Relaties
alle pijlers
Ik heb verdriet
vrijdag 15 juli 2011 om 13:36
Ik moet iets van me af schrijven en heb feedback van jullie nodig...
Ik probeer de situatie kort te omschrijven. Vriend en ik zijn inmiddels 11,5 jaar samen. In 2008 eerste kindje gekregen. Op eerste gezicht prima gezond maar heeft na half jaar toch extra medische hulp nodig. Dat is nu (hij is 3 jaar) prima onder controle maar zorg blijft er dagelijks iets meer dan een "normaal kindje". Tweede kindje geboren in 2009. Prima gezond een blij kind.
In 2010 waren vriend en ik 10 jaar samen. Ik heb hem toen in een zeer romantische zetting ten huwelijk gevraagd. Zijn antwoord was nee. Hij heeft niks met het huwelijk en wil dit dan ook niet ondanks hij veel van mij houdt. Dit was 1 droom die voor mij in duigen viel, maar accepteer zijn mening en gevoelens ook. Heb er alleen tot op de dag van vandaag wel verdrietige momenten over.
Tot een paar maanden geleden heb ik zeer sterke gevoelens voor een 3e kindje. Ben er best emotioneel over in de zin van dat ik het écht graag zou willen. Heb alle voors en tegen al tegen elkaar afgewogen.
Ik heb mijn gevoelens naar mijn vriend uitgesproken en na een aantal gesprekken (eigenlijk direct al) was het zeer duidelijk dat hij geen 3e kindje meer wil. Hij zou het aan de ene kant heel leuk vinden maar of het verstandig is dat weet hij niet en hij vind 2 mooi genoeg.
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen. Het zijn 2 grote beslissingen die je samen moet nemen dat weet ik... alleen dat het antwoord 2x nee is van zijn kant is wel heel erg slikken...
Ik voel me heel vervelend hierover en weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vind het lastig te accepteren...
Ik probeer de situatie kort te omschrijven. Vriend en ik zijn inmiddels 11,5 jaar samen. In 2008 eerste kindje gekregen. Op eerste gezicht prima gezond maar heeft na half jaar toch extra medische hulp nodig. Dat is nu (hij is 3 jaar) prima onder controle maar zorg blijft er dagelijks iets meer dan een "normaal kindje". Tweede kindje geboren in 2009. Prima gezond een blij kind.
In 2010 waren vriend en ik 10 jaar samen. Ik heb hem toen in een zeer romantische zetting ten huwelijk gevraagd. Zijn antwoord was nee. Hij heeft niks met het huwelijk en wil dit dan ook niet ondanks hij veel van mij houdt. Dit was 1 droom die voor mij in duigen viel, maar accepteer zijn mening en gevoelens ook. Heb er alleen tot op de dag van vandaag wel verdrietige momenten over.
Tot een paar maanden geleden heb ik zeer sterke gevoelens voor een 3e kindje. Ben er best emotioneel over in de zin van dat ik het écht graag zou willen. Heb alle voors en tegen al tegen elkaar afgewogen.
Ik heb mijn gevoelens naar mijn vriend uitgesproken en na een aantal gesprekken (eigenlijk direct al) was het zeer duidelijk dat hij geen 3e kindje meer wil. Hij zou het aan de ene kant heel leuk vinden maar of het verstandig is dat weet hij niet en hij vind 2 mooi genoeg.
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen. Het zijn 2 grote beslissingen die je samen moet nemen dat weet ik... alleen dat het antwoord 2x nee is van zijn kant is wel heel erg slikken...
Ik voel me heel vervelend hierover en weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vind het lastig te accepteren...
vrijdag 15 juli 2011 om 14:04
quote:Chatterly schreef op 15 juli 2011 @ 13:57:
Ik snap wel dat je een beetje teleurgesteld bent TO. Zeker zijn nee-woord lijkt me, ondanks dat je weet dat hij van je houdt, een soort van afwijzing. Het is goed dat je zijn mening respecteert, andersom zou hij ook de jouwe kunnen respecteren als het zo veel voor je betekent.
Niet verdrietig zijn hoor, geniet van wat je wel hebt.
