Relaties
alle pijlers
Over de Coke
vrijdag 8 juli 2011 om 14:37
Even een nieuw account aangemaakt.
We hebben zo onze redenen waarom wij hals over kop zijn getrouwd. Zo gelukkig dat we waren! Maar dan nu het verhaal wat al een jaar speelt.
Een jaar en zelf nog wel iets langer terug had ik steeds het gevoel dat er iets niet klopte. Ik was zwanger en dacht... het zal toch allemaal niet? Maar ik bleef een naar gevoel houden en als ik dan vroeg wat er was zei hij: moe, slokje teveel op, druk op het werk enz enz.
Maar hij deed raar op die momenten, raar met zijn gezicht, raar lachen, raar praten, raar bewegen.
Tot ik op een ochtend wit spul vond op het bureau. Toen ik het proefde zoals ze altijd in de films doen kreeg ik een gek branderig gevoel op mijn tong en ik wist... DIT is het! Na even zoeken vond ik het dan toch. Coke!
Ik heb hem schreeuwend wakker gemaakt en hij ontkende zelfs nog! Uiteindelijk natuurlijk toch opgebiecht toen ik hem zei: je zegt het NU of je kan opdonderen. In mijn huis wordt niet gelogen.
Ik dacht dat het een eenmalig iets was en dat het nu klaar was.
Maar hij deed het elk weekend tijdens het gamen kwam ik al snel achter. Ook als hij bij een vriend en vriendin van ons ging gamen.
Ook is hij mij eens helemaal doorgesnoven van mijn werk komen halen. Met de auto!
Hij is in therapie hiervoor, en ook voor een ernstig ongeluk waar hij een dierbare bij is verloren op jonge leeftijd.
Ondertussen is er ADHD geconstateerd bij hem, en dat is dan ook de reden waarom hij er zo rustig van word ipv dat hij er energie van krijgt.
En nu? Nu lag het zojuist op de grond. Ik was aan het stofzuigen en ja hoor! Heb hem verteld dat hij na zijn werk zijn spullen op mag komen halen en dat ik er helemaal klaar mee ben.
en nu?! ik hou van mijn man.
We hebben zo onze redenen waarom wij hals over kop zijn getrouwd. Zo gelukkig dat we waren! Maar dan nu het verhaal wat al een jaar speelt.
Een jaar en zelf nog wel iets langer terug had ik steeds het gevoel dat er iets niet klopte. Ik was zwanger en dacht... het zal toch allemaal niet? Maar ik bleef een naar gevoel houden en als ik dan vroeg wat er was zei hij: moe, slokje teveel op, druk op het werk enz enz.
Maar hij deed raar op die momenten, raar met zijn gezicht, raar lachen, raar praten, raar bewegen.
Tot ik op een ochtend wit spul vond op het bureau. Toen ik het proefde zoals ze altijd in de films doen kreeg ik een gek branderig gevoel op mijn tong en ik wist... DIT is het! Na even zoeken vond ik het dan toch. Coke!
Ik heb hem schreeuwend wakker gemaakt en hij ontkende zelfs nog! Uiteindelijk natuurlijk toch opgebiecht toen ik hem zei: je zegt het NU of je kan opdonderen. In mijn huis wordt niet gelogen.
Ik dacht dat het een eenmalig iets was en dat het nu klaar was.
Maar hij deed het elk weekend tijdens het gamen kwam ik al snel achter. Ook als hij bij een vriend en vriendin van ons ging gamen.
Ook is hij mij eens helemaal doorgesnoven van mijn werk komen halen. Met de auto!
Hij is in therapie hiervoor, en ook voor een ernstig ongeluk waar hij een dierbare bij is verloren op jonge leeftijd.
Ondertussen is er ADHD geconstateerd bij hem, en dat is dan ook de reden waarom hij er zo rustig van word ipv dat hij er energie van krijgt.
