Relaties
alle pijlers
Foute vriend??
zaterdag 3 september 2011 om 01:56
Hoe zal ik eens beginnen...
Sinds 3 jaar heb ik een vriend, toen ik hem leerde kennen hoorde ik al van mensen in mijn omgeving dat hij wel eens harddrugs gebruikte, ik heb hem er destijds naar gevraagd en hij beloofde mij dat dit bijna nooit was.
Na een half jaar ben ik er, mede door anderen, achter gekomen dat hij nog steeds met enige regelmaat gebruikte. Hij bedonderde me er dus mee.
Vanaf toen is het misgegaan, bijna elk weekend gebeurde het wel dat hij out (van de GHB) ging. Telkens beloofde hij me te stoppen en het nooit weer te doen. En hij weet dat wanneer hij met zijn vingers knipt ik er weer sta.
Daarnaast toont hij weinig interesse in mij. Mijn moeder is ernstig ziek, hij zal nooit vragen hoe het daar mee gaat. Mijn vader kraakt hij alleen maar af (als hij boos is zegt hij dat ik trekjes van m'n vader heb....) Ik ben net begonnen met een nieuwe opleiding, ik zei tegen hem dat ik het jammer vond dat hij niet aan mij vroeg hoe het daar was, zijn antwoord was: 'wat interesseert mij die ***school'.
Ik kan nog wel veel meer dingen opnoemen, alleen dan wordt dit onderwerp iets te lang .
Maar naast dit alles kunnen we het ook leuk hebben samen, heel leuk zelfs. Alleen moet het altijd gaan zoals hij het wil.
Ik ben dom geweest door het contact met mijn eigen vriendinnen te laten verwateren. Ik voelde me meer op mijn gemak in zijn vriendengroep.
Ik weet dat ik beter af ben zonder hem, hij doet me zoveel pijn en ik twijfel of hij me echt gelukkig maakt. Maar ik wil hem niet kwijt.... Ik zal in de weekenden weer alleen zijn want ik vind niet dat ik het kan maken om naar 'zijn' vrienden te blijven gaan. En daarnaast hebben we het ook echt nog wel gezellig. Zolang hij zich maar 'gedraagt'. Daarnaast zou ik het echt niet aankunnen om hem met een ander te zien, het is namelijk een knappe, gespierde jongen die zo weer een ander kan krijgen.
Ik weet niet wat ik moet.. praten heb ik al zoveel geprobeerd en telkens beloofd hij me het beste.
Iemand tips of ervaringen??
Sinds 3 jaar heb ik een vriend, toen ik hem leerde kennen hoorde ik al van mensen in mijn omgeving dat hij wel eens harddrugs gebruikte, ik heb hem er destijds naar gevraagd en hij beloofde mij dat dit bijna nooit was.
Na een half jaar ben ik er, mede door anderen, achter gekomen dat hij nog steeds met enige regelmaat gebruikte. Hij bedonderde me er dus mee.
Vanaf toen is het misgegaan, bijna elk weekend gebeurde het wel dat hij out (van de GHB) ging. Telkens beloofde hij me te stoppen en het nooit weer te doen. En hij weet dat wanneer hij met zijn vingers knipt ik er weer sta.
Daarnaast toont hij weinig interesse in mij. Mijn moeder is ernstig ziek, hij zal nooit vragen hoe het daar mee gaat. Mijn vader kraakt hij alleen maar af (als hij boos is zegt hij dat ik trekjes van m'n vader heb....) Ik ben net begonnen met een nieuwe opleiding, ik zei tegen hem dat ik het jammer vond dat hij niet aan mij vroeg hoe het daar was, zijn antwoord was: 'wat interesseert mij die ***school'.
Ik kan nog wel veel meer dingen opnoemen, alleen dan wordt dit onderwerp iets te lang .
Maar naast dit alles kunnen we het ook leuk hebben samen, heel leuk zelfs. Alleen moet het altijd gaan zoals hij het wil.
Ik ben dom geweest door het contact met mijn eigen vriendinnen te laten verwateren. Ik voelde me meer op mijn gemak in zijn vriendengroep.
