Wat is Borderline nu precies??
dinsdag 19 juli 2011 om 19:22
Je leest en hoort veel over Borderline. Maar wat houdt het nou precies in?
Zelf herken ik me wel in dingen, maar volgens psych destijds heb ik het niet.
Ik kan me soms zo mee laten slepen door emoties. En dan is ook ineens alles fout aan die persoon. Het gevoel over iemand kan bij mij sterk wisselen. Door een opmerking die niet lekker valt...
Ben heel snel gekwetst (komt door mijn jeugd, ik zoek al snel ergens wat achter omdat mijn moeder geen liefde gaf maar wel vaak op me afgaf.
Dus ik ben eigenlijk altijd wel op mijn hoede. Ook omdat ik in vriendschappen wel gekwetst ben.
Ik kan periodes veel met iemand omgaan en dan ineens niet meer. Heb eigenlijk heel hoge verwachtingen van iemand, dus dan valt het ook al snel tegen. Kan heel erg slecht tegen onrecht en dat mensen achter mijn rug om dingen over mij gaan vertellen.
Ben verder dus "normaal' bevonden door psych..maar toch denk ik soms heb ik dat niet??
Ik snijd niet in mezelf, kan me best in twee kanten verplaatsen ook (dus denk niet uitsluitend zwart-wit).
Dus ja wat is Borderline nu precies voor jullie?? Zeg ook niet dat ik het heb.
Ik meende vroeger dat het zo was dat juist Borderliners hulp niet nodig vonden (wat dat accepteren ze moeilijk). Heb het misschien wel helemaal mis hoor!
Dan schijnt het altijd aan de omgeving te liggen en vooral niet aan zichzelf.
Als ik hier zo las zie ik dat niet zo. Dan zie ik toch wel degelijk mensen die vinden dat ze er toch wel hulp bij kunnen gebruiken.
Wat erg positief is.
Zelf herken ik me wel in dingen, maar volgens psych destijds heb ik het niet.
Ik kan me soms zo mee laten slepen door emoties. En dan is ook ineens alles fout aan die persoon. Het gevoel over iemand kan bij mij sterk wisselen. Door een opmerking die niet lekker valt...
Ben heel snel gekwetst (komt door mijn jeugd, ik zoek al snel ergens wat achter omdat mijn moeder geen liefde gaf maar wel vaak op me afgaf.
Dus ik ben eigenlijk altijd wel op mijn hoede. Ook omdat ik in vriendschappen wel gekwetst ben.
Ik kan periodes veel met iemand omgaan en dan ineens niet meer. Heb eigenlijk heel hoge verwachtingen van iemand, dus dan valt het ook al snel tegen. Kan heel erg slecht tegen onrecht en dat mensen achter mijn rug om dingen over mij gaan vertellen.
Ben verder dus "normaal' bevonden door psych..maar toch denk ik soms heb ik dat niet??
Ik snijd niet in mezelf, kan me best in twee kanten verplaatsen ook (dus denk niet uitsluitend zwart-wit).
Dus ja wat is Borderline nu precies voor jullie?? Zeg ook niet dat ik het heb.
Ik meende vroeger dat het zo was dat juist Borderliners hulp niet nodig vonden (wat dat accepteren ze moeilijk). Heb het misschien wel helemaal mis hoor!
Dan schijnt het altijd aan de omgeving te liggen en vooral niet aan zichzelf.
Als ik hier zo las zie ik dat niet zo. Dan zie ik toch wel degelijk mensen die vinden dat ze er toch wel hulp bij kunnen gebruiken.
Wat erg positief is.
dinsdag 19 juli 2011 om 19:26
Symptomen borderline
Wat zijn de criteria waaraan men moet voldoen om te bepalen of sprake is van de borderline persoonlijkheidsstoornis?
Volgens de criteria (DSM-IV)[1] kan de diagnose gesteld worden wanneer sprake is van een diepgaand patroon van instabiliteit in intermenselijke relaties, zelfbeeld en emoties en van duidelijke impulsiviteit.
Dit patroon moet begonnen zijn in de vroege volwassenheid en tot uiting komen in diverse situaties. Mensen met borderline voldoen aan 5 of meer van de volgende 9 criteria:
-Krampachtig proberen te voorkomen om feitelijk of vermeend in de steek gelaten te worden.
-Een patroon van instabiele en intense relaties met anderen, gekenmerkt door wisselingen tussen overmatig idealiseren en kleineren (extreem zwart-witdenken, iemand is geweldig of waardeloos).
-Identiteitsstoornis: aanhoudend wisselend zelfbeeld of zelfgevoel.
-Impulsiviteit met negatieve gevolgen voor zichzelf op minstens twee gebieden. Bijvoorbeeld: geldverspilling, veel wisselende seksuele contacten, middelenmisbruik, roekeloos rijgedrag, vreetbuien.
-Terugkerende pogingen tot zelfdoding, gestes of dreigingen, of zelfverwonding.
-Sterk wisselende stemmingen, als reactie op gebeurtenissen. Dit kan leiden tot periodes van intense somberheid, prikkelbaarheid of angst, meestal enkele uren durend en slechts zelden langer dan een paar dagen.
-Een chronisch gevoel van leegte.
Inadequate, intense woede of moeite boosheid te beheersen. Dit uit zich in driftbuien, aanhoudende woede of herhaaldelijke vechtpartijen.
-Voorbijgaande, aan stress gebonden paranoïde ideeën of ernstige dissociatieve verschijnselen.
Daarnaast dient ook voldaan te zijn aan de algemene diagnostische criteria uit de DSM-IV voor een persoonlijkheidsstoornis:[1]
Een duurzaam patroon van innerlijke ervaringen en gedragingen die duidelijk afwijken van de verwachtingen binnen de cultuur van de betrokkene.
Het duurzame patroon is star en uit zich op een breed terrein van persoonlijke sociale situaties.
Het leidt in behoorlijke mate tot lijden of beperkingen in het sociaal en beroepsmatig functioneren, of het functioneren op andere belangrijke terreinen.
Het is stabiel en van lange duur en het begin kan worden teruggevoerd naar ten minste de adolescentie of de vroege volwassenheid.
Het patroon is niet toe te schrijven aan een andere psychische stoornis of de gevolgen daarvan.
Het duurzame patroon is niet het gevolg van de directe fysiologische effecten van een middel (zoals drugs of een geneesmiddel) of een lichamelijke aandoening (zoals een schedeltrauma).
Wat zijn de criteria waaraan men moet voldoen om te bepalen of sprake is van de borderline persoonlijkheidsstoornis?
Volgens de criteria (DSM-IV)[1] kan de diagnose gesteld worden wanneer sprake is van een diepgaand patroon van instabiliteit in intermenselijke relaties, zelfbeeld en emoties en van duidelijke impulsiviteit.
Dit patroon moet begonnen zijn in de vroege volwassenheid en tot uiting komen in diverse situaties. Mensen met borderline voldoen aan 5 of meer van de volgende 9 criteria:
-Krampachtig proberen te voorkomen om feitelijk of vermeend in de steek gelaten te worden.
-Een patroon van instabiele en intense relaties met anderen, gekenmerkt door wisselingen tussen overmatig idealiseren en kleineren (extreem zwart-witdenken, iemand is geweldig of waardeloos).
-Identiteitsstoornis: aanhoudend wisselend zelfbeeld of zelfgevoel.
-Impulsiviteit met negatieve gevolgen voor zichzelf op minstens twee gebieden. Bijvoorbeeld: geldverspilling, veel wisselende seksuele contacten, middelenmisbruik, roekeloos rijgedrag, vreetbuien.
-Terugkerende pogingen tot zelfdoding, gestes of dreigingen, of zelfverwonding.
-Sterk wisselende stemmingen, als reactie op gebeurtenissen. Dit kan leiden tot periodes van intense somberheid, prikkelbaarheid of angst, meestal enkele uren durend en slechts zelden langer dan een paar dagen.
-Een chronisch gevoel van leegte.
Inadequate, intense woede of moeite boosheid te beheersen. Dit uit zich in driftbuien, aanhoudende woede of herhaaldelijke vechtpartijen.
-Voorbijgaande, aan stress gebonden paranoïde ideeën of ernstige dissociatieve verschijnselen.
Daarnaast dient ook voldaan te zijn aan de algemene diagnostische criteria uit de DSM-IV voor een persoonlijkheidsstoornis:[1]
Een duurzaam patroon van innerlijke ervaringen en gedragingen die duidelijk afwijken van de verwachtingen binnen de cultuur van de betrokkene.
Het duurzame patroon is star en uit zich op een breed terrein van persoonlijke sociale situaties.
Het leidt in behoorlijke mate tot lijden of beperkingen in het sociaal en beroepsmatig functioneren, of het functioneren op andere belangrijke terreinen.
Het is stabiel en van lange duur en het begin kan worden teruggevoerd naar ten minste de adolescentie of de vroege volwassenheid.
Het patroon is niet toe te schrijven aan een andere psychische stoornis of de gevolgen daarvan.
Het duurzame patroon is niet het gevolg van de directe fysiologische effecten van een middel (zoals drugs of een geneesmiddel) of een lichamelijke aandoening (zoals een schedeltrauma).
dinsdag 19 juli 2011 om 19:32
Thanks Boterblommetje. Zulke lijsten heb ik allemaal al eens gelezen. Toch herken ik er niet perse degene in die Borderline heeft. Daarom wil ik toch eens van mensen die zelf Borderline horen wat het nu precies voor hun betekent. Waar lopen zij tegenaan, wat is voor hen Borderline precies.
Dat maakt het voor mij wat echter.
Hoop dat iemand me begrijpt.
Dat maakt het voor mij wat echter.
Hoop dat iemand me begrijpt.
dinsdag 19 juli 2011 om 19:37
quote:butterfly_80 schreef op 19 juli 2011 @ 19:32:
Thanks Boterblommetje. Zulke lijsten heb ik allemaal al eens gelezen. Toch herken ik er niet perse degene in die Borderline heeft. Daarom wil ik toch eens van mensen die zelf Borderline horen wat het nu precies voor hun betekent. Waar lopen zij tegenaan, wat is voor hen Borderline precies.
