Kinderen
alle pijlers
Is 19 echt te jong?
maandag 6 juni 2011 om 19:42
Vorig jaar poste ik hier het onderstaande berichtje. Nu zijn we inmiddels ruim een jaar verder en wil ik jullie een update geven over wat er in de tussentijd gebeurt is. op 1 maart dit jaar zijn wij getrouwd, en vanaf die dag zijn we gestopt met de pil en drie weken geleden hadden we een positieve test in handen! Alleen onze ouders en broers en zussen weten het nu nog, en ik wil het wel van de daken schreeuwen, vandaar dat ik dit ook even met jullie wil delen!
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
anoniem_125246 wijzigde dit bericht op 19-08-2012 22:13
Reden: update
Reden: update
% gewijzigd
maandag 6 juni 2011 om 21:48
quote:LJean schreef op 06 juni 2011 @ 21:46:
Ik snap je vergelijking niet helemaal batworm?
(oprechte vraag, geen aanval)
Ik drukte te snel op enter.
Bedoel daarmee, waarom zou je geen meningen mogen vragen al denk je zeker van je zaak te zijn? Vragen kan toch geen kwaad?
Wie weet bedenk je je of lees je iets waaraan je nog niet gedacht hebt. Ik zie dat niet als iets geks.
Ik snap je vergelijking niet helemaal batworm?
(oprechte vraag, geen aanval)
Ik drukte te snel op enter.
Bedoel daarmee, waarom zou je geen meningen mogen vragen al denk je zeker van je zaak te zijn? Vragen kan toch geen kwaad?
Wie weet bedenk je je of lees je iets waaraan je nog niet gedacht hebt. Ik zie dat niet als iets geks.
maandag 6 juni 2011 om 21:50
"Zodra je oud genoeg bent, zal het niet meer in je opkomen om deze vraag op een forum te stellen. Of aan wie dan ook, anders dan aan jezelf en de beoogde vader...
Dus:"
Niet mee eens. Ik vind het juist getuigen van volwassenheid dat ze haar vraag durft te stellen aan een ander. Zich verdiepen in de materie. De norm is tegenwoordig dat je op je 30e kinderen krijgt. Als je daar buiten valt, krijg je opmerkingen. En ik vind het meer dan logisch dat je twijfelt op zo'n moment. Dat deed ik ook en toch is het jong moeder worden nog steeds één van de beste keuzes geweest.
Onvolwassen is zonder nadenken voor een kind gaan, niks hebben afgewogen.
Dus:"
Niet mee eens. Ik vind het juist getuigen van volwassenheid dat ze haar vraag durft te stellen aan een ander. Zich verdiepen in de materie. De norm is tegenwoordig dat je op je 30e kinderen krijgt. Als je daar buiten valt, krijg je opmerkingen. En ik vind het meer dan logisch dat je twijfelt op zo'n moment. Dat deed ik ook en toch is het jong moeder worden nog steeds één van de beste keuzes geweest.
Onvolwassen is zonder nadenken voor een kind gaan, niks hebben afgewogen.
maandag 6 juni 2011 om 21:50
maandag 6 juni 2011 om 21:52
Ook eens met Wynette. Je moet zelf afwegen of dit het moment is voor jullie. Wij hebben geluk gehad met een heel makkelijke baby, sliep lekker door, ik wilde graag bv geven en dat ging heel goed, alles ging goed. Maar het kindje van mijn schoonzusje werd 8 weken te vroeg geboren, die hebben heel heel heel zware maanden gehad en nu nog steeds. Het gaat niet altijd goed helaas.
maandag 6 juni 2011 om 21:53
"quote: googelplex schreef op 06 juni 2011 @ 21:35 :
Tja, maar er komen ook steeds bezwaren dat er een goede achtergrond moet zijn, met genoeg financiele middelen, terwijl ik al een paar keer heb gezegd dat die aanwezig zijn.
