Vriendschappen

17-08-2011 15:53 16 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik denk hier al lange tijd over na en vraag me af of er meer mensen zijn die tegen hetzelfde aanlopen.



Ben van mezelf best een sociaal en gezellig mens, hou wel van een praatje, ben begaan met mensen maar als het op echte vriendschappen aankomt dat gaat er toch iets niet lekker.



Ik vind mensen wel aardig maar een echte klik voel ik eigenlijk nooit, ik voel ook geen behoefte om echte prive dingen te delen...

Heb wel vriendinnen maar dan gaat het dus om meiden waar ik gezellig bij op de thee ga, we kletsen wat, doen eventueel wat leuks, maar het draait dan dus wel vooral om hen.



Iemand die dit herkent?
Alle reacties Link kopieren
Vraag is: vind jij het erg dat jij die 'echte klik'nooit voelt?



Of vind je het op zich prima?
Alle reacties Link kopieren
Ja dat is het stomme, het wisselt nogal, af en toe mis ik het maar vaak vind ik het wel goed...toch zou ik het wel anders willen zien.



Vandaar dat ik me afvroeg hoe anderen in vriendschappen staan...
Alle reacties Link kopieren
Tsja ik ben ook niet zo'n prater in vriendschappen, althans niet over privezaken. Praat er dan overheen, begin er niet over. De keren dat ik er behoefte aan heb zijn ze er wel.



Als je die behoefte hebt, bel dan eens gewoon zo'n vriendin op. Is even ongemakkelijk maar ze zullen vast open voor je staan.
Alle reacties Link kopieren
Oh nee, dat is het probleem ook niet, het kan wel maar ik voel me geremd, niet iets waar ik niet mee kan leven.



Maar vroeg me dus af hoe andere mensen vriendschappen zien, of zij makkelijk delen enzo, de lat hoog leggen of met iedereen wel kunnen...snap je?



Eigenlijk zat ik me dus af te vragen of nou een erg vreemde eend in de bijt was
Alle reacties Link kopieren
Ik ben eigenlijk een beetje hetzelfde als jij.

Ik praat ook niet graag over 'mezelf',niet tegen vrienden/vriendinnen en ook niet tegenover collega's..

Verder dan oppervlakkigheden komt het niet.
Alle reacties Link kopieren
Het verschilt heel erg per vriendschap. Met mijn beste vrienden kan en wil ik ook meer diepgaande onderwerpen delen. Dat is denk ik omdat we elkaar al lang kennen en ons kwetsbaar durven opstellen naar de anderen (omdat je weet: die ander is ook niet perfect en ik hoef me dus ook niet groot te houden)



Maar er zijn ook mensen met wie het contact oppervlakkiger blijft. Ik persoonlijk merk dat ik dan toch minder waarde hecht aan zo'n vriendschap en deze in sommige gevallen zou willen afbouwen. oOk omdat ik mijn schaarse vrije tijd liever besteed aan een handjevol echt zinvolle contacten dan aan een heleboel kennissen.. Maar nogmaals, dat is persoonlijk; er zijn ook mensen die hier precies omgekeerd over denken.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken dat wel hoor. Zelfs bij mijn beste vriendschappen heb ik niet altijd de behoefte om me helemaal open te stellen. Als het nodig is of ik daar behoefte aan heb, kan ik het wel en staan ze daar ook voor open (ze weten ook wel wat bij mij de gevoelige punten zijn). Maar die behoefte heb ik niet altijd. Soms is het ook wel lekker om gewoon een keer gezellig thee te drinken zonder dat je al je gevoelens op tafel hoeft te leggen.