Dat maakt het voor mij wat echter.
Hoop dat iemand me begrijpt.Maar als jij je er niet per se in herkent, en een psychiater zegt dat je het niet hebt. Is het dan niet mogelijk dat je het ook echt niet hebt?
Thanks Boterblommetje. Zulke lijsten heb ik allemaal al eens gelezen. Toch herken ik er niet perse degene in die Borderline heeft. Daarom wil ik toch eens van mensen die zelf Borderline horen wat het nu precies voor hun betekent. Waar lopen zij tegenaan, wat is voor hen Borderline precies.
Dat maakt het voor mij wat echter.
Hoop dat iemand me begrijpt.Maar als jij je er niet per se in herkent, en een psychiater zegt dat je het niet hebt. Is het dan niet mogelijk dat je het ook echt niet hebt?
dinsdag 19 juli 2011 om 19:42
quote:madamecannibale schreef op 19 juli 2011 @ 19:37:
[...]
Maar als jij je er niet per se in herkent, en een psychiater zegt dat je het niet hebt. Is het dan niet mogelijk dat je het ook echt niet hebt?
Ja hoor dat zeker, daar gaat het mij niet eens om. Maar wilde toch even van mensen hier horen wat het nou precies voor hun inhoudt.
Vergeleken met anderen ben ik wel sneller in een dal dan een ander (maar dat was volgens psych logisch gezien mijn verleden). Ik krabbel altijd weer op hoor (heb 2 keer echt een depressie gehad..of eigenlijk een doorlopende depressie vanaf 2005 tot 2010 ongeveer). Dus misschien zijn soms klachten ook nog nasleep van die depressie?? Je weet soms niet meer hoe je ervoor was. Tenminste ik niet.
Of zeg ik dan wat raars...
Voor mijn gevoel is voor en na de depressie een ander mens. Ik voelde me heel erg in de steek gelaten door mijn familie. En is nog zo.
En iks ook de waarheid, want ze waren er niet voor mij tijdens mijn depressie (en nu nog niet). Daardoor heb ik me heel vaak alleen gevoeld.
En vind ik het ook moeilijker als vrienden mij in de steek laten of niet aan mijn verwachtingen voldoen.
Hoop dat het zo wat helder is.
[...]
Maar als jij je er niet per se in herkent, en een psychiater zegt dat je het niet hebt. Is het dan niet mogelijk dat je het ook echt niet hebt?
Ja hoor dat zeker, daar gaat het mij niet eens om. Maar wilde toch even van mensen hier horen wat het nou precies voor hun inhoudt.
Vergeleken met anderen ben ik wel sneller in een dal dan een ander (maar dat was volgens psych logisch gezien mijn verleden). Ik krabbel altijd weer op hoor (heb 2 keer echt een depressie gehad..of eigenlijk een doorlopende depressie vanaf 2005 tot 2010 ongeveer). Dus misschien zijn soms klachten ook nog nasleep van die depressie?? Je weet soms niet meer hoe je ervoor was. Tenminste ik niet.
Of zeg ik dan wat raars...
Voor mijn gevoel is voor en na de depressie een ander mens. Ik voelde me heel erg in de steek gelaten door mijn familie. En is nog zo.
En iks ook de waarheid, want ze waren er niet voor mij tijdens mijn depressie (en nu nog niet). Daardoor heb ik me heel vaak alleen gevoeld.
En vind ik het ook moeilijker als vrienden mij in de steek laten of niet aan mijn verwachtingen voldoen.
Hoop dat het zo wat helder is.
dinsdag 19 juli 2011 om 19:47
Lijkt me heel vervelend. Was er een aanleiding voor je depressie, of kwam dit ook door je verleden. Ga je op dit moment nog naar een psycholoog? Ik ken 1 persoon met borderline maar die heeft ook nog een andere stoornis dus ik vind het lastig om te zeggen wat nu typisch borderline gedrag is en wat niet. De persoon waarover ik het heb is vooral heel wispelturig. Vergeet naar zijn werk te gaan als hij druk is met iets anders. Hij snapt ook niet helemaal hoe zijn gedrag over komt op anderen, kan soms heel bot uit de hoek komen.
dinsdag 19 juli 2011 om 19:50
Ik heb geen problemen met geld of met seks. Ook niet met eten.. wel kon ik af en toe even het gaspedaal in trappen in de auto..maar niet in extreme vormen.
Wat ik wel eens heb is dat ik me ergens gigantisch druk over kan maken om het later weer te vergeten.
Of het raakt dan op de achtergrond.
Ik vind het soms moeilijk te bedenken wat normaal is. Volgens psych was ik dus normaal maar ben ik gaan twijfelen door mijn opvoeding.
Ik moest juist niet aan mezelf twijfelen..maar dat doe ik dus nog steeds wel wat
Ik voel me sneller minderwaardig als een ander, kan niet goed tegen ruzie (trek me alles snel aan). Nu schijn ik dan ook weer hooggevoelig te zijn (wat niet door psych is gezegd maar door iemand daarbuiten).
Zelfbeeld wisselt wel. Kan me soms heel goed voelen over mezelf, maar dus ook ineens weer minder.
En ben nooit lang achter elkaar gelukkig.
Moet zeggen dat het vlak voor menstruatie op zijn hevigste is (pms klachten ook). Dus ja wat hoort soms waarbij he.
Zeg dus niet of ik Borderlin heb, denk dan dus van niet als ik alles zo lees. Maar helemaal normaal ben ik ook niet volgens mij
Heb het idee dat anderen mij soms wat vreemd vinden, ben niet altijd heel makkelijk in de omgang. Kan me snel opgelaten voelen..
Was als kind erg verlegen.
Misschien komt het zoals de psych zei door mijn basis (die ik niet heb meegekregen). ik twijfel snel aan mezelf.
Wat ik wel eens heb is dat ik me ergens gigantisch druk over kan maken om het later weer te vergeten.
Of het raakt dan op de achtergrond.
Ik vind het soms moeilijk te bedenken wat normaal is. Volgens psych was ik dus normaal maar ben ik gaan twijfelen door mijn opvoeding.
Ik moest juist niet aan mezelf twijfelen..maar dat doe ik dus nog steeds wel wat
Ik voel me sneller minderwaardig als een ander, kan niet goed tegen ruzie (trek me alles snel aan). Nu schijn ik dan ook weer hooggevoelig te zijn (wat niet door psych is gezegd maar door iemand daarbuiten).
Zelfbeeld wisselt wel. Kan me soms heel goed voelen over mezelf, maar dus ook ineens weer minder.
En ben nooit lang achter elkaar gelukkig.
Moet zeggen dat het vlak voor menstruatie op zijn hevigste is (pms klachten ook). Dus ja wat hoort soms waarbij he.
Zeg dus niet of ik Borderlin heb, denk dan dus van niet als ik alles zo lees. Maar helemaal normaal ben ik ook niet volgens mij
Heb het idee dat anderen mij soms wat vreemd vinden, ben niet altijd heel makkelijk in de omgang. Kan me snel opgelaten voelen..
Was als kind erg verlegen.
Misschien komt het zoals de psych zei door mijn basis (die ik niet heb meegekregen). ik twijfel snel aan mezelf.
dinsdag 19 juli 2011 om 19:57
quote:madamecannibale schreef op 19 juli 2011 @ 19:47:
Lijkt me heel vervelend. Was er een aanleiding voor je depressie, of kwam dit ook door je verleden. Ga je op dit moment nog naar een psycholoog? Ik ken 1 persoon met borderline maar die heeft ook nog een andere stoornis dus ik vind het lastig om te zeggen wat nu typisch borderline gedrag is en wat niet. De persoon waarover ik het heb is vooral heel wispelturig. Vergeet naar zijn werk te gaan als hij druk is met iets anders. Hij snapt ook niet helemaal hoe zijn gedrag over komt op anderen, kan soms heel bot uit de hoek komen.
Ja een opeenstapeling.. ik begon eigenlijk pas na mijn 20e mijn jeugd te verwerken..en toen kwamen de problemen op mijn werk ook, ik raakte overspannen / in depressie. Arbodienst dwong me aan het werk te gaan, ik had rust nodig.. en zakte na een paar maanden werken nog dieper in depressie. Kreeg weinig steun..
Wat je schrijft herken ik dus bij een vriendin. Zij weet totaal niet hoe ze overkomt op anderen soms en kan heel bot doen. Maar als een ander iets tegen haar zegt dan is ze ineens diep gekwetst.. ook als je het heel aardig en vriendelijk zegt of aangeeft. Vind het eigenlijk heel moeilijk met haar om te gaan. Als we eens ruzie hadden lag het nooit aan haar. Ze kon ook vanuit het niets ineens exploderen.
Ook wisselt ze erg in relaties..of er is altijd wel een man in de buurt. Ze kan niet alleen zijn. En vind zich soms ineens lelijk (ze is best wel knap)..Is ook impulsief qua aankopen.
Misschien raar, maar bij haar heb ik het dus wel eens gedacht.
Maar goed daar ging het niet over natuurlijk. Maar zou het bij haar eerder denken dan bij mezelf.
Alleen zij heeft wel een goede en stabiele jeugd gehad of maakt dat niks uit? Vader is wel overleden in haar twintigers..
Ik was eigenlijk nooit zo assertief. Geen problemen op school. geen expliciet gedrag. alleen na mijn twintigste begonnen wel de wisselende stemmingen. Maar kan ook door depressie komen?
Lijkt me heel vervelend. Was er een aanleiding voor je depressie, of kwam dit ook door je verleden. Ga je op dit moment nog naar een psycholoog? Ik ken 1 persoon met borderline maar die heeft ook nog een andere stoornis dus ik vind het lastig om te zeggen wat nu typisch borderline gedrag is en wat niet. De persoon waarover ik het heb is vooral heel wispelturig. Vergeet naar zijn werk te gaan als hij druk is met iets anders. Hij snapt ook niet helemaal hoe zijn gedrag over komt op anderen, kan soms heel bot uit de hoek komen.
Ja een opeenstapeling.. ik begon eigenlijk pas na mijn 20e mijn jeugd te verwerken..en toen kwamen de problemen op mijn werk ook, ik raakte overspannen / in depressie. Arbodienst dwong me aan het werk te gaan, ik had rust nodig.. en zakte na een paar maanden werken nog dieper in depressie. Kreeg weinig steun..
Wat je schrijft herken ik dus bij een vriendin. Zij weet totaal niet hoe ze overkomt op anderen soms en kan heel bot doen. Maar als een ander iets tegen haar zegt dan is ze ineens diep gekwetst.. ook als je het heel aardig en vriendelijk zegt of aangeeft. Vind het eigenlijk heel moeilijk met haar om te gaan. Als we eens ruzie hadden lag het nooit aan haar. Ze kon ook vanuit het niets ineens exploderen.
Ook wisselt ze erg in relaties..of er is altijd wel een man in de buurt. Ze kan niet alleen zijn. En vind zich soms ineens lelijk (ze is best wel knap)..Is ook impulsief qua aankopen.
Misschien raar, maar bij haar heb ik het dus wel eens gedacht.
Maar goed daar ging het niet over natuurlijk. Maar zou het bij haar eerder denken dan bij mezelf.
Alleen zij heeft wel een goede en stabiele jeugd gehad of maakt dat niks uit? Vader is wel overleden in haar twintigers..
Ik was eigenlijk nooit zo assertief. Geen problemen op school. geen expliciet gedrag. alleen na mijn twintigste begonnen wel de wisselende stemmingen. Maar kan ook door depressie komen?
dinsdag 19 juli 2011 om 20:02
Oh ja om nog maar met een stoornis te gooien..ADD herkende ik ook wel veel in, maar ben er niet op getest.
Ik kan mijn gedachten ook vaak moeilijk bij een gesprek houden, ben snel afgeleid. Want dan moet ik het tussendoor even noemen (kwam soms over dat ik niet goed naar iemand luisterde). Als ik het niet echt interessant vind (en dat is al snel) dan dwalen mijn gedachten al snel af.
En kijk dan ook weg, want ik zie dan ineens iets. Ben wel snel afgeleid. Kan ook niet in storende omgevingen werken. Dat wordt me snel teveel. Bij teveel taken op mijn werk, ook al ben ik toch bovengemiddeld intelligent, raak ik het overzicht kwijt.
Maar ja volgens psych zouden veel mensen bij bepaalde stoornissen die in het DSM IV-kwalificatie boek voorkomen wel wat herkennen.
Ik kan mijn gedachten ook vaak moeilijk bij een gesprek houden, ben snel afgeleid. Want dan moet ik het tussendoor even noemen (kwam soms over dat ik niet goed naar iemand luisterde). Als ik het niet echt interessant vind (en dat is al snel) dan dwalen mijn gedachten al snel af.
En kijk dan ook weg, want ik zie dan ineens iets. Ben wel snel afgeleid. Kan ook niet in storende omgevingen werken. Dat wordt me snel teveel. Bij teveel taken op mijn werk, ook al ben ik toch bovengemiddeld intelligent, raak ik het overzicht kwijt.
Maar ja volgens psych zouden veel mensen bij bepaalde stoornissen die in het DSM IV-kwalificatie boek voorkomen wel wat herkennen.
dinsdag 19 juli 2011 om 20:03
Waarom zou het anders zijn dan de psych zegt? Heb je ook met hem besproken wat je met die informatie kan.
Want ik lees nu veel analyse en het zoeken van oplossingen in het verleden of diagnoses. Dat klinkt allemaal niet echt doelgericht. Heb je met je psych een plan gemaakt waarin je bepaalt wat je vervolgens gaat doen? Welke stukken je gaat verbeteren en hoe je die kan verbeteren?
Op een gegeven moment zul je toch moeten stoppen met navelstaren en aan de slag gaan. En dat klinkt makkelijker dan het is. Maar dat kun je. Je bent op eigen kracht tot hier gekomen. Gebruik die kracht dan om los te komen van de ballast die je verleden je gegeven heeft.
Want ik lees nu veel analyse en het zoeken van oplossingen in het verleden of diagnoses. Dat klinkt allemaal niet echt doelgericht. Heb je met je psych een plan gemaakt waarin je bepaalt wat je vervolgens gaat doen? Welke stukken je gaat verbeteren en hoe je die kan verbeteren?
Op een gegeven moment zul je toch moeten stoppen met navelstaren en aan de slag gaan. En dat klinkt makkelijker dan het is. Maar dat kun je. Je bent op eigen kracht tot hier gekomen. Gebruik die kracht dan om los te komen van de ballast die je verleden je gegeven heeft.
dinsdag 19 juli 2011 om 20:07
quote:butterfly_80 schreef op 19 juli 2011 @ 20:02:
Oh ja om nog maar met een stoornis te gooien..ADD herkende ik ook wel veel in, maar ben er niet op getest.
Ik kan mijn gedachten ook vaak moeilijk bij een gesprek houden, ben snel afgeleid. Want dan moet ik het tussendoor even noemen (kwam soms over dat ik niet goed naar iemand luisterde). Als ik het niet echt interessant vind (en dat is al snel) dan dwalen mijn gedachten al snel af.
En kijk dan ook weg, want ik zie dan ineens iets. Ben wel snel afgeleid. Kan ook niet in storende omgevingen werken. Dat wordt me snel teveel. Bij teveel taken op mijn werk, ook al ben ik toch bovengemiddeld intelligent, raak ik het overzicht kwijt.
Maar ja volgens psych zouden veel mensen bij bepaalde stoornissen die in het DSM IV-kwalificatie boek voorkomen wel wat herkennen.Ik denk dat de psycholoog/psychiater hier gelijk ik heeft. Iedereen herkent wel iets in een stoornis. Waarom ben je op zoek naar een naam voor je gevoelens/karakter/eigenschappen? Kan het niet zo zijn dat je net zoals de psychiater zegt gewoon normaal bent maar nogal onzeker?
Oh ja om nog maar met een stoornis te gooien..ADD herkende ik ook wel veel in, maar ben er niet op getest.
Ik kan mijn gedachten ook vaak moeilijk bij een gesprek houden, ben snel afgeleid. Want dan moet ik het tussendoor even noemen (kwam soms over dat ik niet goed naar iemand luisterde). Als ik het niet echt interessant vind (en dat is al snel) dan dwalen mijn gedachten al snel af.
En kijk dan ook weg, want ik zie dan ineens iets. Ben wel snel afgeleid. Kan ook niet in storende omgevingen werken. Dat wordt me snel teveel. Bij teveel taken op mijn werk, ook al ben ik toch bovengemiddeld intelligent, raak ik het overzicht kwijt.
Maar ja volgens psych zouden veel mensen bij bepaalde stoornissen die in het DSM IV-kwalificatie boek voorkomen wel wat herkennen.Ik denk dat de psycholoog/psychiater hier gelijk ik heeft. Iedereen herkent wel iets in een stoornis. Waarom ben je op zoek naar een naam voor je gevoelens/karakter/eigenschappen? Kan het niet zo zijn dat je net zoals de psychiater zegt gewoon normaal bent maar nogal onzeker?
dinsdag 19 juli 2011 om 20:09
Hey banaanaap, ja dat hebben we zeker gedaan. Maar voor mijn gevoel is het nog niet klaar.
Ik kreeg maar acht keer, met een uitloop van vier sessies, vergoedt en dat is nu voorbij.
Eigenlijk wilde ik wel meer maar kan het niet bekostigen.
We hebben inderdaad een soort van cognitieve therapie gedaan. Daar heb ik wel veel aan gehad.
Dus vooral gericht op mijn gedachtes over situaties. Om dan bij jezelf na te gaan wat je denkt, of het reeël is. En wat je ook zou kunnen denken.
Toch heb ik nog niet het idee dat het er echt inzit! Ik was graag nog wel 8 sessies doorgegaan.
Psych vond me echter wel goed geholpen..Ik had zoiets ik wil nog wel meer of nog door.
GGZ ben ik niet slecht genoeg voor. En ooit dus geweest, en daar werd ik nog zieker van voor mijn gevoel dan beter. Daar slaan ze je het liefste met diagnoses en pillen om de oren. De manier van vraagstellen en met me omgaan vond ik denigrerend dat ik me snel uit de voeten heb gemaakt.
Daarna bij een eerstelijnspsychologe gekomen en daar voelde ik meteen thuis.
Twee keer therapie gehad. Een keer tijdens depressie en relatiebreuk.
De andere het afgelopen jaar. zat een jaar tussen ongeveer.
Ik kreeg maar acht keer, met een uitloop van vier sessies, vergoedt en dat is nu voorbij.
Eigenlijk wilde ik wel meer maar kan het niet bekostigen.
We hebben inderdaad een soort van cognitieve therapie gedaan. Daar heb ik wel veel aan gehad.
Dus vooral gericht op mijn gedachtes over situaties. Om dan bij jezelf na te gaan wat je denkt, of het reeël is. En wat je ook zou kunnen denken.
Toch heb ik nog niet het idee dat het er echt inzit! Ik was graag nog wel 8 sessies doorgegaan.
Psych vond me echter wel goed geholpen..Ik had zoiets ik wil nog wel meer of nog door.
GGZ ben ik niet slecht genoeg voor. En ooit dus geweest, en daar werd ik nog zieker van voor mijn gevoel dan beter. Daar slaan ze je het liefste met diagnoses en pillen om de oren. De manier van vraagstellen en met me omgaan vond ik denigrerend dat ik me snel uit de voeten heb gemaakt.
Daarna bij een eerstelijnspsychologe gekomen en daar voelde ik meteen thuis.
Twee keer therapie gehad. Een keer tijdens depressie en relatiebreuk.