Dit klopt heel goed bij mij gevoel. Ik accepteer zijn gevoelens en weet dat hij van me houdt alleen het voelt een beetje als een afwijzing.
Het huwelijk betekend voor mij emotioneel wel iets meer dan sommigen hier omschrijven... hij weet dit ook... en ik vind het toch heel jammer dat je na 10 jaar samen zijn niet wil trouwen. Ook al zou je samen kijken naar een middenweg. Niet te groot / niet te klein en niet mega veel kosten maken. Gewoon een mooi feest met je familie en kinderen. Het voelt voor mij gewoon een beetje kaal zonder elkaar ja te hebben gezegd.
Alles op papier is wel geregeld maar dat zegt mij eigenlijk niks dat is puur omdat dit noodzakelijk is. Als je een gezin hebt
Ik snap wel dat je een beetje teleurgesteld bent TO. Zeker zijn nee-woord lijkt me, ondanks dat je weet dat hij van je houdt, een soort van afwijzing. Het is goed dat je zijn mening respecteert, andersom zou hij ook de jouwe kunnen respecteren als het zo veel voor je betekent.
Niet verdrietig zijn hoor, geniet van wat je wel hebt.
Dit klopt heel goed bij mij gevoel. Ik accepteer zijn gevoelens en weet dat hij van me houdt alleen het voelt een beetje als een afwijzing.
Het huwelijk betekend voor mij emotioneel wel iets meer dan sommigen hier omschrijven... hij weet dit ook... en ik vind het toch heel jammer dat je na 10 jaar samen zijn niet wil trouwen. Ook al zou je samen kijken naar een middenweg. Niet te groot / niet te klein en niet mega veel kosten maken. Gewoon een mooi feest met je familie en kinderen. Het voelt voor mij gewoon een beetje kaal zonder elkaar ja te hebben gezegd.
Alles op papier is wel geregeld maar dat zegt mij eigenlijk niks dat is puur omdat dit noodzakelijk is. Als je een gezin hebt
vrijdag 15 juli 2011 om 14:04
vrijdag 15 juli 2011 om 14:04
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 13:54:
In mijn verhaal hierboven vertel ik dat ik accepteer dat hij niet wil trouwen. Het gaat me zeker niet om een groot huwelijk met alle bijbehorende poespas. Ik had het wel leuk gevonden om met hem te trouwen. Maar zoals ik in mijn eerste verhaal schrijf accepteer ik zijn gevoelens alleen dat ik er soms nog wel eens verdrietig over ben dat hij het niet wil... ik dwing hem nergens tot...
Ik wilde alleen jullie feedback. In ieder geval bedankt. Ik zal er zelf wel te moeilijk in staan...Ik krijg het gevoel dat je het nog niet zo geaccepteerd hebt. Tenminste misschien wel dat hij geen behoefte heeft, maar dat er niet getrouwd gaat worden dan toch zeker niet.
In mijn verhaal hierboven vertel ik dat ik accepteer dat hij niet wil trouwen. Het gaat me zeker niet om een groot huwelijk met alle bijbehorende poespas. Ik had het wel leuk gevonden om met hem te trouwen. Maar zoals ik in mijn eerste verhaal schrijf accepteer ik zijn gevoelens alleen dat ik er soms nog wel eens verdrietig over ben dat hij het niet wil... ik dwing hem nergens tot...
Ik wilde alleen jullie feedback. In ieder geval bedankt. Ik zal er zelf wel te moeilijk in staan...Ik krijg het gevoel dat je het nog niet zo geaccepteerd hebt. Tenminste misschien wel dat hij geen behoefte heeft, maar dat er niet getrouwd gaat worden dan toch zeker niet.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:06
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 15 juli 2011 @ 14:01:
[...]
Ik zei toch ook dat ik een botte opmerking maakte.
Van dat trouwen had je toch al lang kunnen weten? Ik weet dat mijn vriend trouwen totaal niet belangrijk vind en ik weet ook dat hij weet dat het mij een hele mooie kers op de taart lijkt. Of we wel of niet gaan trouwen weet ik dus niet. Ik vraag me dus af of je dit niet gewoon al had kunenn weten.
