Mijn moeder/Puber??
woensdag 29 juni 2011 om 06:36
@noname_e Ik kan mij heel goed voorstellen dat het voor jou niet leuk is dat jouw moeder zich zo gedraagt.
In een relatie (welke dan ook) heeft ieder zijn eigen rol, bij jullie is zij de moeder en jij het kind. Bij haar rol horen verantwoordelijkheden, zoals jouw steunen in het volwassen worden etc. En niet jouw leven proberen te leiden.
Het moeilijkste punt is, dat jouw moeder niet naar jou of de familie gaat luisteren. Wanneer het jou te veel verdriet doet, zul je haar duidelijk en rustig moeten uitleggen dat jij bepaalde grenzen hebt waar jij niet overheen wilt. Probeer dan contact te houden binnen die grenzen.
Nogmaals het is moeilijk voor je, maar je moeder doet niets wat niet mag, die jongen is 21 heeft zelf ook een keus.
In een relatie (welke dan ook) heeft ieder zijn eigen rol, bij jullie is zij de moeder en jij het kind. Bij haar rol horen verantwoordelijkheden, zoals jouw steunen in het volwassen worden etc. En niet jouw leven proberen te leiden.
Het moeilijkste punt is, dat jouw moeder niet naar jou of de familie gaat luisteren. Wanneer het jou te veel verdriet doet, zul je haar duidelijk en rustig moeten uitleggen dat jij bepaalde grenzen hebt waar jij niet overheen wilt. Probeer dan contact te houden binnen die grenzen.
Nogmaals het is moeilijk voor je, maar je moeder doet niets wat niet mag, die jongen is 21 heeft zelf ook een keus.
woensdag 29 juni 2011 om 06:44
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 06:21:
Hallo iedereen,
Dat is toch wel een groot leeftijdsverschil vonden ik en de familie.
. Dit is bij mij de druppel!!!
Ik zei op een normale en rustige manier dat dit niet kon en dat ik hier niet akkoord meeging
. Mensen aub hoe moet ik haar gaan overtuigen dat dit echt niet kan.Euhm - hoezo kun jij hier een beslissing over maken? Lijkt mij jou zaak niet
Hallo iedereen,
Dat is toch wel een groot leeftijdsverschil vonden ik en de familie.
. Dit is bij mij de druppel!!!
Ik zei op een normale en rustige manier dat dit niet kon en dat ik hier niet akkoord meeging
. Mensen aub hoe moet ik haar gaan overtuigen dat dit echt niet kan.Euhm - hoezo kun jij hier een beslissing over maken? Lijkt mij jou zaak niet
woensdag 29 juni 2011 om 06:56
@ Bontekoe
Het is idd niet leuk en het maakt me erg verdrietig. Onze moeder-dochter rol is ook anders dan het hoort, omdat zij zo puberachtig is. Ik weet dat ze niet gaat luisteren (het blijft haar leven). Maar ik en mijn zusjes hebben hier ook een rol in, en dus hebben wij toch wel iets te zeggen. Ze had ook eerst beloofd om 'normale' vrienden te blijven, want ik zag het al aankomen. Elke avond weg, krulspelden in dr haren, heel zenuwachtig, en verdrietig zijn als hij even niet kon. Een normale rustige gesprek hielp niet.. Ze wilt het maar niet begrijpen jammer genoeg..
Het is idd niet leuk en het maakt me erg verdrietig. Onze moeder-dochter rol is ook anders dan het hoort, omdat zij zo puberachtig is. Ik weet dat ze niet gaat luisteren (het blijft haar leven). Maar ik en mijn zusjes hebben hier ook een rol in, en dus hebben wij toch wel iets te zeggen. Ze had ook eerst beloofd om 'normale' vrienden te blijven, want ik zag het al aankomen. Elke avond weg, krulspelden in dr haren, heel zenuwachtig, en verdrietig zijn als hij even niet kon. Een normale rustige gesprek hielp niet.. Ze wilt het maar niet begrijpen jammer genoeg..
woensdag 29 juni 2011 om 07:00
quote:rieltje schreef op 29 juni 2011 @ 06:44:
[...]
Euhm - hoezo kun jij hier een beslissing over maken? Lijkt mij jou zaak nietIk heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
[...]
Euhm - hoezo kun jij hier een beslissing over maken? Lijkt mij jou zaak nietIk heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
woensdag 29 juni 2011 om 07:04
Je moeder heeft gewoon een hoop gemist in haar leven.
Waar de meeste mensen, als zij jong zijn hun wilde haren kwijt raken, zat jouw moeder gedwongen in een huwelijk.
Ze heeft veel gemist en dat is ze aan het inhalen.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je dit niet leuk vind, vooral dat hij zo jong is, maar je kan er weinig aandoen. Haar iets te laten doen wat ze niet wil, zal alleen maar een wig in jullie relatie drijven. Je zal het moeten afwachten. En probeer je niet te schamen, dat is een vrij loze emotie.
Sterkte ermee en gun je moeder die vlinders in haar buik.
Waar de meeste mensen, als zij jong zijn hun wilde haren kwijt raken, zat jouw moeder gedwongen in een huwelijk.
Ze heeft veel gemist en dat is ze aan het inhalen.
Ik kan me heel goed voorstellen dat je dit niet leuk vind, vooral dat hij zo jong is, maar je kan er weinig aandoen. Haar iets te laten doen wat ze niet wil, zal alleen maar een wig in jullie relatie drijven. Je zal het moeten afwachten. En probeer je niet te schamen, dat is een vrij loze emotie.
Sterkte ermee en gun je moeder die vlinders in haar buik.
woensdag 29 juni 2011 om 07:05
Heerlijk dat je moeder zo gelukkig is, maar ik snap dat je dit niet leuk vindt.
Zeker niet als er kinderen zouden komen. Dat zou ik ook absurd vinden als een 21-jarig nu kinderen gaat maken met zijn nieuwe 40-jarige vriendin, terwijl er al volwassen kinderen zijn. 40 vind ik sowieso geen leeftijd om nog aan kinderen te beginnen.
Het enige wat je kunt doen is je eigen leven leiden (dus eigen huis etc.) zodat je geen last hebt van je moeder en haar vriend.
Zeker niet als er kinderen zouden komen. Dat zou ik ook absurd vinden als een 21-jarig nu kinderen gaat maken met zijn nieuwe 40-jarige vriendin, terwijl er al volwassen kinderen zijn. 40 vind ik sowieso geen leeftijd om nog aan kinderen te beginnen.
Het enige wat je kunt doen is je eigen leven leiden (dus eigen huis etc.) zodat je geen last hebt van je moeder en haar vriend.
woensdag 29 juni 2011 om 07:16
Ben je niet heel erg egoistis, Ik snap dat je er moeite mee hebt met de leeftijd, je woont nog bij je moeder ( hoe lang nog aan je leeftijd te zien ). En dan kan ik me nog voorstellen dat je moeder wel meedenkt aan wat haar dochters vinden, maar de zin, de familie, pfffff familie krijg je en die hebben er geen bal mee te maken. Dan komen ze maar niet, belangrijkste is toch een gelukkige moeder?
Probeer er doorheen te prikken, het vreemde vind ik en dit is niet naar jou toe maar algemeen, als een man een vrouw heeft 20 jaar jonger dan is het goed, accepteert iedereen, maar andersom blijft dit een taboe.
Ik denk persoonlijk ( weet uit ervaring ) dat voor een kind het altijd moeilijk is een andere partner van je ouders te accepteren.
In ieder geval sterkte,
Groetjes
Probeer er doorheen te prikken, het vreemde vind ik en dit is niet naar jou toe maar algemeen, als een man een vrouw heeft 20 jaar jonger dan is het goed, accepteert iedereen, maar andersom blijft dit een taboe.
Ik denk persoonlijk ( weet uit ervaring ) dat voor een kind het altijd moeilijk is een andere partner van je ouders te accepteren.