Ik weet dat ik beter af ben zonder hem, hij doet me zoveel pijn en ik twijfel of hij me echt gelukkig maakt. Maar ik wil hem niet kwijt.... Ik zal in de weekenden weer alleen zijn want ik vind niet dat ik het kan maken om naar 'zijn' vrienden te blijven gaan. En daarnaast hebben we het ook echt nog wel gezellig. Zolang hij zich maar 'gedraagt'. Daarnaast zou ik het echt niet aankunnen om hem met een ander te zien, het is namelijk een knappe, gespierde jongen die zo weer een ander kan krijgen.
Ik weet niet wat ik moet.. praten heb ik al zoveel geprobeerd en telkens beloofd hij me het beste.
Iemand tips of ervaringen??
zaterdag 3 september 2011 om 02:03
Euh wat is er precies leuk aan een man die drugs gebruikt, geen empathie heeft voor jouw zieke moeder, je vader afkraakt, geen interesse toont in jouw opleiding en waarvan je weet dat je beter af bent zonder hem?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 3 september 2011 om 02:17
Begin in ieder geval weer een eigen vriendengroep op te bouwen, al heb je ma 2 goede vriendinnen, dat je in ieder geval niet meer alleen op hem leunt.
Als je van plan bent om te blijven heb je nog een lange weg te gaan, want hoe wil je hem ooit laten afkicken? Misschien dat hij wel wil afkicken maar t niet lukt, en dat de drugs n factor is in de rest van de problemen, maar dan nog, jij kunt dit niet in je eentje even oplossen he. Je kan hem zeker helpen met dingen maar hij zal ook zeker zelf eraan moeten werken en misschien professionele hulp moeten krijgen. En dan moet ie eerst uberhaubt genoeg motivatie hebben enz.
Dus besef je, als je gaat blijven, dat je n lange weg te gaan hebt en je er misschien nooit wel komt.
Is dat wel wat je wil? Zoveel investeren en misschien nooit iets terugkrijgen?
En nogmaals, investeer weer in je vriendinnen, wie weet heb je hem dan al minder nodig, kun je consequenter opstellen naar hem, en daar wordt jij en de eventuele relatie alleen maar beter van! Je klinkt namelijk erg afhankelijk van hem om maar niet alleen te zijn.
Hebben mensen die alleen kunnen zeggen ga weg nou echt niet door dat t nooit simpel zo werkt? Als ze dat zomaar kon zonder enig advies was ze toch allang weggeweest?
Als je van plan bent om te blijven heb je nog een lange weg te gaan, want hoe wil je hem ooit laten afkicken? Misschien dat hij wel wil afkicken maar t niet lukt, en dat de drugs n factor is in de rest van de problemen, maar dan nog, jij kunt dit niet in je eentje even oplossen he. Je kan hem zeker helpen met dingen maar hij zal ook zeker zelf eraan moeten werken en misschien professionele hulp moeten krijgen. En dan moet ie eerst uberhaubt genoeg motivatie hebben enz.
Dus besef je, als je gaat blijven, dat je n lange weg te gaan hebt en je er misschien nooit wel komt.
Is dat wel wat je wil? Zoveel investeren en misschien nooit iets terugkrijgen?
En nogmaals, investeer weer in je vriendinnen, wie weet heb je hem dan al minder nodig, kun je consequenter opstellen naar hem, en daar wordt jij en de eventuele relatie alleen maar beter van! Je klinkt namelijk erg afhankelijk van hem om maar niet alleen te zijn.
Hebben mensen die alleen kunnen zeggen ga weg nou echt niet door dat t nooit simpel zo werkt? Als ze dat zomaar kon zonder enig advies was ze toch allang weggeweest?
zaterdag 3 september 2011 om 04:02
quote:konijntje04 schreef op 03 september 2011 @ 01:56:
Iemand tips of ervaringen?? Ja hier, één tip: DUMPEN die gast.
Echt, uit heel je verhaal blijken een stuk of honderd redenen om er onmiddelijk mee te kappen, en precies NUL redenen om bij hem te blijven.
Die halfslachtige argumenten die je als excuus gebruikt om te blijven hangen bij die flapdrol, houden echt geen steek. "Je wilt hem niet kwijt", "we kunnen het soms ook echt heel gezellig hebben" (en dat gaat natuurlijk nóóóit meer lukken bij een andere vent), "straks ben ik alleen in het weekend", "hij kan zo weer een ander krijgen". Jeetje, als je om dat soort redenen bij iemand blijft, dan verdien je niet beter. Is dit nou het beste wat je jezelf gunt??
JIJ bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk hoor, niemand anders. En hij gaat nooit veranderen, reken daar maar op.
Iemand tips of ervaringen?? Ja hier, één tip: DUMPEN die gast.
Echt, uit heel je verhaal blijken een stuk of honderd redenen om er onmiddelijk mee te kappen, en precies NUL redenen om bij hem te blijven.
Die halfslachtige argumenten die je als excuus gebruikt om te blijven hangen bij die flapdrol, houden echt geen steek. "Je wilt hem niet kwijt", "we kunnen het soms ook echt heel gezellig hebben" (en dat gaat natuurlijk nóóóit meer lukken bij een andere vent), "straks ben ik alleen in het weekend", "hij kan zo weer een ander krijgen". Jeetje, als je om dat soort redenen bij iemand blijft, dan verdien je niet beter. Is dit nou het beste wat je jezelf gunt??
JIJ bent zelf verantwoordelijk voor je eigen geluk hoor, niemand anders. En hij gaat nooit veranderen, reken daar maar op.
zaterdag 3 september 2011 om 04:03
Je beschrijft een man die een aantal zeer vervelende eigenschappen en gewoontes heeft.
Voor iemand die deze man niet kent is het moeilijk om te begrijpen wat hem zo leuk maakt, ik denk dat als je je eigen verhaal zou lezen wanneer het niet 't jouwe was, je er ook zo over zou denken.
Mijn eigen ervaringen met een mooie, gespierde jongen, die zo weer een ander had (die had hij ook terwijl hij een relatie met mij had trouwens) is dat mooi en gespierd niet de belangrijkste kwaliteiten waren van een man waarmee ik samenleefde.
Ik heb uiteindelijk meer aan warmte, trouw, vertrouwen,
harmonie en oprechte, niet aflatende belangstelling.
Het feit dat hij aan de drugs is, daarover liegt (typerend overigens voor een drugsverslaafde, ontkenning, liegen en diepgewortelde onbetrouwbaarheid), geen belangstelling toont terwijl je moeder
zo ziek is en zich blijkbaar niet interesseert voor wat er in jouw leven gebeurt, op school, zou je genoeg moeten zeggen.
Is dit de vader van je kinderen? De man met wie je samen gaat wonen en oud worden? Je schrijft dat je alleen gaat zijn in het weekend en dat je hem niet met een ander wil zien. Vind je dat zelf redenen om bij hem te blijven lieve meid? Hij doet je zoveel pijn schrijf je, is dat niet een prima reden om met deze man te stoppen? Wil je je leven leiden of lijden?
Het is aan jou, jij bent de baas in jouw leven. Als jij denkt dat er een toekomst in zit dan houdt niemand je tegen om door te gaan met deze relatie. Ik durf te voorspellen dat de pijn alleen maar erger zal worden, zeker als je samen gaat wonen maar nogmaals, jij kiest, jij bepaalt, zolang hij dat niet doet tenminste. Je weet hoe het is om pijn te hebben en gek genoeg werkt dat verslavend omdat het de momenten dat je geen pijn hebt zo mooi maakt. Hij is verslaafd aan drugs en jij aan hem en het drama en de pijn die hem liefhebben met zich meebrengt. Je klampt je vast aan iedere strohalm die je te pakken kunt krijgen, terwijl je uit erváring weet dat zijn beloftes niets waard zijn.
Denk goed na, bedenk eens wie van jullie het meest verslaafd is. Ik denk dat jullie elkaar niet zo gek veel ontlopen.
Maar, geloof me, je kunt héél goed zonder hem, al denk je van niet. Net als dat hij zonder drugs kan.
Jullie wíllen niet zonder je verslaving. Dat is heel wat anders.
Voor iemand die deze man niet kent is het moeilijk om te begrijpen wat hem zo leuk maakt, ik denk dat als je je eigen verhaal zou lezen wanneer het niet 't jouwe was, je er ook zo over zou denken.
Mijn eigen ervaringen met een mooie, gespierde jongen, die zo weer een ander had (die had hij ook terwijl hij een relatie met mij had trouwens) is dat mooi en gespierd niet de belangrijkste kwaliteiten waren van een man waarmee ik samenleefde.
Ik heb uiteindelijk meer aan warmte, trouw, vertrouwen,
harmonie en oprechte, niet aflatende belangstelling.
Het feit dat hij aan de drugs is, daarover liegt (typerend overigens voor een drugsverslaafde, ontkenning, liegen en diepgewortelde onbetrouwbaarheid), geen belangstelling toont terwijl je moeder
zo ziek is en zich blijkbaar niet interesseert voor wat er in jouw leven gebeurt, op school, zou je genoeg moeten zeggen.
Is dit de vader van je kinderen? De man met wie je samen gaat wonen en oud worden? Je schrijft dat je alleen gaat zijn in het weekend en dat je hem niet met een ander wil zien. Vind je dat zelf redenen om bij hem te blijven lieve meid? Hij doet je zoveel pijn schrijf je, is dat niet een prima reden om met deze man te stoppen? Wil je je leven leiden of lijden?
Het is aan jou, jij bent de baas in jouw leven. Als jij denkt dat er een toekomst in zit dan houdt niemand je tegen om door te gaan met deze relatie. Ik durf te voorspellen dat de pijn alleen maar erger zal worden, zeker als je samen gaat wonen maar nogmaals, jij kiest, jij bepaalt, zolang hij dat niet doet tenminste. Je weet hoe het is om pijn te hebben en gek genoeg werkt dat verslavend omdat het de momenten dat je geen pijn hebt zo mooi maakt. Hij is verslaafd aan drugs en jij aan hem en het drama en de pijn die hem liefhebben met zich meebrengt. Je klampt je vast aan iedere strohalm die je te pakken kunt krijgen, terwijl je uit erváring weet dat zijn beloftes niets waard zijn.
Denk goed na, bedenk eens wie van jullie het meest verslaafd is. Ik denk dat jullie elkaar niet zo gek veel ontlopen.
Maar, geloof me, je kunt héél goed zonder hem, al denk je van niet. Net als dat hij zonder drugs kan.
Jullie wíllen niet zonder je verslaving. Dat is heel wat anders.
zaterdag 3 september 2011 om 06:59
zaterdag 3 september 2011 om 07:26
Volgns mij ben jij ook verslaafd, maar dan niet aan drugs of drank.
Snap zelf alleen niet zo goed waarom je jaloers zou zijn als hij met een andere meid zou lopen. Wat moet je met zo een vent!! En denk eens na wat je zelf je ouders aan doet. Die hadden denk wel een andere leuke vent voor je in gedachte.
Het leven is wat je er zelf van maakt, dus laat die gozer gaan en maak wat van jouw leven!
Snap zelf alleen niet zo goed waarom je jaloers zou zijn als hij met een andere meid zou lopen. Wat moet je met zo een vent!! En denk eens na wat je zelf je ouders aan doet. Die hadden denk wel een andere leuke vent voor je in gedachte.
Het leven is wat je er zelf van maakt, dus laat die gozer gaan en maak wat van jouw leven!
zaterdag 3 september 2011 om 07:30
Geloof me, lees dat stukje van Eleonora eens heel goed.
Mijn zus deed dit destijds niet,heeft 3 van die verslaafde vrienden gehad en is nu diep ongelukkig, verbitterd en loopt bij een psycholoog.
Zoek jouw eigenwaarde, ontdoe je van die verslavingen en ga leven. Het leven is veel te kort om zó met jezelf om te springen.
Mijn zus deed dit destijds niet,heeft 3 van die verslaafde vrienden gehad en is nu diep ongelukkig, verbitterd en loopt bij een psycholoog.
Zoek jouw eigenwaarde, ontdoe je van die verslavingen en ga leven. Het leven is veel te kort om zó met jezelf om te springen.
zaterdag 3 september 2011 om 08:25
Gut meid,pak je boeltje en vertrek bij die man.
Deze man gaat niet stoppen met de drugs,althans niet omdat jij dat wilt en jij kunt hem niet 'redden' jij kunt alleen jezelf 'redden'.
Knappe gespierde mannen zijn er meer dan genoeg,en ook hele leuke echt aardige knappe gespierde mannen.
