Broertje

28-07-2011 21:49 54 berichten
Alle reacties Link kopieren
Mijn broertje is 7 jaar oud. Zelf ben ik 21.

Lang verhaal kort te maken, mijn ouders konden geen kinderen krijgen en 7 jaar geleden bleek mijn moeder onverwachts op een natuurlijke manier zwanger te zijn. Zelf ben ik een IVF-kind

Doordat er dat jaar wel meer heftige dingen zijn gebeurd heb ik in die tijd een groot deel van de opvoeding overgenomen.

Maar nu zit ik met iets in mn maag:



Hij slaat mij veel en makkelijk (als hij zijn zin niet krijgt)

Hij scheldt me uit

Hij is heel druk

Hij gaat over iedereens grenzen heen

Hij neemt alles letterlijk

Hij luistert naar datgene wat hij goed vindt of leuk vindt



Ik heb het er al een keer met mijn ouders over gehad, maar die zeggen dat er niks aan de hand is. Het slaan en schelden gebeurt overigens alleen als mijn pa en/of ma thuis is. Als we met z'n 2en zijn, is er niks aan de hand.



Maak ik me nou terecht zorgen of is er inderdaad niks aan de hand?
Alle reacties Link kopieren
Je bent 21, ga lekker op kamers....
Alle reacties Link kopieren
Financieel ga ik dat niet trekken, die optie heb ik al overwogen
Alle reacties Link kopieren
Wat raar. Kan je met je huisarts erover spreken? Of opnemen hoe hij doet als je ouders er niet zijn en ze je daarover niet geloven?
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Niet zo gek als jij de opvoeding op je moest nemen, 7 jaar geleden was jij 14. Ik kan me voorstellen dat je dan nog niet heel veel regels kan stellen en opvoedkundig bezig kan zijn.
MIjn ouders konden geen kinderen krijgen....



ik geloof dat jij zelf al bewezen hebt dat ze dat wel konden.
Alle reacties Link kopieren
Sorry, via IVF ben ik ter wereld gekomen, dat had ik er in moeten zetten.



Ik heb het wel geprobeerd, maar hij schuift het probleem af op mij, dat ik er teveel mee bezig ben.
Alle reacties Link kopieren
Allereerst; je bent zijn moeder niet, en het word tijd dat zijn EIGEN moeder hem opvoed.

Daarnaast; is er misschien iets met hem? Je zegt dat hij alles letterlijk neemt. Is hij ooit onderzocht?
Alle reacties Link kopieren
quote:angel__ schreef op 28 juli 2011 @ 21:54:

Financieel ga ik dat niet trekken, die optie heb ik al overwogenHeus wel, ik ging op mijn 19e op kamers, had geen cent. Redde het, kun jij ook.
Alle reacties Link kopieren
quote:angel__ schreef op 28 juli 2011 @ 21:56:



Ik heb het wel geprobeerd, maar hij schuift het probleem af op mij, dat ik er teveel mee bezig ben.

Ik denk ook dat het niet aan jou is om je broertje op te voeden. Ook al is er vroeger een tijd geweest dat jij een gedeelte van de opvoeding deed. Het is een goede zaak dat jullie ouders dat nu doen. Jij moet je bezig houden met je eigen leven en je ouders met de opvoeding van je broertje. Ook al ben je heel veel groter, je blijft ook kind en niet een soort van derde ouder.



Natuurlijk moet je wel je eigen grenzen in de gaten houden maar dat is iets anders dan je nu doet.



Met 21 lijkt het mij ook hoog tijd dat je je eigen leven gaat lijden (leiden?) en eens uit huis gaat.
Alle reacties Link kopieren
Het wordt inderdaad tijd, doe het inmiddels al meer.



Ik ben bang dat er inderdaad iets is, al zou het ook een opluchting kunnen betekenen.

Nee, onderzocht is hij nog niet, want mijn ouders denken dat er niets aan de hand is. Die vinden het onzin.
Op e een of andere manier een filmpje maken zodat ze kunnen zien dat het echt is? Dan wordt het ook bespreekbaar.

Bovendien zou je er iets aan moeten doen dat ze jou niet op jouw woord geloven, terwijl je wel volwassen bent.

Probeer eens of iemand in jouw kennissenkring kan helpen om een camera (evt. webcam) aan te zetten zodat je kunt laten zien wat er gebeurt.
quote:lilalinda schreef op 28 juli 2011 @ 22:05:

[...]



Heus wel, ik ging op mijn 19e op kamers, had geen cent. Redde het, kun jij ook.Kortzichtige opmerking. Dat jij het redde, wil nog niet zeggen dat dat voor een ander ook geldt.
Alle reacties Link kopieren
quote:Pumps_italiaans schreef op 28 juli 2011 @ 22:06:

Op e een of andere manier een filmpje maken zodat ze kunnen zien dat het echt is? Dan wordt het ook bespreekbaar.

Bovendien zou je er iets aan moeten doen dat ze jou niet op jouw woord geloven, terwijl je wel volwassen bent.

Probeer eens of iemand in jouw kennissenkring kan helpen om een camera (evt. webcam) aan te zetten zodat je kunt laten zien wat er gebeurt.Sorry hoor maar TO zegt nou juist dat dingen gebeuren als haar ouders WEL thuis zijn! Daar hoeft zij dus geen filmpje van te maken want haar ouders, die verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van haar broertje, zijn er zelf bij!
Alle reacties Link kopieren
Asperger? (neemt alles letterlijk)

ADHD (heel druk, over iedereens grenzen heengaan.)
verba volant, scripta manent.
quote:jo12345 schreef op 28 juli 2011 @ 22:12:

[...]



Sorry hoor maar TO zegt nou juist dat dingen gebeuren als haar ouders WEL thuis zijn! Daar hoeft zij dus geen filmpje van te maken want haar ouders, die verantwoordelijk zijn voor de opvoeding van haar broertje, zijn er zelf bij!



Ik heb er inderdaad overheen gelezen.

Ik dacht het te lezen in een van de andere reacties. Iets van opnemen of zo.



O, ik ken het verschijnsel. Gaat te diep om op afstand te analyseren. Ik ken het wel dat opa en oma zo reageren bij een kleinkind die alles mag en dan reageert met slaan enz., maar niet van ouders.
Alle reacties Link kopieren
quote:MarianneDavids schreef op 28 juli 2011 @ 22:18:

Asperger? (neemt alles letterlijk)

ADHD (heel druk, over iedereens grenzen heengaan.)

Ja ga jij eens ff lekker etiketten plakken! Je hebt het joch nog nooit gezien, TO is niet verantwoordelijk voor zijn opvoeding en de ouders vinden dat het prima gaat.

Daarbij is genoemd gedrag helemaal niet zo gek voor een 7 jarig jongetje.



Maar laten wij vooral heel veel onbenullige diagnoses gaan stellen.



TO moet de opvoeding gewoon lekker aan haar ouders overlaten en een eigen leven gaan lijden.
Alle reacties Link kopieren
Zou ik hem mogen leiden i.p.v. lijden , klinkt een stukje positiever (en dat kan ik wel gebruiken )



Ik heb het al een aantal keer met mijn ouders erover gehad, ook ADHD aangehaald. Mijn ouders vinden dit een onbestaanbare ziekte, er wordt een etiketje opgeplakt omdat het beestje een naam moet hebben, maar kinderen zijn gewoon druk, de een meer als de ander.

Voor de rest moet ik me er niet teveel mee bezig zijn, maar als ik dat niet doe, dan gebeurt er niks in huis. M'n moeder is alleen maar bezig met de computer (spelletjes ed) en pa is hele dagen werken. Ik merk dat ze er op rekenen dat ik hem opvoed.
Alle reacties Link kopieren
@angel



Punt 1:

Dit slaat helemaal nergens op. Jij bent zijn zus, geen ouder en al helemaal geen opvoeder. Waarom neem jij deze taak op je? Waarom leg je het 'probleem' niet gewoon neer waar het hoort bij je ouders...



Punt 2:

Het is de hoogste tijd om je eigen leven te gaan opbouwen en uit huis te gaan. Ook veel gezonder voor je, dan kun je onmogelijk meer met dit soort dingen worden opgezadeld.

Wat doe je nu voor werk? Of Studeer je of volg je een opleiding? In dat geval wat verdien je in de maand als bijverdienste/bijbaantje?

Wat heb je al ondernomen qua acties om uit huis te gaan?



Als je alleen maar op je stoel blijft zitten, dan gebeurt er natuurlijk niets...



Het is tijd voor ACTIE!
Alle reacties Link kopieren
Ik snap dat je je zorgen maakt.

Ik neem aan dat hij naar school gaat?

Mocht er echt iets met hem aam de hand zijn dat zien of merken ze dat daar ook wel. En de school kan verdere hulp bieden bij een evt traject dat moet komen voor verdere onderzoeken.

Succes!
Alle reacties Link kopieren
moeilijk he om dan los te laten...



maar idd, ga van je eigen leven genieten, dat mag echt. mocht het echt uit de hand lopen thuis als je weg bent dan kan je altijd alsnog met de huisarts oid gaan praten over jouw gevoelens daaromtrent. voor nu iig sterkte en ga genieten!
Alle reacties Link kopieren
Wat betreft ADHD, ook daar zou ik me niet teveel mee bezig gaan houden. Wederom je bent geen opvoeder of ouder van je broertje. Nog een psycholoog die deze diagnose kan stellen.



Je moet je gaan richten op je eigen leven!
Alle reacties Link kopieren
Meid, ga je met je eigen leven bemoeien. Zoek een baantje, ga wat leuks doen met je vriendinnen en laat je broertje met rust. Pfff, het is net of ik mijn oudste broer weer hoor blèren: "Dat mocht ik ook niet toen ik zo oud was..." En dan gek vinden dat ik hem tegen zijn schenen trapte zeg. Een vader en moeder vond ik wel genoeg, je broertje vast ook.
You know how I know? Because I reeaally think so!
Alle reacties Link kopieren
Wat een lastige situatie. Doordat jij op jonge leeftijd de opvoeding op je moest nemen zijn de verhoudingen binnenjullie gezin verschoven. Het is heel makkelijk om te roepen dat TO leuke dingen moet gaan doen met vriendinnen en dit naast zich neer moet leggen. Maar zo makkelijk is dat niet. Een verantwoordelijkheidsgevoel leg je niet zomaar naast je neer, het loslaten daarvan kost tijd. En als je vervolgens ziet dat de moeder de hele dag achter de pc zit en haar broertje geen opvoeding / begeleiding krijgt dan lijkt me het knap lastig om lijdzaam te gaan staan toekijken.

Ik denk ook dat je pas echt kunt loslaten als je het huis uit gaat. Maar dat gaat financieel niet schrijf je...



Je zou het eens met zijn leraar kunnen overleggen, of bij hem / haar dit gedrag ook is opgevallen? Misschien dat er dan vanuit school actie ondernomen kan worden.



Sterkte in ieder geval!
Trek je handen af van terrorbroertje, da's 't probleem van je ouders. En probeer zsm 't huis uit te gaan als de situatie thuis onleefbaar voor je is.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven