Psyche
alle pijlers
Moeder drinkt
donderdag 9 juni 2011 om 16:46
He allemaal,
Ik zit in een lastige situatie en zou graag wat advies willen wat te doen.
Mijn moeder drinkt sinds ruim 7 a 8 maanden behoorlijk veel. Zij en haar vriend hebben een lat-relatie dus hij is niet altijd bij ons. Als hij er wel is, drinkt ze amper tot niet, en is alles normaal. Maar zodra hij weg is begint ze weer. Denk dat 4 a 5 dagen in de week toch wel behoorlijk aangeschoten is. Ik heb het vermoeden dat hij niet eens doorheeft dat ze zoveel drinkt. Hij maakt zich wel zorgen om haar, omdat ze ook enorm slecht eet.
Heb net ook weer behoorlijke ruzie gehad met haar.
Reden; ze schold me uit, omdat ik blijkbaar op een manier naar haar keek die haar niet beviel. Dan krijg ik ook meteen van alles naar m'n hoofd gegooid.
Had haar gisteren een grote bos rozen kado gegeven, die werden ook net zonder pardon de kliko ingegegooid. Zusje is naar haar toegelopen en vroeg; zou je haar niet excuus aanbieden? Haar antwoord;"nee begin ik niet aan".
Probeer haar vaak te negeren omdat ik weet dat er anders ruzie komt.
Durf ondertussen geen vrienden meer mee naar huis te nemen, en zelfs m'n vriend meenemen vind ik genant. Omdat ze allerlei onzin uit loopt te kramen en vaak onnodig de discussie aangaat. Vaak komt ze ook niet meer uit haar woorden, en kan ze niet recht meer lopen.
Heb al een paar keer geprobeert om een gesprek aan te gaan, als ze niet gedronken heeft. Dit resulteert altijd in; "oh, maar zoveel drink ik niet, valt best wel mee".
Onderhand wil ik er al niet eens meer over beginnen omdat het toch ontkent wordt door haar.
Ik weet; ze heeft een heftig jaar gehad, veel ziekte in familie, behoorlijk wat mensen overleden, en mijn jongere zusje die onverwacht zwanger is geraakt. Die wuift het ook weg met; " ze heeft zoveel stress joh".
Kan door omstandigheden nog niet een eigen plekje hebben, wat ik ontzettend graag zou willen, juist om hieraan te ontsnappen. Ben onderhand ook meer van huis dan thuis, om deze situaties te vermijden. Want het is enorm frustrerend, en het doet zoveel pijn om haar telkens zo te zien.
Wat zou ik eventueel nu nog kunnen doen? Nog een keer een gesprek proberen aan te gaan? Waarschijnlijk met 0,0 resultaat. Of moet ik hulp gaan inschakelen, ook al vindt zij dat het nergens op slaat en niet nodig is, en dan misschien nog meer ruzies riskeren?
Ik zit in een lastige situatie en zou graag wat advies willen wat te doen.
Mijn moeder drinkt sinds ruim 7 a 8 maanden behoorlijk veel. Zij en haar vriend hebben een lat-relatie dus hij is niet altijd bij ons. Als hij er wel is, drinkt ze amper tot niet, en is alles normaal. Maar zodra hij weg is begint ze weer. Denk dat 4 a 5 dagen in de week toch wel behoorlijk aangeschoten is. Ik heb het vermoeden dat hij niet eens doorheeft dat ze zoveel drinkt. Hij maakt zich wel zorgen om haar, omdat ze ook enorm slecht eet.
Heb net ook weer behoorlijke ruzie gehad met haar.
Reden; ze schold me uit, omdat ik blijkbaar op een manier naar haar keek die haar niet beviel. Dan krijg ik ook meteen van alles naar m'n hoofd gegooid.
Had haar gisteren een grote bos rozen kado gegeven, die werden ook net zonder pardon de kliko ingegegooid. Zusje is naar haar toegelopen en vroeg; zou je haar niet excuus aanbieden? Haar antwoord;"nee begin ik niet aan".
Probeer haar vaak te negeren omdat ik weet dat er anders ruzie komt.
Durf ondertussen geen vrienden meer mee naar huis te nemen, en zelfs m'n vriend meenemen vind ik genant. Omdat ze allerlei onzin uit loopt te kramen en vaak onnodig de discussie aangaat. Vaak komt ze ook niet meer uit haar woorden, en kan ze niet recht meer lopen.
