Relaties
alle pijlers
Uitstraling
zondag 7 augustus 2011 om 20:06
Beste mensen!
Gezien ik al jaren met een laag zelfbeeld e.d zit/worstel, ligt het liefdes gebeuren bij mij zo goed als stil. Probeer wel 's wat via datingsites, maar word nooit wat. Sterker nog, in de eerste 30 seconden van de eerste date bemerk ik al een desinteresse. Ook komt er niemand op me af, of bemerk ik oogcontact.
Heb niet het idee dat ik chagrijnig rondloop o.i.d, maar het laat zich al raden,... dit is niet best voor m'n zelfbeeld.
Nu mijn vraag; in hoeverre is te zien/merken hoe ik over mezelf denk? en in hoeverre is dat dan afstotend?
Ik lees er wel 's over dat vrouwen ver weg blijven van mannen die onzeker zijn, of met een laag zelfbeeld kampen, ..... maar werkt dit echt zo bij vrouwen??
Gezien ik al jaren met een laag zelfbeeld e.d zit/worstel, ligt het liefdes gebeuren bij mij zo goed als stil. Probeer wel 's wat via datingsites, maar word nooit wat. Sterker nog, in de eerste 30 seconden van de eerste date bemerk ik al een desinteresse. Ook komt er niemand op me af, of bemerk ik oogcontact.
Heb niet het idee dat ik chagrijnig rondloop o.i.d, maar het laat zich al raden,... dit is niet best voor m'n zelfbeeld.
Nu mijn vraag; in hoeverre is te zien/merken hoe ik over mezelf denk? en in hoeverre is dat dan afstotend?
Ik lees er wel 's over dat vrouwen ver weg blijven van mannen die onzeker zijn, of met een laag zelfbeeld kampen, ..... maar werkt dit echt zo bij vrouwen??
zondag 7 augustus 2011 om 23:29
quote:niekmh schreef op 07 augustus 2011 @ 23:21:
[...]
Ik weet niet of jij daarbij hulp krijgt, maar dat zal wel zo fijn zijn denk ik. Ik weet gewoon niet wat ik van m'n lijf kan verwachten, en dat werkt heel irritant. Kun je nog nergens je pijlen op richten. Tenminste. dat voel ik zo..
Waardoor ben jij overspannen geraakt dan?
Veel drukte, spanningen in de thuissituatie heel aantal jaar en verandering van werk. In de tussentijd even naast het werk een mbo-opleiding gedaan in de avonduren..
Oja en nog eventjes verhuizen in het najaar tijdens het afronden van die opleiding.
Nu zijn de spanningen er nog altijd en zal ook niet zomaar minder worden maar daar heb ik geen invloed op.
Wel heb ik invloed op mijn denkpatronen, althans ik probeer er invloed op te hebben en het lukt best aardig.
De hulpinstantie is ingeschakeld maar duurt best wel lang voor het een beetje op gang is, ben dr al een jaar mee bezig en had vorige week bericht moeten hebben over hoe en wat qua begeleiding.
Hoorde gisteren dat ik dik tevreden mag zijn met hoe ik nu ben en de vooruitgang die ze zien op mn werk (collega's dus) en kreeg een bos bloemen in mn handen gestopt, omdat ik na een aanrijding met de auto toch ben komen werken en het supergoed heb opgepakt.
Wat zijn jouw problemen waardoor je niet weet wat te verwachten van je lichaam?
Mij maakte het overspannen zijn ook heel onzeker, waardoor ik totaal 3x thuis ben komen te zitten en bijna aan de hand van de bedrijfsleider weer ben gaan werken.
Nu denk ik veel meer na dan eerst over elke stap die ik zet..
Wat ik eerder schreef over niet aantrekkelijk zijn voor een ander door bevestiging vragen bijv. vind ik nu ook op mijzelf van toepassing helaas.
Langzaamaan veranderd het..
[...]
Ik weet niet of jij daarbij hulp krijgt, maar dat zal wel zo fijn zijn denk ik. Ik weet gewoon niet wat ik van m'n lijf kan verwachten, en dat werkt heel irritant. Kun je nog nergens je pijlen op richten. Tenminste. dat voel ik zo..
Waardoor ben jij overspannen geraakt dan?
Veel drukte, spanningen in de thuissituatie heel aantal jaar en verandering van werk. In de tussentijd even naast het werk een mbo-opleiding gedaan in de avonduren..
Oja en nog eventjes verhuizen in het najaar tijdens het afronden van die opleiding.
Nu zijn de spanningen er nog altijd en zal ook niet zomaar minder worden maar daar heb ik geen invloed op.
Wel heb ik invloed op mijn denkpatronen, althans ik probeer er invloed op te hebben en het lukt best aardig.
De hulpinstantie is ingeschakeld maar duurt best wel lang voor het een beetje op gang is, ben dr al een jaar mee bezig en had vorige week bericht moeten hebben over hoe en wat qua begeleiding.
Hoorde gisteren dat ik dik tevreden mag zijn met hoe ik nu ben en de vooruitgang die ze zien op mn werk (collega's dus) en kreeg een bos bloemen in mn handen gestopt, omdat ik na een aanrijding met de auto toch ben komen werken en het supergoed heb opgepakt.
Wat zijn jouw problemen waardoor je niet weet wat te verwachten van je lichaam?
Mij maakte het overspannen zijn ook heel onzeker, waardoor ik totaal 3x thuis ben komen te zitten en bijna aan de hand van de bedrijfsleider weer ben gaan werken.
Nu denk ik veel meer na dan eerst over elke stap die ik zet..
Wat ik eerder schreef over niet aantrekkelijk zijn voor een ander door bevestiging vragen bijv. vind ik nu ook op mijzelf van toepassing helaas.
Langzaamaan veranderd het..
zondag 7 augustus 2011 om 23:34
Ik zie wel dat er geflirt wordt maar sluit mezelf er voor af.
Waarom, denk dat ik dr niet echt klaar voor ben nu..
Ik word nu langzaamaan weer de persoon die ik wel leuk vind en wil daar eerst zelf eens van gaan genieten, die man komt dan snel genoeg.
Heb besloten een kitten te nemen ipv te daten met een man .
Ik heb dit ook pas vorige week besloten om voorlopig maar geen mannen te leren kennen enzo.
Eerder ook een periode gedaan en geeft veel rust.
Waarom, denk dat ik dr niet echt klaar voor ben nu..
Ik word nu langzaamaan weer de persoon die ik wel leuk vind en wil daar eerst zelf eens van gaan genieten, die man komt dan snel genoeg.
Heb besloten een kitten te nemen ipv te daten met een man .
Ik heb dit ook pas vorige week besloten om voorlopig maar geen mannen te leren kennen enzo.
Eerder ook een periode gedaan en geeft veel rust.
zondag 7 augustus 2011 om 23:48
Hee wat vervelend voor je Niek. Ben helaas bekend met het probleem van voor mij een aantal jaar geleden (inmiddels relatie). Je mag niet te graag willen want dat is onaantrekkelijk, en je mag niet onzeker zijn want dat is onaantrekkelijk, ja, zie dat maar vol te houden zeg na jaren van vrijgezel zijn!!
Je moet tegen jezelf zeggen dat er écht iemand voor jou is. Misschien moet je je 'eisenpakket' iets bijstellen en iets luchtiger met de situatie omgaan. Dates zijn eigenlijk voor iedereen kut, omdat het een soort vleeskeuring is, die 9 van de 10 keer op niets uitlopen. Zie het als een kennismakingsgesprek waarbij zowel jij als zij kan bepalen of 'het je wat lijkt'. Kijk niet naar de vrouw in kwestie om te bedenken of je jezelf met haar bij het altaar ziet staan! Jij mag namelijk óók kritisch zijn!!
Dat heeft mij door heel wat datestress geholpen, door te denken dat ík vanavond ga kijken wat ik van hém vind. En niet andersom (gebeurt natuurlijk ook, maar daar hoef jij je dan nog niet druk om te maken).
En als laatste, of het uiteindelijk iets wordt of niet hangt niet alleen van je persoonlijkheid en uiterlijk/uitstraling af, het hangt er ook vanaf of de ander hetzelfde wil op hetzelfde moment! Daar gaat het volgens mij vaak mis en dat moet je je niet persoonlijk aan gaan trekken want dan word je gek!
Veel succes en liefde toegewenst!!
Je moet tegen jezelf zeggen dat er écht iemand voor jou is. Misschien moet je je 'eisenpakket' iets bijstellen en iets luchtiger met de situatie omgaan. Dates zijn eigenlijk voor iedereen kut, omdat het een soort vleeskeuring is, die 9 van de 10 keer op niets uitlopen. Zie het als een kennismakingsgesprek waarbij zowel jij als zij kan bepalen of 'het je wat lijkt'. Kijk niet naar de vrouw in kwestie om te bedenken of je jezelf met haar bij het altaar ziet staan! Jij mag namelijk óók kritisch zijn!!
Dat heeft mij door heel wat datestress geholpen, door te denken dat ík vanavond ga kijken wat ik van hém vind. En niet andersom (gebeurt natuurlijk ook, maar daar hoef jij je dan nog niet druk om te maken).
En als laatste, of het uiteindelijk iets wordt of niet hangt niet alleen van je persoonlijkheid en uiterlijk/uitstraling af, het hangt er ook vanaf of de ander hetzelfde wil op hetzelfde moment! Daar gaat het volgens mij vaak mis en dat moet je je niet persoonlijk aan gaan trekken want dan word je gek!