Mochten mijn vriend en ik uit elkaar gaan dan kan ik het nog redden in mijn eentje qua financien Kun je van 'n laag betaald baantje van 4 dagen in de week 'n huis huren, vaste lasten betalen én ook nog 'n kind onderhouden inclusief hobby's e.d.?"
Kunnen parttime werkende of thuisblijfmoeders van in de 30 dat wel dan?
Tja, maar er komen ook steeds bezwaren dat er een goede achtergrond moet zijn, met genoeg financiele middelen, terwijl ik al een paar keer heb gezegd dat die aanwezig zijn.
Mochten mijn vriend en ik uit elkaar gaan dan kan ik het nog redden in mijn eentje qua financien Kun je van 'n laag betaald baantje van 4 dagen in de week 'n huis huren, vaste lasten betalen én ook nog 'n kind onderhouden inclusief hobby's e.d.?"
Kunnen parttime werkende of thuisblijfmoeders van in de 30 dat wel dan?
maandag 6 juni 2011 om 21:53
quote:_Cherry_ schreef op 06 juni 2011 @ 21:50:
"Zodra je oud genoeg bent, zal het niet meer in je opkomen om deze vraag op een forum te stellen. Of aan wie dan ook, anders dan aan jezelf en de beoogde vader...
Dus:"
Niet mee eens. Ik vind het juist getuigen van volwassenheid dat ze haar vraag durft te stellen aan een ander. Zich verdiepen in de materie. De norm is tegenwoordig dat je op je 30e kinderen krijgt. Als je daar buiten valt, krijg je opmerkingen. En ik vind het meer dan logisch dat je twijfelt op zo'n moment. Dat deed ik ook en toch is het jong moeder worden nog steeds één van de beste keuzes geweest.
Onvolwassen is zonder nadenken voor een kind gaan, niks hebben afgewogen.Dit bedoelde ik dus zo'n beetje. Jij zegt het duidelijker.
"Zodra je oud genoeg bent, zal het niet meer in je opkomen om deze vraag op een forum te stellen. Of aan wie dan ook, anders dan aan jezelf en de beoogde vader...
Dus:"
Niet mee eens. Ik vind het juist getuigen van volwassenheid dat ze haar vraag durft te stellen aan een ander. Zich verdiepen in de materie. De norm is tegenwoordig dat je op je 30e kinderen krijgt. Als je daar buiten valt, krijg je opmerkingen. En ik vind het meer dan logisch dat je twijfelt op zo'n moment. Dat deed ik ook en toch is het jong moeder worden nog steeds één van de beste keuzes geweest.
Onvolwassen is zonder nadenken voor een kind gaan, niks hebben afgewogen.Dit bedoelde ik dus zo'n beetje. Jij zegt het duidelijker.
maandag 6 juni 2011 om 21:54
Ach meis. Mijn zoon wordt deze maand 17 en gaat volgend jaar studeren. Waarschijnlijk nog een jaar of tien. Ik wens hem in die jaren een hoop mooie ervaringen, mooie reizen etc etc, daarna is hij nog jong genoeg voor troiwen en kinderen. Ik zou er niet aan moeten denken dat hij vader zou worden en mijn hart zou een beetje om hem moeten huilen omdat ik weet wat hij allemaal moet missen. Wat hij dan nooit zou kennen.....vandaar dat ik verdrietig VOOR hem zal zijn. Ga nu gewoon nog even genieten. Van elkaar en van het leven. Er zijn nu eenmaal wel veel dingen die je niet meer zo snel zal doen als er eenmaal kinderen zijn. Al is het maar financieel.
maandag 6 juni 2011 om 22:01
quote:Oriane schreef op 06 juni 2011 @ 21:54:
Ach meis. Mijn zoon wordt deze maand 17 en gaat volgend jaar studeren. Waarschijnlijk nog een jaar of tien. Ik wens hem in die jaren een hoop mooie ervaringen, mooie reizen etc etc, daarna is hij nog jong genoeg voor troiwen en kinderen. Ik zou er niet aan moeten denken dat hij vader zou worden en mijn hart zou een beetje om hem moeten huilen omdat ik weet wat hij allemaal moet missen. Wat hij dan nooit zou kennen.....vandaar dat ik verdrietig VOOR hem zal zijn. Ga nu gewoon nog even genieten. Van elkaar en van het leven. Er zijn nu eenmaal wel veel dingen die je niet meer zo snel zal doen als er eenmaal kinderen zijn. Al is het maar financieel.Snap ik helemaal, maar het ene persoon is het andere niet. Sommige mensen zijn klaar voor het 'burgelijke leven' op hun 20ste, anderen pas op hun 35ste. Tja, en blijkbaar zit ik al middenin dat burgelijke leven met een vriend van 26 en een kinderwens die erg groot is van ons allebei, Maar zie het wel zo realistisch dat de pil nog even in huis blijft, totdat we wat langer samenwonen en we nog zekerder zijn van onze keus.
Ach meis. Mijn zoon wordt deze maand 17 en gaat volgend jaar studeren. Waarschijnlijk nog een jaar of tien. Ik wens hem in die jaren een hoop mooie ervaringen, mooie reizen etc etc, daarna is hij nog jong genoeg voor troiwen en kinderen. Ik zou er niet aan moeten denken dat hij vader zou worden en mijn hart zou een beetje om hem moeten huilen omdat ik weet wat hij allemaal moet missen. Wat hij dan nooit zou kennen.....vandaar dat ik verdrietig VOOR hem zal zijn. Ga nu gewoon nog even genieten. Van elkaar en van het leven. Er zijn nu eenmaal wel veel dingen die je niet meer zo snel zal doen als er eenmaal kinderen zijn. Al is het maar financieel.Snap ik helemaal, maar het ene persoon is het andere niet. Sommige mensen zijn klaar voor het 'burgelijke leven' op hun 20ste, anderen pas op hun 35ste. Tja, en blijkbaar zit ik al middenin dat burgelijke leven met een vriend van 26 en een kinderwens die erg groot is van ons allebei, Maar zie het wel zo realistisch dat de pil nog even in huis blijft, totdat we wat langer samenwonen en we nog zekerder zijn van onze keus.
maandag 6 juni 2011 om 22:03
Dat TO pas zwanger zou mogen raken van haar EIGEN MAN als ze zich een leven als alleenstaande moeder kan veroorloven vindt ik echt kul.
Niemand vraagt zich toch af of haar man al een salarisprognose heeft aangevraagd of hij straks wel alimentatie kan betalen.
Of hij zich al heeft ingeschreven bij de woningbouw voor het gevan dat zij en de baby het huis houden?
Of hij al aspirant lid is van gescheidenvaders.nl is om alvast een support netwerk op te bouwen.
Niemand vraagt zich toch af of haar man al een salarisprognose heeft aangevraagd of hij straks wel alimentatie kan betalen.
Of hij zich al heeft ingeschreven bij de woningbouw voor het gevan dat zij en de baby het huis houden?
Of hij al aspirant lid is van gescheidenvaders.nl is om alvast een support netwerk op te bouwen.
maandag 6 juni 2011 om 22:09
Het ging om eigen financiele zekerheid, dus zo raar is het niet dat hierop ingegaan wordt bij TO. Daarnaast is het algemeen gezien nog steeds zo, dat de meeste mannen (bijna) fulltime werken. Problemen met rondkomen als ze alleen komen te staan zullen dan in mindere mate spelen.
En nee ik zeg niet dat TO niet aan kinderen moet beginnen nu, maar je zult alles mee moeten nemen in je beslissingen.
En nee ik zeg niet dat TO niet aan kinderen moet beginnen nu, maar je zult alles mee moeten nemen in je beslissingen.
maandag 6 juni 2011 om 22:10
Ik woonde op mijn 19de ook samen, en Snoezeman en ik zijn nu 23 jaar bij elkaar.
Toch denk ik niet dat ik op mijn 19de/20ste opgewassen zou zijn geweest tegen alle gedoe die we met Snoezekind hebben gehad als huilbaby en later op school.
