Psyche
alle pijlers
Goede dag, slechte dag .. Deel 3
vrijdag 3 juni 2011 om 00:02
Wat dat betreft is het misschien juist goed dat hij ander werk moet gaan zoeken. Je schreef dat hij nu niet solliciteert, maar op een gegeven moment moet hij wel toch? Of is dat sowieso onderdeel vh sociaal plan.. In ieder geval, het zal mogelijk een gunstige verandering meebrengen, nieuw werk en hopelijk nieuwe ontwikkelingen waar hij iets mee kan.
Meiden ik ga ervandoor!
en sterkte allemaal!!
Panter
Meiden ik ga ervandoor!
en sterkte allemaal!!
Panter
vrijdag 3 juni 2011 om 00:02
quote:mika65 schreef op 02 juni 2011 @ 23:52:
Moon daar kan ik me ook zo aan ergeren dat gezucht en gesteun. Dan doe ik het liever zelf. Ik zeg altijd tis graag of heulemoal niet.
Ha blij dat je het herkent
Had ook evt reacties verwacht van: klus geklaard is klus geklaard, toch? Of het nou lachend of zuchtend gebeurt.
Vader is al een aantal keer hier geweest (voor andere dingen) en dan iedere keer: oh ja dat ene klusje moet nog. Tja heb nu niet dat en dat spulletje mee.
Of als ik daar dan ben (bij ouders) begint ie er weer over. Maarja dan ben ik daar dus dan kan ik er ook ff niks mee.
Binnenkort maar ff duidelijke afspraak maken dan, wanneer hij komt. En dat ie zn spulletjes mee neemt
En de rest van de klussen doe ik dan eigenlijk nog liever met andere mensen, dat het gewoon gezellig is.
Moon daar kan ik me ook zo aan ergeren dat gezucht en gesteun. Dan doe ik het liever zelf. Ik zeg altijd tis graag of heulemoal niet.
Ha blij dat je het herkent
Had ook evt reacties verwacht van: klus geklaard is klus geklaard, toch? Of het nou lachend of zuchtend gebeurt.
Vader is al een aantal keer hier geweest (voor andere dingen) en dan iedere keer: oh ja dat ene klusje moet nog. Tja heb nu niet dat en dat spulletje mee.
Of als ik daar dan ben (bij ouders) begint ie er weer over. Maarja dan ben ik daar dus dan kan ik er ook ff niks mee.
Binnenkort maar ff duidelijke afspraak maken dan, wanneer hij komt. En dat ie zn spulletjes mee neemt
En de rest van de klussen doe ik dan eigenlijk nog liever met andere mensen, dat het gewoon gezellig is.
vrijdag 3 juni 2011 om 00:12
over 2 weken is het 2 jaar geleden dat we getrouwd zijn. Toen Patrick ziek werd heeft hij eens tegen me gezegd: je hebt zeker nu wel spijt dat we getrouwd zijn nu kan je er niet makkelijk meer onderuit. En toen zei ik dat ik juist nu blij was dat we getrouwd waren en dat niemand ons dat nog kon afpakken. Toen hij heel erg ziek was kwam er een dokter binnen en die vroeg aan hem hoe zijn vriendin heette. En het was ff stil je zag hem een beetje verontwaardigd kijken en hij zei: das IBI mijn en zijn achternaam. Het was zijn manier om duidelijk te maken dat ik niet zomaar zijn vriendin was maar zijn vrouw. Ik weet het gewoon niet meer nog voor ik goed en wel gewend zijn om de vrouw van te zijn werd ik weduwe van. VERDOMME ik wil hem zo graag terug ik mis hem zo enorm
vrijdag 3 juni 2011 om 00:15
Haha nee ik kan best klussen
Het is meer dat er nu zoveel dingen nog moeten (meubels in elkaar enzo) dat ik het liever samen doe met iemand. Omdat ik in de afgelopen maanden gezien heb dat ik niet in mijn eentje aan die meubels begin. Vind t niet gezellig om dat allemaal alleen te doen.
Ik kan wel een beetje klussen. Maar heb nog niet alle apparaten zelf (boor enzo). Heb jij dat soort dingen allemaal zelf, Mika?
Het is meer dat er nu zoveel dingen nog moeten (meubels in elkaar enzo) dat ik het liever samen doe met iemand. Omdat ik in de afgelopen maanden gezien heb dat ik niet in mijn eentje aan die meubels begin. Vind t niet gezellig om dat allemaal alleen te doen.
