Schop...
donderdag 8 september 2011 om 13:27
Dag allemaal,
Ik ben lang depressief geweest en ben hard aan de slag geweest om dit te overwinnen. Na lang knokken was het zover en ik ben mijn eigen bedrijf begonnen. Dat loopt erg goed!
Echter, sinds een maand of twee, merk ik dat ik langzaam weer depressieve gevoelens krijg. Gevoel dat het me niet zal lukken, alsof alles grijs en donker is en alsof ik helemaal alleen ben op de wereld. (dit is niet zo, trouwens)
Ik heb mezelf deze week al een paar schoppen onder mijn kont gegeven: ga eruit, hop naar buiten, even een uur werken, kopje thee, weer werken, niet teveel doen, maar ook niet te weinig, goed voor jezelf zorgen, goed eten, sporten, slapen. Maar ik kom er niet uit...
Het is nu vooral staren naar mijn beeldscherm, af en toe huilen, met moeite een boterham wegkrijgen en soms maar even gaan liggen omdat rechtop zitten te moeilijk is. Ik baal zo van mijn lijf en geest!
Iemand die mij een schop kan geven om me weer te motiveren, en mijn donkere buien wat lichter te maken?
Dank alvast, ik waardeer het heel erg!
Ik ben lang depressief geweest en ben hard aan de slag geweest om dit te overwinnen. Na lang knokken was het zover en ik ben mijn eigen bedrijf begonnen. Dat loopt erg goed!
Echter, sinds een maand of twee, merk ik dat ik langzaam weer depressieve gevoelens krijg. Gevoel dat het me niet zal lukken, alsof alles grijs en donker is en alsof ik helemaal alleen ben op de wereld. (dit is niet zo, trouwens)
Ik heb mezelf deze week al een paar schoppen onder mijn kont gegeven: ga eruit, hop naar buiten, even een uur werken, kopje thee, weer werken, niet teveel doen, maar ook niet te weinig, goed voor jezelf zorgen, goed eten, sporten, slapen. Maar ik kom er niet uit...
Het is nu vooral staren naar mijn beeldscherm, af en toe huilen, met moeite een boterham wegkrijgen en soms maar even gaan liggen omdat rechtop zitten te moeilijk is. Ik baal zo van mijn lijf en geest!
Iemand die mij een schop kan geven om me weer te motiveren, en mijn donkere buien wat lichter te maken?
Dank alvast, ik waardeer het heel erg!
donderdag 8 september 2011 om 13:31
quote:_lupine_ schreef op 08 september 2011 @ 13:29:
Ben je in therapie geweest voor je depressie en heb je daar handvaten gekregen over hoe je moet omgaan met een nieuwe depressie?Ja, lang therapie gehad, en mijn handvatten waren vooral goed zorgen voor rust, blijven sporten en naar buiten gaan, goed eten en 7-8 uur slaap (niet meer dan dat!). En als het niet gaat bij partner en familie aan de bel trekken en bij mijn oude psych. Daar ben ik nog niet aan teo, ik wil het graag nog even "zelf" aanpakken en misschien met jullie hulp een beetje...
Ben je in therapie geweest voor je depressie en heb je daar handvaten gekregen over hoe je moet omgaan met een nieuwe depressie?Ja, lang therapie gehad, en mijn handvatten waren vooral goed zorgen voor rust, blijven sporten en naar buiten gaan, goed eten en 7-8 uur slaap (niet meer dan dat!). En als het niet gaat bij partner en familie aan de bel trekken en bij mijn oude psych. Daar ben ik nog niet aan teo, ik wil het graag nog even "zelf" aanpakken en misschien met jullie hulp een beetje...
donderdag 8 september 2011 om 13:36
Je wordt blijkbaar niet beter van die gevoelens.
Concentreer je dan op iets waar je je wel beter door voelt.
Het leven is maar relatief, niets moet , alles mag.
Ik snapte nooit dat , bijvoorbeeld , in Amerika, personeel wordt gedwongen door de baas om de hele dag te glimlachen. Leek mij zeer ongezond om net te doen alsof.
Nu blijkt na onderzoek dat als je langdurig een glimlach forceert, je een grote kans hebt om depressief te worden. Ik neem aan dat de geest gaat compenseren voor dit namaakgedrag.
Je hebt natuurlijk helemaal niets aan bovenstaande, maar wat ik wil zeggen is, forceer jezelf niet en als je de behoefte hebt om iets anders te gaan doen dan waar je mee bezig bent, doe dat dan.
Verklaar al die negatieve gedachte maar voor onzin en neurie een liedje als dat gezeur niet uit je hoofd weg wilt of zet mooie muziek aan op de achtergrond en concentreer je daar op.
Ik wou dat ik het absolute antwoord voor je had. Zelf ben ik een ongeneeslijke positiva.
Concentreer je dan op iets waar je je wel beter door voelt.
Het leven is maar relatief, niets moet , alles mag.
Ik snapte nooit dat , bijvoorbeeld , in Amerika, personeel wordt gedwongen door de baas om de hele dag te glimlachen. Leek mij zeer ongezond om net te doen alsof.
Nu blijkt na onderzoek dat als je langdurig een glimlach forceert, je een grote kans hebt om depressief te worden. Ik neem aan dat de geest gaat compenseren voor dit namaakgedrag.
Je hebt natuurlijk helemaal niets aan bovenstaande, maar wat ik wil zeggen is, forceer jezelf niet en als je de behoefte hebt om iets anders te gaan doen dan waar je mee bezig bent, doe dat dan.
Verklaar al die negatieve gedachte maar voor onzin en neurie een liedje als dat gezeur niet uit je hoofd weg wilt of zet mooie muziek aan op de achtergrond en concentreer je daar op.
Ik wou dat ik het absolute antwoord voor je had. Zelf ben ik een ongeneeslijke positiva.
donderdag 8 september 2011 om 13:41
Allereerst een dikke knuffel omdat je je zo rot voelt
Ik zou toch je omgeving inschakelen. Niet in de zin van groot alarm slaan, maar afspreken om samen een ommetje maken buiten. Het binnenzitten doet je geen goed. Verder is het misschien een idee om contact op te nemen met je sportschool.... als je niet komt dat ze je dan bellen, of jezelf alvast intekenen voor een les. Kan een goede stok achter de deur zijn.
Verder: goed jezelf in de gaten houden, het kan zijn dat er evt. medicatie nodig is. Dus langs HA eventueel.
Is er een aanleiding dat je stemming nu veranderd is?
Ik zou toch je omgeving inschakelen. Niet in de zin van groot alarm slaan, maar afspreken om samen een ommetje maken buiten. Het binnenzitten doet je geen goed. Verder is het misschien een idee om contact op te nemen met je sportschool.... als je niet komt dat ze je dan bellen, of jezelf alvast intekenen voor een les. Kan een goede stok achter de deur zijn.
Verder: goed jezelf in de gaten houden, het kan zijn dat er evt. medicatie nodig is. Dus langs HA eventueel.
Is er een aanleiding dat je stemming nu veranderd is?
donderdag 8 september 2011 om 14:14
Verder zou ik verwenmomenten inplannen. Dat is mijn tip aan jou.
Dus, even lekker onder de douche, het voedsel kopen waar je van geniet en wat je makkelijk binnenkrijgt als je met lange tanden eet, de kleren aantrekken die comfortabel voelen en leuk staan.
Belafspraken maken met mensen zodat je contact maakt, het liefst ná dat je iets gedaan hebt dat je moeilijk vindt. Ga het ommetje maken en bel tegelijk een vriendin. Bel nadat je hebt geluncht/gesport/boodschappen hebt gedaan/werktaak af is. Neem een halve vrije dag en ga naar de sauna.
