Menstruatie dochter

Toen ik net ongesteld werd (vanaf 12 jaar) was nog niet zo bekend dat de pil zou helpen tegen ongesteldheidsklachten. Ik heb dus eerst 'n paar jaar die helse pijnen moeten doorstaan voordat ik eindelijk 't licht zag. Als ik 'n dochter had die ongesteld werd, zou ik d'r na de eerste ongesteldheid gelijk aan de pil doen als ze er last van had.



Eerlijk gezegd zit ik op dit moment ook met zware krampen me in allerlei bochten te wringen. Omdat ik 'n novasure behandeling heb laten doen (wegbranden baarmoeder slijmvlies) wilde ik 'ns kijken hoe 'n ongesteldheid zonder pil nu is. Helaas nog steeds niet te harden, dus ik ga de pil maar weer slikken en tevens overweeg ik om het kutding eruit te laten slopen. Groen licht van de gyn heb ik al, dus het is aan mij, als ik bereid ben 6 weken op te offeren aan de herstelperiode.



Juist door de ellende die ik al van die ongein heb gehad vind ik al die jubelfelicitatie knuffels en etentjes best wel ongepast. Je viert dat je voortaan om de paar weken strontziek zult zijn...

Die 6 weken herstel stellen niks voor. Het is echt niet zo dat je 6 weken tot niks in staat bent, integendeel, je mag niet ondanks dat je het misschien wel zou willen.

Ik heb maar flink gefietst en gewandeld die weken om iets te doen te hebben want stil zitten is niet mijn ding en toen ook niet

Tillen, stofzuigen, strekken en rekken zijn af te raden, verboden zelfs, de rest niet. De dag na ok stond ik gewoon onder de douche en liep meer dan ik in bed lag.

Nooit geen spijt van gehad Nien, echt helemaal niet.

De eerste keer ongesteld....



Ik was 12,5 en voorgelicht met boeken. De ene heette: 'waar komen babys vandaan en de andere idd iets van 'oei ik groei.' ( over de pubertijd.) Ik zal nooit vergeten dat vrijen werd omschreven als kietelen. Het was lekker, maar je kon het niet heel lang volhouden / niet altijd doen...



Ik werd 's nachts wakker van buikpijn en omdat ik dacht dat ik in mijn bed plastte want ik voelde iets lopen... Ik kon niet zelf uit bed om naar de wc te gaan ( handicap) dus ik moest mijn moeder sowieso roepen.



Ik kon ook niet bij de spullen maar met een oudere zus waren die gelukkig wel in huis. Mijn moeder reageerde ook zo van: 'Oh je bent nu echt een vrouw, blabla. Het was 03:00 's nachts, ik dacht echt: doe me een lol. Ik weet ook nog dat ik vroeg: mama, wanneer wen je aan die pijn? En mijn moeder zei: dat went nooit. Ik dacht nou, dat is lekker dan... Taart of cadeautje kreeg ik niet en dat vond ik ook niet erg. Ik vond die uitroep van mijn moeder al erg genoeg.



Ik heb het wel aan vriendinnen verteld, ik was in 'ons groepje ' de eerste. Ik was voor het eerst ongesteld met carnaval. Ik weet nog wel dat ik me heel rot voelde en totaal niet begreep waarom iedereen toch zo leuk en vrolijk deed, ik vond er geen bal aan. ( Heb er daarna ook nooit meer iets aan gevonden, maar dat ligt niet alleen aan ongesteld of niet haha.)



Ik heb wel een keer één keer een pil geslikt om een keer niet ongesteld te worden. Ik was 15, we gingen vier weken op vakantie ( rondtrekken) en ik ben nooit echt regelmatig geweest en het duurde ook altijd een week. Vanwege mijn handicap is het me nooit gelukt om zelf tampons in te brengen. En ik wilde graag kunnen zwemmen,



Het is bij één keer gebleven. Ik had last van bijwerkingen. Misselijk en huilen om niks. En ik werd alsnog ontzettend ongesteld in het vliegtuig, terug naar Nederland. Het vliegtuig waar ik niet naar de wc kon omdat ik niet zelf kan staan en met tweeen naar de wc was gewoon te smal. Ik ging kapot van de buikpijn, ik moest op het kussen van mijn rolstoel gaan zitten om niet door te lekken op de vliegtuigstoel. Toen we uit het vliegtuig gingen liep ik tussen de stoelen door naar de deur. Mijn moeder is achter me blijven lopen. En in de auto moest ik op kranten zitten om daar de bekleding van de stoelen niet vuil te maken. Echt, ik heb me nog nooit zo erg geschaamd.



