Relaties
alle pijlers
ben geschrokken (huiselijk geweld)
maandag 27 juni 2011 om 08:23
Hoi dames,
Na veel aarzelelen wil ik toch dit onderwerp hier posten, het gaat over mijn zus dus ga niet teveel details neerzetten.
Was gisteren middag bij haar op bezoek. Ze woont samen met vriend en hun zoontje van 1. Ik weet dat ze in crisis zitten, er is heel wat aan de hand en ik denk dat als het niet voor zoontje was dat de relatie niet meer zou bestaan.
Toen hij gisteren thuiskwam zei mijn zus dat ze even met hem moest praten in de hal, na een kwartier grote monden kwamen ze naar boven. Mijn zus in tranen en hij boos. Ik weet niet wat er gebeurd was, tot mijn zus in de keuken haar vriend een klap in zijn gezicht gaf, vervolgens probeerde hij haar ruw beet te pakken en sloeg zij hem nogmaals. Hij pakte haar bij beide armen en sleurde haar de tuin in met grof geweld. Ik ben me doodgeschrokken! Natuurlijk mag een vrouw een man niet slaan daar is geen excuus voor, ook al kan ik het nav de situatie begrijpen. Maar hij die vervolgens een vrouw die over haar toeren is zo meesleurt met gevolgen hele rode armen. Damn ik ben geschrokken! Ze hebben ook een kind ik vind dit echt erg. Gelukkig heeft zoontje niks gezien.
Zus vertelde me dat hij haar nooit slaat en andersom ook niet, ik geloof haar wel. Maar toch ben zo geschrokken, wat wil ik hiermee? Geen idee ik denk een beeld, ben op dit moment in de war en wil haar graag helpen ook.
Thanks
Na veel aarzelelen wil ik toch dit onderwerp hier posten, het gaat over mijn zus dus ga niet teveel details neerzetten.
Was gisteren middag bij haar op bezoek. Ze woont samen met vriend en hun zoontje van 1. Ik weet dat ze in crisis zitten, er is heel wat aan de hand en ik denk dat als het niet voor zoontje was dat de relatie niet meer zou bestaan.
Toen hij gisteren thuiskwam zei mijn zus dat ze even met hem moest praten in de hal, na een kwartier grote monden kwamen ze naar boven. Mijn zus in tranen en hij boos. Ik weet niet wat er gebeurd was, tot mijn zus in de keuken haar vriend een klap in zijn gezicht gaf, vervolgens probeerde hij haar ruw beet te pakken en sloeg zij hem nogmaals. Hij pakte haar bij beide armen en sleurde haar de tuin in met grof geweld. Ik ben me doodgeschrokken! Natuurlijk mag een vrouw een man niet slaan daar is geen excuus voor, ook al kan ik het nav de situatie begrijpen. Maar hij die vervolgens een vrouw die over haar toeren is zo meesleurt met gevolgen hele rode armen. Damn ik ben geschrokken! Ze hebben ook een kind ik vind dit echt erg. Gelukkig heeft zoontje niks gezien.
Zus vertelde me dat hij haar nooit slaat en andersom ook niet, ik geloof haar wel. Maar toch ben zo geschrokken, wat wil ik hiermee? Geen idee ik denk een beeld, ben op dit moment in de war en wil haar graag helpen ook.
Thanks
maandag 27 juni 2011 om 13:49
quote:perseph0ne schreef op 27 juni 2011 @ 09:50:
[...]
Als hij niet voor haar gaat, kan ze zelf weg gaan.
Het is haar keuze om hier in te blijven hangen.
Is hij trouwens altijd al zo geweest? Heeft je zus hem aan zich willen binden dmv een baby?
Dat laatste, daar dacht ik ook aan. Het lijkt hier te gaan om 2 mensen die beide erg ongelukkig zijn in de relatie. Je zus omdat ze koste wat kost die man aan zich wil binden en je zwager die zich gevangen voelt in deze relatie en liever vrij lijkt te zijn.
Erg destructief en ik vind dat je zus heel erg fout bezig is. Ik snap dat ze pijn en verdriet heeft, maar ze wil dingen afdwingen en als dat niet lukt, wil ze hem letterlijk ook zoveel mogelijk raken. Niet goed. Het zou voor die twee beter zijn om uit elkaar te gaan lijkt het. Maar jouw zus lijkt me ook iemand die dan uit 'wraak' het kindje bij de vader zou weghouden. Zij moet echt leren om haar gevoelens in betere banen te leiden.
[...]
Als hij niet voor haar gaat, kan ze zelf weg gaan.
