Reizen als vlucht?

12-06-2011 09:13 41 berichten
Alle reacties Link kopieren
Op een blog las ik dat reizen vaak wordt gezien als vlucht. Een vlucht voor iets in je huidige leven..

Opzich kon ik me daar na wat nadenken erover, redelijk in vinden en vond ik dus dat ik dat niet meer moest doen van mezelf.



Maar toch; ik houd ervan om reisblogs te lezen, reisbladen door te bladeren, vakantieplannen te maken etc.. Is dat dan een vlucht? Naar mijn idee is het juist ook een vlucht om het níet te doen, aangezien ik het ook gewoon heel eng vind. Maar ik wil mijn dromen niet opgeven en het dus gewoon DOEN.



Wat vinden jullie? Is reizen voor jou een vlucht, kun je je hierin vinden? Of vind jij reizen gewoon echt leuk en is er niks geen vlucht aan?



Gewoon benieuwd naar meningen hierover.
Alle reacties Link kopieren
Reizen is bij mij meestal wel een vlucht, omdat mijn bestemmingen te ver zijn om met de auto of trein te doen. Of bedoel je dat niet



Nee, ik vlucht niet voor mijn leven hier. Heb het prima voor elkaar. En pijn kan ik zowel hier als daar prima verwerken. Ik vlucht ook niet voor de 'sleur', dat is wat je zelf van het leven maakt.



Ik vind het gewoon leuk om nieuwe culturen te ervaren. Blijf ook vaak wat langer op 1 plek, hoef niet een heel land te 'doen' in 3 weken tijd. Kan altijd nog een keer terug komen voor een ander deel (en ja, in die positie zit ik gelukkig, ik weet dat dat niet voor iedereen geldt.)
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Alle reacties Link kopieren
Dat is afhankelijk van het doel van de reis en de persoon die de reis gaat maken. Ik ken mensen die heel vaak en voor langere periodes op reis gaan. Dat kan een vlucht zijn van hun bestaan in Nederland (maar dat hoeft niet). En zelfs als het wel een vlucht is dan hoeft daar niets mis mee te zijn. Soms kan het mensen ook helpen om te ontdekken wie ze zijn en wat ze willen.



Voor mij is reizen een avontuur waarvan de prachtige ervaringen en herinneringen een goede aanvulling vormen op een prettig leven in Nederland.
Alle reacties Link kopieren
Wat veel mensen reizen noemen, noem ik trouwens vakantie, en dat is zeker geen vlucht.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb het geluk gehad dat ik een paar keer een lange reis heb kunnen maken. Op het moment dat ik op reis ging, zat ik goed in mijn vel. Leuke baan, druk sociaal leven; alles ging prima.

Hoewel ik geen reden had om tijdens mijn reis 'na te denken' over dingen in mijn leven, is dit wel gebeurt, gewoon, omdat je de tijd ervoor hebt. Er zijn geen rigoreuze veranderingen geweest toen ik terug was, maar ik was nog zelfverkerder dan ik al was. En zat nog beter in mijn vel dan voorheen, Dit gebeurde gewoon omdat ik de tijd nam over om over dingen na te denken en als je lang zonder vrienden, familie en structuur bent, heb je tijd genoeg om jezelf te leren kennen..



En na een verbroken relatie: de ene gaat intensief sporten, de ander knipt het haar kort en weer iemand anders gaat reizen.. en ook dan zie ik het niet als vlucht maar als een slimme zet om tijd voor jezelf te nemen
anoniem_118174 wijzigde dit bericht op 12-06-2011 13:28
Reden: te snel getypt.. woorden vergeten
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Ik ben ondertussen al 2 en een half jaar op reis en zie het zeker niet als vlucht. De meeste mensen die gaan reizen hebben een doel waar ze naar toe op weg zijn. Voor mijn man en ik is de reis, het onderweg zijn, het doel. Als we ergens langer dan een maand zijn begint het alweer te jeuken en het komt regelmatig voor dat we ergens stoppen onderweg en daar dan blijven. Je leert veel op zo'n manier.

Ondertussen hebben we wel weer een basis trouwens (in Azië), maar dat is meer om alle spullen kwijt te kunnen. Het werd een beetje veel om mee te sjouwen.



Het is een levenservaring en een goede manier om te (leren) relativeren, maar geen vlucht. Je kunt niet vluchten want je neemt waar je mee zit toch mee op reis.
Ik ken ze wel die types die naar India of een ander derde wereld land gaan om zich zelf daar te vinden. "Dolende zielen" noem ik ze meestal en ik herken ze van een kilometer afstand omdat ze zich gelijk in de locale kledendracht (een sari ofzo) gaan hijsen, hun haar in dreadlocks gaan doen als ze in Jamaica zijn of ze zijn opeens Boedhistisch geworden en dan gaan ze heef Zen doen bij de plaatselijke Guru en uiteraard proberen ze zich helemaal één te voelen met de locals wat meestal een heel krampachtig gezicht is. Die mensen zijn duidelijk op de vlucht voor hun ontevredenheid over hun leven of voor hun ongelukkige gevoel over zichzelf.



Zelf ga ik graag op reis om wat meer van de wereld te zien en dus wat opener te staan tegenover andere manieren van leven, maar vooral omdat ik het leuk en avontuurlijk vind om me in het onbekende te storten. Dat zie ik niet als een vlucht van de werkelijkheid, maar als een aangename onderbreking van de dagelijkse gang van zaken.
quote:Mevrouw75 schreef op 12 juni 2011 @ 11:02:

[...]





grappig. Ik heb een (ander) vriendinnetje die altijd van de goede doelen, zorgen voor anderen, nooit iemand beoordelen op zn afkomst of uiterlijk, fair trade en dat soort dingen was.

En toen ging ze 2 jaar werken in een Afrikaans land en werd met de dag negatiever over de mensen in het land waar ze werkte.



Ik vind dat niet zo gek, want in Nederland was ze heel onrealistisch en idealistisch over iets wat ze eigenlijk helemaal niet kende en daar kwam ze ook vervelende en luie mensen tegen en dat viel haar natuurlijk vies tegen. Logisch dat ze daar negatief over werd, want haar denkbeelden waren veel te rooskleurig.



Overigens zijn best veel mensen die in Afrika werken negatief over de mensen waarmee ze werken, want onze efficiënte en vooruitziende manier van werken botst volkomen met hun meer "ik zie morgen wel wat er dan gebeurd"-houding. Wij ervaren dat vaak als lui en ongemotiveerd en ergeren ons daar dan aan.
Alle reacties Link kopieren
quote:mayou schreef op 12 juni 2011 @ 15:14:

Als we ergens langer dan een maand zijn begint het alweer te jeuken en het komt regelmatig voor dat we ergens stoppen onderweg en daar dan blijven. Je leert veel op zo'n manier.



Het nomadenleven.

Lijkt mij ook wel wat maar dan inderdaad met een thuisbasis waar je af en toe naar terug keert.
Het is mij: shaHla :) (Iranian version)
Alle reacties Link kopieren
Voor mij is het wel een beetje een vlucht. Ik ben nogal rusteloos. Mijn vriendinnen zijn allemaal aan de kinderen begonnen en ik heb daar geen zin in. Ik wil echt genieten van mijn vrijheid en voor mij is reizen de ultieme vrijheid. Ik combineer het nu met werk en het is heerlijk.



Ik zie het gewoon niet zitten om allerlei verantwoordelijkheden zoals een hypotheek en een vaste baan te hebben.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben zeker gevlucht. Weg van het mistroostig weer, weg van de oneindige regels, weg van 16 miljoen mensen hutje mutje op elkaar, weg van een land waar regeltjes het grootste goed is geworden. Weg van het studie - werk - samenwonen - hypotheek - onbetaalbare verzekeringen - verplichting daar - verplichting hier bestaan in Nederland.



Ik ben ontzettend dankbaar dat ik in Nl geboren heb mogen worden, dat ik de kans heb gekregen on mij te ontwikkelen in Nederland. Ik ben even blij dat ik mijn biezen heb gepakt en al die dingen heb mogen zien, proeven, voelen, horen die ik nu heb gedaan.



Ik was nergens naar op weg, ik wou vooral ergens anders heen. En dat is geluk - ik bij toeval heb ik mijn plekje gevonden. En heb hier mijn vast baan, mijn huur, mijn partner, verplichting hier, verplichting daar en ik kan niet gelukkiger zijn dan ik nu ben.
Alle reacties Link kopieren
Kan me daar redelijk wat bij voorstellen, rieltje... ik ben al jaren expat. Waar woon je nu?
Alle reacties Link kopieren
Het hoeft niet altijd een vlucht te zijn maar het kan wel een manier zijn om tot nieuwe inzichten te komen en zo tot de oplossing van een probleem te komen. Ik ervaar dat ik tijdens het reizen bijv. veel helderder kan nadingen over wat ik wil, welke keuzes ik ga maken etc. Tijdens het reizen heb ik weer het gevoel dat ik leef en realiseer ik me dat ik iets moet veranderen aan het vastgeroeste patroon in NL waarin ik af en toe meer OVERleef.

Daarnaast doe je zoveel nieuwe indrukken op dat het een manier is om je negatieve gedachten los te laten.

I
Alle reacties Link kopieren
Ik vluchtte net als Rieltje altijd voor het grauwe weer, de kou en de drukte. reisde veel, ver en langdurig. Nu woon ik bijna 10 jaar in de tropen en voel geen vluchtgedrag meer.
Alle reacties Link kopieren
ik ben met lange reizen begonnen toen het net uit was met een vriendje, en een opluchting dat het gaf! Het is inmiddels uitgegroeid tot een ware verslaving zodra het even tegen zit. Kwaad? weekendtrip er tegenaan. Hart gebroken? 3 maanden ergens ter wereld werken. Ik weet eigenlijk niet meer of ik wel uit die cyclus wil komen, het is wel een garantie voor geluk in mijn ogen, ook al is het verschrikkelijk laf
Alle reacties Link kopieren
Waarom is het laf? Na 15 jaar buitenland en een relatie die uit ging, ben ik terug naar NL gegaan. Heb het daar een jaar geprobeerd. Probeer maar eens een baan te vinden daar. Ik ben Nederlandse, maar heb altijd in het buitenland gewerkt. Dat werd ook even flink tegen me gebruikt.



Ik ben toen begonnen als free-lancer en door dat werk, met een buitenlands bedrijf, zit ik nu weer in het buitenland.



Ik snap niet waarom in Nederland alles zo moeilijk moet. Hoeveel moeite ik heb moeten doen om een zorgverzekering te krijgen. Regeltjes hier, regeltjes daar. Ik had het daar na een jaar wel gehad en in die zin 'gevlucht'.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben 2x een half jaar op reis geweest. Dit was niet om te vluchten maar om meer te ontdekken dan Nederland. Zoals Bittermoon en Rieltje ook schrijven in Nederland moet er zo veel en dat gevoel heb je totaal niet als je in het buitenland bent. Toch vind ik het iedere keer wel heel fijn om weer thuis te zijn. Ik zou heel graag weer weg willen maar ben nu begonnen met een nieuwe baan dus het zit er nog even niet in helaas.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven