Relaties
alle pijlers
Ik heb verdriet
vrijdag 15 juli 2011 om 13:36
Ik moet iets van me af schrijven en heb feedback van jullie nodig...
Ik probeer de situatie kort te omschrijven. Vriend en ik zijn inmiddels 11,5 jaar samen. In 2008 eerste kindje gekregen. Op eerste gezicht prima gezond maar heeft na half jaar toch extra medische hulp nodig. Dat is nu (hij is 3 jaar) prima onder controle maar zorg blijft er dagelijks iets meer dan een "normaal kindje". Tweede kindje geboren in 2009. Prima gezond een blij kind.
In 2010 waren vriend en ik 10 jaar samen. Ik heb hem toen in een zeer romantische zetting ten huwelijk gevraagd. Zijn antwoord was nee. Hij heeft niks met het huwelijk en wil dit dan ook niet ondanks hij veel van mij houdt. Dit was 1 droom die voor mij in duigen viel, maar accepteer zijn mening en gevoelens ook. Heb er alleen tot op de dag van vandaag wel verdrietige momenten over.
Tot een paar maanden geleden heb ik zeer sterke gevoelens voor een 3e kindje. Ben er best emotioneel over in de zin van dat ik het écht graag zou willen. Heb alle voors en tegen al tegen elkaar afgewogen.
Ik heb mijn gevoelens naar mijn vriend uitgesproken en na een aantal gesprekken (eigenlijk direct al) was het zeer duidelijk dat hij geen 3e kindje meer wil. Hij zou het aan de ene kant heel leuk vinden maar of het verstandig is dat weet hij niet en hij vind 2 mooi genoeg.
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen. Het zijn 2 grote beslissingen die je samen moet nemen dat weet ik... alleen dat het antwoord 2x nee is van zijn kant is wel heel erg slikken...
Ik voel me heel vervelend hierover en weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vind het lastig te accepteren...
Ik probeer de situatie kort te omschrijven. Vriend en ik zijn inmiddels 11,5 jaar samen. In 2008 eerste kindje gekregen. Op eerste gezicht prima gezond maar heeft na half jaar toch extra medische hulp nodig. Dat is nu (hij is 3 jaar) prima onder controle maar zorg blijft er dagelijks iets meer dan een "normaal kindje". Tweede kindje geboren in 2009. Prima gezond een blij kind.
In 2010 waren vriend en ik 10 jaar samen. Ik heb hem toen in een zeer romantische zetting ten huwelijk gevraagd. Zijn antwoord was nee. Hij heeft niks met het huwelijk en wil dit dan ook niet ondanks hij veel van mij houdt. Dit was 1 droom die voor mij in duigen viel, maar accepteer zijn mening en gevoelens ook. Heb er alleen tot op de dag van vandaag wel verdrietige momenten over.
Tot een paar maanden geleden heb ik zeer sterke gevoelens voor een 3e kindje. Ben er best emotioneel over in de zin van dat ik het écht graag zou willen. Heb alle voors en tegen al tegen elkaar afgewogen.
Ik heb mijn gevoelens naar mijn vriend uitgesproken en na een aantal gesprekken (eigenlijk direct al) was het zeer duidelijk dat hij geen 3e kindje meer wil. Hij zou het aan de ene kant heel leuk vinden maar of het verstandig is dat weet hij niet en hij vind 2 mooi genoeg.
Nu dus een 2e droom voor mij die ik moet laten varen. Het zijn 2 grote beslissingen die je samen moet nemen dat weet ik... alleen dat het antwoord 2x nee is van zijn kant is wel heel erg slikken...
Ik voel me heel vervelend hierover en weet even niet zo goed wat ik er mee aan moet. Vind het lastig te accepteren...
vrijdag 15 juli 2011 om 14:26
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 14:20:
[...]
3 kinderen is geen puber droom van me hoor... dat schreef iemand anders. Vroeger droomde ik nog niet over kinderen krijgen...
Vroeger wist ik nog niet eens of ik wel kinderen kon/mocht krijgen. En ik ben me zeer bewust van dat ik blij moet zijn met 2 kinderen en dat er mensen zijn die dit helaas niet mogen/kunnen meemaken..