En die toekomstdroom van het derde kind, hoe lang denk je dan na over zo iets (blijkbaar zo lang dat het meer dan een idee is) voor je het met je vriend gaat bespreken. Volgens mij had je dit dus gewoon eerder moet bespreken.
Ik zeg niet dat TO niet verdrietig mag zijn, maar ik denk ook dat ze zich moet realiseren dat het haar eigen verwachtingen waren die heel erg hoog gespannen waren en waar niet aan voldaan kon worden.Je kan ook al sinds je puberteit de wens/droom hebben van 3 kinderen. En je zegt net zelf ook dat je nog niet weet of er wel of geen huwelijk komt (al weet ik niet hoe lang jullie dan samen zijn). Sommige mannen houden het vaag tot ze daadwerkelijk met de keuze worden geconfronteerd. Dus ik vind het moeilijk om daar iets over te zeggen.
[...]
Ik zei toch ook dat ik een botte opmerking maakte.
Van dat trouwen had je toch al lang kunnen weten? Ik weet dat mijn vriend trouwen totaal niet belangrijk vind en ik weet ook dat hij weet dat het mij een hele mooie kers op de taart lijkt. Of we wel of niet gaan trouwen weet ik dus niet. Ik vraag me dus af of je dit niet gewoon al had kunenn weten.
En die toekomstdroom van het derde kind, hoe lang denk je dan na over zo iets (blijkbaar zo lang dat het meer dan een idee is) voor je het met je vriend gaat bespreken. Volgens mij had je dit dus gewoon eerder moet bespreken.
Ik zeg niet dat TO niet verdrietig mag zijn, maar ik denk ook dat ze zich moet realiseren dat het haar eigen verwachtingen waren die heel erg hoog gespannen waren en waar niet aan voldaan kon worden.Je kan ook al sinds je puberteit de wens/droom hebben van 3 kinderen. En je zegt net zelf ook dat je nog niet weet of er wel of geen huwelijk komt (al weet ik niet hoe lang jullie dan samen zijn). Sommige mannen houden het vaag tot ze daadwerkelijk met de keuze worden geconfronteerd. Dus ik vind het moeilijk om daar iets over te zeggen.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:07
Maar hij hoeft het niet om mij wel te doen. Ik vind dat je het samen leuk moet vinden. Als de één het echt niks vind dat is het zonde voor alle energie en het geld. Dus ik moet me er bij neerleggen.
Wat betreft een 3e kindje is een grote beslissing en ik accepteer zijn nee, hierin alleen voor mijn eigen toekomstbeeld is het wel iets wat samen met het huwelijk een plekje moet krijgen in mezelf.
Maar voorop staat dat ik zeker blij ben met alles wat ik nu heb. Het is alleen deze 2 dingen die ik graag met jullie wil bespreken
Wat betreft een 3e kindje is een grote beslissing en ik accepteer zijn nee, hierin alleen voor mijn eigen toekomstbeeld is het wel iets wat samen met het huwelijk een plekje moet krijgen in mezelf.
Maar voorop staat dat ik zeker blij ben met alles wat ik nu heb. Het is alleen deze 2 dingen die ik graag met jullie wil bespreken
vrijdag 15 juli 2011 om 14:07
quote:Mainecoon79 schreef op 15 juli 2011 @ 14:06:
[...]
Je kan ook al sinds je puberteit de wens/droom hebben van 3 kinderen. En je zegt net zelf ook dat je nog niet weet of er wel of geen huwelijk komt (al weet ik niet hoe lang jullie dan samen zijn). Sommige mannen houden het vaag tot ze daadwerkelijk met de keuze worden geconfronteerd. Dus ik vind het moeilijk om daar iets over te zeggen.Ja, en ik droom van een miljoen op m'n bankrekening. Als we het toch over dromen hebben die niet uitkomen, snif....
[...]
Je kan ook al sinds je puberteit de wens/droom hebben van 3 kinderen. En je zegt net zelf ook dat je nog niet weet of er wel of geen huwelijk komt (al weet ik niet hoe lang jullie dan samen zijn). Sommige mannen houden het vaag tot ze daadwerkelijk met de keuze worden geconfronteerd. Dus ik vind het moeilijk om daar iets over te zeggen.Ja, en ik droom van een miljoen op m'n bankrekening. Als we het toch over dromen hebben die niet uitkomen, snif....
vrijdag 15 juli 2011 om 14:07
Voor jou is het een teleurstelling. Verdriet daarom hebben dat kan en mag natuurlijk.
