Psyche
alle pijlers
geen sociaal leven
zaterdag 6 augustus 2011 om 21:46
hoi, ik ben een jongen van 18 jaar en woon nog bij m'n ouders in huis en zusjes.
Ik heb vanaf ongeveer mijn 15e heb ik geen vrienden meer om leuke dingen mee te gaan doen weekends. Nu zit ik inmiddels op een andere school(van vmbo-mbo) en daar heb ik wel 3 goede studymaatjes. Het probleem is dat ik niet bij hun in de buurt woon, dus we kunnen niet gemakkelijk even afspreken met elkaar om wat leuks te doen.
Als ik thuis kom van school en we hebben weer weekend, ben ik meestal depressief. Ik zie het dan echt helemaal niet meer zitten en heb een negatief toekomstbeeld. Dan zit ik maar wat doelloos achter m'n computer en zie ik m'n oude vrienden lol met elkaar hebben en gezellig met elkaar op stap gaan enz.
Ik schaam me er eigenlijk ook best wel voor, dan praat je met leeftijdsgenoten over het weekend.... en wat heb jij gedaan van het weekend wordt er gevraagd? niet veel bijzonders zeg ik dan altijd maar wat.
Ik heb ook veel moeite om mezelf te zijn! weinig zelfvertrouwen en een negatief zelfbeeld. Over dit soort dingen praat ik eigenlijk met niemand, zelfs niet met m'n ouders. Heb wel veel gelezen dat het verstandig is om naar een psycholoog toe te gaan, maar ik vindt het erg lastig om zo bij m'n huisarts(onbekend bij mij) binnen te stappen over dit.
Ik kan ook overwegen om weer bij een sportvereniging te gaan, maar het valt me op dat het dan echt van die groepjes zijn. Ook veel van mijn leeftijd(18) gaan er af door het drukke sociale leven. Er zitten dus op verenigingen kinderen van 5 tot 15 en ouderen van 30 tot 60 valt me op. Hier kan ik dus weinig nieuwe vrienden maken lijkt mij.
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met dit probleem.
alvast bedankt.
Ik heb vanaf ongeveer mijn 15e heb ik geen vrienden meer om leuke dingen mee te gaan doen weekends. Nu zit ik inmiddels op een andere school(van vmbo-mbo) en daar heb ik wel 3 goede studymaatjes. Het probleem is dat ik niet bij hun in de buurt woon, dus we kunnen niet gemakkelijk even afspreken met elkaar om wat leuks te doen.
Als ik thuis kom van school en we hebben weer weekend, ben ik meestal depressief. Ik zie het dan echt helemaal niet meer zitten en heb een negatief toekomstbeeld. Dan zit ik maar wat doelloos achter m'n computer en zie ik m'n oude vrienden lol met elkaar hebben en gezellig met elkaar op stap gaan enz.
Ik schaam me er eigenlijk ook best wel voor, dan praat je met leeftijdsgenoten over het weekend.... en wat heb jij gedaan van het weekend wordt er gevraagd? niet veel bijzonders zeg ik dan altijd maar wat.
Ik heb ook veel moeite om mezelf te zijn! weinig zelfvertrouwen en een negatief zelfbeeld. Over dit soort dingen praat ik eigenlijk met niemand, zelfs niet met m'n ouders. Heb wel veel gelezen dat het verstandig is om naar een psycholoog toe te gaan, maar ik vindt het erg lastig om zo bij m'n huisarts(onbekend bij mij) binnen te stappen over dit.
Ik kan ook overwegen om weer bij een sportvereniging te gaan, maar het valt me op dat het dan echt van die groepjes zijn. Ook veel van mijn leeftijd(18) gaan er af door het drukke sociale leven. Er zitten dus op verenigingen kinderen van 5 tot 15 en ouderen van 30 tot 60 valt me op. Hier kan ik dus weinig nieuwe vrienden maken lijkt mij.
Ik hoop dat jullie mij kunnen helpen met dit probleem.
alvast bedankt.
zaterdag 6 augustus 2011 om 21:58
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:06
Soms moet je je eigen barrière doorbreken om een andere weg in te slaan. Ga iets doen wat buiten je comfort zone ligt, wat je niet zo snel van jezelf zou verwachten. Neem kickbox les, vraag je studievrienden een keer voor een nachtje te logeren en ga een avondje eropuit of zoek een zaterdagbaantje. Om maar een paar voorbeelden te noemen.