Alleen is het gevoel voor een 3e kind bij mij net zo sterk als het willen kunnen krijgen van je 1e kind. En elke moeder die of een eerst, tweede, derde of vierde kind zou willen weet hoe sterk zo'n gevoel kan zijn....
oh excuus, dat had ik dan gemist.
Ja, ik weet hoe sterk het gevoel kan zijn, maar als hij niet wil, gebeurd het toch gewoon niet? Net zoals hij jou andersom niet kan dwingen een kind te krijgen dat je niet wilt. Gelukkig niet zeg!
Uit eigen ervaring kan ik je wel vertellen (dat derde kindje is ook ooit een sterke wens van mij geweest), dat het gevoel minder wordt en misschien zelfs verdwijnt.
Ik heb het even moeilijk gehad met onze beslissing. Die beslissing was puur rationeel en een kind willen is puur gevoel en dat botst. Maar ondertussen heb ik het geaccepteerd dus. Als ik nu zwangere vrouwen en kleine babies zie, voel ik ook echt geen kriebels dat ik ook wil.
[...]
3 kinderen is geen puber droom van me hoor... dat schreef iemand anders. Vroeger droomde ik nog niet over kinderen krijgen...
Vroeger wist ik nog niet eens of ik wel kinderen kon/mocht krijgen. En ik ben me zeer bewust van dat ik blij moet zijn met 2 kinderen en dat er mensen zijn die dit helaas niet mogen/kunnen meemaken..
Alleen is het gevoel voor een 3e kind bij mij net zo sterk als het willen kunnen krijgen van je 1e kind. En elke moeder die of een eerst, tweede, derde of vierde kind zou willen weet hoe sterk zo'n gevoel kan zijn....
oh excuus, dat had ik dan gemist.
Ja, ik weet hoe sterk het gevoel kan zijn, maar als hij niet wil, gebeurd het toch gewoon niet? Net zoals hij jou andersom niet kan dwingen een kind te krijgen dat je niet wilt. Gelukkig niet zeg!
Uit eigen ervaring kan ik je wel vertellen (dat derde kindje is ook ooit een sterke wens van mij geweest), dat het gevoel minder wordt en misschien zelfs verdwijnt.
Ik heb het even moeilijk gehad met onze beslissing. Die beslissing was puur rationeel en een kind willen is puur gevoel en dat botst. Maar ondertussen heb ik het geaccepteerd dus. Als ik nu zwangere vrouwen en kleine babies zie, voel ik ook echt geen kriebels dat ik ook wil.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:34
Heb niet alle reacties gelezen, maar ik vind het eigenlijk helemaal niet raar. Je hebt twee keer een tegenslag gehad over iets wat je graag wilde en dan ook nog door toedoen van degene van wie je zoveel houdt. Ondanks dat hem niets te verwijten valt is dat gewoon vervelend en daar mag je je best even rot over voelen en hier van je afschrijven.
Als hij niet wil trouwen en een derde kindje dan wil je het zelf waarschijnlijk ook niet meer, omdat hij er zo anders in staat. Ik denk dat je het het beste wat luchtiger kunt proberen te zien, er zit gewoon niks anders op. Misschien helpt het ook om hem te vragen of hij wel eens iets heeft moeten laten voor jou. Niet om gelijk spel te spelen, maar zodat hij begrijpt dat het vervelend voor je is en dat dit soort dingen nu eenmaal voorkomen. Sowieso is communiceren altijd goed, maar ik zou het niet te zwaar maken en niet proberen hem over te halen.
Als hij niet wil trouwen en een derde kindje dan wil je het zelf waarschijnlijk ook niet meer, omdat hij er zo anders in staat. Ik denk dat je het het beste wat luchtiger kunt proberen te zien, er zit gewoon niks anders op. Misschien helpt het ook om hem te vragen of hij wel eens iets heeft moeten laten voor jou. Niet om gelijk spel te spelen, maar zodat hij begrijpt dat het vervelend voor je is en dat dit soort dingen nu eenmaal voorkomen. Sowieso is communiceren altijd goed, maar ik zou het niet te zwaar maken en niet proberen hem over te halen.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:40
quote:bommi schreef op 15 juli 2011 @ 14:07:
Voor jou is het een teleurstelling. Verdriet daarom hebben dat kan en mag natuurlijk.
