Relaties
alle pijlers
Schoonmoeder
woensdag 15 juni 2011 om 21:08
Ja, er is weer een nieuw schoonmoedertopic! Wegens herkenbaarheid maak ik dit onderwerp aan onder een andere nick...
Stel, je bent in en in gekwetst door je schoonmoeder. Je hebt verschillende keren geprobeerd erover te praten, maar iedere keer ontvang je nul op rekest. Schoonmoeder heeft haar eigen waarheid en omzeilt de voorbeelden die je geeft om haar duidelijk te maken waarom je zo boos bent.
Schoonmoeder zegt dat je koppig bent en dat je net zo moet doen als zij: het langs je neerleggen en geen ruzie zoeken. Jij gaat tijdens het laatste gesprek boos weg met de woorden: er valt met jou echt niet te praten, en vervolgens hoor je niets meer. Zelf bel je ook niet (je bent tenslotte koppig).
Vervolgens hoor je via je man dat schoonmoeder met haar verjaardag uit eten wil. Met zijn vieren (man is enig kind). Er wordt gereserveerd, maar er wordt nergens meer over gepraat. Zelf wil je niet mee, heb je zelfs het liefst niets meer met ze te maken, maar je man wil toch dat je meegaat.
Wat zouden jullie doen?
Ik zal vast vertellen wat ik zal doen. Ik ga mee met het etentje. Omdat het moet van mijn man (ja zo voelt het). Maar ik weet niet hoe ik me moet gedragen. Ik kan niet net doen of er niets aan de hand is. Zij kan dat wel, daar is ze erg goed in heb ik al vaker gemerkt. Ik ben ontzettend gefrustreerd omdat ik met mijn boosheid nergens heen kan.
Ik vraag me toch af hoe jullie hier naar kijken. Als het niet om mijn schoonmoeder ging, had ik allang het contact verbroken. Omwille van mijn man doe ik dat (nog) niet. Maar mijn grens is bereikt. Eigenlijk is ze er al overheen.
Ik weet niet of ik vanavond nog kan reageren, maar morgen zeker wel.
Stel, je bent in en in gekwetst door je schoonmoeder. Je hebt verschillende keren geprobeerd erover te praten, maar iedere keer ontvang je nul op rekest. Schoonmoeder heeft haar eigen waarheid en omzeilt de voorbeelden die je geeft om haar duidelijk te maken waarom je zo boos bent.
Schoonmoeder zegt dat je koppig bent en dat je net zo moet doen als zij: het langs je neerleggen en geen ruzie zoeken. Jij gaat tijdens het laatste gesprek boos weg met de woorden: er valt met jou echt niet te praten, en vervolgens hoor je niets meer. Zelf bel je ook niet (je bent tenslotte koppig).
Vervolgens hoor je via je man dat schoonmoeder met haar verjaardag uit eten wil. Met zijn vieren (man is enig kind). Er wordt gereserveerd, maar er wordt nergens meer over gepraat. Zelf wil je niet mee, heb je zelfs het liefst niets meer met ze te maken, maar je man wil toch dat je meegaat.
Wat zouden jullie doen?
Ik zal vast vertellen wat ik zal doen. Ik ga mee met het etentje. Omdat het moet van mijn man (ja zo voelt het). Maar ik weet niet hoe ik me moet gedragen. Ik kan niet net doen of er niets aan de hand is. Zij kan dat wel, daar is ze erg goed in heb ik al vaker gemerkt. Ik ben ontzettend gefrustreerd omdat ik met mijn boosheid nergens heen kan.
Ik vraag me toch af hoe jullie hier naar kijken. Als het niet om mijn schoonmoeder ging, had ik allang het contact verbroken. Omwille van mijn man doe ik dat (nog) niet. Maar mijn grens is bereikt. Eigenlijk is ze er al overheen.
Ik weet niet of ik vanavond nog kan reageren, maar morgen zeker wel.
donderdag 16 juni 2011 om 16:21
quote:Ikbenanoniem schreef op 16 juni 2011 @ 16:19:
[...]
En die persoonlijke aanval was de befaamde opmerking dat jij met je intuïtie niet kon weten of kind de nacht door kwam? Dat ervaar jij als een persoonlijke aanval?
Zo ja, dan vind ik je echt een drama queen.Ik heb al eerder aangegeven dat ik wegens herkenning niet meer voorbeelden kan geven.
[...]
En die persoonlijke aanval was de befaamde opmerking dat jij met je intuïtie niet kon weten of kind de nacht door kwam? Dat ervaar jij als een persoonlijke aanval?
Zo ja, dan vind ik je echt een drama queen.Ik heb al eerder aangegeven dat ik wegens herkenning niet meer voorbeelden kan geven.
donderdag 16 juni 2011 om 16:25
Uk,
Wat erg dat je kind zo ziek is geweest en wat fijn dat het nu weer beter gaat.
Ik kan me je boosheid ontzettend goed voorstellen. Je vraagt:Hoe kan ik het dan ooit een plaatsje geven? Ik denk dat je het beste kunt proberen het zelf een plaatsje te geven, daarvoor ben je niet afhankelijk van je schoonmoeder. Jij voelt wat je voelt en je bent heel boos. Het lijkt wel of je perse wil dat je schoonmoeder inziet hoezeer ze je gekwetst heeft, maar dat gaat heel moeilijk worden. Omdat ze geen inlevingsvermogen heeft en dat dat niet gaat veranderen. Ook met het praten over haar eigen ziekte etc praat ze weer alleen over zichzelf. Dus dat kan ze inderdaad wel, over zichzelf praten.
Als je schoonmoeder ook maar een greintje inlevingsvermogen had gehad, had ze volgens mij uberhaupt die opmerking over de nacht niet halen niet gemaakt. Dus kun je denk ik helaas ook niet van haar verwachten dat ze nu wel gaat snappen waarom ze je zo met die opmerking gekwetst heeft. Vreselijke opmerking, waar haalt ze het vandaan..
Wat erg dat je kind zo ziek is geweest en wat fijn dat het nu weer beter gaat.
Ik kan me je boosheid ontzettend goed voorstellen. Je vraagt:Hoe kan ik het dan ooit een plaatsje geven? Ik denk dat je het beste kunt proberen het zelf een plaatsje te geven, daarvoor ben je niet afhankelijk van je schoonmoeder. Jij voelt wat je voelt en je bent heel boos. Het lijkt wel of je perse wil dat je schoonmoeder inziet hoezeer ze je gekwetst heeft, maar dat gaat heel moeilijk worden. Omdat ze geen inlevingsvermogen heeft en dat dat niet gaat veranderen. Ook met het praten over haar eigen ziekte etc praat ze weer alleen over zichzelf. Dus dat kan ze inderdaad wel, over zichzelf praten.
Als je schoonmoeder ook maar een greintje inlevingsvermogen had gehad, had ze volgens mij uberhaupt die opmerking over de nacht niet halen niet gemaakt. Dus kun je denk ik helaas ook niet van haar verwachten dat ze nu wel gaat snappen waarom ze je zo met die opmerking gekwetst heeft. Vreselijke opmerking, waar haalt ze het vandaan..
donderdag 16 juni 2011 om 16:25
quote:uk1996 schreef op 16 juni 2011 @ 16:21:
[...]
Ik heb al eerder aangegeven dat ik wegens herkenning niet meer voorbeelden kan geven.
Op basis van wat ik lees concludeer ik dan dat je inderdaad nogal overgevoelig bent, graag je zin krijgt en er moeite mee hebt om dingen vanuit een ander perspectief te bekijken.
Die laatste eigenschap deel je waarschijnlijk met je schoonmoeder.
[...]
Ik heb al eerder aangegeven dat ik wegens herkenning niet meer voorbeelden kan geven.
Op basis van wat ik lees concludeer ik dan dat je inderdaad nogal overgevoelig bent, graag je zin krijgt en er moeite mee hebt om dingen vanuit een ander perspectief te bekijken.
Die laatste eigenschap deel je waarschijnlijk met je schoonmoeder.
donderdag 16 juni 2011 om 16:26
Probeer eens na te denken over wat je echt wilt! Je wilt begrip van je schoonouders maar dat komt niet!!!! Dat is wat iedereen je hier probeert duidelijk te maken. Ik snap dat je er tegenop ziet maar je doet het voor je man. Je zegt niks bijzonders meer tegen je schoonouders en negeert ze. Laat je niet uit de tent lokken als ze aandacht van je proberen te trekken ook niet als het negatief gebeurt. Je moet het loslaten en verder gaan met je eigen leven... in het belang van je eigen gezin want dat is het allerbelangrijkste. Het klinkt grof maar zie het zo: "het zijn maar je schoonouders!"
donderdag 16 juni 2011 om 16:27
quote:Ikbenanoniem schreef op 16 juni 2011 @ 16:16:
[...]
Waarom blijf jij zo vasthouden aan woorden die in een hele stressvolle situatie gezegd zijn? Waarom dramatiseer je dat zo. Waarom kun je je er niet over heen zetten dat je schoonmoeder in haar onmacht iets heeft gezegd wat bij jouw raar binnen kwam?
