Zoveel twijfels, help!

Hallo,

Ik ben nieuw hier maar ik zit met een vreselijk dilemma.

Ik zit echt in dubio of ik mijn relatie moet voortzetten.

Het zit namelijk zo:



Ik heb een relatie van ongeveer anderhalf jaar, voor de de derde keer trouwens met de zelfde jongen.

En dat loopt momenteel helemaal niet lekker. We hebben even een weekje uit gehad laatst maar zijn nu weer samen maar ik en hij ook trouwens zijn onwijs aan het twijfelen of we wel verder willen samen.



In het begin was alles leuk en aardig maar in het begin van onze relatie was ik psychisch ziek en nu ben ik redelijk stabiel en verder ontwikkeld.

Ik heb het gevoel dat we daardoor uit elkaar zijn gegroeid.

Ik kan niet meer zo goed tegen zijn karaktertrekken.



Even een opsomming van de problemen tussen ons:

Hij is een egoistische jongen die moeilijk dingen voor me kan doen als hij er zelf niet beter van word.

Hij zegt nooit sorry als hij iets verkeerd doet.

Communicatie loopt niet lekker. Praten doen we niet echt!

Ik krijg geen steun van hem, en wat ik voel schildert hij af als onzin.

Hij helpt niet mee in t huishouden (hierbij moet ik wel zeggen dat hij fulltime werkt en ik afgekeurd thuis zit maar ik heb door mijn psyche veel moeite met het huishouden en hoop op een beetje steun en motivatie maar die krijg ik niet)

Daarbij vertrouw ik hem niet, door mijn verleden en zijn verleden( hij ging vreemd bij elke meisje maar bij mij niet zegt hij) (naief), dit is voor ons alle 2 erg vervelend.

Ik doe mijn best hem te vertrouwen maar hij kan rare grapjes maken over andere vrouwen die ik vaak serieus opvat en dan zakt mijn vertrouwen weer helaas.

Dit is zo n beetje wat speelt.



We hadden besloten ervoor te vechten en in relatie therapie te gaan. Dit moet nog in gang gezet worden.

Hij doet wel al zijn best in het huishouden en ook communiceren gaat beter, ik probeer mijn best te doen hem te vertrouwen maar toch blijven we twijfelen.

Gisteren hebben we gepraat en we konden beide niks positiefs noemen over onze relatie, triest eigenlijk maar toch is er iets wat ons bind met elkaar, en kunnen we er nog geen punt achterzetten.

Wat is dat toch? Niks positiefs uit je relatie halen en toch elkaar niet kwijt willen?

Vreemd die liefde?



Graag zou ik jullie mening/ervaringen/raad willen hebben.



Alvast bedankt!



Groetjes Angie

wat leuk aan hem is? Ik kan met hem lachen

wat doet hij voor onze relatie? Hij heeft geduld met me kwa huishouden

wat doet hij voor mij? Mij liefde geven in vorm van knuffelen, kusjes, sex. De vuilnis buiten zetten haha. Mij soms steunen maar meestal niet.

wat doe ik voor onze relatie? Ik heb anderhalf jaar in therapie gezeten (alleen) om aan onze relatie te werken.

Wat doe ik voor hem? Koken wassen strijken. Hem ook liefde geven maar ik ben niet zo van de urenlange knuffels dus volgens hem krijgt hij weinig liefde. Naar hem luisteren (als hij praat) en hem proberen te steunen waar mogelijk.

Ik denk dat ik eruit ben, heb hem gesmst dat ik wil praten vanavond.

nee op zo n manier praat ik ook niet met hem, want dan is er niet meer mee te praten. Meer in de trant van ik krijg het gevoel dat....

Maar zo n gesprek gaat het ook niet worden want die dingen zijn al allemaal gezegd geworden.

Ik ga gewoon zeggen dat ik de toekomst voor ons niet meer rooskleurig zie, en dat als ik realistisch na denk dat relatietherapie ons ook niet meer gaat redden.

Hij wou t via sms al weten wat er aan de hand was, en hij was het met me eens dat het waarschijnlijk erop uitdraait dat t over is. Hij gaat nu tijdelijk ergens anders wonen zodat het misschien allemaal makkelijker is.

hey superstar

ik laat je zeker wat weten.

Bedankt dat je zo vaak reageert op mijn topic

alle andere ook trouwens.

Hey,

Ik zou even laten weten hoe het gesprek is gegaan.

Naja er was niet echt een gesprek, het was meer dat hij zei van ik denk dat je gelijk hebt dat onze relatie niet meer te redden valt als we er niks positiefs uithalen.

Dus we gaan uit elkaar

Ik vind het heel erg moeilijk, ben er kapot van!! maar ergens ook opgelucht denk ik.

Hij gaat nu proberen te regelen dat hij even tijdelijk ergens terecht kan totdat hij een eigen woning heeft.

Niet voor hem maar ik ben blij als hij weg gaat, want de vorige keer zou hij nog een tijdje blijven en dat maakte het onzettend moeilijk en daardoor gingen we het toch weer proberen.

Ik denk dat het beter is als we nu even afstand nemen.

Pff wat een k*tsituatie zeg

Bedankt voor je berichtje terug! dat doet me goed!

Hij is net met zijn eerste verhuisdoos naar zijn familie vertrokken en dat valt me toch even zwaar moet ik zeggen. maar ja dat is ook normaal denk ik.

ik heb gelukkig lieve familie om uit te huilen en een vriendin zei al meteen we gaan allemaal leuke dingen doen. das wel heel fijn.

in t begin van de avond ging het goed met me, was ik opgelucht maar nu hij net weg ging met zn eerste spulletjes krijg ik t toch wel moeilijk en zit ik hier een potje te janken.

maar ik moet sterk blijven en blijven onthouden dat t beter is zo!

Hey,

sorry lees nu pas jullie berichtjes.

Het gaat wel met me, soms wel goed maar vooral savonds heb ik t toch wel moeilijk. Dan voel ik me nogal eenzaam eigenlijk.

Ook heb ik steeds de neiging om hem voor elk wissewasje te smsen en vind ik het moeilijk om reeel te blijven denken. Tis net alsof ik nu alleen maar de leuke momenten zie en al het negatieve vergeet.

Maar ik weet dat het beter is zo, t heeft alleen even tijd nodig denk ik