Foute vriend??
zaterdag 3 september 2011 om 01:56
Hoe zal ik eens beginnen...
Sinds 3 jaar heb ik een vriend, toen ik hem leerde kennen hoorde ik al van mensen in mijn omgeving dat hij wel eens harddrugs gebruikte, ik heb hem er destijds naar gevraagd en hij beloofde mij dat dit bijna nooit was.
Na een half jaar ben ik er, mede door anderen, achter gekomen dat hij nog steeds met enige regelmaat gebruikte. Hij bedonderde me er dus mee.
Vanaf toen is het misgegaan, bijna elk weekend gebeurde het wel dat hij out (van de GHB) ging. Telkens beloofde hij me te stoppen en het nooit weer te doen. En hij weet dat wanneer hij met zijn vingers knipt ik er weer sta.
Daarnaast toont hij weinig interesse in mij. Mijn moeder is ernstig ziek, hij zal nooit vragen hoe het daar mee gaat. Mijn vader kraakt hij alleen maar af (als hij boos is zegt hij dat ik trekjes van m'n vader heb....) Ik ben net begonnen met een nieuwe opleiding, ik zei tegen hem dat ik het jammer vond dat hij niet aan mij vroeg hoe het daar was, zijn antwoord was: 'wat interesseert mij die ***school'.
Ik kan nog wel veel meer dingen opnoemen, alleen dan wordt dit onderwerp iets te lang .
Maar naast dit alles kunnen we het ook leuk hebben samen, heel leuk zelfs. Alleen moet het altijd gaan zoals hij het wil.
Ik ben dom geweest door het contact met mijn eigen vriendinnen te laten verwateren. Ik voelde me meer op mijn gemak in zijn vriendengroep.
Ik weet dat ik beter af ben zonder hem, hij doet me zoveel pijn en ik twijfel of hij me echt gelukkig maakt. Maar ik wil hem niet kwijt.... Ik zal in de weekenden weer alleen zijn want ik vind niet dat ik het kan maken om naar 'zijn' vrienden te blijven gaan. En daarnaast hebben we het ook echt nog wel gezellig. Zolang hij zich maar 'gedraagt'. Daarnaast zou ik het echt niet aankunnen om hem met een ander te zien, het is namelijk een knappe, gespierde jongen die zo weer een ander kan krijgen.
Ik weet niet wat ik moet.. praten heb ik al zoveel geprobeerd en telkens beloofd hij me het beste.
Iemand tips of ervaringen??
Sinds 3 jaar heb ik een vriend, toen ik hem leerde kennen hoorde ik al van mensen in mijn omgeving dat hij wel eens harddrugs gebruikte, ik heb hem er destijds naar gevraagd en hij beloofde mij dat dit bijna nooit was.
Na een half jaar ben ik er, mede door anderen, achter gekomen dat hij nog steeds met enige regelmaat gebruikte. Hij bedonderde me er dus mee.
Vanaf toen is het misgegaan, bijna elk weekend gebeurde het wel dat hij out (van de GHB) ging. Telkens beloofde hij me te stoppen en het nooit weer te doen. En hij weet dat wanneer hij met zijn vingers knipt ik er weer sta.
Daarnaast toont hij weinig interesse in mij. Mijn moeder is ernstig ziek, hij zal nooit vragen hoe het daar mee gaat. Mijn vader kraakt hij alleen maar af (als hij boos is zegt hij dat ik trekjes van m'n vader heb....) Ik ben net begonnen met een nieuwe opleiding, ik zei tegen hem dat ik het jammer vond dat hij niet aan mij vroeg hoe het daar was, zijn antwoord was: 'wat interesseert mij die ***school'.
Ik kan nog wel veel meer dingen opnoemen, alleen dan wordt dit onderwerp iets te lang .
Maar naast dit alles kunnen we het ook leuk hebben samen, heel leuk zelfs. Alleen moet het altijd gaan zoals hij het wil.
