Psyche
alle pijlers
Ik ben een beetje verdrietig..
woensdag 3 augustus 2011 om 22:43
Wat de titel al zegt.. Ik ben een beetje verdrietig. Twee jaar geleden kreeg ik een zoontje waar ik dolgelukkig mee ben en waar ik ontzettend veel van hou. M'n leven moest anders, helemaal om, maar een moeilijke keus was dat niet. De vader van mijn zoon wilde echter helemaal niks van hem weten. We hadden geen relatie en ik kwam er pas te laat achter dat ik zwanger was om er nog überhaupt iets aan te kunnen doen. Ik was en ben van mening dat mijn zoon beter af is zonder iemand in zijn leven die hem niet wil.
Boven alles heb ik hierin voor mijn zoon gekozen. Hoe boos ik ook ben op zijn vader, ik uit dit niet naar hem en ik eis absoluut niks van hem. Ik heb wel gezegd dat ik mijn zoon alle informatie zal geven en hem nooit tegen zal houden als hij zijn vader wil opzoeken. Verder hou ik alle wegen open, mocht vader mijn zoon ooit willen bezoeken oid. Dit kost moeite, maar ik doe het graag voor m'n zoon. Ik wil niet dat hij het gevoel krijgt ooit hier schuld aan te hebben.
Nu vraagt m'n zoontje steeds om papa. En hoe positief ik ook blijf, het doet zeer.
Door omstandigheden moest ik afgelopen jaar een uitkering aanvragen. Dat was zo naar. Ik wilde voor mijzelf en mijn zoontje zorgen, maar dat lukte maar niet.. Toen vond ik eindelijk een baan, te mooi om waar te zijn, en werd ik ontslagen. Zomaar. Dit kon niet, en een goede vriend van mij die advocaat is begeleidde mij naar de rechter. Hij had nog nooit een zaak zo dik zien winnen. Heel veel maanden later echter heb ik nog steeds geen geld gekregen van de baas. Wel een brief dat het bedrijf niet meer bestaat en dat ik naar mijn geld kan fluiten.
Iedereen in mijn omgeving is heel lief en zorgt goed voor ons, maar ik ben er zo klaar mee.. Ik hoef geen advies, maar wilde eigenlijk even van me af schrijven..
Boven alles heb ik hierin voor mijn zoon gekozen. Hoe boos ik ook ben op zijn vader, ik uit dit niet naar hem en ik eis absoluut niks van hem. Ik heb wel gezegd dat ik mijn zoon alle informatie zal geven en hem nooit tegen zal houden als hij zijn vader wil opzoeken. Verder hou ik alle wegen open, mocht vader mijn zoon ooit willen bezoeken oid. Dit kost moeite, maar ik doe het graag voor m'n zoon. Ik wil niet dat hij het gevoel krijgt ooit hier schuld aan te hebben.
Nu vraagt m'n zoontje steeds om papa. En hoe positief ik ook blijf, het doet zeer.
Door omstandigheden moest ik afgelopen jaar een uitkering aanvragen. Dat was zo naar. Ik wilde voor mijzelf en mijn zoontje zorgen, maar dat lukte maar niet.. Toen vond ik eindelijk een baan, te mooi om waar te zijn, en werd ik ontslagen. Zomaar. Dit kon niet, en een goede vriend van mij die advocaat is begeleidde mij naar de rechter. Hij had nog nooit een zaak zo dik zien winnen. Heel veel maanden later echter heb ik nog steeds geen geld gekregen van de baas. Wel een brief dat het bedrijf niet meer bestaat en dat ik naar mijn geld kan fluiten.
Iedereen in mijn omgeving is heel lief en zorgt goed voor ons, maar ik ben er zo klaar mee.. Ik hoef geen advies, maar wilde eigenlijk even van me af schrijven..
woensdag 3 augustus 2011 om 22:50
Ben je wel aan het solliciteren? Soms kan alles misschien voor je gevoel tegen zitten. En ik lees wel over hele lieve mensen in je omgeving. Overigens vraagt jouw twee jarige om zijn vader? Of heeft hij het woord 'papa' gewoon net ontdekt? Wellicht zit daar het verschil tussen. Sterkte
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 3 augustus 2011 om 22:53
woensdag 3 augustus 2011 om 22:53
quote:Enn schreef op 03 augustus 2011 @ 22:50:
Ben je wel aan het solliciteren? Soms kan alles misschien voor je gevoel tegen zitten. En ik lees wel over hele lieve mensen in je omgeving. Overigens vraagt jow twee jarige om zijn vader? Of heeft hij het woord papa net ontdekt? Wellicht zit er verschil tussen. Sterkte
Off-topic: Ehm? Een tweejarige kan al hele zinnen zeggen, hoor. Papa wordt meestal al gezegd rond een jaar. Kinderen van twee in mijn omgeving voeren al hele (verstaanbare) gesprekken...