En nu? Nu lag het zojuist op de grond. Ik was aan het stofzuigen en ja hoor! Heb hem verteld dat hij na zijn werk zijn spullen op mag komen halen en dat ik er helemaal klaar mee ben.
en nu?! ik hou van mijn man.
vrijdag 8 juli 2011 om 21:15
hoi overdecoke .ik vind dit echt heel erg voor toch zeker dat er een kindje bij is .maar ik heb 6jaar een relatie gehad met iemand ik kwam na 3jaar er pas achter dat hij coke gebruikte ,ik wist totaal niet wat het was ik was een leek hier in .ik ben nog 3jaar bij hem gebleven hem overal mee naar toe gesleept afkick 2x waar hij gewoon weer weg liep na paar weken. ik heb dit 3jaar vol kunnen houden maar ging er zelf onder door hele nachten liep ik hem te zoeken ,het was moeilijk om afstand te nemen maar als ze dagelijks gebruiken word dat steeds meer .laat jou en je kindje het leven niet zuur maken hier door .ik kende iemand uit zijn kringetje die is 4jaar opgenomen geweest in afkick in duitsland schijnt heel streng te wezen daar ,hij was clean kom terug onder zijn eigen kringetje 1x lijn coke en weer naar af .het blijf een verslavingszwak .heel veel sterkte
zaterdag 9 juli 2011 om 07:37
Het afgelopen jaar heb ik mijn broertje overal mee naar toegesleept, van Detox naar ambulante therapie, van weer een Detox naar intern, van het wegslepen uit een heroinepand naar een volgende Detox en ga zo maar door.
Op het laatst heeft hij hier zelfs gewoond, onder begeleiding van medicatie en hulpverlening.. In afwachting op weer een opname.
Ik wilde dat hij clean was, ik wilde dat hij beter werd, ik heb hem steeds weer gedragen en was alleen maar bezig met redden.
Als ik in zn auto reed (rijbewijs van hem was alweer ingevorderd) werd ik belaagd door drugsdealers.
Hij was ook een grote.. Ja, voor een prikkie staan ze ongewild aan je autodeur te trekken. Het eerste rookje of snuifje hoef je niet te betalen. Tuurlijk niet, ze weten dat je na dat eerste snuifje wel weer terugkomt! Zo gaat het immers altijd, zo werkt het met verslaving.
En ja, alles valt te begrijpen en te beredeneren. Een drugsverslaafde verliest gaandeweg zijn eigen identiteit, manipulatie is een tweede natuur.
Toen ik op een avond thuis kwam, de flessen drank en witte papiertjes in de garage trof en een leeggeroofde spaarpot van mijn zoon was het klaar.
Dat was het moment dat ik niets meer te geven had. Zijn verslaving die ik mijn verslaving had gemaakt, heb ik hem teruggegeven. Voor mij was er niets meer te dragen en niets meer te redden.
Inmiddels is hij zo'n half jaar clean (niet voor het eerst hoor, ik hoop wel definitief dit keer) Woont begeleid zelfstandig.
Contact met hem is er nu niet. Hij wil dit graag, maar ik kan het niet. Te veel gegeven en te veel beschadigingen opgelopen na jaren leven met een verslaafde.
En ondanks dat ben ik trots, hij probeert het nu.. Niet omdat ik dat wil, maar omdat hij dat wil. En natuurlijk hoop ik dat hij zijn leven weer op de rit krijgt, absoluut! Maar voor mij nu even niets, ik en ook de naaste familie is nu herstellende van zijn drugsverslaving.
Pas goed op jezelf en vooral op je kleine. Jij kunt hem niet redden en ook niet voor hem dragen. Leg het neer bij hem. Stel je grenzen. Laat hem zich eerst een echt bewijzen. Blijf niet hopen, stel je verwachtingen zo bij dat je niet keer op keer teleurgesteld zal worden. Sterkte!
Op het laatst heeft hij hier zelfs gewoond, onder begeleiding van medicatie en hulpverlening.. In afwachting op weer een opname.
Ik wilde dat hij clean was, ik wilde dat hij beter werd, ik heb hem steeds weer gedragen en was alleen maar bezig met redden.
Als ik in zn auto reed (rijbewijs van hem was alweer ingevorderd) werd ik belaagd door drugsdealers.
Hij was ook een grote.. Ja, voor een prikkie staan ze ongewild aan je autodeur te trekken. Het eerste rookje of snuifje hoef je niet te betalen. Tuurlijk niet, ze weten dat je na dat eerste snuifje wel weer terugkomt! Zo gaat het immers altijd, zo werkt het met verslaving.
En ja, alles valt te begrijpen en te beredeneren. Een drugsverslaafde verliest gaandeweg zijn eigen identiteit, manipulatie is een tweede natuur.
Toen ik op een avond thuis kwam, de flessen drank en witte papiertjes in de garage trof en een leeggeroofde spaarpot van mijn zoon was het klaar.
Dat was het moment dat ik niets meer te geven had. Zijn verslaving die ik mijn verslaving had gemaakt, heb ik hem teruggegeven. Voor mij was er niets meer te dragen en niets meer te redden.
Inmiddels is hij zo'n half jaar clean (niet voor het eerst hoor, ik hoop wel definitief dit keer) Woont begeleid zelfstandig.
Contact met hem is er nu niet. Hij wil dit graag, maar ik kan het niet. Te veel gegeven en te veel beschadigingen opgelopen na jaren leven met een verslaafde.
En ondanks dat ben ik trots, hij probeert het nu.. Niet omdat ik dat wil, maar omdat hij dat wil. En natuurlijk hoop ik dat hij zijn leven weer op de rit krijgt, absoluut! Maar voor mij nu even niets, ik en ook de naaste familie is nu herstellende van zijn drugsverslaving.
Pas goed op jezelf en vooral op je kleine. Jij kunt hem niet redden en ook niet voor hem dragen. Leg het neer bij hem. Stel je grenzen. Laat hem zich eerst een echt bewijzen. Blijf niet hopen, stel je verwachtingen zo bij dat je niet keer op keer teleurgesteld zal worden. Sterkte!
zaterdag 9 juli 2011 om 11:11
Ook ik spreek uit ervaring en heb een relatie gehad met een coke verslaafde. Wij hebben samen een zoon. Ik ging vroeger mee naar feestjes, gebruikte ook wel eens wat, maar hij ging om het half uur naar de wc. En maar ontkennen. Toen ik zwanger was ben ik niet meer gegaan. Hij bleef wel gaan en dat was voor mij een reden om met deze relatie te stoppen.
Inmiddels is onze zoon bijna 9. Mijn ex heeft in die tijd wisselend contact met zijn zoon gehad, door de coke is het contact heel lang minimaal geweest. Hij heeft zich laten opnemen in een kliniek, toen hij alles kwijt was, zijn huis, zijn baan, enorme schulden. Nu is hij langzaam uit het dal aan het klimmen, zit in schuldsanering, heeft helemaal niks meer en moet onderaan opnieuw beginnen. HIj heeft 60 euro per week om van te leven de rest gaat naar afbetaling van zijn schulden.
Ik ben heel blij dat ik toendertijd de keus heb gemaakt om bij hem weg te gaan en niet meegezogen te zijn in deze ellende. Ik heb mijn zoon alleen groot gebracht en op mijn voorwaarden heeft hij contact met zijn vader.
Wat ik wil zeggen met dit verhaal is dat je voor jezelf moet blijven kiezen, hoe moeilijk ook. Een verslaafde is niet te vertrouwen, nog steeds heb ik moeite om mijn ex te vertrouwen en mijn zoon alleen bij hem te laten. Gelukkig zijn zijn ouders er om alles goed in de gaten te houden als mijn zoon bij zijn vader is.
Geloof me, dit wil je niet voor jezelf en voor je kind.
Inmiddels is onze zoon bijna 9. Mijn ex heeft in die tijd wisselend contact met zijn zoon gehad, door de coke is het contact heel lang minimaal geweest. Hij heeft zich laten opnemen in een kliniek, toen hij alles kwijt was, zijn huis, zijn baan, enorme schulden. Nu is hij langzaam uit het dal aan het klimmen, zit in schuldsanering, heeft helemaal niks meer en moet onderaan opnieuw beginnen. HIj heeft 60 euro per week om van te leven de rest gaat naar afbetaling van zijn schulden.
Ik ben heel blij dat ik toendertijd de keus heb gemaakt om bij hem weg te gaan en niet meegezogen te zijn in deze ellende. Ik heb mijn zoon alleen groot gebracht en op mijn voorwaarden heeft hij contact met zijn vader.
Wat ik wil zeggen met dit verhaal is dat je voor jezelf moet blijven kiezen, hoe moeilijk ook. Een verslaafde is niet te vertrouwen, nog steeds heb ik moeite om mijn ex te vertrouwen en mijn zoon alleen bij hem te laten. Gelukkig zijn zijn ouders er om alles goed in de gaten te houden als mijn zoon bij zijn vader is.
Geloof me, dit wil je niet voor jezelf en voor je kind.
zaterdag 9 juli 2011 om 13:44
dolfhine en mutzzz ik herken hier zoveel in .tegen mij zeiden ze ook je bent verslaafd aan de verslaafde ,en dat was ook zo ik hield zoveel van hem dat het moeilijk is om los te laten .en ze liegen alles bij elkaar ,spullen verkopen etc .toen hij eenmaal bij mij weg was stonden de schuldeisers aan mijn deur .ik wens dit niemand toe ,echt overdecoke geloof niks van hem laat hij zich eerst maar bewijzen en dan nog ook al zijn ze afgekickt en ze komen weer in de zelfde vrienden krijng gaat hij weer hoor pas goed op je zelf en je kindje
zaterdag 9 juli 2011 om 16:20
quote:overdecoke10 schreef op 08 juli 2011 @ 14:37:
Even een nieuw account aangemaakt.
We hebben zo onze redenen waarom wij hals over kop zijn getrouwd. Zo gelukkig dat we waren! Maar dan nu het verhaal wat al een jaar speelt.
Een jaar en zelf nog wel iets langer terug had ik steeds het gevoel dat er iets niet klopte. Ik was zwanger en dacht... het zal toch allemaal niet? Maar ik bleef een naar gevoel houden en als ik dan vroeg wat er was zei hij: moe, slokje teveel op, druk op het werk enz enz.
Maar hij deed raar op die momenten, raar met zijn gezicht, raar lachen, raar praten, raar bewegen.
Tot ik op een ochtend wit spul vond op het bureau. Toen ik het proefde zoals ze altijd in de films doen kreeg ik een gek branderig gevoel op mijn tong en ik wist... DIT is het! Na even zoeken vond ik het dan toch. Coke!
Ik heb hem schreeuwend wakker gemaakt en hij ontkende zelfs nog! Uiteindelijk natuurlijk toch opgebiecht toen ik hem zei: je zegt het NU of je kan opdonderen. In mijn huis wordt niet gelogen.
Ik dacht dat het een eenmalig iets was en dat het nu klaarAls er ooit coke gebruikt wordt, is het meestal in de regel geen eenmalige actie.
Even een nieuw account aangemaakt.
We hebben zo onze redenen waarom wij hals over kop zijn getrouwd. Zo gelukkig dat we waren! Maar dan nu het verhaal wat al een jaar speelt.
Een jaar en zelf nog wel iets langer terug had ik steeds het gevoel dat er iets niet klopte. Ik was zwanger en dacht... het zal toch allemaal niet? Maar ik bleef een naar gevoel houden en als ik dan vroeg wat er was zei hij: moe, slokje teveel op, druk op het werk enz enz.
Maar hij deed raar op die momenten, raar met zijn gezicht, raar lachen, raar praten, raar bewegen.
Tot ik op een ochtend wit spul vond op het bureau. Toen ik het proefde zoals ze altijd in de films doen kreeg ik een gek branderig gevoel op mijn tong en ik wist... DIT is het! Na even zoeken vond ik het dan toch. Coke!
Ik heb hem schreeuwend wakker gemaakt en hij ontkende zelfs nog! Uiteindelijk natuurlijk toch opgebiecht toen ik hem zei: je zegt het NU of je kan opdonderen. In mijn huis wordt niet gelogen.
Ik dacht dat het een eenmalig iets was en dat het nu klaarAls er ooit coke gebruikt wordt, is het meestal in de regel geen eenmalige actie.
maandag 18 juli 2011 om 13:27
Ben ik weer even. Erg drukke en roerige tijd nu.
Het gekke is dat ik ook steeds meer begin te merken dat hij dingen naar zichzelf draait of juist naar mij. Hoe moeilijk hij het wel niet heeft en of ik dat wel snap? Als ik dan vraag hoe hij denkt hoe ik dit allemaal ervaar dan keert hij weer naar zichzelf dat hij het moeilijk heeft. Heel raar.
Ook doe ik nooit genoeg in huis en vraagt hij gewoon wat ik al die tijd heb gedaan. Ik werk 4 dagen en ben 1 dag thuis met ons kind. Die dag wil ik niet alleen schoonmaken en opruimen want... ik ben thuis en vrij om wat te ondernemen en even bij te slapen. Dan zegt hij op zijn beurt JA dat wil ik ook wel! Ik ben ook vader en dat voorrecht is zeker alleen voor vrouwen weg gelegt? Hij doet zelf ook veel in het het huishouden en doet dat dan 'savonds als ik moe ben en op de bank hang. Ik moet extra compenseren op mijn vrije dag en in het weekend, en dat terwijl ik al veel meer doe. Wat ik helemaal niet erg vind! maar ik doe het nooit goed, nooit schoon genoeg, nooit grondig genoeg, nooit lang genoeg.
Ik ga soms denken dat hij wat trekjes heeft van een narcist.
Het draait gewoon altijd om hem!
Maar okay, ik zal het nu ook rotter ervaren als dat het is omdat ik gewoon moe ben en het zat ben.
Of niet natuurlijk, dat zal de tijd uitwijzen.
Ik ben het op dit moment allemaal flink zat!
Wel een goede update:
We gaan altijd tegelijk naar bed
Ik en zijn vader hebben totaal beheer over het geld
We praten veel meer, ook over het ongeluk en zijn afkicken. Hij bleek zich zeer onbegrepen en alleen te voelen. Dat kwam omdat ik dacht dat hij het er niet over wilde hebben. Een mis cominucatie dus.
We doen wat aan ons sex leven. Wat ik erg lastig vind omdat ik zo dood en dood moe ben.
Ik ga mee naar de kliniek, om eens zo'n gesprek mee te maken.
Sorry voor mijn klaagzang, ik moest er gewoon even vanaf.
Het gekke is dat ik ook steeds meer begin te merken dat hij dingen naar zichzelf draait of juist naar mij. Hoe moeilijk hij het wel niet heeft en of ik dat wel snap? Als ik dan vraag hoe hij denkt hoe ik dit allemaal ervaar dan keert hij weer naar zichzelf dat hij het moeilijk heeft. Heel raar.
Ook doe ik nooit genoeg in huis en vraagt hij gewoon wat ik al die tijd heb gedaan. Ik werk 4 dagen en ben 1 dag thuis met ons kind. Die dag wil ik niet alleen schoonmaken en opruimen want... ik ben thuis en vrij om wat te ondernemen en even bij te slapen. Dan zegt hij op zijn beurt JA dat wil ik ook wel! Ik ben ook vader en dat voorrecht is zeker alleen voor vrouwen weg gelegt? Hij doet zelf ook veel in het het huishouden en doet dat dan 'savonds als ik moe ben en op de bank hang. Ik moet extra compenseren op mijn vrije dag en in het weekend, en dat terwijl ik al veel meer doe. Wat ik helemaal niet erg vind! maar ik doe het nooit goed, nooit schoon genoeg, nooit grondig genoeg, nooit lang genoeg.
Ik ga soms denken dat hij wat trekjes heeft van een narcist.
Het draait gewoon altijd om hem!
Maar okay, ik zal het nu ook rotter ervaren als dat het is omdat ik gewoon moe ben en het zat ben.
Of niet natuurlijk, dat zal de tijd uitwijzen.
Ik ben het op dit moment allemaal flink zat!
Wel een goede update:
We gaan altijd tegelijk naar bed
Ik en zijn vader hebben totaal beheer over het geld
We praten veel meer, ook over het ongeluk en zijn afkicken. Hij bleek zich zeer onbegrepen en alleen te voelen. Dat kwam omdat ik dacht dat hij het er niet over wilde hebben. Een mis cominucatie dus.
We doen wat aan ons sex leven. Wat ik erg lastig vind omdat ik zo dood en dood moe ben.
Ik ga mee naar de kliniek, om eens zo'n gesprek mee te maken.
Sorry voor mijn klaagzang, ik moest er gewoon even vanaf.
maandag 18 juli 2011 om 13:38
Oja, hij is afgelopen week naar de huisarts geweest voor ritalin of concerta. De dokter kan dit niet voorschrijven maar dat moet de psyg doen. En daar is hij deze week ( natuurlijk ) weer.
Hij zei dat hij had helemaal niet gezegd dat, dat hij die medicijnen niet mocht gebruiken tijdens de behandeling! Dus het kan inderdaad wel!
Dus hij vraagt of ze dat wil voorschrijven.
Hiephooi, ik hoop dat er daardoor verandering in zijn houding en gedracht gaat komen.
Hij zei dat hij had helemaal niet gezegd dat, dat hij die medicijnen niet mocht gebruiken tijdens de behandeling! Dus het kan inderdaad wel!
Dus hij vraagt of ze dat wil voorschrijven.
Hiephooi, ik hoop dat er daardoor verandering in zijn houding en gedracht gaat komen.
dinsdag 19 juli 2011 om 19:35
quote:overdecoke10 schreef op 18 juli 2011 @ 13:38:
Oja, hij is afgelopen week naar de huisarts geweest voor ritalin of concerta. De dokter kan dit niet voorschrijven maar dat moet de psyg doen. En daar is hij deze week ( natuurlijk ) weer.
Hij zei dat hij had helemaal niet gezegd dat, dat hij die medicijnen niet mocht gebruiken tijdens de behandeling! Dus het kan inderdaad wel!
Dus hij vraagt of ze dat wil voorschrijven.
Hiephooi, ik hoop dat er daardoor verandering in zijn houding en gedracht gaat komen.
De huisarts kan het wel voorschrijven, maar ze zijn er vaak wat huiverig voor. Daarom is er vaak eerst overleg met de andere behandelaar(s) voordat Ritalin of Concerta wordt voorgeschreven. Dit komt ook omdat het wel aan kinderen wordt gegeven, en dan is extra voorzichtigheid geboden.
Ik weet niet naar wat voor therapie hij gaat, maar een psycholoog of psycho-therapeut kan het niet voorschrijven. Een psychiater wel (die heeft medicijnen gestudeerd en zich later gespecialiseerd in psychiatrische aandoeningen en bijbehorende behandelingen).
Sterkte ermee!!
Oja, hij is afgelopen week naar de huisarts geweest voor ritalin of concerta. De dokter kan dit niet voorschrijven maar dat moet de psyg doen. En daar is hij deze week ( natuurlijk ) weer.
Hij zei dat hij had helemaal niet gezegd dat, dat hij die medicijnen niet mocht gebruiken tijdens de behandeling! Dus het kan inderdaad wel!
Dus hij vraagt of ze dat wil voorschrijven.
Hiephooi, ik hoop dat er daardoor verandering in zijn houding en gedracht gaat komen.
De huisarts kan het wel voorschrijven, maar ze zijn er vaak wat huiverig voor. Daarom is er vaak eerst overleg met de andere behandelaar(s) voordat Ritalin of Concerta wordt voorgeschreven. Dit komt ook omdat het wel aan kinderen wordt gegeven, en dan is extra voorzichtigheid geboden.