Misschien probeerde ze haarzelf en jou voor valse hoop te behoeden. Waarom ervaar jij zoiets als zo kwetsend dat je het er jaren later nog over hebt? Wat levert die boosheid je op?
Een excuus om op termijn het contact helemaal te verbreken?
Het gaat niet alleen om die opmerking, natuurlijk niet! Die kwam overigens wel keihard binnen op dat moment, maar er zijn nog veel meer dingen gezegd. Over kind, over mij. Eigenlijk niet over mijn man, bedenk ik me nu. En het is niet jaren later. Het is amper een jaar later. Een jaar nadat kind bijna vier maanden in het ziekenhuis heeft gelegen. Ik heb het gebeuren rond kind een plaats kunnen geven en dan komt de rest pas. Zo werkt het in mijn hoofd. En het doet pijn als je je zorgen om je kind niet kunt uitspreken met de opa en oma van je kind.
Maar zoals al velen hebben gezegd: laat het rusten. En dat is de tip die ik zeker ter harte ga nemen.
Ik ga proberen het te laten rusten. Ik ga proberen om sneren weg te lachen en ik ga proberen het contact enigszins te behouden voor mijn man. Ik ga mijn man niet meer vervelen met gezeur over zijn ouders (okee, ik ga het proberen).
Amen.
Het lijken wel strafregels!
[...]
Waarom blijf jij zo vasthouden aan woorden die in een hele stressvolle situatie gezegd zijn? Waarom dramatiseer je dat zo. Waarom kun je je er niet over heen zetten dat je schoonmoeder in haar onmacht iets heeft gezegd wat bij jouw raar binnen kwam?
Misschien probeerde ze haarzelf en jou voor valse hoop te behoeden. Waarom ervaar jij zoiets als zo kwetsend dat je het er jaren later nog over hebt? Wat levert die boosheid je op?
Een excuus om op termijn het contact helemaal te verbreken?
Het gaat niet alleen om die opmerking, natuurlijk niet! Die kwam overigens wel keihard binnen op dat moment, maar er zijn nog veel meer dingen gezegd. Over kind, over mij. Eigenlijk niet over mijn man, bedenk ik me nu. En het is niet jaren later. Het is amper een jaar later. Een jaar nadat kind bijna vier maanden in het ziekenhuis heeft gelegen. Ik heb het gebeuren rond kind een plaats kunnen geven en dan komt de rest pas. Zo werkt het in mijn hoofd. En het doet pijn als je je zorgen om je kind niet kunt uitspreken met de opa en oma van je kind.
Maar zoals al velen hebben gezegd: laat het rusten. En dat is de tip die ik zeker ter harte ga nemen.
Ik ga proberen het te laten rusten. Ik ga proberen om sneren weg te lachen en ik ga proberen het contact enigszins te behouden voor mijn man. Ik ga mijn man niet meer vervelen met gezeur over zijn ouders (okee, ik ga het proberen).
Amen.
Het lijken wel strafregels!
donderdag 16 juni 2011 om 17:00
Uk, ik vind het knap hoe je omgaat met de toch wel harde opmerkingen hier.
Ik kan je niet vertellen hoe ik het heb gedaan, want dat weet ik niet (meer), maar als je het echt loslaat en je schoonouders accepteert zoals ze zijn, geeft je dat zoveel rust. Stomme opmerkingen raken me niet meer, ik denk er niet meer over na als ik de deur daar uitloop. De leuke dingen waardeer ik en verder leef ik mijn leven met mijn gezin. Het geeft rust en het scheelt energie. En ik hoop dat het je gaat lukken om los te laten.
Ik kan je niet vertellen hoe ik het heb gedaan, want dat weet ik niet (meer), maar als je het echt loslaat en je schoonouders accepteert zoals ze zijn, geeft je dat zoveel rust. Stomme opmerkingen raken me niet meer, ik denk er niet meer over na als ik de deur daar uitloop. De leuke dingen waardeer ik en verder leef ik mijn leven met mijn gezin. Het geeft rust en het scheelt energie. En ik hoop dat het je gaat lukken om los te laten.
donderdag 16 juni 2011 om 17:09
MarijeMarije, het is me al eerder deels gelukt, dus nu moet het ook lukken. Ik heb hier een hele lange tijd meegelezen en weet ook hoe bepaalde forummers discussies kunnen uitlokken. Maar dat was eigenlijk ook wat ik zocht. Ik was niet op zoek naar bevestiging (al doet de herkenning me wel goed!) maar ook naar kritiek. Om me te helpen om het anders te zien. Ik zat zelf ook in die cirkel van: ik wil excuses, die komen er niet, ik neem 'wraak' en ondertussen een hoop stress bij belangrijke dagen.