Ik kan wel een beetje klussen. Maar heb nog niet alle apparaten zelf (boor enzo). Heb jij dat soort dingen allemaal zelf, Mika?
vrijdag 3 juni 2011 om 00:21
Eerder had ik wel een boormachine enzo maar ben bij vriend weggegaan en heb daar alles gelaten. Maar een schroevendraaier heb ik wel. Meubels in elkaar zetten ben ik goed in
Ibi het leven is niet eerlijk het leven sucks
Ik ga naar bed de lorazepam is goed ingewerkt kan ik zo lekker in slaap vallen, hoop ik.
Trusten allemaal en bedankt allemaal voor de luisterende oortjes
Ibi het leven is niet eerlijk het leven sucks
Ik ga naar bed de lorazepam is goed ingewerkt kan ik zo lekker in slaap vallen, hoop ik.
Trusten allemaal en bedankt allemaal voor de luisterende oortjes
vrijdag 3 juni 2011 om 00:27
nog geen anderhalf jaar moon das toch niet eerlijk?
Weet nog niet wat ik die dag ga doen. Oom en tante hebben gezegd die dag vrij te houden en als ik ergens naar toe wil dat ze me ernaar toe rijden, als ik tv wil kijken op de bank ik dat daar mag doen, als ik wil praten bij hun terecht kan en als ik iemand wil hebben om tegenaan te schoppen ze hard wegrennen ik weet het gewoon niet.
Op onze eerste trouwjaardag kreeg patrick zijn eerste chemo ik vond dat erg vervelend en hij zei alleen maar IBI des te meer hebben we te vieren komende jaren we vieren niet alleen ons huwelijk maar ook de eerste dag naar genezing. Hij was zo positief
Weet nog niet wat ik die dag ga doen. Oom en tante hebben gezegd die dag vrij te houden en als ik ergens naar toe wil dat ze me ernaar toe rijden, als ik tv wil kijken op de bank ik dat daar mag doen, als ik wil praten bij hun terecht kan en als ik iemand wil hebben om tegenaan te schoppen ze hard wegrennen ik weet het gewoon niet.
Op onze eerste trouwjaardag kreeg patrick zijn eerste chemo ik vond dat erg vervelend en hij zei alleen maar IBI des te meer hebben we te vieren komende jaren we vieren niet alleen ons huwelijk maar ook de eerste dag naar genezing. Hij was zo positief
vrijdag 3 juni 2011 om 00:40
Nee het is niet eerlijk. Ik heb het idee dat niks in jouw leven eerlijk is.... Dat bedoel ik niet negatief naar jou toe... maar ik had je zoveel meer geluk gegund
Sommige mensen hebben het over dat iedereen zn portie krijgt en blabla.... maar als ik dan jouw verhaal hoor denk ik: daar klopt niks van. Het gaat gewoon at random allemaal.
Sommige mensen hebben het over dat iedereen zn portie krijgt en blabla.... maar als ik dan jouw verhaal hoor denk ik: daar klopt niks van. Het gaat gewoon at random allemaal.
vrijdag 3 juni 2011 om 00:46
dank jullie wel!
Moon ik dacht echt toen we gingen trouwen dat het alleen maar beter kon gaan. Ja ik had ellende gehad maar nu was ik getrouwd en zou ik een gezin gaan stichten enz. En dan ineens vind ik het allemaal zo oneerlijk. Vanaf mijn derde geen vader meer, 20ste geen moeder en 27ste geen man meer. En dan zie ik andere mensen "fluitend" door het leven gaan. Mensen wiens grootste verlies is hun fijne schoenen die kapot zijn gegaan en dan denk ik wel eens waarom heb ik nou alle pech en hun helemaal niets?
Moet zo, ondanks depressieve bui en janken gaan slapen moet morgen echt om 10.00 bij eerste client zijn bah ik heb het al eerder geschreven maar waarom moeten deze emo-avonden nou altijd het heftigst zijn als ik de volgende dag moet werken?
Moon ik dacht echt toen we gingen trouwen dat het alleen maar beter kon gaan. Ja ik had ellende gehad maar nu was ik getrouwd en zou ik een gezin gaan stichten enz. En dan ineens vind ik het allemaal zo oneerlijk. Vanaf mijn derde geen vader meer, 20ste geen moeder en 27ste geen man meer. En dan zie ik andere mensen "fluitend" door het leven gaan. Mensen wiens grootste verlies is hun fijne schoenen die kapot zijn gegaan en dan denk ik wel eens waarom heb ik nou alle pech en hun helemaal niets?
Moet zo, ondanks depressieve bui en janken gaan slapen moet morgen echt om 10.00 bij eerste client zijn bah ik heb het al eerder geschreven maar waarom moeten deze emo-avonden nou altijd het heftigst zijn als ik de volgende dag moet werken?
vrijdag 3 juni 2011 om 04:02
Een dikke knuffel voro Ibi.
ego
Ik kom net thuis. Ik was voor het eerst uit. het was wel ok, maar ik merkte dat ik bang was ex tegen te komen. Dit werkt zo gewoon niet. Ik snap dat hij verder gegaan is met zijn leven , maar dat probeer ik nu ook. Maar ik kan niet als ik hem zie een gesprekje voeren, ik wil dat ook niet meer. Ik wil wel best hoi zeggen ofzo. Maar dat wil ik dan wel bespreken, ik heb mijn grenzen, en ik kan het niet aan dat er iemand overheen gaat. Ik weet dat het niets is vergeleken met andere dingen, maar het doet me zo'n verdriet.
Verder word ik tureluurs van mijn tinnitus. Ik had altijd al een piep in mijn oren, en de laatste 2 jaar werd her erger, maar nu heb ik er 3 per oor, het is een kakafonie en ik word er gek van. gisteren voor het eerst erom gehuild, dat ik zo graag wilde dat het stil was in mijn hoofd. Morgen naar huisarts, wilde vandaag, maar was dicht ivm hemelvaart. Ik trek 2 piepen heel erg slecht, zijn echt heel storend, en eerst was het alleen lastig met slapen, maar nu hoor ik ze ook overdag, ook in de supermarkt, ook als ik over straat loop. bah
ego
Ik kom net thuis. Ik was voor het eerst uit. het was wel ok, maar ik merkte dat ik bang was ex tegen te komen. Dit werkt zo gewoon niet. Ik snap dat hij verder gegaan is met zijn leven , maar dat probeer ik nu ook. Maar ik kan niet als ik hem zie een gesprekje voeren, ik wil dat ook niet meer. Ik wil wel best hoi zeggen ofzo. Maar dat wil ik dan wel bespreken, ik heb mijn grenzen, en ik kan het niet aan dat er iemand overheen gaat. Ik weet dat het niets is vergeleken met andere dingen, maar het doet me zo'n verdriet.
Verder word ik tureluurs van mijn tinnitus. Ik had altijd al een piep in mijn oren, en de laatste 2 jaar werd her erger, maar nu heb ik er 3 per oor, het is een kakafonie en ik word er gek van. gisteren voor het eerst erom gehuild, dat ik zo graag wilde dat het stil was in mijn hoofd. Morgen naar huisarts, wilde vandaag, maar was dicht ivm hemelvaart. Ik trek 2 piepen heel erg slecht, zijn echt heel storend, en eerst was het alleen lastig met slapen, maar nu hoor ik ze ook overdag, ook in de supermarkt, ook als ik over straat loop. bah
vrijdag 3 juni 2011 om 06:34
quote:Chatterly schreef op 01 juni 2011 @ 12:15:
Hai green, wat leuk dat je even langs komt. Gaat het goed met je?
Thanks for asking!
Het gaat hier best wel wisselend. Soms goed, soms weet ik niet wat ik met mezelf aan moet. Ik heb besloten om weer hulp te gaan zoeken.
Net als jij las ik al! Hartstikke dapper van je!
Heb je al een beetje zicht op wanneer je kan beginnen?
Ik las trouwens dat je into hummus bent! Ik ook.
Verder nog even terugzwaaien naar Bankje, Choco en Yellow!
En bankje, hoe gaat het met je??
Yellow, ik lees hier vaak dat je het moeilijk hebt en vind het knap/bewonderenswaardig dat je daarnaast ook nog je humor hebt en bijv. stappen zet wat betreft je studie.
Ik moet wel af en toe om je lachen. (hoop dat dat niet ongepast is om te zeggen.) Je bent een leukerd en ik hoop dat het elke dag weer een stukje beter met je gaat!
Ibi, het is ook zo oneerlijk allemaal. Ik weet niet zo goed wat ik je verder kan zeggen. Het is gewoon oneerlijk.
Het is een beetje veel om iedereen te noemen, maar vind het mooi om te lezen dat jullie hier zo'n goede uitlaatklep hebben en zo veel aan elkaar hebben!
voor iedereen!
Hai green, wat leuk dat je even langs komt. Gaat het goed met je?
Thanks for asking!
Het gaat hier best wel wisselend. Soms goed, soms weet ik niet wat ik met mezelf aan moet. Ik heb besloten om weer hulp te gaan zoeken.
Net als jij las ik al! Hartstikke dapper van je!
Heb je al een beetje zicht op wanneer je kan beginnen?
Ik las trouwens dat je into hummus bent! Ik ook.