In ieder geval sterkte,
Groetjes
woensdag 29 juni 2011 om 07:19
quote:galadriel schreef op 29 juni 2011 @ 07:04:
Je moeder heeft gewoon een hoop gemist in haar leven.
Waar de meeste mensen, als zij jong zijn hun wilde haren kwijt raken, zat jouw moeder gedwongen in een huwelijk.
Ze heeft veel gemist en dat is ze aan het inhalen.Klopt.. En dat gun ik haar met heel mijn hart. Ik wil dat zij nu natuurlijk gelukkig wordt. Ze heeft me ook duidelijk gemaakt dat ze nu haar 'gemiste' jaren inhaalt, maar waarom nou net met zo'n jonge persoon. ppfff..
Je moeder heeft gewoon een hoop gemist in haar leven.
Waar de meeste mensen, als zij jong zijn hun wilde haren kwijt raken, zat jouw moeder gedwongen in een huwelijk.
Ze heeft veel gemist en dat is ze aan het inhalen.Klopt.. En dat gun ik haar met heel mijn hart. Ik wil dat zij nu natuurlijk gelukkig wordt. Ze heeft me ook duidelijk gemaakt dat ze nu haar 'gemiste' jaren inhaalt, maar waarom nou net met zo'n jonge persoon. ppfff..
woensdag 29 juni 2011 om 07:19
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 07:00:
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
Haar huis, haar regels. Hoe vervelend ook, daar heb jij helemaal niets over te zeggen, ook al woon je er.
Pas als jullie de huur/hypotheek, huishouden, etc volledig samen delen, heb jij net zo veel in te brengen als je moeder. Tot die tijd heb je gewoon te accepteren dat je moeder kan doen in haar huis wat ze wil. Je kunt haar geen regels opleggen; hooguit aangeven dat je dit vervelend vindt en haar vragen of ze rekening met je wil houden.
Als je daar niet tegen kunt, moet je op jezelf gaan wonen. Dan heb je wel alles te zeggen over jouw huis.
De rollen lijken bij jullie volledig omgedraaid: jij wilt je moeder overtuigen dat haar relatie niet goed, je wilt bepalen wat er kan en niet in huis, je maakt je zorgen over je moeders relatie...
Ik snap heel goed dat je baalt van het leeftijdsverschil; ik zou ook niet zitten te wachten op een schoonvader/moeder van mijn eigen leeftijd. Maar wat me nog vervelender lijkt, is als ik ga moederen over mijn eigen ouders.
Misschien is het verstandig als je uit huis gaat, en ophoudt haar te bemoederen? Zodat je meer ruimte krijgt om haar dochter te zijn, en zij om jouw moeder te zijn.
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
Haar huis, haar regels. Hoe vervelend ook, daar heb jij helemaal niets over te zeggen, ook al woon je er.
Pas als jullie de huur/hypotheek, huishouden, etc volledig samen delen, heb jij net zo veel in te brengen als je moeder. Tot die tijd heb je gewoon te accepteren dat je moeder kan doen in haar huis wat ze wil. Je kunt haar geen regels opleggen; hooguit aangeven dat je dit vervelend vindt en haar vragen of ze rekening met je wil houden.
Als je daar niet tegen kunt, moet je op jezelf gaan wonen. Dan heb je wel alles te zeggen over jouw huis.
De rollen lijken bij jullie volledig omgedraaid: jij wilt je moeder overtuigen dat haar relatie niet goed, je wilt bepalen wat er kan en niet in huis, je maakt je zorgen over je moeders relatie...
Ik snap heel goed dat je baalt van het leeftijdsverschil; ik zou ook niet zitten te wachten op een schoonvader/moeder van mijn eigen leeftijd. Maar wat me nog vervelender lijkt, is als ik ga moederen over mijn eigen ouders.
Misschien is het verstandig als je uit huis gaat, en ophoudt haar te bemoederen? Zodat je meer ruimte krijgt om haar dochter te zijn, en zij om jouw moeder te zijn.
woensdag 29 juni 2011 om 07:29
"dat ik hier niet mee akkoord ging"? Dat is niet aan jou om te bepalen! En als het je stoort, ga je toch het huis uit!
Bovendien is 40 nog super jong. Niet heel veel ouder dan ik, en ook ik doe nog al die dingen. Ja het is je moeder, dus je hebt een bepaald beeld van haar, maar let her be! Dit is niet aan jou!
Bovendien is 40 nog super jong. Niet heel veel ouder dan ik, en ook ik doe nog al die dingen. Ja het is je moeder, dus je hebt een bepaald beeld van haar, maar let her be! Dit is niet aan jou!
woensdag 29 juni 2011 om 07:41
Het zijn jou zaken niet,je bent 21 dus zorg dat je een huis voor jezelf krijgt.
Je moeder mag geen jongere vriend maar jij mag wel een vriend die 8 jaar ouder is,dus jouw vriend mag wel een jongere vriendin en hoeft niet iemand van zijn eigen leeftijd te zoeken?
Vind je dat zelf niet een beetje krom?
40 vind ik ook wat te oud om nog een kind te krijgen,helemaal als je al een volwassen dochter hebt maar goed dat is mijn persoonlijke mening het kan eigenlijk natuurlijk prima..
Kortom niet teveel mee bemoeien en je eigen leven gaan leven.
Je moeder mag geen jongere vriend maar jij mag wel een vriend die 8 jaar ouder is,dus jouw vriend mag wel een jongere vriendin en hoeft niet iemand van zijn eigen leeftijd te zoeken?
Vind je dat zelf niet een beetje krom?
40 vind ik ook wat te oud om nog een kind te krijgen,helemaal als je al een volwassen dochter hebt maar goed dat is mijn persoonlijke mening het kan eigenlijk natuurlijk prima..
Kortom niet teveel mee bemoeien en je eigen leven gaan leven.
woensdag 29 juni 2011 om 07:43
Tja, voor de kinderen zijn deze situaties erg lastig te accepteren, maar je kunt er weinig tot niets aan doen.
Je moeder is een volwassen vrouw die haar eigen leven kan leiden nu, en daar horen ook haar eigen keuzes bij. Die zullen niet altijd het beste of het verstandigst zijn en je kunt haar een beetje adviseren. Wat zij echter met dat advies doet is aan haar. En zo te lezen trekt ze (terecht) haar eigen plan.
Een oom van mijn partner heeft hetzelfde gedaan en die is nu al ruim 3 jaar gelukkig met zijn vriendin, die in leeftijd makkelijk zijn eigen kind had kunnen zijn. Zij zat qua leeftijd precies tussen de 4 kinderen die hij al had in, en zeer begrijpelijk vonden ze dit in het begin erg moeilijk. Maar mettertijd hebben ze zich hier bij neergelegd aangezien het duidelijk geen tijdelijke bevlieging van hun vader was. Of dit voor je moeder ook zo is kan niemand voorspellen.
Je moeder is een volwassen vrouw die haar eigen leven kan leiden nu, en daar horen ook haar eigen keuzes bij. Die zullen niet altijd het beste of het verstandigst zijn en je kunt haar een beetje adviseren. Wat zij echter met dat advies doet is aan haar. En zo te lezen trekt ze (terecht) haar eigen plan.
Een oom van mijn partner heeft hetzelfde gedaan en die is nu al ruim 3 jaar gelukkig met zijn vriendin, die in leeftijd makkelijk zijn eigen kind had kunnen zijn. Zij zat qua leeftijd precies tussen de 4 kinderen die hij al had in, en zeer begrijpelijk vonden ze dit in het begin erg moeilijk. Maar mettertijd hebben ze zich hier bij neergelegd aangezien het duidelijk geen tijdelijke bevlieging van hun vader was. Of dit voor je moeder ook zo is kan niemand voorspellen.
woensdag 29 juni 2011 om 07:49
woensdag 29 juni 2011 om 07:59
quote:noname_e schreef op 29 juni 2011 @ 07:00:
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
Jij hebt helemaal niets te vertellen over de vriend die je moeder mee naar huis neemt.!