Ik ben echt geholpen met bepaalde dingen anders te zien. De felle reacties op mijn zogenaamde 'wraak' had ik niet verwacht. En de reacties op de ziekte van mijn kind waren ook harder dan ik had gedacht. Dat mensen het zien als gezeur vind ik absoluut hartstikke onterecht, maar dat ik in zelfmedelijden blijf hangen, is misschien weer wel waar.
Ik heb ook nooit gedacht dat ik zelf zo makkelijk ben en dat ik geen schuld heb, natuurlijk wel. Maar ik moest uit dat cirkeltje komen en dit heeft me zeker geholpen.
En niet te vergeten mijn houding tov mijn man. Dat had ik zelf niet in de gaten. Komt ook omdat mijn hoofd behoorlijk vol zit en zat en dat moet eruit. En dan is mijn man de aangewezen persoon, behalve dan dat ik vergat dat het voor hem ook ronduit k** is.
Ik ben echt geholpen met bepaalde dingen anders te zien. De felle reacties op mijn zogenaamde 'wraak' had ik niet verwacht. En de reacties op de ziekte van mijn kind waren ook harder dan ik had gedacht. Dat mensen het zien als gezeur vind ik absoluut hartstikke onterecht, maar dat ik in zelfmedelijden blijf hangen, is misschien weer wel waar.
Ik heb ook nooit gedacht dat ik zelf zo makkelijk ben en dat ik geen schuld heb, natuurlijk wel. Maar ik moest uit dat cirkeltje komen en dit heeft me zeker geholpen.
En niet te vergeten mijn houding tov mijn man. Dat had ik zelf niet in de gaten. Komt ook omdat mijn hoofd behoorlijk vol zit en zat en dat moet eruit. En dan is mijn man de aangewezen persoon, behalve dan dat ik vergat dat het voor hem ook ronduit k** is.
donderdag 16 juni 2011 om 17:50
quote:uk1996 schreef op 16 juni 2011 @ 17:09:
MarijeMarije, het is me al eerder deels gelukt, dus nu moet het ook lukken. Ik heb hier een hele lange tijd meegelezen en weet ook hoe bepaalde forummers discussies kunnen uitlokken. Maar dat was eigenlijk ook wat ik zocht. Ik was niet op zoek naar bevestiging (al doet de herkenning me wel goed!) maar ook naar kritiek. Om me te helpen om het anders te zien. Ik zat zelf ook in die cirkel van: ik wil excuses, die komen er niet, ik neem 'wraak' en ondertussen een hoop stress bij belangrijke dagen.
Ik ben echt geholpen met bepaalde dingen anders te zien. De felle reacties op mijn zogenaamde 'wraak' had ik niet verwacht. En de reacties op de ziekte van mijn kind waren ook harder dan ik had gedacht. Dat mensen het zien als gezeur vind ik absoluut hartstikke onterecht, maar dat ik in zelfmedelijden blijf hangen, is misschien weer wel waar.
Ik heb ook nooit gedacht dat ik zelf zo makkelijk ben en dat ik geen schuld heb, natuurlijk wel. Maar ik moest uit dat cirkeltje komen en dit heeft me zeker geholpen.
En niet te vergeten mijn houding tov mijn man. Dat had ik zelf niet in de gaten. Komt ook omdat mijn hoofd behoorlijk vol zit en zat en dat moet eruit. En dan is mijn man de aangewezen persoon, behalve dan dat ik vergat dat het voor hem ook ronduit k** is.
Respect voor je vermogen tot zelfreflectie. Dat geeft echt hoop voor de toekomst.
Soms moet je accepteren wat je niet kunt veranderen om makkelijker met dingen om te kunnen gaan. Daarvan wordt jouw leven beter en daarmee ook dat van je man en je schoonouders.
Ik hoop dat jullie kind nu beter in orde is en het allemaal wat onbezorgder gaat worden.
MarijeMarije, het is me al eerder deels gelukt, dus nu moet het ook lukken. Ik heb hier een hele lange tijd meegelezen en weet ook hoe bepaalde forummers discussies kunnen uitlokken. Maar dat was eigenlijk ook wat ik zocht. Ik was niet op zoek naar bevestiging (al doet de herkenning me wel goed!) maar ook naar kritiek. Om me te helpen om het anders te zien. Ik zat zelf ook in die cirkel van: ik wil excuses, die komen er niet, ik neem 'wraak' en ondertussen een hoop stress bij belangrijke dagen.
