Kinderen
alle pijlers
Is 19 echt te jong?
maandag 6 juni 2011 om 19:42
Vorig jaar poste ik hier het onderstaande berichtje. Nu zijn we inmiddels ruim een jaar verder en wil ik jullie een update geven over wat er in de tussentijd gebeurt is. op 1 maart dit jaar zijn wij getrouwd, en vanaf die dag zijn we gestopt met de pil en drie weken geleden hadden we een positieve test in handen! Alleen onze ouders en broers en zussen weten het nu nog, en ik wil het wel van de daken schreeuwen, vandaar dat ik dit ook even met jullie wil delen!
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
anoniem_125246 wijzigde dit bericht op 19-08-2012 22:13
Reden: update
Reden: update
% gewijzigd
maandag 6 juni 2011 om 21:23
quote:hekje schreef op 06 juni 2011 @ 21:19:
Waar het mij meer om gaat is hun relatie. Ze kent hem sinds haar 15-e.
Hoeveel tijd heeft ze doorgebracht in haar eentje of met vriendinnen?
Ik heb ook een langdurige jeugdliefde gekend, en toen dat uitging was ik echt even de weg kwijt. Wist niet meer wie ik was of waar ik precies voor stond. M'n groei was deels verbonden aan hem en 'ons'.
Goed punt! Vrouwen die ik ken die van jongs af aan continu een relatie(s) hadden, zijn hun eigen ik verloren. Of beter gezegd: hebben hun eigen ik nooit echt goed kunnen ontwikkelen. Ze kunnen niet (goed) alleen zijn en hebben een man/relatie nodig om zich compleet te kunnen voelen.
Waar het mij meer om gaat is hun relatie. Ze kent hem sinds haar 15-e.
Hoeveel tijd heeft ze doorgebracht in haar eentje of met vriendinnen?
Ik heb ook een langdurige jeugdliefde gekend, en toen dat uitging was ik echt even de weg kwijt. Wist niet meer wie ik was of waar ik precies voor stond. M'n groei was deels verbonden aan hem en 'ons'.
Goed punt! Vrouwen die ik ken die van jongs af aan continu een relatie(s) hadden, zijn hun eigen ik verloren. Of beter gezegd: hebben hun eigen ik nooit echt goed kunnen ontwikkelen. Ze kunnen niet (goed) alleen zijn en hebben een man/relatie nodig om zich compleet te kunnen voelen.
maandag 6 juni 2011 om 21:26
Weet je ze zal het moeten ervaren, ten koste van het kind of haar relatie of juist niet.
Mijn zusje heeft haar eerste kind op haar 18e gekregen en is nu nog steeds samen, 15 jaar later en 2 kinderen verder, wel met een boel problemen, dat wel, maar dat hoeft niet.
Nu zegt mijn zusje dat ze veel en veel te jong was, toch is haar kind een heel leuke 14 jarige geworden, op het VWO en gewoon heel erg braaf en goede waarden en normen, de basis was uiteindelijk gewoon goed, ongeacht de leeftijd.
Toch zou mijn zusje er nu niet meer voor kiezen, ze zou wachten, gewoon omdat ze nu meer levenservaring heeft en zelfverzekerder is.
Mijn zusje heeft haar eerste kind op haar 18e gekregen en is nu nog steeds samen, 15 jaar later en 2 kinderen verder, wel met een boel problemen, dat wel, maar dat hoeft niet.
Nu zegt mijn zusje dat ze veel en veel te jong was, toch is haar kind een heel leuke 14 jarige geworden, op het VWO en gewoon heel erg braaf en goede waarden en normen, de basis was uiteindelijk gewoon goed, ongeacht de leeftijd.
Toch zou mijn zusje er nu niet meer voor kiezen, ze zou wachten, gewoon omdat ze nu meer levenservaring heeft en zelfverzekerder is.
maandag 6 juni 2011 om 21:26
Dan heb ik nog wat tips: ga niet meer verdienen dan jouw man, wordt geen verpleger of psychiater en raak niet werkloos.
Maar To, alle gekkigheid daargelaten, ik vind 19 erg jong, het is de ideale leeftijd voor de start van een langdurige relatie maar neem dan ook de tijd om (eerst) daarin te investeren.
Maar To, alle gekkigheid daargelaten, ik vind 19 erg jong, het is de ideale leeftijd voor de start van een langdurige relatie maar neem dan ook de tijd om (eerst) daarin te investeren.
maandag 6 juni 2011 om 21:27
Wat wordt Meds opeens 'gepakt' op haar woorden zeg.