Schrijf een kwartier per dag, gewoon wat je denkt en voelt. Zodat als er innerlijk iets is waar naar geluisterd moet worden, dat daar ruimte voor is, maar het niet je hele dag beheerst.
Plan elke dag iets waardoor je wel naar buiten móet, bijv door reizen. Iets van werk, of een boodschap die je moet halen.
Merk je dat je angstiger bent dan normaal, of is het echt alleen je stemming?
Dus, even lekker onder de douche, het voedsel kopen waar je van geniet en wat je makkelijk binnenkrijgt als je met lange tanden eet, de kleren aantrekken die comfortabel voelen en leuk staan.
Belafspraken maken met mensen zodat je contact maakt, het liefst ná dat je iets gedaan hebt dat je moeilijk vindt. Ga het ommetje maken en bel tegelijk een vriendin. Bel nadat je hebt geluncht/gesport/boodschappen hebt gedaan/werktaak af is. Neem een halve vrije dag en ga naar de sauna.
Schrijf een kwartier per dag, gewoon wat je denkt en voelt. Zodat als er innerlijk iets is waar naar geluisterd moet worden, dat daar ruimte voor is, maar het niet je hele dag beheerst.
Plan elke dag iets waardoor je wel naar buiten móet, bijv door reizen. Iets van werk, of een boodschap die je moet halen.
Merk je dat je angstiger bent dan normaal, of is het echt alleen je stemming?
donderdag 8 september 2011 om 18:31
Haha, Cateautje, ja, die is altijd wel erg leuk.
Ik heb een vriendinnetje ingeschakeld en mijn vriend laten weten dat ik me niet goed voel. Vanuit de vergadering kon ik zo het warme bad van vriendschap in ... Lang gepraat, ook al duurde het even voor het op gang kwam. Het scheelt nog niet echt, maar was fijn.
Mijn vriend gaat koken en heeft al gezegd me te vertroetelen vanavond. Vind ik niet nodig, maar wel een beetje fijn natuurlijk. En niet werken vanavond, gewoon lezen ofzo, of onder de douche of een filmpje kijken. Genoeg te doen dat geen werk is...
Ik heb wat uitgedraaid met positieve gedachten erop. Die hangt op de spiegel. Ook heb ik even een wandeling gemaakt ipv de bus te nemen naar de vergadering. Het was vies weer dus wilde niet fietsen vanwege doorweekgevaar ...
Het probleem is vooral dat ik zelf ook altijd denk dat ik een ongeneeslijke positiva ben, maar dat het soms ineens op is. Alsof de stop eruit gaat en al mijn goede humeur en plannen door de afvoer worden gezogen. Het is ook niet hoe ik normaal dingen aanpak. Ik ben niet zwaar op de hand, piekerig of angstig normaal gesproken. Dit zijn dus echt moeilijke momenten, die me zo overvallen...Jakkes.
Maar goed, goede plannen en mijn vriend had al gezegd dit weekend even weg te willen. Dus misschien ga ik dit weekend wel even naar het bos, een nachtje hotel oid. Lijkt me heerlijk. Even de boel de boel, want die boel komt mijn neus uit.
Ik heb een vriendinnetje ingeschakeld en mijn vriend laten weten dat ik me niet goed voel. Vanuit de vergadering kon ik zo het warme bad van vriendschap in ... Lang gepraat, ook al duurde het even voor het op gang kwam. Het scheelt nog niet echt, maar was fijn.
Mijn vriend gaat koken en heeft al gezegd me te vertroetelen vanavond. Vind ik niet nodig, maar wel een beetje fijn natuurlijk. En niet werken vanavond, gewoon lezen ofzo, of onder de douche of een filmpje kijken. Genoeg te doen dat geen werk is...
Ik heb wat uitgedraaid met positieve gedachten erop. Die hangt op de spiegel. Ook heb ik even een wandeling gemaakt ipv de bus te nemen naar de vergadering. Het was vies weer dus wilde niet fietsen vanwege doorweekgevaar ...