Ik ben dom geweest door het contact met mijn eigen vriendinnen te laten verwateren. Ik voelde me meer op mijn gemak in zijn vriendengroep.
Ik weet dat ik beter af ben zonder hem, hij doet me zoveel pijn en ik twijfel of hij me echt gelukkig maakt. Maar ik wil hem niet kwijt.... Ik zal in de weekenden weer alleen zijn want ik vind niet dat ik het kan maken om naar 'zijn' vrienden te blijven gaan. En daarnaast hebben we het ook echt nog wel gezellig. Zolang hij zich maar 'gedraagt'. Daarnaast zou ik het echt niet aankunnen om hem met een ander te zien, het is namelijk een knappe, gespierde jongen die zo weer een ander kan krijgen.
Ik weet niet wat ik moet.. praten heb ik al zoveel geprobeerd en telkens beloofd hij me het beste.
Iemand tips of ervaringen??
zaterdag 3 september 2011 om 09:56
quote:lionqueenie schreef op 03 september 2011 @ 06:59:
Lieve Eleonora
Ik wilde net schrijven, wat Lilith75 net gedaan heeft:
wat kan jij lief, met respect en toch to the point schrijven - fantastisch! ♥
Lief Konijntje04
Ik hoop echt dat je Eleonora's berichtje gelezen hebt! Veel succes en sterkte!
Lief van jou en Lilith.
Het helpt dat ik zelf tien jaar van iemand hield die je 'fout' zou kunnen noemen. Eigenlijk was ik zelf fout natuurlijk, want wie liet zich nou zo bezeren? Dat was ik zelf.
Ook ik was verslaafd en dacht dat ik niet zonder hem kon.
Niets was minder waar.
Het woord 'fout' is een woord wat ik zelf niet zou gebruiken in het geval van dit soort relaties. Liefde is in mijn ogen niet fout, het effect op elkaar is niet ok en in ieder geval één van de twee beschadigt meer en meer, hoe langer de relatie duurt.
Eenmaal in zo'n relatie is het moeilijk om er op een afstandje naar te kijken en te beseffen dat je je eigen gevangenis van binnenuit aan het dichtmetselen bent.
Heel goed van Konijntje dus dat ze haar verhaal met ons hier komt delen.
Kuddo's voor jou Konijn!
Lieve Eleonora
Ik wilde net schrijven, wat Lilith75 net gedaan heeft:
wat kan jij lief, met respect en toch to the point schrijven - fantastisch! ♥
Lief Konijntje04
Ik hoop echt dat je Eleonora's berichtje gelezen hebt! Veel succes en sterkte!
Lief van jou en Lilith.
Het helpt dat ik zelf tien jaar van iemand hield die je 'fout' zou kunnen noemen. Eigenlijk was ik zelf fout natuurlijk, want wie liet zich nou zo bezeren? Dat was ik zelf.
Ook ik was verslaafd en dacht dat ik niet zonder hem kon.
Niets was minder waar.
Het woord 'fout' is een woord wat ik zelf niet zou gebruiken in het geval van dit soort relaties. Liefde is in mijn ogen niet fout, het effect op elkaar is niet ok en in ieder geval één van de twee beschadigt meer en meer, hoe langer de relatie duurt.
Eenmaal in zo'n relatie is het moeilijk om er op een afstandje naar te kijken en te beseffen dat je je eigen gevangenis van binnenuit aan het dichtmetselen bent.
Heel goed van Konijntje dus dat ze haar verhaal met ons hier komt delen.
Kuddo's voor jou Konijn!
zaterdag 3 september 2011 om 10:23
Dag Konijntje04, ik ken het gevoel zo goed! Ik heb een foute vriend gehad en inderdaad: hoe kom je in godsnaam los van zo'n man?!