Ik ben echt geholpen met bepaalde dingen anders te zien. De felle reacties op mijn zogenaamde 'wraak' had ik niet verwacht. En de reacties op de ziekte van mijn kind waren ook harder dan ik had gedacht. Dat mensen het zien als gezeur vind ik absoluut hartstikke onterecht, maar dat ik in zelfmedelijden blijf hangen, is misschien weer wel waar.
Ik heb ook nooit gedacht dat ik zelf zo makkelijk ben en dat ik geen schuld heb, natuurlijk wel. Maar ik moest uit dat cirkeltje komen en dit heeft me zeker geholpen.
En niet te vergeten mijn houding tov mijn man. Dat had ik zelf niet in de gaten. Komt ook omdat mijn hoofd behoorlijk vol zit en zat en dat moet eruit. En dan is mijn man de aangewezen persoon, behalve dan dat ik vergat dat het voor hem ook ronduit k** is.
Respect voor je vermogen tot zelfreflectie. Dat geeft echt hoop voor de toekomst.
Soms moet je accepteren wat je niet kunt veranderen om makkelijker met dingen om te kunnen gaan. Daarvan wordt jouw leven beter en daarmee ook dat van je man en je schoonouders.
Ik hoop dat jullie kind nu beter in orde is en het allemaal wat onbezorgder gaat worden.
donderdag 16 juni 2011 om 17:53
donderdag 16 juni 2011 om 18:01
Op zich valt het wel mee en ik had het ook wel verwacht haha. Ik vond alleen de reacties als 'zeurkous' keihard, maar dat heb ik na een paar keer lezen ook wel weten te relativeren.
Het sterkt mij juist dat er meer mensen zijn die hetzelfde doormaken en die lossen het allemaal op dezelfde manier op; sporadisch meegaan en eventuele sneren weglachen. Ik denk dat het voor de relatie met mijn man ook beter is om het zo te doen ipv het contact helemaal te verbreken.
Ik ben in ieder geval van plan om het eens te proberen. Mocht het niet werken, dan kunnen we nog altijd zien waar een volgende uitbarsting toe leidt. Eerst het etentje zondag maar even doorkomen.
Het sterkt mij juist dat er meer mensen zijn die hetzelfde doormaken en die lossen het allemaal op dezelfde manier op; sporadisch meegaan en eventuele sneren weglachen. Ik denk dat het voor de relatie met mijn man ook beter is om het zo te doen ipv het contact helemaal te verbreken.
Ik ben in ieder geval van plan om het eens te proberen. Mocht het niet werken, dan kunnen we nog altijd zien waar een volgende uitbarsting toe leidt. Eerst het etentje zondag maar even doorkomen.
donderdag 16 juni 2011 om 19:32
Ik wens je voor zondag vooral veel kracht en wijsheid toe!
Iedere uitbarsting is te voorkomen door geen weerwoord te geven. Als je echt helemaal nergens meer op reageert, gaat er voor je schoonouders wel de "lol" vanaf om van jou uit te dagen. En natuurlijk zullen ze proberen om alsnog een reactie uit te lokken net als de vorige keer. In de trant van: "Goh waarom doet Uk toch zo? Is ze boos??? En het antwoord is: "nee joh, hoe kom je erbij!" En dan zullen ze gegarandeerd de hele trucendoos openen om jou uit je tent te lokken. Probeer het eens om echt nergens op te reageren want als je nou 'wraak' wilt, is dat ook 'wraak'.
Succes!
Iedere uitbarsting is te voorkomen door geen weerwoord te geven. Als je echt helemaal nergens meer op reageert, gaat er voor je schoonouders wel de "lol" vanaf om van jou uit te dagen. En natuurlijk zullen ze proberen om alsnog een reactie uit te lokken net als de vorige keer. In de trant van: "Goh waarom doet Uk toch zo? Is ze boos??? En het antwoord is: "nee joh, hoe kom je erbij!" En dan zullen ze gegarandeerd de hele trucendoos openen om jou uit je tent te lokken. Probeer het eens om echt nergens op te reageren want als je nou 'wraak' wilt, is dat ook 'wraak'.
Succes!
donderdag 16 juni 2011 om 20:11
quote:uk1996 schreef op 16 juni 2011 @ 18:01:
Het sterkt mij juist dat er meer mensen zijn die hetzelfde doormaken en die lossen het allemaal op dezelfde manier op; sporadisch meegaan en eventuele sneren weglachen. Ik denk dat het voor de relatie met mijn man ook beter is om het zo te doen ipv het contact helemaal te verbreken.
