zussen grrr
maandag 13 juni 2011 om 14:38
maandag 13 juni 2011 om 14:44
quote:lila01 schreef op 13 juni 2011 @ 14:39:
Moet ik nou echt uitleggen hoe ik me precies voel nu ik ziek ben? Dat ik zeg dat ik dingen echt niet kan moet toch voldoende zijn? Ik hoef me toch niet te verantwoorden?
Dat kan soms wel handig zijn, hoe lullig het ook is. Vaak is het zo dat als je het zelf niet hebt gehad en niet duidelijk aan de buitenkant te zien is dat iemand iets heeft, het lastig is om je voor te stellen hoe het is en hoe erg je dingen niet kan doen.
Weet je, je kan maar beter open en duidelijk communiceren dan van anderen verwachten dat ze je gedachten lezen en magisch precies weten hoe jij je voelt.
Wat frustreerde je zus zo dat ze er nu van alles uit gooide?
Moet ik nou echt uitleggen hoe ik me precies voel nu ik ziek ben? Dat ik zeg dat ik dingen echt niet kan moet toch voldoende zijn? Ik hoef me toch niet te verantwoorden?
Dat kan soms wel handig zijn, hoe lullig het ook is. Vaak is het zo dat als je het zelf niet hebt gehad en niet duidelijk aan de buitenkant te zien is dat iemand iets heeft, het lastig is om je voor te stellen hoe het is en hoe erg je dingen niet kan doen.
Weet je, je kan maar beter open en duidelijk communiceren dan van anderen verwachten dat ze je gedachten lezen en magisch precies weten hoe jij je voelt.
Wat frustreerde je zus zo dat ze er nu van alles uit gooide?
maandag 13 juni 2011 om 14:46
quote:lila01 schreef op 13 juni 2011 @ 14:44:
We moesten nog iets bij hun ophalen, ligt een beetje in de weg (buiten) en hebben dat nog steeds niet gedaan. Nu ze het hele weekend thuis zijn en 'wij toch niks te doen hebben' snapt ze niet dat wij het nog niet opgehaald hebben. Of we nog wel belangstelling hebben, want anders gaat het naar het grofvuil.
Afgelopen vrijdag nog over gehad, we moeten nog een kenteken halen voor de geleende aanhanger, maar zij snapt niet waarom we het nu niet halen, want 'wij hebben toch niks te doen en hoe ziek kan ik nou eenmaal zijn?' 'Ik hoef toch niet te rijden, alleen maar ernaast zitten?'
Dat ik vertel dat ik op dit moment in bed lig, omdat ik een slechte dag heb, maakte niet uit. Mijn man kon het toch doen?
Moet ik dan uitleggen dat mijn man vooral veel bij mij wil zijn nu?
Hmm beetje ongevoelig van je zus idd.
Misschien beseft ze niet goed hoe ziek je echt bent? Of is ze wel vaker zo?
We moesten nog iets bij hun ophalen, ligt een beetje in de weg (buiten) en hebben dat nog steeds niet gedaan. Nu ze het hele weekend thuis zijn en 'wij toch niks te doen hebben' snapt ze niet dat wij het nog niet opgehaald hebben. Of we nog wel belangstelling hebben, want anders gaat het naar het grofvuil.
Afgelopen vrijdag nog over gehad, we moeten nog een kenteken halen voor de geleende aanhanger, maar zij snapt niet waarom we het nu niet halen, want 'wij hebben toch niks te doen en hoe ziek kan ik nou eenmaal zijn?' 'Ik hoef toch niet te rijden, alleen maar ernaast zitten?'
Dat ik vertel dat ik op dit moment in bed lig, omdat ik een slechte dag heb, maakte niet uit. Mijn man kon het toch doen?
Moet ik dan uitleggen dat mijn man vooral veel bij mij wil zijn nu?
Hmm beetje ongevoelig van je zus idd.
Misschien beseft ze niet goed hoe ziek je echt bent? Of is ze wel vaker zo?
maandag 13 juni 2011 om 14:51
quote:lila01 schreef op 13 juni 2011 @ 14:47:
[...]
Dat snap ik, maar zoiets is moeilijk uit te leggen, vooral als je zoiets zelf nooit hebt meegemaakt. Bovendien gaat het al heel lang niet goed met mij en zo langzamerhand lijkt het alsof zij denkt dat ik me er maar overheen moet kunnen zetten.
Ik werk ook niet (zit in de WAO) en mijn man werkt vanuit huis en kan zijn tijd zelf indelen, terwijl zij en haar man wel de hele week werken en het druk hebben met 2 kinderen. Dus snapt ze niet dat wij niet even tijd hebben om langs te komen, terwijl we zeeen van tijd hebben.
Heb je het al weleens geprobeerd uit te leggen?
Nu je trouwens schrijft dat je man ook de hele week thuis is en zelf zijn tijd kan indelen, snap ik haar kant eerlijk gezegd ook wel een beetje. Hoeveel tijd zou het nou kosten voor je man om in zijn eentje even dat ding op te gaan halen?
[...]
Dat snap ik, maar zoiets is moeilijk uit te leggen, vooral als je zoiets zelf nooit hebt meegemaakt. Bovendien gaat het al heel lang niet goed met mij en zo langzamerhand lijkt het alsof zij denkt dat ik me er maar overheen moet kunnen zetten.
Ik werk ook niet (zit in de WAO) en mijn man werkt vanuit huis en kan zijn tijd zelf indelen, terwijl zij en haar man wel de hele week werken en het druk hebben met 2 kinderen. Dus snapt ze niet dat wij niet even tijd hebben om langs te komen, terwijl we zeeen van tijd hebben.
Heb je het al weleens geprobeerd uit te leggen?
Nu je trouwens schrijft dat je man ook de hele week thuis is en zelf zijn tijd kan indelen, snap ik haar kant eerlijk gezegd ook wel een beetje. Hoeveel tijd zou het nou kosten voor je man om in zijn eentje even dat ding op te gaan halen?
maandag 13 juni 2011 om 14:52
Ze kan geen begrip voor jou opbrengen, maar eigenlijk jij ook niet voor haar.
(ze wil iets weg hebben, jullie willen het hebben, maar het wordt niet opgehaald, kan ook vervelend zijn. Wil ik niet bagataliseren wat er met jou aan de hand is, want dat weet ik niet, maar onbegrip is wel de oorsprong in deze denk ik)
Toch maar weer het gesprek aangaan.
(ze wil iets weg hebben, jullie willen het hebben, maar het wordt niet opgehaald, kan ook vervelend zijn. Wil ik niet bagataliseren wat er met jou aan de hand is, want dat weet ik niet, maar onbegrip is wel de oorsprong in deze denk ik)
Toch maar weer het gesprek aangaan.
maandag 13 juni 2011 om 14:52
Lila, hier ook een knuf! Het is erg heftig waar je doorheen gaat, maar onthou dat er altijd mensen zullen zijn die dingen niet zullen begrijpen. Helaas is dat nu in zeer nabije kring.
Als ikzelf niet goed in mijn vel zit, of het gewoon erg druk heb, mail ik altijd mijn naasten met wat er aan de hand is, waarom ik even niet zo vrolijk ben, of als ik het erg druk heb. Gewoon erg kort hoor, niet teveel details.
Vaak accepteren ze dat, en soms vragen ze door. Gelukkig rekenen ze mij nergens meer op af, omdat ik het altijd even vertel als ik even niet zo sociaal ben of het erg druk heb.
En ondanks dat ik het vertel, blijven er altijd mensen die iets niet begrijpen, of achter je rug om toch negatief doen. Maar daar moet je écht een broertje dood aan hebben, en in mijn geval zijn dit mensen die niet tot mijn directe kring horen zeg maar. Je kunt niet iedereen pleasen, het belangrijkste ben jijzelf op dit moment.
Als ikzelf niet goed in mijn vel zit, of het gewoon erg druk heb, mail ik altijd mijn naasten met wat er aan de hand is, waarom ik even niet zo vrolijk ben, of als ik het erg druk heb. Gewoon erg kort hoor, niet teveel details.
Vaak accepteren ze dat, en soms vragen ze door. Gelukkig rekenen ze mij nergens meer op af, omdat ik het altijd even vertel als ik even niet zo sociaal ben of het erg druk heb.
En ondanks dat ik het vertel, blijven er altijd mensen die iets niet begrijpen, of achter je rug om toch negatief doen. Maar daar moet je écht een broertje dood aan hebben, en in mijn geval zijn dit mensen die niet tot mijn directe kring horen zeg maar. Je kunt niet iedereen pleasen, het belangrijkste ben jijzelf op dit moment.
maandag 13 juni 2011 om 14:53
maandag 13 juni 2011 om 14:55
quote:galadriel schreef op 13 juni 2011 @ 14:52:
Ze kan geen begrip voor jou opbrengen, maar eigenlijk jij ook niet voor haar.
(ze wil iets weg hebben, jullie willen het hebben, maar het wordt niet opgehaald, kan ook vervelend zijn. Wil ik niet bagataliseren wat er met jou aan de hand is, want dat weet ik niet, maar onbegrip is wel de oorsprong in deze denk ik)
Toch maar weer het gesprek aangaan.
Jawel hoor, ik heb wel begrip. Ik heb vorige week nog tegen haar gezegd 'ik voel me zo schuldig, ligt het jullie niet in de weg?'
Antwoord:'nee hoor.'....
Ze kan geen begrip voor jou opbrengen, maar eigenlijk jij ook niet voor haar.
(ze wil iets weg hebben, jullie willen het hebben, maar het wordt niet opgehaald, kan ook vervelend zijn. Wil ik niet bagataliseren wat er met jou aan de hand is, want dat weet ik niet, maar onbegrip is wel de oorsprong in deze denk ik)
Toch maar weer het gesprek aangaan.
Jawel hoor, ik heb wel begrip. Ik heb vorige week nog tegen haar gezegd 'ik voel me zo schuldig, ligt het jullie niet in de weg?'
Antwoord:'nee hoor.'....
maandag 13 juni 2011 om 14:56
quote:lila01 schreef op 13 juni 2011 @ 14:50:
[...]
We zijn heel close, bellen dagelijks enzo, maar af en te dan gooit ze ineens al haar frustraties over me heen. Ik heb 10 jaar lang verder weg gewoond en nu we dichter bij elkaar wonen kan ze het niet hebben dat ik zo passief ben.
Ben overigens vrij snel nadat ik hier ben komen wonen ziek geworden (colitis ulcerosa) en vanaf januari is het veel slechter gegaan. Vorig jaar ook al zo'n aanvaring gehad, waarbij ik precies dezelfde verwijten over me heen kreeg.
Ik heb ook zo'n band met mijn broertje, we hebben best een goed band maar af en toe dumpen we onze eigen frustraties over elkaar heen, en dan ineens vallen we enorm uit naar elkaar. Daar zijn we broer en zus voor, we vergeven elkaar altijd wel weer.
Hij doet mij wel eens pijn met opmerkingen en ik doe hem wel eens pijn. Hij snapte ook niet dat ik na mijn miskraam me weken zo down voelde, hij maakte dan af en toe ook een ongevoelige opmerking.
Als ik dan in janken uitbarstte omhelsde hij me, en als ik uitlegde hoe het kwam begreep hij het. Ik had het er alleen nooit met hem over gehad over mijn gevoel. Dus wist hij niet hoe hij ermee om moest gaan.
Met andere woorden praat met je zus, laat haar desnoods je topic lezen zodat ze weet hoe het is voor jou.
[...]
We zijn heel close, bellen dagelijks enzo, maar af en te dan gooit ze ineens al haar frustraties over me heen. Ik heb 10 jaar lang verder weg gewoond en nu we dichter bij elkaar wonen kan ze het niet hebben dat ik zo passief ben.
Ben overigens vrij snel nadat ik hier ben komen wonen ziek geworden (colitis ulcerosa) en vanaf januari is het veel slechter gegaan. Vorig jaar ook al zo'n aanvaring gehad, waarbij ik precies dezelfde verwijten over me heen kreeg.
Ik heb ook zo'n band met mijn broertje, we hebben best een goed band maar af en toe dumpen we onze eigen frustraties over elkaar heen, en dan ineens vallen we enorm uit naar elkaar. Daar zijn we broer en zus voor, we vergeven elkaar altijd wel weer.
Hij doet mij wel eens pijn met opmerkingen en ik doe hem wel eens pijn. Hij snapte ook niet dat ik na mijn miskraam me weken zo down voelde, hij maakte dan af en toe ook een ongevoelige opmerking.
Als ik dan in janken uitbarstte omhelsde hij me, en als ik uitlegde hoe het kwam begreep hij het. Ik had het er alleen nooit met hem over gehad over mijn gevoel. Dus wist hij niet hoe hij ermee om moest gaan.