Het probleem is vooral dat ik zelf ook altijd denk dat ik een ongeneeslijke positiva ben, maar dat het soms ineens op is. Alsof de stop eruit gaat en al mijn goede humeur en plannen door de afvoer worden gezogen. Het is ook niet hoe ik normaal dingen aanpak. Ik ben niet zwaar op de hand, piekerig of angstig normaal gesproken. Dit zijn dus echt moeilijke momenten, die me zo overvallen...Jakkes.
Maar goed, goede plannen en mijn vriend had al gezegd dit weekend even weg te willen. Dus misschien ga ik dit weekend wel even naar het bos, een nachtje hotel oid. Lijkt me heerlijk. Even de boel de boel, want die boel komt mijn neus uit.
donderdag 8 september 2011 om 18:44
Het probleem is vooral dat ik zelf ook altijd denk dat ik een ongeneeslijke positiva ben, maar dat het soms ineens op is.
Zoiets zit aangeboren in je of niet. Ik kan me ook wel voorstellen dat het allemaal weleens te veel kan worden en ik ben me er van bewust dat het niet veel voorkomt zo'n diehard positieve instelling, ik voel me dan ook gezegend.
Laat je vanavond maar lekker vertroetelen en geniet van je weekend. Misschien, hoop ik, is het toch allemaal niet zo zwaar en begin je volgende week weer fris en fruitig.
Laat je niet kisten, het is maar het leven en aangezien dat geen enkel nut heeft, mag je ook gewoon je leven leiden in een feestelijke stemming, je schiet niets op met negativiteit. Maak jezelf eigen dat het allemaal maar betrekkelijk is en dat er niets is waar je je zorgen om hoeft te maken.
Als je dan geen diehard positiva kunt zijn, wees dan een diehard eigenwijs en bepaal lekker zelf hoe je wenst te voelen. Steek je tong uit in de spiegel en lach.
Veel goeds gewenst.
Zoiets zit aangeboren in je of niet. Ik kan me ook wel voorstellen dat het allemaal weleens te veel kan worden en ik ben me er van bewust dat het niet veel voorkomt zo'n diehard positieve instelling, ik voel me dan ook gezegend.
Laat je vanavond maar lekker vertroetelen en geniet van je weekend. Misschien, hoop ik, is het toch allemaal niet zo zwaar en begin je volgende week weer fris en fruitig.
Laat je niet kisten, het is maar het leven en aangezien dat geen enkel nut heeft, mag je ook gewoon je leven leiden in een feestelijke stemming, je schiet niets op met negativiteit. Maak jezelf eigen dat het allemaal maar betrekkelijk is en dat er niets is waar je je zorgen om hoeft te maken.
Als je dan geen diehard positiva kunt zijn, wees dan een diehard eigenwijs en bepaal lekker zelf hoe je wenst te voelen. Steek je tong uit in de spiegel en lach.
Veel goeds gewenst.
donderdag 8 september 2011 om 18:56
Thanx Cateautje, fijn om jouw zonnige kijk hierop te zien. Toch weet ik uit ervaring dat het niet altijd zo werkt. Alleen positief kijken is voor mij soms gewoon niet genoeg. Ik ga het wel zeker weer aanpakken, daar ben ik al mee bezig, en ik probeer het positief te doen.
Die eigenwijze aanpak ligt me wel, ik ga het proberen...
Die eigenwijze aanpak ligt me wel, ik ga het proberen...
donderdag 8 september 2011 om 19:01
knuffel voor jou!
ja een tip waar ik toch wel veel aan heb gehad, is toch gewoon zoveel mogelijk je ritme vasthouden en (kleine) dingen ondernemen.Ook als je er geen zin in hebt.
Maar tis makkelijk praten voor iemand die zich goed voelt, maar been there done that.
Ik weet hoe verschrikkelijk t is, bij mij heeft opdenduur ( tot ik ten einde raad was) medicatie en therapie me ontzettend geholpen.
