Relaties
alle pijlers
stiefkinderen
zaterdag 15 november 2008 om 19:12
ik zou graag in contact willen komen met iemand die ook stiefmoeder is. mijn stiefkind woont bij ons en heeft een omgangsregeling met de moeder. mijn vriend en ik hebben samen ook een kind.
ik loop tegen veel dingen aan die ik met niemand kan delen en ik hoop dat hier iemand die in hetzelfde schuitje zit!
ik loop tegen veel dingen aan die ik met niemand kan delen en ik hoop dat hier iemand die in hetzelfde schuitje zit!
maandag 5 september 2011 om 11:40
quote:Sys schreef op 17 november 2008 @ 14:29:
Waar ik vooral tegenaan loop is het feit dat er vaak andere (veel soepelere) regels gelden voor mijn stiefkind.
Hier precies hetzelfde, alleen ga ik er dwars tegenin.
Voor alle kinderen horen dezelfde regels te gelden.
Waar ik vooral tegenaan loop is het feit dat er vaak andere (veel soepelere) regels gelden voor mijn stiefkind.
Hier precies hetzelfde, alleen ga ik er dwars tegenin.
Voor alle kinderen horen dezelfde regels te gelden.
Elke les, waar je van leert, maakt het pad vrij voor nog waardevollere lessen. Elke les, die je negeert, komt steeds weer terug.
maandag 5 september 2011 om 13:42
Hoi,
ik heb geen samengesteld gezin, maar mijn man heeft wel 4 kids. Ze kwamen altijd om de week en dat vond ik erg moeilijk weekeinde. Nu zijn ze wat ouder en komen niet meer zo vaak. Ik vind het erg om toe te geven, maar ik ben zo blij dat ze niet meer zo vaak komen. Kids zijn wel lief, manlief accepteert mijn opvoeding en ideeen, maar ik vind het feit dat mijn huis en leven zo'n weekeinde in het teken staat van zijn kinderen erg moeilijk. Na een week hard werken wil ik eigenlijk gewoon lekker relaxen ipv opvoeden.
ik heb geen samengesteld gezin, maar mijn man heeft wel 4 kids. Ze kwamen altijd om de week en dat vond ik erg moeilijk weekeinde. Nu zijn ze wat ouder en komen niet meer zo vaak. Ik vind het erg om toe te geven, maar ik ben zo blij dat ze niet meer zo vaak komen. Kids zijn wel lief, manlief accepteert mijn opvoeding en ideeen, maar ik vind het feit dat mijn huis en leven zo'n weekeinde in het teken staat van zijn kinderen erg moeilijk. Na een week hard werken wil ik eigenlijk gewoon lekker relaxen ipv opvoeden.
dinsdag 6 september 2011 om 12:12
Tja, dit soort reacties zorgt ervoor dat stiefmoeders hun mening niet durven te geven. Je weet natuurlijk nooit voor die tijd hoe het is om met een man samen te leven die kinderen heeft. Dat vind ik zo belerend...
Ik kan heel goed met de kinderen omgaan, de dagen dat ze er zijn hebben de kinderen het naar hun zin. Het enige dat ik zeg is dat ik die dagen moeilijk vind. Waarom zou ik me daarvoor moeten schamen?
Ik kan heel goed met de kinderen omgaan, de dagen dat ze er zijn hebben de kinderen het naar hun zin. Het enige dat ik zeg is dat ik die dagen moeilijk vind. Waarom zou ik me daarvoor moeten schamen?
dinsdag 6 september 2011 om 13:11
quote:peecee schreef op 05 september 2011 @ 13:45:
Gadverdamme Dientje77..................was dan geen relatie met die man aangegaan.
Je moest je ogen uit je kop schamen......
En daar ben je weer..... Zuurtje.
Hier een SG met 4 kinds waarvan 2 op zichzelf wonen. We hebben mijn puber hier fulltime en zijn prepuber parttime (3 om 4 dgn per week).
Onze opvoedingen verschillen als dag en nacht, dat botst wel eens. Gelukkig heeft de bio-ouder altijd veto. Dat is de afspraak en houden we ons aan.
Waar ik wel eens pissig om kan worden, al eerder genoemd, is het met 2 maten meten. Het argument is dan ik zie hem al zo weinig. Mijn tegenargument is dat hij dat over een poosje een draak van een kind, ipv een gezellig kind, zo weinig ziet.
De tijd dat ik alles wat ik wilde zeggen tegen kadokind, afwoog op een schaaltje is voorbij. Hij is dus nu ook regelmatig boos op me. Dat mag. Hij vindt mij heul streng maar zei laatst zelf dat ie bij mij precies weet wat ie wel en niet kan doen en dat dat ook wel prettig is.
We doen allemaal ons best
Gadverdamme Dientje77..................was dan geen relatie met die man aangegaan.
Je moest je ogen uit je kop schamen......
En daar ben je weer..... Zuurtje.
Hier een SG met 4 kinds waarvan 2 op zichzelf wonen. We hebben mijn puber hier fulltime en zijn prepuber parttime (3 om 4 dgn per week).
Onze opvoedingen verschillen als dag en nacht, dat botst wel eens. Gelukkig heeft de bio-ouder altijd veto. Dat is de afspraak en houden we ons aan.
Waar ik wel eens pissig om kan worden, al eerder genoemd, is het met 2 maten meten. Het argument is dan ik zie hem al zo weinig. Mijn tegenargument is dat hij dat over een poosje een draak van een kind, ipv een gezellig kind, zo weinig ziet.
De tijd dat ik alles wat ik wilde zeggen tegen kadokind, afwoog op een schaaltje is voorbij. Hij is dus nu ook regelmatig boos op me. Dat mag. Hij vindt mij heul streng maar zei laatst zelf dat ie bij mij precies weet wat ie wel en niet kan doen en dat dat ook wel prettig is.
We doen allemaal ons best
dinsdag 6 september 2011 om 13:13
quote:dientje77 schreef op 06 september 2011 @ 12:12:
Tja, dit soort reacties zorgt ervoor dat stiefmoeders hun mening niet durven te geven. Je weet natuurlijk nooit voor die tijd hoe het is om met een man samen te leven die kinderen heeft. Dat vind ik zo belerend...
Ik kan heel goed met de kinderen omgaan, de dagen dat ze er zijn hebben de kinderen het naar hun zin. Het enige dat ik zeg is dat ik die dagen moeilijk vind. Waarom zou ik me daarvoor moeten schamen?
Schamen, ben je belazerd?! Is net zoiets als tegen een klagende bio-ouder zeggen Je wist toch waar je aan begon toen je kinderen wilde? Ga je schamen!
Echt Peecee, flikker op en ga een hobbie zoeken.
Tja, dit soort reacties zorgt ervoor dat stiefmoeders hun mening niet durven te geven. Je weet natuurlijk nooit voor die tijd hoe het is om met een man samen te leven die kinderen heeft. Dat vind ik zo belerend...
Ik kan heel goed met de kinderen omgaan, de dagen dat ze er zijn hebben de kinderen het naar hun zin. Het enige dat ik zeg is dat ik die dagen moeilijk vind. Waarom zou ik me daarvoor moeten schamen?
Schamen, ben je belazerd?! Is net zoiets als tegen een klagende bio-ouder zeggen Je wist toch waar je aan begon toen je kinderen wilde? Ga je schamen!
Echt Peecee, flikker op en ga een hobbie zoeken.
dinsdag 6 september 2011 om 14:59
quote:Beauke schreef op 06 september 2011 @ 14:54:
Ehm tja, ik ben het wel met Peeceetje eens hoor. Het klinkt erg lomp wat je schrijft Dientje77. Vooral dat 'gelukkig komen ze niet meer zo vaak (goh, wat vaak zeg, om het weekend!) doet 't hem.
