Kinderen
alle pijlers
Menstruatie dochter
zaterdag 9 juli 2011 om 14:45
Ik was 14 1/2 toen ik voor het eerst ongesteld werd. Ik moest nog niks van tampons weten, doodeng!! Jaren en jaren maandverband gebruikt. Nu kan ik niet meer zonder.
Toen ik ongesteld werd, kreeg ik van mijn vader een ring (die mocht ik zelf uitzoeken). Ik was echt trost en mijn vader trouwens ook, want nu hoorde ik echt meer bij de volwassenen. Ik draag de ring (nu 20 jaar later) nog steeds. Heel speciaal.
Toen ik ongesteld werd, kreeg ik van mijn vader een ring (die mocht ik zelf uitzoeken). Ik was echt trost en mijn vader trouwens ook, want nu hoorde ik echt meer bij de volwassenen. Ik draag de ring (nu 20 jaar later) nog steeds. Heel speciaal.
zaterdag 9 juli 2011 om 14:46
quote:Vl43inder schreef op 09 juli 2011 @ 14:43:
[...]
Oh christus, zie ons over een jaar of 10 (? Weet ik veel wanneer jongens hun eerste natte droom krijgen, zal eens aan vaders vragen) bij de Italiaan zitten omdat zoon zijn eerste natte droom heeft gehad.......Man heeft wel eens gezegd dat zijn moeder altijd heeft gedaan alsof ze niets merkte en daar is hij haar heel dankbaar voor.
Ik zal mijn moeder meenemen naar de Italiaan als ze d'r eerste Tena vol heeft....pay back time....
Mijn oudste zoon is 11 en heeft al ruim een jaar schaamhaar. Zijn okselhaar komt net door...tot nu toe heb ik nog geen vieze onderbroeken gevonden(onder in de wasmand gepropt of zo...).
Eerder vroeg hij altijd of ik zijn schaamhaar kort wilde knippen, maar dat hoeft nu niet meer. Ik gok dat hij niet meer de enige in de klas is.
[...]
Oh christus, zie ons over een jaar of 10 (? Weet ik veel wanneer jongens hun eerste natte droom krijgen, zal eens aan vaders vragen) bij de Italiaan zitten omdat zoon zijn eerste natte droom heeft gehad.......Man heeft wel eens gezegd dat zijn moeder altijd heeft gedaan alsof ze niets merkte en daar is hij haar heel dankbaar voor.
Ik zal mijn moeder meenemen naar de Italiaan als ze d'r eerste Tena vol heeft....pay back time....
Mijn oudste zoon is 11 en heeft al ruim een jaar schaamhaar. Zijn okselhaar komt net door...tot nu toe heb ik nog geen vieze onderbroeken gevonden(onder in de wasmand gepropt of zo...).
Eerder vroeg hij altijd of ik zijn schaamhaar kort wilde knippen, maar dat hoeft nu niet meer. Ik gok dat hij niet meer de enige in de klas is.
zaterdag 9 juli 2011 om 14:47
quote:elninjoo schreef op 09 juli 2011 @ 14:34:
Ik snap dus ook de knuffel en feestmomenten niet die hier genoemd worden. Wat valt er blij te zijn over dit maandelijks terugkerend ongemak en risico op ongelukjes?Vond en vind het zelf ook overdreven gedoe, maargoed, zal er wel mee te maken hebben dat alles 'normaal en goed functioneert.' Denk ik...
Ik snap dus ook de knuffel en feestmomenten niet die hier genoemd worden. Wat valt er blij te zijn over dit maandelijks terugkerend ongemak en risico op ongelukjes?Vond en vind het zelf ook overdreven gedoe, maargoed, zal er wel mee te maken hebben dat alles 'normaal en goed functioneert.' Denk ik...
zaterdag 9 juli 2011 om 14:49
Ik werd op mijn 12e ongesteld en er was niets anders dan tena's in huis. Weet nog dat het op een zaterdagavond was, dus ik had echt dikke vette pech. Loop je daar met zo'n ranzig pak watten tussen je benen.
