Kinderen
alle pijlers
hyperemesis gravidarum
dinsdag 6 september 2011 om 21:53
Wie heeft, als mij, een hyperemesis gravidarum gehad tijdens een zwangerschap? Wil je nogmaals zwanger worden of durf je het niet nogmaals aan?
Ik twijfel hier over. De zwangerschap was ontzettend zwaar, ik ben 8 maanden ziek geweest, ik ben een aantal keer opgenomen in het ziekenhuis voor een vochtinfuus en ik heb een neussonde gehad. Ik was zo ziek dat ik niet voor mezelf kon zorgen. Bij een tweede zwangerschap zou ik de zorgen voor mijn eerste kind erbij hebben,
Ik twijfel hier over. De zwangerschap was ontzettend zwaar, ik ben 8 maanden ziek geweest, ik ben een aantal keer opgenomen in het ziekenhuis voor een vochtinfuus en ik heb een neussonde gehad. Ik was zo ziek dat ik niet voor mezelf kon zorgen. Bij een tweede zwangerschap zou ik de zorgen voor mijn eerste kind erbij hebben,
dinsdag 6 september 2011 om 21:59
dinsdag 6 september 2011 om 22:02
Hallo TO,
Eindelijk een lotgenoot! Ik heb zelf ook HG gehad tijdens mijn eerste zwangerschap, wat een verschrikking. Heb daarom ook getwijfelt of ik wel een 2e wilde, in maart ben ik zwanger geraakt en was ik niet misselijk (miskraam geworden) nu ben ik weer zwanger licht misselijk, maar ik ben nog maar 5 weken en bij mijn eerste zwangerschap was ik 7 weken toen in werd opgenomen in het ziekenhuis als ik me niet vergis.Ik weet niet of ik er goed aan gedaan heb om weer zwanger te worden, want HG is echt traumatiserend geweest voor mij. Ik weet van mijn moeder die ook HG gehad heeft dat ze het alle zwangerschappen gehad heeft, maar dat de eerste het ergste was, de 2e iets minder erg en de laatste het minst erg... maar dan nog.
Eindelijk een lotgenoot! Ik heb zelf ook HG gehad tijdens mijn eerste zwangerschap, wat een verschrikking. Heb daarom ook getwijfelt of ik wel een 2e wilde, in maart ben ik zwanger geraakt en was ik niet misselijk (miskraam geworden) nu ben ik weer zwanger licht misselijk, maar ik ben nog maar 5 weken en bij mijn eerste zwangerschap was ik 7 weken toen in werd opgenomen in het ziekenhuis als ik me niet vergis.Ik weet niet of ik er goed aan gedaan heb om weer zwanger te worden, want HG is echt traumatiserend geweest voor mij. Ik weet van mijn moeder die ook HG gehad heeft dat ze het alle zwangerschappen gehad heeft, maar dat de eerste het ergste was, de 2e iets minder erg en de laatste het minst erg... maar dan nog.
dinsdag 6 september 2011 om 22:02
dinsdag 6 september 2011 om 22:17
Hoi Wizzard,
Ik had in mijn eerste zwangerschap ook HG en viel wel 17 kilo af. Ik heb uiteindelijk heel bewust voor een tweede zwangerschap gekozen en toen had ik het onder controle. Ik werd vanaf week 6 flink misselijk en heb toen meteen medicijnen gehaald bij de huisarts. Het hielp ontzettend dat ik er de tweede keer op bedacht was. Zo begon ik vroeg met medicijnen, at ik niks waar ik geen trek in had (ook geen fruit en groenten, daar slikte ik Juice plus capsules voor) en daarnaast was rust het grote wondermiddel. Ik heb een aantal weken halve dagen gewerkt, zodat ik 's middags kon slapen. Dan zakte de misselijkheid weer en kon ik 's avonds weer even op zijn bij mijn zoontje. Hij ging drie dagen per week gewoon naar het KDV en op de andere twee dagen kwam een vriendin of mijn moeder even met hem wandelen, zodat ik een dutje kon doen. Na week 14 verdween de misselijkheid en had ik een topzwangerschap!!
Mijn tip dus: plannen en rust nemen. De eerste keer schrik je van de narigheid die je overkomt, maar als je weet wat er komt valt het misschien een beetje mee.
Succes!
Ik had in mijn eerste zwangerschap ook HG en viel wel 17 kilo af. Ik heb uiteindelijk heel bewust voor een tweede zwangerschap gekozen en toen had ik het onder controle. Ik werd vanaf week 6 flink misselijk en heb toen meteen medicijnen gehaald bij de huisarts. Het hielp ontzettend dat ik er de tweede keer op bedacht was. Zo begon ik vroeg met medicijnen, at ik niks waar ik geen trek in had (ook geen fruit en groenten, daar slikte ik Juice plus capsules voor) en daarnaast was rust het grote wondermiddel. Ik heb een aantal weken halve dagen gewerkt, zodat ik 's middags kon slapen. Dan zakte de misselijkheid weer en kon ik 's avonds weer even op zijn bij mijn zoontje. Hij ging drie dagen per week gewoon naar het KDV en op de andere twee dagen kwam een vriendin of mijn moeder even met hem wandelen, zodat ik een dutje kon doen. Na week 14 verdween de misselijkheid en had ik een topzwangerschap!!
Mijn tip dus: plannen en rust nemen. De eerste keer schrik je van de narigheid die je overkomt, maar als je weet wat er komt valt het misschien een beetje mee.
Succes!
dinsdag 6 september 2011 om 22:19
Ik heb het niet zo erg gehad.
Ben wel heel erg ziek geweest en heb daarvan 2,5 week echt serieus alleen naar het plafond kunnen kijken. Als ik mijn hoofd draaide kwam alles al omhoog. Daarna ging het langzaamaan iets beter.
Maar hierdoor heb ik afgelopen 2 jaar écht niet zwanger willen worden. Had zelfs medelijden met zwangere vrouwen.
Nu mijn dochter ruim 2 jaar is en zelfstandiger denk ik er wel eens over na en krijg wel weer een positief gevoel bij zwangeren.
Misschien dat ik het binnenkort wel weer aandurf, maar zie wel veel beren op de weg. Hoe ga ik het nu doen met mijn werk, kind en met mijn studie... Aan de andere kant, vorige keer is het ook goed gekomen. Ik hou het op het moment dus ook af.
Ben toevallig 3 dagen overtijd en was heel erg bang dat ik ongepland zwanger was. Is gelukkig niet zo. Weet niet wat er dan wel aan de hand is, is me nog nooit eerder gebeurd.
Vriend weet wel dat het risico groot is dat ik weer zo ziek word en dat alles op hem aankomt. Maar misschien maak ik me al jaren druk om niks en word het een heel andere zwangerschap.
Het lijkt bij mij dus wel te slijten..
Ben wel heel erg ziek geweest en heb daarvan 2,5 week echt serieus alleen naar het plafond kunnen kijken. Als ik mijn hoofd draaide kwam alles al omhoog. Daarna ging het langzaamaan iets beter.
Maar hierdoor heb ik afgelopen 2 jaar écht niet zwanger willen worden. Had zelfs medelijden met zwangere vrouwen.
Nu mijn dochter ruim 2 jaar is en zelfstandiger denk ik er wel eens over na en krijg wel weer een positief gevoel bij zwangeren.
Misschien dat ik het binnenkort wel weer aandurf, maar zie wel veel beren op de weg. Hoe ga ik het nu doen met mijn werk, kind en met mijn studie... Aan de andere kant, vorige keer is het ook goed gekomen. Ik hou het op het moment dus ook af.
Ben toevallig 3 dagen overtijd en was heel erg bang dat ik ongepland zwanger was. Is gelukkig niet zo. Weet niet wat er dan wel aan de hand is, is me nog nooit eerder gebeurd.
Vriend weet wel dat het risico groot is dat ik weer zo ziek word en dat alles op hem aankomt. Maar misschien maak ik me al jaren druk om niks en word het een heel andere zwangerschap.
Het lijkt bij mij dus wel te slijten..
dinsdag 6 september 2011 om 22:22
quote:mientje28 schreef op 06 september 2011 @ 22:17:
Hoi Wizzard,
Ik had in mijn eerste zwangerschap ook HG en viel wel 17 kilo af. Ik heb uiteindelijk heel bewust voor een tweede zwangerschap gekozen en toen had ik het onder controle. Ik werd vanaf week 6 flink misselijk en heb toen meteen medicijnen gehaald bij de huisarts. Het hielp ontzettend dat ik er de tweede keer op bedacht was. Zo begon ik vroeg met medicijnen, at ik niks waar ik geen trek in had (ook geen fruit en groenten, daar slikte ik Juice plus capsules voor) en daarnaast was rust het grote wondermiddel. Ik heb een aantal weken halve dagen gewerkt, zodat ik 's middags kon slapen. Dan zakte de misselijkheid weer en kon ik 's avonds weer even op zijn bij mijn zoontje. Hij ging drie dagen per week gewoon naar het KDV en op de andere twee dagen kwam een vriendin of mijn moeder even met hem wandelen, zodat ik een dutje kon doen. Na week 14 verdween de misselijkheid en had ik een topzwangerschap!!
