Kinderen
alle pijlers
Menstruatie dochter
zaterdag 9 juli 2011 om 15:45
Ik was al wel voorgelicht met zo'n heerlijk overjarig jaren 70 foldertje, maar het was toch wel even schrikken. En ik was ook trots, op de een of andere manier. Mijn oma heeft het nog even bevestigd, was als een tweede moeder, en we aten gebakjes. Ik vond het eigenlijk best leuk Maar dat vond ik van borsten etc krijgen ook. De rest van de voorlichting haalde ik liever uit de viva
zaterdag 9 juli 2011 om 16:14
Hier ook geen heisa er van gemaakt. Ik was 12 en veel vriendinnen van mij werden het ook allemaal zo'n beetje tijdens dezelfde periode als ik. We waren er eigenlijk wel erg open over in de kleedkamer voor en na de gymles. Mijn moeder was zelf niet zo van de tampons, dus die ontdekte ik pas toen ik een keer wou zwemmen en ongesteld bleek. Vertel alskeblieft wel even dat ze goed dat draadje los moet peuteren voor het inbrengen. Dat is bij mij een keer mis gegaan, wat een drama was dat!
Verder weet ik nog dat ik mijn menstruatie heel goed bij hield. Schreef altijd op wanneer ik het was geeworden en hoelang. Na een jaar kwam bij mij de regelmaat geloof ik.
Verder weet ik nog dat ik mijn menstruatie heel goed bij hield. Schreef altijd op wanneer ik het was geeworden en hoelang. Na een jaar kwam bij mij de regelmaat geloof ik.
zaterdag 9 juli 2011 om 16:20
quote:ossiepossie schreef op 09 juli 2011 @ 16:16:
Waarom wordt het zo vaak gevierd met gebak enzo? Ik vond (en vind) het echt niet feestelijk. Bloed en smurrie, buikpijn, rugpijn, hoofdpijn. Niet kunnen zwemmen omdat tampons niet lukte.
Ik vind 't ook onbegrijpelijk.
Je eerste bh is leuk, dan krijg je mooie vrouwelijke vormen. Maar ongesteld worden is alleen maar pijnlijk en vies. Leuk ook zo'n doorgelekte broek terwijl je op school was. Zolang je de pil nog niet slikt weet je niet wanneer het onheil je weer gaat treffen tenslotte...
Waarom wordt het zo vaak gevierd met gebak enzo? Ik vond (en vind) het echt niet feestelijk. Bloed en smurrie, buikpijn, rugpijn, hoofdpijn. Niet kunnen zwemmen omdat tampons niet lukte.
Ik vind 't ook onbegrijpelijk.
Je eerste bh is leuk, dan krijg je mooie vrouwelijke vormen. Maar ongesteld worden is alleen maar pijnlijk en vies. Leuk ook zo'n doorgelekte broek terwijl je op school was. Zolang je de pil nog niet slikt weet je niet wanneer het onheil je weer gaat treffen tenslotte...
zaterdag 9 juli 2011 om 17:16
Ik weet niet goed wat ik met tampons zou doen bij mijn fictieve dochter.. Ik zou het vreemd vinden om haar iets te geven om in haar vagina te stoppen, maar daarbij is het super handig en niets geks aan natuurlijk.
In de tijd dat ik ongesteld werd woonde ik in een gelovig gezin, en er werd ook echt niet over masturbatie en seks gesproken, behalve dan dat het niet mocht!! Maar toen ik op zwemles zat(12 jaar) en ik was ongesteld, dus ik wilde niet werd me wel een tampon gegeven met de woorden dat ik MOEST gaan zwemmen...
was ook niet grappig. Nu gebruik ik altijd tampons, dus geen trauma:P
(hiermee wil ik dus zeggen dat voor mij er niet zo heel veel verschil zit tussen inbrengen van tampons en inbrengen van.... . (heeft mij toch wel een deel geïnteresseerd gemaakt..(meer dan ik al was, was al aardig op seks gericht.)
In de tijd dat ik ongesteld werd woonde ik in een gelovig gezin, en er werd ook echt niet over masturbatie en seks gesproken, behalve dan dat het niet mocht!! Maar toen ik op zwemles zat(12 jaar) en ik was ongesteld, dus ik wilde niet werd me wel een tampon gegeven met de woorden dat ik MOEST gaan zwemmen...
was ook niet grappig. Nu gebruik ik altijd tampons, dus geen trauma:P(hiermee wil ik dus zeggen dat voor mij er niet zo heel veel verschil zit tussen inbrengen van tampons en inbrengen van.... . (heeft mij toch wel een deel geïnteresseerd gemaakt..(meer dan ik al was, was al aardig op seks gericht.)
zaterdag 9 juli 2011 om 17:24
Ik was 12... Mijn moeder deed bij de overburen huishoudelijk werk en ik weet nog dat ik 's morgens wakker werd en mijn pyama broek vol bloed zat. Ik had ''het praatje'' al eerder gehad, wist hoe het vroeger bij mijn moeder was (goed ziek, er niet over kunnen praten thuis, etc.) en wist waar het maandverband lag. Ik heb me aangekleed en ben met pyamabroek en al naar de overkant van de straat gelopen
Ik had ook ineens een gevoel van ''hoe moet ik dit in hemelsnaam vertellen?!'' maarja, door die broek hoefde dat niet meer...
