Werk & Studie
alle pijlers
Carrièreswitch na burnout?
donderdag 1 september 2016 om 08:17
Momenteel ben ik herstellende van een burnout (9 maanden thuis). Met coaching en goede ondersteuning vanuit mijn werk ben ik nu fysiek weer sterk. Mentaal is het wat lastiger... Ik heb namelijk nogal wat kopzorgen de laatste tijd over het werk dat ik doe.
Het plan is om weer te gaan reïntegreren in de komende periode. Iets waar ik enorm tegenop zie. Ik werk in het onderwijs, maar twijfel al jaren aan deze beroepskeuze. Ik merk dat het werk me te weinig uitdaagt en ik kwaliteiten heb die ik graag benut, maar welke ik onvoldoende kwijt kan in mijn huidige baan. Het gevolg is dat mijn energie langzaam weglekt en ik weinig motivatie meer heb. Veel collega's zeggen dat ik erg goed ben in mijn vak en vooral hiermee door moet gaan. Ook mijn coach zegt dat twijfels over je werk in deze periode van het herstel de kop op steken, maar dit stelt me allemaal niet gerust. Het innerlijke stemmetje is er nu al lang en het blijft.
Nu wil ik uiteraard eerst een poging wagen om toch te reïntegreren om dan met alle tips die ik tijdens de coaching gekregen heb aan de slag te gaan om te zien of dat het werken beter laat gaan.
Blijf ik deze onrust dan nog steeds houden, dan wil ik me op iets anders oriënteren en me (zo nodig) om laten scholen.
Zijn er mensen die dit verhaal enigzins herkennen en ervaringen willen delen over het verloop van een dergelijke carrièreswitch?
Welke stappen heb je daarin ondernomen en was het met succes?
Wat als je direct na een burnout deze move maakt?
Combineer je omscholing met je oude, onbevredigende baan of kan het ook anders?
Ik vind het enorm spannend, maar ik voel nu eigenlijk al dat deze stap eraan zit te komen... jullie ervaringen zouden me erg helpen!
Het plan is om weer te gaan reïntegreren in de komende periode. Iets waar ik enorm tegenop zie. Ik werk in het onderwijs, maar twijfel al jaren aan deze beroepskeuze. Ik merk dat het werk me te weinig uitdaagt en ik kwaliteiten heb die ik graag benut, maar welke ik onvoldoende kwijt kan in mijn huidige baan. Het gevolg is dat mijn energie langzaam weglekt en ik weinig motivatie meer heb. Veel collega's zeggen dat ik erg goed ben in mijn vak en vooral hiermee door moet gaan. Ook mijn coach zegt dat twijfels over je werk in deze periode van het herstel de kop op steken, maar dit stelt me allemaal niet gerust. Het innerlijke stemmetje is er nu al lang en het blijft.
Nu wil ik uiteraard eerst een poging wagen om toch te reïntegreren om dan met alle tips die ik tijdens de coaching gekregen heb aan de slag te gaan om te zien of dat het werken beter laat gaan.
Blijf ik deze onrust dan nog steeds houden, dan wil ik me op iets anders oriënteren en me (zo nodig) om laten scholen.
Zijn er mensen die dit verhaal enigzins herkennen en ervaringen willen delen over het verloop van een dergelijke carrièreswitch?
Welke stappen heb je daarin ondernomen en was het met succes?
Wat als je direct na een burnout deze move maakt?
Combineer je omscholing met je oude, onbevredigende baan of kan het ook anders?