De andere het afgelopen jaar. zat een jaar tussen ongeveer.
dinsdag 19 juli 2011 om 20:10
borderline betekend letterlijk over de grens , een borderliner herken je dan ook aan grenzeloos gedrag iemand die borderline heeft heeft geen of weinig grenzen
ik heb lang dit stempel op mijn hoofd gedrukt gekregen , 2 jaar nadat ik in therapie heb gezeten en een andere therapie begon werd ik weer getest en bleek ik het (godzijdank) helemaal niet te hebben , wat ikzelf al dacht, ik heb ptss (post traumatisch stress syndroom , ptss lijkt er in sommige trekken wel op maar is het absoluut niet
mijn man is ook vertelt dat hij borderliner is , misschien is dat wel zo alleen is hij niet zo heftig , hij denkt met vlagen zwartwit , de ene keer bijv. vind hij zichzelf cool en helemaal geweldig en dat kan inneens omslaan (stemmingswisseling ook een borderlinetrek, die ik ook heb met mijn ptss) in dat hij zichzelf helemaal niks waard vind etc
hij beschadigd zichzelf niet maar als hij tot het uiterste gaat bijt hij wel hard in zijn vingers
hij heeft dit niet zomaar , hij heeft dit alleen als hij word getriggert , in zijn geval door alles wat met zijn moeder heeft te maken (zij is narcist)
de reden dat ik niet geloof dat hij borderliner is is dat hij net als ik niet aan zelfbeschadiging doet om zichzelf te tsraffen etc
ik heb lang dit stempel op mijn hoofd gedrukt gekregen , 2 jaar nadat ik in therapie heb gezeten en een andere therapie begon werd ik weer getest en bleek ik het (godzijdank) helemaal niet te hebben , wat ikzelf al dacht, ik heb ptss (post traumatisch stress syndroom , ptss lijkt er in sommige trekken wel op maar is het absoluut niet
mijn man is ook vertelt dat hij borderliner is , misschien is dat wel zo alleen is hij niet zo heftig , hij denkt met vlagen zwartwit , de ene keer bijv. vind hij zichzelf cool en helemaal geweldig en dat kan inneens omslaan (stemmingswisseling ook een borderlinetrek, die ik ook heb met mijn ptss) in dat hij zichzelf helemaal niks waard vind etc
hij beschadigd zichzelf niet maar als hij tot het uiterste gaat bijt hij wel hard in zijn vingers
hij heeft dit niet zomaar , hij heeft dit alleen als hij word getriggert , in zijn geval door alles wat met zijn moeder heeft te maken (zij is narcist)
de reden dat ik niet geloof dat hij borderliner is is dat hij net als ik niet aan zelfbeschadiging doet om zichzelf te tsraffen etc
dinsdag 19 juli 2011 om 20:12
Madamecannibale.. ja daar zeg je wat. Net of het voor mijn gevoel dan makkelijker is. Dat ik eindelijk denk he he nu weet ik wat het echt is. Waarom kan ik niet accepteren dat ik niet echt wat mankeer?
Omdat ik toch wel redelijk ben vastgelopen in de maatschappij door alles. Ik zit nu in reïntegratie richting werk.
Maar misschien is dat het. Moet ik me beseffen dat ik eigenlijk niks mankeer, maar dat ik wel wat gevormd/beschadigd ben door mijn verleden.
Bij tijd en wijle vraag ik me alleen toch wel eens af of er wat mis is met mij..
Maar het schijnt dat de mensen met wie echt iets ernstigs mis is, zich dat niet af zullen vragen
Omdat ik toch wel redelijk ben vastgelopen in de maatschappij door alles. Ik zit nu in reïntegratie richting werk.
Maar misschien is dat het. Moet ik me beseffen dat ik eigenlijk niks mankeer, maar dat ik wel wat gevormd/beschadigd ben door mijn verleden.
Bij tijd en wijle vraag ik me alleen toch wel eens af of er wat mis is met mij..
Maar het schijnt dat de mensen met wie echt iets ernstigs mis is, zich dat niet af zullen vragen
dinsdag 19 juli 2011 om 20:16
quote:madamecannibale schreef op 19 juli 2011 @ 20:10:
Het klinkt nogal alsof je blijft hangen in het verleden. Kan je niet op een andere manier hulp krijgen?
Hmm de therapie was vooral niet op het verleden gericht. Maar op het nu. Ik liep alleen in het nu nog tegen dingen aan die met mijn ouders te maken hadden (ook een tijd geen contact gehad). Dus dan werd het wel besproken. En weer handvaten aangereikt hoe ik er anders mee om zou kunnen gaan, zodat het mij minder raakte.
Ik denk wel dat het iets is wat je altijd met je meedraagt. Het gaat om geestelijke mishandeling door mijn moeder.
En nu nog kan ze van die opmerkingen maken die me erg kwetsen. Zij kon uit het niets kwaad worden en onredelijk doen. Op het hysterische af. Normaal was het niet in ieder geval.
Het klinkt nogal alsof je blijft hangen in het verleden. Kan je niet op een andere manier hulp krijgen?
Hmm de therapie was vooral niet op het verleden gericht. Maar op het nu. Ik liep alleen in het nu nog tegen dingen aan die met mijn ouders te maken hadden (ook een tijd geen contact gehad). Dus dan werd het wel besproken. En weer handvaten aangereikt hoe ik er anders mee om zou kunnen gaan, zodat het mij minder raakte.