Verder nog even terugzwaaien naar Bankje, Choco en Yellow!
En bankje, hoe gaat het met je??
Yellow, ik lees hier vaak dat je het moeilijk hebt en vind het knap/bewonderenswaardig dat je daarnaast ook nog je humor hebt en bijv. stappen zet wat betreft je studie.
Ik moet wel af en toe om je lachen. (hoop dat dat niet ongepast is om te zeggen.) Je bent een leukerd en ik hoop dat het elke dag weer een stukje beter met je gaat!
Ibi, het is ook zo oneerlijk allemaal. Ik weet niet zo goed wat ik je verder kan zeggen. Het is gewoon oneerlijk.
Het is een beetje veel om iedereen te noemen, maar vind het mooi om te lezen dat jullie hier zo'n goede uitlaatklep hebben en zo veel aan elkaar hebben!
voor iedereen!
vrijdag 3 juni 2011 om 07:00
Goeiemorgen ladies hoe is het met iedereen?
Pfff heb slecht geslapen zeg..
Jullie posts en mijn gedoe hebben weer eea los gemaakt bij me.
IBI wat vreselijk oneerlijk is het toch!!! Je droom om een gezin te stichten, je houvast en veilige haven, is weg... Ik vind het zo erg voor je, wat een onmacht ook.
Het klopt, sommige mensen gaan 'fluitend' door het leven, en krijgen alles in de schoot geworpen. Ik vind het aan de ene kant goed wanneer je niet alles maar op een dienblaadje gepresenteerd krijgt. En door slechte tijden te ondergaan, kun je vaak de goede momenten veel meer waarderen. Maar in jouw geval denk ik echt: WAAROM!?? het is veeeel teveel voor 1 mens om te dragen!!
Mika, ja het leven sucks gewoon op dit soort momenten. Het is gewoon keihard. Vaak komen alle rot dingen ook nog eens allemaal tegelijk (zo werkt het bij mij, het is echt een patroon onderhand), dat je soms echt denkt: hoeveel kan ik er nog bij hebben? Is het nu niet ff genoeg geweest!?
Yellow, wat een verdriet ook. Ik herken het zo wat je schrijft. Het doet gewoon veel pijn!! Natuurlijk moet hij ook verder met zn leven, maar het is wel pijnlijk om het te zien. (Daarom mijdt ik voorlopig het uitgaan etc.).
Die tinnitus, jawoor dat heb ik ook... suizen, piepen (ook meerdere toonhoogten), soms hele harde met duizeligheid. Heel erg irritant omdat het idd steeds aanwezig is. Bij mij is het in perioden minder erg/luidruchtig en perioden continu aanwezig. Bij mij komt het door vermoeidheid, te veel stress enz. (afgelopen halfjaar dus continu gepiep).
Goed dat je ermee naar de huisarts gaat het is idd om gek van te worden!
Sanne, daarom, ik denk dat het misschien iets goeds oplevert dat hij opzoek moet naar iets anders, en idd nieuwe collega's etc.
En op welke manier denk je dat krijgen van kinderen kan helpen, in dit verband? (sorry als ik iets gemist heb in je vehaal, vermoed dat je bezig bent met denken aan beginnen met kids?)
Moon, kan me voorstellen dat het gezelliger is om samen met iemand te klussen, en inderdaad zonder gesteun/gezucht/gevloek (herinner nog van mijn eerste lange relatie, hij werd al boos als er een boortje brak o.i.d., vreselijk).
Ik hoop dat iedereen vandaag een meer positieve dag voor de boeg heeft!
Een ding is iig mooi, het zonnetje komt weer alst goed is
Knuffel aan iedereen!
Pfff heb slecht geslapen zeg..
Jullie posts en mijn gedoe hebben weer eea los gemaakt bij me.
IBI wat vreselijk oneerlijk is het toch!!! Je droom om een gezin te stichten, je houvast en veilige haven, is weg... Ik vind het zo erg voor je, wat een onmacht ook.
Het klopt, sommige mensen gaan 'fluitend' door het leven, en krijgen alles in de schoot geworpen. Ik vind het aan de ene kant goed wanneer je niet alles maar op een dienblaadje gepresenteerd krijgt. En door slechte tijden te ondergaan, kun je vaak de goede momenten veel meer waarderen. Maar in jouw geval denk ik echt: WAAROM!?? het is veeeel teveel voor 1 mens om te dragen!!
Mika, ja het leven sucks gewoon op dit soort momenten. Het is gewoon keihard. Vaak komen alle rot dingen ook nog eens allemaal tegelijk (zo werkt het bij mij, het is echt een patroon onderhand), dat je soms echt denkt: hoeveel kan ik er nog bij hebben? Is het nu niet ff genoeg geweest!?