We zijn die avond uit eten geweest bij het duurste restaurant in het dorp ... Dat vond ik heel leuk, maar ik heb mijn moeder wel even op het hard gedrukt de reden niet te benoemen bij de reservering! Ze was zo enthousiast dat ik dat al voor me zag... ''Goedemiddag, ik wil graag een tafeltje reserveren voor vanavond voor mij en mijn dochter... We willen graag komen vieren dat ze ongesteld is geworden'' thanks but no thanks
Genant moment: Ik belde mijn beste vriendinnetje om te vertellen dat ik ongesteld was geworden... Komt haar vader de eerst volgende keer naar mij toe ''gefeliciteerd hè''. Ik dacht echt WHAAAAT?! Bleek het antwoord apparaat ze zijn aangegaan voordat mijn vriendin op had genomen en ons hele gesprek was dus opgenomen :-S
Tips idd:
- zorg dat ze weet waar alles ligt
- laat haar bepalen wie het wanneer te weten komt
- vertroetel haar een beetje (vooral als ze pijn/last heeft)
- een abonement op de fancy heeft mij geholpen
- kruik!!
- ik vind het best mooi om iets symbolisch te doen... aan je verhaal te horen kan ze best nog een moeite krijgen met haar lichaam, waarom nu dan niet vieren dat het goed werkt?
Ik had ook ineens een gevoel van ''hoe moet ik dit in hemelsnaam vertellen?!'' maarja, door die broek hoefde dat niet meer...
We zijn die avond uit eten geweest bij het duurste restaurant in het dorp ... Dat vond ik heel leuk, maar ik heb mijn moeder wel even op het hard gedrukt de reden niet te benoemen bij de reservering! Ze was zo enthousiast dat ik dat al voor me zag... ''Goedemiddag, ik wil graag een tafeltje reserveren voor vanavond voor mij en mijn dochter... We willen graag komen vieren dat ze ongesteld is geworden'' thanks but no thanks
Genant moment: Ik belde mijn beste vriendinnetje om te vertellen dat ik ongesteld was geworden... Komt haar vader de eerst volgende keer naar mij toe ''gefeliciteerd hè''. Ik dacht echt WHAAAAT?! Bleek het antwoord apparaat ze zijn aangegaan voordat mijn vriendin op had genomen en ons hele gesprek was dus opgenomen :-S
Tips idd:
- zorg dat ze weet waar alles ligt
- laat haar bepalen wie het wanneer te weten komt
- vertroetel haar een beetje (vooral als ze pijn/last heeft)
- een abonement op de fancy heeft mij geholpen
- kruik!!
- ik vind het best mooi om iets symbolisch te doen... aan je verhaal te horen kan ze best nog een moeite krijgen met haar lichaam, waarom nu dan niet vieren dat het goed werkt?
zaterdag 9 juli 2011 om 17:26
Mijn dochter is er zelf heel open over (te open, vindt haar vader soms geloof ik )
Mijn dochter was met 8 jaar vroeg in de puberteit, echt met hormonen enzo (is onderzocht), dus borstgroei en dergelijke. Met 6 jaar had ze al haartjes. Toch werd ze pas met 12 jaar ongesteld (is gemiddeld niet pas, maar met wat we van haar verwachtten wel) Qua hormonen in haar reacties/humeur en dergelijke had ik het al veel eerder verwacht. Ze maakte toen op 1 april de grap "mahaaam, ik ben ongesteld" en een paar dagen later was het geen grapje meer
Ze heeft er inderdaad wel veel last van. Is nu, na een jaar, nog niet regelmatig. Maar volgens mij ben ik ook nu pas (44 jaar) echt regelmatig
Ze is nog niet aan de pil, omdat dat bij vriendinnetjes/meisjes in de omgeving ook niet echt hielp voor de klachten en ik hoop dat het lichaam zelf een evenwicht vindt. Pas als ze zelf aangeeft dan maar aan de pil te willen, gaan we die halen.
