Kinderen
alle pijlers
Is 19 echt te jong?
maandag 6 juni 2011 om 19:42
Vorig jaar poste ik hier het onderstaande berichtje. Nu zijn we inmiddels ruim een jaar verder en wil ik jullie een update geven over wat er in de tussentijd gebeurt is. op 1 maart dit jaar zijn wij getrouwd, en vanaf die dag zijn we gestopt met de pil en drie weken geleden hadden we een positieve test in handen! Alleen onze ouders en broers en zussen weten het nu nog, en ik wil het wel van de daken schreeuwen, vandaar dat ik dit ook even met jullie wil delen!
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
Ik zou graag jullie mening willen horen..
Ik ben 19 jaar en 3,5 jaar samen met mijn vriend van 26, we wonen een half jaar samen.
Sinds een jaar ongeveer hebben wij het steeds vaker over trouwen, en kinderen krijgen.
We willen allebei graag jong kinderen.(als het mogelijk is natuurlijk!)
Als ik dit door laat schemeren bij mensen in mijn omgeving krijg ik veel afkeurende reacties, Maar is 19 en 26 nou echt te jong om aan kinderen te beginnen? Wat vinden jullie?
anoniem_125246 wijzigde dit bericht op 19-08-2012 22:13
Reden: update
Reden: update
% gewijzigd
maandag 6 juni 2011 om 22:39
Googleplex, ik heb op mijn 17e een dochter gekregen, was toen al bijna 18. Dat was te jong, veels te jong. Wat heb ik een hoop stress gehad en wat heb ik een groot deel van mijn leven gemist. En weet je, op mijn 19e was ik nog te jong. Ik heb mijn best gedaan en mijn dochter is fantastisch, maar daar zijn heel wat hobbels en wanhopige huilbuien (ja die van mij) aan vooraf gegaan. Wat dacht ik dat ik volwassen genoeg was...en wat had ik het mis. Wacht nog even lieverd, jouw vriend zou niet van jou moeten verwachten dat jij in zijn levensfase zit alleen maar omdat hij er toevallig in zit. Je bent nou eenmaal 7 jaar jonger, en daar valt niks aan te doen. Er is nog tijd genoeg
maandag 6 juni 2011 om 22:40
Ik vind 19 ook jong. Laten we er niet van uitgaan, maar stel dat het kindje niet gezond is of een psychiatrische stoornis heeft. Kun je dat ook aan? Ik zeg niet dat je dat niet zou kunnen hoor, maar vind wel dat je in je achterhoofd moet houden dat er ook iets 'mis' kan zijn met het kind. Dat maakt de opvoeding (emotioneel) wel een stuk zwaarder.
maandag 6 juni 2011 om 22:40
quote:_Cherry_ schreef op 06 juni 2011 @ 22:26:
Blyt, klote dat je situatie nu zo is, maar feit blijft wel dat niet je hele leven zo gaat verlopen. Dit is vooral de eerste jaren zo, als het al zo is. Laten we zeggen, de eerste 4 jaar. MaxMax? Dat is vier jaar....per kind. De meeste mensen hebben er meer dan 1
Blyt, klote dat je situatie nu zo is, maar feit blijft wel dat niet je hele leven zo gaat verlopen. Dit is vooral de eerste jaren zo, als het al zo is. Laten we zeggen, de eerste 4 jaar. MaxMax? Dat is vier jaar....per kind. De meeste mensen hebben er meer dan 1
maandag 6 juni 2011 om 22:42
quote:LJean schreef op 06 juni 2011 @ 22:30:
Wie zegt er dan dat je leven voorbij is als je een kind krijgt? Als dat zo was zou niemand kinderen willen, of wel.
Ik denk dat tegen elke vrouw/man wel een keer gezegd is dat je beter met kinderen kan wachten. Je bent te jong, je hebt nu zo lekker de vrijheid enz enz..
Toch hebben we de meeste van ons kinderen. Het is waar dat je pas weet wat het is als je die kinderen hebt, maar dat ging/gaat voor ons allemaal op. Ik vind het gek dat je, eenmaal moeder geworden, opeens (denkt) de wijsheid in pacht te hebben.
Wie zegt er dan dat je leven voorbij is als je een kind krijgt? Als dat zo was zou niemand kinderen willen, of wel.
Ik denk dat tegen elke vrouw/man wel een keer gezegd is dat je beter met kinderen kan wachten. Je bent te jong, je hebt nu zo lekker de vrijheid enz enz..
Toch hebben we de meeste van ons kinderen. Het is waar dat je pas weet wat het is als je die kinderen hebt, maar dat ging/gaat voor ons allemaal op. Ik vind het gek dat je, eenmaal moeder geworden, opeens (denkt) de wijsheid in pacht te hebben.
maandag 6 juni 2011 om 22:43
quote:holadijee schreef op 06 juni 2011 @ 22:40:
Ik vind 19 ook jong. Laten we er niet van uitgaan, maar stel dat het kindje niet gezond is of een psychiatrische stoornis heeft. Kun je dat ook aan? Ik zeg niet dat je dat niet zou kunnen hoor, maar vind wel dat je in je achterhoofd moet houden dat er ook iets 'mis' kan zijn met het kind. Dat maakt de opvoeding (emotioneel) wel een stuk zwaarder.Ja dat klopt. Ik heb de opleiding Jeugdzorg gedaan, wat inhoud dat ik kinderen met een stoornis of handicap zou kunnen begeleiden, maar met een eigen kind is dit natuurlijk altijd anders.
Ik vind 19 ook jong. Laten we er niet van uitgaan, maar stel dat het kindje niet gezond is of een psychiatrische stoornis heeft. Kun je dat ook aan? Ik zeg niet dat je dat niet zou kunnen hoor, maar vind wel dat je in je achterhoofd moet houden dat er ook iets 'mis' kan zijn met het kind. Dat maakt de opvoeding (emotioneel) wel een stuk zwaarder.Ja dat klopt. Ik heb de opleiding Jeugdzorg gedaan, wat inhoud dat ik kinderen met een stoornis of handicap zou kunnen begeleiden, maar met een eigen kind is dit natuurlijk altijd anders.
maandag 6 juni 2011 om 22:43
quote:googelplex schreef op 06 juni 2011 @ 22:40:
Maar jullie zouden het dus wel 'goedkeuren' als we getrouwd zijn en een jaar langer samenwonen?Getrouwd maakt mijn niet uit, maar langere tijd samenwonen vind ik persoonlijk wel belangrijk. Pas dan leer je iemand goed kennen (niemand is 24/7) leuk en bouw je een stevige basis. (Maar ach, wat weet ik nou eenmaal. Ik woon nog maar een maand samen )
Maar jullie zouden het dus wel 'goedkeuren' als we getrouwd zijn en een jaar langer samenwonen?Getrouwd maakt mijn niet uit, maar langere tijd samenwonen vind ik persoonlijk wel belangrijk. Pas dan leer je iemand goed kennen (niemand is 24/7) leuk en bouw je een stevige basis. (Maar ach, wat weet ik nou eenmaal. Ik woon nog maar een maand samen )
maandag 6 juni 2011 om 22:44
Trouwen is in mijn ogen geen vereiste hoor. Maar langer samenwonen? Ja, wellicht.
Maar nogmaals, niemand hier kan zien hoe jullie relatie is of weten hoe jullie in het leven staan.
Voor hetzelfde geld ben jij inderdaad zo'n naïeve jonge vrouw die kindjes wil en ze leuk wil aankleden (ik zeg maar wat) of ben jij juist een jonge vrouw die haar gezin wil starten en daarbij ook goed weet wie ze is en wat ze kan.
I donnow.
Maar nogmaals, niemand hier kan zien hoe jullie relatie is of weten hoe jullie in het leven staan.
Voor hetzelfde geld ben jij inderdaad zo'n naïeve jonge vrouw die kindjes wil en ze leuk wil aankleden (ik zeg maar wat) of ben jij juist een jonge vrouw die haar gezin wil starten en daarbij ook goed weet wie ze is en wat ze kan.
I donnow.
maandag 6 juni 2011 om 22:44
quote:batwom schreef op 06 juni 2011 @ 22:42:
[...]
Ik denk dat tegen elke vrouw/man wel een keer gezegd is dat je beter met kinderen kan wachten. Je bent te jong, je hebt nu zo lekker de vrijheid enz enz..
