Psyche
alle pijlers
Achterblijven na zelfmoord
zondag 19 juni 2011 om 22:03
Een half jaar geleden heeft mijn exman zelfmoord gepleegd. Dat omdat hij de scheiding niet kon verwerken.
Nu ben ik alleen met mijn zoon en naast zin immense verdriet ben ik zelf helemaal doodmoe van alles wat er is gebeurd. Zin familie geeft mij de schuld en zo voelt het voor mij ook. Was ik niet weggegaan was het nooit gebeurd.
Zijn er mensen die ook zelfmoord hebben meegemaakt en met dat schuldgevoel achterblijven ?? Ik droom er elke nacht van en het spookt me steeds door min hoofd.
Wil ook wel bij een gespreksgroep maar weet niet of dat wat is.
Ben gewoon zo ontzettend moe......
Nu ben ik alleen met mijn zoon en naast zin immense verdriet ben ik zelf helemaal doodmoe van alles wat er is gebeurd. Zin familie geeft mij de schuld en zo voelt het voor mij ook. Was ik niet weggegaan was het nooit gebeurd.
Zijn er mensen die ook zelfmoord hebben meegemaakt en met dat schuldgevoel achterblijven ?? Ik droom er elke nacht van en het spookt me steeds door min hoofd.
Wil ook wel bij een gespreksgroep maar weet niet of dat wat is.
Ben gewoon zo ontzettend moe......
zondag 19 juni 2011 om 22:09
Wat naar voor je en gecondoleerd met het verlies!
De mensen die dichtbij de persoon die zelfmoord heeft gepleegd stonden, nemen vaak de schuld op hen.. en vragen zich ook altijd af: had ik maar, als ik dit nou deed etc.. Ondanks dat ik natuurlijk niet de hele situatie weet, vind ik het niet eerlijk om zijn zelfmoord in jouw schoenen te schuiven. Mijn ervaring is; iemand die zelfmoord wil plegen, die hou je uiteindelijk toch niet tegen.. ookal had je nog willen bellen, praten etc..
Kun je er met familie/vrienden over praten?
De mensen die dichtbij de persoon die zelfmoord heeft gepleegd stonden, nemen vaak de schuld op hen.. en vragen zich ook altijd af: had ik maar, als ik dit nou deed etc.. Ondanks dat ik natuurlijk niet de hele situatie weet, vind ik het niet eerlijk om zijn zelfmoord in jouw schoenen te schuiven. Mijn ervaring is; iemand die zelfmoord wil plegen, die hou je uiteindelijk toch niet tegen.. ookal had je nog willen bellen, praten etc..
Kun je er met familie/vrienden over praten?
zondag 19 juni 2011 om 22:13
zondag 19 juni 2011 om 22:15
Mijn moeder heeft zelfmoord gepleegd, maar heb me nooit schuldig gevoeld. Ik kan nu heel simpel zeggen dat een volwassen persoon verantwoordelijk is voor zijn eigen keuzes, maar dat maakt het voor jou niet anders. Heel rot dat je zo voelt. Zou er inderdaad hulp bij zoeken, ook voor je zoon.
En stom dat zijn familie je de schuld geeft! Maar denk dat dat komt door hun verdriet. Het is 'makkelijker' om een schuldige aan te wijzen.
Sterkte!
En stom dat zijn familie je de schuld geeft! Maar denk dat dat komt door hun verdriet. Het is 'makkelijker' om een schuldige aan te wijzen.
Sterkte!
zondag 19 juni 2011 om 22:18
Ten eerste een heel grote knuffel, want dit moet heel zwaar voor je zijn en helemaal voor je zoon.
Ten tweede; het is niet jouw schuld!
Ja, jullie zijn gescheiden, en zo te zien op jouw initiatief, maar dat maakt het niet jouw schuld dat hij zelfmoord heeft gepleegd! Dat is zijn eigen beslissing geweest.
Dan zou niemand meer kunnen scheiden, en had jij dus ongelukkig moeten blijven in je huwelijk. Dat kan niet.
Dat zijn familie jou de schuld geeft is fout, maar ook begrijpelijk.. zij missen hem vreselijk en willen iemand de schuld geven, en dat ben jij. Maar HIJ heeft besloten dat hij niet meer wilde leven, hij heeft geen (of niet voldoende) hulp gezocht om de scheiding te verwerken. Het is niet jouw schuld, zijn leven is niet jouw verantwoordelijkheid.
Heel veel sterkte de komende tijd voor jou en je zoon.
Ten tweede; het is niet jouw schuld!
Ja, jullie zijn gescheiden, en zo te zien op jouw initiatief, maar dat maakt het niet jouw schuld dat hij zelfmoord heeft gepleegd! Dat is zijn eigen beslissing geweest.
Dan zou niemand meer kunnen scheiden, en had jij dus ongelukkig moeten blijven in je huwelijk. Dat kan niet.
Dat zijn familie jou de schuld geeft is fout, maar ook begrijpelijk.. zij missen hem vreselijk en willen iemand de schuld geven, en dat ben jij. Maar HIJ heeft besloten dat hij niet meer wilde leven, hij heeft geen (of niet voldoende) hulp gezocht om de scheiding te verwerken. Het is niet jouw schuld, zijn leven is niet jouw verantwoordelijkheid.
Heel veel sterkte de komende tijd voor jou en je zoon.
zondag 19 juni 2011 om 22:19
zondag 19 juni 2011 om 22:21
Vreselijk zeg! En dan ook nog zijn familie die jou de schuld geeft, heel moeilijk om mee te dealen. Lijkt me ook erg naar voor je zoon dat zn moeder zo zwart gemaakt wordt en dan moet hij ook nog die zelfmoord van zn vader verwerken. Misschien kun je professionele hulp zoeken voor jou en je zoon om hiermee om te gaan? Ik denk dat dit geen overbodige luxe zal zijn zoiets als dit kun je toch niet alleen verwerken? Ik wens je heel veel sterkte toe.
zondag 19 juni 2011 om 22:32
Oh jasmijn, wat vreselijk voor je.
Het had niet veel gescheeld of ik had in dezelfde situatie gezeten als jij. Alleen was het bij mijn exman kantje boord en heeft ie het net gehaald. Ook dat werd me door hem en zijn familie nagedragen: dat ik hem tot een poging heb gedreven. Veel mensen hebben heel vaak op me in moeten praten dat het (zoals ook eerder gezegd) ZIJN leven is waarin HIJ keuzes maakt. Maar dan nog speelt je schuldgevoel je parten, kan ik me levendig voorstellen.
Hoe oud is je zoontje? Ik kan me voorstellen dan een kinderpsycholoog je handvatten kan geven om er over te praten met hem.
Voor nu: een big hug!!
Het had niet veel gescheeld of ik had in dezelfde situatie gezeten als jij. Alleen was het bij mijn exman kantje boord en heeft ie het net gehaald. Ook dat werd me door hem en zijn familie nagedragen: dat ik hem tot een poging heb gedreven. Veel mensen hebben heel vaak op me in moeten praten dat het (zoals ook eerder gezegd) ZIJN leven is waarin HIJ keuzes maakt. Maar dan nog speelt je schuldgevoel je parten, kan ik me levendig voorstellen.
Hoe oud is je zoontje? Ik kan me voorstellen dan een kinderpsycholoog je handvatten kan geven om er over te praten met hem.
Voor nu: een big hug!!
zondag 19 juni 2011 om 22:37
zondag 19 juni 2011 om 22:43
quote:mamavantom schreef op 19 juni 2011 @ 22:08:
Mijn vriend heeft 6 jaar geleden zelfmoord gepleegd. Ik kreeg ook de schuld en heb me ook heeeel lang schuldig gevoeld. Als je erover wil praten stuur me dan een berichtje. En het klinkt nu misschien heel bot maar tijd heelt alle wonden.
Dooddoener eerste klas en velen zullen het daar niet mee eens zijn.
Ik kan me vorige topic van to nog herinneren inderdaad.
Zou jammer zijn als ze weer niet reageert
Mijn vriend heeft 6 jaar geleden zelfmoord gepleegd. Ik kreeg ook de schuld en heb me ook heeeel lang schuldig gevoeld. Als je erover wil praten stuur me dan een berichtje. En het klinkt nu misschien heel bot maar tijd heelt alle wonden.
Dooddoener eerste klas en velen zullen het daar niet mee eens zijn.
Ik kan me vorige topic van to nog herinneren inderdaad.
Zou jammer zijn als ze weer niet reageert
Frankly my dear, I don"t give a damn
zondag 19 juni 2011 om 22:52
zondag 19 juni 2011 om 22:52
quote:superstar_2 schreef op 19 juni 2011 @ 22:52:
Een half jaar geleden?
Begin maart toch volgens je andere topic?
Toen wilde je notabene een dag na zijn overlijden met je nieuwe vriend het slot van zijn huis gaan uitboren om spullen uit zijn huis te halen.
Zijn familie is dus nog steeds boos?dat bedoel ik
Een half jaar geleden?
Begin maart toch volgens je andere topic?
Toen wilde je notabene een dag na zijn overlijden met je nieuwe vriend het slot van zijn huis gaan uitboren om spullen uit zijn huis te halen.
Zijn familie is dus nog steeds boos?dat bedoel ik
maandag 20 juni 2011 om 17:14
Ik weet niet of je de website www.jjpv.nl kent? Op het forum daar vind je ook een aantal lotgenoten terug specifiek in jouw situatie. Neem er gerust een kijkje (om toegang te hebben tot het hele forum moet je registreren, op die manier zijn onze verhalen een beetje "veilig").
Veel sterkte !
Sleepy
Veel sterkte !
Sleepy