Maar ik denk dat het wel goed is voor jezelf na te gaan waarom je die behoefte niet hebt. Zijn het inderdaad net niet de goede mensen, voel je je niet veilig genoeg bij hen? Of ben je eerder bang voor jezelf dat ze je raar aankijken als je je een keer kwetsbaar opstelt? Want dat laatste kan op de lange termijn wel heel lastig zijn, zeker als je in een periode zit waarin je even niet lekker in je vel zit oid. Dan is het toch wel fijn om af en toe wat te kunnen ontladen en ook eens de visie van iemand anders te horen.
Alle reacties Link kopieren
ik denk ook dat ik wat vriendschappen betreft op je lijk?



moet zeggen dat vriendschappen altijd weer verwateren, vaak misschien omdat ik op een cruciaal moment toch niet voldoende binding voel om er dan te zijn of juist om mezelf op te werpen als 'echte' vriendin door dik en dun. Ofzo.



Heb soms wel het idee dat ik wat mis.
..
..
Alle reacties Link kopieren
quote:marthesyl schreef op 17 augustus 2011 @ 16:36:

ik denk ook dat ik wat vriendschappen betreft op je lijk?



moet zeggen dat vriendschappen altijd weer verwateren, vaak misschien omdat ik op een cruciaal moment toch niet voldoende binding voel om er dan te zijn of juist om mezelf op te werpen als 'echte' vriendin door dik en dun. Ofzo.



Heb soms wel het idee dat ik wat mis.



Dit herken ik helemaal, dat maakt ook dat ik erover na ben gaan denken, mis ik iets, zou ik dan dingen toch anders willen, straks ben ik 'oud' en heb ik mijn kansen niet benut!



En waar ik verder erg veel moeite mee heb (vind het rot om te zeggen omdat het zo snel verkeerd begrepen wordt en gezien wordt als arrogant) ik vind het erg moeilijk om mensen te vinden die op dezelfde golflengte zitten.

Ook een stukje EQ mis ik vaak, het gewoon niet in staat om zich te verplaatsen in hoe iets moet voelen?



Maar zoals ik al zei, ik deel hier maar wat van mijn gedachten, ben er veel mee bezig, het is niet zo dat bovenstaand stukje voor mij een vaststaand feit is.



Last but not least, is forummen iets wat je leert door het vaker te doen?

Vind het toch behoorlijk lastig om je op deze manier goed te verwoorden!
Alle reacties Link kopieren
quote:buddhagirlie schreef op 17 augustus 2011 @ 17:08:

hoe kortzichtig dat van mij in jullie ogen ook mag klinken, maar dat is mijn ervaring met 'vriendschap'...

ieder zijn mening erover :-)



Ik vind je denk ik niet kortzichtig maar wel aangetast in je openheid naar vriendschappen.

Misschien moet je een afweging gaan maken, stop je er meer in dan eruit komt? Zou je bepaalde mensen missen als je ze niet meer in je leven zou hebben?



Denk dat als je die afweging maakt, je ook meer vrede krijgt in welke kant het dan ook opgaat!
Alle reacties Link kopieren
Hoop toch stiekem op meer reacties
Alle reacties Link kopieren
Ik vind vriendschap erg belangrijk. Soms ben ik open, soms niet. Ik merk wel dat het erg gewaardeerd wordt als ik meer van mijzelf laat zien. Toch vind ik dit soms erg lastig, maar het lucht vaak wel op om je gevoelens met anderen te delen. Met de ene persoon voel ik meer een klik dan met de ander,
Alle reacties Link kopieren
Ik heb in mijn hele leven (oke ik ben 20..) maar één vriendin gehad waar ik echt die klik mee voelde, en gelukkig zijn we nog steeds vriendinnen Maar zij is echt als een zus voor mij, we kunnen alles aan elkaar kwijt en kunnen samen lachen, maar ook chagrijnig zijn.

Ik heb heel weinig "oppervlakkige" vriendschappen, of het verwaterd zodra je elkaar niet meer regelmatig ziet (door school o.i.d.). Dat vind ik ook wel jammer, omdat als ik haar niet zie, ik niet is iemand anders kan bellen om gezellig wat te gaan doen.

Ik ben juist heel slecht in casual vriendschappen :p

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven