Relaties
alle pijlers
Ik heb verdriet
vrijdag 15 juli 2011 om 13:36
Ik moet iets van me af schrijven en heb feedback van jullie nodig...
Ik probeer de situatie kort te omschrijven. Vriend en ik zijn inmiddels 11,5 jaar samen. In 2008 eerste kindje gekregen. Op eerste gezicht prima gezond maar heeft na half jaar toch extra medische hulp nodig. Dat is nu (hij is 3 jaar) prima onder controle maar zorg blijft er dagelijks iets meer dan een "normaal kindje". Tweede kindje geboren in 2009. Prima gezond een blij kind.
In 2010 waren vriend en ik 10 jaar samen. Ik heb hem toen in een zeer romantische zetting ten huwelijk gevraagd. Zijn antwoord was nee. Hij heeft niks met het huwelijk en wil dit dan ook niet ondanks hij veel van mij houdt. Dit was 1 droom die voor mij in duigen viel, maar accepteer zijn mening en gevoelens ook. Heb er alleen tot op de dag van vandaag wel verdrietige momenten over.
Tot een paar maanden geleden heb ik zeer sterke gevoelens voor een 3e kindje. Ben er best emotioneel over in de zin van dat ik het écht graag zou willen. Heb alle voors en tegen al tegen elkaar afgewogen.
Ik heb mijn gevoelens naar mijn vriend uitgesproken en na een aantal gesprekken (eigenlijk direct al) was het zeer duidelijk dat hij geen 3e kindje meer wil. Hij zou het aan de ene kant heel leuk vinden maar of het verstandig is dat weet hij niet en hij vind 2 mooi genoeg.
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen. Het zijn 2 grote beslissingen die je samen moet nemen dat weet ik... alleen dat het antwoord 2x nee is van zijn kant is wel heel erg slikken...
Ik voel me heel vervelend hierover en weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vind het lastig te accepteren...
Ik probeer de situatie kort te omschrijven. Vriend en ik zijn inmiddels 11,5 jaar samen. In 2008 eerste kindje gekregen. Op eerste gezicht prima gezond maar heeft na half jaar toch extra medische hulp nodig. Dat is nu (hij is 3 jaar) prima onder controle maar zorg blijft er dagelijks iets meer dan een "normaal kindje". Tweede kindje geboren in 2009. Prima gezond een blij kind.
In 2010 waren vriend en ik 10 jaar samen. Ik heb hem toen in een zeer romantische zetting ten huwelijk gevraagd. Zijn antwoord was nee. Hij heeft niks met het huwelijk en wil dit dan ook niet ondanks hij veel van mij houdt. Dit was 1 droom die voor mij in duigen viel, maar accepteer zijn mening en gevoelens ook. Heb er alleen tot op de dag van vandaag wel verdrietige momenten over.
Tot een paar maanden geleden heb ik zeer sterke gevoelens voor een 3e kindje. Ben er best emotioneel over in de zin van dat ik het écht graag zou willen. Heb alle voors en tegen al tegen elkaar afgewogen.
Ik heb mijn gevoelens naar mijn vriend uitgesproken en na een aantal gesprekken (eigenlijk direct al) was het zeer duidelijk dat hij geen 3e kindje meer wil. Hij zou het aan de ene kant heel leuk vinden maar of het verstandig is dat weet hij niet en hij vind 2 mooi genoeg.
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen. Het zijn 2 grote beslissingen die je samen moet nemen dat weet ik... alleen dat het antwoord 2x nee is van zijn kant is wel heel erg slikken...
Ik voel me heel vervelend hierover en weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vind het lastig te accepteren...
vrijdag 15 juli 2011 om 13:45
vrijdag 15 juli 2011 om 13:47
Vind het geen zaken waarbij je partner zomaar overstag zou moeten gaan. En bij je 2e punt is zelfs geen compromis mogelijk.
Zou je tevreden zijn met het getrouwd zijn an sich of wil je ook 'n kapitaal uitgeven aan 'n hoop huwelijkspoespas?