Veel succes en liefde toegewenst!!
maandag 8 augustus 2011 om 02:11
Sorry Niek, Maar ik vind jouw "gedrag" nogal vreemd. elke opmerking, aanmerking of suggestie ie wordt gedaan, wordt door jou teniet gedaan.
Je gedrag vind ik nogal storend en van een negatief zelfbeeld kan ik niets bespeuren. Je komt op mij eigenlijk meer over als een erg zelfverzekerd type die precies lijkt te weten waar zijn sterke en zwakke punten liggen.
Waarom denk jij zelf dan dat je dates teleurgesteld zijn in jou? Dat weet je volgens mij erg goed maar wil hier volgens mij het tegendeel horen, zonder eerst zelf enige info te verschaffen...
Ik kan het ook mis hebben maar ik ben wel benieuwd naar je reactie...
Je gedrag vind ik nogal storend en van een negatief zelfbeeld kan ik niets bespeuren. Je komt op mij eigenlijk meer over als een erg zelfverzekerd type die precies lijkt te weten waar zijn sterke en zwakke punten liggen.
Waarom denk jij zelf dan dat je dates teleurgesteld zijn in jou? Dat weet je volgens mij erg goed maar wil hier volgens mij het tegendeel horen, zonder eerst zelf enige info te verschaffen...
Ik kan het ook mis hebben maar ik ben wel benieuwd naar je reactie...
maandag 8 augustus 2011 om 12:37
quote:noa_lynn schreef op 07 augustus 2011 @ 23:29:
[...]
Veel drukte, spanningen in de thuissituatie heel aantal jaar en verandering van werk. In de tussentijd even naast het werk een mbo-opleiding gedaan in de avonduren..
Oja en nog eventjes verhuizen in het najaar tijdens het afronden van die opleiding.
Nu zijn de spanningen er nog altijd en zal ook niet zomaar minder worden maar daar heb ik geen invloed op.
Wel heb ik invloed op mijn denkpatronen, althans ik probeer er invloed op te hebben en het lukt best aardig.
De hulpinstantie is ingeschakeld maar duurt best wel lang voor het een beetje op gang is, ben dr al een jaar mee bezig en had vorige week bericht moeten hebben over hoe en wat qua begeleiding.
Hoorde gisteren dat ik dik tevreden mag zijn met hoe ik nu ben en de vooruitgang die ze zien op mn werk (collega's dus) en kreeg een bos bloemen in mn handen gestopt, omdat ik na een aanrijding met de auto toch ben komen werken en het supergoed heb opgepakt..
Nou, goed bezig zou ik zeggen! Al is het super irritant dat het altijd zolang moet duren bij hulpinstanties,.. want meestal sta je dan kompleet stil in die periode.
Ik weet dan niet hoe jou denkpatronen zijn, zullen dan vast niet al te positief of handig zijn, dus des te beter dat je er wat sturing aan kan geven!:-)
quote:noa_lynn schreef op 07 augustus 2011 @ 23:29:[/bWat zijn jouw problemen waardoor je niet weet wat te verwachten van je lichaam?
Mij maakte het overspannen zijn ook heel onzeker, waardoor ik totaal 3x thuis ben komen te zitten en bijna aan de hand van de bedrijfsleider weer ben gaan werken.
Nu denk ik veel meer na dan eerst over elke stap die ik zet..
Wat ik eerder schreef over niet aantrekkelijk zijn voor een ander door bevestiging vragen bijv. vind ik nu ook op mijzelf van toepassing helaas.
Langzaamaan veranderd het..
Ik heb dus 22 maand 3-5 uur per nacht geslapen, en niet perse die uren achter elkaar. En dan dus elke nacht. Vandaar dat er dus telkens naar andere hulp gezocht moest worden, en ondertussen werd het steeds erger met mij omdat ik gewoonweg niks kon. Niet sporten, niks leuks doen, niet met een opleiding verder, niet werken,... maar alleen wachten op hulp.
Nu slaap ik sinds een jaar weer goed, maar kan nog steeds niet veel belasting aan. Dus kan nog steeds niet echt aan het werk, zo ook met het sporten. Dat niveau is nog steeds te laag. Soms heb ik het gevoel wel wat te kunnen doen, en doe ik dan ook, maar soms heb ik dat gevoel ook, doe ik wat en ben vervolgens kapot! Dus een gejaagd gevoel, hogere rusthartslag, weer minder goed slapen. En dan word ik heel erg woest op mijn lichaam. Heb dan ook in de afgelopen jaren een flinke haat tegen m'n lichaam opgebouwd.
Vele dingen die ik doe, doe ik met de spreekwoordelijke oogkleppen op. Ik werk aan mijn lichaam dmv sport, maar wil er nog niet naar kijken, ik ga aan het werk, maar probeer me er niet aan te storen dat er mooiere mensen rondlopen wat ik ook zo graag wil zijn, en de enorme vermoeidheid wat dat kleine beetje werk me kost. Zou ik er bewuster rondlopen, zou ik dat werk/sporten niet kunnen doen.
[...]
Veel drukte, spanningen in de thuissituatie heel aantal jaar en verandering van werk. In de tussentijd even naast het werk een mbo-opleiding gedaan in de avonduren..
Oja en nog eventjes verhuizen in het najaar tijdens het afronden van die opleiding.
Nu zijn de spanningen er nog altijd en zal ook niet zomaar minder worden maar daar heb ik geen invloed op.
Wel heb ik invloed op mijn denkpatronen, althans ik probeer er invloed op te hebben en het lukt best aardig.
De hulpinstantie is ingeschakeld maar duurt best wel lang voor het een beetje op gang is, ben dr al een jaar mee bezig en had vorige week bericht moeten hebben over hoe en wat qua begeleiding.
Hoorde gisteren dat ik dik tevreden mag zijn met hoe ik nu ben en de vooruitgang die ze zien op mn werk (collega's dus) en kreeg een bos bloemen in mn handen gestopt, omdat ik na een aanrijding met de auto toch ben komen werken en het supergoed heb opgepakt..
Nou, goed bezig zou ik zeggen! Al is het super irritant dat het altijd zolang moet duren bij hulpinstanties,.. want meestal sta je dan kompleet stil in die periode.
Ik weet dan niet hoe jou denkpatronen zijn, zullen dan vast niet al te positief of handig zijn, dus des te beter dat je er wat sturing aan kan geven!:-)
quote:noa_lynn schreef op 07 augustus 2011 @ 23:29:[/bWat zijn jouw problemen waardoor je niet weet wat te verwachten van je lichaam?
Mij maakte het overspannen zijn ook heel onzeker, waardoor ik totaal 3x thuis ben komen te zitten en bijna aan de hand van de bedrijfsleider weer ben gaan werken.
Nu denk ik veel meer na dan eerst over elke stap die ik zet..
Wat ik eerder schreef over niet aantrekkelijk zijn voor een ander door bevestiging vragen bijv. vind ik nu ook op mijzelf van toepassing helaas.
Langzaamaan veranderd het..
Ik heb dus 22 maand 3-5 uur per nacht geslapen, en niet perse die uren achter elkaar. En dan dus elke nacht. Vandaar dat er dus telkens naar andere hulp gezocht moest worden, en ondertussen werd het steeds erger met mij omdat ik gewoonweg niks kon. Niet sporten, niks leuks doen, niet met een opleiding verder, niet werken,... maar alleen wachten op hulp.
Nu slaap ik sinds een jaar weer goed, maar kan nog steeds niet veel belasting aan. Dus kan nog steeds niet echt aan het werk, zo ook met het sporten. Dat niveau is nog steeds te laag. Soms heb ik het gevoel wel wat te kunnen doen, en doe ik dan ook, maar soms heb ik dat gevoel ook, doe ik wat en ben vervolgens kapot! Dus een gejaagd gevoel, hogere rusthartslag, weer minder goed slapen. En dan word ik heel erg woest op mijn lichaam. Heb dan ook in de afgelopen jaren een flinke haat tegen m'n lichaam opgebouwd.
Vele dingen die ik doe, doe ik met de spreekwoordelijke oogkleppen op. Ik werk aan mijn lichaam dmv sport, maar wil er nog niet naar kijken, ik ga aan het werk, maar probeer me er niet aan te storen dat er mooiere mensen rondlopen wat ik ook zo graag wil zijn, en de enorme vermoeidheid wat dat kleine beetje werk me kost. Zou ik er bewuster rondlopen, zou ik dat werk/sporten niet kunnen doen.
maandag 8 augustus 2011 om 12:43
quote:noa_lynn schreef op 07 augustus 2011 @ 23:34:
Ik zie wel dat er geflirt wordt maar sluit mezelf er voor af.
Waarom, denk dat ik dr niet echt klaar voor ben nu..
Ik word nu langzaamaan weer de persoon die ik wel leuk vind en wil daar eerst zelf eens van gaan genieten, die man komt dan snel genoeg.
Heb besloten een kitten te nemen ipv te daten met een man .
Ik heb dit ook pas vorige week besloten om voorlopig maar geen mannen te leren kennen enzo.
Eerder ook een periode gedaan en geeft veel rust.
Pfff... knap van je hoor! 'De persoon worden die je wilt' ..hoop dat ik dat ook nog 's mag wezen. Maar ook zulke keuzes maken die je doet,.. niet op het geflirt letten omdat je er nog niet klaar voor bent. Hier word ik al depri van. Wanneer mij dat nu zou overkomen zou ik me helemaal geen raad weten. Aan de ene kant zou ik het een godsgeschenk vinden, maar aan de andere kant ben ik een puinhoop waarmee je toch geen relatie kunt beginnen.
Maar als ik het goed begrijp zit jij nu iets van een jaar in deze situatie?
Ik zie wel dat er geflirt wordt maar sluit mezelf er voor af.
