![](/styles/viva/public/images/pijler_images/150x150rounded/icons-150x150-werk&studie-01.png)
Arbeidsongeschikt door overwerk werkgever aansprakelijk
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 14:40
Ik heb collega's die overspannen raken door o.a. het werk an sich (natuurlijk speelt er een stuk persoonlijkheid mee, want waarom krijgt de één het wel en de ander niet). Dus niet door overwerk. Een aantal daarvan zijn een traject ingegaan waarin ze begeleid zijn naar werk op een andere locatie, maar geen enkele heeft een vergoeding o.i.d. gekregen. Je kunt zelf nog altijd 'nee' zeggen tegen (over)werk. Ik vind wel dat je behoorlijk moet kunnen bewijzen dat je werkgever aansprakelijk is. Zou toch wat zijn, dat je als werkgever direct mag dokken omdat je werknemer geen nee kan zeggen.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 14:46
Het gaat heel moeilijk worden om aan te tonen dat de depressie puur door je (over)werk veroorzaakt is: Er is niet één speciale oorzaak voor het ontstaan van een depressie. Het is vrijwel altijd het gevolg van een combinatie van factoren op meerdere gebieden tegelijk. In de wetenschap spreekt men van een bio-psycho-sociaal model: een combinatie van erfelijkheid, persoonlijke eigenschappen en wat iemand meemaakt in zijn leven. https://www.depressievereniging.nl/depr ... epressies/
Wat betreft de burn-out is de kans al wat groter dat je de oorzaak daarvoor wel bij je (over)werk kunt leggen. Maar jij zegt dat het alleen aan het overwerk zou liggen? Heb je nooit 'nee' kunnen zeggen tegen overwerk, werd je verplicht om over te werken?
In hoeverre is het verstandig voor je ziekteproces om je in een juridische strijd te gooien nu? Zoek, als je denkt dat je die strijd nu aan kunt, gewoon een arbeidsjurist (vraag rond in je eigen omgeving, dat is een stuk effectiever) en leg je vragen bij die jurist neer.
Wat betreft de burn-out is de kans al wat groter dat je de oorzaak daarvoor wel bij je (over)werk kunt leggen. Maar jij zegt dat het alleen aan het overwerk zou liggen? Heb je nooit 'nee' kunnen zeggen tegen overwerk, werd je verplicht om over te werken?
In hoeverre is het verstandig voor je ziekteproces om je in een juridische strijd te gooien nu? Zoek, als je denkt dat je die strijd nu aan kunt, gewoon een arbeidsjurist (vraag rond in je eigen omgeving, dat is een stuk effectiever) en leg je vragen bij die jurist neer.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 14:48
Weinig kans van slagen. Zolang hij niet met een pistool op je hoofd je gedwongen heeft structureel extra uren te draaien. En je verboden heeft om elders te werken. Want dat is in deze markt heel slecht te verkopen. Waarom niet vertrekken in deze arbeidersmarkt?
Tuurlijk is het niet zo zwart wit maar denk echt dat het verspilde moeite is. Je kan het kenbaar maken bij de bedrijfsarts en het UWV en dat is het dan wel.
Ik zou me richten op herstel. Je kan prima herstellen van een burnout.
En dan zorgen dat je bij een volgende werkgever je grens niet over gaat. Leer wat wel en niet mag, welke plichten en rechten je als werknemer hebt. Wat goed werkgeverschap is en wat dat betekend bij een volgende werkgever voor jou. Wat voor soort wergever wil jij, Hoe herken je bepaalde soort werkgevers in gesprekken en vacatureomschrijvingen.
Tuurlijk is het niet zo zwart wit maar denk echt dat het verspilde moeite is. Je kan het kenbaar maken bij de bedrijfsarts en het UWV en dat is het dan wel.
Ik zou me richten op herstel. Je kan prima herstellen van een burnout.
En dan zorgen dat je bij een volgende werkgever je grens niet over gaat. Leer wat wel en niet mag, welke plichten en rechten je als werknemer hebt. Wat goed werkgeverschap is en wat dat betekend bij een volgende werkgever voor jou. Wat voor soort wergever wil jij, Hoe herken je bepaalde soort werkgevers in gesprekken en vacatureomschrijvingen.
zondag 10 november 2019 14:57
Hoi Esther,
Toevallig heb ik laatst nog een casus doorgelezen die ook over een burn-out ging waarbij de werkgever aansprakelijk is gesteld.
