goede dag, slechte dag deel 4
zondag 19 juni 2011 om 22:52
De plek voor forummers die mee willen schrijven over hun dag. Hoe het is gegaan, hoe je je voelt en wat je anders zou willen zien.
Iedereen is welkom om mee te schrijven hoewel het wel wordt aangeraden even een tijdje mee te lezen of terug te lezen zodat je een beetje weet wie wie is.
Dit topic is oorspronkelijk geopend door chocolover maar ja die is heerlijk op vakantie met haar man dus ik heb 1 malig de eer om het topic te openen.
PS: het toebedeeld krijgen van een eigen taak is een eer en we verwachten dat je hier wel je best voor doet
Hier vind je deel 3 hier dus
Iedereen is welkom om mee te schrijven hoewel het wel wordt aangeraden even een tijdje mee te lezen of terug te lezen zodat je een beetje weet wie wie is.
Dit topic is oorspronkelijk geopend door chocolover maar ja die is heerlijk op vakantie met haar man dus ik heb 1 malig de eer om het topic te openen.
PS: het toebedeeld krijgen van een eigen taak is een eer en we verwachten dat je hier wel je best voor doet
Hier vind je deel 3 hier dus
anoniem_94998 wijzigde dit bericht op 25-06-2011 20:42
Reden: deel 3 toegevoegd
Reden: deel 3 toegevoegd
% gewijzigd
donderdag 30 juni 2011 om 23:36
ik huil met je mee. Moet eerlijk toegeven dat patrick geen superband met deze tante had maar ik ken haar wel zeker en het is gewoon veel. Het lijkt idd. niet op te houden. En ergens hoe erg ook, vind ik het niet eerlijk dat zij eerder bij patrick is dan ik. Net ff potje zitten janken om alles aan de tel. met schoonmoeder.
Om het alleen zijn met het onweer, om alle dingen die aangehaald zijn op de BHV cursus (mensen die vermoord zijn (vader) mensen met hartritmestoornissen (moeder) mensen in hun laatste levensfase naar huis brengen (patrick) ) ik huil omdat er een kindje zijn moeder verloren is en een man zijn vrouw. Ik huil omdat patrick zo graag wilde blijven leven, ik huil om mijn moeder die dit ook heeft meegemaakt en ik huil voor mezelf omdat het allemaal zo veel en zo zwaar is.
Om het alleen zijn met het onweer, om alle dingen die aangehaald zijn op de BHV cursus (mensen die vermoord zijn (vader) mensen met hartritmestoornissen (moeder) mensen in hun laatste levensfase naar huis brengen (patrick) ) ik huil omdat er een kindje zijn moeder verloren is en een man zijn vrouw. Ik huil omdat patrick zo graag wilde blijven leven, ik huil om mijn moeder die dit ook heeft meegemaakt en ik huil voor mezelf omdat het allemaal zo veel en zo zwaar is.