Mijn tip dus: plannen en rust nemen. De eerste keer schrik je van de narigheid die je overkomt, maar als je weet wat er komt valt het misschien een beetje mee.
Succes!
Kreeg je de 2e keer ook gemakkelijker medicijnen van huisarts?
Ik was bang dat de medicijnen slecht zouden zijn voor mijn dochter, dus die nam ik veel te weinig eigenlijk. Ik denk dat zoveel afvallen zelfs slechter was.
Die capsules ken ik niet, die hou ik zeker in mijn hoofd.
Waar heb je die gehaald?
Weet wel dat ik meer medicijnen ga slikken de volgende keer.
Hoi Wizzard,
Ik had in mijn eerste zwangerschap ook HG en viel wel 17 kilo af. Ik heb uiteindelijk heel bewust voor een tweede zwangerschap gekozen en toen had ik het onder controle. Ik werd vanaf week 6 flink misselijk en heb toen meteen medicijnen gehaald bij de huisarts. Het hielp ontzettend dat ik er de tweede keer op bedacht was. Zo begon ik vroeg met medicijnen, at ik niks waar ik geen trek in had (ook geen fruit en groenten, daar slikte ik Juice plus capsules voor) en daarnaast was rust het grote wondermiddel. Ik heb een aantal weken halve dagen gewerkt, zodat ik 's middags kon slapen. Dan zakte de misselijkheid weer en kon ik 's avonds weer even op zijn bij mijn zoontje. Hij ging drie dagen per week gewoon naar het KDV en op de andere twee dagen kwam een vriendin of mijn moeder even met hem wandelen, zodat ik een dutje kon doen. Na week 14 verdween de misselijkheid en had ik een topzwangerschap!!
Mijn tip dus: plannen en rust nemen. De eerste keer schrik je van de narigheid die je overkomt, maar als je weet wat er komt valt het misschien een beetje mee.
Succes!
Kreeg je de 2e keer ook gemakkelijker medicijnen van huisarts?
Ik was bang dat de medicijnen slecht zouden zijn voor mijn dochter, dus die nam ik veel te weinig eigenlijk. Ik denk dat zoveel afvallen zelfs slechter was.
Die capsules ken ik niet, die hou ik zeker in mijn hoofd.
Waar heb je die gehaald?
Weet wel dat ik meer medicijnen ga slikken de volgende keer.
dinsdag 6 september 2011 om 22:23
Ja ik had het ook, beide zwangerschappen, maar vooral de eerste 3 maanden.Ik ben dus ook niet echt getraumatiseerd ofzo, ik ben ook na de eerste zo weer zwanger geworden. Zou het nu niet weer doen, gewoon om dat het niet zo handig is om 3 maanden alleen maar te kotsen en 9 kilo in een week af te vallen al je een eigen bedrijf hebt...
dinsdag 6 september 2011 om 22:23
Ik zie nog niet zo op tegen het ziek zijn, maar wel tegen het praktische geregel. Ik kon geen etensluchten verdragen (de koelkast opendoen was al teveel) en ik lag hele dagen op bed. Ik heb er de hele zwangerschap lastvan gehad en spuugde nog tot de bevalling aan toe. Ik kon geen autorijden, niet werken, het huishouden niet verzorgen. Op goed edagen kon ik even mee met mijn partner naar bijv, de supermarkt. Als een tweede zwangerschap weer net zo heftig wordt zie ik niet hoe ik het allemaal praktisch in kan vullen. Mijn partner kan moeilijk 8 maanden vrij nemen. Op internet lees ik verhalen van zwangeren die abortus hebben laten plegen omdat de zwangerschap gewoon niet te doen was. Dat lijkt me echt verschrikkelijk
dinsdag 6 september 2011 om 22:27
dinsdag 6 september 2011 om 22:29
@ wizzard, wat betreft abortus, bij mij spookte die gedacht ook wel toen ik bewusteloos raakte en zo verzwakt dat ik steeds wegviel, ik dacht gewoon dat ik dood zou gaan.
Ik heb voorlopig nog niks geregeld, maar mijn schoonvader en mijn eigen moeder werken niet, dus er is altijd wel iemand. Ik luister nu wel veel beter naar mijn lichaam. En het lijkt of de misselijkheid heftige wordt als ik te druk ben, dus ik probeer rustig aan te doen
Welke medicijnen namen jullie? Ik nam Zophren en ik ben altijd bang geweest dat dat schadelijk zou zijn voor het kindje.
Ik heb voorlopig nog niks geregeld, maar mijn schoonvader en mijn eigen moeder werken niet, dus er is altijd wel iemand. Ik luister nu wel veel beter naar mijn lichaam. En het lijkt of de misselijkheid heftige wordt als ik te druk ben, dus ik probeer rustig aan te doen
Welke medicijnen namen jullie? Ik nam Zophren en ik ben altijd bang geweest dat dat schadelijk zou zijn voor het kindje.
dinsdag 6 september 2011 om 22:32
dinsdag 6 september 2011 om 22:36
dinsdag 6 september 2011 om 22:37
Bij mij was het trouwens de tweede keer juist erger. Bij de eerste ging ik gewoon op straat zitten als ik moe was, sliep ik uit tot 11 uur. Kortom ik nam rust wanneer het mij uitkwam. Dat is toch wat lastiger als je al een kleintje rond hebt lopen...
En de eerste keer lukt het desondanks nog om te eten en te drinken. De tweede keer niet, dus dat werd ook een opname, terwijl ik de eerste keer niet opgenomen hoefde te worden.
En de eerste keer lukt het desondanks nog om te eten en te drinken. De tweede keer niet, dus dat werd ook een opname, terwijl ik de eerste keer niet opgenomen hoefde te worden.
dinsdag 6 september 2011 om 22:42
Hier precies dezelfde situatie! Mijn dochter is inmiddels 14 maanden en ergens zou ik zo graag weer zwanger willen worden. Maar ik ben momenteel nog te 'bang'.
Ik ben zo ziek geweest tijdens mijn zwangerschap.. 10 kilo afgevallen, ook opgenomen en aan het infuus in ziekenhuis (kon geen water meer verdragen). Kon weinig tot niks meer. De keuken was een plek waar ik eigenlijk gewoon niet kon komen, want dan ging ik meteen over mn nek.. Terwijl ik normaal zo van koken en eten hou . Ik zou gewoon niet weten, als ik weer zo ziek wordt, hoe ik dat moet combineren met de zorg voor mijn dochter. Ik voel me nu al schuldig als ik er aan denk dat ik haar te kort zal gaan doen als ik weer zo ziek zou worden.. Lastig!
Ik ben zo ziek geweest tijdens mijn zwangerschap.. 10 kilo afgevallen, ook opgenomen en aan het infuus in ziekenhuis (kon geen water meer verdragen). Kon weinig tot niks meer. De keuken was een plek waar ik eigenlijk gewoon niet kon komen, want dan ging ik meteen over mn nek.. Terwijl ik normaal zo van koken en eten hou . Ik zou gewoon niet weten, als ik weer zo ziek wordt, hoe ik dat moet combineren met de zorg voor mijn dochter. Ik voel me nu al schuldig als ik er aan denk dat ik haar te kort zal gaan doen als ik weer zo ziek zou worden.. Lastig!
dinsdag 6 september 2011 om 22:44
quote:Mirjam82 schreef op 06 september 2011 @ 22:32:
[...]
Weet je dat jij de eerste bent waarvan ik hoor dat die dat ook heeft...
Ik ook! Herkenning! ´Vroeger´ vond ik zwangere vrouwen mooi om te zien. Nu, na 2 verschrikkelijke zwangerschappen, heb ik medelijden met zwangeren. Ach, zij moeten nog, denk ik dan;-) Helemaal niet reeel want mijn zwangerschappen is niet representatief voor de ´gemiddelde´zwangere.