Voordeel van "jong" aan kinderen beginnen ? Op je veertigste heb je je handen weer vrij, in tegenstelling tot de "moderne vrouwen" die een zwangerschap uitstellen. Dan heb je (volgens de statistieken) nog minstens 43 jaar die je kunt doorbrengen met full-time werken, carrière maken, reizen etc. Veel van deze dingen kun je al gaan doen op je dertigste, wanneer bij anderen pas de eierstokken gaan rammelen en zij improductiever worden. Dat geeft jou goede kansen op de arbeidsmarkt.
Als jullie een stabiele relatie en een goede financiële basis hebben, zie ik geen reden om op voorhand te roepen dat je vooral niet aan kinderen moet beginnen.
Toch denk ik niet dat ik op mijn 19de/20ste opgewassen zou zijn geweest tegen alle gedoe die we met Snoezekind hebben gehad als huilbaby en later op school.
Voordeel van "jong" aan kinderen beginnen ? Op je veertigste heb je je handen weer vrij, in tegenstelling tot de "moderne vrouwen" die een zwangerschap uitstellen. Dan heb je (volgens de statistieken) nog minstens 43 jaar die je kunt doorbrengen met full-time werken, carrière maken, reizen etc. Veel van deze dingen kun je al gaan doen op je dertigste, wanneer bij anderen pas de eierstokken gaan rammelen en zij improductiever worden. Dat geeft jou goede kansen op de arbeidsmarkt.
Als jullie een stabiele relatie en een goede financiële basis hebben, zie ik geen reden om op voorhand te roepen dat je vooral niet aan kinderen moet beginnen.
Betty White: "Once you go blackberry... Hmmmmmhmmmm"
maandag 6 juni 2011 om 22:11
quote:meds schreef op 06 juni 2011 @ 20:05:
[...]
Een diploma op je 19e? Je bedoelt voortgezet onderwijs? Probeer op zijn minst HBO eruit te slepen en investeer anders in werkervaring.Net alsof al die 30 jarigen dat hebben. En net alsof je niets meer kunt nadat je een kind hebt gehad. Je moet zoiets wel willen.
[...]
Een diploma op je 19e? Je bedoelt voortgezet onderwijs? Probeer op zijn minst HBO eruit te slepen en investeer anders in werkervaring.Net alsof al die 30 jarigen dat hebben. En net alsof je niets meer kunt nadat je een kind hebt gehad. Je moet zoiets wel willen.
maandag 6 juni 2011 om 22:12
Ik vind 19 niet per definitie te jong. Ik ken mensen (okee wel een generatie ouder) die ook op die leeftijd begonnen zijn, kinderen zijn inmiddels volwassen, ouders nog steeds een tikkie jong en gek, heel stabiel gezin.
Wel vind ik een half jaar samenwonen erg kort, om dan aan kinderen te beginnen. Ik zou toch minimaal nog een jaar wachten. Dan heb je in je relatie misschien wat meer ups en downs gekend en weet je beter waar je voor kiest.
Je vriend werkt in de horeca zei je? Is hij niet heel veel van huis dan? Hoe wil hij dat doen als er kinderen zijn?
Wel vind ik een half jaar samenwonen erg kort, om dan aan kinderen te beginnen. Ik zou toch minimaal nog een jaar wachten. Dan heb je in je relatie misschien wat meer ups en downs gekend en weet je beter waar je voor kiest.
Je vriend werkt in de horeca zei je? Is hij niet heel veel van huis dan? Hoe wil hij dat doen als er kinderen zijn?
maandag 6 juni 2011 om 22:12
quote:googelplex schreef op 06 juni 2011 @ 19:42:
Wat vinden jullie?
Mijn mening?
Prik eerst een trouwdatum, bijvoorbeeld een datum in de volgende zomer. Dan kunnen jullie het komende jaar samen jullie bruiloft plannen en regelen. Over een jaar trouwen jullie dan dus.
Vervolgens genieten jullie minimaal 1 jaar van jullie huwelijk. Pas als jullie 1 jaar getrouwd zijn, stop je met de pil.