Blijf echter niet te lang in dat verdriet hangen, want je hebt zoveel om blij mee te zijn.
Een lange, leuke relatie en twee kinderen.
Niet alle dromen in je leven komen uit. Zo is het leven.
Bespreek je verdriet met je vriend en ga dan weer door met leuk leven.Dat dus. Kan het niet mooier zeggen dan zo.
Voor jou is het een teleurstelling. Verdriet daarom hebben dat kan en mag natuurlijk.
Blijf echter niet te lang in dat verdriet hangen, want je hebt zoveel om blij mee te zijn.
Een lange, leuke relatie en twee kinderen.
Niet alle dromen in je leven komen uit. Zo is het leven.
Bespreek je verdriet met je vriend en ga dan weer door met leuk leven.Dat dus. Kan het niet mooier zeggen dan zo.
vrijdag 15 juli 2011 om 14:50
vrijdag 15 juli 2011 om 14:57
huwelijk is niet zaligmakend (en ja ik ben wel getrouwd maar dat wilden we beiden.) tegenwoordig zijn er meerdere manieren om het voor elkaar geregeld te hebben en hij houdt niet minder van je omdat hij niet getrouwd is met je
keuze voor nog een kindje is ook iets van jullie samen. Als hij onderbouwd met argumenten aan jou kan aangeven wáárom niet dan is het toch helder ? Dan is het misschien even slikken en balen maar komop.. je hebt het niet over een kat of hond kopen ! Een kindje erbij heeft consequenties op meerdere gebieden en ik kan me voorstellen als je al een kindje hebt met een zorg behoefte dat je dan wat kritischer kijkt naar volgend kindje..
Ik zou er wel over praten maar zeker niet in een verwijtende zin zo van.. dit is al droom 2 die je door mijn neus boort.. ik geloof niet dat dat werkt..
Tuurlijk mag je er verdrietig over zijn, een 3e kindje is iets wat je hart graag zou willen maar soms moet je verstand het overnemen.. Wat is nu belangrijker ? Je relatie of dat huwelijk of 3e kindje.. is het het je waard om op het spel te zetten ?
Kom.. droog je tranen en kijk vooruit naar een toekomst met je gezin !
keuze voor nog een kindje is ook iets van jullie samen. Als hij onderbouwd met argumenten aan jou kan aangeven wáárom niet dan is het toch helder ? Dan is het misschien even slikken en balen maar komop.. je hebt het niet over een kat of hond kopen ! Een kindje erbij heeft consequenties op meerdere gebieden en ik kan me voorstellen als je al een kindje hebt met een zorg behoefte dat je dan wat kritischer kijkt naar volgend kindje..
Ik zou er wel over praten maar zeker niet in een verwijtende zin zo van.. dit is al droom 2 die je door mijn neus boort.. ik geloof niet dat dat werkt..
Tuurlijk mag je er verdrietig over zijn, een 3e kindje is iets wat je hart graag zou willen maar soms moet je verstand het overnemen.. Wat is nu belangrijker ? Je relatie of dat huwelijk of 3e kindje.. is het het je waard om op het spel te zetten ?
Kom.. droog je tranen en kijk vooruit naar een toekomst met je gezin !
vrijdag 15 juli 2011 om 15:02
quote:Captain_Obvious schreef op 15 juli 2011 @ 14:17:
Ik vind het dan wel weer een beetje stom dat hij zich niet wil laten steriliseren. Als hij dan toch geen kinderen meer wil...
(En ja, zij kan het ook, maar ik geloof dat het bij mannen makkelijker is dan bij vrouwen).
waarom? is toch zijn lichaam ? Als hij dat nou niet wil ? Ik zie het probleem niet zo eigenlijk. Wel zou ik zorgen voor een goede anticonceptie als man zijnde als hij echt geen 3e wil..
"men" roept dat vaak.. als hij / zij geen 3/4/5e kind wil dan moet hij er maar voor zorgen dat het niet gebeurd.. ik vind het een verantwoordelijkheid voor beiden ! En dat proef ik een beetje uit deze reactie.. Anticonceptie is voor beiden belangrijk en zeker als je geen kinderen meer wil dan moet je daar dus goed op letten of permanente maatregelen nemen..
