Psyche
alle pijlers
Jezelf in de weg zitten....
vrijdag 10 juni 2011 om 13:59
Ken je dat, het gevoel jezelf vreselijk in de weg te zitten?
Al ruim een jaar zit ik op mijn werk in een nogal stressvolle situatie die naast stress nogal veel emotionele druk opleverd.
Om allerlei, zeer herkenbare redenen, kan ik en wil ik echter niet naar ander werk op zoek.
Ik blijf hopen op een goede afloop en werk ondertussen zo hard ik kan om alles in goede banen te leiden.
Echter... dit begint me nu behoorlijk op te breken, ben hele dagen moe, heb totaal geen motivatie en het kost me soms echt moeite om niet in huilen uit te barsten.
Eigenlijk zou ik misschien wel hulp moeten zoeken, maar waar ik van anderen zou vinden dat ze juist verstandig en sterk zouden zijn als ze dat in mijn situatie zouden doen vind ik om de een of andere vage reden dat dat voor mij niet geld.
Resultaat: ik zit mezelf vreselijk in de weg en loop hele dagen te "malen" ...
Wat ik met dit topic wil?
Geen idee, misschien hoop ik dat iemand het gevoel dat ik omschrijf herkend?
Al ruim een jaar zit ik op mijn werk in een nogal stressvolle situatie die naast stress nogal veel emotionele druk opleverd.
Om allerlei, zeer herkenbare redenen, kan ik en wil ik echter niet naar ander werk op zoek.
Ik blijf hopen op een goede afloop en werk ondertussen zo hard ik kan om alles in goede banen te leiden.
Echter... dit begint me nu behoorlijk op te breken, ben hele dagen moe, heb totaal geen motivatie en het kost me soms echt moeite om niet in huilen uit te barsten.
Eigenlijk zou ik misschien wel hulp moeten zoeken, maar waar ik van anderen zou vinden dat ze juist verstandig en sterk zouden zijn als ze dat in mijn situatie zouden doen vind ik om de een of andere vage reden dat dat voor mij niet geld.
Resultaat: ik zit mezelf vreselijk in de weg en loop hele dagen te "malen" ...
Wat ik met dit topic wil?
Geen idee, misschien hoop ik dat iemand het gevoel dat ik omschrijf herkend?
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 10 juni 2011 om 14:26
@suziiie tuurlijk mag je dat vragen.
Het is alleen heel moeilijk om uit te leggen zonder heel erg herkenbaar te worden.
Maar het heeft er alles mee te maken dat ik niet kan stoppen zonder mensen van wie ik heel veel hou op een vreselijke manier te laten vallen.
Klinkt nogal vaag en zwaar, zeker voor gewoon een baan, maar het klopt wel.
Ik kan zeker niet goed meer functioneren en dat is idd vreselijk frusstrerend.
En dat terwijl ik mezelf voor dit gebeurde juist zo sterk vond, zat goed in mijn vel en had het, na een ruwe start ( gepest op school als kind) eigenlijk goed voor elkaar.
En dan gebeurt er iets en staat je wereld weer helemaal ondersteboven.
Het is alleen heel moeilijk om uit te leggen zonder heel erg herkenbaar te worden.
Maar het heeft er alles mee te maken dat ik niet kan stoppen zonder mensen van wie ik heel veel hou op een vreselijke manier te laten vallen.
Klinkt nogal vaag en zwaar, zeker voor gewoon een baan, maar het klopt wel.
Ik kan zeker niet goed meer functioneren en dat is idd vreselijk frusstrerend.
En dat terwijl ik mezelf voor dit gebeurde juist zo sterk vond, zat goed in mijn vel en had het, na een ruwe start ( gepest op school als kind) eigenlijk goed voor elkaar.
En dan gebeurt er iets en staat je wereld weer helemaal ondersteboven.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 10 juni 2011 om 14:42
Waneer denk je dat er verbetering zal zijn in de situatie?
Ik vind het heel erg moeilijk om te beoordelen. Maar ik denk toch dat het hoognodig tijd is om voor jezelf te kiezen, hoe moeilijk het ook zal zijn en wie je er ook mee zal kwetsen.
JIJ bent het belangrijkste in je leven en als het zo doorgaat denk ik dat je met een dikke burn-out thuis komt te zitten...
Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen en succes met alles!
Ik vind het heel erg moeilijk om te beoordelen. Maar ik denk toch dat het hoognodig tijd is om voor jezelf te kiezen, hoe moeilijk het ook zal zijn en wie je er ook mee zal kwetsen.
JIJ bent het belangrijkste in je leven en als het zo doorgaat denk ik dat je met een dikke burn-out thuis komt te zitten...
Ik hoop dat ik je een beetje heb kunnen helpen en succes met alles!
Never give up hope.
vrijdag 10 juni 2011 om 14:48
@Suziiie Ik hoop dat die verbetering nog voor de vakantie er is, maar dat heb ik de afgelopen tjd wel vaker gedacht en elke keer ging het mis.
Ik denk ook wel dat je gelijk hebt en dat ik voor mezelf zal moeten gaan kiezen binnenkort, al bezorgd die gedachte me een hoop verdriet.
Want een Burn-out is denk ik idd niet heel ver meer weg.
Het klinkt gek, maar het help zeker om te lezen dat je het gevoel herkend en dat je reactie eigenlijk zegt wat ik verstandelijk ook al wel ergens weet... nu mijn gevoel dezelfde kant nog op zien te krijgen.
iig heel erg bedank voor je reactie
Ik denk ook wel dat je gelijk hebt en dat ik voor mezelf zal moeten gaan kiezen binnenkort, al bezorgd die gedachte me een hoop verdriet.
Want een Burn-out is denk ik idd niet heel ver meer weg.
Het klinkt gek, maar het help zeker om te lezen dat je het gevoel herkend en dat je reactie eigenlijk zegt wat ik verstandelijk ook al wel ergens weet... nu mijn gevoel dezelfde kant nog op zien te krijgen.
iig heel erg bedank voor je reactie
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 10 juni 2011 om 15:24
TO je verhaal is herkenbaar voor mij, alleen ligt het bij mij iets anders.
Is het niet mogelijk om dit op je werk te bespreken? Je geeft zelf al aan dat opstappen eigenlijk geen optie is, dus dan is het zaak om te kijken of je de problemen op kunt lossen.
Misschien dat er op je werk een oplossing gevonden kan worden als je aangeeft dat je het niet trekt als het zo langer door blijft gaan.
In ieder geval een voor je
Is het niet mogelijk om dit op je werk te bespreken? Je geeft zelf al aan dat opstappen eigenlijk geen optie is, dus dan is het zaak om te kijken of je de problemen op kunt lossen.
Misschien dat er op je werk een oplossing gevonden kan worden als je aangeeft dat je het niet trekt als het zo langer door blijft gaan.
In ieder geval een voor je
vrijdag 10 juni 2011 om 15:29
@laura24 Was het maar mogelijk om het te bespreken, de leiding en directe collega's zijn de oorzaak van de ellende vrees ik.
Echter, ik heb er al wel over lopen te denken om misschien een dag minder te gaan werken ( werk full time) om zo wat rust te creëren, maar of dat voldoende zal zijn?
Bedankt voor de kan hem goed gebruiken geloof ik....
Echter, ik heb er al wel over lopen te denken om misschien een dag minder te gaan werken ( werk full time) om zo wat rust te creëren, maar of dat voldoende zal zijn?
Bedankt voor de kan hem goed gebruiken geloof ik....
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 10 juni 2011 om 15:40
vrijdag 10 juni 2011 om 15:42
Ik zou bijna denken dat je in een familiebedrijf zit
Probeer gewoon zo snel mogelijk lucht te creëren. Door vakantie of als je het financieel kan redden, een dag minder werken. Maar ik denk niet dat dit je problemen oplost op de lange termijn.
Als het op je werk zo blijft gaan als nu dan moet je uiteindelijk toch voorzelf gaan kiezen. Ik weet dat dit makkelijk gezegd is dan gedaan.
Probeer gewoon zo snel mogelijk lucht te creëren. Door vakantie of als je het financieel kan redden, een dag minder werken. Maar ik denk niet dat dit je problemen oplost op de lange termijn.
Als het op je werk zo blijft gaan als nu dan moet je uiteindelijk toch voorzelf gaan kiezen. Ik weet dat dit makkelijk gezegd is dan gedaan.
vrijdag 10 juni 2011 om 15:48
@LeMair Ik weet dat je gelijk hebt, net wat je zegt ik zeg het zelf ook al.
Maar die moed........ ik geloof dat ik daar een beetje gebrek aan heb op het moment.
Ik denk dat ik ook wel een beetje bang ben, bang voor wat er gezegd gaat worden, bang om laf of slap gevonden te worden.
Belachlijk omdat mij al verschillende keren is gezegd dat ik het veel langer vol houd dan de meesten hadden gedacht.
Alsof dat iets is om trots op te zijn....
Maar die moed........ ik geloof dat ik daar een beetje gebrek aan heb op het moment.
Ik denk dat ik ook wel een beetje bang ben, bang voor wat er gezegd gaat worden, bang om laf of slap gevonden te worden.
Belachlijk omdat mij al verschillende keren is gezegd dat ik het veel langer vol houd dan de meesten hadden gedacht.
Alsof dat iets is om trots op te zijn....
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 10 juni 2011 om 15:52
@Laura24
Soms voelt het idd net een familliebedrijf, een deel van wie ik ben.
Maar gelukkig is het dat niet, zou alles nog veel moeilijker maken vrees ik.
Ik denk dat je gelijk hebt op de lange termijn is dit geen oplossing. Al zou het financieel wel haalbaar zijn.
Voor mezelf kiezen..... zeker niet makkelijk maar misschien uiteindelijk wel nodig, misschien moet ik toch eens op zoek naar een beetje lef en doorzettingsvermogen.
Soms voelt het idd net een familliebedrijf, een deel van wie ik ben.
Maar gelukkig is het dat niet, zou alles nog veel moeilijker maken vrees ik.
Ik denk dat je gelijk hebt op de lange termijn is dit geen oplossing. Al zou het financieel wel haalbaar zijn.
Voor mezelf kiezen..... zeker niet makkelijk maar misschien uiteindelijk wel nodig, misschien moet ik toch eens op zoek naar een beetje lef en doorzettingsvermogen.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 10 juni 2011 om 16:01
@laura24, dank je.
Waar loop jij precies op vast denk je? ( hoef je niet op te antwoorden als je niet wil hoor, kan me voorstellen dat dat misschien te prive is)
Misschien kunnen we elkaar helpen zoeken en vinden we zo beiden wat we zoeken, zou mooi zijn toch?
Waar loop jij precies op vast denk je? ( hoef je niet op te antwoorden als je niet wil hoor, kan me voorstellen dat dat misschien te prive is)
Misschien kunnen we elkaar helpen zoeken en vinden we zo beiden wat we zoeken, zou mooi zijn toch?
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 10 juni 2011 om 16:36
quote:laura24 schreef op 10 juni 2011 @ 16:24:
wat ik ook aan hulp zoek, dit zal altijd tijdens werktijd zijn aangezien ik fulltime werk. En ik wil niet dat ze daar weten dat er iets aan de hand is. Omdat ik het altijd overal goed moet doen voor mezelf.
@Laura24 eerst eens even een van wat je zo verteld heb je een vreselijk jaar achter de rug.
Een relatie beiinigen is altijd moeilijk, ook al is het verstandelijk misschien het beste.
En als de relatie ook nog eens ongezond was, en dat vermoeden heb ik als ik je zo lees, dan is het nog veel moeilijker.
En dan krijg je daarbovenop ook nog een klap van het overlijden van een naaste te verwerken....
Geen wonder dat je het moeilijk hebt en je tegen een depressie/burn-out aanzit.
Het stuk dat ik heb aangehaald hierboven had ik zelf kunnen schrijven.
Dat altijd alles zo goed mogelijk willen doen en niet op willen geven is denk ik het grootste struikelblok voor mij.
Toegeven dat ik iets niet alleen kan......
En het gekke is, ik vind mezelf verre van perfect zo vreselijk tegenstrijdig is dat.
wat ik ook aan hulp zoek, dit zal altijd tijdens werktijd zijn aangezien ik fulltime werk. En ik wil niet dat ze daar weten dat er iets aan de hand is. Omdat ik het altijd overal goed moet doen voor mezelf.
@Laura24 eerst eens even een van wat je zo verteld heb je een vreselijk jaar achter de rug.
Een relatie beiinigen is altijd moeilijk, ook al is het verstandelijk misschien het beste.
En als de relatie ook nog eens ongezond was, en dat vermoeden heb ik als ik je zo lees, dan is het nog veel moeilijker.
En dan krijg je daarbovenop ook nog een klap van het overlijden van een naaste te verwerken....
Geen wonder dat je het moeilijk hebt en je tegen een depressie/burn-out aanzit.
Het stuk dat ik heb aangehaald hierboven had ik zelf kunnen schrijven.
Dat altijd alles zo goed mogelijk willen doen en niet op willen geven is denk ik het grootste struikelblok voor mij.
Toegeven dat ik iets niet alleen kan......
En het gekke is, ik vind mezelf verre van perfect zo vreselijk tegenstrijdig is dat.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
vrijdag 10 juni 2011 om 18:13
@laura24, soms helpt alle liefde van de wereld nog niet een relatie te redden.
Het lijkt me zo moeilijk voor je om te weten dat de liefde er wel is maar dat het niet genoeg is om een gelukkige gezonde relatie te hebben met de man van je keuze.
Met me kwetsbaar opstellen heb ik ook al zoveel moeite, zou dat een van de redenen zijn dat we nu zo in de knoop zitten?
Ik vind niets erger dan moeten huilen waar een ander bij is, zelfs bij man man heb ik daar moeite mee.
En dat terwijl ik me bij hem meer mezelf voel dan bij wie dan ook.
Het idee dat een ander aan mijn tranen kan zien dat ik het ergens moeilijk mee heb, en iets niet aankan of kan verwerken...
Ik wil altijd maar sterk zijn, altijd maar doorgaan, altijd degene zijn waar anderen op leunen maar niet degene die zelf moet leunen.
Je zou bijna denken dat ik vind dat ik één of andere suppermens moet zijn.
Ieder mens heeft toch wel eens een schouder nodig of een steuntje in de rug?
Waarom zou dat voor mij anders zijn?
Geen idee maar voor mijn gevoel is dat wel zo.......
Net wat de titel al zegt jezelf in de weg zitten.....
Ik ga zo eten, en weet niet of ik vanavond nog kan kijken.
Maar morgen ben ik er zeker, het lijkt me fijn om elkaar een beetje te steunen, en een schop onder de kont kan ik ook wel gebruiken denk ik.
Het lijkt me zo moeilijk voor je om te weten dat de liefde er wel is maar dat het niet genoeg is om een gelukkige gezonde relatie te hebben met de man van je keuze.
Met me kwetsbaar opstellen heb ik ook al zoveel moeite, zou dat een van de redenen zijn dat we nu zo in de knoop zitten?
Ik vind niets erger dan moeten huilen waar een ander bij is, zelfs bij man man heb ik daar moeite mee.
En dat terwijl ik me bij hem meer mezelf voel dan bij wie dan ook.
Het idee dat een ander aan mijn tranen kan zien dat ik het ergens moeilijk mee heb, en iets niet aankan of kan verwerken...
Ik wil altijd maar sterk zijn, altijd maar doorgaan, altijd degene zijn waar anderen op leunen maar niet degene die zelf moet leunen.
Je zou bijna denken dat ik vind dat ik één of andere suppermens moet zijn.
Ieder mens heeft toch wel eens een schouder nodig of een steuntje in de rug?
Waarom zou dat voor mij anders zijn?
Geen idee maar voor mijn gevoel is dat wel zo.......
Net wat de titel al zegt jezelf in de weg zitten.....
Ik ga zo eten, en weet niet of ik vanavond nog kan kijken.
Maar morgen ben ik er zeker, het lijkt me fijn om elkaar een beetje te steunen, en een schop onder de kont kan ik ook wel gebruiken denk ik.
"Mensen zullen vergeten wat je zei. Mensen zullen vergeten wat je deed. Maar mensen zullen nooit vergeten hoe je hen liet voelen." ( Maya Angelou )