Mijn laatste zwangerschap was echt niet leuk. 2 maanden verschrikkelijk ziek, niet eten, alleen maar kunnne liggen, overgeven, afvallen en ziekenhuisopname. Net toen ik me een beetje beter ging voelen kreeg ik hevige bekkeninstabiliteit. Ik kon geen stap meer zetten zonder heftige pijnen in bekken, rug en benen.
Nee, zwanger zijn is niet mijn ding.
Emesafene werkte niet. Primperan een heel klein beetje.
Mijn 2e zwangerschap was erger dan de eerste.
Mijn moeder was bij de eerste zwangerschap, van mij, ook verschrikkelijk ziek en bij de tweede zwangerschap helemaal niet.
Dus er is hoop!
[...]
Weet je dat jij de eerste bent waarvan ik hoor dat die dat ook heeft...
Ik ook! Herkenning! ´Vroeger´ vond ik zwangere vrouwen mooi om te zien. Nu, na 2 verschrikkelijke zwangerschappen, heb ik medelijden met zwangeren. Ach, zij moeten nog, denk ik dan;-) Helemaal niet reeel want mijn zwangerschappen is niet representatief voor de ´gemiddelde´zwangere.
Mijn laatste zwangerschap was echt niet leuk. 2 maanden verschrikkelijk ziek, niet eten, alleen maar kunnne liggen, overgeven, afvallen en ziekenhuisopname. Net toen ik me een beetje beter ging voelen kreeg ik hevige bekkeninstabiliteit. Ik kon geen stap meer zetten zonder heftige pijnen in bekken, rug en benen.
Nee, zwanger zijn is niet mijn ding.
Emesafene werkte niet. Primperan een heel klein beetje.
Mijn 2e zwangerschap was erger dan de eerste.
Mijn moeder was bij de eerste zwangerschap, van mij, ook verschrikkelijk ziek en bij de tweede zwangerschap helemaal niet.
Dus er is hoop!
dinsdag 6 september 2011 om 22:47
woensdag 7 september 2011 om 08:12
Wat een nare verhalen... Helaas ben ik ook twee keer minimaal de helft van de zwangerschap kotsmisselijk geweest en later nog steeds vaak, maar niet dag en nacht. Kon niet overgeven dus van uitdroging oid was geen sprake. Eten was het enige dat een beetje hielp, hoe tegenstrijdig ook. Als ik ook maar even niet at/slikte, stond ik al te kokhalzen. Mond, tong, alles was kapot van het op snoepjes zuigen ed. Hoe dan ook, het was nog evengoed lang zo erg niet als bij jullie.
De eerste keer kon ik inderdaad wat makkelijker rust nemen. De tweede keer (ben nu 39 weken zwanger) al een stuk minder. Maar zoals iemand hier al tipte: ik was een beetje voorbereid. Ik heb meteen de eerste dag dat ik ook maar iets voelde emesafene gehaald (hielp even een beetje) en ik heb acupunctuur gedaan. Ben niet zo zweverig aangelegd en was behoorlijk sceptisch, maar het hielp wel. Het haal de de scherpe randjes ervan af en zorgde ervoor dat ik de moed erin hield. Misschien een tip? Ik werd/word altijd heel kriegel van artikelen in de babytijdschriften over HG en dat ze dan schrijven over dat eeuwige beschuitje op bed..... Dit was het enige wat mij hielp.
Dat zorgt er ook voor dat ik heel misschien ooit een derde zwangerschap aandurf. Ik heb ook nu al medelijden met zwangere vrouwen, terwijl ik het zelf nog ben
.
De eerste keer kon ik inderdaad wat makkelijker rust nemen. De tweede keer (ben nu 39 weken zwanger) al een stuk minder. Maar zoals iemand hier al tipte: ik was een beetje voorbereid. Ik heb meteen de eerste dag dat ik ook maar iets voelde emesafene gehaald (hielp even een beetje) en ik heb acupunctuur gedaan. Ben niet zo zweverig aangelegd en was behoorlijk sceptisch, maar het hielp wel. Het haal de de scherpe randjes ervan af en zorgde ervoor dat ik de moed erin hield. Misschien een tip? Ik werd/word altijd heel kriegel van artikelen in de babytijdschriften over HG en dat ze dan schrijven over dat eeuwige beschuitje op bed..... Dit was het enige wat mij hielp.
Dat zorgt er ook voor dat ik heel misschien ooit een derde zwangerschap aandurf. Ik heb ook nu al medelijden met zwangere vrouwen, terwijl ik het zelf nog ben
.