Heb al een paar keer geprobeert om een gesprek aan te gaan, als ze niet gedronken heeft. Dit resulteert altijd in; "oh, maar zoveel drink ik niet, valt best wel mee".
Onderhand wil ik er al niet eens meer over beginnen omdat het toch ontkent wordt door haar.
Ik weet; ze heeft een heftig jaar gehad, veel ziekte in familie, behoorlijk wat mensen overleden, en mijn jongere zusje die onverwacht zwanger is geraakt. Die wuift het ook weg met; " ze heeft zoveel stress joh".
Kan door omstandigheden nog niet een eigen plekje hebben, wat ik ontzettend graag zou willen, juist om hieraan te ontsnappen. Ben onderhand ook meer van huis dan thuis, om deze situaties te vermijden. Want het is enorm frustrerend, en het doet zoveel pijn om haar telkens zo te zien.
Wat zou ik eventueel nu nog kunnen doen? Nog een keer een gesprek proberen aan te gaan? Waarschijnlijk met 0,0 resultaat. Of moet ik hulp gaan inschakelen, ook al vindt zij dat het nergens op slaat en niet nodig is, en dan misschien nog meer ruzies riskeren?
vrijdag 10 juni 2011 om 09:20
Justme_: Het is heel moeilijk om het los te laten. Dit kun je waarschijnlijk (helaas) niet alleen. Ik heb dit in moeten zien door middel van een psychologe. Ik ben bewust op ongeveer dezelfde leeftijd gaan samenwonen, deels door onvoorziene omstandigheden, deels omdat ik dit al jaren eerder had moeten doen.
Jij hebt je zusje, jullie kunnen elkaar steunen. Ik had niemand waar ik op kon leunen of iemand die mij begreep.
Zoek hulp, probeer toch om op jezelf te gaan wonen.
Ik ken natuurlijk niet je hele situatie. Mocht je meer willen weten dan moet je het maar even laten weten.
Helpen kun je je moeder niet, jezelf wel. Het is heel erg, het klinkt heel er maar het is zo. Kies voor jezelf dat is het beste wat je kunt doen. Energie steken in iemand die niet geholpen wil worden is verloren energie en energie die je beter in iets anders kunt stoppen. Ik weet hoe moeilijk dit alles is. Ik worstel er ook nog dagelijks mee.
Heel veel sterkte.
Jij hebt je zusje, jullie kunnen elkaar steunen. Ik had niemand waar ik op kon leunen of iemand die mij begreep.
Zoek hulp, probeer toch om op jezelf te gaan wonen.
Ik ken natuurlijk niet je hele situatie. Mocht je meer willen weten dan moet je het maar even laten weten.
Helpen kun je je moeder niet, jezelf wel. Het is heel erg, het klinkt heel er maar het is zo. Kies voor jezelf dat is het beste wat je kunt doen. Energie steken in iemand die niet geholpen wil worden is verloren energie en energie die je beter in iets anders kunt stoppen. Ik weet hoe moeilijk dit alles is. Ik worstel er ook nog dagelijks mee.
Heel veel sterkte.
vrijdag 10 juni 2011 om 09:27
@Bospad, Ik begrijp jammergenoeg en erg genoeg hoe TO zich moet voelen. Aangezien ik al minstens 25 jaar met dit bijltje moet hakken. Ik herken iets teveel in haar.
Helaas weet ik waar ik het over heb en je kunt niet meer doen dan dat.
@Monalisalove, Vaak zijn mensen als de moeder van TO niet meer voor rede vatbaar en is drank belangrijker dan wat dan ook. Confronteren zien zij vaak als aanval en niet als hulp. Ik hoop dat het voor TO werkt, maar in mijn geval werkte dat averechts en werd het alleen nog erger.
@Yasuko, het is niet makkelijk voor de moeder maar dat rechtvaardigd nog niet het drankgebruik. Het is nog erger voor de omgeving, die moet ermee zien om te gaan terwijl moeder zich nergens van bewust is.
Jammer dat het zover kan komen met mensen. Mijn advies is in dit soort gevallen zoek hulp voor jezelf omdat je jezelf wel kan helpen maar een ander die niet wilt niet.
Helaas weet ik waar ik het over heb en je kunt niet meer doen dan dat.
