Relaties
alle pijlers
Confrontatie met ex
maandag 21 februari 2011 om 14:07
Dag dames,
ik zet dit een beetje last minute op het forum, maar hoop toch nog dat er adviezen komen.
Mijn ex en ik zijn ruim een jaar geleden uit elkaar gegaan, na een ongelijkwaardige relatie van 4 jaar waarin hij mij psychisch zowat aan de grond heeft gebracht. Ik overdrijf niet, de relatie was afschuwelijk. Er was onder andere sprake van drugsmisbruik (verslaving aan harddrugs), continue leugens, fysiek geweld, hij snoof en leefde op mijn geld, kwam nachtenlang niet thuis, etc. Ik ben aan de antidepressiva gegaan, en ben vanaf daar weer opgekrabbeld (en onwijs blij dat ik van hem af was).
Tegen het einde van onze relatie heb ik mijn huidige vriend leren kennen, waarna door ex het verhaal de wereld in is gebracht dat ik ben vreemdgegaan (niet waar). Over zijn eigen acties zwijgt hij uiteraard, 'iedereen' kent hem als de lieve, eerlijke oprechte man die hij absoluut niet is. Zijn eigen moeder was erbij toen hij mij tot blauwe plekken aan toe kneep, maar zelfs zij ontkent zijn gedrag.
Het probleem: Vanavond is de uitvaart van een zeer dierbare vriend. Ex kent diegene ook en is ongetwijfeld aanwezig, met zijn hoogzwangere 'nieuwe' vriendin. Ik zie er ontzettend tegen op om hem te zien. Naast al het verdriet, moet ik nu ook nog een confrontatie aan met mijn leugenachtige ex en zijn vriendin.
Ironisch genoeg is de overleden persoon de enige die echt wist hoe de vork in de steel zat gedurende onze relatie.
Het liefst negeer ik hem volkomen, maar ik ben even radeloos over wat te doen... Ik voel me zo beroerd, ben zo inténs verdrietig. En dan moet ik hier ook nog over nadenken... Wat zouden jullie doen? Hoe moet ik hem benaderen? Negeren, 'normaal' doen?
Ohja, dit staat los van de confrontatie, maar als aanvulling: Mijnheer is mij nog 10.000 euro schuldig vanwege een schuld die ik in mijn naiviteit voor hem heb afgelost, maar beet me de laatste keer dat ik hem zag toe: 'ik vind dat ik jou wel genoeg heb terugbetaald'. Needless to say dat ik nog steeds onwijs kwaad ben, dat hij me financieel zo genaaid heeft.
ik zet dit een beetje last minute op het forum, maar hoop toch nog dat er adviezen komen.
Mijn ex en ik zijn ruim een jaar geleden uit elkaar gegaan, na een ongelijkwaardige relatie van 4 jaar waarin hij mij psychisch zowat aan de grond heeft gebracht. Ik overdrijf niet, de relatie was afschuwelijk. Er was onder andere sprake van drugsmisbruik (verslaving aan harddrugs), continue leugens, fysiek geweld, hij snoof en leefde op mijn geld, kwam nachtenlang niet thuis, etc. Ik ben aan de antidepressiva gegaan, en ben vanaf daar weer opgekrabbeld (en onwijs blij dat ik van hem af was).
Tegen het einde van onze relatie heb ik mijn huidige vriend leren kennen, waarna door ex het verhaal de wereld in is gebracht dat ik ben vreemdgegaan (niet waar). Over zijn eigen acties zwijgt hij uiteraard, 'iedereen' kent hem als de lieve, eerlijke oprechte man die hij absoluut niet is. Zijn eigen moeder was erbij toen hij mij tot blauwe plekken aan toe kneep, maar zelfs zij ontkent zijn gedrag.
Het probleem: Vanavond is de uitvaart van een zeer dierbare vriend. Ex kent diegene ook en is ongetwijfeld aanwezig, met zijn hoogzwangere 'nieuwe' vriendin. Ik zie er ontzettend tegen op om hem te zien. Naast al het verdriet, moet ik nu ook nog een confrontatie aan met mijn leugenachtige ex en zijn vriendin.
Ironisch genoeg is de overleden persoon de enige die echt wist hoe de vork in de steel zat gedurende onze relatie.
Het liefst negeer ik hem volkomen, maar ik ben even radeloos over wat te doen... Ik voel me zo beroerd, ben zo inténs verdrietig. En dan moet ik hier ook nog over nadenken... Wat zouden jullie doen? Hoe moet ik hem benaderen? Negeren, 'normaal' doen?
Ohja, dit staat los van de confrontatie, maar als aanvulling: Mijnheer is mij nog 10.000 euro schuldig vanwege een schuld die ik in mijn naiviteit voor hem heb afgelost, maar beet me de laatste keer dat ik hem zag toe: 'ik vind dat ik jou wel genoeg heb terugbetaald'. Needless to say dat ik nog steeds onwijs kwaad ben, dat hij me financieel zo genaaid heeft.
zondag 17 juli 2011 om 13:40
Lieve Evelise,
Ik hoop dat de dag van de begrafenis goed is gegaan en je kranig heb weten te houden en het doel voor ogen hebt gehouden dat je er was om je goede vriend een eer te bewijzen.
Voor Debora: Je bent een keiharde tante die over het gevoel van Evelise heen walst. Zo ga je niet met mensen om. Evelise komt serieus met een probleem en in al jouw uitspraken lijkt het erop alsof het om jou draait. Een stuk medeleven is bij jou ver zoek jammer genoeg. Wat jij aan frustraties hebt, reageer dat niet af op een ander en kijk in jouw eigen hart. Liefs Sanna
Ik hoop dat de dag van de begrafenis goed is gegaan en je kranig heb weten te houden en het doel voor ogen hebt gehouden dat je er was om je goede vriend een eer te bewijzen.
Voor Debora: Je bent een keiharde tante die over het gevoel van Evelise heen walst. Zo ga je niet met mensen om. Evelise komt serieus met een probleem en in al jouw uitspraken lijkt het erop alsof het om jou draait. Een stuk medeleven is bij jou ver zoek jammer genoeg. Wat jij aan frustraties hebt, reageer dat niet af op een ander en kijk in jouw eigen hart. Liefs Sanna