Ik vind het dan wel weer een beetje stom dat hij zich niet wil laten steriliseren. Als hij dan toch geen kinderen meer wil...
(En ja, zij kan het ook, maar ik geloof dat het bij mannen makkelijker is dan bij vrouwen).
waarom? is toch zijn lichaam ? Als hij dat nou niet wil ? Ik zie het probleem niet zo eigenlijk. Wel zou ik zorgen voor een goede anticonceptie als man zijnde als hij echt geen 3e wil..
"men" roept dat vaak.. als hij / zij geen 3/4/5e kind wil dan moet hij er maar voor zorgen dat het niet gebeurd.. ik vind het een verantwoordelijkheid voor beiden ! En dat proef ik een beetje uit deze reactie.. Anticonceptie is voor beiden belangrijk en zeker als je geen kinderen meer wil dan moet je daar dus goed op letten of permanente maatregelen nemen..
vrijdag 15 juli 2011 om 15:19
Ik wou dat ik maar 10% had van wat jij hebt....ik heb geen man/vriend, geen kinderen. En zou het dolgraag allemaal willen hebben. Ik vind, heel eerlijk gezegd, dat je ontzettend ondankbaar overkomt.
Dus: geef je zelf een schop onder je reet en ga genieten van wat je wél hebt! En accepteer dat je niet alles naar je hand kunt zetten. Gelukkig maar, zou ik zeggen....
Dus: geef je zelf een schop onder je reet en ga genieten van wat je wél hebt! En accepteer dat je niet alles naar je hand kunt zetten. Gelukkig maar, zou ik zeggen....
vrijdag 15 juli 2011 om 15:34
quote:registreerjenu schreef op 15 juli 2011 @ 15:19:
Ik wou dat ik maar 10% had van wat jij hebt....ik heb geen man/vriend, geen kinderen. En zou het dolgraag allemaal willen hebben. Ik vind, heel eerlijk gezegd, dat je ontzettend ondankbaar overkomt.
Dus: geef je zelf een schop onder je reet en ga genieten van wat je wél hebt! En accepteer dat je niet alles naar je hand kunt zetten. Gelukkig maar, zou ik zeggen....Wat een grote onzin zeg. Laat iedereen zelf uitmaken wat zijn haar dromen en verwachtingen zijn in het leven zijn, een ander heeft echt het recht niet om er over te oordelen dat aan ander maar gewoon gelukkig moet zijn....
Ik wou dat ik maar 10% had van wat jij hebt....ik heb geen man/vriend, geen kinderen. En zou het dolgraag allemaal willen hebben. Ik vind, heel eerlijk gezegd, dat je ontzettend ondankbaar overkomt.
Dus: geef je zelf een schop onder je reet en ga genieten van wat je wél hebt! En accepteer dat je niet alles naar je hand kunt zetten. Gelukkig maar, zou ik zeggen....Wat een grote onzin zeg. Laat iedereen zelf uitmaken wat zijn haar dromen en verwachtingen zijn in het leven zijn, een ander heeft echt het recht niet om er over te oordelen dat aan ander maar gewoon gelukkig moet zijn....
vrijdag 15 juli 2011 om 15:35
Nou, ik vind haar vriend wel erg aan zichzelf denken.
-hij wil niet trouwen
-hij wil geen derde kindje
-hij wil zich niet laten steriliseren.
Een relatie is toch ook geven en nemen. Ik begrijp zijn redenen om geen derde kindje te willen, maar als je weet dat het iemands grote droom is om te trouwen zou hij dat misschien toch kunnen doen. Zeker als je 10 jaar samen bent en al 2 kinderen hebt. Dat verzacht wellicht ook het niet kunnen vervullen van haar andere droom.
-hij wil niet trouwen
-hij wil geen derde kindje
-hij wil zich niet laten steriliseren.
Een relatie is toch ook geven en nemen. Ik begrijp zijn redenen om geen derde kindje te willen, maar als je weet dat het iemands grote droom is om te trouwen zou hij dat misschien toch kunnen doen. Zeker als je 10 jaar samen bent en al 2 kinderen hebt. Dat verzacht wellicht ook het niet kunnen vervullen van haar andere droom.
vrijdag 15 juli 2011 om 15:38
quote:Hanneslove5 schreef op 15 juli 2011 @ 13:54:
In mijn verhaal hierboven vertel ik dat ik accepteer dat hij niet wil trouwen. Het gaat me zeker niet om een groot huwelijk met alle bijbehorende poespas. Ik had het wel leuk gevonden om met hem te trouwen. Maar zoals ik in mijn eerste verhaal schrijf accepteer ik zijn gevoelens alleen dat ik er soms nog wel eens verdrietig over ben dat hij het niet wil... ik dwing hem nergens tot...
