Kinderen
alle pijlers
Oppas
vrijdag 1 juli 2011 om 16:38
Geen groot probleem, maar ik vraag me af hoe andere moeders dit doen.
Ik heb een zoontje van bijna 4 maanden. Wegens werk van mijn man woon ik aan de andere kant van het land en ik ken hier weinig mensen. Wel wat vrienden via mijn man en ik heb op zich sociaal contact genoeg, maar niet echt vriendinnen of mensen die ik langer ken. Man werkt full time, ik ben voorlopig thuismoeder (we gaan over niet al te lange tijd weer verhuizen, dus voor nu iets zoeken heeft niet zoveel zin plus ik vind het ook wel leuk zo).
Nou komt dus mijn 'probleem': ik kan geen oppas vinden.
Ik vind mijn zoontje een schat, maar altijd met hem dat kan ik niet. Ik moet soms iets voor mijzelf doen, al is het maar even naar de kapper ofzo. Nou kan ik in de avond wel eens weg (man past dan op), en soms ga ik naar de andere kant van het land terug en kan ik mijn zoontje even bij mijn moeder achterlaten. Alleen heb ik hier in de omgeving niemand.
Eigenlijk is het echte probleem, dat ik niemand vertrouw met mijn zoontje. Kennissen hier genoeg die wel even op willen passen. Maar ik durf niet. Ik kwam van de week een oppasmoeder tegen in de stad en raakte met haar in gesprek. Superleuke vrouw, zelf drie kinderen en ze past nu op op een negen maanden oude baby. Ze had ook wel interesse om af en toe voor mij in te springen (eventueel ook in de avonduren als man en ik eens samen weg willen. Kan dan bij ons thuis oppassen.) Dan ben ik helemaal enthousiast, maar als ik er dan thuis over na ga denken... Mja, dan zie ik het opeens toch niet meer zitten.
Hoe doen jullie dat? Je kind achterlaten bij een creche, oppasmoeder of een kennis?? Ik durf het niet!
Ik heb een zoontje van bijna 4 maanden. Wegens werk van mijn man woon ik aan de andere kant van het land en ik ken hier weinig mensen. Wel wat vrienden via mijn man en ik heb op zich sociaal contact genoeg, maar niet echt vriendinnen of mensen die ik langer ken. Man werkt full time, ik ben voorlopig thuismoeder (we gaan over niet al te lange tijd weer verhuizen, dus voor nu iets zoeken heeft niet zoveel zin plus ik vind het ook wel leuk zo).
Nou komt dus mijn 'probleem': ik kan geen oppas vinden.
Ik vind mijn zoontje een schat, maar altijd met hem dat kan ik niet. Ik moet soms iets voor mijzelf doen, al is het maar even naar de kapper ofzo. Nou kan ik in de avond wel eens weg (man past dan op), en soms ga ik naar de andere kant van het land terug en kan ik mijn zoontje even bij mijn moeder achterlaten. Alleen heb ik hier in de omgeving niemand.
Eigenlijk is het echte probleem, dat ik niemand vertrouw met mijn zoontje. Kennissen hier genoeg die wel even op willen passen. Maar ik durf niet. Ik kwam van de week een oppasmoeder tegen in de stad en raakte met haar in gesprek. Superleuke vrouw, zelf drie kinderen en ze past nu op op een negen maanden oude baby. Ze had ook wel interesse om af en toe voor mij in te springen (eventueel ook in de avonduren als man en ik eens samen weg willen. Kan dan bij ons thuis oppassen.) Dan ben ik helemaal enthousiast, maar als ik er dan thuis over na ga denken... Mja, dan zie ik het opeens toch niet meer zitten.
Hoe doen jullie dat? Je kind achterlaten bij een creche, oppasmoeder of een kennis?? Ik durf het niet!