Ja ik ook. Ik zie peecee vaak voorbijkomen en meestal klinkt ze verzuurd en reageert ze overdreven emotioneel.
In dit geval kan ik me er helemaal in vinden.
Blij zijn dat je stiefkinderen veel minder vaak komen? Dat vind ik van een andere orde dan de dagen af en toe moeilijk vinden.
En inderdaad, als ouder kun je ook niet weten hoe het is als je aan kinderen begint. Maar ik ben dan ook niet blij als ik mijn kind niet zo vaak meer zie. Dat is denk ik het verschil. De vader in kwestie had al kinderen, daar stap je in. Als het je niet bevalt, dan kun je ermee stoppen. Je bent de kinderen niets verplicht, in tegenstelling tot de ouders. Ik vind het belang van de kinderen voorop staan.
Ehm tja, ik ben het wel met Peeceetje eens hoor. Het klinkt erg lomp wat je schrijft Dientje77. Vooral dat 'gelukkig komen ze niet meer zo vaak (goh, wat vaak zeg, om het weekend!) doet 't hem.
Ja ik ook. Ik zie peecee vaak voorbijkomen en meestal klinkt ze verzuurd en reageert ze overdreven emotioneel.
In dit geval kan ik me er helemaal in vinden.
Blij zijn dat je stiefkinderen veel minder vaak komen? Dat vind ik van een andere orde dan de dagen af en toe moeilijk vinden.
En inderdaad, als ouder kun je ook niet weten hoe het is als je aan kinderen begint. Maar ik ben dan ook niet blij als ik mijn kind niet zo vaak meer zie. Dat is denk ik het verschil. De vader in kwestie had al kinderen, daar stap je in. Als het je niet bevalt, dan kun je ermee stoppen. Je bent de kinderen niets verplicht, in tegenstelling tot de ouders. Ik vind het belang van de kinderen voorop staan.
dinsdag 6 september 2011 om 15:06
Hi allemaal. Hier ook een stiefmoeder van 1 kind en moeder van 2. Mijn vriend heeft dus behalve onze kinderen nog een dochter met zijn ex. Volgens haar moeder is ze geen makkelijk kind. Ik heb er niet zoveel last van omdat ze maar 1 keer in 2 weken bij ons logeert. Wel maak ik me zorgen over de manier waarop ze omgaat met haar broertjes. Ze hebben best een groot leeftijdsverschil. Zij is 11 en mijn jongens zijn 3 en 1. Mijn oudste zoontje is helemaal gek op haar en als ze er is wil hij alles met haar samendoen. Zij vindt het wel leuk om broertjes te hebben of laat maar zeggen het idee dat ze broertjes heeft vindt ze wel leuk. Maar ik merk ook vaak dat ze hem (de oudste van 3) soms bewust verdrietig wil maken of zelfs pijn wil doen. Laatst hebben we bijvoorbeeld haar verjaardag gevierd. Hij wilde toen samen met haar kaarsjes uitblazen. Zij werd helemaal hysterisch omdat ze het zo graag alleen wilde doen. Daarna heeft ze ook nog een buurmeisje gevraagd om de taart samen met haar op tafel te zetten. Mijn zoontje moest heel erg huilen. Op haar kinderfeestje deed ze ook alles om hem uit te sluiten. Aan het eind vroeg een meisje aan ons of ze altijd zo gemeen tegen haar broertje deed. Ik ben dus niet de enige die het merkt. Op de speelplaats zie ik vaak dat ze bvb heel hard gaat schommelen als hij met haar op de schommel zit zodat hij bang wordt maar hij kan natuurlijk ook vallen. Met de jongste is het een ander verhaal. Over het algemeen doet ze heel weinig met hem maar als de buurkinderen (11, 8 en 5) komen en hem gaan verzorgen dan wordt ze heel boos omdat het haar broertje is en gaat ze proberen hem uit hun handen te trekken totdat we boos worden en haar even weg moeten sturen. Hoe ik daarmee om moet gaan is me niet helemaal duidelijk. Mijn vriend wordt af en toe boos op haar maar hij ziet de kern van zaken niet echt...hij beschouwt haar slechte gedrag meer als vervelende incidenten. Ik zie dat het bij haar echt een trend is en ik geloof dat hij met haar het beste uitgebreid moet gaan praten om te kijken waar het vandaan komt...maar dat soort dingen kan hij niet zo goed
dinsdag 6 september 2011 om 15:13
De meeste voorbeelden die je noemt vind ik niet heel raar.
Het meisje moet zich aanpassen aan een nieuwe situatie, er komen kinderen bij en de aandacht wordt verdeeld. Dat is al wennen.
Dan ben je jarig en wil je kleine half/stiefbroertje van 3 mee de kaarsjes uitblazen.... Terwijl het jouw moment zou moeten zijn.
En de taart samen met haar vriendinnetje op tafel willen zetten vind ik ook niet heel vreemd.
Dat ze weinig met hem doet, tja. Dat kun je niet afdwingen. Ze verschillen natuurlijk ook nogal in leeftijd. Wat zouden ze volgens jou dan samen moeten doen?
Dat harde schommelen vind ik niet kunnen. Een kind van 11 begrijpt echt wel dat als een peuter iets eng vindt, ze moet stoppen.
Ik denk dat jullie de boel niet zo moeten forceren. Zeker op haar verjaardag was wat aandacht voor haar persoon wel leuk geweest, in plaats van haar haar half/stiefbroertje op te dringen. (Want zo kan dat op een kind overkomen.) Hoe goed bedoeld ook.
Hebben jullie aan haar gevraagd wat ze van de nieuwe situatie vindt? Met een kind van 11 is echt wel een gesprek te voeren.
Hoe lang zijn jullie al samen?
Het meisje moet zich aanpassen aan een nieuwe situatie, er komen kinderen bij en de aandacht wordt verdeeld. Dat is al wennen.
Dan ben je jarig en wil je kleine half/stiefbroertje van 3 mee de kaarsjes uitblazen.... Terwijl het jouw moment zou moeten zijn.
En de taart samen met haar vriendinnetje op tafel willen zetten vind ik ook niet heel vreemd.
Dat ze weinig met hem doet, tja. Dat kun je niet afdwingen. Ze verschillen natuurlijk ook nogal in leeftijd. Wat zouden ze volgens jou dan samen moeten doen?
Dat harde schommelen vind ik niet kunnen. Een kind van 11 begrijpt echt wel dat als een peuter iets eng vindt, ze moet stoppen.
Ik denk dat jullie de boel niet zo moeten forceren. Zeker op haar verjaardag was wat aandacht voor haar persoon wel leuk geweest, in plaats van haar haar half/stiefbroertje op te dringen. (Want zo kan dat op een kind overkomen.) Hoe goed bedoeld ook.
Hebben jullie aan haar gevraagd wat ze van de nieuwe situatie vindt? Met een kind van 11 is echt wel een gesprek te voeren.
Hoe lang zijn jullie al samen?
