Relaties
alle pijlers
MIjn eigen schuld
vrijdag 24 juni 2011 om 22:52
Hoi allemaal,
ik heb hier twee onderwerpen geplaatst en alleen maar geklaagd maar het is mijn eigen schuld dat ik niet weg ga. Zelfs niet toen ik voelde dat hij niet van me hield en me voor de gek heeft gehouden om kinderen met mij te willen.
Hij wilde gewoon geen sex meer tot ik te oud was om kinderen te krijgen. Dat hij in de beginjaren niet van me hield gaf hij gewoon toe, hij hield nog van zijn ex. Hij is bij mij gekomen omdat ik een huis had en hij op een camping zat na de scheiding en de huur niet meer kon opbrengen.
Nu zegt hij wel van mij te houden en hij vroeg me dus ten huwelijk een jaar of 6 terug. Ik geloofde hem.
Ik ben stom he? En toch ga ik niet want we hebben hondjes en die doet hij in het asiel als ik weg ga. Of ze moeten er sowieso in want als ik alleen ben zal ik 40 uur moeten werken en dat is sneu voor ze.
Ben een idioot, ik zal inderdaad op mijn sterfbed kunnen zeggen dat ik mijn eigen leven verknoeit heb.
Wel bedankt voor al jullie meedenken en antwoorden, ik heb er heus iets aan gehad.
Liefs
ik heb hier twee onderwerpen geplaatst en alleen maar geklaagd maar het is mijn eigen schuld dat ik niet weg ga. Zelfs niet toen ik voelde dat hij niet van me hield en me voor de gek heeft gehouden om kinderen met mij te willen.
Hij wilde gewoon geen sex meer tot ik te oud was om kinderen te krijgen. Dat hij in de beginjaren niet van me hield gaf hij gewoon toe, hij hield nog van zijn ex. Hij is bij mij gekomen omdat ik een huis had en hij op een camping zat na de scheiding en de huur niet meer kon opbrengen.
Nu zegt hij wel van mij te houden en hij vroeg me dus ten huwelijk een jaar of 6 terug. Ik geloofde hem.
Ik ben stom he? En toch ga ik niet want we hebben hondjes en die doet hij in het asiel als ik weg ga. Of ze moeten er sowieso in want als ik alleen ben zal ik 40 uur moeten werken en dat is sneu voor ze.
Ben een idioot, ik zal inderdaad op mijn sterfbed kunnen zeggen dat ik mijn eigen leven verknoeit heb.
Wel bedankt voor al jullie meedenken en antwoorden, ik heb er heus iets aan gehad.
Liefs
vrijdag 24 juni 2011 om 23:15
quote:Juf_achterbak schreef op 24 juni 2011 @ 23:12:
Ergens spijt van hebben is zo zonde, zo zinloos. Heb er dan minstens wat van geleerd! Dat je het de volgende keer niet weer zo zou aanpakken. Zoek hulp als je er zelf niet uitkomt, maar ga niet zitten wachten en jammeren dat je je erbij neer moet leggen. Want dat is natuurlijk onzin, tenzij je daar zelf voor kiest, maar dan moet je ook niet gaan zitten klagen hier.
Dat is best hard en makkelijk lullen.
Ja, het klopt, dat ze het zelf moet doen. Maar niet iedereen is zo sterk meteen. Het heeft mij jaren gekost.
Ergens spijt van hebben is zo zonde, zo zinloos. Heb er dan minstens wat van geleerd! Dat je het de volgende keer niet weer zo zou aanpakken. Zoek hulp als je er zelf niet uitkomt, maar ga niet zitten wachten en jammeren dat je je erbij neer moet leggen. Want dat is natuurlijk onzin, tenzij je daar zelf voor kiest, maar dan moet je ook niet gaan zitten klagen hier.
Dat is best hard en makkelijk lullen.
Ja, het klopt, dat ze het zelf moet doen. Maar niet iedereen is zo sterk meteen. Het heeft mij jaren gekost.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:15
quote:Neala schreef op 24 juni 2011 @ 23:11:
Ik heb geen hulp en geen omgang met zussen en vriendinnen omdat hij dat niet wil en ik weet zelf dat ik het heb toegelaten. Ik sta als ik dit schrijf ook verbaasd van mezelf dat ik dit toelaat.
Bel eens een zus of een vriendin op. Vertel hoe je op dit moment in het leven staat en dat je hen mist.
Ik heb geen hulp en geen omgang met zussen en vriendinnen omdat hij dat niet wil en ik weet zelf dat ik het heb toegelaten. Ik sta als ik dit schrijf ook verbaasd van mezelf dat ik dit toelaat.
Bel eens een zus of een vriendin op. Vertel hoe je op dit moment in het leven staat en dat je hen mist.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:17
vrijdag 24 juni 2011 om 23:18
quote:rozenstruikje schreef op 24 juni 2011 @ 23:15:
[...]
Dat is best hard en makkelijk lullen.
Ja, het klopt, dat ze het zelf moet doen. Maar niet iedereen is zo sterk meteen. Het heeft mij jaren gekost.
Ik ben het wel eens met juf achterbak.
Het enige wat helpt in dergelijke situatie is een eye opener. Niet alleen maar mee lullen in hoe erg het wel niet is.
[...]
Dat is best hard en makkelijk lullen.
Ja, het klopt, dat ze het zelf moet doen. Maar niet iedereen is zo sterk meteen. Het heeft mij jaren gekost.
Ik ben het wel eens met juf achterbak.
Het enige wat helpt in dergelijke situatie is een eye opener. Niet alleen maar mee lullen in hoe erg het wel niet is.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:18
quote:rozenstruikje schreef op 24 juni 2011 @ 23:15:
[...]
Dat is best hard en makkelijk lullen.
Ja, het klopt, dat ze het zelf moet doen. Maar niet iedereen is zo sterk meteen. Het heeft mij jaren gekost.Ik praat ook uit ervaring, ben jaren depressief geweest, heb jaren in de slachtofferrol gezeten. En ik weet dat alleen hard aanpakken helpt. Klinkt hard, maar heeft bewezen effectief te zijn.
[...]
Dat is best hard en makkelijk lullen.
Ja, het klopt, dat ze het zelf moet doen. Maar niet iedereen is zo sterk meteen. Het heeft mij jaren gekost.Ik praat ook uit ervaring, ben jaren depressief geweest, heb jaren in de slachtofferrol gezeten. En ik weet dat alleen hard aanpakken helpt. Klinkt hard, maar heeft bewezen effectief te zijn.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:20
quote:Neala schreef op 24 juni 2011 @ 23:11:
Ik heb geen hulp en geen omgang met zussen en vriendinnen omdat hij dat niet wil en ik weet zelf dat ik het heb toegelaten. Ik sta als ik dit schrijf ook verbaasd van mezelf dat ik dit toelaat.
Ben murw, tis wel goed zo, en diep van binnen weet ik heus dat ik meer waard ben, maar ik heb blijkbaar de moed niet om in opstand te komen. Het zij zo.
Slachtofferrol, dat is misschien zo, maar daarom meld ik dat ik toch hier blijf en hier mee ga leven. Ik vertelde dit omdat ik dacht dat het fatsoenlijk was om te melden hoe dingen afliepen na veel advies enzo gehad te hebben.Jeemig Naela, zijn er wel momenten dat je van deze relatie af zou willen.
Ik heb geen hulp en geen omgang met zussen en vriendinnen omdat hij dat niet wil en ik weet zelf dat ik het heb toegelaten. Ik sta als ik dit schrijf ook verbaasd van mezelf dat ik dit toelaat.
Ben murw, tis wel goed zo, en diep van binnen weet ik heus dat ik meer waard ben, maar ik heb blijkbaar de moed niet om in opstand te komen. Het zij zo.
Slachtofferrol, dat is misschien zo, maar daarom meld ik dat ik toch hier blijf en hier mee ga leven. Ik vertelde dit omdat ik dacht dat het fatsoenlijk was om te melden hoe dingen afliepen na veel advies enzo gehad te hebben.Jeemig Naela, zijn er wel momenten dat je van deze relatie af zou willen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:20
quote:Neala schreef op 24 juni 2011 @ 23:17:
Je hebt ergens wel gelijk Juf, ik ben een klager en geen doorpakker. Ik heb ook met mijn zusjes geen contact meer en met vriendinnen ook niet. Als ik ga verhuizen dan heb ik geen geld en niemand die me helpt. Dat is geen klagen denk ik, maar een feit.
En mijn dieren kwijt.Meid geloof me, ga het contact weer aan met mensen die je kunnen helpen, dat is de eerste stap. Je zou versteld staan wat anderen voor je kunnen betekenen.
Je hebt ergens wel gelijk Juf, ik ben een klager en geen doorpakker. Ik heb ook met mijn zusjes geen contact meer en met vriendinnen ook niet. Als ik ga verhuizen dan heb ik geen geld en niemand die me helpt. Dat is geen klagen denk ik, maar een feit.
En mijn dieren kwijt.Meid geloof me, ga het contact weer aan met mensen die je kunnen helpen, dat is de eerste stap. Je zou versteld staan wat anderen voor je kunnen betekenen.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:22
Ik heb geen kinderen en ik denk wel eens dat het niet zo erg is als ik er niet meer zou zijn. Ik wil niet dood hoor, verre van. Maar ik vind het erg dat ik geboren ben. Dat mag je toch zo voelen?
Ik kan er gewoon niet tegenop, tegen alle hardheid niet, toen ik kind was al niet en nu mijn ouders dood zijn nog minder. Het is steeds alsof er een stukje afknapt.
Kan het niet uitleggen ook.
Ik kan er gewoon niet tegenop, tegen alle hardheid niet, toen ik kind was al niet en nu mijn ouders dood zijn nog minder. Het is steeds alsof er een stukje afknapt.
Kan het niet uitleggen ook.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:23
quote:Neala schreef op 24 juni 2011 @ 23:22:
Ik heb geen kinderen en ik denk wel eens dat het niet zo erg is als ik er niet meer zou zijn. Ik wil niet dood hoor, verre van. Maar ik vind het erg dat ik geboren ben. Dat mag je toch zo voelen?
Ik kan er gewoon niet tegenop, tegen alle hardheid niet, toen ik kind was al niet en nu mijn ouders dood zijn nog minder. Het is steeds alsof er een stukje afknapt.
Kan het niet uitleggen ook.Welke hardheid? Van wie?
Ik heb geen kinderen en ik denk wel eens dat het niet zo erg is als ik er niet meer zou zijn. Ik wil niet dood hoor, verre van. Maar ik vind het erg dat ik geboren ben. Dat mag je toch zo voelen?
Ik kan er gewoon niet tegenop, tegen alle hardheid niet, toen ik kind was al niet en nu mijn ouders dood zijn nog minder. Het is steeds alsof er een stukje afknapt.
Kan het niet uitleggen ook.Welke hardheid? Van wie?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:24
quote:Neala schreef op 24 juni 2011 @ 23:22:
Ik heb geen kinderen en ik denk wel eens dat het niet zo erg is als ik er niet meer zou zijn. Ik wil niet dood hoor, verre van. Maar ik vind het erg dat ik geboren ben. Dat mag je toch zo voelen?
Ik kan er gewoon niet tegenop, tegen alle hardheid niet, toen ik kind was al niet en nu mijn ouders dood zijn nog minder. Het is steeds alsof er een stukje afknapt.
Kan het niet uitleggen ook.Je klinkt voor mij zwaar depressief en daarom raad ik je aan om naar je huisarts te gaan en hulp te vragen.
Ik heb geen kinderen en ik denk wel eens dat het niet zo erg is als ik er niet meer zou zijn. Ik wil niet dood hoor, verre van. Maar ik vind het erg dat ik geboren ben. Dat mag je toch zo voelen?
Ik kan er gewoon niet tegenop, tegen alle hardheid niet, toen ik kind was al niet en nu mijn ouders dood zijn nog minder. Het is steeds alsof er een stukje afknapt.
Kan het niet uitleggen ook.Je klinkt voor mij zwaar depressief en daarom raad ik je aan om naar je huisarts te gaan en hulp te vragen.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:25
Juf ik denk dat mijn oudste zus blij zou zijn. Ik weet het niet zeker. Er was ruzie bij de erfenis omdat een man van een andere zus besliste wat ik mocht hebben en wat niet. Ik wilde een asbakje, omdat ik daar altijd met mijn moeder in rookte toen ik nog rookte en zij nog leefde.
En hij zei: nee dat niet! En niemand kwam in opstand, het voelde zo onterecht, ik wilde toch geen goud of zo?
Ik weet niet wat ik er van moet denken.
En hij zei: nee dat niet! En niemand kwam in opstand, het voelde zo onterecht, ik wilde toch geen goud of zo?
Ik weet niet wat ik er van moet denken.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:26
Dat is ook mijn advies aan jou, je hoeft niet meteen weg, maar ga je wereld vergroten, probeer contacten te leggen, krik je eigenwaarde op..als je dit doet dan zal je zien dat de stap om daadwerkelijk weg te gaan steeds minder eng wordt.
Het hoeft niet stel op sprong, neem je tijd, maar doe het wel.
De reden dat je hier een topic opent is toch dat je je gevoelens wil delen met iemand, dat is al een eerste stap.
Vanaf hier moet je met jezelf afpreken, elke keer een stapje verder.
Doorpakkes en actief ermee bezig zijn is toch echt iets wat erbij hoort, je schouders laten hangen brengt je nergens.
Het hoeft niet stel op sprong, neem je tijd, maar doe het wel.
De reden dat je hier een topic opent is toch dat je je gevoelens wil delen met iemand, dat is al een eerste stap.
Vanaf hier moet je met jezelf afpreken, elke keer een stapje verder.
Doorpakkes en actief ermee bezig zijn is toch echt iets wat erbij hoort, je schouders laten hangen brengt je nergens.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:27
Ik krijg seroxat als ik depressief ben, dat is zo geregeld via mijn huisarts. Maar ik voel me niet depressief alleen ik kan niet meer bewegen en wordt hartstikke dik.
Ik krijg geen begin. Elke keer neem ik het me voor en dat gaat een paar dagen goed en dan is het weer de hele tijd in bed schuldgevoel hebben om wat ik weer heb verzaakt.
Als ik depressief ben voelt dit niet als een depressie van toen ik jong was.
Ik krijg geen begin. Elke keer neem ik het me voor en dat gaat een paar dagen goed en dan is het weer de hele tijd in bed schuldgevoel hebben om wat ik weer heb verzaakt.
Als ik depressief ben voelt dit niet als een depressie van toen ik jong was.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:32
Geen twee depressie's zijn hetzelfde en ook binnen een persoon kunnen ze veranderen.
Slik je nu seroxat?
Daarnaast: hoe moeilijk het ook is, beweging is echt iets slims om wel op te gaan bouwen, zowel voor je lichaamsgewicht als je depressieve gevoelens, maar toch zou ik haast denken dat je eerst nog die kerel van je kwijt moet.
Heb je weleens overwogen om contact op te nemen met bijvoorbeeld stichting korrelatie? (http://www.korrelatie.nl/), door de week overdag hebben ze ook chathulpt. Je schrijf nu dat je absoluut niet dood wil, maar mocht die gedachte toch omslaan dan is er 113online en het telefoonnummer 0900 1130113 waar je terecht kunt. Deze hulpvormen zijn misschien wat laagdrempeliger dan je arts en psycholoog, maar weer wat professioneler en directer (als in: 1 op 1) in vergelijking met dit forum. Niet dat ik vind dat je hier niet zou moeten schrijven, maar ik wilde je toch ook graag wijzen op het bestaan van zowel korrelatie als 113, die hebben weer dingen te bieden die wij je niet kunnen geven.
Slik je nu seroxat?
Daarnaast: hoe moeilijk het ook is, beweging is echt iets slims om wel op te gaan bouwen, zowel voor je lichaamsgewicht als je depressieve gevoelens, maar toch zou ik haast denken dat je eerst nog die kerel van je kwijt moet.
Heb je weleens overwogen om contact op te nemen met bijvoorbeeld stichting korrelatie? (http://www.korrelatie.nl/), door de week overdag hebben ze ook chathulpt. Je schrijf nu dat je absoluut niet dood wil, maar mocht die gedachte toch omslaan dan is er 113online en het telefoonnummer 0900 1130113 waar je terecht kunt. Deze hulpvormen zijn misschien wat laagdrempeliger dan je arts en psycholoog, maar weer wat professioneler en directer (als in: 1 op 1) in vergelijking met dit forum. Niet dat ik vind dat je hier niet zou moeten schrijven, maar ik wilde je toch ook graag wijzen op het bestaan van zowel korrelatie als 113, die hebben weer dingen te bieden die wij je niet kunnen geven.
vrijdag 24 juni 2011 om 23:37
Ik slik al een jaar of 6 niks meer. Ik voel me ook niet meer zo als toen. Toen mijn ouders overleden was er geen verdriet maar opluchting en ja ik weet dat dit heel erg is om te zeggen. Toch hield ik van ze.
Ik zit nu in iets wat er op lijkt, je tolereert en slikt je eigen intelligentie in en past aan. En ik weet dus dat het stom is.
Op heldere dagen overdenk ik mijn keuzes ook:
Weggaan alle dieren kwijt nog geen bed om in te slapen of
Blijven, luxe, mijn diertjes om me heen en aanpassen en zeggen en doen wat hem vrolijk stemt. Ik ben al zover dat ik weet wanneer ik wat moet doen of zeggen.
Dit klinkt vreselijk ik zie het ook. Maar ik ben 43 ik ga zomaar niet meer weg. Hij slaat me niet of zo.
Ik zit nu in iets wat er op lijkt, je tolereert en slikt je eigen intelligentie in en past aan. En ik weet dus dat het stom is.
Op heldere dagen overdenk ik mijn keuzes ook:
Weggaan alle dieren kwijt nog geen bed om in te slapen of
Blijven, luxe, mijn diertjes om me heen en aanpassen en zeggen en doen wat hem vrolijk stemt. Ik ben al zover dat ik weet wanneer ik wat moet doen of zeggen.
Dit klinkt vreselijk ik zie het ook. Maar ik ben 43 ik ga zomaar niet meer weg. Hij slaat me niet of zo.