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
vrijdag 1 juli 2011 om 16:42
vrijdag 1 juli 2011 om 17:08
Ik zou zeggen dat je beter kan inzetten op het zelf aangaan van contacten, en die uitbouwen naar vriendschap. Alleen vrienden via je man is wat karig. Kun je niet met je kind op babyzwemmen oid? Of een oproep doen voor een koffiedate met andere moeders op het prikbord van het CB? Een oppas die je niet kent, zou ik persoonlijk niet aan beginnen. Een kdv zou ik op deze leeftijd niet aan beginnen als het niet is voor werk.
vrijdag 1 juli 2011 om 17:11
quote:positivodo schreef op 01 juli 2011 @ 17:08:
Ik zou zeggen dat je beter kan inzetten op het zelf aangaan van contacten, en die uitbouwen naar vriendschap. Alleen vrienden via je man is wat karig. Kun je niet met je kind op babyzwemmen oid? Of een oproep doen voor een koffiedate met andere moeders op het prikbord van het CB? Een oppas die je niet kent, zou ik persoonlijk niet aan beginnen. Een kdv zou ik op deze leeftijd niet aan beginnen als het niet is voor werk.
Helemaal eens.
Zo is het bij ons ook gegaan.
Probeer zelf sociale contacten op te bouwen. Ik heb mijn liefste vriendin in de AH ontmoet.
Ik zou zeggen dat je beter kan inzetten op het zelf aangaan van contacten, en die uitbouwen naar vriendschap. Alleen vrienden via je man is wat karig. Kun je niet met je kind op babyzwemmen oid? Of een oproep doen voor een koffiedate met andere moeders op het prikbord van het CB? Een oppas die je niet kent, zou ik persoonlijk niet aan beginnen. Een kdv zou ik op deze leeftijd niet aan beginnen als het niet is voor werk.
Helemaal eens.
Zo is het bij ons ook gegaan.
Probeer zelf sociale contacten op te bouwen. Ik heb mijn liefste vriendin in de AH ontmoet.
vrijdag 1 juli 2011 om 21:55
Ik herken het wel, mijn kindje is 3,5 maand en ik vind het soms ook heel moeilijk haar achter te laten. Maar ja, ik moest weer werken, dus ik moest wel! En nu vind ik het weggaan nog wel moeilijk, maar als ik eenmaal weg ben is het goed en moet ik er van mezelf gewoon op vertrouwen dat ze in goede handen is.
Tot nu toe was ze alleen bij mijn man, mijn moeder of mijn schoonzusje (die ook onze vaste gastouder wordt) geweest. Maar gister is ze ook voor het eerst even bij de buurvrouw geweest. Beide buren hadden al diverse malen aangeboden dat ze best op wilden passen als dat nodig was, maar ik wilde dat zelf eerst niet gelijk. Niet dat ik ze niet vertrouw hoor, zeker wel. Maar gewoon het feit dat er zoveel verschillende mensen op haar passen. Ze is nog zo klein. Maar nu kwam het net even zo uit en ging het maar om 1,5 uur en het ging prima. En nu vind ik het de volgende keer ook weer makkelijker. Ik raad je dus aan het gewoon een keer te doen, al is het maar voor een uurtje. Het wordt daarna steeds makkelijker.
Tot nu toe was ze alleen bij mijn man, mijn moeder of mijn schoonzusje (die ook onze vaste gastouder wordt) geweest. Maar gister is ze ook voor het eerst even bij de buurvrouw geweest. Beide buren hadden al diverse malen aangeboden dat ze best op wilden passen als dat nodig was, maar ik wilde dat zelf eerst niet gelijk. Niet dat ik ze niet vertrouw hoor, zeker wel. Maar gewoon het feit dat er zoveel verschillende mensen op haar passen. Ze is nog zo klein. Maar nu kwam het net even zo uit en ging het maar om 1,5 uur en het ging prima. En nu vind ik het de volgende keer ook weer makkelijker. Ik raad je dus aan het gewoon een keer te doen, al is het maar voor een uurtje. Het wordt daarna steeds makkelijker.
zaterdag 2 juli 2011 om 10:51
Aangaan van contacten hier heeft niet zoveel zin. We gaan binnen een half jaar weer verhuizen (naar een ander land dit keer) en ik haal op zich voldoende uit het sociale verkeer met de mensen die ik nu ken. Alleen ken ik hen dus niet goed genoeg om mijn kindje aan toe te vertrouwen. Babyzwemmen doen we al, maar ik praat dan eigenlijk niet echt met de andere moeders.
Misschien maak ik het ook te moeilijk voor mijzelf. Maar hij is zo kostbaar, hij is mijn alles. En daarom vind ik het moeilijk hem achter te laten bij iemand die ik niet goed ken. Mijn moeder of mijn man, dat is geen probleem. Maar zomaar iemand...