@Monalisalove, Vaak zijn mensen als de moeder van TO niet meer voor rede vatbaar en is drank belangrijker dan wat dan ook. Confronteren zien zij vaak als aanval en niet als hulp. Ik hoop dat het voor TO werkt, maar in mijn geval werkte dat averechts en werd het alleen nog erger.
@Yasuko, het is niet makkelijk voor de moeder maar dat rechtvaardigd nog niet het drankgebruik. Het is nog erger voor de omgeving, die moet ermee zien om te gaan terwijl moeder zich nergens van bewust is.
Jammer dat het zover kan komen met mensen. Mijn advies is in dit soort gevallen zoek hulp voor jezelf omdat je jezelf wel kan helpen maar een ander die niet wilt niet.
vrijdag 10 juni 2011 om 09:33
Justme, kun je niet met haar vriend praten? Het lijkt erop dat ze haar drankgebruik voor hem verborgen wil houden. En het positieve is dat ze dus wel die dagen dat hij er is zonder drank kan! Ik vind normaliter dat je je buiten de relatie van je ouders moet houden, maar in dit geval is je moeder zich kapot aan het drinken en vind ik dit dus wel geoorloofd.
Ga in therapie!
vrijdag 10 juni 2011 om 09:38
@dubiootje; heb dat al meerdere keren overwogen. Maar het punt is; als ik met hem praat, en hij zou het of tegen haar zeggen of ermee confronteren dat ik wel weet wat er gebeurd.
Of ze reageert het op ons af, met als gevolg weer ruzie. Of ze reageert het op hem af. Hoe dan ook, er zal weer ruzie en drama komen.
Ik vind ook dat hij het "recht" heeft om te weten wat ze doet. Hij kan er niet buiten gehouden worden.
Ben gewoon bang dat zo'n gesprek of confrontatie juist dingen meer kapot zal maken. Terwijl het eigenlijk de enige optie is die ik heb,
Of ze reageert het op ons af, met als gevolg weer ruzie. Of ze reageert het op hem af. Hoe dan ook, er zal weer ruzie en drama komen.
Ik vind ook dat hij het "recht" heeft om te weten wat ze doet. Hij kan er niet buiten gehouden worden.
Ben gewoon bang dat zo'n gesprek of confrontatie juist dingen meer kapot zal maken. Terwijl het eigenlijk de enige optie is die ik heb,
vrijdag 10 juni 2011 om 09:55
Verder eens met Jetje dat je vooral voor jezelf moet blijven zorgen en de verantwoordelijkheid voor haar drankprobleem, psychische toestand, huishouden, runnen van het gezin enz. bij je moeder moet laten liggen.
Probeer te kijken naar oplossingen voor je woonsituatie, zodat je op niet al te lange termijn toch uit huis kan. Anders wordt het erg moeilijk om afstand te nemen.
Probeer te kijken naar oplossingen voor je woonsituatie, zodat je op niet al te lange termijn toch uit huis kan. Anders wordt het erg moeilijk om afstand te nemen.
Ga in therapie!
vrijdag 10 juni 2011 om 10:01
Je kan ook tegen je moeder zeggen dat je van plan bent met haar vriend te praten als het zo doorgaat. Ja, dan wordt ze kwaad en heb je ruzie. Dat heb je nu ook al. Dit probleem gaat niet weg door op eieren te lopen. Het is overigens ook niet gezegd dat een confrontatie haar tot verandering zal aanzetten, die garantie heb je helaas niet.
Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je moeder voelt dat jij bezorgd bent om haar en uit liefde in actie komt. Ze zou het gevoel moeten hebben dat er een kring van mensen om haar heen staat die van haar houden en haar willen helpen. Niet het gevoel dat ze wordt aangevallen.
Helaas heeft een alcoholist vaak wel dat gevoel als ze op hun drankgebruik worden aangesproken. Drank is hun beste vriend, wie daar tussenin komt te staan is de vijand. Zelfs hun geliefden. Misschien is het beter je te richten op haar gedrag en gemoedstoestand, te praten over alles wat ze heeft meegemaakt en hoe ze daarmee om kan gaan. Als je haar zo ver kan krijgen dat ze dáárvoor hulp zoekt (niet voor haar drankprobleem), dan kan het drankprobleem daarbij ook worden aangepakt.
Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je moeder voelt dat jij bezorgd bent om haar en uit liefde in actie komt. Ze zou het gevoel moeten hebben dat er een kring van mensen om haar heen staat die van haar houden en haar willen helpen. Niet het gevoel dat ze wordt aangevallen.
Helaas heeft een alcoholist vaak wel dat gevoel als ze op hun drankgebruik worden aangesproken. Drank is hun beste vriend, wie daar tussenin komt te staan is de vijand. Zelfs hun geliefden. Misschien is het beter je te richten op haar gedrag en gemoedstoestand, te praten over alles wat ze heeft meegemaakt en hoe ze daarmee om kan gaan. Als je haar zo ver kan krijgen dat ze dáárvoor hulp zoekt (niet voor haar drankprobleem), dan kan het drankprobleem daarbij ook worden aangepakt.
Ga in therapie!
vrijdag 10 juni 2011 om 12:29
[quote]Jetje36 schreef op 10 juni 2011 @ 09:27:
@Bospad, Ik begrijp jammergenoeg en erg genoeg hoe TO zich moet voelen. Aangezien ik al minstens 25 jaar met dit bijltje moet hakken. Ik herken iets teveel in haar.
Helaas weet ik waar ik het over heb en je kunt niet meer doen dan dat.
@Monalisalove, Vaak zijn mensen als de moeder van TO niet meer voor rede vatbaar en is drank belangrijker dan wat dan ook. Confronteren zien zij vaak als aanval en niet als hulp. Ik hoop dat het voor TO werkt, maar in mijn geval werkte dat averechts en werd het alleen nog erger.
Jetje klopt helemaal, wat je zegt hoor.Geloof me ik heb er met een familielid middenin gezeten. Twee keer gevonden na een zelfmoordpoging. Kinderen in huis opgevangen, huisarts maatschappelijk werk niets hielp. Heb geholpen als in financieel en maanden onderhandelen, zodat ze niet uit huis gezet werden. Status nu is, dat ik afstand heb genomen, want ik trek het niet meer andermans ellende op te lossen, terwijl zij het niet wil en steeds weer in herhaling valt.
@Bospad, Ik begrijp jammergenoeg en erg genoeg hoe TO zich moet voelen. Aangezien ik al minstens 25 jaar met dit bijltje moet hakken. Ik herken iets teveel in haar.
Helaas weet ik waar ik het over heb en je kunt niet meer doen dan dat.
@Monalisalove, Vaak zijn mensen als de moeder van TO niet meer voor rede vatbaar en is drank belangrijker dan wat dan ook. Confronteren zien zij vaak als aanval en niet als hulp. Ik hoop dat het voor TO werkt, maar in mijn geval werkte dat averechts en werd het alleen nog erger.
Jetje klopt helemaal, wat je zegt hoor.Geloof me ik heb er met een familielid middenin gezeten. Twee keer gevonden na een zelfmoordpoging. Kinderen in huis opgevangen, huisarts maatschappelijk werk niets hielp. Heb geholpen als in financieel en maanden onderhandelen, zodat ze niet uit huis gezet werden. Status nu is, dat ik afstand heb genomen, want ik trek het niet meer andermans ellende op te lossen, terwijl zij het niet wil en steeds weer in herhaling valt.
zaterdag 11 juni 2011 om 15:04
Het is erg genoeg dat het zo is maar het schijnt zo te werken in deze wereld. Helaas kun je niet iedereen helpen, hoe graag je ook wilt.
Je ziet in dit geval je moeder kapot gaan. In mijn geval moet je het dan loslaten en hopen dat het goed komt of in het ergste geval dat er een eind aan komt...... Het laatste zou rust geven in mijn geval, hoe hard en hoe erg dit ook klinkt.
Je ziet in dit geval je moeder kapot gaan. In mijn geval moet je het dan loslaten en hopen dat het goed komt of in het ergste geval dat er een eind aan komt...... Het laatste zou rust geven in mijn geval, hoe hard en hoe erg dit ook klinkt.
zaterdag 11 juni 2011 om 17:10
Allleerst een dikke Knuffel!
Helaas weet ook ik precies wat je meemaakt....
Mijn moeder was ook alcoholist, was omdat ze eraan overleden is.
Hier wil ik je niet bang mee maken..
Het is heel moeilijk om een alcoholist te helpen!
Het enige wat wij konden doen is de dokter langs laten komen! Die praatte met haar en dan ging het weer even goed! Toen ze er eenmaal ziek van werd en in het ziekenhuis kwam, ging ze in therapie! Maar daar loog ze over en ging vaak niet!
Je voelt je zo machteloos!
Inderdaad zelf hulp zoeken, misschien kan je daar wat leren!