Als ik jouw vriend was zou ik je je trouwpapiertje wel geven, dat maakt toch weinig verschil met 'n gewoon samenlevingscontract. Maar nog 'n extra kind terwijl je er al 2 hebt waarvan eentje met problemen? Kan me voorstellen dat ie daar niet meer aan wil. Dit is al duur en druk genoeg. Misschien kunnen jullie wat meer investeren in jullie eigen relatie en dingen samen met z'n 2 ondernemen ipv dure acties zoals 'n huwelijk (voegt in principe niks toe) of 'n extra kind (nog meer drukte, kosten en minder tijd voor qualitytime met elkaar en geen garantie dat 'n volgende kind geen zorgenkindje wordt wat nog meer stress met zich meebrengt en 'n wissel op het hele gezin trekt)
Zou je tevreden zijn met het getrouwd zijn an sich of wil je ook 'n kapitaal uitgeven aan 'n hoop huwelijkspoespas?
Als ik jouw vriend was zou ik je je trouwpapiertje wel geven, dat maakt toch weinig verschil met 'n gewoon samenlevingscontract. Maar nog 'n extra kind terwijl je er al 2 hebt waarvan eentje met problemen? Kan me voorstellen dat ie daar niet meer aan wil. Dit is al duur en druk genoeg. Misschien kunnen jullie wat meer investeren in jullie eigen relatie en dingen samen met z'n 2 ondernemen ipv dure acties zoals 'n huwelijk (voegt in principe niks toe) of 'n extra kind (nog meer drukte, kosten en minder tijd voor qualitytime met elkaar en geen garantie dat 'n volgende kind geen zorgenkindje wordt wat nog meer stress met zich meebrengt en 'n wissel op het hele gezin trekt)
vrijdag 15 juli 2011 om 13:48
vrijdag 15 juli 2011 om 13:51
Kijk naar de dingen je wel samen hebt.Menig huwelijk duurt geen 10 jaar,jouw relatie wel TROTS OP ZIJN.Sommige mensen willen heel graag kinderen,maar kunnen deze niet krijgen,jullie hebben twee gezonde kinderenHEEL BLIJ MEE ZIJN.Kijk meer naar de goede dingen,dan naar de dingen die niet kunnen/die hij niet wil.Als je vriend van jou en de kinderen heel veel houdt is dat toch het belangrijkste?!
vrijdag 15 juli 2011 om 13:53
tja, dat huwelijksaanzoek...Ik neem aan dat jullie alles hebben geregeld met het oog op de kinderen, dus juridisch zou een huwleijk weinig toevoegen. Snap wel dat het bot overkomt als je vriend zoiets romantisch als een huwelijksaanzoek weigert, maar ik zou daar niet zwaar aan tillen.
En een derde kindje, ik snap je vriend heel goed. Wij hebben ook een zorgenkindje en een 'gewone'.
Toen we voor de keuze van nr 3 stonden, hebben we het niet gedaan. Juist vanwege de extra zorg die de een al vraagt. En we weten niet hoe die zorg zich in de toekomst gaat ontwikkelen (meer, minder, zwaarder). Tenslotte is er een gerede kans aanwezig dat nr 3 dezelfde aandoening als nr 1 zou hebben. En daar hebben we gewoon geen zin in en geen energie voor.
Na ons gezamelijk nee heeft mijn man zich laten steriliseren.
En een derde kindje, ik snap je vriend heel goed. Wij hebben ook een zorgenkindje en een 'gewone'.
Toen we voor de keuze van nr 3 stonden, hebben we het niet gedaan. Juist vanwege de extra zorg die de een al vraagt. En we weten niet hoe die zorg zich in de toekomst gaat ontwikkelen (meer, minder, zwaarder). Tenslotte is er een gerede kans aanwezig dat nr 3 dezelfde aandoening als nr 1 zou hebben. En daar hebben we gewoon geen zin in en geen energie voor.