On-topic: Wat een nare situatie! Ik kan je helaas ook niet van een goed advies voorzien, maar geef je graag een virtuele
Ben je wel aan het solliciteren? Soms kan alles misschien voor je gevoel tegen zitten. En ik lees wel over hele lieve mensen in je omgeving. Overigens vraagt jow twee jarige om zijn vader? Of heeft hij het woord papa net ontdekt? Wellicht zit er verschil tussen. Sterkte
Off-topic: Ehm? Een tweejarige kan al hele zinnen zeggen, hoor. Papa wordt meestal al gezegd rond een jaar. Kinderen van twee in mijn omgeving voeren al hele (verstaanbare) gesprekken...
On-topic: Wat een nare situatie! Ik kan je helaas ook niet van een goed advies voorzien, maar geef je graag een virtuele
woensdag 3 augustus 2011 om 22:54
Ik ben ontzettend aan het solliciteren, en ik doe ook vrijwilligerswerk ondertussen. Wellicht komt het doordat ik onbewust even 'niet wil', maar werk vinden lukt niet echt.
M'n zoontje is nogal vlug van begrip ja Hij ziet op het kinderdagverblijf dat alle kindjes worden opgehaald door papa of mama, en begint door te krijgen dat hij alleen mama heeft. Misschien wat vroeg, nooit over nagedacht eigenlijk.
M'n zoontje is nogal vlug van begrip ja Hij ziet op het kinderdagverblijf dat alle kindjes worden opgehaald door papa of mama, en begint door te krijgen dat hij alleen mama heeft. Misschien wat vroeg, nooit over nagedacht eigenlijk.
woensdag 3 augustus 2011 om 22:55
Jawel maar het echte vragen om een vader zal dat het zijn? Ik denk eerder dat hij ontdekt dat veel kinderen ook papa's hebben. En heeft hij die ook? Ja dus alleen die ziet hij niet.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 3 augustus 2011 om 22:55
quote:lionlily schreef op 03 augustus 2011 @ 22:53:
[...]
Off-topic: Ehm? Een tweejarige kan al hele zinnen zeggen, hoor. Papa wordt meestal al gezegd rond een jaar. Kinderen van twee in mijn omgeving voeren al hele (verstaanbare) gesprekken...
Snap ik! Heb zelf een dochter van 2. Maar als je geen papa hebt dan praat je er ook niet over... dat was mijn redenatie. Ik vroeg het me gewoon af hoe dat werkt. Mijn dochter heeft bijvoorbeeld geen broertje of zusje, dus die woorden kent ze ook helemaal niet.
[...]
Off-topic: Ehm? Een tweejarige kan al hele zinnen zeggen, hoor. Papa wordt meestal al gezegd rond een jaar. Kinderen van twee in mijn omgeving voeren al hele (verstaanbare) gesprekken...
Snap ik! Heb zelf een dochter van 2. Maar als je geen papa hebt dan praat je er ook niet over... dat was mijn redenatie. Ik vroeg het me gewoon af hoe dat werkt. Mijn dochter heeft bijvoorbeeld geen broertje of zusje, dus die woorden kent ze ook helemaal niet.
woensdag 3 augustus 2011 om 22:56
quote:blogbabe schreef op 03 augustus 2011 @ 22:55:
[...]
Snap ik! Heb zelf een dochter van 2. Maar als je geen papa hebt dan praat je er ook niet over... dat was mijn redenatie. Ik vroeg het me gewoon af hoe dat werkt. Mijn dochter heeft bijvoorbeeld geen broertje of zusje, dus die woorden kent ze ook helemaal niet.
Ah, duidelijk! Ja, dat weet ik eigenlijk ook niet
Zo zie je maar!
[...]
Snap ik! Heb zelf een dochter van 2. Maar als je geen papa hebt dan praat je er ook niet over... dat was mijn redenatie. Ik vroeg het me gewoon af hoe dat werkt. Mijn dochter heeft bijvoorbeeld geen broertje of zusje, dus die woorden kent ze ook helemaal niet.
Ah, duidelijk! Ja, dat weet ik eigenlijk ook niet
Zo zie je maar!
woensdag 3 augustus 2011 om 22:57
quote:lagiulietta schreef op 03 augustus 2011 @ 22:54:
M'n zoontje is nogal vlug van begrip ja Hij ziet op het kinderdagverblijf dat alle kindjes worden opgehaald door papa of mama, en begint door te krijgen dat hij alleen mama heeft. Misschien wat vroeg, nooit over nagedacht eigenlijk.Goh, wel bijzonder. Dan heb je gewoon een heel slim mannetje op de wereld gezet!
M'n zoontje is nogal vlug van begrip ja Hij ziet op het kinderdagverblijf dat alle kindjes worden opgehaald door papa of mama, en begint door te krijgen dat hij alleen mama heeft. Misschien wat vroeg, nooit over nagedacht eigenlijk.Goh, wel bijzonder. Dan heb je gewoon een heel slim mannetje op de wereld gezet!
woensdag 3 augustus 2011 om 22:57
woensdag 3 augustus 2011 om 23:03
Mijn dochter is vijf en vraagt nooit naar haar 'papa'. We wonen met z'n tweetjes, altijd al zo geweest.
Mijn buurman woont alleen met zijn twee zoons. Af en toe zeg ik iets als: sommige kinderen hebben alleen een mama, sommigen alleen een papa, sommige kinderen hebben twee mama's en weer anderen hebben twee papa's.
Ik heb wel een foto van haar biologische vader in huis staan; ze weet dus wel hoe hij eruit ziet. Ook weet ze dat hij heel ver weg woont en dat wij vroeger verliefd op elkaar waren en nu niet meer.
Ik denk dat je kind van jou overneemt hoe jij ermee om gaat, dus als dat relaxed is en nuchter, dan zal hij dat ook zijn.
Mijn buurman woont alleen met zijn twee zoons. Af en toe zeg ik iets als: sommige kinderen hebben alleen een mama, sommigen alleen een papa, sommige kinderen hebben twee mama's en weer anderen hebben twee papa's.
Ik heb wel een foto van haar biologische vader in huis staan; ze weet dus wel hoe hij eruit ziet. Ook weet ze dat hij heel ver weg woont en dat wij vroeger verliefd op elkaar waren en nu niet meer.
Ik denk dat je kind van jou overneemt hoe jij ermee om gaat, dus als dat relaxed is en nuchter, dan zal hij dat ook zijn.
woensdag 3 augustus 2011 om 23:04
Lief, de woorden hier!
Het bedrijf is jammerlijk genoeg niet failliet. Dan zou ik inderdaad nog salaris uitbetaald krijgen. De baas heeft het bedrijf leeg laten lopen en vervolgens opgeheven. M'n advocaat is momenteel op vakantie, en komt volgende week weer terug. Beetje onzekerheid over hoe nu verder hielp ook wel mee in verdrietig worden ja.
Het bedrijf is jammerlijk genoeg niet failliet. Dan zou ik inderdaad nog salaris uitbetaald krijgen. De baas heeft het bedrijf leeg laten lopen en vervolgens opgeheven. M'n advocaat is momenteel op vakantie, en komt volgende week weer terug. Beetje onzekerheid over hoe nu verder hielp ook wel mee in verdrietig worden ja.
woensdag 3 augustus 2011 om 23:10
Patra, daar heb je ook gelijk in. En m'n zoontje is er ook wel relaxed onder, want ik bij hem ook. Hij weet dat hij een papa heeft en dat die ergens anders woont. Mijn zoontje is op dat moment gemaakt uit liefde, en daar aan denkend is het makkelijker over 'papa' praten. Ik vind dat wel belangrijk. Fijn te horen dat ik niet de enige ben
woensdag 3 augustus 2011 om 23:51
quote:lagiulietta schreef op 03 augustus 2011 @ 23:10:
Mijn zoontje is op dat moment gemaakt uit liefde, en daar aan denkend is het makkelijker over 'papa' praten. Ik vind dat wel belangrijk. Wat een lieve moeder ben jij.
Mijn zoontje is op dat moment gemaakt uit liefde, en daar aan denkend is het makkelijker over 'papa' praten. Ik vind dat wel belangrijk. Wat een lieve moeder ben jij.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 4 augustus 2011 om 09:07
quote:blogbabe schreef op 03 augustus 2011 @ 22:57:
[...]
Goh, wel bijzonder. Dan heb je gewoon een heel slim mannetje op de wereld gezet!
Hoe zo bijzonder?
Het knulletje ziet op het kdv dat andere kindjes door hun papa worden opgehaald, hij heeft niet iemand die hij papa kan noemen en dat heeft hij door.
Mijn zoon heeft ook geen broertjes of zusjes, maar hij weet wel wat het betekent. Hij begrijpt dat zijn neefje wel een zusje heeft
[...]
Goh, wel bijzonder. Dan heb je gewoon een heel slim mannetje op de wereld gezet!
Hoe zo bijzonder?
Het knulletje ziet op het kdv dat andere kindjes door hun papa worden opgehaald, hij heeft niet iemand die hij papa kan noemen en dat heeft hij door.
Mijn zoon heeft ook geen broertjes of zusjes, maar hij weet wel wat het betekent. Hij begrijpt dat zijn neefje wel een zusje heeft
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 4 augustus 2011 om 10:38