Yellow, wat een verdriet ook. Ik herken het zo wat je schrijft. Het doet gewoon veel pijn!! Natuurlijk moet hij ook verder met zn leven, maar het is wel pijnlijk om het te zien. (Daarom mijdt ik voorlopig het uitgaan etc.).
Die tinnitus, jawoor dat heb ik ook... suizen, piepen (ook meerdere toonhoogten), soms hele harde met duizeligheid. Heel erg irritant omdat het idd steeds aanwezig is. Bij mij is het in perioden minder erg/luidruchtig en perioden continu aanwezig. Bij mij komt het door vermoeidheid, te veel stress enz. (afgelopen halfjaar dus continu gepiep).
Goed dat je ermee naar de huisarts gaat het is idd om gek van te worden!
Sanne, daarom, ik denk dat het misschien iets goeds oplevert dat hij opzoek moet naar iets anders, en idd nieuwe collega's etc.
En op welke manier denk je dat krijgen van kinderen kan helpen, in dit verband? (sorry als ik iets gemist heb in je vehaal, vermoed dat je bezig bent met denken aan beginnen met kids?)
Moon, kan me voorstellen dat het gezelliger is om samen met iemand te klussen, en inderdaad zonder gesteun/gezucht/gevloek (herinner nog van mijn eerste lange relatie, hij werd al boos als er een boortje brak o.i.d., vreselijk).
Ik hoop dat iedereen vandaag een meer positieve dag voor de boeg heeft!
Een ding is iig mooi, het zonnetje komt weer alst goed is
Knuffel aan iedereen!
vrijdag 3 juni 2011 om 07:54
*ego*
Pfff ik ben even aan het vezwakken. Het is zo druk geweest. En nu is het meeste gedaan, en waar ik al bang voor was komt nu... Het enorme gat, hem missen, de dingen die we samen deden, de gezelligheid en het intense liefhebben. We waren elke dag samen, ruim 3,5 jaar. Ook het verhaal van Moon deed mij herinneren dat hij juist met plezier klusjes deed in huis (dus in tegenstelling tot die eerste relatie); vaak klusten we ook samen in huis/tuin en hadden we de grootste lol. Nu is het een grote leegte en stilte in mij en in huis.
Gister moest ik hem bellen ivm de uitkering. Hij was erg verdrietig, sprak al zijn pijn uit etc etc. Precies de pijn waar ik ook mee zit. Hij wilt alles veranderen om mij terug te krijgen, smeekt om nog een kans.
Jullie denken missch 'intens liefhebben' wat?? Ik geloof echt dat hij van mij houdt en zou willen veranderen, maar hij heeft die lelijke kant niet onder controle. En ik kan daar niet mee omgaan. Vervolgens raak ik weer in de war: de afgelopen periode heb ik gezien dat hij aantal dingen wel heeft veranderd, en meer geduld heeft. Vervolgens denk ik, nee dat komt omdat hij nu echt voelt dat hij me kwijtraakt, daarom kan hij nu zijn geduld redelijk bewaren.
Als ik het toch nog 1 kans zou geven? Maar ik durf het niet meer. Ik denk dat hetzelfde verhaal toch wel weer terugkomt. Het VRESELIJKE is dat ik het nooit zeker zal weten of hij die dingen zou kunnen veranderen, omdat ik die nieuwe kans samen niet pak; dat is nog het moeilijkste, ik zal het nooit weten...
En waar ik echt heel bang voor ben, straks zie ik hem gelukkig worden met een ander, en het is een klein wereldje hier, en dat ik dan spijt ga krijgen.
Ik wil dat hij gelukkig wordt, dat heb ik hem gister ook gezegd. Maar ik wil het liever niet zien (vooral om hem te zien met een ander).
Hij heeft mij zo diep geraakt, zo intens had ik hem lief. Hoe kan ik hem vergeten, uit mn hoofd zetten? Kan me niet voorstellen dat ik ooit nog zo veel van iemand kan houden.
Pfff ik ben even aan het vezwakken. Het is zo druk geweest. En nu is het meeste gedaan, en waar ik al bang voor was komt nu... Het enorme gat, hem missen, de dingen die we samen deden, de gezelligheid en het intense liefhebben. We waren elke dag samen, ruim 3,5 jaar. Ook het verhaal van Moon deed mij herinneren dat hij juist met plezier klusjes deed in huis (dus in tegenstelling tot die eerste relatie); vaak klusten we ook samen in huis/tuin en hadden we de grootste lol. Nu is het een grote leegte en stilte in mij en in huis.