Na ons gezamelijk nee heeft mijn man zich laten steriliseren.
vrijdag 15 juli 2011 om 13:54
In mijn verhaal hierboven vertel ik dat ik accepteer dat hij niet wil trouwen. Het gaat me zeker niet om een groot huwelijk met alle bijbehorende poespas. Ik had het wel leuk gevonden om met hem te trouwen. Maar zoals ik in mijn eerste verhaal schrijf accepteer ik zijn gevoelens alleen dat ik er soms nog wel eens verdrietig over ben dat hij het niet wil... ik dwing hem nergens tot...
Ik wilde alleen jullie feedback. In ieder geval bedankt. Ik zal er zelf wel te moeilijk in staan...
Ik wilde alleen jullie feedback. In ieder geval bedankt. Ik zal er zelf wel te moeilijk in staan...
vrijdag 15 juli 2011 om 13:54
vrijdag 15 juli 2011 om 13:54
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 15 juli 2011 @ 13:45:
Misschien bot, maar als het over dat huwelijksaanzoek gaat vind ik dat je je een beetje aanstelt. Hij geeft aan ook zonder huwelijk voor altijd voor je te willen gaan, dus het gaat je feitelijk om het feestje, dat een grote droom noemen vind ik nogal wat.
Beetje kort door de bocht, als het je droom is om in een mooie jurk, op een romantische plek met al de mensen die je liefthebt te gaan trouwen, dan is dat meer dan alleen maar een feestje. Bungy jumpen is ander ook niks anders dan een sprong maken en om een eigen bedriff te openen is dan zeker alleen maar een baan....
TO, misschien heeft het voor hem tijd nodig om aan een derde te wennen. Je geeft aan dat hij het opzich wel wil, maar dat het hem niet verstandig lijkt. Misschien is het goed om van elkaar duidelijk te hebben wat de voors en tegens zijn. Misschiejn kun je afspreken om er over een paar maanden weer over te praten.
Misschien bot, maar als het over dat huwelijksaanzoek gaat vind ik dat je je een beetje aanstelt. Hij geeft aan ook zonder huwelijk voor altijd voor je te willen gaan, dus het gaat je feitelijk om het feestje, dat een grote droom noemen vind ik nogal wat.
Beetje kort door de bocht, als het je droom is om in een mooie jurk, op een romantische plek met al de mensen die je liefthebt te gaan trouwen, dan is dat meer dan alleen maar een feestje. Bungy jumpen is ander ook niks anders dan een sprong maken en om een eigen bedriff te openen is dan zeker alleen maar een baan....
TO, misschien heeft het voor hem tijd nodig om aan een derde te wennen. Je geeft aan dat hij het opzich wel wil, maar dat het hem niet verstandig lijkt. Misschien is het goed om van elkaar duidelijk te hebben wat de voors en tegens zijn. Misschiejn kun je afspreken om er over een paar maanden weer over te praten.
vrijdag 15 juli 2011 om 13:54
Nou ik kan me best voorstellen dat je het er emotioneel moeilijk mee hebt. Je word nu tot 2 keer gevraagd jouw toekomst beeld aan te passen (geen huwelijk, geen derde kindje), terwijl hij niks hoeft aan te passen (zijn goed recht natuurlijk). Maar ik kan me er best bij voorstellen dat je dat moeilijk vind, alleen verlies niet uit het oog wat je nu al hebt.
vrijdag 15 juli 2011 om 13:55
In aanmerking genomen dat je oudste kindje wat meer zorg nodig heeft is het misschien niet verstandig om nog een derde kindje te krijgen. Wat trouwen betreft; als je alle zaken op papier hebt, samenlevingsovereenkomst, voogdij, nalatenschap heeft trouwen eigenlijk geen nut, behalve een feestje misschien.
verba volant, scripta manent.
vrijdag 15 juli 2011 om 13:57
quote:Annie.Ooi schreef op 15 juli 2011 @ 13:54:
[...]
Beetje kort door de bocht, als het je droom is om in een mooie jurk, op een romantische plek met al de mensen die je liefthebt te gaan trouwen, dan is dat meer dan alleen maar een feestje. Bungy jumpen is ander ook niks anders dan een sprong maken en om een eigen bedriff te openen is dan zeker alleen maar een baan....