Ik weet niet naar wat voor therapie hij gaat, maar een psycholoog of psycho-therapeut kan het niet voorschrijven. Een psychiater wel (die heeft medicijnen gestudeerd en zich later gespecialiseerd in psychiatrische aandoeningen en bijbehorende behandelingen).
Sterkte ermee!!
woensdag 20 juli 2011 om 12:32
Huisarts geen geen concerta of ritaline voorschrijven. Mijn zoon heeft ADHD en het moest via de psychiater of de kinderarts.,
Maar er moet eerst gedegen onderzoek plaats vinden of het daadwerkelijk sprake is van ADHD, dus dan moet je toch naar een psychiater.
Verder hoop ik voor je dat het gaat werken.
Succes met alles, het zal een lange weg worden.
Maar er moet eerst gedegen onderzoek plaats vinden of het daadwerkelijk sprake is van ADHD, dus dan moet je toch naar een psychiater.
Verder hoop ik voor je dat het gaat werken.
Succes met alles, het zal een lange weg worden.
woensdag 20 juli 2011 om 13:01
quote:overdecoke10 schreef op 08 juli 2011 @ 15:04:
Zijn er niet nogmeer forummers die op deze manier met een verslaving te kampen hebben?
Ik snap het ook gewoon niet. Je hebt toch een bepaalt beeld bij drugs gebruikers. Hij heeft een hele hoge baan, goede opleidingen zeer ambitieus.
Ik ben zo in de war.
Een ex-vriendin (want nu uit mijn leven verbannen vanwege de drugs) verklootte haar hele leven door het drugsgebruik! Na vele malen sorry, sorry en ik verbeter mijn leven gezegd te hebben, loog ze daarna weer de hele boel aan elkaar.
Ze heeft 2 kinderen.
Ik heb haar in een paar jaar zien veranderen van een leuke, vlotte, eerlijke vrouw, tot een leugenachtige bitch met haar hoofd totaal verne.kt! Houdt zich niet aan afspraken en steelt zelfs geld van haar kinderen!
Met dit soort mensen is geen relatie op te bouwen, ook al is het je partner. Drugsverslaafden zijn per definitie NIET te vertrouwen.
Kies voor je kind en JOUW gelukt en laat je vriend zijn eigen leven maar verkloten.
Hard maar waar.
Zijn er niet nogmeer forummers die op deze manier met een verslaving te kampen hebben?
Ik snap het ook gewoon niet. Je hebt toch een bepaalt beeld bij drugs gebruikers. Hij heeft een hele hoge baan, goede opleidingen zeer ambitieus.
Ik ben zo in de war.
Een ex-vriendin (want nu uit mijn leven verbannen vanwege de drugs) verklootte haar hele leven door het drugsgebruik! Na vele malen sorry, sorry en ik verbeter mijn leven gezegd te hebben, loog ze daarna weer de hele boel aan elkaar.
Ze heeft 2 kinderen.
Ik heb haar in een paar jaar zien veranderen van een leuke, vlotte, eerlijke vrouw, tot een leugenachtige bitch met haar hoofd totaal verne.kt! Houdt zich niet aan afspraken en steelt zelfs geld van haar kinderen!
Met dit soort mensen is geen relatie op te bouwen, ook al is het je partner. Drugsverslaafden zijn per definitie NIET te vertrouwen.
Kies voor je kind en JOUW gelukt en laat je vriend zijn eigen leven maar verkloten.
Hard maar waar.
woensdag 20 juli 2011 om 14:23
wees eerlijk er zit heel veel waarheid in wat schilderspalet zeg ,ik hoop voor haar dat het goed komt hoor ,maar ik heb er ook geen goede ervaringen mee het heeft mij alleen heel veel verdriet en geld gekost .en uiteindelijk ook de relatie gestopt met veel moeite ik hield van hem maar er was niet mee te leven
maandag 1 augustus 2011 om 12:59
Tot nu toe gaat het nogsteeds heel erg goed.
Ik had het écht niet verwacht.
ADHD is vrijdag vastgesteld, bij de psyg waar hij ook komt voor zijn verslaving.
De gene die zijn EMDR doet vond het allemaal onzin want het kon niet gezien het feit dat hij goed functioneerd op zijn werk.
Vrijdag dus naar een andere geweest en na aardig wat vragen kwam daar dus wél ADHD uit. Aankomende week worden er medicijnen voorgeschreven, dus we zijn zeer benieuwd.
Hij doet nogsteeds netjes naar al zijn afspraken gaan, en we praten erg veel. Hij voelt zich heel naar en heel eenzaam. Ik ook.
we gaan in Aug samen een lang weekend weg en hebben er erg veel zin in.
Toch wacht ik op het moment dat het weer fout gaat.
Deze week ga ik mee naar een sessie zodat ik zelf ook eens wat vragen kan stelen, en hoe ik er als partner mee om moet gaan.
Nu denk ik, het komt weer goed. maar toch blijft ik met het gevoel; voor hoelang?
We moeten nog wel wat aan ons sexleven doen, hij voelt zich daar zeer onzeker door. En dat snap ik dan wel weer.
Wat een tijden, ik hoop dat we snel een gewoon leven kunnen hebben. Als dat ooit kan.
Ook ben ik nu opzoek naar een baan waar ik 3 dagen kan werken, ik trek het gewoon echt niet. En na een gesprek snapt hij het nog niet maar vind het wel prima dat ik een dag minder ga werken.
Ik had het écht niet verwacht.
ADHD is vrijdag vastgesteld, bij de psyg waar hij ook komt voor zijn verslaving.
De gene die zijn EMDR doet vond het allemaal onzin want het kon niet gezien het feit dat hij goed functioneerd op zijn werk.
Vrijdag dus naar een andere geweest en na aardig wat vragen kwam daar dus wél ADHD uit. Aankomende week worden er medicijnen voorgeschreven, dus we zijn zeer benieuwd.
Hij doet nogsteeds netjes naar al zijn afspraken gaan, en we praten erg veel. Hij voelt zich heel naar en heel eenzaam. Ik ook.
we gaan in Aug samen een lang weekend weg en hebben er erg veel zin in.
Toch wacht ik op het moment dat het weer fout gaat.
Deze week ga ik mee naar een sessie zodat ik zelf ook eens wat vragen kan stelen, en hoe ik er als partner mee om moet gaan.
Nu denk ik, het komt weer goed. maar toch blijft ik met het gevoel; voor hoelang?
We moeten nog wel wat aan ons sexleven doen, hij voelt zich daar zeer onzeker door. En dat snap ik dan wel weer.
Wat een tijden, ik hoop dat we snel een gewoon leven kunnen hebben. Als dat ooit kan.
Ook ben ik nu opzoek naar een baan waar ik 3 dagen kan werken, ik trek het gewoon echt niet. En na een gesprek snapt hij het nog niet maar vind het wel prima dat ik een dag minder ga werken.
vrijdag 27 januari 2012 om 23:32
Ik ben hier maar weer eens terug na een hele tijd.
Het gaat hier nogsteeds heel erg goed en hij is niet meer terug gevallen.
Ok, ik ben nogsteeds zeer op mijn hoede maar het gaat goed.
En ik begin dus steeds meer te denken... het kan dus kennelijk toch?
Sjeeeeeetje, zal het dan allemaal toch goed komen en blijven?
Ik durf er nogsteeds niet altijd op te hopen. Want ik kwam steeds bedrogen uit.
Het gaat hier nogsteeds heel erg goed en hij is niet meer terug gevallen.
Ok, ik ben nogsteeds zeer op mijn hoede maar het gaat goed.
En ik begin dus steeds meer te denken... het kan dus kennelijk toch?
Sjeeeeeetje, zal het dan allemaal toch goed komen en blijven?
Ik durf er nogsteeds niet altijd op te hopen. Want ik kwam steeds bedrogen uit.