Gister moest ik hem bellen ivm de uitkering. Hij was erg verdrietig, sprak al zijn pijn uit etc etc. Precies de pijn waar ik ook mee zit. Hij wilt alles veranderen om mij terug te krijgen, smeekt om nog een kans.
Jullie denken missch 'intens liefhebben' wat?? Ik geloof echt dat hij van mij houdt en zou willen veranderen, maar hij heeft die lelijke kant niet onder controle. En ik kan daar niet mee omgaan. Vervolgens raak ik weer in de war: de afgelopen periode heb ik gezien dat hij aantal dingen wel heeft veranderd, en meer geduld heeft. Vervolgens denk ik, nee dat komt omdat hij nu echt voelt dat hij me kwijtraakt, daarom kan hij nu zijn geduld redelijk bewaren.
Als ik het toch nog 1 kans zou geven? Maar ik durf het niet meer. Ik denk dat hetzelfde verhaal toch wel weer terugkomt. Het VRESELIJKE is dat ik het nooit zeker zal weten of hij die dingen zou kunnen veranderen, omdat ik die nieuwe kans samen niet pak; dat is nog het moeilijkste, ik zal het nooit weten...
En waar ik echt heel bang voor ben, straks zie ik hem gelukkig worden met een ander, en het is een klein wereldje hier, en dat ik dan spijt ga krijgen.
Ik wil dat hij gelukkig wordt, dat heb ik hem gister ook gezegd. Maar ik wil het liever niet zien (vooral om hem te zien met een ander).
Hij heeft mij zo diep geraakt, zo intens had ik hem lief. Hoe kan ik hem vergeten, uit mn hoofd zetten? Kan me niet voorstellen dat ik ooit nog zo veel van iemand kan houden.
vrijdag 3 juni 2011 om 09:40
Goeie morgen allemaal! Lig nog even op bed, want na enen naar bed gaan is niet echt goed voor mij. Plus dat de buren kids hebben die om 8:00 al volop aanwezig waren.
Ibi, jij verdient elke dag een dikke
yellow, natuurlijk wil je het liefst dat jij eerder gelukkig bent dan je ex. En wie weet loopt dat ook wel zo. Maar eerst moet je door het verdriet heen. En volgens mij ben je al hartstikke goed op weg om in je eentje gelukkig te zijn.
Moon, heb je nog andere mensen met wie je kunt klussen? Vriend hier heeft twee linker handen (en vindt het niet leuk) dus ik ben hier ook altijd in mijn uppie aan het werk. Wil vandaag de trap aflakken, dus ga zo maar eens opstaan.
En Panter Natuurlijk hebben jullie ook heel veel mooie tijden gehad. Je lijkt me veel te slim om 3,5 jaar bij iemand te blijven die je alleen maar ongelukkig maakt. Maar ik denk dat je de balans goed voor jezelf hebt opgemaakt en juist hebt gekozen. Zelf denk ik dat mensen wel kunnen veranderen, maar de kans is heel groot dat als twee mensen dan weer bij elkaar komen, dat ze in het oude patroon vervallen.
Hallo green!
En ik ben inderdaad na aan het denken over kinderen. In mijn 'planning' is dit wel het juiste moment. Maar merk vooral dat ik zelf kriebels begin te krijgen. Wil dan alleen zeker weten dat ik met de juiste man samen ben en zelf ook stabiel ben. Maar ja, weet je dat ooit zeker?
Ibi, jij verdient elke dag een dikke
yellow, natuurlijk wil je het liefst dat jij eerder gelukkig bent dan je ex. En wie weet loopt dat ook wel zo. Maar eerst moet je door het verdriet heen. En volgens mij ben je al hartstikke goed op weg om in je eentje gelukkig te zijn.
Moon, heb je nog andere mensen met wie je kunt klussen? Vriend hier heeft twee linker handen (en vindt het niet leuk) dus ik ben hier ook altijd in mijn uppie aan het werk. Wil vandaag de trap aflakken, dus ga zo maar eens opstaan.
En Panter Natuurlijk hebben jullie ook heel veel mooie tijden gehad. Je lijkt me veel te slim om 3,5 jaar bij iemand te blijven die je alleen maar ongelukkig maakt. Maar ik denk dat je de balans goed voor jezelf hebt opgemaakt en juist hebt gekozen. Zelf denk ik dat mensen wel kunnen veranderen, maar de kans is heel groot dat als twee mensen dan weer bij elkaar komen, dat ze in het oude patroon vervallen.
Hallo green!