Ik wilde alleen jullie feedback. In ieder geval bedankt. Ik zal er zelf wel te moeilijk in staan...Hoi Hannes, ondanks dat ik zelf geen kinderen heb begrijp ik jouw reactie wel, is heel menselijk. Er zit natuurlijk een verschil tussen iemands wensen respecteren en je daar ook echt gevoelsmatig bij neerleggen. Ik denk dat je verstandelijk je wel hebt neergelegd bij de situatie, maar gevoelsmatig het nog even moet verwerken. Ik zie hier mensen roepen dat je blij moet zijn met wat je hebt, maar ik denk dat je dat ook terdege wel bent, dat is niet het probleem, dit gaat om gevoel (en misschien een gevoel van afwijzing) en dat zet je niet zomaar uit. Ik heb helaas geen oplossing voor je, die ga je hier denk ik ook niet vinden. Ik denk dat het gewoon wat tijd nodig heeft. Ik hoop voor je dat je verdriet snel slijt, probeer er niet teveel mee bezig te zijn, maar laat het er af en toe wel even uit. Even je gal spuien bij een vriendin of een fikse huilbui kunnen enorm opluchten en helpen mee met het verwerken. En daarnaast genieten van wat je wel hebt is natuurlijk altijd een goed idee. Sterkte ermee!
In mijn verhaal hierboven vertel ik dat ik accepteer dat hij niet wil trouwen. Het gaat me zeker niet om een groot huwelijk met alle bijbehorende poespas. Ik had het wel leuk gevonden om met hem te trouwen. Maar zoals ik in mijn eerste verhaal schrijf accepteer ik zijn gevoelens alleen dat ik er soms nog wel eens verdrietig over ben dat hij het niet wil... ik dwing hem nergens tot...
Ik wilde alleen jullie feedback. In ieder geval bedankt. Ik zal er zelf wel te moeilijk in staan...Hoi Hannes, ondanks dat ik zelf geen kinderen heb begrijp ik jouw reactie wel, is heel menselijk. Er zit natuurlijk een verschil tussen iemands wensen respecteren en je daar ook echt gevoelsmatig bij neerleggen. Ik denk dat je verstandelijk je wel hebt neergelegd bij de situatie, maar gevoelsmatig het nog even moet verwerken. Ik zie hier mensen roepen dat je blij moet zijn met wat je hebt, maar ik denk dat je dat ook terdege wel bent, dat is niet het probleem, dit gaat om gevoel (en misschien een gevoel van afwijzing) en dat zet je niet zomaar uit. Ik heb helaas geen oplossing voor je, die ga je hier denk ik ook niet vinden. Ik denk dat het gewoon wat tijd nodig heeft. Ik hoop voor je dat je verdriet snel slijt, probeer er niet teveel mee bezig te zijn, maar laat het er af en toe wel even uit. Even je gal spuien bij een vriendin of een fikse huilbui kunnen enorm opluchten en helpen mee met het verwerken. En daarnaast genieten van wat je wel hebt is natuurlijk altijd een goed idee. Sterkte ermee!
vrijdag 15 juli 2011 om 17:00
Je hebt verdriet want.....
Je hebt al geruime tijd een vriend waar je van houdt en vice versa, en jullie hebben samen twee kinderen...
En jij hebt verdriet?
Sorry hoor, maar daar zou ik nou ontzettend blij van worden..
Count your blessings nou toch eens! (Hee, was er niet ooit een topic dat zo heette.. haha)
Je hebt al geruime tijd een vriend waar je van houdt en vice versa, en jullie hebben samen twee kinderen...
En jij hebt verdriet?
Sorry hoor, maar daar zou ik nou ontzettend blij van worden..
Count your blessings nou toch eens! (Hee, was er niet ooit een topic dat zo heette.. haha)