dinsdag 6 september 2011 om 16:12
@ helena, badankt voor je reactie. Ik vind haar gedrag ook niet raar en ik weet ook waar het vandaan komt. Ze had het al voor de geboorte van onze oudste. Zo werd ze bvb hysterisch toen we samen naar pr...al (je mag hiet volgens mij geen reclame maken;) ) zouden gaan om spullen voor de baby te halen. Ik begrijp wel dat ze jaloers is en daar ben ik niet boos om. Ik dwing haar ook absoluut niet om met haar broertjes te spelen. Ze hebben genoeg vriendjes van hun eigen leeftijd. Maar ze moet geen confrontatie met hen zoeken en als ze gemeen tegen hen is vind ik het helemaal niet leuk. Het is bvb wat mij betreft prima dat ze de taart samen met het buurmeisje op tafel wil zetten maar dat ze daarbij steeds naar haar broertje kijkt om te kijken of hij gaat huilen en blij is als hij dat uiteindelijk doet vind ik wat minder. De laatste maanden merk ik ook dat hij haar ook gaat pesten (haar trekken, uitlachen, dingen afpakken) en dat is natuurlijk zijn peuterreactie op haar gedrag. Grappig genoeg, wordt zij dan stomverbaasd en weet ze het niet af te weren. Ik wil absoluut niet dat kinderen bij mij thuis zo met elkaar omgaan. Ik leer mijn eigen kinderen dat het heel fijn is om samen te spelen en met elkaar te delen en wil niet dat zij leren dat je plezier kunt beleven als je een ander ongelukkig maakt.
Als het mijn dochter was had ik allang met haar gesproken. Mijn vriend komt uit een gezin met veel kinderen en dat is voor hem allemaal heel normaal dat er broertjes en zusjes geboren worden. Hij heeft haar er daaroom helemaal niet op voorbereid. Nu praten zij er tot zover ik weet nog steeds niet over. Zoals ik al in mijn vorige post zei, hij maakt tegen haar wel opmerkingen als zij zich misdraagt maar hij komt er nooit op terug. Ze is ook geen makkelijke prater. Als ik probeer een gesprek met haar te beginnen kijkt ze mij aan alsof ze niet weet waarover ik het heb. Ze voelt zich volgens mij aangevallen als ik haar vragen stel of haar uitnodig voor een gesprek.
En ja, we zijn nu 5 jaar samen
Als het mijn dochter was had ik allang met haar gesproken. Mijn vriend komt uit een gezin met veel kinderen en dat is voor hem allemaal heel normaal dat er broertjes en zusjes geboren worden. Hij heeft haar er daaroom helemaal niet op voorbereid. Nu praten zij er tot zover ik weet nog steeds niet over. Zoals ik al in mijn vorige post zei, hij maakt tegen haar wel opmerkingen als zij zich misdraagt maar hij komt er nooit op terug. Ze is ook geen makkelijke prater. Als ik probeer een gesprek met haar te beginnen kijkt ze mij aan alsof ze niet weet waarover ik het heb. Ze voelt zich volgens mij aangevallen als ik haar vragen stel of haar uitnodig voor een gesprek.
En ja, we zijn nu 5 jaar samen
dinsdag 6 september 2011 om 16:46
dinsdag 6 september 2011 om 17:45
quote:katjabb schreef op 06 september 2011 @ 16:12:
En ja, we zijn nu 5 jaar samenDus waarschijnlijk binnen een jaar aan kinderen begonnen. Dat vind ik rijkelijk vroeg, daar kan haar gedrag ook gedeeltelijk vandaan komen hoor. Ze had amper kans om aan de nieuwe vrouw van papa te wennen of er was al een broertje onderweg.
En ja, we zijn nu 5 jaar samenDus waarschijnlijk binnen een jaar aan kinderen begonnen. Dat vind ik rijkelijk vroeg, daar kan haar gedrag ook gedeeltelijk vandaan komen hoor. Ze had amper kans om aan de nieuwe vrouw van papa te wennen of er was al een broertje onderweg.
dinsdag 6 september 2011 om 18:29
quote:Dani71 schreef op 06 september 2011 @ 16:46:
[...]
Wat nou weer. Er zijn ouders en bio-ouders. Moet ik het moeder en echte moeder noemen, of stiefvader en verwekker. Zeg het maar... Je kunt natuurlijk ook zeiken om het zeiken...