Nou, qua huwelijk kun je dan toch een compromis maken? Geen echt huwelijk, maar een mooi feest in gala (vanwege je 12,5-jarig samenzijn ofzo) en dat je dan als hoogtepunt elkaar een soort huwelijksbeloften doet. Hetzelfde effect, stukken goedkoper.
[...]
Beetje kort door de bocht, als het je droom is om in een mooie jurk, op een romantische plek met al de mensen die je liefthebt te gaan trouwen, dan is dat meer dan alleen maar een feestje. Bungy jumpen is ander ook niks anders dan een sprong maken en om een eigen bedriff te openen is dan zeker alleen maar een baan....
Nou, qua huwelijk kun je dan toch een compromis maken? Geen echt huwelijk, maar een mooi feest in gala (vanwege je 12,5-jarig samenzijn ofzo) en dat je dan als hoogtepunt elkaar een soort huwelijksbeloften doet. Hetzelfde effect, stukken goedkoper.
vrijdag 15 juli 2011 om 13:57
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 13:36:
Ik moet iets van me af schrijven en heb feedback van jullie nodig...
...
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen. Het zijn 2 grote beslissingen die je samen moet nemen dat weet ik... alleen dat het antwoord 2x nee is van zijn kant is wel heel erg slikken...
Ik voel me heel vervelend hierover en weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vind het lastig te accepteren...Dat hij 'nee' heeft gezegd tegen je huwelijksaanzoek maakt natuurlijk niet dat hij daarna niet nog een keer 'nee' mag zeggen op weer zo'n grote beslissing.
Ik moet iets van me af schrijven en heb feedback van jullie nodig...
...
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen. Het zijn 2 grote beslissingen die je samen moet nemen dat weet ik... alleen dat het antwoord 2x nee is van zijn kant is wel heel erg slikken...
Ik voel me heel vervelend hierover en weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vind het lastig te accepteren...Dat hij 'nee' heeft gezegd tegen je huwelijksaanzoek maakt natuurlijk niet dat hij daarna niet nog een keer 'nee' mag zeggen op weer zo'n grote beslissing.
vrijdag 15 juli 2011 om 13:57
Ik snap wel dat je een beetje teleurgesteld bent TO. Zeker zijn nee-woord lijkt me, ondanks dat je weet dat hij van je houdt, een soort van afwijzing. Het is goed dat je zijn mening respecteert, andersom zou hij ook de jouwe kunnen respecteren als het zo veel voor je betekent.
Niet verdrietig zijn hoor, geniet van wat je wel hebt.
Niet verdrietig zijn hoor, geniet van wat je wel hebt.
vrijdag 15 juli 2011 om 13:57
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 15 juli 2011 @ 13:45:
Misschien bot, maar als het over dat huwelijksaanzoek gaat vind ik dat je je een beetje aanstelt. Hij geeft aan ook zonder huwelijk voor altijd voor je te willen gaan, dus het gaat je feitelijk om het feestje, dat een grote droom noemen vind ik nogal wat.
Het huwelijk is voor mij ook een enorme droom. En ja, dan heb ik het over het grote feest, het openlijk verklaren van de liefde etc. Heel oppervlakkig misschien, maar wel mijn droom. Dus ik snap TO's verdriet wel. Ook het verlangen naar een 3e kindje vind ik iets natuurlijks..
Wel vind ik dat je meer naar je zegeningen moet kijken TO. Velen zouden zeer gelukkig zijn met wat jij allemaal hebt. Probeer elke keer dat je verdriet de kop op steekt, te denken aan wat je wel hebt. En wat iemand anders al zei, niet alle huwelijken duren 11.5 jaar!
Misschien bot, maar als het over dat huwelijksaanzoek gaat vind ik dat je je een beetje aanstelt. Hij geeft aan ook zonder huwelijk voor altijd voor je te willen gaan, dus het gaat je feitelijk om het feestje, dat een grote droom noemen vind ik nogal wat.