Ik ben in ieder geval van plan om het eens te proberen. Mocht het niet werken, dan kunnen we nog altijd zien waar een volgende uitbarsting toe leidt. Eerst het etentje zondag maar even doorkomen.Ik denk dat het kernwoord is dat je accepteert dat je schoonmoeder zo is en nooit verandert. Als je haar met al haar eigenaardigheden kan accepteren, kun je op een andere manier een relatie opbouwen. Die is dan niet gelijkwaardig (want in een gelijkwaardige relatie wil je geen gezuig en gesneer), maar voldoet wel aan het doel: zorgen dat je man en kinderen hun band met haar zoveel mogelijk behouden/uitbreiden.
Het sterkt mij juist dat er meer mensen zijn die hetzelfde doormaken en die lossen het allemaal op dezelfde manier op; sporadisch meegaan en eventuele sneren weglachen. Ik denk dat het voor de relatie met mijn man ook beter is om het zo te doen ipv het contact helemaal te verbreken.
Ik ben in ieder geval van plan om het eens te proberen. Mocht het niet werken, dan kunnen we nog altijd zien waar een volgende uitbarsting toe leidt. Eerst het etentje zondag maar even doorkomen.Ik denk dat het kernwoord is dat je accepteert dat je schoonmoeder zo is en nooit verandert. Als je haar met al haar eigenaardigheden kan accepteren, kun je op een andere manier een relatie opbouwen. Die is dan niet gelijkwaardig (want in een gelijkwaardige relatie wil je geen gezuig en gesneer), maar voldoet wel aan het doel: zorgen dat je man en kinderen hun band met haar zoveel mogelijk behouden/uitbreiden.
donderdag 16 juni 2011 om 21:52
quote:marianko schreef op 16 juni 2011 @ 19:32:
Als je echt helemaal nergens meer op reageert, gaat er voor je schoonouders wel de "lol" vanaf om van jou uit te dagen.
En dan zullen ze gegarandeerd de hele trucendoos openen om jou uit je tent te lokken. Waarom ga jij er toch maar steeds van uit dat het een kwaadaardig koppel is, wat willens en wetens Uk tot op het bot af wil branden en haar expres lopen op te fokken?
Als je echt helemaal nergens meer op reageert, gaat er voor je schoonouders wel de "lol" vanaf om van jou uit te dagen.
En dan zullen ze gegarandeerd de hele trucendoos openen om jou uit je tent te lokken. Waarom ga jij er toch maar steeds van uit dat het een kwaadaardig koppel is, wat willens en wetens Uk tot op het bot af wil branden en haar expres lopen op te fokken?
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
donderdag 16 juni 2011 om 22:10
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 juni 2011 @ 21:52:
[...]
Waarom ga jij er toch maar steeds van uit dat het een kwaadaardig koppel is, wat willens en wetens Uk tot op het bot af wil branden en haar expres lopen op te fokken?Heb jij die indruk niet dan? Vooral die schoonmoeder lijkt me een zeer naar en manipulatief figuur uit de posts van Uk te lezen.
[...]
Waarom ga jij er toch maar steeds van uit dat het een kwaadaardig koppel is, wat willens en wetens Uk tot op het bot af wil branden en haar expres lopen op te fokken?Heb jij die indruk niet dan? Vooral die schoonmoeder lijkt me een zeer naar en manipulatief figuur uit de posts van Uk te lezen.
donderdag 16 juni 2011 om 23:11
quote:blijfgewoonbianca schreef op 16 juni 2011 @ 21:52:
[...]
Waarom ga jij er toch maar steeds van uit dat het een kwaadaardig koppel is, wat willens en wetens Uk tot op het bot af wil branden en haar expres lopen op te fokken?Dit is jouw persoonlijke vertaling van mijn woorden maar zo zie ik het zelf niet.
[...]
Waarom ga jij er toch maar steeds van uit dat het een kwaadaardig koppel is, wat willens en wetens Uk tot op het bot af wil branden en haar expres lopen op te fokken?Dit is jouw persoonlijke vertaling van mijn woorden maar zo zie ik het zelf niet.
vrijdag 17 juni 2011 om 10:20
vrijdag 17 juni 2011 om 11:15
We horen hier inderdaad alleen de kant van Uk maar daaruit kun je wel opmaken dat schoonmoeder manipulatieve trekjes heeft en niet veel inlevingsvermogen. Uk daarentegen lijkt me ook niet bepaald de makkelijkste want ook zij stelt hoge eisen aan haar omgeving en heeft soms óók weinig inlevingsvermogen. Dat maak ik op uit het feit dat ze het steeds heeft over zichzelf en hoe zij alles beleeft. Ik mis echter vaak dat ze zich inleeft in de positie van haar man. Het zijn zíjn ouders en het is óók zíjn kind. Hij heeft het dus net zo goed moeilijk met alles wat er is gebeurd maar volgens mij gaat Uk daar aan voorbij. Zonder de schoonmoeder gehoord te hebben, is het zeer waarschijnlijk dat het hier twee mensen betreft (Uk en haar schoonmoeder) die kennelijk van elkaar iets verwachten wat er niet was, niet is en ook niet zal komen. Beiden zullen zich daarbij moeten neerleggen en de situatie accepteren zoals die is. Op een gegeven moment moet je verder met je leven en moet je niet blijven hangen in een slachtofferrol. Daar heb je niet alleen jezelf mee maar ook de rest van je gezin lijdt daaronder. Schoonmoeder vraagt hier niet om advies maar Uk wel dus raad ik Uk aan om schoonouders te negeren als ze haar zou uitdagen. Ik ga er niet van uit dat de schoonouders een kwaadaardig koppel is dat er op uit is om hun schoondochter af te branden maar ik denk wel dat ze op een negatieve manier aandacht vragen. Ze hebben immers ook zo hun verwachtingen die evenmin waargemaakt woden. Kortom gevalletje van waar twee kijven, twee schuld hebben.
vrijdag 17 juni 2011 om 12:01
Marianko, je slaat de spijker op zijn kop. Als ik alles teruglees, vind ik zelf ook dat ik erg weinig inlevingsvermogen heb getoond richting mijn man. Ook al probeer ik hem te bewegen met me te praten over de dingen die hem dwars zitten, mijn hoofd zit zo vol van alles en dat moet eruit. En daarbij ga ik inderdaad voorbij aan mijn man. Dat zie ik nu pas.
Ik zat (zit) zo vol woede en verdriet, het enige wat belangrijk was, was de gezondheid van ons kind. Nu is dat aan de beterende hand, dus het wordt weer tijd om verder om me heen te kijken dan mijn neus lang is...
Dat ik zelf ook niet de makkelijkste ben, weet ik allang. Mijn man weet dat ook. Toch vind ik een beetje belangstelling, begrip en inlevingsvermogen van (schoon)ouders tijdens de ziekte van ons kind geen hoge verwachting.
Voor schoonouders was dat blijkbaar wel zo. Het egoisme blijft toch altijd de boventoon voeren. Ik ben nog steeds woedend, maar ben wel gekalmeerd na dit topic. In de zin van: voor mijn man moet ik dit goed blijven doen. Niet voor haar. Absoluut niet voor haar. Ik denk ook dat negeren de beste optie is met zo'n figuur in je nabijheid. En daar ga ik mijn uiterste best voor doen.
En hopelijk krijgt mijn man ook een beetje rust.
Ik zat (zit) zo vol woede en verdriet, het enige wat belangrijk was, was de gezondheid van ons kind. Nu is dat aan de beterende hand, dus het wordt weer tijd om verder om me heen te kijken dan mijn neus lang is...
Dat ik zelf ook niet de makkelijkste ben, weet ik allang. Mijn man weet dat ook. Toch vind ik een beetje belangstelling, begrip en inlevingsvermogen van (schoon)ouders tijdens de ziekte van ons kind geen hoge verwachting.
Voor schoonouders was dat blijkbaar wel zo. Het egoisme blijft toch altijd de boventoon voeren. Ik ben nog steeds woedend, maar ben wel gekalmeerd na dit topic. In de zin van: voor mijn man moet ik dit goed blijven doen. Niet voor haar. Absoluut niet voor haar. Ik denk ook dat negeren de beste optie is met zo'n figuur in je nabijheid. En daar ga ik mijn uiterste best voor doen.
En hopelijk krijgt mijn man ook een beetje rust.
vrijdag 17 juni 2011 om 15:14
Uk(en alle andere toppers met een draak van een schoonLoeder), Ik heb een idee...
Laten we onze schoonLoeders vooral niet meer geven dan ze waard zijn...
Respect hier en daar en de kinderen gaan voor en je mag ze niets ontnemen... BULLSHIT!!
Een schoondochter hoort niet in een verdom hoekje gestopt te worden!! Door niemand! Dankzij die van mij ben ik het zwarte schaap van de familie en niemand die me eigenlijk kent.. Ik heb t zowieso al gedaan!