donderdag 30 juni 2011 om 23:44
ik lees jullie postings over bepaalde leeftijden dat jullie nog eens wilde zijn en bedenk me dat ik nog nooit gelukkig ben geweest of tenminstte het zo niet voelde op dat moment nu zou ik gewoon al heel blij om terug te gaan toen patrick er nog was. En ik lees chooc die over een paar jaar met haar knappe man kindjes wil en ik gun het haar zo maar ik had het ons ook gegund. ik had het allemaal zo anders gewild. En ik schrijf dit helemaal niet omdat ik niet meer wil dat jullie dit schrijven absoluut niet en ik vind het zo goed van chooc dat ze naar de toekomst kijkt en positief is. Moeilijke is alleen dat ik helemaal niet naar mijn toekomst wil/kan kijken ziet gewoon zwart en mijn verleden ook. Ben gewoon ineens zo verdrietig
donderdag 30 juni 2011 om 23:49
donderdag 30 juni 2011 om 23:50
Iebs wat is het toch ook veel.. En ik kan me goed voorstellen dat je niet weet heo je toekomst eruit gaat zien, en of dat nog wel fijn gaat worden. Ik hoop het voor je
PS lief van de vakantieposts, maar ik ga eigenlijk bijna nooit op vakantie, als kind ook niet, dus ik vind het niet erg hoor, echt niet. Ik ga misschien bij een forummer langs in duitsland, dus toch vakantie sort of
PS lief van de vakantieposts, maar ik ga eigenlijk bijna nooit op vakantie, als kind ook niet, dus ik vind het niet erg hoor, echt niet. Ik ga misschien bij een forummer langs in duitsland, dus toch vakantie sort of
donderdag 30 juni 2011 om 23:54
Godverdomme. Ik weet ff niet wat ik moet zeggen Iebel. Het helpt geen ruk als ik zeg dat voor jou de zon weer gaat schijnen. Je hebt nu verdriet en niet zo'n klein beetje ook. Jij kan weer van het leven gaan genieten als je dit verwerkt hebt. Dat kost tijd. Wat is het leven toch een klotezooi. Sorry dat ik zo grof ben. Als ik niet weet wat ik moet zeggen reageer ik op deze manier. Hou vol lieverd.
We zijn er voor je. Hoe naar en verdrietig je berichten ook zijn. We hebben allemaal onze ups en downs. Jouw downs zijn iig niet te vergelijken met mijn geneuzel. Ik schaam me voor mijn posting over niet lekker voelen enzo.
We zijn er voor je. Hoe naar en verdrietig je berichten ook zijn. We hebben allemaal onze ups en downs. Jouw downs zijn iig niet te vergelijken met mijn geneuzel. Ik schaam me voor mijn posting over niet lekker voelen enzo.
donderdag 30 juni 2011 om 23:55
sanne, ik ben wel gelukkig geweest met patrick maar heb dat zelf door die klote depressie zo niet ervaren.
Mijn vrije dagen zijn nu wel fijn dan kan ik zeker te weten naar de begrafenis. Denk niet dat je vrij krijgt voor de begrafenis van de tante van je overleden man dus komt het wel goed uit zo.
Lig nu met kleding en al in bed, moet nog naar wc en pillen innemen maar ben gewoon te moe en overstuur om iets zinnigs te doen.
Mijn vrije dagen zijn nu wel fijn dan kan ik zeker te weten naar de begrafenis. Denk niet dat je vrij krijgt voor de begrafenis van de tante van je overleden man dus komt het wel goed uit zo.
Lig nu met kleding en al in bed, moet nog naar wc en pillen innemen maar ben gewoon te moe en overstuur om iets zinnigs te doen.
vrijdag 1 juli 2011 om 00:04
quote:Chatterly schreef op 30 juni 2011 @ 23:54:
Godverdomme. Ik weet ff niet wat ik moet zeggen Iebel. Het helpt geen ruk als ik zeg dat voor jou de zon weer gaat schijnen. Je hebt nu verdriet en niet zo'n klein beetje ook. Jij kan weer van het leven gaan genieten als je dit verwerkt hebt. Dat kost tijd. Wat is het leven toch een klotezooi. Sorry dat ik zo grof ben. Als ik niet weet wat ik moet zeggen reageer ik op deze manier. Hou vol lieverd.
We zijn er voor je. Hoe naar en verdrietig je berichten ook zijn. We hebben allemaal onze ups en downs. Jouw downs zijn iig niet te vergelijken met mijn geneuzel. Ik schaam me voor mijn posting over niet lekker voelen enzo.
ik hoop het maar ik vraag me direct af en dan? Wie gaat er dan dood wat komt er dan op mijn pad? Toen ik twijfelde of ik kinderen wilde want ik wilde geen kinderen alleen opvoeden en er zou altijd iets met patrick kunnen gebeuren werd er gezegd: je moet niet van het ergste uit gaan hoe groot is de kans nou dat zoiets weer gebeurd? En we weten allemaal hier de waarheid. Ik ben bang. Bang voor het leven, bang voor wat er komen gaat, bang dat mijn verdere leven ook een aan 1 stapeling van ellende wordt.