Dani, bij bio-ouder denk ik aan een ouder die de biologische ouder is maar het kind zelf niet opvoedt en misschien niet eens kent (bijvoorbeeld omdat het kind geadopteerd is.)
En een stiefouder noem je niet zomaar 'ouder'.
Ik vind mijn man de liefste, beste stiefouder die er maar kan zijn voor mijn kinderen, maar hij is niet hun vader. En omgekeerd ben ik niet de moeder van mijn stiefkinderen.
[...]
Wat nou weer. Er zijn ouders en bio-ouders. Moet ik het moeder en echte moeder noemen, of stiefvader en verwekker. Zeg het maar... Je kunt natuurlijk ook zeiken om het zeiken...
Dani, bij bio-ouder denk ik aan een ouder die de biologische ouder is maar het kind zelf niet opvoedt en misschien niet eens kent (bijvoorbeeld omdat het kind geadopteerd is.)
En een stiefouder noem je niet zomaar 'ouder'.
Ik vind mijn man de liefste, beste stiefouder die er maar kan zijn voor mijn kinderen, maar hij is niet hun vader. En omgekeerd ben ik niet de moeder van mijn stiefkinderen.
dinsdag 6 september 2011 om 19:37
quote:Reiger100 schreef op 06 september 2011 @ 18:29:
[...]
Dani, bij bio-ouder denk ik aan een ouder die de biologische ouder is maar het kind zelf niet opvoedt en misschien niet eens kent (bijvoorbeeld omdat het kind geadopteerd is.)
En een stiefouder noem je niet zomaar 'ouder'.
Ik vind mijn man de liefste, beste stiefouder die er maar kan zijn voor mijn kinderen, maar hij is niet hun vader. En omgekeerd ben ik niet de moeder van mijn stiefkinderen.
Dat is een heel persoonlijke interpretatie dus. Wat voor jou geldt, geldt voor mij misschien niet.
Mijn ouders zijn nooit vader en moeder geweest, mijn man is meer vader voor mijn kinderen dan hun bio-ouder. Ik ben voor mijn kadokids een kadomoeder, niet om gevraagd maar wel gekregen.
Ik (ik..) vind het jammer dat er steeds vanuit de eigen definitie wordt geredeneerd om een ander zijn standpunt omver te halen. Schiet het doel van de discussie voorbij. Maar dat is dan weer mijn mening.
Ontopic maar weer
[...]
Dani, bij bio-ouder denk ik aan een ouder die de biologische ouder is maar het kind zelf niet opvoedt en misschien niet eens kent (bijvoorbeeld omdat het kind geadopteerd is.)
En een stiefouder noem je niet zomaar 'ouder'.
Ik vind mijn man de liefste, beste stiefouder die er maar kan zijn voor mijn kinderen, maar hij is niet hun vader. En omgekeerd ben ik niet de moeder van mijn stiefkinderen.
Dat is een heel persoonlijke interpretatie dus. Wat voor jou geldt, geldt voor mij misschien niet.
Mijn ouders zijn nooit vader en moeder geweest, mijn man is meer vader voor mijn kinderen dan hun bio-ouder. Ik ben voor mijn kadokids een kadomoeder, niet om gevraagd maar wel gekregen.
Ik (ik..) vind het jammer dat er steeds vanuit de eigen definitie wordt geredeneerd om een ander zijn standpunt omver te halen. Schiet het doel van de discussie voorbij. Maar dat is dan weer mijn mening.
Ontopic maar weer
dinsdag 6 september 2011 om 22:31
quote:Dani71 schreef op 06 september 2011 @ 19:37:
[...]
Dat is een heel persoonlijke interpretatie dus. Wat voor jou geldt, geldt voor mij misschien niet.
Mijn ouders zijn nooit vader en moeder geweest, mijn man is meer vader voor mijn kinderen dan hun bio-ouder. Ik ben voor mijn kadokids een kadomoeder, niet om gevraagd maar wel gekregen.