Moeder en oudere zus gebruikten dat altijd omdat ze bijgewoon maandverband na een half uur al doorgelekt waren ofzo.
Misschien ook tampons met inbrenghuls halen? Mijn jongste zusje gebruikte die liever.
Ik was niet meteen regelmatig. Weet nog dat ik op mijn 13e een bruiloft in het buitenland had en dat ik op die bruiloft toen ongesteld ben geworden, terwijl wij niets bij ons hadden. Erg schamen was dat!
Moeder en oudere zus gebruikten dat altijd omdat ze bijgewoon maandverband na een half uur al doorgelekt waren ofzo.
Misschien ook tampons met inbrenghuls halen? Mijn jongste zusje gebruikte die liever.
Ik was niet meteen regelmatig. Weet nog dat ik op mijn 13e een bruiloft in het buitenland had en dat ik op die bruiloft toen ongesteld ben geworden, terwijl wij niets bij ons hadden. Erg schamen was dat!
zaterdag 9 juli 2011 om 14:54
Van mijn moeder heb ik destijds een hartjesketting gekregen - zij had van haar moeder ook iets liefs gehad dus wilde dat graag doorgeven. Zó lief, dat ga ik later ook doen Verder heeft ze het op mijn verzoek niet aan iedereen uitgebreid verteld. Wel aan een jongere zus (mijn tante) zodat die het inbrengen van een tampon kon uitleggen, was ook wel fijn want dat gedoe met maandverband zag ik ivm veel sporten niet zitten.
Ik had trouwens de eerste keren gemiddeld 2 weken bloedverlies en daarna werd het pas normaal iets van 4-6 dagen ofzo. Volgens de huisarts kwam dat wel vaker voor in het begin..
Ik had trouwens de eerste keren gemiddeld 2 weken bloedverlies en daarna werd het pas normaal iets van 4-6 dagen ofzo. Volgens de huisarts kwam dat wel vaker voor in het begin..
zaterdag 9 juli 2011 om 14:56
quote:stukje_cake schreef op 09 juli 2011 @ 14:49:
Ik werd op mijn 12e ongesteld en er was niets anders dan tena's in huis. Weet nog dat het op een zaterdagavond was, dus ik had echt dikke vette pech. Loop je daar met zo'n ranzig pak watten tussen je benen.!
Dat hadden wij thuis dus ook. Mijn moeder geloofde niet in Always en vond ze bovendien te duur. Na een paar maanden had ik ze er toch door en was ze zelf ook overtuigd.
En tampons met inbrenghuls vond ik eerst ook heel fijn. Vond dat maar niks, met je vingers in je vagina.
Ik werd op mijn 12e ongesteld en er was niets anders dan tena's in huis. Weet nog dat het op een zaterdagavond was, dus ik had echt dikke vette pech. Loop je daar met zo'n ranzig pak watten tussen je benen.!
Dat hadden wij thuis dus ook. Mijn moeder geloofde niet in Always en vond ze bovendien te duur. Na een paar maanden had ik ze er toch door en was ze zelf ook overtuigd.
En tampons met inbrenghuls vond ik eerst ook heel fijn. Vond dat maar niks, met je vingers in je vagina.
zaterdag 9 juli 2011 om 14:59
Mijn moeder wees me waar het maandverband lag en verder heeft ze er, gelukkig, niet veel woorden aan vuil gemaakt. Dat vond ik ook helemaal nergens voor nodig. Ik neem aan dat ze het aan mijn vader verteld heeft maar verder heeft niemand zich er mee bezig gehouden. Het is toch ook iets doodnormaals? (Hoewel, doodnormaal, ik begrijp nu nog steeds niet helemaal hoe het toch mogelijk is dat ik telkens verander in een labiel wrak maar goed..)
Een half jaartje ofzo later ging ik aan de pil omdat ik elke drie weken ongesteld werd. In de auto terug kreeg ik nog even wat goed advies mee: 'Je weet toch dat de pil niet beschermd tegen aids enzo?' Dat wist ik allemaal wel, van school en tijdschriften denk ik voornamelijk, maar ik was ook nog lang niet geinteresseerd in seks dus het kon me verder weinig boeien toen.
Een half jaartje ofzo later ging ik aan de pil omdat ik elke drie weken ongesteld werd. In de auto terug kreeg ik nog even wat goed advies mee: 'Je weet toch dat de pil niet beschermd tegen aids enzo?' Dat wist ik allemaal wel, van school en tijdschriften denk ik voornamelijk, maar ik was ook nog lang niet geinteresseerd in seks dus het kon me verder weinig boeien toen.
zaterdag 9 juli 2011 om 15:01
Ik was 13 en al was ik goed voorgelicht dacht ik dat ik in mijn broek gepoept had.
We waren op dat moment op een naaktcamping en nu mocht ik (joepie) mijn onderbroek aan die ik ook meteen maar 2 weken aanhield.
Bij mij werd er niets meegedaan (ring , uiteten enz) en bij mijn surinaamse vriendien werd er wel iets speciaals meegedaan , ik geloof dat ze een ketting kreeg.
Daar was ik wel een beetje jaloers op.
We waren op dat moment op een naaktcamping en nu mocht ik (joepie) mijn onderbroek aan die ik ook meteen maar 2 weken aanhield.
Bij mij werd er niets meegedaan (ring , uiteten enz) en bij mijn surinaamse vriendien werd er wel iets speciaals meegedaan , ik geloof dat ze een ketting kreeg.
Daar was ik wel een beetje jaloers op.
zaterdag 9 juli 2011 om 15:02
Het is voor mij meer een emotioneel gebeuren. Ook het hele borsten gedoe. Zelf ben ik genetisch gezegend... Mijn moeder en twee zussen hebben borstkanker gehad en na onderzoek blijk ik het gen ook te dragen, heb daarom mijn borsten op vrij jonge leeftijd al preventief af laten zetten. Daarover zijn wij heel open thuis (draag soms een prothese maar heb dus geen reconstructie) en ze weten waar het door komt. Ook mijn dochter kan drager zijn natuurlijk. Nu ze borsten krijgt en gaat menstrueren wordt ik ineens met mijn neus op de feiten gedrukt alszijnde, kind verdomme jij niet hoor. Iets in die trant. Het hoeft ook niet natuurlijk, maar de kans is wel aanwezig. Ook dat gesprek is nog niet geweest, daar is het nog te vroeg voor, en zelf heeft ze de link ook nog niet kunnen leggen. Maar ik baal d'r stevig van.
zaterdag 9 juli 2011 om 15:03
Als je een goede band met je dochter hebt zou ik toch iets speciaals doen hoor! van mijn moeder werd ik erg zenuwachtig weet ik nog, maar bij mijn ´nep moeder´ (oppas) kregen we taart om te vieren dat ik nu een vrouw was. Mijn vader maakte er gelukkig niet een groot o-heden van 
Zonder er een groot spektakel van te maken kun je toch met je dochter wel ergens thee en taart gaat eten/drinken (of high tea bij de hema oid), onder het mom van door je hormomen heb je meer trek in lekker dingen? zolang je niet tegen iedereen die je tegen komt gaat roepen wat de reden is hoeft je dochter zich niet te schamen en heb je een gezellig moeder dochter moment!
Zonder er een groot spektakel van te maken kun je toch met je dochter wel ergens thee en taart gaat eten/drinken (of high tea bij de hema oid), onder het mom van door je hormomen heb je meer trek in lekker dingen? zolang je niet tegen iedereen die je tegen komt gaat roepen wat de reden is hoeft je dochter zich niet te schamen en heb je een gezellig moeder dochter moment!
zaterdag 9 juli 2011 om 15:21
quote:Oriane schreef op 09 juli 2011 @ 15:02:
Het is voor mij meer een emotioneel gebeuren. Ook het hele borsten gedoe. Zelf ben ik genetisch gezegend... Mijn moeder en twee zussen hebben borstkanker gehad en na onderzoek blijk ik het gen ook te dragen, heb daarom mijn borsten op vrij jonge leeftijd al preventief af laten zetten. Daarover zijn wij heel open thuis (draag soms een prothese maar heb dus geen reconstructie) en ze weten waar het door komt. Ook mijn dochter kan drager zijn natuurlijk. Nu ze borsten krijgt en gaat menstrueren wordt ik ineens met mijn neus op de feiten gedrukt alszijnde, kind verdomme jij niet hoor. Iets in die trant. Het hoeft ook niet natuurlijk, maar de kans is wel aanwezig. Ook dat gesprek is nog niet geweest, daar is het nog te vroeg voor, en zelf heeft ze de link ook nog niet kunnen leggen. Maar ik baal d'r stevig van.
Misschien dat je het menstruatie en borstenverhaal in een gesprek kunt verpakken?
Ik weet nog dat ik het verschrikkelijk vond. Moeder had zo'n libresse informatie-doos in huis gehaald, toen ik 12 werd. Pas 2 jaar later voor het eerst ongesteld, tijdens de gymles. Oh my God! Toen ik thuiskwam durfde ik het pas na een hele tijd tegen mijn moeder te zeggen, uit een soort van schaamte, weet ik het. Ik kreeg een make-up tasje met miniatuurtjes van Lancome, weet ik nog. En ook de riedel dat ik een vrouw was geworden. Om me dood te schamen. Vreselijk vond ik het. En toen had ze het ook nog tegen mijn vader gezegd! Hels was ik.
Dus, nee, zo moet het niet. Waar die valse schaamte vandaan kwam weet ik tot op vandaag nog steeds niet, trouwens.
Het is voor mij meer een emotioneel gebeuren. Ook het hele borsten gedoe. Zelf ben ik genetisch gezegend... Mijn moeder en twee zussen hebben borstkanker gehad en na onderzoek blijk ik het gen ook te dragen, heb daarom mijn borsten op vrij jonge leeftijd al preventief af laten zetten. Daarover zijn wij heel open thuis (draag soms een prothese maar heb dus geen reconstructie) en ze weten waar het door komt. Ook mijn dochter kan drager zijn natuurlijk. Nu ze borsten krijgt en gaat menstrueren wordt ik ineens met mijn neus op de feiten gedrukt alszijnde, kind verdomme jij niet hoor. Iets in die trant. Het hoeft ook niet natuurlijk, maar de kans is wel aanwezig. Ook dat gesprek is nog niet geweest, daar is het nog te vroeg voor, en zelf heeft ze de link ook nog niet kunnen leggen. Maar ik baal d'r stevig van.
Misschien dat je het menstruatie en borstenverhaal in een gesprek kunt verpakken?
Ik weet nog dat ik het verschrikkelijk vond. Moeder had zo'n libresse informatie-doos in huis gehaald, toen ik 12 werd. Pas 2 jaar later voor het eerst ongesteld, tijdens de gymles. Oh my God! Toen ik thuiskwam durfde ik het pas na een hele tijd tegen mijn moeder te zeggen, uit een soort van schaamte, weet ik het. Ik kreeg een make-up tasje met miniatuurtjes van Lancome, weet ik nog. En ook de riedel dat ik een vrouw was geworden. Om me dood te schamen. Vreselijk vond ik het. En toen had ze het ook nog tegen mijn vader gezegd! Hels was ik.
Dus, nee, zo moet het niet. Waar die valse schaamte vandaan kwam weet ik tot op vandaag nog steeds niet, trouwens.
zaterdag 9 juli 2011 om 15:23
quote:lughnasadh schreef op 09 juli 2011 @ 14:22:
Ik kan me nog herinneren dat ik er helemaal geen kouwe drukte over wilde. Ik wist zo ongeveer wat er ging gebeuren en hoe het voelde. Geef me maar een maandverbandje en over tot de orde van de dag. Ik zag een blije moeder die me trots ging knuffelen helemaal niet zitten en ik wilde er ook niet (uitgebreid) over praten. Zo bijzonder vond ik het allemaal niet.
Maar dat was ik Dat was bij mij ook zo. Ssssst, mam!
Ik kan me nog herinneren dat ik er helemaal geen kouwe drukte over wilde. Ik wist zo ongeveer wat er ging gebeuren en hoe het voelde. Geef me maar een maandverbandje en over tot de orde van de dag. Ik zag een blije moeder die me trots ging knuffelen helemaal niet zitten en ik wilde er ook niet (uitgebreid) over praten. Zo bijzonder vond ik het allemaal niet.
Maar dat was ik Dat was bij mij ook zo. Ssssst, mam!
zaterdag 9 juli 2011 om 15:27
zaterdag 9 juli 2011 om 15:33
Ik wist wel wat ik kon verwachten denk ik. Ik weet er eigenlijk weinig meer van dus het zal niet veel indruk gemaakt hebben denk ik. Ik weet nog wel dat mijn moeder aan de moeder van mijn vriendinnetje verteld had dat ik ongesteld was geworden. Zij feliciteerde me. Oooooooh, dat vond ik zo genant! Ik vond het vreselijk dat mijn moeder het had doorverteld. Zij zei dat het heel gewoon is dat je als vrouw menstrueert en dat je je er niet voor moet schamen. En gelijk had ze natuurlijk!
zaterdag 9 juli 2011 om 15:35
Ik weet ook nog dat ik een keer heel erg veel buikpijn had en dat ik lag te huilen op de bank. Mijn ouders waren niet thuis en mijn broer probeerde zo lief mogelijk te zijn maar wist zich helemaal geen raad. Hij heeft de buurvrouw opgehaald en die maakte een warme kruik. Lief toch, zo'n zorgzame puberbroer!?!
zaterdag 9 juli 2011 om 15:42
Oriane, wat erg dat jullie genetisch belast zijn. Ik zou dat verhaal later vertellen, niet nu koppelen aan ongesteld worden. Ik ga er vanuit dat ze ook pas rond de 18 een keuze hoeft te maken in gen-onderzoek doen, dus nog tijd zat om dat te vertellen. Laat haar eerst nog maar eens alleen genieten van haar borstjes.
Hier zitten we met erfelijke darmkanker in de familie en ik vind het ook een vreselijk idee dat mijn kinderen straks dezelfde onderzoeken moeten ondergaan (inclusief vreselijk smerige laxeermiddelen). Dat vertel ik ze later wel, als ze groot genoeg zijn om ermee om te kunnen gaan.
Toen ik voor het eerst menstrueerde kreeg ik van mijn moeder een kettinkje. Verder geen heisa, feest of wat dan ook. Ik was al goed voorgelicht door haar - we hadden een erg goede band - en vond dat kettinkje wel leuk. Toen mijn broertje jaloers vroeg wanneer hij dan een ketting zou krijgen, heeft ze ook gezegd "bij je eerste zaadlozing". Die is hij nooit komen melden
Hier zitten we met erfelijke darmkanker in de familie en ik vind het ook een vreselijk idee dat mijn kinderen straks dezelfde onderzoeken moeten ondergaan (inclusief vreselijk smerige laxeermiddelen). Dat vertel ik ze later wel, als ze groot genoeg zijn om ermee om te kunnen gaan.
Toen ik voor het eerst menstrueerde kreeg ik van mijn moeder een kettinkje. Verder geen heisa, feest of wat dan ook. Ik was al goed voorgelicht door haar - we hadden een erg goede band - en vond dat kettinkje wel leuk. Toen mijn broertje jaloers vroeg wanneer hij dan een ketting zou krijgen, heeft ze ook gezegd "bij je eerste zaadlozing". Die is hij nooit komen melden