Dingen die belangrijk zijn is dat je (meermaals) hebt aangegeven overbelast te zijn en wat er vervolgens met die informatie is gebeurd. Wat waren de gevolgen van je overbelasting op het werk waarbij je werkgever al had kunnen ingrijpen bijvoorbeeld. Wat zeggen de huis-/en bedrijfsarts?
Als er aantoonbaar kan worden gemaakt dat de werkgever had kunnen ingrijpen om je burn-out te voorkomen dan is dit niet persé een onmogelijk zaak, wel een moeilijke.
Toevallig heb ik laatst nog een casus doorgelezen die ook over een burn-out ging waarbij de werkgever aansprakelijk is gesteld.
Dingen die belangrijk zijn is dat je (meermaals) hebt aangegeven overbelast te zijn en wat er vervolgens met die informatie is gebeurd. Wat waren de gevolgen van je overbelasting op het werk waarbij je werkgever al had kunnen ingrijpen bijvoorbeeld. Wat zeggen de huis-/en bedrijfsarts?
Als er aantoonbaar kan worden gemaakt dat de werkgever had kunnen ingrijpen om je burn-out te voorkomen dan is dit niet persé een onmogelijk zaak, wel een moeilijke.
zondag 10 november 2019 15:18
Een rechtszaak is een zware psychische belasting, dus daar zou ik zeker niet aan beginnen zolang je nog niet volledig hersteld bent.
En datzelfde geldt voor het tekenen van een vaststellingsovereenkomst. Als je nog geen twee jaar ziek bent, en je hebt een vast contract, dan verspeel je al jouw sociale verzekeringsrechten met zo’n overeenkomst.
En tenslotte de kans van slagen; die is ontzettend klein. Zowel een burn-out als een depressie worden zelden tot nooit veroorzaakt door uitsluitend de werkomgeving, want daar liggen over het algemeen ook fysieke en/of mentale in de persoon gelegen factoren aan ten grondslag.
En datzelfde geldt voor het tekenen van een vaststellingsovereenkomst. Als je nog geen twee jaar ziek bent, en je hebt een vast contract, dan verspeel je al jouw sociale verzekeringsrechten met zo’n overeenkomst.
En tenslotte de kans van slagen; die is ontzettend klein. Zowel een burn-out als een depressie worden zelden tot nooit veroorzaakt door uitsluitend de werkomgeving, want daar liggen over het algemeen ook fysieke en/of mentale in de persoon gelegen factoren aan ten grondslag.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 15:23
Burnout is een combinatie van werk én privé. Je krijgt geen burnout van overwerken. Het heeft een oorsprong in het over je grenzen heen gaat/ laat gaan. Daar zit een stuk eigen verantwoordelijkheid bij.
Als je een burnout hebt kun je energie beter stoppen in herstel dan in een strijd tegen de werkgever. Winnen van een strijd gaat je niet beter maken. Grenzen leren herkennen en aangeven wel.
Als je een burnout hebt kun je energie beter stoppen in herstel dan in een strijd tegen de werkgever. Winnen van een strijd gaat je niet beter maken. Grenzen leren herkennen en aangeven wel.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 15:38
Ik heb jaren geleden in zo'n situatie gezeten. Ben hierbij heel goed geholpen door het UWV, die e.e.a. heeft onderzocht (er is een naam voor maar die ben ik vergeten - werknemersonderzoek of zoiets?). Ik geef even geen details want privé, maar het komt er ook op neer dat ik blijvende schade heb opgelopen door dwang van de baas.
Ik werd ziek en moest van de arts en de specialist langere tijd rust nemen en revalideren. De baas weigerde dat en de arbo-arts eiste dat ik weer aan het werk ging, ondanks de adviezen van huisarts en specialist.
Ik heb toen gevraagd aangepast werk te mogen doen, ook al was dat op dat moment ook nog niet verstandig. Dat werd toegezegd. Toen ik op mijn werk kwam kwam ik toch weer in de oude functie terecht en binnen een uur werd ik dusdanig ziek dat ik naar huis werd gestuurd.
In de rapportage stond dat ik op eigen initiatief was weggelopen, maar omdat ik direct door was gegaan naar de huisarts en het inmiddels opgebouwde dossier (belangrijk!!!) kon aantonen dat beloofd aangepast werk niet werd gegeven en er nog meer leugens waren die makkelijk weerlegd konden worden, geloofde het onderzoek van het UWV dat ik later zou laten uitvoeren, mij.
Ik ben toen op dringend advies van huisarts en specialist thuis gebleven, waarna de baas mijn salaris stop zette wegens werkweigering (de rat!).
Het UWV gaf mij in dat onderzoek op alle punten gelijk en ik kreeg alsnog mijn achterstallige loon en ging vervolgens "ziek uit dienst" (contract stopte kort daarna).
Alleen de verantwoordelijkheid van de werkgever voor de terugval, die blijvend is, konden ze niet juridisch hard maken: niemand kon zeggen of dit inderdaad door het handelen van de baas kwam, al lag het voor de hand, maar het is juridisch niet hard te maken, misschien was het wel stom toeval en was het ook gebeurd als ik rustig thuis had gezeten.
Ik kwam mede door dit incident uiteindelijk in de WIA terecht (ik had al enkele andere beperkingen, niet werk-gerelateerd overigens; wat ik met de ene beperking wel kan, wordt onmogelijk vanwege de andere beperking). Dat wens ik jou overigens niet toe. Maar wel rust om uit je burnout te komen.
Kortom: zoek contact met het UWV, maak een dossier, wees voorzichtig met deals sluiten want het kan je bijvoorbeeld je uitkering kosten als je niet direct ander werk kunt vinden (dat hebben ze bij mij geprobeerd), hou goed contact met je behandelaar. Maar realiseer je dat dit soort dingen heel moeilijk te bewijzen zijn en dat je, zeker met een burnout, je energie beter aan andere zaken kunt besteden want je hebt al genoeg aan je hoofd.
Ik werd ziek en moest van de arts en de specialist langere tijd rust nemen en revalideren. De baas weigerde dat en de arbo-arts eiste dat ik weer aan het werk ging, ondanks de adviezen van huisarts en specialist.
Ik heb toen gevraagd aangepast werk te mogen doen, ook al was dat op dat moment ook nog niet verstandig. Dat werd toegezegd. Toen ik op mijn werk kwam kwam ik toch weer in de oude functie terecht en binnen een uur werd ik dusdanig ziek dat ik naar huis werd gestuurd.
In de rapportage stond dat ik op eigen initiatief was weggelopen, maar omdat ik direct door was gegaan naar de huisarts en het inmiddels opgebouwde dossier (belangrijk!!!) kon aantonen dat beloofd aangepast werk niet werd gegeven en er nog meer leugens waren die makkelijk weerlegd konden worden, geloofde het onderzoek van het UWV dat ik later zou laten uitvoeren, mij.
Ik ben toen op dringend advies van huisarts en specialist thuis gebleven, waarna de baas mijn salaris stop zette wegens werkweigering (de rat!).
Het UWV gaf mij in dat onderzoek op alle punten gelijk en ik kreeg alsnog mijn achterstallige loon en ging vervolgens "ziek uit dienst" (contract stopte kort daarna).
Alleen de verantwoordelijkheid van de werkgever voor de terugval, die blijvend is, konden ze niet juridisch hard maken: niemand kon zeggen of dit inderdaad door het handelen van de baas kwam, al lag het voor de hand, maar het is juridisch niet hard te maken, misschien was het wel stom toeval en was het ook gebeurd als ik rustig thuis had gezeten.
Ik kwam mede door dit incident uiteindelijk in de WIA terecht (ik had al enkele andere beperkingen, niet werk-gerelateerd overigens; wat ik met de ene beperking wel kan, wordt onmogelijk vanwege de andere beperking). Dat wens ik jou overigens niet toe. Maar wel rust om uit je burnout te komen.
Kortom: zoek contact met het UWV, maak een dossier, wees voorzichtig met deals sluiten want het kan je bijvoorbeeld je uitkering kosten als je niet direct ander werk kunt vinden (dat hebben ze bij mij geprobeerd), hou goed contact met je behandelaar. Maar realiseer je dat dit soort dingen heel moeilijk te bewijzen zijn en dat je, zeker met een burnout, je energie beter aan andere zaken kunt besteden want je hebt al genoeg aan je hoofd.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 15:46
Verder alles goed?
zondag 10 november 2019 15:51
Ik denk dat het lastig wordt wanneer je niet herhaaldelijk bij je werkgever hebt aangegeven dat je overbelast wordt. En dit aangeven moet je ook kunnen bewijzen. Daarnaast is een burn-out nooit enkel de oorzaak van je werk maar meestal een combinatie met je persoonskenmerken.
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 15:53
Als werkgever kan het trouwens nog wel eens gunstiger zijn om snel een VSO af te sluiten. Scheelt 2 jaar doorbetalen bij ziekte en dan alsnog transitievergoeding moeten betalen.
Voor een werknemer is een snelle VSO juist niet zo gunstig bij ziekte, je hebt kans dat je daarmee je rechten op WW verspeelt.