Het is haar keuze om hier in te blijven hangen.
Is hij trouwens altijd al zo geweest? Heeft je zus hem aan zich willen binden dmv een baby?
Dat laatste, daar dacht ik ook aan. Het lijkt hier te gaan om 2 mensen die beide erg ongelukkig zijn in de relatie. Je zus omdat ze koste wat kost die man aan zich wil binden en je zwager die zich gevangen voelt in deze relatie en liever vrij lijkt te zijn.
Erg destructief en ik vind dat je zus heel erg fout bezig is. Ik snap dat ze pijn en verdriet heeft, maar ze wil dingen afdwingen en als dat niet lukt, wil ze hem letterlijk ook zoveel mogelijk raken. Niet goed. Het zou voor die twee beter zijn om uit elkaar te gaan lijkt het. Maar jouw zus lijkt me ook iemand die dan uit 'wraak' het kindje bij de vader zou weghouden. Zij moet echt leren om haar gevoelens in betere banen te leiden.
maandag 27 juni 2011 om 13:54
quote:dubiootje schreef op 27 juni 2011 @ 13:33:
Blokjekaas, jouw redenering wordt vaak gebruikt door (huiselijk) geweldplegers: ze vroeg erom, ze lokte me uit. De schuld voor het geweld wordt bij het slachtoffer gelegd. Misschien reageren mensen daarom zo.
Hmm. Wellicht. Alleen leg ik nergens de schuld, en heb ook nergens iets in de trant van "ze vroeg erom" gezegd, want dat zou (een kromme) rechtvaardiging van slaan betekenen.
Verkeerde interpretatie van mijn woorden dan, die volgens mij toch redelijk duidelijk zijn.
Ik doel op alles wat deze situatie maakt tot wat het is. Want er is meer aan de hand dan slagen en geslagen worden.
Blokjekaas, jouw redenering wordt vaak gebruikt door (huiselijk) geweldplegers: ze vroeg erom, ze lokte me uit. De schuld voor het geweld wordt bij het slachtoffer gelegd. Misschien reageren mensen daarom zo.
Hmm. Wellicht. Alleen leg ik nergens de schuld, en heb ook nergens iets in de trant van "ze vroeg erom" gezegd, want dat zou (een kromme) rechtvaardiging van slaan betekenen.
Verkeerde interpretatie van mijn woorden dan, die volgens mij toch redelijk duidelijk zijn.
Ik doel op alles wat deze situatie maakt tot wat het is. Want er is meer aan de hand dan slagen en geslagen worden.
maandag 27 juni 2011 om 14:37
quote:Conundrum schreef op 27 juni 2011 @ 14:23:
Je geeft aan dat je op geen enkele manier slaan goedkeurt, maar ik lees dat je er alle begrip voor op kan brengen.
Dan lees je, net als vele anderen hier, blijkbaar alleen wat je wilt lezen.
Begrip voor de situatie van onmacht die iemand tot zo'n daad brengt.
Je geeft aan dat je op geen enkele manier slaan goedkeurt, maar ik lees dat je er alle begrip voor op kan brengen.
Dan lees je, net als vele anderen hier, blijkbaar alleen wat je wilt lezen.
Begrip voor de situatie van onmacht die iemand tot zo'n daad brengt.
maandag 27 juni 2011 om 14:42
TO, ik heb alleen je openingspost gelezen.
Wat een schrik zeg! Kan me voorstellen dat je de bibbers in de benen hebt en graag iets wil doen!
Heb je er aan gedacht om contact op te nemen met Steunpunt Huiselijk geweld? Zij kunnen je advies geven hoe je het beste kan handelen.
Misschien ben ik enorm mosterd, excuus dan alvast!
Wat een schrik zeg! Kan me voorstellen dat je de bibbers in de benen hebt en graag iets wil doen!
Heb je er aan gedacht om contact op te nemen met Steunpunt Huiselijk geweld? Zij kunnen je advies geven hoe je het beste kan handelen.
Misschien ben ik enorm mosterd, excuus dan alvast!
maandag 27 juni 2011 om 14:43
quote:Conundrum schreef op 27 juni 2011 @ 14:23:
Vooral de ongefundeerde mening van degene die geslagen wordt, wegzetten als een manipulatief iemand, waarbij de ander zich primair mag gedragen, slaat als een tang op een varken.
Ik zet niemand weg, ik geef enkel iets aan. Er zitten altijd meerdere kanten aan een verhaal. Het woord "mag" heb ik nooit in de mond genomen.