Blijf echter niet te lang in dat verdriet hangen, want je hebt zoveel om blij mee te zijn.
Een lange, leuke relatie en twee kinderen.
Niet alle dromen in je leven komen uit. Zo is het leven.
Bespreek je verdriet met je vriend en ga dan weer door met leuk leven.
Blijf echter niet te lang in dat verdriet hangen, want je hebt zoveel om blij mee te zijn.
Een lange, leuke relatie en twee kinderen.
Niet alle dromen in je leven komen uit. Zo is het leven.
Bespreek je verdriet met je vriend en ga dan weer door met leuk leven.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:08
quote:Starshine schreef op 15 juli 2011 @ 13:53:
En een derde kindje, ik snap je vriend heel goed. Wij hebben ook een zorgenkindje en een 'gewone'.
Toen we voor de keuze van nr 3 stonden, hebben we het niet gedaan. Tenslotte is er een gerede kans aanwezig dat nr 3 dezelfde aandoening als nr 1 zou hebben.Helemaal eens met Starshine. Ik begrijp de 'angst' van je vriend. En twee kids is toch ook prima? Veel mensen zouden hun handen hiermee dichtknijpen.
En een derde kindje, ik snap je vriend heel goed. Wij hebben ook een zorgenkindje en een 'gewone'.
Toen we voor de keuze van nr 3 stonden, hebben we het niet gedaan. Tenslotte is er een gerede kans aanwezig dat nr 3 dezelfde aandoening als nr 1 zou hebben.Helemaal eens met Starshine. Ik begrijp de 'angst' van je vriend. En twee kids is toch ook prima? Veel mensen zouden hun handen hiermee dichtknijpen.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:09
Als je die droom al vanaf je puberteit hebt dan kan ik me niet voorstellen dat het nu pas ter sprake komt. Dat valt me namelijk op, dat TO in haar eentje verwachtingen heeft (en zelfs verwacht dat haar vriend die verwachtingen kent zie stuk over waarde die ze hecht aan het huwelijk) en dat ze niet weet welke verwachtingen haar vriend heeft.
TO: acceptatie kost tijd. Zoals hierboven gezegd, richt je op alles wat je wel hebt en blijf met je vriend praten, niet dat het derde kind er dan wel ineens komt en dat hij volgende week met je wil trouwen, maar wel zodat er geen afstand ontstaat tussen jullie twee over deze dingen.
TO: acceptatie kost tijd. Zoals hierboven gezegd, richt je op alles wat je wel hebt en blijf met je vriend praten, niet dat het derde kind er dan wel ineens komt en dat hij volgende week met je wil trouwen, maar wel zodat er geen afstand ontstaat tussen jullie twee over deze dingen.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:10
vrijdag 15 juli 2011 om 14:11
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 14:04:
[...]
Dit klopt heel goed bij mij gevoel. Ik accepteer zijn gevoelens en weet dat hij van me houdt alleen het voelt een beetje als een afwijzing.
Het huwelijk betekend voor mij emotioneel wel iets meer dan sommigen hier omschrijven... hij weet dit ook... en ik vind het toch heel jammer dat je na 10 jaar samen zijn niet wil trouwen. Ook al zou je samen kijken naar een middenweg. Niet te groot / niet te klein en niet mega veel kosten maken. Gewoon een mooi feest met je familie en kinderen. Het voelt voor mij gewoon een beetje kaal zonder elkaar ja te hebben gezegd.
Alles op papier is wel geregeld maar dat zegt mij eigenlijk niks dat is puur omdat dit noodzakelijk is. Als je een gezin hebt
nou dat zei ik toch al, doe een feest, waarbij je een soort ceremonie houdt waarin je elkaar vertelt dat je weer voor 12,5 jaar voor elkaar kiest (of zo).
Ben je kerkelijk? Dan kun je misschien een pastoraal werker of lekenpriester vragen om de boel aan elkaar te praten. Vraag een goede vriendin die mooie gedichten schrijft, iemand die veel voor je betekent (ouders, een 'mentor'). Maak er je eigen ritueel van.