Wat het moeilijk maakt, is dat "foute" mannen geleerd hebben mensen om hun vinger te winden als ze dat uitkomt, als zijzelf er beter van worden. Het gaat ze niet om jou (want hij heeft veel vriendinnen gehad bijv.) maar om het gevoel van macht.
Een verslaafde heeft geen macht, want dat heeft de drugs, maar hij probeert krampachtig macht te houden over de mensen om hem/haar heen. Om zo te krijgen wat hij/zij wil: drugs en ondersteuning in het vinden en verkrijgen van drugs.
Ik heb me daarvoor geleend (hoewel het niet om drugs ging in mijn geval, maar een andere verslaving) en ik heb me laten kwetsen tot op het bot. Laat dit niet gebeuren!
Ik heb mezelf weer moeten opbouwen vanaf nul en heb net zoveel jaren nodig gehad als de relatie om me te realiseren dat ik goed genoeg ben, dat ik niemand hoef te ondersteunen "omdat hij mij nodig heeft". Ik ben goed genoeg! En jij ook, geloof me.
Hij is misschien een knappe, gespierde jongen die zo een (om het even welke) ander heeft, maar jij bent een leuke, slimme vrouw die zo iemand kan vinden om haar leven mee te vervolmaken. Iemand die goed voor je is, en van je houdt om wie je bent zonder dubbele agenda.
Wat het moeilijk maakt, is dat "foute" mannen geleerd hebben mensen om hun vinger te winden als ze dat uitkomt, als zijzelf er beter van worden. Het gaat ze niet om jou (want hij heeft veel vriendinnen gehad bijv.) maar om het gevoel van macht.
Een verslaafde heeft geen macht, want dat heeft de drugs, maar hij probeert krampachtig macht te houden over de mensen om hem/haar heen. Om zo te krijgen wat hij/zij wil: drugs en ondersteuning in het vinden en verkrijgen van drugs.
Ik heb me daarvoor geleend (hoewel het niet om drugs ging in mijn geval, maar een andere verslaving) en ik heb me laten kwetsen tot op het bot. Laat dit niet gebeuren!
Ik heb mezelf weer moeten opbouwen vanaf nul en heb net zoveel jaren nodig gehad als de relatie om me te realiseren dat ik goed genoeg ben, dat ik niemand hoef te ondersteunen "omdat hij mij nodig heeft". Ik ben goed genoeg! En jij ook, geloof me.
Hij is misschien een knappe, gespierde jongen die zo een (om het even welke) ander heeft, maar jij bent een leuke, slimme vrouw die zo iemand kan vinden om haar leven mee te vervolmaken. Iemand die goed voor je is, en van je houdt om wie je bent zonder dubbele agenda.
zaterdag 3 september 2011 om 10:30
Leer eerst eens van jezelf te houden TO. Want dat doe je blijkbaar niet. Want weekenden alleen zijn, is dat de enige reden dat je nog bij deze jongen blijft? Hij mag dan knap en gespierd zijn maar is dit een jongen die jou erdoorheen sleept wanneer je ernstig ziek zou worden? S nachts opstaat omdat jij helemaal gesloopt bent en hij even het nachtflesje van je overneemt?
Zo komt hij op mij niet over. Misschien zoek jij die dingen ook niet in een relatie? Want wat zoek en krijg je wel bij hem? Geeft hij ook? Of neemt hij alleen maar?
Van jezelf kunnen houden is het belangrijkste in het leven naar mijn mening. Je staat met jezelf op en je gaat uiteindelijk met jezelf dood. Dan is het toch heel fijn wanneer je een goede band hebt met jezelf.
Zo komt hij op mij niet over. Misschien zoek jij die dingen ook niet in een relatie? Want wat zoek en krijg je wel bij hem? Geeft hij ook? Of neemt hij alleen maar?
Van jezelf kunnen houden is het belangrijkste in het leven naar mijn mening. Je staat met jezelf op en je gaat uiteindelijk met jezelf dood. Dan is het toch heel fijn wanneer je een goede band hebt met jezelf.