Heel veel sterkte! Ondanks alles wel leuk dat je tante wordt!
Helaas weet ook ik precies wat je meemaakt....
Mijn moeder was ook alcoholist, was omdat ze eraan overleden is.
Hier wil ik je niet bang mee maken..
Het is heel moeilijk om een alcoholist te helpen!
Het enige wat wij konden doen is de dokter langs laten komen! Die praatte met haar en dan ging het weer even goed! Toen ze er eenmaal ziek van werd en in het ziekenhuis kwam, ging ze in therapie! Maar daar loog ze over en ging vaak niet!
Je voelt je zo machteloos!
Inderdaad zelf hulp zoeken, misschien kan je daar wat leren!
Heel veel sterkte! Ondanks alles wel leuk dat je tante wordt!
zaterdag 11 juni 2011 om 20:15
Ze heeft in ieder geval haar excuus aangeboden voor wat er donderdagmiddag gebeurd is. Ben daar op zich al wel blij mee.
Moet alleen nog een goed gesprek met haar hebben. Maar wil dat op een moment doen dat we er rustig voor kunnen zitten. Opa is net met spoed weer opgenomen in het ziekenhuis (familie heeft ruim 3 weken geleden ook bijna een week s'nachts gewaakt, en hij was sinds maandag weer thuis). Dus nu is het nog even niet het goede moment.
@ dubiootje; ik denk dat ik dat inderdaad tegen haar zeg. Dat ik met haar vriend ga praten. Misschien dat dat enig effect heeft. Vind dat hij sowieso het recht heeft om het te weten.
@ monalisalove; jeetje, die zelfmoordpogingen en alles wat erna kwam moet ook erg heftig geweest zijn zeg!
@ Jetje36; het klinkt ook erg, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen hoor. De zorgen en angst zouden dan weg zijn.
Want het zorgen maken, de angst dat het fout gaat en willen dat iemand het probleem onder ogen ziet, kost zoveel energie dat als je niet uitkijkt er zelf ook aan onderdoor gaat.
@ pinoo; je maakt me niet bang hoor. Ik weet dat als ze zo doorgaat ze ook niet oud wordt. Ben me daar heel goed van bewust.
Afgezien van dit allemaal, het tante worden is inderdaad erg spannend en leuk. Ze moet nog ruim 8 weken, en ik kijk er toch erg naar uit!
Moet alleen nog een goed gesprek met haar hebben. Maar wil dat op een moment doen dat we er rustig voor kunnen zitten. Opa is net met spoed weer opgenomen in het ziekenhuis (familie heeft ruim 3 weken geleden ook bijna een week s'nachts gewaakt, en hij was sinds maandag weer thuis). Dus nu is het nog even niet het goede moment.
@ dubiootje; ik denk dat ik dat inderdaad tegen haar zeg. Dat ik met haar vriend ga praten. Misschien dat dat enig effect heeft. Vind dat hij sowieso het recht heeft om het te weten.
@ monalisalove; jeetje, die zelfmoordpogingen en alles wat erna kwam moet ook erg heftig geweest zijn zeg!
@ Jetje36; het klinkt ook erg, maar ik kan me er wel iets bij voorstellen hoor. De zorgen en angst zouden dan weg zijn.
Want het zorgen maken, de angst dat het fout gaat en willen dat iemand het probleem onder ogen ziet, kost zoveel energie dat als je niet uitkijkt er zelf ook aan onderdoor gaat.
@ pinoo; je maakt me niet bang hoor. Ik weet dat als ze zo doorgaat ze ook niet oud wordt. Ben me daar heel goed van bewust.
Afgezien van dit allemaal, het tante worden is inderdaad erg spannend en leuk. Ze moet nog ruim 8 weken, en ik kijk er toch erg naar uit!
zondag 12 juni 2011 om 11:59
Je vertelt dat je moeder niet of nauwelijks drinkt als haar vriend er is en hij waarschijnlijk niets door heeft wat ze doet als hij er niet is. Ik denk dat de oplossing toch is om vriend op de hoogte te stellen. Het lijkt dat hij de enigste is die hier verandering in kan brengen omdat ze voor hem de drank wel aan de kant kan/wil zetten. Van jou zal ze het niet aannemen omdat jullie te dicht bij staan en toch niet "weglopen". Hij kan die keus wel maken als ze niet stopt en dat kan net dat duwtje in de rug zijn.