Op mijn 18de ben ik echt aan de pil gegaan. Gewoon omdat er bij mij geen peil op te trekken was. Ik was het soms om de zes weken en dan weer om de 3. En mijn menstruatie duurde lang, dat is nu ook niet meer.



Mijn moeder is verpleegkundige en ik mocht van haar ook niet eerder aan de pil. Volgens haar was dat ongezond, vanwege hormonen en zo. Op mijn vijftiende is ze overstag gegaan omdat dat praktischer was op vakantie, maar echt voor herhaling vatbaar was dat dus niet.



Die puberdoos vind ik wel een mooi idee, maar een pilstrip erin doen zou ik ook niet doen.



Verder vind ik iets geven ( ringetje of uit eten) ook wel leuk maar ik denk ook dat het er aan ligt hoe de relatie met je dochter is en hoe zij erin staat. Een klein cadeautje had ik kunnnen waarderen als het tussen mij en mijn moeder bleef. Met de hele familie taart eten had van mij niet gehoeven. Dan had ik me alleen maar geschaamd.

Re_ske, wat gênant zo in dat vliegtuig! Dan voel je je echt smerig lijkt me.



Ik was echt blij dat de pil bestond. Wat een pijn. Mijn moeder had het ook gehad, dus die had alle begrip voor me. Nadat ik ben gestopt met de pil was ik gelijk regelmatig ongesteld en twee keer heel snel zwanger.

Ik werd ongesteld toen mijn ouders net waren gescheiden en ik nog een jaar bij mijn vader woonde. Heb mooi zelf maandverband gehaald en tampons.



Buurvrouw vond dat in het prullenbakje en heeft het tegen mijn vader verteld, die zich toen enorm ongemakkelijk voelde hahaha, best schattig!



Later mijn moeder gebeld, ze maakte natuurlijk wel even de cliché opmerking van 'ahhh nu ben je een vrouw!', maar vroeg daarna aan mij hoe ze hier verder op moest reageren. Vond het wel fijn dat ze dat vroeg, want hierdoor durfde ik zelf ook wat meer te vragen.



Heb haar toen verteld dat ik het fijn vond om te weten dat ik naar haar toe kon met vragen, maar dat er verder geen big deal van gemaakt moet worden.

Voorbereiden... Ach, ik wist dat het een keer zou gebeuren, ik was goed voorgelicht over alles door mijn ouders en mijn moeder had me allang verteld waar de spullen stonden en dat je er last van kón hebben, dus ik wist het wel. Maar ik weet wel dat ik in mijn slip keek en dacht dat ik een natte wind had gelaten; het duurde heel even voor ik doorhad wat er aan de hand was. Het was ook echt bruin zoals bij wel meer vrouwen.

Ik was verder ergens best wel trots dat ik nu een ''echte vrouw'' was, maar veel heisa werd er niet om gemaakt bij ons hoor. Hoeft toch ook niet?

quote:bosaapje schreef op 09 juli 2011 @ 23:08:

Die 6 weken herstel stellen niks voor. Het is echt niet zo dat je 6 weken tot niks in staat bent, integendeel, je mag niet ondanks dat je het misschien wel zou willen.

Ik heb maar flink gefietst en gewandeld die weken om iets te doen te hebben want stil zitten is niet mijn ding en toen ook niet

Tillen, stofzuigen, strekken en rekken zijn af te raden, verboden zelfs, de rest niet. De dag na ok stond ik gewoon onder de douche en liep meer dan ik in bed lag.

Nooit geen spijt van gehad Nien, echt helemaal niet.Ik denk dat als ik terug ben van vakantie de gyn maar weer 'ns op ga zoeken. Lijkt me heerlijk om er van verlost te zijn!

De pil kan wel een mooi geneesmiddel zijn voor vrouwen die echt last hebben van de menstruatie, maar ik weet ook dat ik ná de pil het gevoel kreeg echt mezelf weer te zijn. Ik wil dus liever dat mijn dochter zichzelf een beetje blijft, ipv nu al hormoonschommelingen af te zwakken met een pil. Zij heeft nu één dag last, daarna hoor ik haar er niet meer over.

@ elninjo : waarom slik je de pil niet door zonder stopweek?

Begrijp ik nou dt je je baarmoeder eruit wil laten halen?

Ik ben zelf (te) vroeg in de overgang gekomen en ik menstrueer al een tijd niet meer.

Ik moet eerlijk bekennen , dat is heel fijn en een van de grote voordelen van de overgang.

Maar er kleven ook echt wel nadelen aan , zo heb ik bijvoorbeeld botontkalking , en toen ik niet wist dat ik in de overgang zat dacht ik dat ik gek was geworden ; ik had een constante pms , maaaaaaaaanden lang , erg leuk voor mijn omgeving

Mijn zus heeft hormonale migraine, ze heeft een korte cycles en is zeker een week per 3 weken ongeveer de pineut.

Behalve de "normale" ongemakken ligt ze in het donker te liggen .

Zij kan bijv niet aan de pil , die hormonen veregeren de klachten alleen maar.

@ oriane, ik dacht al dat je op haar post doelde. het is jmmer dat ze me niet heeft geantwoord maar ik denk dat haar dochters ouder waren. ook gezien de inhoud van haar pakket. ik ben zelf heel open mbt seks etc maar geen haar op mijn hoofd die eraan heeft gedacht om condooms in het pakket voor mijn bijna 11 jarige te stoppen. laat staan de pil. misschien te voorbarig maar mijn conclusie was dat haar dochters onmogelijk zo jong ongesteld werden als de mijne.

quote:eefjewentelteefje schreef op 10 juli 2011 @ 10:56:

@ elninjo : waarom slik je de pil niet door zonder stopweek?

Begrijp ik nou dt je je baarmoeder eruit wil laten halen?

Ik slikte de pil altijd al door, maar m'n doorbraakbloeding kwam steeds sneller (eerst kon ik makkelijk 3 maanden doorslikken nu was 't bij 2 al prijs) Vandaar de Novasure om 't bloeden te beperken, maar de krampen zijn ondraaglijk zonder pil.

Met 'n baarmoederverwijdering kom je niet in de overgang, da's alleen als je je eierstokken laat weghalen. Ik denk er in elk geval serieus over na, want ik wil eigenlijk best van de pil af maar dan moet 't wel gedaan zijn met ongesteld worden.



Overigens ben ik met pil stabieler dan zonder pil, heb ik nu de afgelopen 2 maanden pilvrij weer 'ns kunnen merken. Mijn eigen hormonen zijn veel venijniger dan die in de pil.

Om je kind nu meteen een pilstrip te geven en condooms wanneer het voor het eerst ongesteld wordt... ik weet het niet hoor. Ik ben het met LilaLinda eens dat elk meisje tijd moet krijgen om haar lichaam en menstruatiecyclus te leren kennen. Maar ik kan naast helse pijnen nog wel een legitieme reden bedenken om aan de pil te gaan: acne! (vreselijk, vreslijk). Ik was zelf 15 toen ik de pil ging slikken (3,5 jaar nadat ik voor het eerst ongesteld werd) en het heeft een tijdje geduurd voordat ik mijzelf had aangeleerd de pil met regelmaat te slikken. Je dochter zal uiteindelijk toch een keer seksueel actief worden, dus het is goed om haar - mocht ze uiteindelijk toch aan de pil gaan - een tijdje te laten wennen aan het gebruik van dit middel.



Maar nu vraag ik mij af: is de eerste ongesteldheid nu ook het moment om jonge meisjes in te lichten over seks? Ik las op dit topic enkele reacties waarin 'het voorlichten aan de hand van een boekje' wordt vermeld, maar het feit dat veel vrouwen zich lijken/leken te schamen voor hun menstruatie (en lichaam) lijkt mij een indicatie dat er weinig aandacht is besteed aan de beleving van al die lichamelijke veranderingen door het meisje zelf. Ik heb zelf het gevoel dat ik, hoewel ik prima op de hoogte was van mijn fysieke conditie, op dat gebied totaal los ben gelaten. Feitelijke informatie over de veranderingen in je lichaam vindt ieder meisje (en ook elke jongen) tegenwoordig met gemak op het internet, maar de 'begeleiding' (hoe ga je met deze lichamelijke veranderingen om, hoe reageer je op toenaderingen van het andere geslacht) vind je daar niet. Ik denk dat iedere moeder hier aandacht aan zou moeten besteden!

quote:elninjoo schreef op 10 juli 2011 @ 11:29:

[...]



Ik slikte de pil altijd al door, maar m'n doorbraakbloeding kwam steeds sneller (eerst kon ik makkelijk 3 maanden doorslikken nu was 't bij 2 al prijs) Vandaar de Novasure om 't bloeden te beperken, maar de krampen zijn ondraaglijk zonder pil.

Met 'n baarmoederverwijdering kom je niet in de overgang, da's alleen als je je eierstokken laat weghalen. Ik denk er in elk geval serieus over na, want ik wil eigenlijk best van de pil af maar dan moet 't wel gedaan zijn met ongesteld worden.



Overigens ben ik met pil stabieler dan zonder pil, heb ik nu de afgelopen 2 maanden pilvrij weer 'ns kunnen merken. Mijn eigen hormonen zijn veel venijniger dan die in de pil.Ok , ik begrijp m, naar hoor.....

mbt sexuele voorlichting; daar ben ik spelenderwijs mee begonnen vanaf een jaar of 7. eerst aan de hand van haar vragen en later ging ik (als het onderwerp ernaar was) vragen stellen aan haar. later heb ik er ook een boekje bij gehaald. schoonfamilie verklaarde me voor gek maar ik heb het bewust gedaan om twee redenen. als eerstd wilde ik dat wat ze hoorde over sex /liefde van mij kwam. in onze normen, waarden en bewoordingen. leert ze het van de straat dan heb je een slag gemist. ik wilde dat voor zijn. de tweede reden is dat ik geloof dat door vroeg te praten over vrijen, je lijf etc een opening biedt voor open commincatie als ze puber zijn. het is dan immers normaal om hierover met je moeder te praten. Als je pas gaat praten over sexin hun puberteit ben ik bang dat je te laat bent en dat ze dan niet hierover willen praten omdat ze toch al alles weten.

@biggetje25: Ik denk dat je gelijk hebt dat je hier eerder mee moet beginnen. Als ik jouw verhaal zo lees, denk ik dat je het goed aan hebt gepakt. Mocht je dochter de behoefte voelen om met je te praten, dan weet ze in elk geval dat ze bij jou terecht kan/kon. Dat lijkt me voor jullie beiden een prettig idee

Ik kreeg de eerste keer ook chocolade en eigenlijk vond ik dat achteraf heel lief van mijn moeder. Zoveel moeder-dochter momentjes hadden we niet namelijk.



Maar ik had enorme hevige menstruaties en had regelmatig last van doorlekken. Achteraf had ik graag gehad dat ze me daar wat in kon begeleiden hoe daar mee om te gaan. Nu met anticonceptie is het veel beter te doen.

dank je wel. Nou moet ik wel eerlijk vermelden dat mijn moeder mij ook zo heeft opgevoed met duidelijke doelen: geen schaamte over eigen lijf & sexualiteit en ook niet onbelangerijk; er gebeurt niets met jou wat jij niet wilt! Eigenlijk kopieer ik mijn eigen sexuele opvoeding.

Alhoewel ik mijn moeder op bepaalde momenten in mijn puberteit graag had willen wurgen als ze weer eens wilde praten... Ik vermoed dat ik dit soort momenten ook ga hebben met mijn eigen puber. Mijn tactiek biedt geen garanties voor de toekomst maar voorlopig heeft het nog het gewenste resultaar.

Ik was 9 toen ik voor het eerst ongesteld werd, vreselijk vond ik het. We waren op vakantie en mijn zus had tegen mijn moeder gezegd dat ik steeds een vieze onderbroek had. Voelde me zo opgelaten!

Wist wat het was enzo maar vond het maar niks!

Mijn moeder gaf me maandverband en liet het verder met rust, dat vond ik wel fijn!

ik zie in de praktijk ook andere dingen van ongewenst zwanger wekelijks tot buikpijn in deze periode bij meisjes tot 17 jaar dagelijks.



Mijn meiden heb ik rond de 10e jaar al wat verteld/voorbereid over de ontwikkeling van hun lichaam.door folders en een ontwikkel boekje voor vrouwen.



Mijn meiden waren rond de 11,12,12 en 13 jaar.

Ik ben van mening dat je eerste ongesteldheid niet alleen een teken van volwassen worden is, maar ook voor verantwoordelijkheid nemen met het risico wat je mee kan nemen.Door de pil te geven doorbreek je een taboe voor die meiden.

Verder lezen ze in boekjes over condooms en hoe je ze moet gebruiken. Tja nu kunnen ze oefen op een banaan in alle rust.

Je bereid ze rustig voor op iets wat kan gebeuren.

Daarbij geeft het lichaam aan, dat je ontwikkeld tot vrouw.

Verder komt huid verzorging er ook bij met een vette huid.

Daarbij hoe ga je met puistjes om en hoe te behandelen.

Je borsten van tijd tot tijd eens voelen op rare bulten.

En hoe ga je om met roken wiet en alcoholische drank/tampon.

Jaja leest het goed tampon.

Een ander leuk onderwerp is de string en periode slips.



Dan komt er meer bij kijken dan maandverband en tampons in mijn ogen.En we leven in 2011 dus kijk vooruit en google eens wat er vet gaaf/cool is bij meiden van 11 tot 15 jaar en je zult versteld staan.Beperk je niet op ongesteld worden van je dochter.

Kijk in de praktijk. Want ieder dochter is zo braaf en doet mijn meid niet.

Ik werd ongesteld toen ik 15 was. En die dag gingen we met de familie op vakantie naar noordwijk.



Die dag ben ik met mijn moeder een groot verwenpakket gaan kopen. En dan kon ik als ik geen zin had om mee naar het strand te gaan. Boekjes lezen, maskertjes nemen etc etc.

Ik vond dat toen wel heel bijzonder



Oriane, ik zou ook niet meteen met de pil gaan gooien. Ik kreeg hem op mijn zeventiende omdat mijn menstruatie zo onregelmatig was dat ik niets kon plannen.

@ Gisella, Ik ben het met je eens. Ons doel is denk ik hetzelfde, methode lijkt op elkaar alleen doe ik het wat gefaseerder.

Persoonlijk ging het mij te ver om mijn bijna 11 jarige een condoom of de pil te geven in haar "puberdoos".

Dat is ieder voor zich om hun situatie te beoordelen.



Wat is het verschil tussen lezen in een boekje over condooms of te geven. Door open te wezen doorbreek je een taboe voor die meiden.Daarbij neemt het de schaamte bij hun weg om die dingen te gaan kopen.

Het zelfde is het met de pil. Dat wil niet zeggen dat de meiden op hun 11e al aan de pil ging.

Soms eens 4a5 weken om de menstruatie uit stellen 1x in het jaar tot hun 16e ongeveer.En je praat dan een stuk makkelijker en hoort waar ze mee bezig zijn.

Mijn meiden gingen rond de 16e jaar pas aan het mirena spiraaltje en de nuvaring .Dus geen pil. Zo kan het ook nog lopen.

Mijn moeder ging er ook heel lief mee om, ze wees me hoe je een maandverbandje moest inplakken en waar het lag. Dé dag fluisterde ik in haar oor dat ik ongesteld was geworden, werd toen meteen geknuffeld en gefeliciteerd. Ik denk omdat je dan goed functioneerd of zo. Vond alleen dat ze het wat te blij mijn vader vertelde, daar schaamde ik me dan weer voor.



Mams heeft me daarna pas verteld hoe ziek zij altijd werd van d'r menstruatie. Heb ik dus ook...



Ik was trouwens de eerste in mijn klas, leuk hoor . Je gaat niet vertellen dat je niet kan zwemmen met schoolkamp omdat je ongesteld bent. Gelukkig was er een lieve juffrouw die er met me over praatte en bij me bleef zitten.

Ik heb slechte herinneringen aan mijn ongesteld worden. Mijn moeder was een raar raar mens. Ze geloofde me niet toen ik het zei, ze wilde het zien. Jezus wat voelde ik me ongelukkig. Ze had alleen maar kraammatrassen, die op school lastig te verbergen waren. Always vond ze onzin, dus ik moest altijd mijn hele boekentas de wc inslepen en tijdens de les zorgen dat niemand in mijn tas kon kijken.



Achteraf bleek die eerste ongesteldheid niet eens mijn eerste te zijn geweest, maar dat had ik toen nog niet zo door. Mijn moeder ook niet, die gaf me alleen maar op mijn donder dat mijn ondergoed zo vies was (en weigerde ze voortaan te wassen). Nee dat was geen picknick.