En ik ben inderdaad na aan het denken over kinderen. In mijn 'planning' is dit wel het juiste moment. Maar merk vooral dat ik zelf kriebels begin te krijgen. Wil dan alleen zeker weten dat ik met de juiste man samen ben en zelf ook stabiel ben. Maar ja, weet je dat ooit zeker?
vrijdag 3 juni 2011 om 10:12
IBI; ik was al naar bed gisteren. Ik weet niet meer wat er was gisteren, volgens mij kon ik niet meer op het forum komen of er was iets anders met de pc.
Ja kan me voorstellen dat je gedacht hebt: Nu is het mijn tijd om gelukkig te zijn. En het is vreselijk dat dat niet zo heeft kunnen / mogen zijn.
Weet je, het is dat ik je echt ontmoet had, anders weet ik niet of ik het meteen geloofd zou hebben. Als je voor mij een onbekende forumster was geweest zou ik bij het topic over Patrick met leukemie gedacht hebben: nu is het teveel, dit kan niet, dat er nu nog meer ellende bij komt.
Ik zou echt mijn twijfels gehad hebben, als je een onbekende was geweest. Omdat ik al een tijd met je schreef en je ontmoet had, had ik die twijfels natuurlijk niet. Maar vond het echt heel onwerkelijk dat Patrick zo ziek werd.
Tja je zou haast hopen dat die mensen met alleen zorgen over schoenen, hun portie ook nog krijgen. Al is het alleen maar zodat ze anderen beter begrijpen.
Aan de andere kant: het is voor die mensen zelf natuurlijk fantastisch dat ze zo weinig pech kennen.
t Ja het leven is raar. Ik hoop dat het werken een beetje gaat.
Ja kan me voorstellen dat je gedacht hebt: Nu is het mijn tijd om gelukkig te zijn. En het is vreselijk dat dat niet zo heeft kunnen / mogen zijn.
Weet je, het is dat ik je echt ontmoet had, anders weet ik niet of ik het meteen geloofd zou hebben. Als je voor mij een onbekende forumster was geweest zou ik bij het topic over Patrick met leukemie gedacht hebben: nu is het teveel, dit kan niet, dat er nu nog meer ellende bij komt.
Ik zou echt mijn twijfels gehad hebben, als je een onbekende was geweest. Omdat ik al een tijd met je schreef en je ontmoet had, had ik die twijfels natuurlijk niet. Maar vond het echt heel onwerkelijk dat Patrick zo ziek werd.
Tja je zou haast hopen dat die mensen met alleen zorgen over schoenen, hun portie ook nog krijgen. Al is het alleen maar zodat ze anderen beter begrijpen.
Aan de andere kant: het is voor die mensen zelf natuurlijk fantastisch dat ze zo weinig pech kennen.
t Ja het leven is raar. Ik hoop dat het werken een beetje gaat.
vrijdag 3 juni 2011 om 10:17
Sanne: Ja ik heb wel mensen met wie ik kan klussen.
Choco natuurlijk
Een kennis heeft zijn hulp aangeboden. Ik heb drie broers, twee zijn nu niet beschikbaar maar de jongste gaat ook nog een keer helpen.
Verder heb ik een nicht en twee neven (broers/zus van elkaar) die eigenlijk altijd wel klaar staan voor zulke dingen.
En een aantal vrienden (helaas de vrienden op afstand) ook wel.
Dat is het probleem eigenlijk niet. Ik heb het alleen geen prioriteit gegeven, zeker in het begin niet toen het nog zo'n rommel was met verhuisdozen. Dacht ik: laat me eerst maar die dozen opruimen.
Dat ene ding wat mijn vader moet repareren, daar is hij al mee begonnen. Dus t lijkt me goed dat hij dat afmaakt, denk dat ie t niet leuk vindt als iemand anders ermee verder gaat.
Verder heb ik soms het idee dat hij het zelf moeilijk vindt dat ie hier zo weinig doet. Als ik kennis Piet dan ga uitnodigen (die woont vlakbij mijn ouders) dan voelt dat misschien voor hem alsof Piet komt omdat vader niks doet. Maar voor mij voelt dat niet zo. Dus ik nodig Piet ook gewoon uit, hij begint er steeds over.
Mjn ouders hebben zelf een huis vol klusjes, dan denk ik: ga dat maar lekker doen, dan vraag ik Piet. Vind nu op deze leeftijd wel prettig om niet bij al die dingen van ouders afhankelijk te zijn.
Choco natuurlijk
Een kennis heeft zijn hulp aangeboden. Ik heb drie broers, twee zijn nu niet beschikbaar maar de jongste gaat ook nog een keer helpen.
Verder heb ik een nicht en twee neven (broers/zus van elkaar) die eigenlijk altijd wel klaar staan voor zulke dingen.
En een aantal vrienden (helaas de vrienden op afstand) ook wel.
Dat is het probleem eigenlijk niet. Ik heb het alleen geen prioriteit gegeven, zeker in het begin niet toen het nog zo'n rommel was met verhuisdozen. Dacht ik: laat me eerst maar die dozen opruimen.
Dat ene ding wat mijn vader moet repareren, daar is hij al mee begonnen. Dus t lijkt me goed dat hij dat afmaakt, denk dat ie t niet leuk vindt als iemand anders ermee verder gaat.
Verder heb ik soms het idee dat hij het zelf moeilijk vindt dat ie hier zo weinig doet. Als ik kennis Piet dan ga uitnodigen (die woont vlakbij mijn ouders) dan voelt dat misschien voor hem alsof Piet komt omdat vader niks doet. Maar voor mij voelt dat niet zo. Dus ik nodig Piet ook gewoon uit, hij begint er steeds over.
Mjn ouders hebben zelf een huis vol klusjes, dan denk ik: ga dat maar lekker doen, dan vraag ik Piet. Vind nu op deze leeftijd wel prettig om niet bij al die dingen van ouders afhankelijk te zijn.
vrijdag 3 juni 2011 om 10:24
Oh Yellow, tinnitus lijkt me vreselijk.
Weet je hoe het is gekomen? Of gewoon zomaar?
Wat moeilijk dat je je ex kunt tegenkomen met uitgaan. Gaan jullie naar dezelfde gelegenheden, of is het meer dat er een kleine kans is dat hij ergens loopt?
Zoiets blijft altijd pijnlijk denk ik. (sorry). Ik heb een 'oude' geliefde (het is niet eens een ex) die hier niet komt, waar ik woon. Hoewel er wel een jaarclubgenoot van hem in mijn stad is gaan wonen dus misschien dat ie 1x per jaar nog hier is.
Maar de mensen met wie ik woensdag at, zijn vrienden van hem. Dus zijn naam is wel weer gevallen.
En we zaten op terras in die stad en toen dacht ik: stel je nou voor dat per ongeluk door stom toeval nu de hele familie Van de Huppeldepup (hij heeft nu vrouw en minimaal 1 kind) langs komt lopen en die vrienden roepen: Hey Arend wat leuk je te zien, kom zitten.
Was even een rampscenario. Maar niet gebeurd. Gelukkig.
Wat nog erger is: hij deed een paar jaar geleden werk waarmee hij 'beroemd' zou kunnen worden. IN het nieuws zou kunnen komen, in ieder geval. Een andere persoon uit mijn studententijd doet dat ook en die zie ik soms op TV. Ben dus heel bang dat die 'Arend' ook nog een functie gaat krijgen waarbij hij steeds op TV is. Lijkt me vreselijk. t Is nu één keer gebeurd, dat ik DWDD keek en hem zag. Maar toen was ie echt maar heel kort aan t woord.
Weet je hoe het is gekomen? Of gewoon zomaar?
Wat moeilijk dat je je ex kunt tegenkomen met uitgaan. Gaan jullie naar dezelfde gelegenheden, of is het meer dat er een kleine kans is dat hij ergens loopt?
Zoiets blijft altijd pijnlijk denk ik. (sorry). Ik heb een 'oude' geliefde (het is niet eens een ex) die hier niet komt, waar ik woon. Hoewel er wel een jaarclubgenoot van hem in mijn stad is gaan wonen dus misschien dat ie 1x per jaar nog hier is.
Maar de mensen met wie ik woensdag at, zijn vrienden van hem. Dus zijn naam is wel weer gevallen.
En we zaten op terras in die stad en toen dacht ik: stel je nou voor dat per ongeluk door stom toeval nu de hele familie Van de Huppeldepup (hij heeft nu vrouw en minimaal 1 kind) langs komt lopen en die vrienden roepen: Hey Arend wat leuk je te zien, kom zitten.
Was even een rampscenario. Maar niet gebeurd. Gelukkig.
Wat nog erger is: hij deed een paar jaar geleden werk waarmee hij 'beroemd' zou kunnen worden. IN het nieuws zou kunnen komen, in ieder geval. Een andere persoon uit mijn studententijd doet dat ook en die zie ik soms op TV. Ben dus heel bang dat die 'Arend' ook nog een functie gaat krijgen waarbij hij steeds op TV is. Lijkt me vreselijk. t Is nu één keer gebeurd, dat ik DWDD keek en hem zag. Maar toen was ie echt maar heel kort aan t woord.
