Relaties
alle pijlers
warboel in de liefde
donderdag 4 augustus 2011 om 14:07
Hoi Allemaal
Ik zit met een enorme warboel in mijn hoofd en ik weet niet meer hoe ik eruit kom.
Ruim een half jaar geleden is mijn relatie van 3 jaar uitgegaan. We woonden samen maar op het laatst werd alles enorm naar. Het is misgelopen op onzekerheid van mijn kant en ontrouw van zijn kant. De onzekerheid ontstond voornamelijk door alles wat ik zei vervelend te vinden. Mij niet aan te kijken in gesprekken, en als ik een dag geen zin had in seks. Liep meneer naar de woonkamer om porno te kijken. (niet dat ik wat heb tegen porno kijken, prima. Maar we lagen bijvoorbeeld eerst te knuffelen in bed, lieve dingen te zeggen, dan wilde hij seks en zei ik nee dan stond hij gewoon op en liep weg) Het was meer de manier waarop dus. Hij vertelde mij dan dat ik saai was waardoor ik minder zin in seks kreeg en steeds onzekerder werd. Uiteindelijk is hij vreemd gegaan, wat hij mijn schuld vond want ik was te onzeker om eerlijk tegen te zijn.
Ik ben daarna weggegaan maar ook weer teruggekomen, hij wilde mij nog wel een kans geven. Het is toen weer gebeurt en ik ben toen enorm kwaad geworden. Het was een drama midden in de nacht nadat hij thuis kwam van uitgaan en zijn telefoon de hele tijd berichtjes kreeg, die hij niet opende omdat ik erbij was. Dit bleken de meisjes van die avond te zijn. Hierop ben ik ontzettend geflipt, geschreeuwd waarom hij mij dan niet gewoon de waarheid zei, zodat ik ook verder kan en mijn tijd niet verdoe. Hierop is hij ook geflipt en heeft me uit bed getrokken en mijn benen bont en blauw geschopt.
Toen ben ik gelukkig wel echt weggegaan, voor mijn gevoel stortte mijn wereld in. Van zogenaamde vrienden heb ik niets gehoord, maar ik heb nieuwe vrienden gemaakt, die echt het beste met mij voorhebben en langzaam kwam ik uit het dal.
Als ik erop terugkijk vind ik het zo gestoord dat ik dit heb laten gebeuren, ik neem het mijzelf nog steeds kwalijk!
Nu heb ik sinds 2 maanden een nieuwe vriend en sta ik voor een dilemma. Hij wil dat ik het contact verbreek met mijn beste vriend, omdat hij mij ooit gezegd heeft wel heel leuk te vinden. Omdat mijn nieuwe vrienden en mijn zelfstandigheid heel belangrijk voor mij zijn wil ik hier gewoon niet aan toegeven. Ik kan niet geloven dat je elkaar in een relatie tot zo'n keuze dwingen wil. Maar als ik niet voor hem kies, raak ik vriend kwijt. En anders mijn beste vriend. De hele situatie doet mij heel veel zeer en ik weet echt niet meer wat nu een normale redenatie is, vandaar dit bericht.
Overigens heb ik sinds kort ook al het contact met ex verbroken, hij bleef met smsjes invloed op mij hebben. Me weer aantrekken en afstoten, en ik wil helemaal niet naar hem terug. Maar omdat ik zo afhankelijk was blijft hij die macht over mijn gevoel hebben. Ik weet niet zo goed wat ik hier mee wil zeggen, alleen doet de manier waarop het uit is gegaan soms nog zo'n zeer. Ik deed alles voor die jongen en heb de meest rotte behandeling gehad na zo'n tijd. Ik denk dat het nog een stukje woede en verdriet is? Maar hoe kom ik hier dan vanaf?
Sorry voor het lange bericht en voor de 2 dilemma's.
Ben benieuwd naar jullie ongezouten reacties!
Ik zit met een enorme warboel in mijn hoofd en ik weet niet meer hoe ik eruit kom.
Ruim een half jaar geleden is mijn relatie van 3 jaar uitgegaan. We woonden samen maar op het laatst werd alles enorm naar. Het is misgelopen op onzekerheid van mijn kant en ontrouw van zijn kant. De onzekerheid ontstond voornamelijk door alles wat ik zei vervelend te vinden. Mij niet aan te kijken in gesprekken, en als ik een dag geen zin had in seks. Liep meneer naar de woonkamer om porno te kijken. (niet dat ik wat heb tegen porno kijken, prima. Maar we lagen bijvoorbeeld eerst te knuffelen in bed, lieve dingen te zeggen, dan wilde hij seks en zei ik nee dan stond hij gewoon op en liep weg) Het was meer de manier waarop dus. Hij vertelde mij dan dat ik saai was waardoor ik minder zin in seks kreeg en steeds onzekerder werd. Uiteindelijk is hij vreemd gegaan, wat hij mijn schuld vond want ik was te onzeker om eerlijk tegen te zijn.