Toch hebben we de meeste van ons kinderen. Het is waar dat je pas weet wat het is als je die kinderen hebt, maar dat ging/gaat voor ons allemaal op. Ik vind het gek dat je, eenmaal moeder geworden, opeens (denkt) de wijsheid in pacht te hebben.Inderdaad zeg, toch debiel dat mensen die ervaring hebben met het hebben van een kind, denken dat ze weten hoe het is om een kind te hebben
[...]
Ik denk dat tegen elke vrouw/man wel een keer gezegd is dat je beter met kinderen kan wachten. Je bent te jong, je hebt nu zo lekker de vrijheid enz enz..
Toch hebben we de meeste van ons kinderen. Het is waar dat je pas weet wat het is als je die kinderen hebt, maar dat ging/gaat voor ons allemaal op. Ik vind het gek dat je, eenmaal moeder geworden, opeens (denkt) de wijsheid in pacht te hebben.Inderdaad zeg, toch debiel dat mensen die ervaring hebben met het hebben van een kind, denken dat ze weten hoe het is om een kind te hebben
maandag 6 juni 2011 om 22:49
maandag 6 juni 2011 om 22:51
quote:LJean schreef op 06 juni 2011 @ 22:39:
Inderdaad, negatief mogen praten over het moederschap is er vaak niet bij.
Omdat je bang bent het idee te geven spijt van je kinderen persoonlijk te hebben, dat zij je tegenvallen.
Ikzelf zou, als ik geweten had wat het was, waarschijnlijk geen kinderen "genomen" hebben. En dat dan vooral omdat je, zodra ze geboren zijn, bang bent dat hen iets overkomt, ziekte, ongeluk, verdriet. Dat gevoel krijg je er (helaas) gratis bij.
Inderdaad, negatief mogen praten over het moederschap is er vaak niet bij.
Omdat je bang bent het idee te geven spijt van je kinderen persoonlijk te hebben, dat zij je tegenvallen.
Ikzelf zou, als ik geweten had wat het was, waarschijnlijk geen kinderen "genomen" hebben. En dat dan vooral omdat je, zodra ze geboren zijn, bang bent dat hen iets overkomt, ziekte, ongeluk, verdriet. Dat gevoel krijg je er (helaas) gratis bij.
maandag 6 juni 2011 om 22:57
quote:Oriane schreef op 06 juni 2011 @ 22:36:
Judith off topic, maar je hebt gelijk. Hoe durven die wijven... Een beetje een carierre hebbem als je een kind hebt..... :-s tssss.
ik heb zelf ook een goede baan, maar heb het wel zo geregeld dat mijn zoon maar 1,5 dag per week naar het kdv hoeft. Verder zijn mijn man en ik samen thuis voor de kinderen. De mensen waar ik het over heb uit mijn omgeving vinden materialisme en carierre veel belangrijker dan het meekrijgen van de ontwikkeling van hun kinderen.
Het zijn puur 2 voorbeelden om te verduidelijken dat ik persoonlijk vind dat leeftijd niet altijd iets hoeft te zeggen over het verantwoordelijkheidsgevoel.
Ik veroordeel anderen er niet om overigens, ik zou het alleen zelf niet zo willen. Ik denk dat iedereen hier reageert vanuit zijn eigen principes.
Judith off topic, maar je hebt gelijk. Hoe durven die wijven... Een beetje een carierre hebbem als je een kind hebt..... :-s tssss.
ik heb zelf ook een goede baan, maar heb het wel zo geregeld dat mijn zoon maar 1,5 dag per week naar het kdv hoeft. Verder zijn mijn man en ik samen thuis voor de kinderen. De mensen waar ik het over heb uit mijn omgeving vinden materialisme en carierre veel belangrijker dan het meekrijgen van de ontwikkeling van hun kinderen.
Het zijn puur 2 voorbeelden om te verduidelijken dat ik persoonlijk vind dat leeftijd niet altijd iets hoeft te zeggen over het verantwoordelijkheidsgevoel.
Ik veroordeel anderen er niet om overigens, ik zou het alleen zelf niet zo willen. Ik denk dat iedereen hier reageert vanuit zijn eigen principes.