Thuis
alle pijlers
Kom ik thuis en de kat is dood
zaterdag 10 september 2011 om 20:29
Vanmiddag moest ik een paar uur weg en ik kom thuis en de kat is dood. Nu was de kat al op leeftijd, maar jullie kunnen je voorstellen dat ik stond te stuiteren.
Lang geleden had ik haar gekocht in de dierenwinkel om de hoek voor het geweldige bedrag van 15 gulden. Haar andere broertjes en zusjes hadden zichzelf al verkocht en zij bleef over. Dus ik nam haar mee naar huis, naar de menagerie. Alleen de lieve kitten had het blijkbaar niet zo goed gehad, in haar vorige leventje dus ontwikkelde ze zich tot een überbitch, die op zijn tijd wel lief kon zijn. Ik ben 12 jaar lang toe gekrijst als het ontbijt tijd was. Ook had ik een die hard socialiste die een pesthekel had aan mijn andere 2 raskatten. Ze deden haar niets, maar de siamees heeft ze toch het huis gepest. Ex nam haar mee, want de siamees die we hadden was een hele lieve siamees die geen kwaad deed.
Nu is ze er niet meer, en ik heb er toch moeite mee. Twaalf jaar lang doe je niet zo maar weg en ik was best wel op haar gesteld, ook al dreef ze me tot wanhoop. Beviel het merk brokjes niet, krijsen tot de andere brokjes er weer waren. Toen ze ooit eens een nestje kreeg ( die we allemaal aan bekenden kwijt konden) was het ondanks alles een lieve katten moeder, maar wel eentje die een vreemde aanvloog als ze in de buurt van haar bloedjes kwamen.
Een paar maanden geleden overleed mijn andere kater een lieve gentleman cyper. Dat was haar enige vriend, want die was zo ontzettend lief niets deed, en het was ook geen ras kat. Sindsdien was ze wat stiller, ze stond er wel op dat ze zoals gewoonlijk haar ontbijt kreeg, maar was in gepeins gezonken en ik mocht haar zowaar troosten. Samen rouwden we om een unieke kater, die vond dat ondanks de verschillen die we hadden, hond, kat en mens we toch samen moesten leven. In het vredes korps had hij vast carrière gemaakt als hij mens was.
Ik denk dat ik zo maar een glas wijn pak, want mijn avond is lichtelijk vergald. Ex nog gebeld, die begreep het wel ondanks dat hij onlangs had gezegd, dat zij het karakter van een terrorist had.
Lang geleden had ik haar gekocht in de dierenwinkel om de hoek voor het geweldige bedrag van 15 gulden. Haar andere broertjes en zusjes hadden zichzelf al verkocht en zij bleef over. Dus ik nam haar mee naar huis, naar de menagerie. Alleen de lieve kitten had het blijkbaar niet zo goed gehad, in haar vorige leventje dus ontwikkelde ze zich tot een überbitch, die op zijn tijd wel lief kon zijn. Ik ben 12 jaar lang toe gekrijst als het ontbijt tijd was. Ook had ik een die hard socialiste die een pesthekel had aan mijn andere 2 raskatten. Ze deden haar niets, maar de siamees heeft ze toch het huis gepest. Ex nam haar mee, want de siamees die we hadden was een hele lieve siamees die geen kwaad deed.
Nu is ze er niet meer, en ik heb er toch moeite mee. Twaalf jaar lang doe je niet zo maar weg en ik was best wel op haar gesteld, ook al dreef ze me tot wanhoop. Beviel het merk brokjes niet, krijsen tot de andere brokjes er weer waren. Toen ze ooit eens een nestje kreeg ( die we allemaal aan bekenden kwijt konden) was het ondanks alles een lieve katten moeder, maar wel eentje die een vreemde aanvloog als ze in de buurt van haar bloedjes kwamen.
Een paar maanden geleden overleed mijn andere kater een lieve gentleman cyper. Dat was haar enige vriend, want die was zo ontzettend lief niets deed, en het was ook geen ras kat. Sindsdien was ze wat stiller, ze stond er wel op dat ze zoals gewoonlijk haar ontbijt kreeg, maar was in gepeins gezonken en ik mocht haar zowaar troosten. Samen rouwden we om een unieke kater, die vond dat ondanks de verschillen die we hadden, hond, kat en mens we toch samen moesten leven. In het vredes korps had hij vast carrière gemaakt als hij mens was.
Ik denk dat ik zo maar een glas wijn pak, want mijn avond is lichtelijk vergald. Ex nog gebeld, die begreep het wel ondanks dat hij onlangs had gezegd, dat zij het karakter van een terrorist had.
zaterdag 10 september 2011 om 20:37
zaterdag 10 september 2011 om 20:40
quote:Sjors1988 schreef op 10 september 2011 @ 20:37:
@ verry.cherry, ik ben gek op je humor maar ik vermoed dat TO nu met iets anders bezig is.. (Ik wilde iets zeggen met iets op het spek binden maar die is nu ook even niet gepast...)
Nou ik bedoel het niet eens als een dijenkletser. Met twee huisdieren die binnen korte tijd t loodje leggen, en een gat achterlaten, én een geinige ex, zeg ik, een en een is twee.
@ verry.cherry, ik ben gek op je humor maar ik vermoed dat TO nu met iets anders bezig is.. (Ik wilde iets zeggen met iets op het spek binden maar die is nu ook even niet gepast...)
Nou ik bedoel het niet eens als een dijenkletser. Met twee huisdieren die binnen korte tijd t loodje leggen, en een gat achterlaten, én een geinige ex, zeg ik, een en een is twee.
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
zaterdag 10 september 2011 om 20:57
Dank jullie voor je reacties, nee ik neem mijn ex niet terug, sinds we gescheiden zijn kunnen we beter opschieten. Maar goed, hij zei dat naar aanleiding van de cyperd, toen we het over de huisdieren hadden. Of ze eigenzinnig was, weet ik niet. Maar wel een controlefreak, die als studieobject voor een psycholoog kon dienen.
zaterdag 10 september 2011 om 20:59
quote:Very.Cherry schreef op 10 september 2011 @ 20:40:
[...]
Nou ik bedoel het niet eens als een dijenkletser. Met twee huisdieren die binnen korte tijd t loodje leggen, en een gat achterlaten, én een geinige ex, zeg ik, een en een is twee.Sorry dan heb ik gewoon last van flauwe humor vandaag..
[...]
Nou ik bedoel het niet eens als een dijenkletser. Met twee huisdieren die binnen korte tijd t loodje leggen, en een gat achterlaten, én een geinige ex, zeg ik, een en een is twee.Sorry dan heb ik gewoon last van flauwe humor vandaag..
Common sense is not so common.
Voltaire
Voltaire
zaterdag 10 september 2011 om 21:16