Ik denk inderdaad dat als je werkt, je wel moet... Ik vroeg me gewoon af hoe andere vrouwen hun kindje voor het eerst achterlaten. Misschien moet ik het gewoon een keertje doen, voor een uurtje. Ik denk dat ik die oppasmoeder ga bellen. Ja, dat ga ik doen
Misschien maak ik het ook te moeilijk voor mijzelf. Maar hij is zo kostbaar, hij is mijn alles. En daarom vind ik het moeilijk hem achter te laten bij iemand die ik niet goed ken. Mijn moeder of mijn man, dat is geen probleem. Maar zomaar iemand...
Ik denk inderdaad dat als je werkt, je wel moet... Ik vroeg me gewoon af hoe andere vrouwen hun kindje voor het eerst achterlaten. Misschien moet ik het gewoon een keertje doen, voor een uurtje. Ik denk dat ik die oppasmoeder ga bellen. Ja, dat ga ik doen
if they like you you'll know, if they don't you'll be confused
zaterdag 2 juli 2011 om 18:09
Goed dat je het een keertje gaat proberen. Begin gewoon met een korte periode. 1 of 2 uurtjes. Het zal best lastig zijn om weg te gaan, maar toch doen.
Mijn dochter is ook mijn alles en ik vond het de eerste keer zelfs moeilijk om haar bij mijn man te laten! Maar dat werd gelukkig snel makkelijker.
De eerste dag dat ik ging werken moest mijn man verplicht vrij nemen van mij . Ik had van iedereen gehoord dat je eerste dag werken heel moeilijk was dus ik wilde dat niet moeilijker maken voor mezelf door haar dan ook nog eens bij de oppas te moeten achterlaten. Zoals verwacht was het moment van weggaan even lastig, maar zodra ik weg was, was het goed. Ik denk op het werk wel regelmatig even aan haar, maar niet continu (zou ook niet kunnen, want ik moet mijn aandacht natuurlijk ook bij het werk houden).
Nu ben ik een kleine 3 weken aan het werk en ik blijf het weggaan altijd moeilijk vinden, maar als ik eenmaal op het werk ben, dan is het goed.
Maar ik ben wel altijd heel blij als ik weer thuis kom!
Mijn dochter is ook mijn alles en ik vond het de eerste keer zelfs moeilijk om haar bij mijn man te laten! Maar dat werd gelukkig snel makkelijker.
De eerste dag dat ik ging werken moest mijn man verplicht vrij nemen van mij . Ik had van iedereen gehoord dat je eerste dag werken heel moeilijk was dus ik wilde dat niet moeilijker maken voor mezelf door haar dan ook nog eens bij de oppas te moeten achterlaten. Zoals verwacht was het moment van weggaan even lastig, maar zodra ik weg was, was het goed. Ik denk op het werk wel regelmatig even aan haar, maar niet continu (zou ook niet kunnen, want ik moet mijn aandacht natuurlijk ook bij het werk houden).
Nu ben ik een kleine 3 weken aan het werk en ik blijf het weggaan altijd moeilijk vinden, maar als ik eenmaal op het werk ben, dan is het goed.
Maar ik ben wel altijd heel blij als ik weer thuis kom!
zaterdag 2 juli 2011 om 21:29
Ik vond het in het begin erg moeilijk mijn kinderen achter te laten anders dan bij de opa's en oma's. Die voelden erg eigen, maar soms boden mijn zussen of vriendinnen wel eens aan even op te passen en daar had ik dan moeite mee. En helemaal als het was om iets voor mezelf te doen. Voor werk kon het eenmaal niet anders, maar een dagje sauna, shoppen "ach ik zeg het wel af.... om daar nou oppas voor te zoeken". Nu kan ik zeggen dat het went. En ik ben ook makkelijker geworden.
Ik zou denk ik wel gebruik maken van de oppasmoeder. Als er ook andere kindjes komen, je had een goed gevoel bij deze vrouw, dan zou ik het wel aandurven denk ik.
Maar ik snap jouw angst hoor, niemand kan zo goed voor onze kinderen zorgen als wij zelf
Ik zou denk ik wel gebruik maken van de oppasmoeder. Als er ook andere kindjes komen, je had een goed gevoel bij deze vrouw, dan zou ik het wel aandurven denk ik.
Maar ik snap jouw angst hoor, niemand kan zo goed voor onze kinderen zorgen als wij zelf