Wat zou je kunnen doen, wat je normaliter niet doet?
Wat zou je kunnen doen, wat je normaliter niet doet?
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:11
hee lieverd, jouw tijd komt nog wel!!! gewoon even doorbijten en voor je weet, heb je 't wel naar je zin en zit je in een hele nieuwe fase!
een ding is zeker; 't wordt echt wel beter!! dat negatieve beeld van de toekomst hoef je helemaal niet te hebben.
ik snap wel dat je 't nu lastig kan vinden om aan te nemen dat t allemaal beter wordt en dat er met jou heus niks mis is (want 18 is ook best een beroerde leeftijd;-)). herken je gevoel ook zeker van 'vroeger' en ben ook wel met de vorige schrijfster eens dat je er wel een beetje aan moet werken om 't leuk te hebben. probeer eens moeite te doen door minder negatief te zijn over jezelf, de activiteiten waar je leeftijdsgenoten aan doen en probeer vooral met een wat opener blik naar je omgeving te kijken. succes!!!!
een ding is zeker; 't wordt echt wel beter!! dat negatieve beeld van de toekomst hoef je helemaal niet te hebben.
ik snap wel dat je 't nu lastig kan vinden om aan te nemen dat t allemaal beter wordt en dat er met jou heus niks mis is (want 18 is ook best een beroerde leeftijd;-)). herken je gevoel ook zeker van 'vroeger' en ben ook wel met de vorige schrijfster eens dat je er wel een beetje aan moet werken om 't leuk te hebben. probeer eens moeite te doen door minder negatief te zijn over jezelf, de activiteiten waar je leeftijdsgenoten aan doen en probeer vooral met een wat opener blik naar je omgeving te kijken. succes!!!!
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:46
Tijd voor verandering denk ik. Neem een baantje in het weekend, het geld dat je verdient ga je in een nieuwe sport of hobby steken. Neem contact op met je studiegenoten om met hun in het weekend een biertje te doen of een filmpje of whatever... Maar tussen de regels lees ik dat je niet lekker in je vel zit. Klopt dat..?
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:49
Wat betreft die onzerheid, en dat lage zelfbeeld? Als je het gevoel hebt dat je daarvoor hulp nodig hebt, en dat hoeft geen psycholoog te zijn, is de huisarts een goeie eerste om naar toe te gaan. Je hoeft je niet te schamen, er zijn veel leeftijdsgenoten die met ditsoort vragen zitten.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:52
quote:paloma schreef op 06 augustus 2011 @ 22:11:
Wat is er gebeurd omstreeks je 15e dat je geen contact meer hebt met je oude vrienden? En waarom zou je nu geen contact meer met hun kunnen opnemen?
Ik heb op mijn 15e een ongeluk gehad, waarbij ik van muziek af moest gaan. Dit vond ik zelf niet heel erg, want dit was toch niet mijn ding. Moest hier van mijn ouders zo nodig op. Ik wilde zelf liever op een sport maar mocht niet.
Ik had ook wat bijbaantjes, en was in mijn vrije tijd eigenlijk alleen maar wat aan het werk toen. Ik was eigenlijk best wel saai, verlegen en niet sociaal. Mijn vrienden waren er eigenlijk altijd wel voor me alleen ik niet voor hun. Eigenlijk ook wel logisch dat hun mij dan niet meer als vriend willen hebben.
Met sommigen praat ik nog wel eens in de bus, en dan hoor je waar ze overal zijn geweest en wat voor leuks ze weer meegemaakt hebben met hun vriendengroep. Het is dan best lastig contact op te nemen met iemand om in een groepje proberen te komen. Terwijl dat veel mensen van die vriendengroep ook vrienden/bekenden waren van mij.
Wat is er gebeurd omstreeks je 15e dat je geen contact meer hebt met je oude vrienden? En waarom zou je nu geen contact meer met hun kunnen opnemen?
Ik heb op mijn 15e een ongeluk gehad, waarbij ik van muziek af moest gaan. Dit vond ik zelf niet heel erg, want dit was toch niet mijn ding. Moest hier van mijn ouders zo nodig op. Ik wilde zelf liever op een sport maar mocht niet.
Ik had ook wat bijbaantjes, en was in mijn vrije tijd eigenlijk alleen maar wat aan het werk toen. Ik was eigenlijk best wel saai, verlegen en niet sociaal. Mijn vrienden waren er eigenlijk altijd wel voor me alleen ik niet voor hun. Eigenlijk ook wel logisch dat hun mij dan niet meer als vriend willen hebben.
Met sommigen praat ik nog wel eens in de bus, en dan hoor je waar ze overal zijn geweest en wat voor leuks ze weer meegemaakt hebben met hun vriendengroep. Het is dan best lastig contact op te nemen met iemand om in een groepje proberen te komen. Terwijl dat veel mensen van die vriendengroep ook vrienden/bekenden waren van mij.
zaterdag 6 augustus 2011 om 22:57
Allereerst hoef je je niet te schamen als je zegt dat je niet veel bijzonders hebt gedaan in het weekend. Niet iedereen houd van stappen, dus je moet je niet laten meeslepen door wat anderen vinden of doen.
Als je echt moeite hebt met je sociale leven ben je zelf de enige die er wat aan kan doen door meer te ondernemen.
Er zijn in eerdere reacties al tips gegeven.
Ik denk dat je onzekerheid/laag zelfbeeld wel bij meer mensen op jouw leeftijd voorkomt (natuurlijk kan dat op alle leeftijden). Dat je je doelloos voelt helpt ook niet voor je zelfvertrouwen. Met een psycholoog praat je makkelijker dan met bijv. je ouders, dus zoek gewoon hulp als je er echt niet zelf uit komt.
Als je echt moeite hebt met je sociale leven ben je zelf de enige die er wat aan kan doen door meer te ondernemen.
Er zijn in eerdere reacties al tips gegeven.
Ik denk dat je onzekerheid/laag zelfbeeld wel bij meer mensen op jouw leeftijd voorkomt (natuurlijk kan dat op alle leeftijden). Dat je je doelloos voelt helpt ook niet voor je zelfvertrouwen. Met een psycholoog praat je makkelijker dan met bijv. je ouders, dus zoek gewoon hulp als je er echt niet zelf uit komt.
zaterdag 6 augustus 2011 om 23:00
zondag 7 augustus 2011 om 20:19
pfff gosh
k ben bijna 24 en heb het probleem ook.
Ik heb vrienden die ik eigelijk zo zou willen inwisselen voor betere.. alleen zijn die er niet dus doe ik het met minder.
Al die "kennissen" Mensen genoeg die om me geven maar die eenzaamheid blijft. En dat is niet goed ook voor je zelfbeeld. Je wil jezelf gelukkig zien en als je je doellloos voelt in t weekend terwijil iedereen dingen op facebook gooit (uitgaan, evenementen gedoe)waardoor t lijkt alsof je de enige bent die thuis op de bank zit.
Weetje wat mijn stap nu is???
ik ga volgende maand .. klimmen.. Grenzen verleggen.
ik zit sinds kort op piano les
En ik ga op een schrijfcursus. Niet dat je deze dingen leuk moet vinden maar bedoel maar aan te geven dat je gewoon je eigen weg in moet slaan. Als je je beter en nuttiger voelt dat zul je ook sneller mensen aantrekken. Ik bedoel .. je gaat toch ook niet geforceerd vrienden maken. Voglens mij werkt dat super averechts!
k ben bijna 24 en heb het probleem ook.
Ik heb vrienden die ik eigelijk zo zou willen inwisselen voor betere.. alleen zijn die er niet dus doe ik het met minder.
Al die "kennissen" Mensen genoeg die om me geven maar die eenzaamheid blijft. En dat is niet goed ook voor je zelfbeeld. Je wil jezelf gelukkig zien en als je je doellloos voelt in t weekend terwijil iedereen dingen op facebook gooit (uitgaan, evenementen gedoe)waardoor t lijkt alsof je de enige bent die thuis op de bank zit.
Weetje wat mijn stap nu is???
ik ga volgende maand .. klimmen.. Grenzen verleggen.
ik zit sinds kort op piano les
En ik ga op een schrijfcursus. Niet dat je deze dingen leuk moet vinden maar bedoel maar aan te geven dat je gewoon je eigen weg in moet slaan. Als je je beter en nuttiger voelt dat zul je ook sneller mensen aantrekken. Ik bedoel .. je gaat toch ook niet geforceerd vrienden maken. Voglens mij werkt dat super averechts!