Ik vind het enorm spannend, maar ik voel nu eigenlijk al dat deze stap eraan zit te komen... jullie ervaringen zouden me erg helpen!
zondag 4 september 2016 om 09:21
Elenas wat een bemoedigend verhaal! Zo herkenbaar! Ik heb ook de beslissing genomen dat ik dit niet meer wil en alleen die gedachte al, dat het tijdelijk is, voelt als een last van m'n schouders. Mag ik vragen wat voor opleiding/ werk je nu doet? Je kunt me ook pb hoor, als je het wilt vertellen natuurlijk.
zondag 4 september 2016 om 14:16
Ik sluit mij graag bij dit topic aan omdat ik in precies hetzelfde schuitje zit als jullie. Ik werk in het Speciaal Onderwijs en ben heel hard op weg naar een tweede burn-out. Eigenlijk nooit gelukkig geweest in het onderwijs. Na de eerste burn-out ben ik gewisseld van school, dat gaf wel even wat meer lucht. Toen was prioriteit ook eerst het kmrijgen van kinderen.
Maar loop nu weer helemaal vast. De doelgroep wordt steeds zwaarder en complexer. Ik loop ook heel erg tegen hetzelfde aan als hier eerder al beschreven heb; continue allert zijn en veel prikkels. Nooit alleen kunnen werken. Perfectionisme heb ik al wel afgeleerd. Maar mijn energie wordt compleet weggezogen. Ik ben niet erg stressbestendig (al vind ik dat er ook gewoon veel te veel gevraagd wordt).
Na dit schooljaar wil ik sowieso stoppen, baan of geen baan. Dit jaar dus hard op zoek naar wat ik dan wil/kan gaan doen. Ik weet wel ongeveer wat ik wel en niet wil, maar kom niet tot iets concreets. Na het lezen van dit topic besloten om ook een loopbaancoach in de arm te nemen.
Ik ben dan ook wel erg benieuwd wat diegene zijn gaan doen buiten het onderwijs (mag ook per PB)? Een nieuwe opleiding trek ik niet naast mijn huidige baan en gezin. Cursussen zouden wel lukken. Ben ook aan het onderzoeken of ik wat voor mezelf kan beginnen. Maar wellicht ga ik ook wel gewoon breed solliciteren. Pabo is wel erg toegespitst op onderwijs, maar ik vind leerkrachten ook bijzonder veelzijdig.
Maar loop nu weer helemaal vast. De doelgroep wordt steeds zwaarder en complexer. Ik loop ook heel erg tegen hetzelfde aan als hier eerder al beschreven heb; continue allert zijn en veel prikkels. Nooit alleen kunnen werken. Perfectionisme heb ik al wel afgeleerd. Maar mijn energie wordt compleet weggezogen. Ik ben niet erg stressbestendig (al vind ik dat er ook gewoon veel te veel gevraagd wordt).
Na dit schooljaar wil ik sowieso stoppen, baan of geen baan. Dit jaar dus hard op zoek naar wat ik dan wil/kan gaan doen. Ik weet wel ongeveer wat ik wel en niet wil, maar kom niet tot iets concreets. Na het lezen van dit topic besloten om ook een loopbaancoach in de arm te nemen.
Ik ben dan ook wel erg benieuwd wat diegene zijn gaan doen buiten het onderwijs (mag ook per PB)? Een nieuwe opleiding trek ik niet naast mijn huidige baan en gezin. Cursussen zouden wel lukken. Ben ook aan het onderzoeken of ik wat voor mezelf kan beginnen. Maar wellicht ga ik ook wel gewoon breed solliciteren. Pabo is wel erg toegespitst op onderwijs, maar ik vind leerkrachten ook bijzonder veelzijdig.
zondag 4 september 2016 om 14:32
Mooi verhaal Elenas, je hebt wel lef gehad met het nemen van zo'n grote stap en gelukkig met een goede afloop. Dat geeft wel goede hoop en moed 
Ben ook wel benieuwd in welke sector je nu werkt.
Sosa85 en barbabientje2: wat zou jullie droombaan zijn als je even fantaseert, de evt. beperkingen weggelaten?
Ben ook wel benieuwd in welke sector je nu werkt.Sosa85 en barbabientje2: wat zou jullie droombaan zijn als je even fantaseert, de evt. beperkingen weggelaten?
zondag 4 september 2016 om 14:40
zondag 4 september 2016 om 15:23
Ik werk als copywriter bij een communicatiebureau. Dus ik schrijf teksten voor van alles en nog wat: folders, websites, reclames, etc.
