Vriendschap...?

27-06-2011 10:23 33 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hoewel ik nog veel twijfel ga ik dit topic toch openen omdat ik niet weet hoe verder te handelen in een "vriendschap"...



Uit mijn studietijd heb ik een aantal vriendinnetjes overgehouden. In het afgelopen jaar is een van hen, X, getrouwd. Ik ben uiteraard naar het vrijgezellenfeest gegaan, bruiloft, etc. Na alle festiviteiten heb ik X nog slechts een keer gezien voor een etentje wat verder gezellig is verlopen.



Ik heb X een aantal keer gebeld maar ze neemt niet op. In april heb ik toen een mailtje gestuurd met de vraag of het goed met haar ging. Kreeg een smsje dat ze ziek op bed lag en daarom nog niet had gereageerd. Sprak in dezelfde week gezamenlijke vriendin Y en bracht terloops ter sprake dat X ziek was. Y gaf te kennen dat zij X nog gezien had (gedurende de periode dat ze zo ziek op bed had gelegen). Heb omwille van de vriendschap met X en Y niets tegen Y gezegd, maar was wel verbaasd dat ze kennelijk niet eerlijk was...



Vervolgens heb ik X uitgenodigd om bij mij langs te komen. X gaf aan dat een treinkaartje niet in haar budget paste maar ik altijd van harte uitgenodigd ben om bij haar een vorkje te komen prikken. Was hier inwendig een beetje pissig over. Te meer nu ze echt niet armlastig is en ik vind dat als je een goede vriendschap hebt, je er best een treinkaartje en reis van een 1 uur en 10 minuten voor over moet hebben. Daarbij geldt ook nog dat ik behoorlijk in haar vrijgezellen feest en huwelijkscadeaus heb geïnvesteerd...



Op mijn verjaardag smste ze op het laatste moment af. Vervolgens kreeg ik wel een uitnodiging om op haar feestje te komen dat voor de komende week ingepland staat.

Heb haar ondertussen een aantal keer gebeld en ze neemt niet op. Ze belt, smst niet terug en heb gisteren een mail gestuurd teneinde opheldering te krijgen; Ook daar heb ik niets op gehoord...Mag aannemen dat ze de mail inmiddels ontvangen heeft.



Voor zover ik weet is er niets tussen ons voorgevallen. En als dat wel zo geweest zou zin, dan had ik dat natuurlijk ook graag gehoord.



Ze geeft er geen blijk van moeite voor mij te willen doen, maar ik word wel weer uitgenodigd voor een feestje bij haar. Natuurlijk is zij de enige die mij antwoord en duidelijkheid kan verschaffen. Maar wat vinden jullie? Wat moet ik hiermee? Ik denk er hard over om niet op het feestje te komen. Niet omdat ik niet wil (ik had het bovendien leuk gevonden al mijn andere vriendinnen ook weer te zien), maar omdat ik ook de eer aan mezelf wil houden...

Ik vind het ook lastig omdat ik geen ruzie wil in het vriendinnen groepje (met wie zij volgens mij wel goed contact heeft). Ik vraag me af waarom ze zo doet...



Ik moet wel zeggen dat ik altijd de indruk heb gehad dat ze een beetje jaloers was aangezien ik best een shopster ben, maar dat heeft eigenlijk nooit tussen ons ingestaan (althans dat dacht ik)...



Hebben jullie wel eens zoiets meegemaakt en zo ja wat hebben jullie toen gedaan?
Alle reacties Link kopieren
Shoegall, ik snap helemaal dat je het vervelend vindt en dat je vindt dat je meer verdiend dan dit halfslachtige contact van haar kant. Begrijpelijk, voor jou is ze een goede vriendin (geweest).



Maar ik begrijp eigenlijk niet zo goed waarom je nu nog steeds zo veel energie steekt in een vriendin die dat zo te merken helemaal niet (meer) waard is. Ik zou ophouden met me af te vragen van deze vriendin wel of niet wil en mijn energie gaan stoppen in mensen die het wél waard zijn. Deze 'vriendschap' levert jou op dit moment alleen maar onzekerheid en onduidelijkheid op. Waarom uberhaupt hier nog mee bezig zijn?



Vergeet haar en ga leuke dingen doen met de vriendinnen die jouw tijd en energie wel op prijs stellen. Als deze vriendin iets wil, kan ze altijd nog naar jou toe komen.
quote:shoegall66 schreef op 27 juni 2011 @ 12:04:

@iris1969: Oke, maar waarom doe je dan nog je best om lu* verhalen op te hangen en nodig je me uit voor een feestje? Ik bedoel dat staat er dan toch wel een beetje haaks op...



Nee die lulverhalen zijn smoesjes om jou te sparen en uitnodigen doet ze uit beleefdheid. Jij pikt alleen de hint nog steeds niet op en daar baalt zij van.



Dan denk ik paal en perk stellen en eerlijke en open communicatie...Liever bot, duidelijk en eerlijk dan mij in het ongewisse laten. Dit geldt te meer nu we echt wel een hele gezellige vriendschap hadden opgebouwd gedurende de studie...Het was geen "los contact" of zo. Maar goed, dat is mijn mening...



Ik heb 2 keer getracht een vriendschap netjes te eindigen met een lieve mail met uitleg en weet je wat ik kreeg? Verwijten van haar kant, want alles lag uiteraard aan mij. Soms is de confrontatie dus helemaal niet de beste manier.



Of jij zoekt de confrontatie op en zij komt met allemaal vage verhalen en smoesjes, net als altijd. Wat schiet je daar dan mee op?



Gewoon laten gaan dus.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou haar feestje afzeggen, met de reden dat haar feestjes niet meer in mijn budget passen/ ik er geen prioriteit meer aan geef. Met de toevoeging dat ze dat bij mij ook doet.



Dit is je gevoel toch?
Nope
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het eerlijk gezegd niet heel raar nee, en snap wel dat ze hiervoor kiest. Het is misschien niet heel fatsoenlijk; het alternatief lijkt mij echter onnodig pijnlijk. Als jij erop staat, kun je natuurlijk uitleg eisen, maar ik zou daar niet voor kiezen.
Alle reacties Link kopieren
Ik heb wel een reactie gekregen op mijn schrijven, maar die kan ik zelf niet helemaal plaatsen. Ivb met herkenbaarheid kan ik hem natuurlijk niet posten, maar het komt erop neer dat ze:



a) haar eigen prioriteiten heeft en moet werken aan herstel (weet niet wat voor herstel);

b) ze zelf in conclaaf is gegaan over de vriendschap met mij en het contact haar energie kost, ze het gevoel heeft dat ik haar woorden in een weegschaal leg en dat ze op haar hoede moet zijn;

c) ze wel met mij wil blijven afspreken maar minder vaak (nog minder vaak);

d) vervolgens doet ze een aantal voorstellen voor een drankje...



Hmmm...wat ik hier nou weer mee moet...Enerzijds lijkt de vriendschap ten einde (ze geeft aan dat ze mij niet wilde kwetsen zoals een aantal van jullie terecht opmerkte) aan de andere kant wil ze blijven afspreken...Ik kan het wederom niet duiden...
Alle reacties Link kopieren
quote:shoegall66 schreef op 27 juni 2011 @ 19:35:

Ik heb wel een reactie gekregen op mijn schrijven, maar die kan ik zelf niet helemaal plaatsen. Ivb met herkenbaarheid kan ik hem natuurlijk niet posten, maar het komt erop neer dat ze:



a) haar eigen prioriteiten heeft en moet werken aan herstel (weet niet wat voor herstel);

b) ze zelf in conclaaf is gegaan over de vriendschap met mij en het contact haar energie kost, ze het gevoel heeft dat ik haar woorden in een weegschaal leg en dat ze op haar hoede moet zijn;

c) ze wel met mij wil blijven afspreken maar minder vaak (nog minder vaak);

d) vervolgens doet ze een aantal voorstellen voor een drankje...



Hmmm...wat ik hier nou weer mee moet...Enerzijds lijkt de vriendschap ten einde (ze geeft aan dat ze mij niet wilde kwetsen zoals een aantal van jullie terecht opmerkte) aan de andere kant wil ze blijven afspreken...Ik kan het wederom niet duiden...



Ik zou er geen energie meer insteken..

Ze doet een aantal voorstellen voor een drankje maar ik denk dat ze met een smoesje af zal zeggen als je eropin gaat..

Laat gaan en richt je op je andere vriendinnen..
Alle reacties Link kopieren
O.k. Je wilde graag een verklaring van haar; ben je hier nu blij mee? Herken je iets in punt b)?



Het klinkt mij nog steeds in de oren alsof ze een vervelende boodschap toch leuk wil verpakken - vandaar het voorstel voor een drankje. Dus ik vind het zelf wel (weer) vrij duidelijk. Ik snap niet zo goed dat je alles wat ze zegt zo letterlijk neemt. Mensen menen niet altijd wat ze zeggen; dat lijkt me in dit geval evident.



Ik zou echt de eer aan mezelf houden en stoppen met hier energie in te steken.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben enerzijds blij met de duidelijkheid maar vind wel dat ze dit veel eerder had mogen zeggen. Daar ben je toch "so called" vriendinnen voor?!

Punt b: ik herken mezelf er niet in, althans niet zo dat ze op haar hoede moet zijn omdat ik haar woorden op een weegschaal zou leggen. Kennelijk voelt zij het wel zo en dat kan ik alleen maar respecteren. Het maakt ook niet uit of ik het herken; zij heeft het zo ervaren. Op grond waarvan weet ik niet...Vind het wel jammer dat dingen zo lopen...

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven