Relaties
alle pijlers
mixed emotions
zondag 26 juni 2011 om 09:45
6 jaar geleden mijn huidige buitenlandse vrouw leren kennen (2 jaar daarvoor verbroken relatie na 16 jaar). we moesten van haar ouders trouwen om een relatie aan te gaan. T klikte, waarom niet. Na maandje terug naar nederland. Procedure opgestart op haar hierheen te halen. Na 3 maanden te horen gkregen dat ze zwanger is van mij(niet gepland, vroeg nog of ze de pil slikt) was beetje pissed, maar goed. ik hou van kinderen heb pracht van dochter. binnen jaar. kon ik mijn vrouw en dochter in nederland in mijn armen sluiten. Heel moeilijk begin gehad. Ze had heimwee, ze had verder niemand. Alleen haar moeder(gescheiden woont ook in NL) IK wist niet goed mee om te gaan met de situatie. Ik heb fulltime baan. We maakte vaak ruzie. Omdat ik me ergerde dat er niet gekookt is, of niet opgeruimd. Ik begreep dat niet, omdat ze de hele dag thuis is. We zijn al meerdere keren uit elkaar geweest. Schoonmoeder had geen begrip voor mij. Die vond dat ik me niet zo druk moet maken om die dingen. Elke keer hebben we t weer goed kunnen maken. Ze had anders terug gemoeten. Haar verblijftstatus was, verblijf bij echtgenoot. Overigens heeft mn dochter sinds geboorte de NED. nationaliteit. En elke keer werd er verwijten naar mij gemaakt dat ik degene was die zo moeijlijk deed. Ik heb naar mijn weten hierop veranderingen doorgevoerd. Als ze niet had gekookt dan kookte ik zelf. of als er niks gedaan is thuis dan deed ik t zelf maar. Ook al heb ik de hele dag gewerkt. Het is overigens niet zo dat ze niet altijd niks doet hoor. Ik heb zelfs 1 jaar niet met mn schoonmoeder gesproken omdat ik haar zei dat ze teveel bemoeide met ons leven. Ik probeer mijn vrouw en haar moeder te zeggen dat we onze eigen leven hebben en dat ze haar dochter 1 keer los moet laten.
3 jaar geleden is er bij min vrouw de ziekte HIV vastgesteld. Ze had tijdens de bevalling van mn dochter mogelijk besmet bloed toegediend gekregen in t land waar ze vandaan kwam. Ik zeg mogelijk, omdat ik er verder niet wilde graven hoe of wat. Jullie begrijp wat voor een impact dit was geweest. Mn dochter en ik hebben ons direkt laten testen. wat waren dat 2 zware weken voor de uitslag. Gelukkig was ik niet besmet en mijn dochter ook niet. Ik zei tegen mn vrouw, schat maakt niet uit jij bent mn vrouw ik accepteer je zoals je bent en we gaan er wat van maken. tegenwoordig zijn er aidsremmers en kan je er oud mee worden. Ik weet nog dat mijn schoonmoeder tegen mijn moeder zei: is jouw zoon die mijn dochter heeft besmet(????). Het werden nog zwaardere jaren. Nu deed ze nog minder, wel begrijpelijk. maar voor mij is t ook zwaar. ze viel vaak flauw, moesten vaak naar t 1e hulp(kwam door de zware medicijnen). wetende dat ze niet kon werken, ben ik bijbaantje gaan zoek. de relatie werd er maar niet beter op. laatstaan het seksleven. Ik moet voor de rest van mijn leven veilig vrijen met haar. we hebben beperkingen. vond niet erg ik hou van haar. ze ging steeds haar eigen weg, liever naar haar familie en moeder. had haar vaak te kennen gegeven dat ik er ook ben.. ik had niet meer t idee dat ik haar man ben. Heb haar ook verteld dat ik er niet alleen maar ben omvoor haar te zorgen, Ik heb ook aandacht en liefde nodig. 5 weken geleden was t weer zover, ze ging weer es naar haar familie, terwijl ik dat weekend vrij was. ze is sindsdien niet meer terug gekomen. en heeft zich inmiddels uitgeschreven en de kleine van school gehaald. Ik heb nog paar keer gebeld en gsmst maar geen reactie. Tot vaderdag. kreeg de kleine aan de lijn, lekker gebabbeld. Kreeg mijn vrouw ook te pakken en mcoht mn dochtertje ophalen. Ik was zooo blij. moest haar wel om 17:00 terug brengen. Deed ik ook, vroeg of ik nog iets mee moest nemen voor haar van huis, want al haar spullen zijn nog thuis, je zou niet zeggen dat ze weg is. kleine terug gebracht, had gelukkig gelegenheid om met haar te praten en vroeg haar wat ze wilde. ze zei dat ze even zo wilt laten, kleine weekend bij mij en doordeweeks bij haar. en dat ik zelf ga merken wanneer ze thuis komt. Ik zei nee das niet eerlijk voor mij. Ik moet dan maar afwachten of je volgende week, maand of jaar terugkomt? ze zei ok ik laat je t deze week weten. ik vroeg nog of ik zo slecht voor haar bent geweest en dat ik haar accepteer met zoals ze is. ze zei nee je bent niet slecht anders was ik nu niet meegekomen en als ik niet terug zou komen dan had ik je nu gevraagd om al mn spullen voor me mee te nemen. we huilden en ze gaf mee een innige omhelzing en zei nog ik hou van je maar dit moet ik even doen. ze droogde mn tranen ook af. toen ik ze had afgezet gaf ze me weer een omhelzing en zei ook weer dat ze van me hield. die avond had ze me nog gebeld hoe t met me ging.
maandag probeerde ik haar te bellen om mn dochter, geen antwoord. en dinsdag krijg ik bericht dat ze zich heeft uitgeschreven en ook haar bank adres heeft verhuisd.. daar begreep ik totaal nikx van. had nog een sms gestuurd: ik heb berciht gekregen dat je je heb uitgeschreven waarom?" maar kreeg geen reactie.. schiet me maar lek. ik heb al die weken de schuld bij me gezocht. had ik meer rekening moeten houden met haar, waarom heb ik tegen haar lopen schreeuwen. waarom was ik zo opvliegend. Ik ben naar de huisarts gegaan en die heeft me doorverwezen naar een instantie, 13 juli intake gesprek. mn omgeving zegt ook dat ik de laatste tijd niet zo vrolijk meer ben. is t teveel gevraagd dat ik een beetje aandacht en liefde terugwil. ik weiger eraan te denken dat t alleen maar om t paspoort gaat. ze is sinds 3 maanden genaturaliseerd. want ik hou van haar(denk ik)
3 jaar geleden is er bij min vrouw de ziekte HIV vastgesteld. Ze had tijdens de bevalling van mn dochter mogelijk besmet bloed toegediend gekregen in t land waar ze vandaan kwam. Ik zeg mogelijk, omdat ik er verder niet wilde graven hoe of wat. Jullie begrijp wat voor een impact dit was geweest. Mn dochter en ik hebben ons direkt laten testen. wat waren dat 2 zware weken voor de uitslag. Gelukkig was ik niet besmet en mijn dochter ook niet. Ik zei tegen mn vrouw, schat maakt niet uit jij bent mn vrouw ik accepteer je zoals je bent en we gaan er wat van maken. tegenwoordig zijn er aidsremmers en kan je er oud mee worden. Ik weet nog dat mijn schoonmoeder tegen mijn moeder zei: is jouw zoon die mijn dochter heeft besmet(????). Het werden nog zwaardere jaren. Nu deed ze nog minder, wel begrijpelijk. maar voor mij is t ook zwaar. ze viel vaak flauw, moesten vaak naar t 1e hulp(kwam door de zware medicijnen). wetende dat ze niet kon werken, ben ik bijbaantje gaan zoek. de relatie werd er maar niet beter op. laatstaan het seksleven. Ik moet voor de rest van mijn leven veilig vrijen met haar. we hebben beperkingen. vond niet erg ik hou van haar. ze ging steeds haar eigen weg, liever naar haar familie en moeder. had haar vaak te kennen gegeven dat ik er ook ben.. ik had niet meer t idee dat ik haar man ben. Heb haar ook verteld dat ik er niet alleen maar ben omvoor haar te zorgen, Ik heb ook aandacht en liefde nodig. 5 weken geleden was t weer zover, ze ging weer es naar haar familie, terwijl ik dat weekend vrij was. ze is sindsdien niet meer terug gekomen. en heeft zich inmiddels uitgeschreven en de kleine van school gehaald. Ik heb nog paar keer gebeld en gsmst maar geen reactie. Tot vaderdag. kreeg de kleine aan de lijn, lekker gebabbeld. Kreeg mijn vrouw ook te pakken en mcoht mn dochtertje ophalen. Ik was zooo blij. moest haar wel om 17:00 terug brengen. Deed ik ook, vroeg of ik nog iets mee moest nemen voor haar van huis, want al haar spullen zijn nog thuis, je zou niet zeggen dat ze weg is. kleine terug gebracht, had gelukkig gelegenheid om met haar te praten en vroeg haar wat ze wilde. ze zei dat ze even zo wilt laten, kleine weekend bij mij en doordeweeks bij haar. en dat ik zelf ga merken wanneer ze thuis komt. Ik zei nee das niet eerlijk voor mij. Ik moet dan maar afwachten of je volgende week, maand of jaar terugkomt? ze zei ok ik laat je t deze week weten. ik vroeg nog of ik zo slecht voor haar bent geweest en dat ik haar accepteer met zoals ze is. ze zei nee je bent niet slecht anders was ik nu niet meegekomen en als ik niet terug zou komen dan had ik je nu gevraagd om al mn spullen voor me mee te nemen. we huilden en ze gaf mee een innige omhelzing en zei nog ik hou van je maar dit moet ik even doen. ze droogde mn tranen ook af. toen ik ze had afgezet gaf ze me weer een omhelzing en zei ook weer dat ze van me hield. die avond had ze me nog gebeld hoe t met me ging.
maandag probeerde ik haar te bellen om mn dochter, geen antwoord. en dinsdag krijg ik bericht dat ze zich heeft uitgeschreven en ook haar bank adres heeft verhuisd.. daar begreep ik totaal nikx van. had nog een sms gestuurd: ik heb berciht gekregen dat je je heb uitgeschreven waarom?" maar kreeg geen reactie.. schiet me maar lek. ik heb al die weken de schuld bij me gezocht. had ik meer rekening moeten houden met haar, waarom heb ik tegen haar lopen schreeuwen. waarom was ik zo opvliegend. Ik ben naar de huisarts gegaan en die heeft me doorverwezen naar een instantie, 13 juli intake gesprek. mn omgeving zegt ook dat ik de laatste tijd niet zo vrolijk meer ben. is t teveel gevraagd dat ik een beetje aandacht en liefde terugwil. ik weiger eraan te denken dat t alleen maar om t paspoort gaat. ze is sinds 3 maanden genaturaliseerd. want ik hou van haar(denk ik)
zondag 26 juni 2011 om 19:18
quote:papsjenne schreef op 26 juni 2011 @ 15:54:
ik heb alles terug gelezen. en t zou inderdaad heel goed kunnen dat ik de oorzaker van ben van deze ellende. Dat ze dacht een goede man te hebben, maar achteraf blijkt dat je heel moeijlijk mee kan leven. alleen maar op je zit te fitten en niks goeds doet bij hem. en daarom denkt: ik zing t wel ff uit tot ik mn paspoort heb. en nu ze weg is, ik heel erg spijt heb van mijn gedrag. en t hier probeert dit te rechtvaardigen
Dat zou kunnen maar het zou evengoed kunnen dat als jij je niet zo had gedragen dat ze evengoed nadat ze haar paspoort had de benen had genomen.
Als ik zo lees dat er van haar moeder getrouwd moest worden anders geen relatie, die zelf ook voor een verblijfsvergunning getrouwd is dan denk ik eerder dat dit een vooropgezet plan was en dat ze evengoed wel vertrokken was.
ik heb alles terug gelezen. en t zou inderdaad heel goed kunnen dat ik de oorzaker van ben van deze ellende. Dat ze dacht een goede man te hebben, maar achteraf blijkt dat je heel moeijlijk mee kan leven. alleen maar op je zit te fitten en niks goeds doet bij hem. en daarom denkt: ik zing t wel ff uit tot ik mn paspoort heb. en nu ze weg is, ik heel erg spijt heb van mijn gedrag. en t hier probeert dit te rechtvaardigen
Dat zou kunnen maar het zou evengoed kunnen dat als jij je niet zo had gedragen dat ze evengoed nadat ze haar paspoort had de benen had genomen.
Als ik zo lees dat er van haar moeder getrouwd moest worden anders geen relatie, die zelf ook voor een verblijfsvergunning getrouwd is dan denk ik eerder dat dit een vooropgezet plan was en dat ze evengoed wel vertrokken was.
zondag 26 juni 2011 om 20:08
zondag 26 juni 2011 om 20:37
vrouw komt uit suriname
Ik ga wel kijken wat de mogelijkheden zijn om haar 24/7 te verzorgen. Mijn ouders wonen hier nog geen 5 minuten vandaan en zijn met pensioen. ik weet niet of ze capabel genoeg zal zijn om kind te verzorgen. paar keer jaar gaat ze wel paar van dr stokkie, bij lage en hoge temperaturen. dan moet ze direkt naar 1e hulp, aan de zuurstof en infuus. na paar 4/5 uur mag weer naar huis. in het begin moest ze wel paar dagen blijven
Ik ga wel kijken wat de mogelijkheden zijn om haar 24/7 te verzorgen. Mijn ouders wonen hier nog geen 5 minuten vandaan en zijn met pensioen. ik weet niet of ze capabel genoeg zal zijn om kind te verzorgen. paar keer jaar gaat ze wel paar van dr stokkie, bij lage en hoge temperaturen. dan moet ze direkt naar 1e hulp, aan de zuurstof en infuus. na paar 4/5 uur mag weer naar huis. in het begin moest ze wel paar dagen blijven
zondag 26 juni 2011 om 21:36
Papsjenne, vind je dat nou echt een verstandig idee?
Je kind elke dag de hele dag bij je ouders brengen?
Dan zorg jij er niet 24/7 voor maar zadel jij je ouders daar eigenlijk mee op.
Verder ben ik het er niet mee eens dat als IND wel gecontacteerd zou worden dit geen gevolgen voor jou zou kunnen hebben.
Tuurlijk wel. Als ze inderdaad haar paspoort in zouden trekken en zij weg moet. Nee, dat is leuk voor je dochter.
Vind dat nogal vlot geroepen van de anderen om die moeder maar te willen lozen.
Je kind elke dag de hele dag bij je ouders brengen?
Dan zorg jij er niet 24/7 voor maar zadel jij je ouders daar eigenlijk mee op.
Verder ben ik het er niet mee eens dat als IND wel gecontacteerd zou worden dit geen gevolgen voor jou zou kunnen hebben.
Tuurlijk wel. Als ze inderdaad haar paspoort in zouden trekken en zij weg moet. Nee, dat is leuk voor je dochter.
Vind dat nogal vlot geroepen van de anderen om die moeder maar te willen lozen.
Het is mij: shaHla 
(Iranian version)
(Iranian version)
zondag 26 juni 2011 om 22:45
zondag 26 juni 2011 om 23:00
En ik heb ook niet geroepen dat je er maar z.s.m. voor moet zorgen dat de IND haar paspoort gaat afpakken (lees ook mijn andere posts..). Ik vind het echter wel wijs om extra alert te zijn in deze, vandaar mijn advies in ieder geval info in te winnen aldaar, om te kijken wat de mogelijkheden zijn en je rechten. Als er een kind in het spel is met NL paspoort wordt doorgaans extra alert gereageerd. Papsj, je hebt reeds contact gehad schreef je. Verken gewoon de mogelijkheden en timmer alles dicht, m.n. voor jullie dochter.
Je schreef ook dat je hulp hebt gezocht ivm agressie controle, dus ik zeg: je bent goed op weg (had ik al gezegd, het belang dat je je verantwoordelijkheid kent in deze, etc).
Nogmaals sterkte gewenst met deze lastige situatie!
Je schreef ook dat je hulp hebt gezocht ivm agressie controle, dus ik zeg: je bent goed op weg (had ik al gezegd, het belang dat je je verantwoordelijkheid kent in deze, etc).
Nogmaals sterkte gewenst met deze lastige situatie!
maandag 27 juni 2011 om 09:28
Wat is er negatief aan mijn bericht? Je ouders zijn met pensioen en jij wilt hen nu gaan vragen of ze dagelijks jouw dochter op willen gaan vangen na school. Is dat redelijk?
En is het redelijk om je dochter bij haar moeder weg te willen halen? Heb je dat al met haar besproken? Wat wil de moeder in deze eigenlijk? Daar hoor ik je niet over.
Je hád de IND al gebeld en ik vind dat niet redelijk.
Je weet namelijk helemaal niet zeker of het jouw vrouw enkel om de papieren was te doen. Dan vind ik het eigenlijk vals om de IND te bellen omdat ze bij je weg is gegaan terwijl veel er op wees dat het helemaal niet lekker liep tussen jullie.
Als alles nou koek en ei was geweest en ze was dan zomaar vertrokken..
Verder schreef ik duidelijk dat anderen daar nogal de nadruk op legden dat de IND zich hier vooral mee moest bemoeien.
Ik ben gewoon degene die niet ziet waarom dat zou moeten.
Ik heb gezegd dat ik niks moet hebben van agressie in een relatie of huwelijk. Jij schaart jezelf kennelijk onder mensen die zich agressief manifesteren in een relatie? Ik vind het sneu voor háár dat jij je kennelijk zo hebt opgesteld. Ja, daar kom ik voor op. Ik weet zelf hoe het is om agressief behandeld te worden en dat is echt niet fijn, zwak uitgedrukt.
Maar dat heeft niks met jou persoonlijk te maken. Ik ken je niet eens en je maakt geen deel uit van mijn leven.
En is het redelijk om je dochter bij haar moeder weg te willen halen? Heb je dat al met haar besproken? Wat wil de moeder in deze eigenlijk? Daar hoor ik je niet over.
Je hád de IND al gebeld en ik vind dat niet redelijk.
Je weet namelijk helemaal niet zeker of het jouw vrouw enkel om de papieren was te doen. Dan vind ik het eigenlijk vals om de IND te bellen omdat ze bij je weg is gegaan terwijl veel er op wees dat het helemaal niet lekker liep tussen jullie.
Als alles nou koek en ei was geweest en ze was dan zomaar vertrokken..
Verder schreef ik duidelijk dat anderen daar nogal de nadruk op legden dat de IND zich hier vooral mee moest bemoeien.
Ik ben gewoon degene die niet ziet waarom dat zou moeten.
Ik heb gezegd dat ik niks moet hebben van agressie in een relatie of huwelijk. Jij schaart jezelf kennelijk onder mensen die zich agressief manifesteren in een relatie? Ik vind het sneu voor háár dat jij je kennelijk zo hebt opgesteld. Ja, daar kom ik voor op. Ik weet zelf hoe het is om agressief behandeld te worden en dat is echt niet fijn, zwak uitgedrukt.
Maar dat heeft niks met jou persoonlijk te maken. Ik ken je niet eens en je maakt geen deel uit van mijn leven.
Het is mij: shaHla (Iranian version)
(Iranian version)
woensdag 29 juni 2011 om 21:17
we hebben elkaar eindelijk es gesproken. In die zes jaar hebben we volgens mij nooit zo vrij met elkaar gebabbeld. Er was geen druk. Ze wilt haar eigen ding doen, eigen stekkie, vrij zijn. Geen verantwoording aan niemand. Ze had inderdaad de indruk dat ze niet goeds deed bij mij. Heb haar uitgelegd dat ik daar de afgelopen weken achter ben gekomen en in therapie ben. Ik merkte zelf dat ik niet tegen haar in ben gegaan. Ik heb haar gezegd dat ik haar zal helpen hierin en mij altijd kan bellen als ze iets nodig heeft. Ze waardeerde dat. Ze heeft me ook bedankt voor wat ik voor haar heb gedaan. maar dat ze even op zichzelf wilt zijn. We praten nu wat vrijer met elkaar. Ik ben blij dat ik hulp ben gaan zoeken. Ik spreek mn dochter nu elke dag. voel me best fijn.