Ik ben daarna weggegaan maar ook weer teruggekomen, hij wilde mij nog wel een kans geven. Het is toen weer gebeurt en ik ben toen enorm kwaad geworden. Het was een drama midden in de nacht nadat hij thuis kwam van uitgaan en zijn telefoon de hele tijd berichtjes kreeg, die hij niet opende omdat ik erbij was. Dit bleken de meisjes van die avond te zijn. Hierop ben ik ontzettend geflipt, geschreeuwd waarom hij mij dan niet gewoon de waarheid zei, zodat ik ook verder kan en mijn tijd niet verdoe. Hierop is hij ook geflipt en heeft me uit bed getrokken en mijn benen bont en blauw geschopt.
Toen ben ik gelukkig wel echt weggegaan, voor mijn gevoel stortte mijn wereld in. Van zogenaamde vrienden heb ik niets gehoord, maar ik heb nieuwe vrienden gemaakt, die echt het beste met mij voorhebben en langzaam kwam ik uit het dal.
Als ik erop terugkijk vind ik het zo gestoord dat ik dit heb laten gebeuren, ik neem het mijzelf nog steeds kwalijk!
Nu heb ik sinds 2 maanden een nieuwe vriend en sta ik voor een dilemma. Hij wil dat ik het contact verbreek met mijn beste vriend, omdat hij mij ooit gezegd heeft wel heel leuk te vinden. Omdat mijn nieuwe vrienden en mijn zelfstandigheid heel belangrijk voor mij zijn wil ik hier gewoon niet aan toegeven. Ik kan niet geloven dat je elkaar in een relatie tot zo'n keuze dwingen wil. Maar als ik niet voor hem kies, raak ik vriend kwijt. En anders mijn beste vriend. De hele situatie doet mij heel veel zeer en ik weet echt niet meer wat nu een normale redenatie is, vandaar dit bericht.
Overigens heb ik sinds kort ook al het contact met ex verbroken, hij bleef met smsjes invloed op mij hebben. Me weer aantrekken en afstoten, en ik wil helemaal niet naar hem terug. Maar omdat ik zo afhankelijk was blijft hij die macht over mijn gevoel hebben. Ik weet niet zo goed wat ik hier mee wil zeggen, alleen doet de manier waarop het uit is gegaan soms nog zo'n zeer. Ik deed alles voor die jongen en heb de meest rotte behandeling gehad na zo'n tijd. Ik denk dat het nog een stukje woede en verdriet is? Maar hoe kom ik hier dan vanaf?
Sorry voor het lange bericht en voor de 2 dilemma's.
Ben benieuwd naar jullie ongezouten reacties!
donderdag 4 augustus 2011 om 14:10
Wat betreft je exvriend: die is geen seconde aandacht meer waard van jou. Negeren, negeren, negeren dus.
Wat betreft je huidige vriend: de eerste de beste man die mij zou dwingen te kiezen tussen hem en mijn beste vriend / vriendin, heeft daarmee de keuze al voor mij gemaakt.
Dus ja, het zou kunnen dat je hem kwijt raakt als je weigert het contact met je beste vriend te verbreken (waarmee je in mijn ogen niet voor je beste vriend kiest, maar voor jezelf), maar dat lijkt me dan geen slecht iets.
Wat betreft je huidige vriend: de eerste de beste man die mij zou dwingen te kiezen tussen hem en mijn beste vriend / vriendin, heeft daarmee de keuze al voor mij gemaakt.
Dus ja, het zou kunnen dat je hem kwijt raakt als je weigert het contact met je beste vriend te verbreken (waarmee je in mijn ogen niet voor je beste vriend kiest, maar voor jezelf), maar dat lijkt me dan geen slecht iets.
!
donderdag 4 augustus 2011 om 14:12
Wat is je 2e dilemma dan?
Overigens lees ik heel veel onderdanige dingen over jou. Volgens mij moet jij nu nog helemaal geen relatie beginnen zolang jij nog niet sterk in je schoenen staat. Want als ik lees dat je nog steeds contact had met je ex en hij je kon aantrekken en afstoten, ben je nog niet sterk genoeg.
Je nieuwe vriend eist dat je het contact verbreekt met een beste vriend? Nou, daar ga je weer. Weer iemand die jouw leven gaat bepalen.