Met andere woorden praat met je zus, laat haar desnoods je topic lezen zodat ze weet hoe het is voor jou.
maandag 13 juni 2011 om 14:57
quote:lila01 schreef op 13 juni 2011 @ 14:44:
We moesten nog iets bij hun ophalen, ligt een beetje in de weg (buiten) en hebben dat nog steeds niet gedaan. Nu ze het hele weekend thuis zijn en 'wij toch niks te doen hebben' snapt ze niet dat wij het nog niet opgehaald hebben. Of we nog wel belangstelling hebben, want anders gaat het naar het grofvuil.
Afgelopen vrijdag nog over gehad, we moeten nog een kenteken halen voor de geleende aanhanger, maar zij snapt niet waarom we het nu niet halen, want 'wij hebben toch niks te doen en hoe ziek kan ik nou eenmaal zijn?' 'Ik hoef toch niet te rijden, alleen maar ernaast zitten?'
Dat ik vertel dat ik op dit moment in bed lig, omdat ik een slechte dag heb, maakte niet uit. Mijn man kon het toch doen?
Moet ik dan uitleggen dat mijn man vooral veel bij mij wil zijn nu?
Ik vind het hartstikke rot dat je je zo voelt, maar ik snap jouw zus ook wel. Als iets bij hun in de weg ligt kan je man het toch ophalen? En wie zegt dat jij je over twee weken wel goed genoeg voelt om dat nummerbord op te halen?
Je bent niet terminaal toch? Dan kan je man dat nummerbord volgens mij makkelijk ophalen. Hoe ver is het rijden?
We moesten nog iets bij hun ophalen, ligt een beetje in de weg (buiten) en hebben dat nog steeds niet gedaan. Nu ze het hele weekend thuis zijn en 'wij toch niks te doen hebben' snapt ze niet dat wij het nog niet opgehaald hebben. Of we nog wel belangstelling hebben, want anders gaat het naar het grofvuil.
Afgelopen vrijdag nog over gehad, we moeten nog een kenteken halen voor de geleende aanhanger, maar zij snapt niet waarom we het nu niet halen, want 'wij hebben toch niks te doen en hoe ziek kan ik nou eenmaal zijn?' 'Ik hoef toch niet te rijden, alleen maar ernaast zitten?'
Dat ik vertel dat ik op dit moment in bed lig, omdat ik een slechte dag heb, maakte niet uit. Mijn man kon het toch doen?
Moet ik dan uitleggen dat mijn man vooral veel bij mij wil zijn nu?
Ik vind het hartstikke rot dat je je zo voelt, maar ik snap jouw zus ook wel. Als iets bij hun in de weg ligt kan je man het toch ophalen? En wie zegt dat jij je over twee weken wel goed genoeg voelt om dat nummerbord op te halen?
Je bent niet terminaal toch? Dan kan je man dat nummerbord volgens mij makkelijk ophalen. Hoe ver is het rijden?
maandag 13 juni 2011 om 14:57
quote:lila01 schreef op 13 juni 2011 @ 14:55:
[...]
Jawel hoor, ik heb wel begrip. Ik heb vorige week nog tegen haar gezegd 'ik voel me zo schuldig, ligt het jullie niet in de weg?'
Antwoord:'nee hoor.'....
Snap je ook dat ze aan de uitspraak vrij weinig heeft? Daardoor verdwijnt dat ding niet opeens uit haar achtertuin.....
Bovendien is schuldgevoel een nutteloze emotie. Of je doet iets aan de situatie of je laat het gaan. Schuldgevoel kost alleen maar energie die je volgens mij veel beter voor andere dingen kunt gebruiken
[...]
Jawel hoor, ik heb wel begrip. Ik heb vorige week nog tegen haar gezegd 'ik voel me zo schuldig, ligt het jullie niet in de weg?'
Antwoord:'nee hoor.'....
Snap je ook dat ze aan de uitspraak vrij weinig heeft? Daardoor verdwijnt dat ding niet opeens uit haar achtertuin.....
Bovendien is schuldgevoel een nutteloze emotie. Of je doet iets aan de situatie of je laat het gaan. Schuldgevoel kost alleen maar energie die je volgens mij veel beter voor andere dingen kunt gebruiken