Ik vind TO op dit moment ook nog niet bijster volwassen overkomen, door mede de mensen te negeren die vragen stellen en aangeven 19 inderdaad te jong te vinden.
Natuurlijk kan je moeder worden op je negentiende. En natuurlijk kun je een goede moeder zijn, ondanks je jonge leeftijd. Maar ik vraag mij ook direct af, gaat TO van het ouderlijk huis naar vriendjes huis? Hoe ziet haar leven er verder uit? Zijn er serieuze trouwplannen? En vooral, om welke redenen wil ze nu al graag een kindje?
Ik ben daar ook wel benieuwd naar.
Ik vind TO op dit moment ook nog niet bijster volwassen overkomen, door mede de mensen te negeren die vragen stellen en aangeven 19 inderdaad te jong te vinden.
Natuurlijk kan je moeder worden op je negentiende. En natuurlijk kun je een goede moeder zijn, ondanks je jonge leeftijd. Maar ik vraag mij ook direct af, gaat TO van het ouderlijk huis naar vriendjes huis? Hoe ziet haar leven er verder uit? Zijn er serieuze trouwplannen? En vooral, om welke redenen wil ze nu al graag een kindje?
Ik ben daar ook wel benieuwd naar.
maandag 6 juni 2011 om 21:29
Ik ben 25 en nog niet klaar met mijn studie. Ik vind het belangrijk om alles eerst goed voor elkaar te hebben voordat ik aan kinderen zou denken.
Lees: onafhankelijk van een man, zelf voldoende verdienen om bij evt. relatieproblemen een kind te onderhouden.
Leeftijd is denk ik niet het probleem, wel of je een diploma, werk en voldoende inkomsten hebt.
Lees: onafhankelijk van een man, zelf voldoende verdienen om bij evt. relatieproblemen een kind te onderhouden.
Leeftijd is denk ik niet het probleem, wel of je een diploma, werk en voldoende inkomsten hebt.
maandag 6 juni 2011 om 21:32
Nooit meer seks met een ander na je 19e vind ik sowieso best een gek idee. Of heb je hiervoor een wild leventje geleid? (Neem even aan dat je geen open relatie hebt en geen scheiding incalculeert.)
Dat je hersens nog niet volgroeid zijn op je 19e is trouwens gewoon waar. Ja, misschien niet als je extréém dom bent en dus niks hebt om überhaupt te laten rijpen, maar zo is TO dus niet.
Dat je hersens nog niet volgroeid zijn op je 19e is trouwens gewoon waar. Ja, misschien niet als je extréém dom bent en dus niks hebt om überhaupt te laten rijpen, maar zo is TO dus niet.
maandag 6 juni 2011 om 21:32
We praten er op dit moment alleen serieus over, er zijn nog geen concrete plannen om te stoppen met de pil enzovoort.
Mocht ik op dit moment zwanger raken dan ben ik 20 als het kindje geboren word, maar dit kan ook nog 2, 3 jaar duren. ik ben dus zeker ouder als 20.
Ik snap dat er mensen op tegen zijn, maar vind leeftijd geen bezwaar om eerlijk te zijn.
Mocht ik op dit moment zwanger raken dan ben ik 20 als het kindje geboren word, maar dit kan ook nog 2, 3 jaar duren. ik ben dus zeker ouder als 20.
Ik snap dat er mensen op tegen zijn, maar vind leeftijd geen bezwaar om eerlijk te zijn.
maandag 6 juni 2011 om 21:34
quote:zusenzoo schreef op 06 juni 2011 @ 21:26:
Weet je ze zal het moeten ervaren, ten koste van het kind of haar relatie of juist niet.
Mijn zusje heeft haar eerste kind op haar 18e gekregen en is nu nog steeds samen, 15 jaar later en 2 kinderen verder, wel met een boel problemen, dat wel, maar dat hoeft niet.
Nu zegt mijn zusje dat ze veel en veel te jong was, toch is haar kind een heel leuke 14 jarige geworden, op het VWO en gewoon heel erg braaf en goede waarden en normen, de basis was uiteindelijk gewoon goed, ongeacht de leeftijd.
Toch zou mijn zusje er nu niet meer voor kiezen, ze zou wachten, gewoon omdat ze nu meer levenservaring heeft en zelfverzekerder is.Goeie ervaringspost! (al is het van zusje)
Weet je ze zal het moeten ervaren, ten koste van het kind of haar relatie of juist niet.
Mijn zusje heeft haar eerste kind op haar 18e gekregen en is nu nog steeds samen, 15 jaar later en 2 kinderen verder, wel met een boel problemen, dat wel, maar dat hoeft niet.
Nu zegt mijn zusje dat ze veel en veel te jong was, toch is haar kind een heel leuke 14 jarige geworden, op het VWO en gewoon heel erg braaf en goede waarden en normen, de basis was uiteindelijk gewoon goed, ongeacht de leeftijd.
Toch zou mijn zusje er nu niet meer voor kiezen, ze zou wachten, gewoon omdat ze nu meer levenservaring heeft en zelfverzekerder is.Goeie ervaringspost! (al is het van zusje)
maandag 6 juni 2011 om 21:35
maandag 6 juni 2011 om 21:36
quote:meds schreef op 06 juni 2011 @ 19:44:
heb je al een goede opleiding op zak? Een baan en werkervaring? Nee? Dan is het te jong.
Lekker kort door de bocht meds.
Ik denk wel dat 19 jaar jong is, maar wie ben ik om te oordelen dat het te jong is. Ik weet niet hoe je er voor staat. Hebben jullie de veiligheid van een vast inkomen? Het is allemaal geen noodzaak maar het is wel prettig als je naast de enorme verantwoordelijkheid en zorg en omslag van je leven bij het krijgen van een kindje, wat veiligheid hebt. Dat je je geen zorgen hoeft te maken over geld, huis etc. Het is niet niks. Als het gebeurt, red je het vast wel, maar als je een bewuste keuze maakt voor een kindje, zou ik dit wel meenemen in mijn keuze.
En dan is 19 nog wel heel jong. Vergis je niet in wat een kindje met je leven doet. Het is het mooiste wat er bestaat, maar tegelijkertijd ook de grootste verandering in je leven ooit, zeker bij je eerste kindje. Niet alleen de zorg, maar ook je gevoel, jij veranderd, je bent opeens moeder, je hele wereld ziet er anders uit. Zo is het in ieder geval voor mij. Ik was 24 toen ik moeder werd, wordt ook nog jong gevonden trouwens.
heb je al een goede opleiding op zak? Een baan en werkervaring? Nee? Dan is het te jong.
Lekker kort door de bocht meds.
Ik denk wel dat 19 jaar jong is, maar wie ben ik om te oordelen dat het te jong is. Ik weet niet hoe je er voor staat. Hebben jullie de veiligheid van een vast inkomen? Het is allemaal geen noodzaak maar het is wel prettig als je naast de enorme verantwoordelijkheid en zorg en omslag van je leven bij het krijgen van een kindje, wat veiligheid hebt. Dat je je geen zorgen hoeft te maken over geld, huis etc. Het is niet niks. Als het gebeurt, red je het vast wel, maar als je een bewuste keuze maakt voor een kindje, zou ik dit wel meenemen in mijn keuze.
En dan is 19 nog wel heel jong. Vergis je niet in wat een kindje met je leven doet. Het is het mooiste wat er bestaat, maar tegelijkertijd ook de grootste verandering in je leven ooit, zeker bij je eerste kindje. Niet alleen de zorg, maar ook je gevoel, jij veranderd, je bent opeens moeder, je hele wereld ziet er anders uit. Zo is het in ieder geval voor mij. Ik was 24 toen ik moeder werd, wordt ook nog jong gevonden trouwens.
maandag 6 juni 2011 om 21:39
maandag 6 juni 2011 om 21:40
quote:googelplex schreef op 06 juni 2011 @ 21:35:
Tja, maar er komen ook steeds bezwaren dat er een goede achtergrond moet zijn, met genoeg financiele middelen, terwijl ik al een paar keer heb gezegd dat die aanwezig zijn.
Mochten mijn vriend en ik uit elkaar gaan dan kan ik het nog redden in mijn eentje qua financienKun je van 'n laag betaald baantje van 4 dagen in de week 'n huis huren, vaste lasten betalen én ook nog 'n kind onderhouden inclusief hobby's e.d.?
Tja, maar er komen ook steeds bezwaren dat er een goede achtergrond moet zijn, met genoeg financiele middelen, terwijl ik al een paar keer heb gezegd dat die aanwezig zijn.
Mochten mijn vriend en ik uit elkaar gaan dan kan ik het nog redden in mijn eentje qua financienKun je van 'n laag betaald baantje van 4 dagen in de week 'n huis huren, vaste lasten betalen én ook nog 'n kind onderhouden inclusief hobby's e.d.?
maandag 6 juni 2011 om 21:40
quote:googelplex schreef op 06 juni 2011 @ 21:35:
Tja, maar er komen ook steeds bezwaren dat er een goede achtergrond moet zijn, met genoeg financiele middelen, terwijl ik al een paar keer heb gezegd dat die aanwezig zijn.
