Relaties
alle pijlers
Relatiehulp
vrijdag 15 juli 2011 om 20:29
Ik heb een probleem in mijn relatie waar ik vanaf wil. Het is mijn eigen tekortkoming. Laat ik bij het begin beginnen. Ik woon al 3 jaar samen met mijn lieve vriendin. Buiten de normale ergernissen gaat alles eigenlijk prima. Nu is het echter zo dat de laatste paar weken wij veel ruzie hebben. Stukje achtergrond informatie: Ik ben zelf werkzaam bij defensie en mijn vriendin is bezig met het vinden van een goeie studie voor de komende jaren. Ons huis staat te koop en wij zijn bezig met kleine klusjes om de boel op te knappen.
Nu heb ik een baan waarbij veel gevraagd wordt van mijn vriendin qua acceptatie. Van mij wordt veel verwacht qua beschikbaarheid. Ik heb een bepaalde manier van denken en handelen ontwikkelt sinds mijn plaatsing bij defensie die nu tegen mij werkt. Ik ben namelijk in mijn denkproces gaan denken vanuit mijzelf en mijn situatie. Daarbij laat ik mijn vriendin dus links liggen. Dit doe ik absoluut niet bewust. Zij heeft nu echter het idee dat ik niet aan haar denk en alles wat zij dus pland of wil doen loopt langs elkaar heen.
Mijn vraag is nu hoe kan ik haar overtuigen en mezelf aanleren dit in goede banen te leiden? Natuurlijk zal mijn baan invloed hebben op mij maar ik weet dat ik hier in kan veranderen. Voor mijn vriendin is de zaak helder en zij zegt dan ook, dat ze dit maar moet accepteren. Ik neem hier geen genoegen mee want ik wil haar niet kwijt. Iemand een idee op tips?
Als iemand nog meer info wil dan vraag gerust
Groeten Bart
Nu heb ik een baan waarbij veel gevraagd wordt van mijn vriendin qua acceptatie. Van mij wordt veel verwacht qua beschikbaarheid. Ik heb een bepaalde manier van denken en handelen ontwikkelt sinds mijn plaatsing bij defensie die nu tegen mij werkt. Ik ben namelijk in mijn denkproces gaan denken vanuit mijzelf en mijn situatie. Daarbij laat ik mijn vriendin dus links liggen. Dit doe ik absoluut niet bewust. Zij heeft nu echter het idee dat ik niet aan haar denk en alles wat zij dus pland of wil doen loopt langs elkaar heen.
Mijn vraag is nu hoe kan ik haar overtuigen en mezelf aanleren dit in goede banen te leiden? Natuurlijk zal mijn baan invloed hebben op mij maar ik weet dat ik hier in kan veranderen. Voor mijn vriendin is de zaak helder en zij zegt dan ook, dat ze dit maar moet accepteren. Ik neem hier geen genoegen mee want ik wil haar niet kwijt. Iemand een idee op tips?
Als iemand nog meer info wil dan vraag gerust
Groeten Bart
vrijdag 15 juli 2011 om 20:35
"Ik ben namelijk in mijn denkproces gaan denken vanuit mijzelf en mijn situatie. Daarbij laat ik mijn vriendin dus links liggen."
Is dit een chique manier om te zeggen dat je je egoïstisch opstelt?
Vraag je vriendin om telkens wanneer je eerst aan jezelf denkt (en je vriendin dus links laat liggen) dit aan te geven. Laat haar daarbij ook benoemen wat ze vindt dat jij anders zou moeten doen op zo'n moment, op welke manier je meer rekening met haar zou kunnen houden.
Dus op het moment dat het gebeurt, en vooral niet in algemene, vage of wollige termen. Gewoon: 'Hee Bart, ik ben er ook nog, waarom vraag je niet eerst even aan mij wat ik wil eten, voordat je die boodschappenkar weer vollaadt met spareribs?'
Is dit een chique manier om te zeggen dat je je egoïstisch opstelt?
Vraag je vriendin om telkens wanneer je eerst aan jezelf denkt (en je vriendin dus links laat liggen) dit aan te geven. Laat haar daarbij ook benoemen wat ze vindt dat jij anders zou moeten doen op zo'n moment, op welke manier je meer rekening met haar zou kunnen houden.
Dus op het moment dat het gebeurt, en vooral niet in algemene, vage of wollige termen. Gewoon: 'Hee Bart, ik ben er ook nog, waarom vraag je niet eerst even aan mij wat ik wil eten, voordat je die boodschappenkar weer vollaadt met spareribs?'
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
vrijdag 15 juli 2011 om 20:52
Egoïstisch ja absoluut. Maar totaal niet bewust. Ik heb alles voor haar over. Het is juist dat ik eerst egoïstisch ben en vervolgens alles kan en wil doen voor haar wat bij haar dan totaal verkeerd overkomt. Alles goed bedoeld maar op het verkeerde moment zeg maar. Praten hierover gaat ook steeds moeilijker omdat zij zich er bij neer gelegd heeft
vrijdag 15 juli 2011 om 21:00
Als jullie de laatste tijd nogal eens ruzie maken, dan lijkt het me niet dat ze zich er echt bij neer heeft gelegd. Ik ben geen therapeut en ik kan je verder weinig raad geven, maar ik vraag me wel af of je vriendin eigenlijk wel lekker in haar vel zit. Misschien zit haar wel van alles dwars omdat ze nog zoekende is naar een geschikte opleiding, of andere dingen die niet helemaal lekker zitten, en speelt dat ook wel mee als ze kritiek uit op jou. Maar voor die kritiek op jou lijkt het me toch echt de enige remedie dat zij steeds op het moment dat het speelt, dat concreet aangeeft. Op de manier zoals ik hiervoor al zei. Als ze dat niet wil, maar zich terugtrekt op 'ik heb me er al bij neergelegd' (ik hoor de zucht er al bijna bij) dan kun je er weinig mee...
Sometimes, I hear my voice, and it's been here, silent all these years (Tori Amos)
vrijdag 15 juli 2011 om 21:00
Om haar het vertrouwen eerst wat terug te geven kun je natuurlijk ook zelf wel bedenken wat je kunt doen. Er inderdaad met een vertrouwenspersoon over praten, ten eerste. Kijken wat voor ruimte je hebt. Komt het vaak voor dat je opeens moet werken als er al iets gepland staat? Plan dan eens een leuk weekendje weg met haar als verrassing. Houdt contact met haar als je weg bent, heb interesse in haar leven, studiekeuze etc. en probeer je wat meer in haar te verplaatsen. Spreek het ook uit: Ik vind het heel vervelend dat ik nu niet hier bij kan zijn/weg moet voor mijn werk. Wees duidelijk over wanneer je moet werken en als je onverwacht moet werken vertel het dan meteen.
Etc. etc.
Etc. etc.