[...]
Dit klopt heel goed bij mij gevoel. Ik accepteer zijn gevoelens en weet dat hij van me houdt alleen het voelt een beetje als een afwijzing.
Het huwelijk betekend voor mij emotioneel wel iets meer dan sommigen hier omschrijven... hij weet dit ook... en ik vind het toch heel jammer dat je na 10 jaar samen zijn niet wil trouwen. Ook al zou je samen kijken naar een middenweg. Niet te groot / niet te klein en niet mega veel kosten maken. Gewoon een mooi feest met je familie en kinderen. Het voelt voor mij gewoon een beetje kaal zonder elkaar ja te hebben gezegd.
Alles op papier is wel geregeld maar dat zegt mij eigenlijk niks dat is puur omdat dit noodzakelijk is. Als je een gezin hebt
nou dat zei ik toch al, doe een feest, waarbij je een soort ceremonie houdt waarin je elkaar vertelt dat je weer voor 12,5 jaar voor elkaar kiest (of zo).
Ben je kerkelijk? Dan kun je misschien een pastoraal werker of lekenpriester vragen om de boel aan elkaar te praten. Vraag een goede vriendin die mooie gedichten schrijft, iemand die veel voor je betekent (ouders, een 'mentor'). Maak er je eigen ritueel van.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:12
quote:Starshine schreef op 15 juli 2011 @ 14:11:
[...]
nou dat zei ik toch al, doe een feest, waarbij je een soort ceremonie houdt waarin je elkaar vertelt dat je weer voor 12,5 jaar voor elkaar kiest (of zo).
Ben je kerkelijk? Dan kun je misschien een pastoraal werker of lekenpriester vragen om de boel aan elkaar te praten. Vraag een goede vriendin die mooie gedichten schrijft, iemand die veel voor je betekent (ouders, een 'mentor'). Maak er je eigen ritueel van.Maar waarom zo omslachtig? Waarom dan niet gelijk 'the real thing'?
[...]
nou dat zei ik toch al, doe een feest, waarbij je een soort ceremonie houdt waarin je elkaar vertelt dat je weer voor 12,5 jaar voor elkaar kiest (of zo).
Ben je kerkelijk? Dan kun je misschien een pastoraal werker of lekenpriester vragen om de boel aan elkaar te praten. Vraag een goede vriendin die mooie gedichten schrijft, iemand die veel voor je betekent (ouders, een 'mentor'). Maak er je eigen ritueel van.Maar waarom zo omslachtig? Waarom dan niet gelijk 'the real thing'?
vrijdag 15 juli 2011 om 14:13
en een puberteitdroom van drie kinderen? Tja, voor hetzelfde geldt had je er niet eens 2 gehad. Zat je ook mooi met je droom.
Mijn droom was een jongen en een meisje, die allebei leuk meekwamen op school en populair in de buurt waren. Ik zou ook gezellig bij de moeders van hun vriendjes en vriendinnetjes buurten en we zouden heel blij met z'n allen zijn in ons fijne buurtje.
Hoe anders is de werkelijkheid.....
Mijn droom was een jongen en een meisje, die allebei leuk meekwamen op school en populair in de buurt waren. Ik zou ook gezellig bij de moeders van hun vriendjes en vriendinnetjes buurten en we zouden heel blij met z'n allen zijn in ons fijne buurtje.
Hoe anders is de werkelijkheid.....
vrijdag 15 juli 2011 om 14:16
Ik neem aan dat je wist dat je vriend niet wilde trouwen. Waarom dan toch een huwelijksaanzoek organiseren, wetende dat de kans groot is dat hij "nee" zegt? Ik kan mij voorstellen dat je dit als een afwijzing ervaart hebt, maar is een gevolg van je eigen keuze. Leg dit naast je neer.
Ik begrijp heel goed waarom jouw vriend heen 3e kindje wilt. Zo zul jij ongetwijveld goede redenen hebben voor wel een derde kindje. Ik denk die vooral gebasserd zijn op gevoel e.d. terwijl de redenen van jouw vriend gebasseerd zijn op praktische gronden. Het blijft dus een lastige discussie. En dat hij zich niet wil laten sterileseren heeft ongetwijfeld andere redenen (mannen , pijn e.d.)