Het huwelijk is voor mij ook een enorme droom. En ja, dan heb ik het over het grote feest, het openlijk verklaren van de liefde etc. Heel oppervlakkig misschien, maar wel mijn droom. Dus ik snap TO's verdriet wel. Ook het verlangen naar een 3e kindje vind ik iets natuurlijks..
Wel vind ik dat je meer naar je zegeningen moet kijken TO. Velen zouden zeer gelukkig zijn met wat jij allemaal hebt. Probeer elke keer dat je verdriet de kop op steekt, te denken aan wat je wel hebt. En wat iemand anders al zei, niet alle huwelijken duren 11.5 jaar!
vrijdag 15 juli 2011 om 13:57
Starshine; ik heb vriend gevraagd zich dan te willen laten steriliseren maar dit wil hij ook niet...
Snap jullie beslissing goed, dit heb ik ook met mezelf besproken en ook met vriend. Of we nog voldoende energie hebben voor een derde + eventuele mogelijke extra zorg... moeilijk voor mij, ik zou het wel kunnen en vriend niet. Snap zijn afweging wel heel goed.
Snap jullie beslissing goed, dit heb ik ook met mezelf besproken en ook met vriend. Of we nog voldoende energie hebben voor een derde + eventuele mogelijke extra zorg... moeilijk voor mij, ik zou het wel kunnen en vriend niet. Snap zijn afweging wel heel goed.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:01
quote:Mainecoon79 schreef op 15 juli 2011 @ 13:54:
Nou ik kan me best voorstellen dat je het er emotioneel moeilijk mee hebt. Je word nu tot 2 keer gevraagd jouw toekomst beeld aan te passen (geen huwelijk, geen derde kindje), terwijl hij niks hoeft aan te passen (zijn goed recht natuurlijk). Maar ik kan me er best bij voorstellen dat je dat moeilijk vind, alleen verlies niet uit het oog wat je nu al hebt.
Ik zei toch ook dat ik een botte opmerking maakte.
Van dat trouwen had je toch al lang kunnen weten? Ik weet dat mijn vriend trouwen totaal niet belangrijk vind en ik weet ook dat hij weet dat het mij een hele mooie kers op de taart lijkt. Of we wel of niet gaan trouwen weet ik dus niet. Ik vraag me dus af of je dit niet gewoon al had kunenn weten.
En die toekomstdroom van het derde kind, hoe lang denk je dan na over zo iets (blijkbaar zo lang dat het meer dan een idee is) voor je het met je vriend gaat bespreken. Volgens mij had je dit dus gewoon eerder moet bespreken.
Ik zeg niet dat TO niet verdrietig mag zijn, maar ik denk ook dat ze zich moet realiseren dat het haar eigen verwachtingen waren die heel erg hoog gespannen waren en waar niet aan voldaan kon worden.
Nou ik kan me best voorstellen dat je het er emotioneel moeilijk mee hebt. Je word nu tot 2 keer gevraagd jouw toekomst beeld aan te passen (geen huwelijk, geen derde kindje), terwijl hij niks hoeft aan te passen (zijn goed recht natuurlijk). Maar ik kan me er best bij voorstellen dat je dat moeilijk vind, alleen verlies niet uit het oog wat je nu al hebt.
Ik zei toch ook dat ik een botte opmerking maakte.
Van dat trouwen had je toch al lang kunnen weten? Ik weet dat mijn vriend trouwen totaal niet belangrijk vind en ik weet ook dat hij weet dat het mij een hele mooie kers op de taart lijkt. Of we wel of niet gaan trouwen weet ik dus niet. Ik vraag me dus af of je dit niet gewoon al had kunenn weten.
En die toekomstdroom van het derde kind, hoe lang denk je dan na over zo iets (blijkbaar zo lang dat het meer dan een idee is) voor je het met je vriend gaat bespreken. Volgens mij had je dit dus gewoon eerder moet bespreken.