Ik denk wel dat het iets is wat je altijd met je meedraagt. Het gaat om geestelijke mishandeling door mijn moeder.
En nu nog kan ze van die opmerkingen maken die me erg kwetsen. Zij kon uit het niets kwaad worden en onredelijk doen. Op het hysterische af. Normaal was het niet in ieder geval.
dinsdag 19 juli 2011 om 20:20
Heb je wel iets in je leven wat je heeeel erg leuk vindt om te doen? Iets waar je je op kan richten in plaats van te bedenken wat er mis is?
En je vastlopen had een reden: het verleden dat nog verwerkt moest worden. Dat is klaar, daar ben je mee bezig.
Maar er komt een punt waarop je verder moet. Niet meer blijft kijken naar het verleden. Niet meer kijken naar wat mis is.
De toekomst ligt voor je open en met alles wat je de afgelopen jaren hebt geleerd, maak je andere keuzes dan voorheen. Kijk naar wat je kan en wat je plezier oplevert en doe er iets mee!
En je vastlopen had een reden: het verleden dat nog verwerkt moest worden. Dat is klaar, daar ben je mee bezig.
Maar er komt een punt waarop je verder moet. Niet meer blijft kijken naar het verleden. Niet meer kijken naar wat mis is.
De toekomst ligt voor je open en met alles wat je de afgelopen jaren hebt geleerd, maak je andere keuzes dan voorheen. Kijk naar wat je kan en wat je plezier oplevert en doe er iets mee!
dinsdag 19 juli 2011 om 20:28
Thanks Banaanaap. dat is ook zeker zo en ik geniet nu ook eindelijk weer van dingen, al gaat het met ups en downs natuurlijk.
Boterblommetje: nee natuurlijk niet!
Er zijn zeker dingen waar ik van kan genieten. Eigenlijk gewoon van de simpele dingen. De geluksmomenten met mijn zoontje. Een wandeling in de natuur.
De zon die schijnt. Een goed boek lezen.
Heel fijn als je bijna jaren in een grijze wolk hebt gezeten! Maar natuurlijk ken ik mijn downs.
Ben alleen soms jaloers op mensen die een leuke en lieve familie hebben. Dat wil ik ook zo graag! Merk wel dat ik me vaak beter voel als ik onder de mensen ben, dan in plaats van dat je de hele dag loopt te piekeren. En wil ook graag weer aan het werk. Teveel thuis kan ik ook niet tegen! Want een denker ben ik altijd wel geweest.
Thanks allemaal, ik ga nog even relaxen nu. Lees later weer
Boterblommetje: nee natuurlijk niet!
Er zijn zeker dingen waar ik van kan genieten. Eigenlijk gewoon van de simpele dingen. De geluksmomenten met mijn zoontje. Een wandeling in de natuur.
De zon die schijnt. Een goed boek lezen.
Heel fijn als je bijna jaren in een grijze wolk hebt gezeten! Maar natuurlijk ken ik mijn downs.
Ben alleen soms jaloers op mensen die een leuke en lieve familie hebben. Dat wil ik ook zo graag! Merk wel dat ik me vaak beter voel als ik onder de mensen ben, dan in plaats van dat je de hele dag loopt te piekeren. En wil ook graag weer aan het werk. Teveel thuis kan ik ook niet tegen! Want een denker ben ik altijd wel geweest.
Thanks allemaal, ik ga nog even relaxen nu. Lees later weer
dinsdag 19 juli 2011 om 20:32
dinsdag 19 juli 2011 om 20:41
Ik heb borderline en bij mij is het vorig jaar vastgesteld. Ik vind het vreselijk dat ik het heb en alleen familie en hechte vrienden weten dat ik het heb. Ik zit in therapie in een groep van 8 mensen met hetzelfde probleem. Deze therapie duurt 1,5 jaar. Je leert hier met je gevoel om te gaan. Je gevoel en je verstand bij elkaar te brengen!
Doordat wij moeilijk met onze emotisch om kunnen gaan uiten wij dat in de specifieke kenmerken die in het stempeltje borderline zijn weergegeven.
Maar ook daar zitten veel variaties en gradaties in. Ik gebruik geen alcohol, drugs, ben niet depressief, en snijd niet maar ik heb bijv weer eetbuien. Ik heb gelukkig wel een fijne baan dus borderline belemmerd mijn functioneren in de maatschappij niet. Alleen in liefdes relaties speelt het mij parten.... En dat is verdrietig! Maar ik werk hard!
Doordat wij moeilijk met onze emotisch om kunnen gaan uiten wij dat in de specifieke kenmerken die in het stempeltje borderline zijn weergegeven.
Maar ook daar zitten veel variaties en gradaties in. Ik gebruik geen alcohol, drugs, ben niet depressief, en snijd niet maar ik heb bijv weer eetbuien. Ik heb gelukkig wel een fijne baan dus borderline belemmerd mijn functioneren in de maatschappij niet. Alleen in liefdes relaties speelt het mij parten.... En dat is verdrietig! Maar ik werk hard!