Ik (ik..) vind het jammer dat er steeds vanuit de eigen definitie wordt geredeneerd om een ander zijn standpunt omver te halen. Schiet het doel van de discussie voorbij. Maar dat is dan weer mijn mening.
Ontopic maar weer
Dani, jij hebt duidelijk geen goede ervaringen met bio-ouders. Je vader en moeder kun je inderdaad terecht 'bio-ouders' noemen, in tegenstelling tot 'gewone' ouders. Dat bedoelde ik dus, dat het woord 'bio-ouder' voor veel mensen een negatieve lading heeft, namelijk een ouder die niet goed voor zijn kinderen zorgt.
Maar kennelijk zijn er ook mensen - zoals jij - voor wie dat woord geen negatieve lading heeft. Ik heb weer wat bijgeleerd.
Laten we nu inderdaad maar weer on-topic gaan.
[...]
Dat is een heel persoonlijke interpretatie dus. Wat voor jou geldt, geldt voor mij misschien niet.
Mijn ouders zijn nooit vader en moeder geweest, mijn man is meer vader voor mijn kinderen dan hun bio-ouder. Ik ben voor mijn kadokids een kadomoeder, niet om gevraagd maar wel gekregen.
Ik (ik..) vind het jammer dat er steeds vanuit de eigen definitie wordt geredeneerd om een ander zijn standpunt omver te halen. Schiet het doel van de discussie voorbij. Maar dat is dan weer mijn mening.
Ontopic maar weer
Dani, jij hebt duidelijk geen goede ervaringen met bio-ouders. Je vader en moeder kun je inderdaad terecht 'bio-ouders' noemen, in tegenstelling tot 'gewone' ouders. Dat bedoelde ik dus, dat het woord 'bio-ouder' voor veel mensen een negatieve lading heeft, namelijk een ouder die niet goed voor zijn kinderen zorgt.
Maar kennelijk zijn er ook mensen - zoals jij - voor wie dat woord geen negatieve lading heeft. Ik heb weer wat bijgeleerd.
Laten we nu inderdaad maar weer on-topic gaan.
woensdag 7 september 2011 om 00:14
quote:helene31 schreef op 06 september 2011 @ 17:45:
[...]
Dus waarschijnlijk binnen een jaar aan kinderen begonnen. Dat vind ik rijkelijk vroeg, daar kan haar gedrag ook gedeeltelijk vandaan komen hoor. Ze had amper kans om aan de nieuwe vrouw van papa te wennen of er was al een broertje onderweg.Hier is dit nooit een probleem geweest.
[...]
Dus waarschijnlijk binnen een jaar aan kinderen begonnen. Dat vind ik rijkelijk vroeg, daar kan haar gedrag ook gedeeltelijk vandaan komen hoor. Ze had amper kans om aan de nieuwe vrouw van papa te wennen of er was al een broertje onderweg.Hier is dit nooit een probleem geweest.
woensdag 7 september 2011 om 01:07
woensdag 7 september 2011 om 01:16
Ik vind het een raar idee dat ik als gevolg van de scheiding tot bio-ouder van mijn kinderen zou kunnen worden gebombardeerd of dat ik mijn ex bio-ouder zou kunnen gaan noemen in plaats van wat hij is: hun vader. Ik vind het ronduit walgelijk als nieuwe partners dit doen en de vader of moeder zo buitenspel zetten, alsof ze een minderwaardige rol spelen.
Als je als kind je ouders zo betitelt omdat je vindt dat ze de titel vader en moeder niet waard zijn, vind ik het een ander verhaal.
Ik spreek overigens niet uit ervaring.
Als je als kind je ouders zo betitelt omdat je vindt dat ze de titel vader en moeder niet waard zijn, vind ik het een ander verhaal.
Ik spreek overigens niet uit ervaring.
Ga in therapie!
woensdag 7 september 2011 om 01:20