Ik zeg niet dat TO niet verdrietig mag zijn, maar ik denk ook dat ze zich moet realiseren dat het haar eigen verwachtingen waren die heel erg hoog gespannen waren en waar niet aan voldaan kon worden.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:02
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 13:36:
Ik heb mijn gevoelens naar mijn vriend uitgesproken en na een aantal gesprekken (eigenlijk direct al) was het zeer duidelijk dat hij geen 3e kindje meer wil. Hij zou het aan de ene kant heel leuk vinden maar of het verstandig is dat weet hij niet en hij vind 2 mooi genoeg.
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen.
Ik vind dit laatste eerlijk gezegd nogal ver gaan. Moeten dan perse alle dromen/ wensen die iemand heeft uitkomen? En als dit niet gebeurt, omdat de ander er anders over denkt, dan heb je verdriet?
Misschien kun je het wat beter relativeren als je bedenkt dat er veel vrouwen zijn die helemaal geen kinderen kunnen krijgen, dat vind ik echt heel verdrietig. Een ideaalplaatje wat niet helemaal ingevuld wordt, dat is in mijn ogen een heel ander verhaal...
Ik heb mijn gevoelens naar mijn vriend uitgesproken en na een aantal gesprekken (eigenlijk direct al) was het zeer duidelijk dat hij geen 3e kindje meer wil. Hij zou het aan de ene kant heel leuk vinden maar of het verstandig is dat weet hij niet en hij vind 2 mooi genoeg.
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen.
Ik vind dit laatste eerlijk gezegd nogal ver gaan. Moeten dan perse alle dromen/ wensen die iemand heeft uitkomen? En als dit niet gebeurt, omdat de ander er anders over denkt, dan heb je verdriet?
Misschien kun je het wat beter relativeren als je bedenkt dat er veel vrouwen zijn die helemaal geen kinderen kunnen krijgen, dat vind ik echt heel verdrietig. Een ideaalplaatje wat niet helemaal ingevuld wordt, dat is in mijn ogen een heel ander verhaal...
vrijdag 15 juli 2011 om 14:02
quote:Mainecoon79 schreef op 15 juli 2011 @ 13:57:
En een huwelijk kan emotioneel gezien meer zijn dan een jurkje en een feestje voor iemand, dat vind ik echt een beetje kort door de bocht.
Goed, maar als de partner hier niks mee heeft en het afschuwelijk vindt houdt het gewoon op.
Wat meer mensen al zeiden: kijk naar wat je wél hebt.
En een huwelijk kan emotioneel gezien meer zijn dan een jurkje en een feestje voor iemand, dat vind ik echt een beetje kort door de bocht.
Goed, maar als de partner hier niks mee heeft en het afschuwelijk vindt houdt het gewoon op.
Wat meer mensen al zeiden: kijk naar wat je wél hebt.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:02
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 13:54:
In mijn verhaal hierboven vertel ik dat ik accepteer dat hij niet wil trouwen. Het gaat me zeker niet om een groot huwelijk met alle bijbehorende poespas. Ik had het wel leuk gevonden om met hem te trouwen. Maar zoals ik in mijn eerste verhaal schrijf accepteer ik zijn gevoelens alleen dat ik er soms nog wel eens verdrietig over ben dat hij het niet wil... ik dwing hem nergens tot...
Ik wilde alleen jullie feedback. In ieder geval bedankt. Ik zal er zelf wel te moeilijk in staan...
Wat betreft trouwen vind ik dat je je aan de ene kant een beetje aanstelt over 'je grote droom'. Aan de andere kant, ik ben getrouwd om mijn vriend een plezier te doen. Dat we daarna een groot feest hadden, deed hij om mij een plezier te doen, dus het mes sneed aan twee kanten Welke 'grote droom' ben je precies kwijt door níet te trouwen? Misschien zijn er aspecten waar je vriend wel warm voor loopt.
Wat betreft een derde kindje, dat vind ik een heel ander verhaal. Dat is moeilijk voor jou, als je vriend dat niet meer wil, maar zoals anderen al zeggen, dat kun je niet voor een ander tóch doen. En mischien dat bij een derde kindje een droom van je vriend wel aan diggelen zou gaan. Ik denk dat je er over moet blijven praten, om er samen mee om te gaan, maar je zult je er denk ik ook bij neer moeten leggen dat die derde er dus niet komt.