Voor een werknemer is een snelle VSO juist niet zo gunstig bij ziekte, je hebt kans dat je daarmee je rechten op WW verspeelt.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 16:00
Eigen ervaring.Esthertjeee schreef: ↑10-11-2019 13:57Mijn vraag is heeft iemand ook zijn werkgever aansprakelijk gesteld doordat hij/zij psychisch letsel heeft opgelopen door overbelasting? Heeft iemand in overleg met zijn werkgever een deal kunnen sluiten om zo afscheid van elkaar te kunnen nemen?
Kortom ik hoor graag als je iets soort gelijks heb meegemaakt. Kent iemand ook een goede advocaat die hier een kei in is voor eventueel hoge vergoeding uit te kunnen halen. En verder zijn nuttige tips etc altijd welkom. Aub onzin reacties etc hou die maar bij je.
Ik heb me uit de naad gewerkt, toen ik langdurige zieke collega's (met een burn-out en postnatale depressie) moest vervangen. Dit meerdere malen aangegeven bij onze chef en de personeelsconsulent. De personeelsconsulent zei, dat de chef van het team het moest oplossen en dat de collega's met een burn-out/depressie in alle rust moesten kunnen herstellen.
Geen steun gehad. Sterker nog: HR stuurde mij boze mails dat ik te weinig vakantiedagen had opgenomen en per direct op vakantie moest. Na de vakantie, guess what? Twee maanden lang dagelijks overgewerkt om de achterstanden weg te werken.
De personeelsconsulent deed niets voor me en bleef herhalen: "Wij van HR houden ons niet bezig met overbelasting van medewerkers. Het is een verantwoordelijkheid van de chef. Dit is geen taak voor HR."
Toen ik zelf omviel, kreeg ik allerlei verwijten, dat mijn persoonlijkheidsstructuur mijn burn-out had veroorzaakt en dat ik maar op EffectiefTijdindelen-cursus had moeten gaan (om het werk van 3 personen in mijn eentje uit te voeren).
Ga ik naar een advocaat toe voor een vette vergoeding? Nee. Ik heb niets, geen mails, geen afspraken op papier. Alle gesprekken met chef en met HR waren mondeling.
Onzin reacties? Poeh, doe niet zo onaardig joh.
De kans dat je je werkgever aansprakelijk kunt stellen, is klein.
zondag 10 november 2019 16:11
Zelfs in zaken waar iemand fysiek schade oploopt is het nog een zeer lange strijd.
Als jij geen dossier hebt waarin een Arbo-arts adviezen gaf voor de werkgever en de werkgever deze keer op keer heeft genegeerd, een arbeidsdeskundige adviezen gaf die zijn genegeerd en dit alles ook nog zwart op wit staat in plan van aanpak of wijziging plan van aanpak, kun je hier helemaal niets mee behalve geld en tijd verliezen.
Ik ken eigenlijk alleen maar gevallen waarbij het UWV de werkgever een sanctie heeft opgelegd wegens niet voldoende inspanningen leveren voor de reintegratie of laks waren met formulieren/procedures (te laat een plan van aanpak, geen of te weinig evaluaties, enz.).
Als jij geen dossier hebt waarin een Arbo-arts adviezen gaf voor de werkgever en de werkgever deze keer op keer heeft genegeerd, een arbeidsdeskundige adviezen gaf die zijn genegeerd en dit alles ook nog zwart op wit staat in plan van aanpak of wijziging plan van aanpak, kun je hier helemaal niets mee behalve geld en tijd verliezen.
Ik ken eigenlijk alleen maar gevallen waarbij het UWV de werkgever een sanctie heeft opgelegd wegens niet voldoende inspanningen leveren voor de reintegratie of laks waren met formulieren/procedures (te laat een plan van aanpak, geen of te weinig evaluaties, enz.).
Nee heb je, ja kun je krijgen
zondag 10 november 2019 16:23
Ja prima hier. Maar ik vind als iemand zijn posts eindigt met iets over onzinreacties dat ik zoiets ook wel kan posten.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 16:24
Je kiest er toch zelf voor om over te werken of alle achterstanden weg te werken? Blijkbaar geld verdienen en doen wat de baas vraagt belangrijker dan je gezondheid. En ja, dat ligt aan je persoonlijkheid en dus kun je je baas niet aansprakelijk stellen. Mijn werk is niet het belangrijkste op aarde en slecht functionerende organisaties zijn niet mijn probleem. Ik zeg dus in heel veel gevallen "nee" tegen de baas.Odense2 schreef: ↑10-11-2019 16:00Eigen ervaring.
Ik heb me uit de naad gewerkt, toen ik langdurige zieke collega's (met een burn-out en postnatale depressie) moest vervangen. Dit meerdere malen aangegeven bij onze chef en de personeelsconsulent. De personeelsconsulent zei, dat de chef van het team het moest oplossen en dat de collega's met een burn-out/depressie in alle rust moesten kunnen herstellen.
Geen steun gehad. Sterker nog: HR stuurde mij boze mails dat ik te weinig vakantiedagen had opgenomen en per direct op vakantie moest. Na de vakantie, guess what? Twee maanden lang dagelijks overgewerkt om de achterstanden weg te werken.
De personeelsconsulent deed niets voor me en bleef herhalen: "Wij van HR houden ons niet bezig met overbelasting van medewerkers. Het is een verantwoordelijkheid van de chef. Dit is geen taak voor HR."
Toen ik zelf omviel, kreeg ik allerlei verwijten, dat mijn persoonlijkheidsstructuur mijn burn-out had veroorzaakt en dat ik maar op EffectiefTijdindelen-cursus had moeten gaan (om het werk van 3 personen in mijn eentje uit te voeren).
Ga ik naar een advocaat toe voor een vette vergoeding? Nee. Ik heb niets, geen mails, geen afspraken op papier. Alle gesprekken met chef en met HR waren mondeling.
Onzin reacties? Poeh, doe niet zo onaardig joh.
De kans dat je je werkgever aansprakelijk kunt stellen, is klein.
zondag 10 november 2019 16:55
Ben je nog in dienst? De eerste 104 weken van de ziekte kun je helemaal niet uit elkaar want dan verlies je je uitkeringsrechten. Waarom denk je dat geld je probleem oplost?
Ik zou het ook bij jezelf houden niet allerlei niet ter zake doende ervaringen gaan ophalen. Kijk naar je eigen situatie en haal er niet van alles bij van de buur, het nichtje van je vriend...etc want de meeste mensen weten van toeten noch blazen als het om verzuimregels gaat.
Ik zou het ook bij jezelf houden niet allerlei niet ter zake doende ervaringen gaan ophalen. Kijk naar je eigen situatie en haal er niet van alles bij van de buur, het nichtje van je vriend...etc want de meeste mensen weten van toeten noch blazen als het om verzuimregels gaat.
viva-amber wijzigde dit bericht op 10-11-2019 16:57
44.64% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 17:20
viva-amber schreef: ↑10-11-2019 16:55Ben je nog in dienst? De eerste 104 weken van de ziekte kun je helemaal niet uit elkaar want dan verlies je je uitkeringsrechten. Waarom denk je dat geld je probleem oplost?
Ik zou het ook bij jezelf houden niet allerlei niet ter zake doende ervaringen gaan ophalen. Kijk naar je eigen situatie en haal er niet van alles bij van de buur, het nichtje van je vriend...etc want de meeste mensen weten van toeten noch blazen als het om verzuimregels gaat.
Dat kan natuurlijk wel. Met de consequentie dat de uitkeringsrechten vervallen, maar dat is een keuze die ieder voor zich moet maken.
zondag 10 november 2019 17:23
2 jaar wachttijd en 10 jaar wia is (incl, recht op hulp bij reintegratie) zelfs met minimumloon al bijna 200.000 euro...we leven niet in USA als het om ontslagvergoedingen gaat. Het is maar wat je even weggooit.
viva-amber wijzigde dit bericht op 10-11-2019 17:25
13.44% gewijzigd
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
![](https://forum.viva.nl/styles/viva/theme/images/placeholder.gif)
zondag 10 november 2019 17:24
Maar jij geeft aan dat je er geen zaak van gemaakt hebt omdat je niets zwart op wit had. Daarmee lijk je te impliceren dat je het wel gedaan had als je alles zwart op wit had. Of lees ik het verkeerd?
zondag 10 november 2019 18:26
Dat ligt er geheel aan wat voor stappen je zelf hebt ondernomen en hoe je werkgever daarmee om is gegaan of je kans maakt. Heb je bijvoorbeeld meerdere keren aangegeven dat het niet goed gaat en dat je de hoeveelheid overwerk niet trekt en dat ze naar een structurele oplossing moeten zoeken? Heb je de stap naar de bedrijfsarts ondernomen en is je werkgever vervolgens zijn eigen plan gaan trekken? Waardoor vervolgens klachten erger werden?
Los daarvan: geld gaat je problemen niet oplossen....
Los daarvan: geld gaat je problemen niet oplossen....