Overigens lees ik heel veel onderdanige dingen over jou. Volgens mij moet jij nu nog helemaal geen relatie beginnen zolang jij nog niet sterk in je schoenen staat. Want als ik lees dat je nog steeds contact had met je ex en hij je kon aantrekken en afstoten, ben je nog niet sterk genoeg.
Je nieuwe vriend eist dat je het contact verbreekt met een beste vriend? Nou, daar ga je weer. Weer iemand die jouw leven gaat bepalen.
donderdag 4 augustus 2011 om 14:13
Nou lekkere vriend zeg die je dwingt om je beste vriend te laten vallen.
Dit is al een eerste signaal van foute man.
Ik merk dat je erg onzeker bent van wat normaal is en niet.
Nou je gevoel zegt het al anders maak je hier geen topic.
Dit is niet normaal!
Is het niet handiger om eerst aan je zelf te werken voordat je een nieuwe relatie aan gaat?
Dit is al een eerste signaal van foute man.
Ik merk dat je erg onzeker bent van wat normaal is en niet.
Nou je gevoel zegt het al anders maak je hier geen topic.
Dit is niet normaal!
Is het niet handiger om eerst aan je zelf te werken voordat je een nieuwe relatie aan gaat?
donderdag 4 augustus 2011 om 14:13
quote:Gebakje21 schreef op 04 augustus 2011 @ 14:11:
Bedankt voor je reactie, ik heb het hem ook gezegd. Dat ik niet kan kiezen, of wil kiezen behalve voor mijzelf. Maar dat begreep hij niet, hij ziet het alsof ik hem niet respecteerDan mag hij wel beginnen met het respecteren naar jou (en jouw vrienden) toe.
Bedankt voor je reactie, ik heb het hem ook gezegd. Dat ik niet kan kiezen, of wil kiezen behalve voor mijzelf. Maar dat begreep hij niet, hij ziet het alsof ik hem niet respecteerDan mag hij wel beginnen met het respecteren naar jou (en jouw vrienden) toe.
donderdag 4 augustus 2011 om 14:15
quote:keukenstoel schreef op 04 augustus 2011 @ 14:13:
Nou lekkere vriend zeg die je dwingt om je beste vriend te laten vallen.
Dit is al een eerste signaal van foute man.
Ik merk dat je erg onzeker bent van wat normaal is en niet.
Nou je gevoel zegt het al anders maak je hier geen topic.
Dit is niet normaal!
Is het niet handiger om eerst aan je zelf te werken voordat je een nieuwe relatie aan gaat?Ik dacht inderdaad weer sterker in mijn schoenen te staan voordat ik aan mijn nieuwe relatie begon. Nu merk ik dat ik geen idee heb van hoe het eigenlijk hoort te gaan in een relatie, wat normaal is. Behalve mijn eigen intuitie. Daarnaast ben ik nog vrij jong, en niet zoveel relaties gehad (22)
Nou lekkere vriend zeg die je dwingt om je beste vriend te laten vallen.
Dit is al een eerste signaal van foute man.
Ik merk dat je erg onzeker bent van wat normaal is en niet.
Nou je gevoel zegt het al anders maak je hier geen topic.
Dit is niet normaal!
Is het niet handiger om eerst aan je zelf te werken voordat je een nieuwe relatie aan gaat?Ik dacht inderdaad weer sterker in mijn schoenen te staan voordat ik aan mijn nieuwe relatie begon. Nu merk ik dat ik geen idee heb van hoe het eigenlijk hoort te gaan in een relatie, wat normaal is. Behalve mijn eigen intuitie. Daarnaast ben ik nog vrij jong, en niet zoveel relaties gehad (22)
donderdag 4 augustus 2011 om 14:15
quote:Gebakje21 schreef op 04 augustus 2011 @ 14:13:
Ja precies Yajes en dat is dus precies wat me zo tegenstaat! Als je het zo bekijkt is het eigenlijk een dilemma, aangezien die 2 dingen dus duidelijk verband hebben!Kies voor jezelf! Dus laat geen nieuw vriendje dingen eisen als vrienden opgegeven. En daarna een cursusje opkomen-voor-jezelf doen.
Ja precies Yajes en dat is dus precies wat me zo tegenstaat! Als je het zo bekijkt is het eigenlijk een dilemma, aangezien die 2 dingen dus duidelijk verband hebben!Kies voor jezelf! Dus laat geen nieuw vriendje dingen eisen als vrienden opgegeven. En daarna een cursusje opkomen-voor-jezelf doen.
donderdag 4 augustus 2011 om 14:18
Ik heb de indruk dat jij je vorige relatie en die breuk nog moet verwerken. Daarom zou ik je willen adviseren om een tijdje geen relatie te hebben.