Waar bemoeit de familie zich eigenlijk mee?
Als die je moeder niet uitgehuwelijkt hadden dan had ze zich nu niet zo gedragen laat 'de familie' dáár maar eens over nadenken.!
[...]
Ik heb wel een rol in de man die zij mee naar huis wilt gaan nemen als ik nog bij me moeder woon. En ik + zusjes + familie zullen dit niet accepteren omdat hij te jong is. En dit echt niet kan.
Jij hebt helemaal niets te vertellen over de vriend die je moeder mee naar huis neemt.!
Waar bemoeit de familie zich eigenlijk mee?
Als die je moeder niet uitgehuwelijkt hadden dan had ze zich nu niet zo gedragen laat 'de familie' dáár maar eens over nadenken.!
woensdag 29 juni 2011 om 08:02
Het is heel verwarrend. Ik herken wel een stukje van jou verhaal in de die van mijn moeder nml.
Ik was 18 toen mijn ouders uit elkaar gingen. Mijn moeder had het altijd al gewild (met 14 bij elkaar gekomen en nooit meer uit elkaar geweest) en ze zijn echt te verschillend maar wilde wachten totdat wij ouder waren Oke. Geen rare dingen verder. Alleen ging mijn moeder toen ook ineens stappen en ik weet niet wat doen. Huh??? mijn moeder? stappen? waar ik nara toe ging kwam zij ook? uhm...echt niet leuk. Tot overmaat van ramp kwam ze met een 15 jaar jongere collega aangezet. Meeen wat ben ik boos/kwaad/teleurgesteld geweest.....niet normaal. Hij is 9 jaar ouder dan mij.........je wilt niet weten wat ik ze allemaal verwenst heb op mijn 18e...Ik mocht van hem toen niet eens mijn moeder opzoeken (die met haar impulsieve gedrag direct was gaan samenwonen) want tja hij was geen kinderen gewend enz enz nez. Ik moest het vragen!!! nou toen ik een keer examen had in de stad (kwam zelf uit een dorp) en 5 uur ertussen had zitten wilde ik daar even naartoe ...nou n ee hoor niet welkom Heb een bakje patat door de brievenbus gedrukt als dank dat daar wel wat mocht eten (maar niet heus)...
Een hele tijd is de relatie tussen mijn moeder en mij )en mijn broertje) bekoeld geweest. Zij heeft heel wat sorry's en goedmaakpogingen gedaan. Totdat ikzelf een stabiel leven kreeg (lees niet de hele wereld meer over reizen enz) en ging samenwonen. En kinderen kreeg. NU gaat het super. En..zij is nog steeds samen met die 15 jaar jongere collega die 1 jaar jonger is dan mijn eigen man die weer 10 jaar met mij scheelt. haha.....maar qua emotioneel niveau is hij toch echt ouder en nu een echt maar dan ook een echte opa voor mijn kinderen die dat zo zien.
Ik was 18 toen mijn ouders uit elkaar gingen. Mijn moeder had het altijd al gewild (met 14 bij elkaar gekomen en nooit meer uit elkaar geweest) en ze zijn echt te verschillend maar wilde wachten totdat wij ouder waren Oke. Geen rare dingen verder. Alleen ging mijn moeder toen ook ineens stappen en ik weet niet wat doen. Huh??? mijn moeder? stappen? waar ik nara toe ging kwam zij ook? uhm...echt niet leuk. Tot overmaat van ramp kwam ze met een 15 jaar jongere collega aangezet. Meeen wat ben ik boos/kwaad/teleurgesteld geweest.....niet normaal. Hij is 9 jaar ouder dan mij.........je wilt niet weten wat ik ze allemaal verwenst heb op mijn 18e...Ik mocht van hem toen niet eens mijn moeder opzoeken (die met haar impulsieve gedrag direct was gaan samenwonen) want tja hij was geen kinderen gewend enz enz nez. Ik moest het vragen!!! nou toen ik een keer examen had in de stad (kwam zelf uit een dorp) en 5 uur ertussen had zitten wilde ik daar even naartoe ...nou n ee hoor niet welkom Heb een bakje patat door de brievenbus gedrukt als dank dat daar wel wat mocht eten (maar niet heus)...
