van.
donderdag 2 juni 2011 om 21:08
donderdag 2 juni 2011 om 21:15
donderdag 2 juni 2011 om 21:17
Ik hoop dat hier nog iemand is die met Mika verder wil praten? Ik ga douchen en naar bed. Drukke dag gehad en drukke dagen in het vooruitzicht..
Ik kom zo nog even kijken maar nog een dikke en laat je niet gek maken Mika.. Sommige mensen zijn gewoon vreselijk.. Laat dat je niet beinvloeden, ik vind jou een leuke, lieve, soms gekke (maar positief!) en wijze vrouw.
Ik kom zo nog even kijken maar nog een dikke en laat je niet gek maken Mika.. Sommige mensen zijn gewoon vreselijk.. Laat dat je niet beinvloeden, ik vind jou een leuke, lieve, soms gekke (maar positief!) en wijze vrouw.