Mochten mijn vriend en ik uit elkaar gaan dan kan ik het nog redden in mijn eentje qua financien
Ook als je op latere leeftijd aan kinderen begint, heb je geen garantie dat je relatie blijft. Het heeft geen zin om met allemaal doemscenario's rekening te houden.
Het is goed dat jullie er over nadenken/praten en niet "hals over kop" de pil het raam uit gooien.
Tja, maar er komen ook steeds bezwaren dat er een goede achtergrond moet zijn, met genoeg financiele middelen, terwijl ik al een paar keer heb gezegd dat die aanwezig zijn.
Mochten mijn vriend en ik uit elkaar gaan dan kan ik het nog redden in mijn eentje qua financien
Ook als je op latere leeftijd aan kinderen begint, heb je geen garantie dat je relatie blijft. Het heeft geen zin om met allemaal doemscenario's rekening te houden.
Het is goed dat jullie er over nadenken/praten en niet "hals over kop" de pil het raam uit gooien.
maandag 6 juni 2011 om 21:44
quote:1001nacht schreef op 06 juni 2011 @ 21:37:
Zodra je oud genoeg bent, zal het niet meer in je opkomen om deze vraag op een forum te stellen. Of aan wie dan ook, anders dan aan jezelf en de beoogde vader...
Dus:Wat een onzin. Zeker als je ziet dat er op het forum ook gevraagd wordt welke zonnenbril te kopen en of croc's nog in zijn.
Zodra je oud genoeg bent, zal het niet meer in je opkomen om deze vraag op een forum te stellen. Of aan wie dan ook, anders dan aan jezelf en de beoogde vader...
Dus:Wat een onzin. Zeker als je ziet dat er op het forum ook gevraagd wordt welke zonnenbril te kopen en of croc's nog in zijn.
maandag 6 juni 2011 om 21:46
Jij vraagt in je OP of mensen denken dat jullie te jong zijn. Vervolgens reageert men daarop en zeg je dat jij eigenlijk vindt dat leeftijd er niet toe doet. Waarom vraag je het dan???
Als je toe bent aan kinderen, vraag je niet aan anderen of die denken dat je er aan toe bent.
Denk niet alleen aan materieele zaken, maar ook aan je relatie. Vergis je niet in de impact die een kindje heeft daarop. Het is een rollercoaster van emoties, hormonen, slaaptekort, je bent niet meer met z'n 2en, maar vooral in het begin alleen maar op je kindje gericht. En naast de geweldige ervaring en het ongelofelijk diep houden van is het ook gewoon keihard werken, samen.
Mijn zusje is 21, ik moet er niet aan denken dat zij nu een kindje zou krijgen. Maar ja, ik was 23 toen ik zwanger raakte en 24 toen ons zoontje geboren werd, hij is nu 8 maanden en ik geniet me suf. Heeft me geen seconde kunnen schelen wat iedereen vond. Ik was nog bezig met mijn studie, ben met 6 maanden zwangerschap afgestudeerd. Zijn nog getrouwd met 7 maanden, gewoon omdat we graag wilden trouwen, niet omdat ik zwanger was. En we zijn niet meer hetzelfde als voor de geboorte van ons zoontje, maar ik zou ook niet meer terug willen. Hij is het liefste mooiste vrolijkste kindje en hou onbeschrijfelijk veel van hem. Dus wie ben ik om jou te vertellen wat je moet doen. Beslis zelf. Als je een kindje hebt moet je namelijk ook alles beslissen, stevig in je schoenen staan, zelf verantwoordelijk zijn.
Als je toe bent aan kinderen, vraag je niet aan anderen of die denken dat je er aan toe bent.
Denk niet alleen aan materieele zaken, maar ook aan je relatie. Vergis je niet in de impact die een kindje heeft daarop. Het is een rollercoaster van emoties, hormonen, slaaptekort, je bent niet meer met z'n 2en, maar vooral in het begin alleen maar op je kindje gericht. En naast de geweldige ervaring en het ongelofelijk diep houden van is het ook gewoon keihard werken, samen.
Mijn zusje is 21, ik moet er niet aan denken dat zij nu een kindje zou krijgen. Maar ja, ik was 23 toen ik zwanger raakte en 24 toen ons zoontje geboren werd, hij is nu 8 maanden en ik geniet me suf. Heeft me geen seconde kunnen schelen wat iedereen vond. Ik was nog bezig met mijn studie, ben met 6 maanden zwangerschap afgestudeerd. Zijn nog getrouwd met 7 maanden, gewoon omdat we graag wilden trouwen, niet omdat ik zwanger was. En we zijn niet meer hetzelfde als voor de geboorte van ons zoontje, maar ik zou ook niet meer terug willen. Hij is het liefste mooiste vrolijkste kindje en hou onbeschrijfelijk veel van hem. Dus wie ben ik om jou te vertellen wat je moet doen. Beslis zelf. Als je een kindje hebt moet je namelijk ook alles beslissen, stevig in je schoenen staan, zelf verantwoordelijk zijn.
maandag 6 juni 2011 om 21:46
quote:elninjoo schreef op 06 juni 2011 @ 21:40:
[...]
Kun je van 'n laag betaald baantje van 4 dagen in de week 'n huis huren, vaste lasten betalen én ook nog 'n kind onderhouden inclusief hobby's e.d.?Dat durf ik niet met zekerheid te zeggen, Al kies je er voor om met z'n tweeen kinderen te krijgen en niet in je eentje. Ik hoop hier dus ook geen ervaring mee te krijgen. 't Is ook niet zo dat ik op dit moment zwanger ben, maar benieuwd ben naar wat jullie mening hier over is.
[...]
Kun je van 'n laag betaald baantje van 4 dagen in de week 'n huis huren, vaste lasten betalen én ook nog 'n kind onderhouden inclusief hobby's e.d.?Dat durf ik niet met zekerheid te zeggen, Al kies je er voor om met z'n tweeen kinderen te krijgen en niet in je eentje. Ik hoop hier dus ook geen ervaring mee te krijgen. 't Is ook niet zo dat ik op dit moment zwanger ben, maar benieuwd ben naar wat jullie mening hier over is.
maandag 6 juni 2011 om 21:48
Negentien is jong maar alleen jullie kunnen zeggen of het te jong is.
Van je omgeving moet je je niets aantrekken.
Tegenwoordig "moet" je eerst:
Studeren en goed lang ook.
Je moet een flitsende carriere. Gewoon een baan "kan" niet.
Een jarenlange relatie die aan allerlei randvoorwaarden moet voldoen.
Koophuis.
Wereldreis.
Als dat allemaal een feit is kan de fase van soulsearchen beginnen:
Ben ik er wel klaar voor.
Mag ik eigenlijk wel een kind op deze wereld zetten. Is dat geen egoisme?
Voegt een kind wel wat aan mijn leven toe?
Etc. etc.
Jaren verder en dan naar de volgende trap van uitstel.
Is HIJ er eigenlijk wel klaar voor? Hoe moet het nu met zijn geldverslindende hobbies, zijn vrijheid?
Hoe moeten de zorgtaken verdeeld?
DE opvang geregeld?
De enorme ruzies die er inmiddels over dit onderwerp zijn bezworen?
Als er dan EINDELIJK een poging tot zwanger worden wordt ondernomen zijn veel vrouwen de 30 ver voorbij en is zwanger worden en blijven een stuk moeilijker.
Baby's zijn een stuk makkelijker te verzorgen en peuters op te voeden als je nog het uithoudingsvermogen ,het optimisme en de flexibiliteit van je jonge jaren hebt
Van je omgeving moet je je niets aantrekken.
Tegenwoordig "moet" je eerst:
Studeren en goed lang ook.
Je moet een flitsende carriere. Gewoon een baan "kan" niet.
Een jarenlange relatie die aan allerlei randvoorwaarden moet voldoen.
Koophuis.
Wereldreis.
Als dat allemaal een feit is kan de fase van soulsearchen beginnen:
Ben ik er wel klaar voor.
Mag ik eigenlijk wel een kind op deze wereld zetten. Is dat geen egoisme?
Voegt een kind wel wat aan mijn leven toe?
Etc. etc.
Jaren verder en dan naar de volgende trap van uitstel.
Is HIJ er eigenlijk wel klaar voor? Hoe moet het nu met zijn geldverslindende hobbies, zijn vrijheid?
Hoe moeten de zorgtaken verdeeld?
DE opvang geregeld?
De enorme ruzies die er inmiddels over dit onderwerp zijn bezworen?
Als er dan EINDELIJK een poging tot zwanger worden wordt ondernomen zijn veel vrouwen de 30 ver voorbij en is zwanger worden en blijven een stuk moeilijker.
Baby's zijn een stuk makkelijker te verzorgen en peuters op te voeden als je nog het uithoudingsvermogen ,het optimisme en de flexibiliteit van je jonge jaren hebt