En dat schelden vind ik wel ff fijn chat dat je dat doet zou ik het liefste ook doen
Godverdomme. Ik weet ff niet wat ik moet zeggen Iebel. Het helpt geen ruk als ik zeg dat voor jou de zon weer gaat schijnen. Je hebt nu verdriet en niet zo'n klein beetje ook. Jij kan weer van het leven gaan genieten als je dit verwerkt hebt. Dat kost tijd. Wat is het leven toch een klotezooi. Sorry dat ik zo grof ben. Als ik niet weet wat ik moet zeggen reageer ik op deze manier. Hou vol lieverd.
We zijn er voor je. Hoe naar en verdrietig je berichten ook zijn. We hebben allemaal onze ups en downs. Jouw downs zijn iig niet te vergelijken met mijn geneuzel. Ik schaam me voor mijn posting over niet lekker voelen enzo.
ik hoop het maar ik vraag me direct af en dan? Wie gaat er dan dood wat komt er dan op mijn pad? Toen ik twijfelde of ik kinderen wilde want ik wilde geen kinderen alleen opvoeden en er zou altijd iets met patrick kunnen gebeuren werd er gezegd: je moet niet van het ergste uit gaan hoe groot is de kans nou dat zoiets weer gebeurd? En we weten allemaal hier de waarheid. Ik ben bang. Bang voor het leven, bang voor wat er komen gaat, bang dat mijn verdere leven ook een aan 1 stapeling van ellende wordt.
En dat schelden vind ik wel ff fijn chat dat je dat doet zou ik het liefste ook doen
vrijdag 1 juli 2011 om 00:04
Weet ook weinig zinnigs te zeggen ibi. Behalve dat naar de wc gaan me toch wel verstandig lijkt.
Als ik je verhalen zo lees zou ik je graag meenemen naar de mooiste plekken die ik ken op de wereld, zodat je weg van dit alles bij kunt komen en tijd voor jezelf hebt. Je verdient het om intens te genieten, al is het voor nu maar een klein moment.
Als ik je verhalen zo lees zou ik je graag meenemen naar de mooiste plekken die ik ken op de wereld, zodat je weg van dit alles bij kunt komen en tijd voor jezelf hebt. Je verdient het om intens te genieten, al is het voor nu maar een klein moment.
vrijdag 1 juli 2011 om 00:10
ow en blijf vooral schrijven over dingen die jou dwars zitten Chat ik zou niet willen dat iedereen denkt: nou wat IBI doormaakt is nog altijd erger. Ik weet niet heb een tijdje in een therapiegroep gezeten met mensen die allemaal erg diep zaten en veel hulp nodig hadden. Prima was toen patrick ziek was. Maar vrijwel iedereen zei: Tja na IBI (maar dan natuurlijk mijn echte naam) te hebben gehoord valt het wel mee. En ik vond het zo erg dat in een groep vol met mensen die slecht zaten ik het slechts was ik ben ermee gestopt. Ik was te erg voor hun een te zwaar geval. Te veel ellende gehad en voor de boeg. Alsjeblieft laat dat hier niet nodig zijn! en hoe lullig het ook klinkt ik ben "blij" (niet dat ik jullie niet allemaal beter gun hoor) dat ik juist niet de enige ben die het leven soms als zwaar of moeilijk ervaard en iedereen mag dat zo ervaren. Ook als je minder of andere dingen heb meegemaakt dan ikzelf. Bedoel dit helemaal niet rot hoor en heb het idee het even niet duidelijk uit te kunnen leggen. Misschien wis ik dit zo weer
vrijdag 1 juli 2011 om 00:26