Want ik zag medicatie echt als een grote afgang,nou kan je zeggen dat heeft mij die grote schop onder mn kont gegeven, heb 2 jaar medicatie genomen en slik nu niks meer.
begin volgende maand aan een cursus mindfullness.
Ben erg benieuwd, want dat piekeren blijft een valkuil.
sterkte..groetjes
ja een tip waar ik toch wel veel aan heb gehad, is toch gewoon zoveel mogelijk je ritme vasthouden en (kleine) dingen ondernemen.Ook als je er geen zin in hebt.
Maar tis makkelijk praten voor iemand die zich goed voelt, maar been there done that.
Ik weet hoe verschrikkelijk t is, bij mij heeft opdenduur ( tot ik ten einde raad was) medicatie en therapie me ontzettend geholpen.
Want ik zag medicatie echt als een grote afgang,nou kan je zeggen dat heeft mij die grote schop onder mn kont gegeven, heb 2 jaar medicatie genomen en slik nu niks meer.
begin volgende maand aan een cursus mindfullness.
Ben erg benieuwd, want dat piekeren blijft een valkuil.
sterkte..groetjes
donderdag 8 september 2011 om 22:22
Lily,
Geen schop voor jou, maar meer een goedbedoeld advies.
Ik meen uit je verhaal op te maken dat je veel piekert. Piekeren komt vaak voort uit een bepaald gedachtepatroon en dat is een cognitief proces.
Vaak wordt piekeren veroorzaakt door automatische gedachtes die je hebt aangeleerd door bepaalde ervaringen in het verleden. Probleem van die automatische gedachten is dat ze lang niet altijd reeel zijn.
Door het automatische gedachtepatroon te leren herkennen kun je het (leren) doorbreken.
Door het opstellen van een signaleringsplan leer je je automatische gedachten te herkennen en te herijken naar meer realistische gedachten. Een cognitief gedragstherapeut (kan een psycholoog zijn maar hoeft niet) kan je daarbij goed helpen.
Voordeel is dat je daarmee het piekeren voorkomt in plaats van dat je de gevolgen van het piekeren (moe, futloos, neerslachtigheid tot misschien uiteindelijk depressief) aanpakt.
Veel sterkte!
Geen schop voor jou, maar meer een goedbedoeld advies.
Ik meen uit je verhaal op te maken dat je veel piekert. Piekeren komt vaak voort uit een bepaald gedachtepatroon en dat is een cognitief proces.
Vaak wordt piekeren veroorzaakt door automatische gedachtes die je hebt aangeleerd door bepaalde ervaringen in het verleden. Probleem van die automatische gedachten is dat ze lang niet altijd reeel zijn.
Door het automatische gedachtepatroon te leren herkennen kun je het (leren) doorbreken.
Door het opstellen van een signaleringsplan leer je je automatische gedachten te herkennen en te herijken naar meer realistische gedachten. Een cognitief gedragstherapeut (kan een psycholoog zijn maar hoeft niet) kan je daarbij goed helpen.
Voordeel is dat je daarmee het piekeren voorkomt in plaats van dat je de gevolgen van het piekeren (moe, futloos, neerslachtigheid tot misschien uiteindelijk depressief) aanpakt.
Veel sterkte!
vrijdag 9 september 2011 om 13:13
Hai, dank jullie wel voor de reacties weer. Het grappige is dat ik weinig pieker, normaal gesproken. Het is alsof ik pas ga piekeren als ik depressief ben of me dippig voel... Ik heb in therapie veel kettingreacties en signaleringsplannen moeten maken en dit helpt zeker, ik had ook al een aantal dingen op papier gezet die mogelijk oorzaak en gedachten/actiepatroon in gang hebben gezet. Ik ga daar zeker mee door, arctic! Dank 
Ik probeer inderdaad eruit te komen, een beetje dingen doen waar ik zin in heb nadat ik heb gewerkt. Kijken of belonen een beetje wil helpen. Ik heb lang medicatie gehad maar wil dat niet meer terug, het gaat ook al zolang goed dat ik het raar zou vinden om meteen weer te beginnen met medicijnen.
Het topic is vooral om erger te voorkomen en door met jullie van gedachten te wisselen, kan ik mogelijk wat blauwe lucht creëren in die grijsheid die mijn hoofd nu is. Ik ga inderdaad even weg dit weekend en hoop dan ook wat energie op te doen.
Ik blijf schrijven, dank jullie voor de reacties, die doen me goed.
Ik probeer inderdaad eruit te komen, een beetje dingen doen waar ik zin in heb nadat ik heb gewerkt. Kijken of belonen een beetje wil helpen. Ik heb lang medicatie gehad maar wil dat niet meer terug, het gaat ook al zolang goed dat ik het raar zou vinden om meteen weer te beginnen met medicijnen.
Het topic is vooral om erger te voorkomen en door met jullie van gedachten te wisselen, kan ik mogelijk wat blauwe lucht creëren in die grijsheid die mijn hoofd nu is. Ik ga inderdaad even weg dit weekend en hoop dan ook wat energie op te doen.
Ik blijf schrijven, dank jullie voor de reacties, die doen me goed.
vrijdag 9 september 2011 om 18:51
Dag lionlily en anderen
Ben ook een tijd depressief geweest. Het ging heel lang goed maar ik merkte het ik de laatste weken weer bergaf ging. Ik merkte dat ik door slaaptekort prikkelbaar werd en mijn energie afnam. Mijn concentratievermogen werd minder, ik ging onnodige fouten maken en BAM... ineens werd het weer donker in mijn hoofd. Ik begon daardoor weer aan mezelf te twijfelen, het somber te zien en zo ging het van kwaad tot erger.
Door rust te nemen ben ik er weer bovenop aan het komen. Ik heb geleerd dat ik gevoelig ben voor slaaptekort en andere schommelingen in de hormoonspiegel. Ook al ben ik vrij positief ingesteld, zodra ik moe ben en stress heb kan het 'ineens' fout gaan.
Wat jij schrijft vind ik dus ook zeer herkenbaar. Ook ik heb veel behoefte aan sport, beweging, slaap en gezond eten. Maar nu heb ik de neiging vanwege de vermoeidheid dingen af te zeggen en thuis te blijven hangen. Niet goed dus
Wat ik dus wil zeggen: ga die dingen doen die maken dat jij je goed voelt! Laat je lekker verwennen idd Maak tijd vrij voor jezelf, onthoud jezelf niet van de geneugten des levens, maar blijf vooral ook die dingen doen die ervoor zorgen dat je in balans blijft
Ben ook een tijd depressief geweest. Het ging heel lang goed maar ik merkte het ik de laatste weken weer bergaf ging. Ik merkte dat ik door slaaptekort prikkelbaar werd en mijn energie afnam. Mijn concentratievermogen werd minder, ik ging onnodige fouten maken en BAM... ineens werd het weer donker in mijn hoofd. Ik begon daardoor weer aan mezelf te twijfelen, het somber te zien en zo ging het van kwaad tot erger.
Door rust te nemen ben ik er weer bovenop aan het komen. Ik heb geleerd dat ik gevoelig ben voor slaaptekort en andere schommelingen in de hormoonspiegel. Ook al ben ik vrij positief ingesteld, zodra ik moe ben en stress heb kan het 'ineens' fout gaan.
Wat jij schrijft vind ik dus ook zeer herkenbaar. Ook ik heb veel behoefte aan sport, beweging, slaap en gezond eten. Maar nu heb ik de neiging vanwege de vermoeidheid dingen af te zeggen en thuis te blijven hangen. Niet goed dus
Wat ik dus wil zeggen: ga die dingen doen die maken dat jij je goed voelt! Laat je lekker verwennen idd Maak tijd vrij voor jezelf, onthoud jezelf niet van de geneugten des levens, maar blijf vooral ook die dingen doen die ervoor zorgen dat je in balans blijft