Mocht mijn kind ooit eens aangereden worden door iemand die dronken achter het stuur zit, dan hoop ik ook dat er geroepen wordt dat ik hulp moet zoeken nadat ik die persoon een flinke mep heb verkocht als ik de kans zou krijgen. Want dan ben ik de schuldige, want slaan mag niet. Of wordt het dan ineens wel begrijpelijk?
Vooral de ongefundeerde mening van degene die geslagen wordt, wegzetten als een manipulatief iemand, waarbij de ander zich primair mag gedragen, slaat als een tang op een varken.
Ik zet niemand weg, ik geef enkel iets aan. Er zitten altijd meerdere kanten aan een verhaal. Het woord "mag" heb ik nooit in de mond genomen.
Mocht mijn kind ooit eens aangereden worden door iemand die dronken achter het stuur zit, dan hoop ik ook dat er geroepen wordt dat ik hulp moet zoeken nadat ik die persoon een flinke mep heb verkocht als ik de kans zou krijgen. Want dan ben ik de schuldige, want slaan mag niet. Of wordt het dan ineens wel begrijpelijk?
maandag 27 juni 2011 om 14:50
maandag 27 juni 2011 om 14:56
quote:Conundrum schreef op 27 juni 2011 @ 14:54:
Waarom zou dan mijn punt weg zijn ? Ik zou me niet met meppen bezig houden als mijn kind aangereden zou zijn.
Dan ben ik namelijk bij mijn kind in het ziekenhuis en heb ik geen behoefte aan vergelden. Daar heeft mijn kind geen ene reet aan namelijk en ik uiteindelijk ook niet.Maak het voorbeeld dan maar wat extremer.
Waarom zou dan mijn punt weg zijn ? Ik zou me niet met meppen bezig houden als mijn kind aangereden zou zijn.
Dan ben ik namelijk bij mijn kind in het ziekenhuis en heb ik geen behoefte aan vergelden. Daar heeft mijn kind geen ene reet aan namelijk en ik uiteindelijk ook niet.Maak het voorbeeld dan maar wat extremer.
maandag 27 juni 2011 om 15:09
quote:Conundrum schreef op 27 juni 2011 @ 15:03:
Nee, ik ben er klaar mee, dat jij niet kan zien dat jouw postings iets verder gaan dan een verklaring/begrip hebben voor geweld, zal wel aan mijn leesvaardigheid liggen.
Je mist de nuance. Bovendien zijn mijn postings grotendeels gericht op de situatie omschreven hier door TO, niet op "geweld" in het algemeen.
En als je denkt dat mijn postings soorten van geweld rechtvaardigen, dan ligt dat inderdaad aan je leesvaardigheid.
Nee, ik ben er klaar mee, dat jij niet kan zien dat jouw postings iets verder gaan dan een verklaring/begrip hebben voor geweld, zal wel aan mijn leesvaardigheid liggen.
Je mist de nuance. Bovendien zijn mijn postings grotendeels gericht op de situatie omschreven hier door TO, niet op "geweld" in het algemeen.
En als je denkt dat mijn postings soorten van geweld rechtvaardigen, dan ligt dat inderdaad aan je leesvaardigheid.
maandag 27 juni 2011 om 16:03
Uit onmacht en woede sloeg mijn moeder mijn vader. Niet vaak, maar toch.. ik ben er getuige van geweest. En ja, dat is heel schadelijk voor een kind.
Het meest beschadigende voor mij, was dat ik voelde dat ik voor mijn ouders niet prioriteit nr. 1 was. Op 1 stond hun vechtrelatie. Voor de één stond dat gelijk aan gelijk krijgen/de macht hebben, voor de ander was de trouwbelofte zo heilig, dat deze koste wat kost gehouden moest worden. Ook al is de liefde dood, het respect ver te zoeken.
Mijn ouders bleven bij elkaar 'voor de kinderen'.
Die kinderen zaten bij elke ruzie boven aan de trap mee te luisteren. Niet uit nieuwsgierigheid, maar om naar beneden te rennen en er tussen te springen, als ma begon met klappen geven/stalen naaldhakken in voorhoofden te zetten.
Voor een kind hebben zulke ruzies aanschouwen nogal wat gevolgen. Zo heb ik dusdanig gevoelige voelsprieten ontwikkeld dat ik erg prikkelgevoelig ben geworden. Voel sferen wel heel goed aan en word daar snel moe van. Ik kan mensen letterlijk citeren, weet wie wat wanneer en hoe heeft gezegd. Zulke alertheid put je uit. Je leert dat jouw angst minder belangrijk is dan de woede van de ouder. Je leert dat er geen plek is waar je veilig kan zijn. Je leert dat houden van pijn doet.
TO, je zus en zwager zorgen niet goed voor zichzelf. Je zus heeft geen thuis waar ze zich veilig en gewaardeerd voelt, ze kan niet op een adequate manier met haar onmacht omgaan. Je zwager neemt zijn echtelijke beloftes niet serieus, schendt vertrouwen en wil niet inzien wat zijn handelen teweegbrengt. Voor beide veel werk aan de winkel. Maar niet in een vechtrelatie.
Het meest beschadigende voor mij, was dat ik voelde dat ik voor mijn ouders niet prioriteit nr. 1 was. Op 1 stond hun vechtrelatie. Voor de één stond dat gelijk aan gelijk krijgen/de macht hebben, voor de ander was de trouwbelofte zo heilig, dat deze koste wat kost gehouden moest worden. Ook al is de liefde dood, het respect ver te zoeken.
Mijn ouders bleven bij elkaar 'voor de kinderen'.
Die kinderen zaten bij elke ruzie boven aan de trap mee te luisteren. Niet uit nieuwsgierigheid, maar om naar beneden te rennen en er tussen te springen, als ma begon met klappen geven/stalen naaldhakken in voorhoofden te zetten.
Voor een kind hebben zulke ruzies aanschouwen nogal wat gevolgen. Zo heb ik dusdanig gevoelige voelsprieten ontwikkeld dat ik erg prikkelgevoelig ben geworden. Voel sferen wel heel goed aan en word daar snel moe van. Ik kan mensen letterlijk citeren, weet wie wat wanneer en hoe heeft gezegd. Zulke alertheid put je uit. Je leert dat jouw angst minder belangrijk is dan de woede van de ouder. Je leert dat er geen plek is waar je veilig kan zijn. Je leert dat houden van pijn doet.
TO, je zus en zwager zorgen niet goed voor zichzelf. Je zus heeft geen thuis waar ze zich veilig en gewaardeerd voelt, ze kan niet op een adequate manier met haar onmacht omgaan. Je zwager neemt zijn echtelijke beloftes niet serieus, schendt vertrouwen en wil niet inzien wat zijn handelen teweegbrengt. Voor beide veel werk aan de winkel. Maar niet in een vechtrelatie.
maandag 27 juni 2011 om 17:10
quote:hanke321 schreef op 27 juni 2011 @ 16:03:
Uit onmacht en woede sloeg mijn moeder mijn vader. Niet vaak, maar toch.. ik ben er getuige van geweest. En ja, dat is heel schadelijk voor een kind.
Het meest beschadigende voor mij, was dat ik voelde dat ik voor mijn ouders niet prioriteit nr. 1 was. Op 1 stond hun vechtrelatie. Voor de één stond dat gelijk aan gelijk krijgen/de macht hebben, voor de ander was de trouwbelofte zo heilig, dat deze koste wat kost gehouden moest worden. Ook al is de liefde dood, het respect ver te zoeken.
Mijn ouders bleven bij elkaar 'voor de kinderen'.
Die kinderen zaten bij elke ruzie boven aan de trap mee te luisteren. Niet uit nieuwsgierigheid, maar om naar beneden te rennen en er tussen te springen, als ma begon met klappen geven/stalen naaldhakken in voorhoofden te zetten.
Voor een kind hebben zulke ruzies aanschouwen nogal wat gevolgen. Zo heb ik dusdanig gevoelige voelsprieten ontwikkeld dat ik erg prikkelgevoelig ben geworden. Voel sferen wel heel goed aan en word daar snel moe van. Ik kan mensen letterlijk citeren, weet wie wat wanneer en hoe heeft gezegd. Zulke alertheid put je uit. Je leert dat jouw angst minder belangrijk is dan de woede van de ouder. Je leert dat er geen plek is waar je veilig kan zijn. Je leert dat houden van pijn doet.
TO, je zus en zwager zorgen niet goed voor zichzelf. Je zus heeft geen thuis waar ze zich veilig en gewaardeerd voelt, ze kan niet op een adequate manier met haar onmacht omgaan. Je zwager neemt zijn echtelijke beloftes niet serieus, schendt vertrouwen en wil niet inzien wat zijn handelen teweegbrengt. Voor beide veel werk aan de winkel. Maar niet in een vechtrelatie.
Wat vreselijk dat je dit hebt moeten meemaken.
Heb jou post met tranen in mijn ogen gelezen.
Uit onmacht en woede sloeg mijn moeder mijn vader. Niet vaak, maar toch.. ik ben er getuige van geweest. En ja, dat is heel schadelijk voor een kind.
Het meest beschadigende voor mij, was dat ik voelde dat ik voor mijn ouders niet prioriteit nr. 1 was. Op 1 stond hun vechtrelatie. Voor de één stond dat gelijk aan gelijk krijgen/de macht hebben, voor de ander was de trouwbelofte zo heilig, dat deze koste wat kost gehouden moest worden. Ook al is de liefde dood, het respect ver te zoeken.
Mijn ouders bleven bij elkaar 'voor de kinderen'.
Die kinderen zaten bij elke ruzie boven aan de trap mee te luisteren. Niet uit nieuwsgierigheid, maar om naar beneden te rennen en er tussen te springen, als ma begon met klappen geven/stalen naaldhakken in voorhoofden te zetten.
Voor een kind hebben zulke ruzies aanschouwen nogal wat gevolgen. Zo heb ik dusdanig gevoelige voelsprieten ontwikkeld dat ik erg prikkelgevoelig ben geworden. Voel sferen wel heel goed aan en word daar snel moe van. Ik kan mensen letterlijk citeren, weet wie wat wanneer en hoe heeft gezegd. Zulke alertheid put je uit. Je leert dat jouw angst minder belangrijk is dan de woede van de ouder. Je leert dat er geen plek is waar je veilig kan zijn. Je leert dat houden van pijn doet.
TO, je zus en zwager zorgen niet goed voor zichzelf. Je zus heeft geen thuis waar ze zich veilig en gewaardeerd voelt, ze kan niet op een adequate manier met haar onmacht omgaan. Je zwager neemt zijn echtelijke beloftes niet serieus, schendt vertrouwen en wil niet inzien wat zijn handelen teweegbrengt. Voor beide veel werk aan de winkel. Maar niet in een vechtrelatie.
Wat vreselijk dat je dit hebt moeten meemaken.
Heb jou post met tranen in mijn ogen gelezen.
If God is watching us, the least we can do is be entertaining
maandag 27 juni 2011 om 23:13
quote:Conundrum schreef op 27 juni 2011 @ 14:42:
Ja, tuurlijk lees ik wat ik wil lezen. Dat er meer mensen over jouw woorden vallen ligt allemaal aan die mensen.
Ik denk eerder dat ik tot de conclusie kan komen dat jij jezelf slecht kan uitdrukken, met ongefundeerde aannames komt en geen enkel besef hebt waarover je praat.
Ja, tuurlijk lees ik wat ik wil lezen. Dat er meer mensen over jouw woorden vallen ligt allemaal aan die mensen.
Ik denk eerder dat ik tot de conclusie kan komen dat jij jezelf slecht kan uitdrukken, met ongefundeerde aannames komt en geen enkel besef hebt waarover je praat.
dinsdag 28 juni 2011 om 10:41
quote:Djin schreef op 27 juni 2011 @ 17:10:
[...]
Wat vreselijk dat je dit hebt moeten meemaken.
Heb jou post met tranen in mijn ogen gelezen.Ik heb deze post geschreven, vooral om aan te geven dat die ouders nu wel kunnen dénken dat ze zulke fijne opvoeders zijn, ze hun geruzie verborgen kunnen houden voor hun kind, maar dat dat dus niet zo werkt. Zeker niet op de lange termijn, als kind fysiek meer aanwezig is, minder slaapt bijv.
[...]
Wat vreselijk dat je dit hebt moeten meemaken.
Heb jou post met tranen in mijn ogen gelezen.Ik heb deze post geschreven, vooral om aan te geven dat die ouders nu wel kunnen dénken dat ze zulke fijne opvoeders zijn, ze hun geruzie verborgen kunnen houden voor hun kind, maar dat dat dus niet zo werkt. Zeker niet op de lange termijn, als kind fysiek meer aanwezig is, minder slaapt bijv.
dinsdag 28 juni 2011 om 12:08
Dank je, Hanke Je hebt helemaal gelijk, het is makkelijk om te denken dat je kind niets meekrijgt van het geruzie en zelfs geweld. Zelfs als een kind niets hoort of ziet, voelt het nog de agressie en frustratie van de ouders. De spanning hangt dan als het ware in de lucht. Soms kan ingehouden spanning of zwijgen even erg zijn als de ruzies.
Bovendien is het zelden zo dat er op alle andere fronten wel respect is als partners elkaar slaan of geweld aandoen. Dat heeft een behoorlijke weerslag op een kind.
Bovendien is het zelden zo dat er op alle andere fronten wel respect is als partners elkaar slaan of geweld aandoen. Dat heeft een behoorlijke weerslag op een kind.
Ga in therapie!