Een hele tijd is de relatie tussen mijn moeder en mij )en mijn broertje) bekoeld geweest. Zij heeft heel wat sorry's en goedmaakpogingen gedaan. Totdat ikzelf een stabiel leven kreeg (lees niet de hele wereld meer over reizen enz) en ging samenwonen. En kinderen kreeg. NU gaat het super. En..zij is nog steeds samen met die 15 jaar jongere collega die 1 jaar jonger is dan mijn eigen man die weer 10 jaar met mij scheelt. haha.....maar qua emotioneel niveau is hij toch echt ouder en nu een echt maar dan ook een echte opa voor mijn kinderen die dat zo zien.
Puck
woensdag 29 juni 2011 om 08:05
Als je zo door gaat, drijf je je moeder juist in de armen van haar vriend. Laat haar lekker haar wilde haren kwijtraken, daar heb jij niets over te zeggen. Ik zou vooral zorgen dat je een eigen woning krijgt, dan hoef je je ook niet zo te storen...
Your life could depend on this. Don't blink. Don't even blink. Blink and you're dead. They are fast. Faster than you can believe. Don't turn your back, don't look away, and don't blink! Good luck. - The Doctor
woensdag 29 juni 2011 om 08:15
Zeg noname, je kunt niet álles hebben he.
Óf de familie mag bepalen met wie vrouwen seksuele relaties hebben, en dan is jouw relatie dus nu ook voorbij, dan word je uitgehuwelijkt.
Óf er is vrijheid om zelf je partner te kiezen, en dan heb jij dus ook niks nakkes nada over je moeder te zeggen.
Wat jij wil is seksuele vrijheid voor jezelf, om zelf je vriendje te kiezen, en vervolgens het keurslijf voor je moeder, waar de hele familie zich dan mee zou moeten bemoeien.
Kiezen of delen meid. Vrijheid wil zeggen dat anderen ook wel eens dingen doen waar jij niet blij mee bent. Leer daar maar mee te leven.
Óf de familie mag bepalen met wie vrouwen seksuele relaties hebben, en dan is jouw relatie dus nu ook voorbij, dan word je uitgehuwelijkt.
Óf er is vrijheid om zelf je partner te kiezen, en dan heb jij dus ook niks nakkes nada over je moeder te zeggen.
Wat jij wil is seksuele vrijheid voor jezelf, om zelf je vriendje te kiezen, en vervolgens het keurslijf voor je moeder, waar de hele familie zich dan mee zou moeten bemoeien.
Kiezen of delen meid. Vrijheid wil zeggen dat anderen ook wel eens dingen doen waar jij niet blij mee bent. Leer daar maar mee te leven.
woensdag 29 juni 2011 om 08:16
Natuurlijk is het voor jullie niet echt leuk, maar het eerste dat in mij opkwam was;
Eerst bepalen haar ouders de keuzen in haar leven, daarna deed haar exman dit aan wie ze was uitgehuwelijkt, nu IS ze dan eindelijk vrij en wil haar dochter en de rest van de familie haar keuzes maken......
In sommige culturen wil je gewoon niet graag als vrouw geboren worden..... Ik hoop dat je moeder geniet van haar vlinders en de kritiek naast haar neerlegd.
Eerst bepalen haar ouders de keuzen in haar leven, daarna deed haar exman dit aan wie ze was uitgehuwelijkt, nu IS ze dan eindelijk vrij en wil haar dochter en de rest van de familie haar keuzes maken......
In sommige culturen wil je gewoon niet graag als vrouw geboren worden..... Ik hoop dat je moeder geniet van haar vlinders en de kritiek naast haar neerlegd.