Al heeft hij zo weer een ander op die ander hoef jij totaal niet jaloers te zijn want die gaat dezelfde ellende tegemoet als jij dus medelijden is eerder op zijn plaats.
Deze man gaat niet stoppen met de drugs,althans niet omdat jij dat wilt en jij kunt hem niet 'redden' jij kunt alleen jezelf 'redden'.
Knappe gespierde mannen zijn er meer dan genoeg,en ook hele leuke echt aardige knappe gespierde mannen.
Al heeft hij zo weer een ander op die ander hoef jij totaal niet jaloers te zijn want die gaat dezelfde ellende tegemoet als jij dus medelijden is eerder op zijn plaats.
zaterdag 3 september 2011 om 09:02
Knap en gespierd? Zoek iemand die minder knap en minder gespierd is, maar die wel helemaal voor jou gaat, en jou en je naasten niet afkraakt. Die geen drugs gebruikt en die niet liegt.
Je zult misschien even verdriet hebben, maar wanneer je die leuke lieve vent tegenkomt ben je die gespierde junk zo weer vergeten!
Je zult misschien even verdriet hebben, maar wanneer je die leuke lieve vent tegenkomt ben je die gespierde junk zo weer vergeten!
zaterdag 3 september 2011 om 09:09
zaterdag 3 september 2011 om 09:31
quote:ladytruckster schreef op 03 september 2011 @ 08:18:
Waarom wil iedereen toch persé een relatie?
En zeker zo eentje!
Pfff, ik ben al 12 jaar happy single,heerlijk!
Ben met een alcoholist getrouwd geweest,en wordt nog elke dag blij wakker dat ik van hem af ben.
Er zijn vast ook wel leuke en werkende relaties
Maar TO. 1 ding, wegwezen!
Waarom wil iedereen toch persé een relatie?
En zeker zo eentje!
Pfff, ik ben al 12 jaar happy single,heerlijk!
Ben met een alcoholist getrouwd geweest,en wordt nog elke dag blij wakker dat ik van hem af ben.
Er zijn vast ook wel leuke en werkende relaties
Maar TO. 1 ding, wegwezen!
zaterdag 3 september 2011 om 09:42
STOPPEN met deze relatie, echt waar dit wordt niet beter.
Het gaat juist van kwaad tot erger.
Gun je jezelf dan niet iemand die er ook voor jou is als jij het moeilijk hebt?
Gun je jezelf dan niet iemand die eerlijk tegen jou is?
Gun je jezelf dan niet dat je naast je relatie ook nog fijne contacten hebt met leuke vriendinnen?
Gun je jezelf dan niet dat je gelukkig bent?
Ik heb een relatie gehad met een (gok)verslaafde, en deze mensen liegen om hun verslaving te verhullen, en zijn daar nog goed in ook.
Als hij mij vertelde wat hij op school gedaan had ( het is inmiddels 20 jaar geleden) en wat hij had meegemaakt, bleek het vaak een leugen, hij had zitten gokken.
Als jij ook maar enig gevoel van eigenwaarde hebt, dan schrap je deze jongen uit je leven. Je hoeft hier geen genoegen mee te nemen, ook voor jou is ergens iemand die jou wel echt gelukkig kan maken, neem met minder geen genoegen.
Het gaat juist van kwaad tot erger.
Gun je jezelf dan niet iemand die er ook voor jou is als jij het moeilijk hebt?
Gun je jezelf dan niet iemand die eerlijk tegen jou is?
Gun je jezelf dan niet dat je naast je relatie ook nog fijne contacten hebt met leuke vriendinnen?
Gun je jezelf dan niet dat je gelukkig bent?
Ik heb een relatie gehad met een (gok)verslaafde, en deze mensen liegen om hun verslaving te verhullen, en zijn daar nog goed in ook.
Als hij mij vertelde wat hij op school gedaan had ( het is inmiddels 20 jaar geleden) en wat hij had meegemaakt, bleek het vaak een leugen, hij had zitten gokken.
Als jij ook maar enig gevoel van eigenwaarde hebt, dan schrap je deze jongen uit je leven. Je hoeft hier geen genoegen mee te nemen, ook voor jou is ergens iemand die jou wel echt gelukkig kan maken, neem met minder geen genoegen.