Waarom, denk dat ik dr niet echt klaar voor ben nu..
Ik word nu langzaamaan weer de persoon die ik wel leuk vind en wil daar eerst zelf eens van gaan genieten, die man komt dan snel genoeg.
Heb besloten een kitten te nemen ipv te daten met een man .
Ik heb dit ook pas vorige week besloten om voorlopig maar geen mannen te leren kennen enzo.
Eerder ook een periode gedaan en geeft veel rust.
Pfff... knap van je hoor! 'De persoon worden die je wilt' ..hoop dat ik dat ook nog 's mag wezen. Maar ook zulke keuzes maken die je doet,.. niet op het geflirt letten omdat je er nog niet klaar voor bent. Hier word ik al depri van. Wanneer mij dat nu zou overkomen zou ik me helemaal geen raad weten. Aan de ene kant zou ik het een godsgeschenk vinden, maar aan de andere kant ben ik een puinhoop waarmee je toch geen relatie kunt beginnen.
Maar als ik het goed begrijp zit jij nu iets van een jaar in deze situatie?
maandag 8 augustus 2011 om 12:47
quote:aninha schreef op 07 augustus 2011 @ 23:48:
Hee wat vervelend voor je Niek. Ben helaas bekend met het probleem van voor mij een aantal jaar geleden (inmiddels relatie). Je mag niet te graag willen want dat is onaantrekkelijk, en je mag niet onzeker zijn want dat is onaantrekkelijk, ja, zie dat maar vol te houden zeg na jaren van vrijgezel zijn!!
Je moet tegen jezelf zeggen dat er écht iemand voor jou is. Misschien moet je je 'eisenpakket' iets bijstellen en iets luchtiger met de situatie omgaan. Dates zijn eigenlijk voor iedereen kut, omdat het een soort vleeskeuring is, die 9 van de 10 keer op niets uitlopen. Zie het als een kennismakingsgesprek waarbij zowel jij als zij kan bepalen of 'het je wat lijkt'. Kijk niet naar de vrouw in kwestie om te bedenken of je jezelf met haar bij het altaar ziet staan! Jij mag namelijk óók kritisch zijn!!
Dat heeft mij door heel wat datestress geholpen, door te denken dat ík vanavond ga kijken wat ik van hém vind. En niet andersom (gebeurt natuurlijk ook, maar daar hoef jij je dan nog niet druk om te maken).
En als laatste, of het uiteindelijk iets wordt of niet hangt niet alleen van je persoonlijkheid en uiterlijk/uitstraling af, het hangt er ook vanaf of de ander hetzelfde wil op hetzelfde moment! Daar gaat het volgens mij vaak mis en dat moet je je niet persoonlijk aan gaan trekken want dan word je gek!
Veel succes en liefde toegewenst!!
Wat je zegt klopt ook wel, ik ben gewoon in de eerste plaats bezig iemand te zoeken die ik qua uiterlijk aantrekkelijk vind, en dan maar hopen dat ze mij leuk vind. Haar innerlijk komt dan later wel.
Wanneer ik gelijk op haar innerlijk zou "selecteren" kom ik zogoed als niemand tegen denk ik.
Hee wat vervelend voor je Niek. Ben helaas bekend met het probleem van voor mij een aantal jaar geleden (inmiddels relatie). Je mag niet te graag willen want dat is onaantrekkelijk, en je mag niet onzeker zijn want dat is onaantrekkelijk, ja, zie dat maar vol te houden zeg na jaren van vrijgezel zijn!!
Je moet tegen jezelf zeggen dat er écht iemand voor jou is. Misschien moet je je 'eisenpakket' iets bijstellen en iets luchtiger met de situatie omgaan. Dates zijn eigenlijk voor iedereen kut, omdat het een soort vleeskeuring is, die 9 van de 10 keer op niets uitlopen. Zie het als een kennismakingsgesprek waarbij zowel jij als zij kan bepalen of 'het je wat lijkt'. Kijk niet naar de vrouw in kwestie om te bedenken of je jezelf met haar bij het altaar ziet staan! Jij mag namelijk óók kritisch zijn!!
Dat heeft mij door heel wat datestress geholpen, door te denken dat ík vanavond ga kijken wat ik van hém vind. En niet andersom (gebeurt natuurlijk ook, maar daar hoef jij je dan nog niet druk om te maken).
En als laatste, of het uiteindelijk iets wordt of niet hangt niet alleen van je persoonlijkheid en uiterlijk/uitstraling af, het hangt er ook vanaf of de ander hetzelfde wil op hetzelfde moment! Daar gaat het volgens mij vaak mis en dat moet je je niet persoonlijk aan gaan trekken want dan word je gek!
Veel succes en liefde toegewenst!!
Wat je zegt klopt ook wel, ik ben gewoon in de eerste plaats bezig iemand te zoeken die ik qua uiterlijk aantrekkelijk vind, en dan maar hopen dat ze mij leuk vind. Haar innerlijk komt dan later wel.
Wanneer ik gelijk op haar innerlijk zou "selecteren" kom ik zogoed als niemand tegen denk ik.
maandag 8 augustus 2011 om 13:08
quote:betwins schreef op 08 augustus 2011 @ 02:11:
Sorry Niek, Maar ik vind jouw "gedrag" nogal vreemd. elke opmerking, aanmerking of suggestie ie wordt gedaan, wordt door jou teniet gedaan.
Ik snap dat je dat vind/denkt. Had die opmerking al eerder verwacht;) Waarom dat zo lijkt is omdat ik niet sinds een jaar met deze issues zit, maar sommigen al mijn hele, of halve leven. (ik word morgen 34)
Ik heb dan ook al vele dingen gedaan/geprobeerd. Heb vooral in de afgelopen (slapeloze) jaren -waarin ik veel bij huis ben geweest- erg veel nagedacht over mijn toestand, en hoe het zo heeft kunnen lopen. Ik ben ook heel feitelijk geworden, en zet mijn emotionele toestand opzij wanneer ik eventuele progressie bekijk. Boeit me weinig of anderen zeggen dat ik vooruit ben gegaan volgens hun, ik bekijk dat in het echte leven of dat ook zo is, en waaruit dat blijkt. Blijkt dat niet zo te zijn, is er voor mij ook geen reden voor positiviteit.
Dit komt vast raar over, maar anders kan ik simpelweg niet zien waar ik sta.
quote:betwins schreef op 08 augustus 2011 @ 02:11:
Je gedrag vind ik nogal storend en van een negatief zelfbeeld kan ik niets bespeuren. Je komt op mij eigenlijk meer over als een erg zelfverzekerd type die precies lijkt te weten waar zijn sterke en zwakke punten liggen.
Ik heb zeer zeker een heel negatief zelfbeeld. Vind mezelf een mislukkeling, en haat mijn lichaam echt. Wat jij benoemd viel sommige therapeuten ook al op hoe ik overkom. Ik loop hier al heel lang mee, en heb er ook al met velen overgepraat. Ook op mijn werk b.v Dus het is voor mij niet zo'n "big deal" meer om te praten over mezelf. Mede daarom kan ik vrij goed zeggen wat er mis is, wat niet, en hoe het gekomen is ect.
Het is alleen zo dat ik bepaalde dingen niet accepteer van mezelf, en lichaam. Heb enorme woede/walging in mezelf,..over mezelf.
En daar zit mijn grootste probleem. Ik wil me ook perse niet nog beroerder voelen dan dat ik nu al jaren doe.
quote:betwins schreef op 08 augustus 2011 @ 02:11:Waarom denk jij zelf dan dat je dates teleurgesteld zijn in jou? Dat weet je volgens mij erg goed maar wil hier volgens mij het tegendeel horen, zonder eerst zelf enige info te verschaffen...
Ik kan het ook mis hebben maar ik ben wel benieuwd naar je reactie...
Ik opende dit topic zeer zeker niet om mezelf te overladen met leuke opbeurende reacties. Echt niet. Daar houd ik mezelf zelfs verre van. Daar heb ik namelijk niks aan. Nee, mijn vraagstelling is alleen maar om mezelf ervan te overtuigen -middels jullie eerlijke reacties- ik niks mee in m'n hoofd hoef te halen wanneer het om vrouwen en relaties krijgen gaat.
Het gaat hier nu eenmaal zo dat mensen gaan meedenken en ik vind dat ik wel bepaalde info moet delen om het voor jullie wat inzichtelijker te maken. Maar goed, dat gaat toch niet lukken denk ik gezien mijn situatie erg complex ligt.
Zou je me eens wat specifieke vragen kunnen stellen waarom ik zo raar op je over kom? Misschien is dat handiger;-)
Sorry Niek, Maar ik vind jouw "gedrag" nogal vreemd. elke opmerking, aanmerking of suggestie ie wordt gedaan, wordt door jou teniet gedaan.
Ik snap dat je dat vind/denkt. Had die opmerking al eerder verwacht;) Waarom dat zo lijkt is omdat ik niet sinds een jaar met deze issues zit, maar sommigen al mijn hele, of halve leven. (ik word morgen 34)
Ik heb dan ook al vele dingen gedaan/geprobeerd. Heb vooral in de afgelopen (slapeloze) jaren -waarin ik veel bij huis ben geweest- erg veel nagedacht over mijn toestand, en hoe het zo heeft kunnen lopen. Ik ben ook heel feitelijk geworden, en zet mijn emotionele toestand opzij wanneer ik eventuele progressie bekijk. Boeit me weinig of anderen zeggen dat ik vooruit ben gegaan volgens hun, ik bekijk dat in het echte leven of dat ook zo is, en waaruit dat blijkt. Blijkt dat niet zo te zijn, is er voor mij ook geen reden voor positiviteit.
Dit komt vast raar over, maar anders kan ik simpelweg niet zien waar ik sta.
quote:betwins schreef op 08 augustus 2011 @ 02:11:
Je gedrag vind ik nogal storend en van een negatief zelfbeeld kan ik niets bespeuren. Je komt op mij eigenlijk meer over als een erg zelfverzekerd type die precies lijkt te weten waar zijn sterke en zwakke punten liggen.
Ik heb zeer zeker een heel negatief zelfbeeld. Vind mezelf een mislukkeling, en haat mijn lichaam echt. Wat jij benoemd viel sommige therapeuten ook al op hoe ik overkom. Ik loop hier al heel lang mee, en heb er ook al met velen overgepraat. Ook op mijn werk b.v Dus het is voor mij niet zo'n "big deal" meer om te praten over mezelf. Mede daarom kan ik vrij goed zeggen wat er mis is, wat niet, en hoe het gekomen is ect.
Het is alleen zo dat ik bepaalde dingen niet accepteer van mezelf, en lichaam. Heb enorme woede/walging in mezelf,..over mezelf.
En daar zit mijn grootste probleem. Ik wil me ook perse niet nog beroerder voelen dan dat ik nu al jaren doe.
quote:betwins schreef op 08 augustus 2011 @ 02:11:Waarom denk jij zelf dan dat je dates teleurgesteld zijn in jou? Dat weet je volgens mij erg goed maar wil hier volgens mij het tegendeel horen, zonder eerst zelf enige info te verschaffen...
Ik kan het ook mis hebben maar ik ben wel benieuwd naar je reactie...
Ik opende dit topic zeer zeker niet om mezelf te overladen met leuke opbeurende reacties. Echt niet. Daar houd ik mezelf zelfs verre van. Daar heb ik namelijk niks aan. Nee, mijn vraagstelling is alleen maar om mezelf ervan te overtuigen -middels jullie eerlijke reacties- ik niks mee in m'n hoofd hoef te halen wanneer het om vrouwen en relaties krijgen gaat.
Het gaat hier nu eenmaal zo dat mensen gaan meedenken en ik vind dat ik wel bepaalde info moet delen om het voor jullie wat inzichtelijker te maken. Maar goed, dat gaat toch niet lukken denk ik gezien mijn situatie erg complex ligt.
Zou je me eens wat specifieke vragen kunnen stellen waarom ik zo raar op je over kom? Misschien is dat handiger;-)
maandag 8 augustus 2011 om 13:09
Als ik goed begrijp date je via Internet ...
Staat daar wel een realistische foto van jezelf? Bedoel, ik heb echt weleens dates gehad die een heeeeeele goed gelukte foto van zichzelf hadden geplaatst en in het echt viel het tege Na wat mailen en beetje al kriebels viel dat ook errug tegen en werd ik ook een beetje stil (teleurgesteld)..
Het gaat me er niet om dat iemand knap moet zijn, maar iemand moet wel je type zijn!
En uiteraard geldt ook een positieve instelling.Merk het aan mezelf als ik goe din mn vel zit spreken mensen me vaak aan, in de supermarkt, buiten etc.. Probeer niet alleen een relatie te vinden, maar zou het contact maken daarbuiten eerst oefenen. Probeer contact te maken om je heen, als je ergens heen gaat, als is het maar een lach naar iemand! Dat heeft mij heel veel vertrouwen gegeven!
Staat daar wel een realistische foto van jezelf? Bedoel, ik heb echt weleens dates gehad die een heeeeeele goed gelukte foto van zichzelf hadden geplaatst en in het echt viel het tege Na wat mailen en beetje al kriebels viel dat ook errug tegen en werd ik ook een beetje stil (teleurgesteld)..
Het gaat me er niet om dat iemand knap moet zijn, maar iemand moet wel je type zijn!
En uiteraard geldt ook een positieve instelling.Merk het aan mezelf als ik goe din mn vel zit spreken mensen me vaak aan, in de supermarkt, buiten etc.. Probeer niet alleen een relatie te vinden, maar zou het contact maken daarbuiten eerst oefenen. Probeer contact te maken om je heen, als je ergens heen gaat, als is het maar een lach naar iemand! Dat heeft mij heel veel vertrouwen gegeven!
maandag 8 augustus 2011 om 14:49
quote:lilly1980 schreef op 08 augustus 2011 @ 13:09:
Als ik goed begrijp date je via Internet ...
Staat daar wel een realistische foto van jezelf? Bedoel, ik heb echt weleens dates gehad die een heeeeeele goed gelukte foto van zichzelf hadden geplaatst en in het echt viel het tege Na wat mailen en beetje al kriebels viel dat ook errug tegen en werd ik ook een beetje stil (teleurgesteld)..
Het gaat me er niet om dat iemand knap moet zijn, maar iemand moet wel je type zijn!
Yup, het moet gewoon je type zijn. Heb ook wel een paar keer gevraagd waarom het nou misliep. Meestal konden ze daar geen zinnig antwoord op geven. 1 zei dat ik niet zo leek op m'n foto,.. terwijl iedereen zegt dat ik er juist wel op lijkt. Dat ik gelukkig wel op mezelf lijk
quote:lilly1980 schreef op 08 augustus 2011 @ 13:09:En uiteraard geldt ook een positieve instelling.Merk het aan mezelf als ik goe din mn vel zit spreken mensen me vaak aan, in de supermarkt, buiten etc.. Probeer niet alleen een relatie te vinden, maar zou het contact maken daarbuiten eerst oefenen. Probeer contact te maken om je heen, als je ergens heen gaat, als is het maar een lach naar iemand! Dat heeft mij heel veel vertrouwen gegeven!
Ja, dat is ook zoiets. Ik kan een leuke dame echt serieus niet meer dan 1 seconde aankijken, langer lukt echt niet. Voel me dan echt volkomen belachelijk dat ik dat nog niet eens kan, en word dan woedend op mezelf. En dat gaat dus al 17 jaar zo.
Op m'n werk kan ik dat wel iets beter, maar denk dat dat is omdat ik dan wel wat zinnigs te vertellen heb.
Maar goed, ik redeneer heel anders daarin dan jij lees ik al;-)
Ondertussen zijn we flink uitgeweken wat betreft mijn vraag hier p het forum
Als ik goed begrijp date je via Internet ...
Staat daar wel een realistische foto van jezelf? Bedoel, ik heb echt weleens dates gehad die een heeeeeele goed gelukte foto van zichzelf hadden geplaatst en in het echt viel het tege Na wat mailen en beetje al kriebels viel dat ook errug tegen en werd ik ook een beetje stil (teleurgesteld)..
Het gaat me er niet om dat iemand knap moet zijn, maar iemand moet wel je type zijn!
Yup, het moet gewoon je type zijn. Heb ook wel een paar keer gevraagd waarom het nou misliep. Meestal konden ze daar geen zinnig antwoord op geven. 1 zei dat ik niet zo leek op m'n foto,.. terwijl iedereen zegt dat ik er juist wel op lijkt. Dat ik gelukkig wel op mezelf lijk
quote:lilly1980 schreef op 08 augustus 2011 @ 13:09:En uiteraard geldt ook een positieve instelling.Merk het aan mezelf als ik goe din mn vel zit spreken mensen me vaak aan, in de supermarkt, buiten etc.. Probeer niet alleen een relatie te vinden, maar zou het contact maken daarbuiten eerst oefenen. Probeer contact te maken om je heen, als je ergens heen gaat, als is het maar een lach naar iemand! Dat heeft mij heel veel vertrouwen gegeven!
Ja, dat is ook zoiets. Ik kan een leuke dame echt serieus niet meer dan 1 seconde aankijken, langer lukt echt niet. Voel me dan echt volkomen belachelijk dat ik dat nog niet eens kan, en word dan woedend op mezelf. En dat gaat dus al 17 jaar zo.
Op m'n werk kan ik dat wel iets beter, maar denk dat dat is omdat ik dan wel wat zinnigs te vertellen heb.
Maar goed, ik redeneer heel anders daarin dan jij lees ik al;-)
Ondertussen zijn we flink uitgeweken wat betreft mijn vraag hier p het forum
maandag 8 augustus 2011 om 15:29
quote:niekmh schreef op 08 augustus 2011 @ 12:47:
[...]
Wat je zegt klopt ook wel, ik ben gewoon in de eerste plaats bezig iemand te zoeken die ik qua uiterlijk aantrekkelijk vind, en dan maar hopen dat ze mij leuk vind. Haar innerlijk komt dan later wel.
Wanneer ik gelijk op haar innerlijk zou "selecteren" kom ik zogoed als niemand tegen denk ik.
HUH? dit snap ik nu niet, eerlijk gezegd. Waarom laat je dat uiterlijk niet wat meer los en ga je niet in eerste instantie kijken of je een klik met iemand hebt. Proberen iemand op vriendschappelijke voet te leren kennen. Wellicht ga je iemand dan vanzelf wel aantrekkelijk vinden.
Ook omdat jij jezelf qua uiterlijk niet aantrekkelijk vindt. Zou het dan niet fijn zjn als iemand jou daarop niet in eerste instantie beoordeelt?
Wat ik me ook afvraag is, als jij ontevreden bent over je lichaam, je dan in een sportschool, of all places gaat werken? Want volgens mij mij word je daar alleen maar nog onzekerder van.
Ik denk dt je inderdaad, hoe cliche het ook klinkt en is, je toch eerst aan je eigen zelfbeeld moet werken zodat je blijer wordt met jezelf, dat uitstraalt en daardoor ook contact kan leggen.
Als ik lees dat jij iemand niet langer dan 1 seconde durft aan te kijken...das lastig! Zou je dat niet kunnen aanpakken mbt een assertiviteitscursus?
Verder krijg ik ook de indruk door je postings dat je heel bewust bezig bent met hoe je overkomt en inmiddels ook heel goed weet waar dat door komt. Dat is natuurlijk mooi, maar blijf je hier niet een beetje teveel in hangen? Is het niet beter om al het geanalyseer over boord te gooien en gewoon te DOEN, naar buiten te gaan, iemand toe te lachen en proberen er niet teveel over na te denken?
[...]
Wat je zegt klopt ook wel, ik ben gewoon in de eerste plaats bezig iemand te zoeken die ik qua uiterlijk aantrekkelijk vind, en dan maar hopen dat ze mij leuk vind. Haar innerlijk komt dan later wel.
Wanneer ik gelijk op haar innerlijk zou "selecteren" kom ik zogoed als niemand tegen denk ik.
HUH? dit snap ik nu niet, eerlijk gezegd. Waarom laat je dat uiterlijk niet wat meer los en ga je niet in eerste instantie kijken of je een klik met iemand hebt. Proberen iemand op vriendschappelijke voet te leren kennen. Wellicht ga je iemand dan vanzelf wel aantrekkelijk vinden.
Ook omdat jij jezelf qua uiterlijk niet aantrekkelijk vindt. Zou het dan niet fijn zjn als iemand jou daarop niet in eerste instantie beoordeelt?
Wat ik me ook afvraag is, als jij ontevreden bent over je lichaam, je dan in een sportschool, of all places gaat werken? Want volgens mij mij word je daar alleen maar nog onzekerder van.
Ik denk dt je inderdaad, hoe cliche het ook klinkt en is, je toch eerst aan je eigen zelfbeeld moet werken zodat je blijer wordt met jezelf, dat uitstraalt en daardoor ook contact kan leggen.
Als ik lees dat jij iemand niet langer dan 1 seconde durft aan te kijken...das lastig! Zou je dat niet kunnen aanpakken mbt een assertiviteitscursus?
Verder krijg ik ook de indruk door je postings dat je heel bewust bezig bent met hoe je overkomt en inmiddels ook heel goed weet waar dat door komt. Dat is natuurlijk mooi, maar blijf je hier niet een beetje teveel in hangen? Is het niet beter om al het geanalyseer over boord te gooien en gewoon te DOEN, naar buiten te gaan, iemand toe te lachen en proberen er niet teveel over na te denken?
maandag 8 augustus 2011 om 15:40
ik vind het best jammer dat je zo over je zelf denk ,en dat onzeker zijn is niet altijd negatief hoor het heeft ergens ook wel iets .ik heb altijd een grote mond en klets met dating sites ook de oren van hun hoofd .maar als ik voor hun sta ben ik heel klein ,maar dat gaat meestal snel over .
maar wat ze hier al aan geven ,maak een afspraak ,ga van te voren lekker de stad in leuk shirt kopen waar je je goed in voelt ,en ga er voor .veel succes zou leuk zijn als je het eind resultaat laat weten aan ons .
maar wat ze hier al aan geven ,maak een afspraak ,ga van te voren lekker de stad in leuk shirt kopen waar je je goed in voelt ,en ga er voor .veel succes zou leuk zijn als je het eind resultaat laat weten aan ons .
maandag 8 augustus 2011 om 15:43
En om op je vraag uit je openingspost terug te komen:
Nee, het is inderdaad niet aantrekkelijk om bij een eerste kennismaking al te merken dat iemand een laag zelfbeeld heeft. Je wilt namelijk op een eerste date iemand beter leren kennen, lol hebben. als je dan al merkt dat dat met zo'n persoon moeizaam is wordt het wel lastig.
Als ik een date zou hebben met een man die uitstraalt dat hij zichzelf echt helemaal niks vindt, dan denk ik: dan zal het wel zo zijn. Krijg ik het idee dat ik hem constant zou moeten oppeppen, dan is de balans zoek.
Natuurlijk betekent dat niet dat je niet onzeker mag zijn, want dat is iedereen. Maar ik denk dat je je onzekerheden niet gelijk toonbaar moet maken, maar als je elkaar wat langer kent kunnen die onzekerheden uiteraard wel bespreekbaar gemaakt worden. Anders blijft je relatie oppervlakkig.
Tot slot: aantrekkelijk zijn zit 'm niet in de goede kleren, het perfecte lichaam, een dure auto hebben, maar wat mij betreft in een open houding, positieve uitstraling, humor, dat soort dingen.
Er zijn mensen die volgens de officiële statistieken absoluut niet knap zijn maar toch reuze aantrekkelijk kunnen zijn.
Nee, het is inderdaad niet aantrekkelijk om bij een eerste kennismaking al te merken dat iemand een laag zelfbeeld heeft. Je wilt namelijk op een eerste date iemand beter leren kennen, lol hebben. als je dan al merkt dat dat met zo'n persoon moeizaam is wordt het wel lastig.
Als ik een date zou hebben met een man die uitstraalt dat hij zichzelf echt helemaal niks vindt, dan denk ik: dan zal het wel zo zijn. Krijg ik het idee dat ik hem constant zou moeten oppeppen, dan is de balans zoek.
Natuurlijk betekent dat niet dat je niet onzeker mag zijn, want dat is iedereen. Maar ik denk dat je je onzekerheden niet gelijk toonbaar moet maken, maar als je elkaar wat langer kent kunnen die onzekerheden uiteraard wel bespreekbaar gemaakt worden. Anders blijft je relatie oppervlakkig.
Tot slot: aantrekkelijk zijn zit 'm niet in de goede kleren, het perfecte lichaam, een dure auto hebben, maar wat mij betreft in een open houding, positieve uitstraling, humor, dat soort dingen.
Er zijn mensen die volgens de officiële statistieken absoluut niet knap zijn maar toch reuze aantrekkelijk kunnen zijn.
maandag 8 augustus 2011 om 16:33
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:29:
[...]
HUH? dit snap ik nu niet, eerlijk gezegd. Waarom laat je dat uiterlijk niet wat meer los en ga je niet in eerste instantie kijken of je een klik met iemand hebt. Proberen iemand op vriendschappelijke voet te leren kennen. Wellicht ga je iemand dan vanzelf wel aantrekkelijk vinden.
Ook omdat jij jezelf qua uiterlijk niet aantrekkelijk vindt. Zou het dan niet fijn zjn als iemand jou daarop niet in eerste instantie beoordeelt?
Het uiterlijk is voor mij op de eerste plaats het aller belangrijkst. Is dat bij mijn eigen uiterlijk niet wat het zijn moet, blijf ik altijd zo over mezelf denken.
Wat diegene waar ik dan mee date niet aantrekkelijk vind aan mij, vind ik ook niet zo belangrijk meer. Ik ben dan gewoon niet aantrekkelijk onderaan de streep. Ik weet wel dat vrouwen anders denken over waar een man aan "|moet voldoen", ...dan zou mijn verschijning misschien niet eens zo'n probleem zijn,.. maar het gaat erom wat ik van mezelf vind.
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:29:
[...]Wat ik me ook afvraag is, als jij ontevreden bent over je lichaam, je dan in een sportschool, of all places gaat werken? Want volgens mij mij word je daar alleen maar nog onzekerder van.
Klopt, is zeer ongelukkig. Het stomme is dat ik het werk erg leuk vind. Heb qua werk alles wat achter me ligt verprutst, want zat toen in de houtbewerking omdat ik wel handig was, en verder niet wist wat ik zou willen doen qua werk. En nu ik dat wel weet heb ik deze issue's weer. Om gek van te worden!
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:29:
[...]Ik denk dt je inderdaad, hoe cliche het ook klinkt en is, je toch eerst aan je eigen zelfbeeld moet werken zodat je blijer wordt met jezelf, dat uitstraalt en daardoor ook contact kan leggen.
Als ik lees dat jij iemand niet langer dan 1 seconde durft aan te kijken...das lastig! Zou je dat niet kunnen aanpakken mbt een assertiviteitscursus?
Jah, dat dacht ik dus al dat ik eerst tevreden moet zijn over mezelf. Alleen weet ik dat dat nog heeeel lang gaat duren, en dat maakt me zeer depri en kwaad.
Aan zulke cursussen zat ik zelf ook al te denken, maar denk ook dat dat ook wel gelijkt meegepakt kan worden in een therapie.
Al denk ik dat je in assertiviteit cursus niet zo diep in kunt gaan in fikse persoonlijke/depressieve/lichamelijke problemen? Daar is zoiets te licht voor denk ik. Of zit ik ernaast?
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:29:Verder krijg ik ook de indruk door je postings dat je heel bewust bezig bent met hoe je overkomt en inmiddels ook heel goed weet waar dat door komt. Dat is natuurlijk mooi, maar blijf je hier niet een beetje teveel in hangen? Is het niet beter om al het geanalyseer over boord te gooien en gewoon te DOEN, naar buiten te gaan, iemand toe te lachen en proberen er niet teveel over na te denken?
Ik zou niet eens weten waarom ik dan zo vrolijk moet zijn...? Ik zou ook niet willen dat ik door een andere mind set ineens een fijner leven zou krijgen zonder dat er fysiek iets veranderd. dat klinkt vast erg raar en stom, maar heb er een reden voor. En die luid; wanneer ik d.m.v een andere mind set wel slaag in b.v de liefde had ik dus helemaal geen fysiek probleem blijkbaar. Dus had ik dus een "schijnprobleem" dat wel mijn hele leven verkloot heeft. Ik zou dan werkelijk niet weten hoe ik dat zou moeten incasseren?
Maar wat jij beschrijft heb ik jaren geleden al jaren gedaan. Toen was ik alleen maar woest omdat ik niet op vrouwen af durfde te stappen, maar was wel veeeel tevredener over mijn uiterlijk. Maar ook toen kreeg ik haast geen aandacht van vrouwen. Dus is mijn ervaring dat het niet uitmaakt hoe ik over mezelf denk, of mijn mind set is...
[...]
HUH? dit snap ik nu niet, eerlijk gezegd. Waarom laat je dat uiterlijk niet wat meer los en ga je niet in eerste instantie kijken of je een klik met iemand hebt. Proberen iemand op vriendschappelijke voet te leren kennen. Wellicht ga je iemand dan vanzelf wel aantrekkelijk vinden.
Ook omdat jij jezelf qua uiterlijk niet aantrekkelijk vindt. Zou het dan niet fijn zjn als iemand jou daarop niet in eerste instantie beoordeelt?
Het uiterlijk is voor mij op de eerste plaats het aller belangrijkst. Is dat bij mijn eigen uiterlijk niet wat het zijn moet, blijf ik altijd zo over mezelf denken.
Wat diegene waar ik dan mee date niet aantrekkelijk vind aan mij, vind ik ook niet zo belangrijk meer. Ik ben dan gewoon niet aantrekkelijk onderaan de streep. Ik weet wel dat vrouwen anders denken over waar een man aan "|moet voldoen", ...dan zou mijn verschijning misschien niet eens zo'n probleem zijn,.. maar het gaat erom wat ik van mezelf vind.
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:29:
[...]Wat ik me ook afvraag is, als jij ontevreden bent over je lichaam, je dan in een sportschool, of all places gaat werken? Want volgens mij mij word je daar alleen maar nog onzekerder van.
Klopt, is zeer ongelukkig. Het stomme is dat ik het werk erg leuk vind. Heb qua werk alles wat achter me ligt verprutst, want zat toen in de houtbewerking omdat ik wel handig was, en verder niet wist wat ik zou willen doen qua werk. En nu ik dat wel weet heb ik deze issue's weer. Om gek van te worden!
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:29:
[...]Ik denk dt je inderdaad, hoe cliche het ook klinkt en is, je toch eerst aan je eigen zelfbeeld moet werken zodat je blijer wordt met jezelf, dat uitstraalt en daardoor ook contact kan leggen.
Als ik lees dat jij iemand niet langer dan 1 seconde durft aan te kijken...das lastig! Zou je dat niet kunnen aanpakken mbt een assertiviteitscursus?
Jah, dat dacht ik dus al dat ik eerst tevreden moet zijn over mezelf. Alleen weet ik dat dat nog heeeel lang gaat duren, en dat maakt me zeer depri en kwaad.
Aan zulke cursussen zat ik zelf ook al te denken, maar denk ook dat dat ook wel gelijkt meegepakt kan worden in een therapie.
Al denk ik dat je in assertiviteit cursus niet zo diep in kunt gaan in fikse persoonlijke/depressieve/lichamelijke problemen? Daar is zoiets te licht voor denk ik. Of zit ik ernaast?
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:29:Verder krijg ik ook de indruk door je postings dat je heel bewust bezig bent met hoe je overkomt en inmiddels ook heel goed weet waar dat door komt. Dat is natuurlijk mooi, maar blijf je hier niet een beetje teveel in hangen? Is het niet beter om al het geanalyseer over boord te gooien en gewoon te DOEN, naar buiten te gaan, iemand toe te lachen en proberen er niet teveel over na te denken?
Ik zou niet eens weten waarom ik dan zo vrolijk moet zijn...? Ik zou ook niet willen dat ik door een andere mind set ineens een fijner leven zou krijgen zonder dat er fysiek iets veranderd. dat klinkt vast erg raar en stom, maar heb er een reden voor. En die luid; wanneer ik d.m.v een andere mind set wel slaag in b.v de liefde had ik dus helemaal geen fysiek probleem blijkbaar. Dus had ik dus een "schijnprobleem" dat wel mijn hele leven verkloot heeft. Ik zou dan werkelijk niet weten hoe ik dat zou moeten incasseren?
Maar wat jij beschrijft heb ik jaren geleden al jaren gedaan. Toen was ik alleen maar woest omdat ik niet op vrouwen af durfde te stappen, maar was wel veeeel tevredener over mijn uiterlijk. Maar ook toen kreeg ik haast geen aandacht van vrouwen. Dus is mijn ervaring dat het niet uitmaakt hoe ik over mezelf denk, of mijn mind set is...
maandag 8 augustus 2011 om 16:41
quote:luna400 schreef op 08 augustus 2011 @ 15:40:
ik vind het best jammer dat je zo over je zelf denk ,en dat onzeker zijn is niet altijd negatief hoor het heeft ergens ook wel iets .ik heb altijd een grote mond en klets met dating sites ook de oren van hun hoofd .maar als ik voor hun sta ben ik heel klein ,maar dat gaat meestal snel over .
maar wat ze hier al aan geven ,maak een afspraak ,ga van te voren lekker de stad in leuk shirt kopen waar je je goed in voelt ,en ga er voor .veel succes zou leuk zijn als je het eind resultaat laat weten aan ons .
Thx voor je leuke berichtje;-) maar ik ben niet down o.i.d wanneer ik een date heb, heb er dan gewoon op een normale manier zin in.
Ik ben erg sociaal, ik kan erg goed met mensen,... dat is het dus niet. Het kan gewoon bijna niet anders zijn dan gewoon mijn verschijning in die eerste 30 sec.
Maar mocht ik progressie boeken, hoor je 't van me;-)
ik vind het best jammer dat je zo over je zelf denk ,en dat onzeker zijn is niet altijd negatief hoor het heeft ergens ook wel iets .ik heb altijd een grote mond en klets met dating sites ook de oren van hun hoofd .maar als ik voor hun sta ben ik heel klein ,maar dat gaat meestal snel over .
maar wat ze hier al aan geven ,maak een afspraak ,ga van te voren lekker de stad in leuk shirt kopen waar je je goed in voelt ,en ga er voor .veel succes zou leuk zijn als je het eind resultaat laat weten aan ons .
Thx voor je leuke berichtje;-) maar ik ben niet down o.i.d wanneer ik een date heb, heb er dan gewoon op een normale manier zin in.
Ik ben erg sociaal, ik kan erg goed met mensen,... dat is het dus niet. Het kan gewoon bijna niet anders zijn dan gewoon mijn verschijning in die eerste 30 sec.
Maar mocht ik progressie boeken, hoor je 't van me;-)
maandag 8 augustus 2011 om 16:48
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:43:
En om op je vraag uit je openingspost terug te komen:
Nee, het is inderdaad niet aantrekkelijk om bij een eerste kennismaking al te merken dat iemand een laag zelfbeeld heeft. Je wilt namelijk op een eerste date iemand beter leren kennen, lol hebben. als je dan al merkt dat dat met zo'n persoon moeizaam is wordt het wel lastig.
Misschien word er gedacht dat ik down ben op zo'n date, maar dat ben ik echt niet. Ben eerder de gangmaker dan andersom.
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:43:Tot slot: aantrekkelijk zijn zit 'm niet in de goede kleren, het perfecte lichaam, een dure auto hebben, maar wat mij betreft in een open houding, positieve uitstraling, humor, dat soort dingen.
Er zijn mensen die volgens de officiële statistieken absoluut niet knap zijn maar toch reuze aantrekkelijk kunnen zijn.
Ja, maar de anders moet dan wel blij met zichzelf zijn om zo'n uitstraling te hebben, anders word het niks ben ik achter.
En daar ben ik dus al vele vele jaren mee bezig. Dus ben ik nog maar op de eerste trede v/d van de spreekwoordelijke ladder.
En vind dat verschrikkelijk! Ben ik 33, bijna 34, en sta nog steeds in de kinderschoenen op het liefdesvlak. En dat maakt me woest! En dat begon al op m'n 14e....
En om op je vraag uit je openingspost terug te komen:
Nee, het is inderdaad niet aantrekkelijk om bij een eerste kennismaking al te merken dat iemand een laag zelfbeeld heeft. Je wilt namelijk op een eerste date iemand beter leren kennen, lol hebben. als je dan al merkt dat dat met zo'n persoon moeizaam is wordt het wel lastig.
Misschien word er gedacht dat ik down ben op zo'n date, maar dat ben ik echt niet. Ben eerder de gangmaker dan andersom.
quote:zomerkoninkje schreef op 08 augustus 2011 @ 15:43:Tot slot: aantrekkelijk zijn zit 'm niet in de goede kleren, het perfecte lichaam, een dure auto hebben, maar wat mij betreft in een open houding, positieve uitstraling, humor, dat soort dingen.
Er zijn mensen die volgens de officiële statistieken absoluut niet knap zijn maar toch reuze aantrekkelijk kunnen zijn.
Ja, maar de anders moet dan wel blij met zichzelf zijn om zo'n uitstraling te hebben, anders word het niks ben ik achter.
En daar ben ik dus al vele vele jaren mee bezig. Dus ben ik nog maar op de eerste trede v/d van de spreekwoordelijke ladder.
En vind dat verschrikkelijk! Ben ik 33, bijna 34, en sta nog steeds in de kinderschoenen op het liefdesvlak. En dat maakt me woest! En dat begon al op m'n 14e....
maandag 8 augustus 2011 om 19:30
quote:Nelletje schreef op 08 augustus 2011 @ 18:27:
Mag ik heel brutaal vragen wat je dan zo lelijk vind aan jezelf?
Is niet brutaal hoor kan natuurlijk niet gaan "klagen" wanneer ik er geen problemen met/door mijn lichaam/uiterlijk zou hebben lijkt mij.
Vind mijn hoofd werkelijk niks, geen flauw idee waarom..?
Vind mijn lichaam te iel/dun, houding. Mijn bovenrug buigt wat naar voren door een aantal iets vergroeide borstwervels.
En vind mijn vetpercentage veel te hoog.
Wat ik dan wel goed/mooi vind is mijn lengte van 1,89M, maarja, kan daar dus totaal geen kracht uitputten.
Mag ik heel brutaal vragen wat je dan zo lelijk vind aan jezelf?
Is niet brutaal hoor kan natuurlijk niet gaan "klagen" wanneer ik er geen problemen met/door mijn lichaam/uiterlijk zou hebben lijkt mij.
Vind mijn hoofd werkelijk niks, geen flauw idee waarom..?
Vind mijn lichaam te iel/dun, houding. Mijn bovenrug buigt wat naar voren door een aantal iets vergroeide borstwervels.
En vind mijn vetpercentage veel te hoog.
Wat ik dan wel goed/mooi vind is mijn lengte van 1,89M, maarja, kan daar dus totaal geen kracht uitputten.
maandag 8 augustus 2011 om 20:09
ik denk zo lang jij zo negatief over je eigen uiterlijk bent ,dat je uitstraling ook negatief over komt .en net wat ze hier al meer zeggen het uiterlijk hoef niet altijd op de eerste plaats te staan .
ga werken aan je zelfbeeld met therapie ,en kijk in de spiegel probeer positieve kanten van je zelf te zien .heel veel sterkte
ga werken aan je zelfbeeld met therapie ,en kijk in de spiegel probeer positieve kanten van je zelf te zien .heel veel sterkte
maandag 8 augustus 2011 om 20:23
quote:niekmh schreef op 08 augustus 2011 @ 12:37:
Nou, goed bezig zou ik zeggen! Al is het super irritant dat het altijd zolang moet duren bij hulpinstanties,.. want meestal sta je dan kompleet stil in die periode.
Ik weet dan niet hoe jou denkpatronen zijn, zullen dan vast niet al te positief of handig zijn, dus des te beter dat je er wat sturing aan kan geven!:-)
Dankje!
Merk zelf ook de vooruitgang en vind het eng en superfijn.
Die hulpinstanties is een hoofdstuk apart, heb op het punt gestaan om alles zonder hulp te gaan doen alleen is de kennis die zo'n hulpverlener in huis heeft meer dan ikzelf in mijn eentje kan bedenken en dus gewoon erg handig.
Ik denk dat ik dan toch verder kom, intussen ben ik supertrots dat ik het gewoon zelf doe.
quote:niekmh schreef op 08 augustus 2011 @ 12:37:
Ik heb dus 22 maand 3-5 uur per nacht geslapen, en niet perse die uren achter elkaar. En dan dus elke nacht. Vandaar dat er dus telkens naar andere hulp gezocht moest worden, en ondertussen werd het steeds erger met mij omdat ik gewoonweg niks kon. Niet sporten, niks leuks doen, niet met een opleiding verder, niet werken,... maar alleen wachten op hulp.
Nu slaap ik sinds een jaar weer goed, maar kan nog steeds niet veel belasting aan. Dus kan nog steeds niet echt aan het werk, zo ook met het sporten. Dat niveau is nog steeds te laag. Soms heb ik het gevoel wel wat te kunnen doen, en doe ik dan ook, maar soms heb ik dat gevoel ook, doe ik wat en ben vervolgens kapot! Dus een gejaagd gevoel, hogere rusthartslag, weer minder goed slapen. En dan word ik heel erg woest op mijn lichaam. Heb dan ook in de afgelopen jaren een flinke haat tegen m'n lichaam opgebouwd.
Vele dingen die ik doe, doe ik met de spreekwoordelijke oogkleppen op. Ik werk aan mijn lichaam dmv sport, maar wil er nog niet naar kijken, ik ga aan het werk, maar probeer me er niet aan te storen dat er mooiere mensen rondlopen wat ik ook zo graag wil zijn, en de enorme vermoeidheid wat dat kleine beetje werk me kost. Zou ik er bewuster rondlopen, zou ik dat werk/sporten niet kunnen doen.
Ik denk dat je zoals je het hier omschrijft vecht tegen je eigen kunnen en niet perse tegen je lichaam als uiterlijk.
Ik heb door het overspannen zijn gemerkt dat ik niet zomaar meer op mijn eigen kunnen kon en durfde te vertrouwen.
Langzaamaan en echt hele kleine stapjes vooruit en meerdere achteruit zie ik dat ik nu sinds een 10 maanden vooruit ga en ook weer iets meer vertrouwen krijg in wat ik kan.
Beide kan je wel onzeker maken.
Voor mij hielp het dat ik een doelenlijstje maakte, begon ik eerst met 1 doel per dag.. later werden het 2 doelen.. ging het goed dan een doel erbij of als het minder ging een doel eraf.
De leuke dingen ging ik plannen, die zijn zo belangrijk..
Intussen werk ik ± 20uur, wil graag naar de 30/32 uur uiteindelijk omdat dat financieel makkelijker is.
Daarnaast probeer ik een dagdeel een leuke activiteit te doen, ook film kijken.. lezen e.d. vielen daaronder maar ook een rondje fietsen waar ook ik doodmoe van werd en daarna niets meer kon.
Komende zaterdag ga ik voor het eerst weer met de trein en ga ik shoppen in een stad met allemaal mensen met eenzelfde hobby, vermoeiend? ja.. maar ook zo leuk, gezellig en super om dr uit te zijn.
Ik hoop dat je een beetje begrijpt wat ik hiermee bedoel.
Voor mij was het vooral accepteren wat je wel en niet kan op het moment en van daaruit verder opbouwen.
Nou, goed bezig zou ik zeggen! Al is het super irritant dat het altijd zolang moet duren bij hulpinstanties,.. want meestal sta je dan kompleet stil in die periode.
Ik weet dan niet hoe jou denkpatronen zijn, zullen dan vast niet al te positief of handig zijn, dus des te beter dat je er wat sturing aan kan geven!:-)
Dankje!
Merk zelf ook de vooruitgang en vind het eng en superfijn.
Die hulpinstanties is een hoofdstuk apart, heb op het punt gestaan om alles zonder hulp te gaan doen alleen is de kennis die zo'n hulpverlener in huis heeft meer dan ikzelf in mijn eentje kan bedenken en dus gewoon erg handig.
Ik denk dat ik dan toch verder kom, intussen ben ik supertrots dat ik het gewoon zelf doe.
quote:niekmh schreef op 08 augustus 2011 @ 12:37:
Ik heb dus 22 maand 3-5 uur per nacht geslapen, en niet perse die uren achter elkaar. En dan dus elke nacht. Vandaar dat er dus telkens naar andere hulp gezocht moest worden, en ondertussen werd het steeds erger met mij omdat ik gewoonweg niks kon. Niet sporten, niks leuks doen, niet met een opleiding verder, niet werken,... maar alleen wachten op hulp.
Nu slaap ik sinds een jaar weer goed, maar kan nog steeds niet veel belasting aan. Dus kan nog steeds niet echt aan het werk, zo ook met het sporten. Dat niveau is nog steeds te laag. Soms heb ik het gevoel wel wat te kunnen doen, en doe ik dan ook, maar soms heb ik dat gevoel ook, doe ik wat en ben vervolgens kapot! Dus een gejaagd gevoel, hogere rusthartslag, weer minder goed slapen. En dan word ik heel erg woest op mijn lichaam. Heb dan ook in de afgelopen jaren een flinke haat tegen m'n lichaam opgebouwd.
Vele dingen die ik doe, doe ik met de spreekwoordelijke oogkleppen op. Ik werk aan mijn lichaam dmv sport, maar wil er nog niet naar kijken, ik ga aan het werk, maar probeer me er niet aan te storen dat er mooiere mensen rondlopen wat ik ook zo graag wil zijn, en de enorme vermoeidheid wat dat kleine beetje werk me kost. Zou ik er bewuster rondlopen, zou ik dat werk/sporten niet kunnen doen.
Ik denk dat je zoals je het hier omschrijft vecht tegen je eigen kunnen en niet perse tegen je lichaam als uiterlijk.
Ik heb door het overspannen zijn gemerkt dat ik niet zomaar meer op mijn eigen kunnen kon en durfde te vertrouwen.
Langzaamaan en echt hele kleine stapjes vooruit en meerdere achteruit zie ik dat ik nu sinds een 10 maanden vooruit ga en ook weer iets meer vertrouwen krijg in wat ik kan.
Beide kan je wel onzeker maken.
Voor mij hielp het dat ik een doelenlijstje maakte, begon ik eerst met 1 doel per dag.. later werden het 2 doelen.. ging het goed dan een doel erbij of als het minder ging een doel eraf.
De leuke dingen ging ik plannen, die zijn zo belangrijk..
Intussen werk ik ± 20uur, wil graag naar de 30/32 uur uiteindelijk omdat dat financieel makkelijker is.
Daarnaast probeer ik een dagdeel een leuke activiteit te doen, ook film kijken.. lezen e.d. vielen daaronder maar ook een rondje fietsen waar ook ik doodmoe van werd en daarna niets meer kon.
Komende zaterdag ga ik voor het eerst weer met de trein en ga ik shoppen in een stad met allemaal mensen met eenzelfde hobby, vermoeiend? ja.. maar ook zo leuk, gezellig en super om dr uit te zijn.
Ik hoop dat je een beetje begrijpt wat ik hiermee bedoel.
Voor mij was het vooral accepteren wat je wel en niet kan op het moment en van daaruit verder opbouwen.
maandag 8 augustus 2011 om 20:35
quote:niekmh schreef op 08 augustus 2011 @ 12:43:
[...]
Pfff... knap van je hoor! 'De persoon worden die je wilt' ..hoop dat ik dat ook nog 's mag wezen. Maar ook zulke keuzes maken die je doet,.. niet op het geflirt letten omdat je er nog niet klaar voor bent. Hier word ik al depri van. Wanneer mij dat nu zou overkomen zou ik me helemaal geen raad weten. Aan de ene kant zou ik het een godsgeschenk vinden, maar aan de andere kant ben ik een puinhoop waarmee je toch geen relatie kunt beginnen.
Maar als ik het goed begrijp zit jij nu iets van een jaar in deze situatie?
Die keuzes die ik maak komen niet vanuit het niets, die komen van al het zelf uitdokteren wat bij mij past op het moment.
Ik kreeg doodleuk te horen dat ik naar mijn eigen lichaam moest luisteren wat ik waarschijnlijk dus niet deed, toen ik dat wel deed of probeerde te doen en mij beter begon te voelen toen kon ik dit soort dingen gaan overdenken en nog eens overdenken.
Als ik weet dat morgen een drukke dag is dan plan ik niets met vrienden in de avond en probeer de avond en nacht ervoor mijn rust te pakken.
Ook hier stapje voor stapje uitbreiden en nu lukt het mij om 5 a 6 dagen actief te zijn en 1 dag echt rustig aan te doen.
Ik ben zelf niet heel erg bezig om een relatie te moeten hebben, vind het wel best zo alleen en daarbij haal ik heel veel liefde uit mijn katertje van 3 en heb genoeg vrienden in mijn omgeving wonen die ik zo nu en dan spreek.
Al heb ik ook best mijn momenten dat ik wel die man mis om me heen.
Je geeft zelf aan dat je een puinhoop bent om een relatie mee te beginnen, dan kan je toch beter gaan werken dr aan om die puinhoop op te ruimen.
Nu je zo overhoop ligt met jezelf is het voor jezelf ook echt niet leuk om wel een relatie te hebben of iets op te bouwen is mijn ervaring.
Ik zit nu ± anderhalf jaar in deze situatie, de veroorzakende situaties gaan rustig nog een jaar of 10 terug.
[...]
Pfff... knap van je hoor! 'De persoon worden die je wilt' ..hoop dat ik dat ook nog 's mag wezen. Maar ook zulke keuzes maken die je doet,.. niet op het geflirt letten omdat je er nog niet klaar voor bent. Hier word ik al depri van. Wanneer mij dat nu zou overkomen zou ik me helemaal geen raad weten. Aan de ene kant zou ik het een godsgeschenk vinden, maar aan de andere kant ben ik een puinhoop waarmee je toch geen relatie kunt beginnen.
Maar als ik het goed begrijp zit jij nu iets van een jaar in deze situatie?
Die keuzes die ik maak komen niet vanuit het niets, die komen van al het zelf uitdokteren wat bij mij past op het moment.
Ik kreeg doodleuk te horen dat ik naar mijn eigen lichaam moest luisteren wat ik waarschijnlijk dus niet deed, toen ik dat wel deed of probeerde te doen en mij beter begon te voelen toen kon ik dit soort dingen gaan overdenken en nog eens overdenken.
Als ik weet dat morgen een drukke dag is dan plan ik niets met vrienden in de avond en probeer de avond en nacht ervoor mijn rust te pakken.
Ook hier stapje voor stapje uitbreiden en nu lukt het mij om 5 a 6 dagen actief te zijn en 1 dag echt rustig aan te doen.
Ik ben zelf niet heel erg bezig om een relatie te moeten hebben, vind het wel best zo alleen en daarbij haal ik heel veel liefde uit mijn katertje van 3 en heb genoeg vrienden in mijn omgeving wonen die ik zo nu en dan spreek.
Al heb ik ook best mijn momenten dat ik wel die man mis om me heen.
Je geeft zelf aan dat je een puinhoop bent om een relatie mee te beginnen, dan kan je toch beter gaan werken dr aan om die puinhoop op te ruimen.
Nu je zo overhoop ligt met jezelf is het voor jezelf ook echt niet leuk om wel een relatie te hebben of iets op te bouwen is mijn ervaring.
Ik zit nu ± anderhalf jaar in deze situatie, de veroorzakende situaties gaan rustig nog een jaar of 10 terug.
dinsdag 9 augustus 2011 om 12:09
quote:luna400 schreef op 08 augustus 2011 @ 20:09:
ik denk zo lang jij zo negatief over je eigen uiterlijk bent ,dat je uitstraling ook negatief over komt .en net wat ze hier al meer zeggen het uiterlijk hoef niet altijd op de eerste plaats te staan .
Daar zul je/jullie best gelijk in hebben dat ik dat zo uitstraal,.. maar misschien/waarschijnlijk straal ik dat ook uit wanneer ik me niet down voel, en daar ging het me even om.
Dit is dus ook weer een "meten" voor mij om te zien waar ik sta, en wat ik verwachten kan, en wat juist niet.
Wat je bedoelt met dat het niet altijd aan je uiterlijk hoeft te liggen is voor mij anders. Ik word namelijk niet positiever van binnen zolang ik zo ben zoals ik nu ben. Dus ligt het voor mij zeer zeker wel aan m'n uiterlijk, waar een ander misschien geen probleem in ziet.
ik denk zo lang jij zo negatief over je eigen uiterlijk bent ,dat je uitstraling ook negatief over komt .en net wat ze hier al meer zeggen het uiterlijk hoef niet altijd op de eerste plaats te staan .
Daar zul je/jullie best gelijk in hebben dat ik dat zo uitstraal,.. maar misschien/waarschijnlijk straal ik dat ook uit wanneer ik me niet down voel, en daar ging het me even om.
Dit is dus ook weer een "meten" voor mij om te zien waar ik sta, en wat ik verwachten kan, en wat juist niet.
Wat je bedoelt met dat het niet altijd aan je uiterlijk hoeft te liggen is voor mij anders. Ik word namelijk niet positiever van binnen zolang ik zo ben zoals ik nu ben. Dus ligt het voor mij zeer zeker wel aan m'n uiterlijk, waar een ander misschien geen probleem in ziet.
dinsdag 9 augustus 2011 om 12:20
quote:noa_lynn schreef op 08 augustus 2011 @ 20:23:
[...]
Dankje!
Merk zelf ook de vooruitgang en vind het eng en superfijn.
Die hulpinstanties is een hoofdstuk apart, heb op het punt gestaan om alles zonder hulp te gaan doen alleen is de kennis die zo'n hulpverlener in huis heeft meer dan ikzelf in mijn eentje kan bedenken en dus gewoon erg handig.
Ik denk dat ik dan toch verder kom, intussen ben ik supertrots dat ik het gewoon zelf doe.
Super voor je zeg! Dat je het zelf doet is nog positiever!!
quote:noa_lynn schreef op 08 augustus 2011 @ 20:23:[...]
Ik hoop dat je een beetje begrijpt wat ik hiermee bedoel.
Voor mij was het vooral accepteren wat je wel en niet kan op het moment en van daaruit verder opbouwen.
Ik begrijp goed wat je bedoelt hoor. Vind het ook knap van je dat je dat zo kan. Qua werk zou ik maar een paar uur per dag kunnen. Nou is dat wel leuk, maar dat betekend dan wel dat ik dan niet meer kan sporten,....iets wat NOG belangrijker is omdat ik ook nog met een rugprobleem zit wat mijn ademhaling belemmert en dus doodmoe van word
Zit dus echt op goede hulp te wachten, want zelf kan ik dit minder goed sturen omdat ik te gefocust ben op mijn doen en laten. Ik ben erg gemotiveerd om verder te komen naar langdurige stilstand dat ik dan vaak te ver ga. En minder doen is geen optie bij mij. Erg lastig dus...
[...]
Dankje!
Merk zelf ook de vooruitgang en vind het eng en superfijn.
Die hulpinstanties is een hoofdstuk apart, heb op het punt gestaan om alles zonder hulp te gaan doen alleen is de kennis die zo'n hulpverlener in huis heeft meer dan ikzelf in mijn eentje kan bedenken en dus gewoon erg handig.
Ik denk dat ik dan toch verder kom, intussen ben ik supertrots dat ik het gewoon zelf doe.
Super voor je zeg! Dat je het zelf doet is nog positiever!!
quote:noa_lynn schreef op 08 augustus 2011 @ 20:23:[...]
Ik hoop dat je een beetje begrijpt wat ik hiermee bedoel.
Voor mij was het vooral accepteren wat je wel en niet kan op het moment en van daaruit verder opbouwen.
Ik begrijp goed wat je bedoelt hoor. Vind het ook knap van je dat je dat zo kan. Qua werk zou ik maar een paar uur per dag kunnen. Nou is dat wel leuk, maar dat betekend dan wel dat ik dan niet meer kan sporten,....iets wat NOG belangrijker is omdat ik ook nog met een rugprobleem zit wat mijn ademhaling belemmert en dus doodmoe van word
Zit dus echt op goede hulp te wachten, want zelf kan ik dit minder goed sturen omdat ik te gefocust ben op mijn doen en laten. Ik ben erg gemotiveerd om verder te komen naar langdurige stilstand dat ik dan vaak te ver ga. En minder doen is geen optie bij mij. Erg lastig dus...