Nu sleep je allerlei onverwerkte emoties met je mee en loop je het risico om opnieuw in een afhankelijke relatie te belanden. Doe jezelf een plezier en investeer in een paar gesprekken met een psycholoog. Hij/zij kan je helpen om sterker in je schoenen te staan.
Nu sleep je allerlei onverwerkte emoties met je mee en loop je het risico om opnieuw in een afhankelijke relatie te belanden. Doe jezelf een plezier en investeer in een paar gesprekken met een psycholoog. Hij/zij kan je helpen om sterker in je schoenen te staan.
donderdag 4 augustus 2011 om 14:20
Geabkje, zo te lezen weet je wel dat hij niet het recht heeft je te dwingen, maar durf je nog niet genoeg voor jezelf op te komen.
Hij kan zoveel zeggen, en zijn mond volhebben over respect (hoe ironisch), maar hij heeft gewoon het recht niet. Of nouja, hij mag het natuurlijk best vragen (in een relatie mag je sowieso nooit iemand tot iets dwingen) maar hij heeft genoegen te nemen met het feit dat jij voor jezelf kiest.
(nogmaals; niet breken met je vrienden om een relatie, is niet kiezen voor de vrienden, dat is kiezen voor jezelf)
Hij kan zoveel zeggen, en zijn mond volhebben over respect (hoe ironisch), maar hij heeft gewoon het recht niet. Of nouja, hij mag het natuurlijk best vragen (in een relatie mag je sowieso nooit iemand tot iets dwingen) maar hij heeft genoegen te nemen met het feit dat jij voor jezelf kiest.
(nogmaals; niet breken met je vrienden om een relatie, is niet kiezen voor de vrienden, dat is kiezen voor jezelf)
donderdag 4 augustus 2011 om 14:23
quote:Sssenta schreef op 04 augustus 2011 @ 14:20:
Geabkje, zo te lezen weet je wel dat hij niet het recht heeft je te dwingen, maar durf je nog niet genoeg voor jezelf op te komen.
Hij kan zoveel zeggen, en zijn mond volhebben over respect (hoe ironisch), maar hij heeft gewoon het recht niet. Of nouja, hij mag het natuurlijk best vragen (in een relatie mag je sowieso nooit iemand tot iets dwingen) maar hij heeft genoegen te nemen met het feit dat jij voor jezelf kiest.
(nogmaals; niet breken met je vrienden om een relatie, is niet kiezen voor de vrienden, dat is kiezen voor jezelf)
Dankje Ssenta, dit is wat ik zelf ook al een beetje aanvoelde. Nu inderdaad voor mijzelf opkomen dan. Ik vind het jammer, we hadden het voor de rest zo leuk samen. Maar inderdaad, hiervan word ik ook niet gelukkiger.
Dankjewel!
Geabkje, zo te lezen weet je wel dat hij niet het recht heeft je te dwingen, maar durf je nog niet genoeg voor jezelf op te komen.
Hij kan zoveel zeggen, en zijn mond volhebben over respect (hoe ironisch), maar hij heeft gewoon het recht niet. Of nouja, hij mag het natuurlijk best vragen (in een relatie mag je sowieso nooit iemand tot iets dwingen) maar hij heeft genoegen te nemen met het feit dat jij voor jezelf kiest.
(nogmaals; niet breken met je vrienden om een relatie, is niet kiezen voor de vrienden, dat is kiezen voor jezelf)
Dankje Ssenta, dit is wat ik zelf ook al een beetje aanvoelde. Nu inderdaad voor mijzelf opkomen dan. Ik vind het jammer, we hadden het voor de rest zo leuk samen. Maar inderdaad, hiervan word ik ook niet gelukkiger.
Dankjewel!
donderdag 4 augustus 2011 om 14:29
quote:wereldmeid schreef op 04 augustus 2011 @ 14:18:
Ik heb de indruk dat jij je vorige relatie en die breuk nog moet verwerken. Daarom zou ik je willen adviseren om een tijdje geen relatie te hebben.
Nu sleep je allerlei onverwerkte emoties met je mee en loop je het risico om opnieuw in een afhankelijke relatie te belanden. Doe jezelf een plezier en investeer in een paar gesprekken met een psycholoog. Hij/zij kan je helpen om sterker in je schoenen te staan.Bedankt voor je reactie, ik denk dat je gelijk hebt. Dat ik nog wat moet verwerken van mijn vorige relatie. Ik dacht echt dat ik dit gedaan had, voelde me weer sterk. Maar nu blijkt er toch nog wat te zitten! En normaal ben ik nooit zo, ik heb best een grote mond en ben niet heel onzeker! Een psycholoog vind ik een beetje te ver gaan.. Ookal geloof ik dat deze me goede tips kan geven. Ik ga eerst eens een tijdje niet meer aan de man!
Ik heb de indruk dat jij je vorige relatie en die breuk nog moet verwerken. Daarom zou ik je willen adviseren om een tijdje geen relatie te hebben.
Nu sleep je allerlei onverwerkte emoties met je mee en loop je het risico om opnieuw in een afhankelijke relatie te belanden. Doe jezelf een plezier en investeer in een paar gesprekken met een psycholoog. Hij/zij kan je helpen om sterker in je schoenen te staan.Bedankt voor je reactie, ik denk dat je gelijk hebt. Dat ik nog wat moet verwerken van mijn vorige relatie. Ik dacht echt dat ik dit gedaan had, voelde me weer sterk. Maar nu blijkt er toch nog wat te zitten! En normaal ben ik nooit zo, ik heb best een grote mond en ben niet heel onzeker! Een psycholoog vind ik een beetje te ver gaan.. Ookal geloof ik dat deze me goede tips kan geven. Ik ga eerst eens een tijdje niet meer aan de man!
donderdag 4 augustus 2011 om 14:58
donderdag 4 augustus 2011 om 15:12
Contact met je ex helemaal verbreken lijkt me een fantastisch idee. En met je huidige vriend ook maar, want eisen stellen aan met wie jij wel of niet omgaat is natuurlijk niet goed en al helemaal niet als hij erbij gaat dreigen (hij of ik). En dan een leuk leven opbouwen en veel van jezelf houden en dan kun je eventueel weer eens kijken of je een relatie op wilt bouwen als er weer een leuke man voorbij komt. Maar ook dan: het is jouw leven en jij bent wijs genoeg om te bepalen met wie jij wel of niet om wil gaan. Als een partner dat niet accepteert, waarom is hij of zij dan op je gevallen? Dat is geen liefde, dat is controle.
donderdag 4 augustus 2011 om 15:27
Wat de anderen hier ook al zeggen. Coontact met ex verbreken (compleet en totaal), contact met je vriend verbreken en aan jezlef werken. Dan pas aan een nieuwe relatie beginnen.
Wat betreft je vriend, die is of onzeker of een controlfreak. Dat hij wilt dat jij het contact met je beste vriend verbreekt betekent volgens mij dat hij jou niet vertrouwd (onzeker) of dat hij een start maakt om je te isoleren van je vriendengroep (controlfreak en het kan duiden op nog ergere dingen).
Hoe dan ook, eerst werken aan jezelf zodat je stabiel een relatie in gaat waar jij je grenzen duidelijk hebt en die dus ook duidelijk kan aangeven.
Wat betreft je vriend, die is of onzeker of een controlfreak. Dat hij wilt dat jij het contact met je beste vriend verbreekt betekent volgens mij dat hij jou niet vertrouwd (onzeker) of dat hij een start maakt om je te isoleren van je vriendengroep (controlfreak en het kan duiden op nog ergere dingen).
Hoe dan ook, eerst werken aan jezelf zodat je stabiel een relatie in gaat waar jij je grenzen duidelijk hebt en die dus ook duidelijk kan aangeven.
donderdag 4 augustus 2011 om 16:36
Wil je huidige vriend echt dat jij een vriendschap verbreekt omdat die vriend heeft gezegd dat hij je echt heel leuk vindt?
Nu is de vriendschap m.i. inderdaad discutabel omdat hij wellicht andere intenties heeft dan jij en heimelijk verliefd op je is/was, echter jij bent toch met je vriend?
Waar maakt je vriend zich dan druk over? Vertrouwt hij je niet? Is hij onzeker?
Waar ligt bij hem precies het probleem?
Heeft hij je een ultimatum gesteld of heeft hij gezegd dat hij de omgang niet zo leuk vindt en het voor hem liever niet hoeft?
Nu is de vriendschap m.i. inderdaad discutabel omdat hij wellicht andere intenties heeft dan jij en heimelijk verliefd op je is/was, echter jij bent toch met je vriend?
Waar maakt je vriend zich dan druk over? Vertrouwt hij je niet? Is hij onzeker?
Waar ligt bij hem precies het probleem?
Heeft hij je een ultimatum gesteld of heeft hij gezegd dat hij de omgang niet zo leuk vindt en het voor hem liever niet hoeft?