Mijn dochter was met 8 jaar vroeg in de puberteit, echt met hormonen enzo (is onderzocht), dus borstgroei en dergelijke. Met 6 jaar had ze al haartjes. Toch werd ze pas met 12 jaar ongesteld (is gemiddeld niet pas, maar met wat we van haar verwachtten wel) Qua hormonen in haar reacties/humeur en dergelijke had ik het al veel eerder verwacht. Ze maakte toen op 1 april de grap "mahaaam, ik ben ongesteld" en een paar dagen later was het geen grapje meer
Ze heeft er inderdaad wel veel last van. Is nu, na een jaar, nog niet regelmatig. Maar volgens mij ben ik ook nu pas (44 jaar) echt regelmatig
Ze is nog niet aan de pil, omdat dat bij vriendinnetjes/meisjes in de omgeving ook niet echt hielp voor de klachten en ik hoop dat het lichaam zelf een evenwicht vindt. Pas als ze zelf aangeeft dan maar aan de pil te willen, gaan we die halen.
Later is nu
zaterdag 9 juli 2011 om 17:28
hi, ik had voor mijn kind een puberdoos gemaakt. een mooie opbergdoos met tampons(met inbrenghuls), maansverband, inlegkruisjes, zo'n stick tegen puistjes, deo etc. de sexuele voorlichting hadden we al achter de rug. toen ze een keer in bad zat hebben we de doos erbij gepakt en alles uitgetest en gelijk uitgelegd hoe het werkt. toen ze eenmaal ongesteld werd was ze niet geschrokken en wist ze precies wat ze moest doen. (ze logeerde toevallig ergens anders)
zaterdag 9 juli 2011 om 17:29
Ik geloof trouwens wel dat dochter iets speciaals kreeg.
Waarom 'vieren'? Nou, misschien om er toch een beetje een positieve draai aan te geven. Als je op voorhand al steeds begint over ellende enzo, zien ze er alleen maar extra tegenop. Je kunt het toch niet tegenhouden. Misschien is een neutrale aanpak, maar wel met rustig vertellen dat pijn ook kan, beter?
Waarom 'vieren'? Nou, misschien om er toch een beetje een positieve draai aan te geven. Als je op voorhand al steeds begint over ellende enzo, zien ze er alleen maar extra tegenop. Je kunt het toch niet tegenhouden. Misschien is een neutrale aanpak, maar wel met rustig vertellen dat pijn ook kan, beter?
Later is nu
zaterdag 9 juli 2011 om 17:30
Vergeef me als ik in herhaling val (ik ben aan het werk en heb niet alle posts nauwkeurig gelezen), maar heeft jouw dochter al eens iets laten vallen over het gebruik van tampons/maandverband?
Ik herinner mij de eerste keer dat ik ongesteld werd nog levendig, want wij waren met het hele gezin bij mijn opa en oma in Hoogeveen. Het was zondag, mijn opa en oma (logisch?) hadden niets in huis en mijn moeder had niets bij zich. ZIj heeft zich toen naar de plaatselijke apotheek gespoed om maandverband voor mij te halen. Dat maandverband deed mij denken aan de luiers die ik vroeger om geknoopt moet hebben gehad: wat een verschrikking!
Ik weet nog dat ik echt de uren af heb geteld, die dag, en mijn moeder aan het eind heb meegedeeld dat ik nooit, maar dan ook NOOIT meer maandverband zou dragen . Gelukkig was dat geen probleem, gebruikte mijn moeder ook altijd tampons en heeft zij zelfs voorgedaan/uitgelegd hoe ik die dingen in moest doen (dat lukte de eerste keer natuurlijk niet goed...).
Ik kan mij niet heugen dat ik ooit officieel ben voorgelicht over deze fase. Niemand deed moeilijk over lichamelijke zaken bij ons thuis. Ik denk dat mijn moeder ook wel gewoon douchte en tampons verwisselde waar wij bij waren. Geen poespas dus, maar wel het vertrouwen dat het allemaal volstrekt normaal was wat er met mijn lichaam gebeurde. Ik vind de manier waarop mijn moeder hier mee om is gegaan fantastisch!
Ik herinner mij de eerste keer dat ik ongesteld werd nog levendig, want wij waren met het hele gezin bij mijn opa en oma in Hoogeveen. Het was zondag, mijn opa en oma (logisch?) hadden niets in huis en mijn moeder had niets bij zich. ZIj heeft zich toen naar de plaatselijke apotheek gespoed om maandverband voor mij te halen. Dat maandverband deed mij denken aan de luiers die ik vroeger om geknoopt moet hebben gehad: wat een verschrikking!
Ik weet nog dat ik echt de uren af heb geteld, die dag, en mijn moeder aan het eind heb meegedeeld dat ik nooit, maar dan ook NOOIT meer maandverband zou dragen . Gelukkig was dat geen probleem, gebruikte mijn moeder ook altijd tampons en heeft zij zelfs voorgedaan/uitgelegd hoe ik die dingen in moest doen (dat lukte de eerste keer natuurlijk niet goed...).
Ik kan mij niet heugen dat ik ooit officieel ben voorgelicht over deze fase. Niemand deed moeilijk over lichamelijke zaken bij ons thuis. Ik denk dat mijn moeder ook wel gewoon douchte en tampons verwisselde waar wij bij waren. Geen poespas dus, maar wel het vertrouwen dat het allemaal volstrekt normaal was wat er met mijn lichaam gebeurde. Ik vind de manier waarop mijn moeder hier mee om is gegaan fantastisch!
zaterdag 9 juli 2011 om 17:33
mijn dochter was wel heel geinteresseerd en kon niet wachten op de dag dat het zover was. nu hou ik haar cyclus bij zodat we ongeveer kunnen inschatten wanneer het zover is. o, en ik heb haar de optie gegeven om te oefenen met de tampons. kind zit op zwemmen en vind het belangrijk dat alles gewoon verder gaat.
zaterdag 9 juli 2011 om 17:35
Altijd wat voor je dochter bij je dragen/meenemen is sowieso een tip (ook voor moeders van meisjes van 9 jaar.. mijn nichtje werd in de vakantie ongesteld en het was maar wat handig dat mijn zus wat voor haar oudste dochter bij zich had)
Mijn dochter had het dus zelf al lange tijd mee naar school, samen met een extra onderbroek, omdat het elk moment zou kunnen gebeuren, tenslotte.
Mijn dochter is er ook heel open over met vriendinnen. Deze vriendinnen hebben van mij uitleg over tampons gehad, omdat er bij hun thuis niet zoveel over gesproken wordt of omdat die moeders geen tampons gebruiken. Vond ik wel grappig
Mijn dochter had het dus zelf al lange tijd mee naar school, samen met een extra onderbroek, omdat het elk moment zou kunnen gebeuren, tenslotte.
Mijn dochter is er ook heel open over met vriendinnen. Deze vriendinnen hebben van mij uitleg over tampons gehad, omdat er bij hun thuis niet zoveel over gesproken wordt of omdat die moeders geen tampons gebruiken. Vond ik wel grappig
Later is nu
zaterdag 9 juli 2011 om 17:38
quote:lughnasadh schreef op 09 juli 2011 @ 14:22:
Ik kan me nog herinneren dat ik er helemaal geen kouwe drukte over wilde. Ik wist zo ongeveer wat er ging gebeuren en hoe het voelde. Geef me maar een maandverbandje en over tot de orde van de dag. Ik zag een blije moeder die me trots ging knuffelen helemaal niet zitten en ik wilde er ook niet (uitgebreid) over praten. Zo bijzonder vond ik het allemaal niet.
Maar dat was ik Ik was precies hetzelfde. Geen poespas voor mij.
Ik kan me nog herinneren dat ik er helemaal geen kouwe drukte over wilde. Ik wist zo ongeveer wat er ging gebeuren en hoe het voelde. Geef me maar een maandverbandje en over tot de orde van de dag. Ik zag een blije moeder die me trots ging knuffelen helemaal niet zitten en ik wilde er ook niet (uitgebreid) over praten. Zo bijzonder vond ik het allemaal niet.
Maar dat was ik Ik was precies hetzelfde. Geen poespas voor mij.
zaterdag 9 juli 2011 om 17:40
Ik heb niet alles gelezen, maar op die leeftijd hebben meisjes meestal helemaal geen zin in dat soort aandacht. Je zou het heel simpel kunnen houden door haar te vragen of ze behoefte aan uitleg heeft. Dan ook vertellen dat je het leuk zou vinden om alle details te horen en uitleggen dat je het bijna niet kunt afwachten totdat ze ermee begint.
Ik heb het niet tegen mijn moeder vertelt, omdat ik het inderdaad zoals een aantal anderen hier graag privé wilde houden. Mijn moeder had gelukkig ook nog andere dingen te doen, dus was ze er niet continu mee bezig. Maandverband lag er altijd al en dat kon ik zo pakken zonder te moeten vragen met 2 oudere zussen.
Ik heb het niet tegen mijn moeder vertelt, omdat ik het inderdaad zoals een aantal anderen hier graag privé wilde houden. Mijn moeder had gelukkig ook nog andere dingen te doen, dus was ze er niet continu mee bezig. Maandverband lag er altijd al en dat kon ik zo pakken zonder te moeten vragen met 2 oudere zussen.