Ik begrijp heel goed waarom jouw vriend heen 3e kindje wilt. Zo zul jij ongetwijveld goede redenen hebben voor wel een derde kindje. Ik denk die vooral gebasserd zijn op gevoel e.d. terwijl de redenen van jouw vriend gebasseerd zijn op praktische gronden. Het blijft dus een lastige discussie. En dat hij zich niet wil laten sterileseren heeft ongetwijfeld andere redenen (mannen , pijn e.d.)
vrijdag 15 juli 2011 om 14:19
Hanneslove,
Ik snap je gevoelens heel goed. Ik zit in ongeveer hetzelfde schuitje (vriend wil niet trouwen, deelt niet de wens voor een derde). Daarbij komt nog dat ik graag wil verhuizen naar een plek met meer ruimte (dit is financieel ook haalbaar), en ook daarop zegt hij -voorlopig- nee. In de toekomst komt daar wel een ja op. Maar wanneer???
Voor iedereen die reageert en niet in een dergelijk schuitje zit, is het moeilijk om voor te stellen wat voor gevoel dat teweeg brengt. Natuurlijk kan je niemand dwingen, maar op twee (drie) van dergelijke grote issues binnen een relatie niet te matchen, is verdrietig! Sommigen reageren alsof TO zich aanstelt; ik herken het! Maar, sorry heb helaas geen tips voor je.
Sterkte!
Ik snap je gevoelens heel goed. Ik zit in ongeveer hetzelfde schuitje (vriend wil niet trouwen, deelt niet de wens voor een derde). Daarbij komt nog dat ik graag wil verhuizen naar een plek met meer ruimte (dit is financieel ook haalbaar), en ook daarop zegt hij -voorlopig- nee. In de toekomst komt daar wel een ja op. Maar wanneer???
Voor iedereen die reageert en niet in een dergelijk schuitje zit, is het moeilijk om voor te stellen wat voor gevoel dat teweeg brengt. Natuurlijk kan je niemand dwingen, maar op twee (drie) van dergelijke grote issues binnen een relatie niet te matchen, is verdrietig! Sommigen reageren alsof TO zich aanstelt; ik herken het! Maar, sorry heb helaas geen tips voor je.
Sterkte!
vrijdag 15 juli 2011 om 14:19
quote:Starshine schreef op 15 juli 2011 @ 14:13:
en een puberteitdroom van drie kinderen? Tja, voor hetzelfde geldt had je er niet eens 2 gehad. Zat je ook mooi met je droom..Ja maar daarom zou je er ook niet minder verdriet om hebben. Het is toch een toekomstbeeld/droom die je had die je aan moet passen, wat de reden ook is, en dat doet pijn. Ongeacht wat je nu al wel hebt, maar wil niet zeggen dat je dan maar uit het oog verliest wat je nu al wel hebt. Je kan verdriet hebben om iets dat er nooit zal komen en toch heel blij zijn met wat je al wel hebt.
en een puberteitdroom van drie kinderen? Tja, voor hetzelfde geldt had je er niet eens 2 gehad. Zat je ook mooi met je droom..Ja maar daarom zou je er ook niet minder verdriet om hebben. Het is toch een toekomstbeeld/droom die je had die je aan moet passen, wat de reden ook is, en dat doet pijn. Ongeacht wat je nu al wel hebt, maar wil niet zeggen dat je dan maar uit het oog verliest wat je nu al wel hebt. Je kan verdriet hebben om iets dat er nooit zal komen en toch heel blij zijn met wat je al wel hebt.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:19
quote:Captain_Obvious schreef op 15 juli 2011 @ 14:17:
Ik vind het dan wel weer een beetje stom dat hij zich niet wil laten steriliseren. Als hij dan toch geen kinderen meer wil...
(En ja, zij kan het ook, maar ik geloof dat het bij mannen makkelijker is dan bij vrouwen).
ik geloof dat het met de Essure-methode bij vrouwen ook heel makkelijk gedaan kan worden tegenwoordig.
maar hoe dan ook: zijn lichaam, zijn beslissing.
Ik vind het dan wel weer een beetje stom dat hij zich niet wil laten steriliseren. Als hij dan toch geen kinderen meer wil...
(En ja, zij kan het ook, maar ik geloof dat het bij mannen makkelijker is dan bij vrouwen).
ik geloof dat het met de Essure-methode bij vrouwen ook heel makkelijk gedaan kan worden tegenwoordig.
maar hoe dan ook: zijn lichaam, zijn beslissing.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:20
quote:Starshine schreef op 15 juli 2011 @ 14:13:
en een puberteitdroom van drie kinderen? Tja, voor hetzelfde geldt had je er niet eens 2 gehad. Zat je ook mooi met je droom.
Mijn droom was een jongen en een meisje, die allebei leuk meekwamen op school en populair in de buurt waren. Ik zou ook gezellig bij de moeders van hun vriendjes en vriendinnetjes buurten en we zouden heel blij met z'n allen zijn in ons fijne buurtje.
Hoe anders is de werkelijkheid.....
3 kinderen is geen puber droom van me hoor... dat schreef iemand anders. Vroeger droomde ik nog niet over kinderen krijgen...
Vroeger wist ik nog niet eens of ik wel kinderen kon/mocht krijgen. En ik ben me zeer bewust van dat ik blij moet zijn met 2 kinderen en dat er mensen zijn die dit helaas niet mogen/kunnen meemaken..
Alleen is het gevoel voor een 3e kind bij mij net zo sterk als het willen kunnen krijgen van je 1e kind. En elke moeder die of een eerst, tweede, derde of vierde kind zou willen weet hoe sterk zo'n gevoel kan zijn....
en een puberteitdroom van drie kinderen? Tja, voor hetzelfde geldt had je er niet eens 2 gehad. Zat je ook mooi met je droom.
Mijn droom was een jongen en een meisje, die allebei leuk meekwamen op school en populair in de buurt waren. Ik zou ook gezellig bij de moeders van hun vriendjes en vriendinnetjes buurten en we zouden heel blij met z'n allen zijn in ons fijne buurtje.
Hoe anders is de werkelijkheid.....
3 kinderen is geen puber droom van me hoor... dat schreef iemand anders. Vroeger droomde ik nog niet over kinderen krijgen...
Vroeger wist ik nog niet eens of ik wel kinderen kon/mocht krijgen. En ik ben me zeer bewust van dat ik blij moet zijn met 2 kinderen en dat er mensen zijn die dit helaas niet mogen/kunnen meemaken..
Alleen is het gevoel voor een 3e kind bij mij net zo sterk als het willen kunnen krijgen van je 1e kind. En elke moeder die of een eerst, tweede, derde of vierde kind zou willen weet hoe sterk zo'n gevoel kan zijn....
vrijdag 15 juli 2011 om 14:21
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 14:07:
Maar hij hoeft het niet om mij wel te doen. Ik vind dat je het samen leuk moet vinden. Als de één het echt niks vind dat is het zonde voor alle energie en het geld. Dus ik moet me er bij neerleggen.
Wat betreft een 3e kindje is een grote beslissing en ik accepteer zijn nee, hierin alleen voor mijn eigen toekomstbeeld is het wel iets wat samen met het huwelijk een plekje moet krijgen in mezelf.
Maar voorop staat dat ik zeker blij ben met alles wat ik nu heb. Het is alleen deze 2 dingen die ik graag met jullie wil besprekenEen tip die ik je nog wil geven is dat je eerst moet accepteren dat jullie hier andere verwachtingen bij hebben.
Maar hij hoeft het niet om mij wel te doen. Ik vind dat je het samen leuk moet vinden. Als de één het echt niks vind dat is het zonde voor alle energie en het geld. Dus ik moet me er bij neerleggen.
Wat betreft een 3e kindje is een grote beslissing en ik accepteer zijn nee, hierin alleen voor mijn eigen toekomstbeeld is het wel iets wat samen met het huwelijk een plekje moet krijgen in mezelf.
Maar voorop staat dat ik zeker blij ben met alles wat ik nu heb. Het is alleen deze 2 dingen die ik graag met jullie wil besprekenEen tip die ik je nog wil geven is dat je eerst moet accepteren dat jullie hier andere verwachtingen bij hebben.