In mijn verhaal hierboven vertel ik dat ik accepteer dat hij niet wil trouwen. Het gaat me zeker niet om een groot huwelijk met alle bijbehorende poespas. Ik had het wel leuk gevonden om met hem te trouwen. Maar zoals ik in mijn eerste verhaal schrijf accepteer ik zijn gevoelens alleen dat ik er soms nog wel eens verdrietig over ben dat hij het niet wil... ik dwing hem nergens tot...
Ik wilde alleen jullie feedback. In ieder geval bedankt. Ik zal er zelf wel te moeilijk in staan...
Wat betreft trouwen vind ik dat je je aan de ene kant een beetje aanstelt over 'je grote droom'. Aan de andere kant, ik ben getrouwd om mijn vriend een plezier te doen. Dat we daarna een groot feest hadden, deed hij om mij een plezier te doen, dus het mes sneed aan twee kanten Welke 'grote droom' ben je precies kwijt door níet te trouwen? Misschien zijn er aspecten waar je vriend wel warm voor loopt.
Wat betreft een derde kindje, dat vind ik een heel ander verhaal. Dat is moeilijk voor jou, als je vriend dat niet meer wil, maar zoals anderen al zeggen, dat kun je niet voor een ander tóch doen. En mischien dat bij een derde kindje een droom van je vriend wel aan diggelen zou gaan. Ik denk dat je er over moet blijven praten, om er samen mee om te gaan, maar je zult je er denk ik ook bij neer moeten leggen dat die derde er dus niet komt.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:04
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 13:57:
Starshine; ik heb vriend gevraagd zich dan te willen laten steriliseren maar dit wil hij ook niet...
Snap jullie beslissing goed, dit heb ik ook met mezelf besproken en ook met vriend. Of we nog voldoende energie hebben voor een derde + eventuele mogelijke extra zorg... moeilijk voor mij, ik zou het wel kunnen en vriend niet. Snap zijn afweging wel heel goed.
maar dat hij zich niet wil laten helpen is toch ook zijn goed recht? Bij ons wilde mijn man het zelf, onder het mom 'jij hebt altijd de pil geslikt en twee kinderen gekregen, nu is het mijn beurt' (stelt niks voor met mijn inspanningen maar goed ).
Andersom had ik het ook niet gewild, ik wil me niet laten steriliseren. Geen echt goede reden voor hoor, het is een gevoel...dat ik dan minder vrouw ben (ja slaat nergens op, weet ik).
Als hij de ingreep ook niet had gewild, was ik aan de pil of spiraal gebleven.
Je zegt dat jij wel de energie voor eventueel extra zorg hebt, maar hij niet. Maar ja, in een gezin is het nooit zo dat er maar 1 voor een kind zorgt, hij zou er hoe dan ook mee te maken hebben.
Starshine; ik heb vriend gevraagd zich dan te willen laten steriliseren maar dit wil hij ook niet...
Snap jullie beslissing goed, dit heb ik ook met mezelf besproken en ook met vriend. Of we nog voldoende energie hebben voor een derde + eventuele mogelijke extra zorg... moeilijk voor mij, ik zou het wel kunnen en vriend niet. Snap zijn afweging wel heel goed.
maar dat hij zich niet wil laten helpen is toch ook zijn goed recht? Bij ons wilde mijn man het zelf, onder het mom 'jij hebt altijd de pil geslikt en twee kinderen gekregen, nu is het mijn beurt' (stelt niks voor met mijn inspanningen maar goed ).
Andersom had ik het ook niet gewild, ik wil me niet laten steriliseren. Geen echt goede reden voor hoor, het is een gevoel...dat ik dan minder vrouw ben (ja slaat nergens op, weet ik).
Als hij de ingreep ook niet had gewild, was ik aan de pil of spiraal gebleven.
Je zegt dat jij wel de energie voor eventueel extra zorg hebt, maar hij niet. Maar ja, in een gezin is het nooit zo dat er maar 1 voor een kind zorgt, hij zou er hoe dan ook mee te maken hebben.