En de trucjes van tekeningen en weinig tijd bij opa en oma pas ik ook toe!!! Ik laat me niet behandelen als een debieltje!
Tuurlijk kan ik best een uurtje 'sociaal wenselijk' doen... en dan is t weer klaar!!!
Ik hoor je! Ik snap je!! En ik sta achter je!!!
Laten we onze schoonLoeders vooral niet meer geven dan ze waard zijn...
Respect hier en daar en de kinderen gaan voor en je mag ze niets ontnemen... BULLSHIT!!
Een schoondochter hoort niet in een verdom hoekje gestopt te worden!! Door niemand! Dankzij die van mij ben ik het zwarte schaap van de familie en niemand die me eigenlijk kent.. Ik heb t zowieso al gedaan!
En de trucjes van tekeningen en weinig tijd bij opa en oma pas ik ook toe!!! Ik laat me niet behandelen als een debieltje!
Tuurlijk kan ik best een uurtje 'sociaal wenselijk' doen... en dan is t weer klaar!!!
Ik hoor je! Ik snap je!! En ik sta achter je!!!
vrijdag 17 juni 2011 om 16:06
Nou, ik ben benieuwd naar de reacties die hierop gaan volgen...
Mijn reactie is in ieder geval: ik laat me ook niet in een verdomhoekje stoppen. Ik kies ervoor om zelf dat hoekje in te duiken en me zeer op de achtergrond te houden vanaf nu. Aangezien schoonmoeder nog geen halve minuut haar mond kan houden en toch niet geinteresseerd in het leven van een ander, moet dat gaan lukken.
Dat ze me zwartmaakt bij anderen, weet ik ook. Haar nichtje heeft al verschillende keren opmerkingen gemaakt richting mij, maar dat kan ik makkelijk naast me neerleggen, want die kent mij helemaal niet. Daar heb ik ook geen moeite mee. Lekker over mij kletsen, ik vind dat ik een goede reden heb om daar niet meer zo vaak te komen.
Overal de schuld van krijgen, is iets waar ik ook bekend mee ben. Vader- en moederdag hebben we een paar jaar geleden afgeschaft, omdat wij het zo'n onzin vonden. Ja mijn man ook. Vorig jaar kreeg hij te horen dat het toch allemaal onder invloed van mij was blablabla. Ze moet lekker denken wat ze wil. Ik ben liever het zwarte schaap dan dat ik daar iedere week verplicht moet gaan zitten.
En toch ben ik gaan inzien dat het voor mijn man nog het moeilijkst is. En omdat ik van hem hou, ga ik mijn best doen tijdens die vier keer per jaar. Mijn best doen om me in te houden en buiten die vier keer per jaar mijn best doen om hem er niet meer (teveel) mee lastig te vallen. Ik ben niet minder boos op haar, maar ben het eens met de redenering dat ik haar het hardst heb als het me allemaal niets meer doet of lijkt te doen.
Mijn reactie is in ieder geval: ik laat me ook niet in een verdomhoekje stoppen. Ik kies ervoor om zelf dat hoekje in te duiken en me zeer op de achtergrond te houden vanaf nu. Aangezien schoonmoeder nog geen halve minuut haar mond kan houden en toch niet geinteresseerd in het leven van een ander, moet dat gaan lukken.
Dat ze me zwartmaakt bij anderen, weet ik ook. Haar nichtje heeft al verschillende keren opmerkingen gemaakt richting mij, maar dat kan ik makkelijk naast me neerleggen, want die kent mij helemaal niet. Daar heb ik ook geen moeite mee. Lekker over mij kletsen, ik vind dat ik een goede reden heb om daar niet meer zo vaak te komen.
Overal de schuld van krijgen, is iets waar ik ook bekend mee ben. Vader- en moederdag hebben we een paar jaar geleden afgeschaft, omdat wij het zo'n onzin vonden. Ja mijn man ook. Vorig jaar kreeg hij te horen dat het toch allemaal onder invloed van mij was blablabla. Ze moet lekker denken wat ze wil. Ik ben liever het zwarte schaap dan dat ik daar iedere week verplicht moet gaan zitten.
En toch ben ik gaan inzien dat het voor mijn man nog het moeilijkst is. En omdat ik van hem hou, ga ik mijn best doen tijdens die vier keer per jaar. Mijn best doen om me in te houden en buiten die vier keer per jaar mijn best doen om hem er niet meer (teveel) mee lastig te vallen. Ik ben niet minder boos op haar, maar ben het eens met de redenering dat ik haar het hardst heb als het me allemaal niets meer doet of lijkt te doen.