Met een beetje geluk heb jullie dan 9 maanden later een baby in jullie armen.
Jij bent dan 22 en je man 29. Jullie wonen dan 3 jaar samen en hebben dan 6 jaar een relatie. Dat lijkt me een verstandige basis voor zo'n ingrijpende verandering als het krijgen van een kind.
(Zelf ben ik op mijn 26e bevallen van mijn eerste kind, na 6,5 jaar relatie waarvan 4,5 jaar huwelijk.
Wij trouwden dus jong maar hebben bewust een aantal jaar met z'n tweetjes genoten voordat we aan kinderen begonnen. En daar zijn we ook achteraf heel blij mee. Want met kinderen is het nooit meer zo ongecompliceerd en onbezorgd als met z'n tweetjes.)
Wat vinden jullie?
Mijn mening?
Prik eerst een trouwdatum, bijvoorbeeld een datum in de volgende zomer. Dan kunnen jullie het komende jaar samen jullie bruiloft plannen en regelen. Over een jaar trouwen jullie dan dus.
Vervolgens genieten jullie minimaal 1 jaar van jullie huwelijk. Pas als jullie 1 jaar getrouwd zijn, stop je met de pil.
Met een beetje geluk heb jullie dan 9 maanden later een baby in jullie armen.
Jij bent dan 22 en je man 29. Jullie wonen dan 3 jaar samen en hebben dan 6 jaar een relatie. Dat lijkt me een verstandige basis voor zo'n ingrijpende verandering als het krijgen van een kind.
(Zelf ben ik op mijn 26e bevallen van mijn eerste kind, na 6,5 jaar relatie waarvan 4,5 jaar huwelijk.
Wij trouwden dus jong maar hebben bewust een aantal jaar met z'n tweetjes genoten voordat we aan kinderen begonnen. En daar zijn we ook achteraf heel blij mee. Want met kinderen is het nooit meer zo ongecompliceerd en onbezorgd als met z'n tweetjes.)
maandag 6 juni 2011 om 22:15
Om nou te zeggen dat het allemaal nergens op slaat als mensen vinden dat je dus wel eerst financiële zekerheid moet hebben, zelfstandig als vrouw, vind ik dan weer nergens op slaan.
Ik snap dat mensen die mening zijn aangedaan en ben het er tot op bepaalde hoogte mee eens. Zekerheden heb je nooit.
Maar TO, de een is de ander niet, zoals je zelf ook al aan geeft. En de meningen over dit onderwerp zullen altijd verdeeld blijven. Als ik hoor dat een negentienjarige nu al een kindje wil, vraag ik me ook meteen af of ze soms een romantisch beeld van het moederschap heeft en of ze wel nadenkt over de gevolgen en eventueel negatieve gevolgen of liever gezegd moeilijke situaties die kunnen ontstaan. Dan heb ik het niet over de relatie gaat uit, dit kan altijd, ongeacht de leeftijd, maar bijv. of het kindje wel gezond is et cetera. Zo niet, dan is dat natuurlijk extra zwaar.
Maar, waar het om gaat, is of jij en je vriend het gevoel hebben dat jullie klaar zijn voor een kleine. Zekerheden heb je namelijk nooit in het leven. Je werkt op een kinderdagverblijf? Dus met kinderen omgaan kun je, neem ik dan aan.
Negentien hoeft niet echt te jong te zijn, maar ik vind het begrijpelijk dat bij sommigen de nekharen overeind gaan staan en dat zij dus met bezwaren komen.
Maar niemand hier op het forum zal goed kunnen beoordelen hoe jij in het leven staat en hoe jullie relatie is en al helemaal niemand, ook mensen in je naaste omgeving niet, kunnen voorzien of je een goede, jonge, moeder zult zijn en of het allemaal wel goed zal gaan. Toch?
Verstandig dat jullie nog de tijd nemen. En mochten jullie wel besluiten voor een kindje te gaan in de nabije toekomst (uiteraard ook later nog) dan hoop ik dat het jullie ook gegund is.
Ik snap dat mensen die mening zijn aangedaan en ben het er tot op bepaalde hoogte mee eens. Zekerheden heb je nooit.
Maar TO, de een is de ander niet, zoals je zelf ook al aan geeft. En de meningen over dit onderwerp zullen altijd verdeeld blijven. Als ik hoor dat een negentienjarige nu al een kindje wil, vraag ik me ook meteen af of ze soms een romantisch beeld van het moederschap heeft en of ze wel nadenkt over de gevolgen en eventueel negatieve gevolgen of liever gezegd moeilijke situaties die kunnen ontstaan. Dan heb ik het niet over de relatie gaat uit, dit kan altijd, ongeacht de leeftijd, maar bijv. of het kindje wel gezond is et cetera. Zo niet, dan is dat natuurlijk extra zwaar.
Maar, waar het om gaat, is of jij en je vriend het gevoel hebben dat jullie klaar zijn voor een kleine. Zekerheden heb je namelijk nooit in het leven. Je werkt op een kinderdagverblijf? Dus met kinderen omgaan kun je, neem ik dan aan.
Negentien hoeft niet echt te jong te zijn, maar ik vind het begrijpelijk dat bij sommigen de nekharen overeind gaan staan en dat zij dus met bezwaren komen.
Maar niemand hier op het forum zal goed kunnen beoordelen hoe jij in het leven staat en hoe jullie relatie is en al helemaal niemand, ook mensen in je naaste omgeving niet, kunnen voorzien of je een goede, jonge, moeder zult zijn en of het allemaal wel goed zal gaan. Toch?
Verstandig dat jullie nog de tijd nemen. En mochten jullie wel besluiten voor een kindje te gaan in de nabije toekomst (uiteraard ook later nog) dan hoop ik dat het jullie ook gegund is.
maandag 6 juni 2011 om 22:18
quote:Moonlight82 schreef op 06 juni 2011 @ 22:12:
Ik vind 19 niet per definitie te jong. Ik ken mensen (okee wel een generatie ouder) die ook op die leeftijd begonnen zijn, kinderen zijn inmiddels volwassen, ouders nog steeds een tikkie jong en gek, heel stabiel gezin.
Wel vind ik een half jaar samenwonen erg kort, om dan aan kinderen te beginnen. Ik zou toch minimaal nog een jaar wachten. Dan heb je in je relatie misschien wat meer ups en downs gekend en weet je beter waar je voor kiest.
Je vriend werkt in de horeca zei je? Is hij niet heel veel van huis dan? Hoe wil hij dat doen als er kinderen zijn?Ja dat klopt, Hij is eigenaar van een restaurant met cafe, en daar hoort inderdaad bij dat hij weinig thuis is. Op dit moment is hij de maandag thuis aan het werk, en op woensdag is hij vrij( nog regelmatig bezig met de zaak hoor) . Als er kinderen komen, worden de maandag en woensdag waarschijnlijk echt vrije dagen.
Ik vind 19 niet per definitie te jong. Ik ken mensen (okee wel een generatie ouder) die ook op die leeftijd begonnen zijn, kinderen zijn inmiddels volwassen, ouders nog steeds een tikkie jong en gek, heel stabiel gezin.
Wel vind ik een half jaar samenwonen erg kort, om dan aan kinderen te beginnen. Ik zou toch minimaal nog een jaar wachten. Dan heb je in je relatie misschien wat meer ups en downs gekend en weet je beter waar je voor kiest.
Je vriend werkt in de horeca zei je? Is hij niet heel veel van huis dan? Hoe wil hij dat doen als er kinderen zijn?Ja dat klopt, Hij is eigenaar van een restaurant met cafe, en daar hoort inderdaad bij dat hij weinig thuis is. Op dit moment is hij de maandag thuis aan het werk, en op woensdag is hij vrij( nog regelmatig bezig met de zaak hoor) . Als er kinderen komen, worden de maandag en woensdag waarschijnlijk echt vrije dagen.