Daar heb ik overigens wel geluk mee gehad. Het is een moeilijke markt en er is niet voor iedereen werk, de markt wordt overspoeld door mensen die iets met communicatie hebben gestudeerd.
Maar ik vind het leuk, het is erg creatief en ik leer er veel van (dankzij een opdrachtgever weet ik nu alles van gevelreiniging ). En het is ook leuk om bij klanten op bezoek te gaan. Laatst herinneringenboek gemaakt voor jubileum van een bedrijf. Die zijn in 40 jaar tijd van een eenmanszaak naar 100 man in dienst gegaan. En de eigenaar is er nog steeds elke dag als eerste om koffie te zetten voor al z'n medewerkers. Dat zijn mooie verhalen om op te schrijven.
Wat jullie schrijven, herken ik wel aan het onderwijs: de hele dag op je hoede moeten zijn. Nu heb ik ook wel eens een baaldag, maar dan hang ik een beetje rond op Nu.nl en word ik niet afgemaakt door een stel pubers (gebeurde gelukkig niet vaak, maar wat konden ze je leegzuigen op zo'n moment)
voor jullie allemaal!
Daar heb ik overigens wel geluk mee gehad. Het is een moeilijke markt en er is niet voor iedereen werk, de markt wordt overspoeld door mensen die iets met communicatie hebben gestudeerd.
Maar ik vind het leuk, het is erg creatief en ik leer er veel van (dankzij een opdrachtgever weet ik nu alles van gevelreiniging ). En het is ook leuk om bij klanten op bezoek te gaan. Laatst herinneringenboek gemaakt voor jubileum van een bedrijf. Die zijn in 40 jaar tijd van een eenmanszaak naar 100 man in dienst gegaan. En de eigenaar is er nog steeds elke dag als eerste om koffie te zetten voor al z'n medewerkers. Dat zijn mooie verhalen om op te schrijven.
Wat jullie schrijven, herken ik wel aan het onderwijs: de hele dag op je hoede moeten zijn. Nu heb ik ook wel eens een baaldag, maar dan hang ik een beetje rond op Nu.nl en word ik niet afgemaakt door een stel pubers (gebeurde gelukkig niet vaak, maar wat konden ze je leegzuigen op zo'n moment)
voor jullie allemaal!
zondag 4 september 2016 om 15:25
Ik ben juist vanuit de ggz naar het onderwijs gegaan.
Geen burnout geconstateerd, heb zelf vanuit een hele nare arbeidssituatie de luxe gehad een paar heel goedbetaalde klussen aangeboden te krijgen.
Vanuit daar kwam dit op mijn pad en het is echt een lot uit de loterij.
Werk wel in een ondersteunende functie (inclusief lage schaal).
Het niet zo denderende salaris is de enige nadelige factor. Ik heb inhoudelijk echt een pretbaan, veel vrijheid.
Ik heb me er bij neergelegd dat ik gewoon niet zo stressbestendig ben.
Mijn pech/geluk is dat dat intern slaat en dat ik altijd wel ten koste van alles goed heb gefunctioneerd.
En heb de luxe part Time te werken want zelfs part Time doet de eeuwige organisatorische chaos en de negativiteit van de collega's ook iets met je.
Succes!
Geen burnout geconstateerd, heb zelf vanuit een hele nare arbeidssituatie de luxe gehad een paar heel goedbetaalde klussen aangeboden te krijgen.
Vanuit daar kwam dit op mijn pad en het is echt een lot uit de loterij.
Werk wel in een ondersteunende functie (inclusief lage schaal).
Het niet zo denderende salaris is de enige nadelige factor. Ik heb inhoudelijk echt een pretbaan, veel vrijheid.
Ik heb me er bij neergelegd dat ik gewoon niet zo stressbestendig ben.
Mijn pech/geluk is dat dat intern slaat en dat ik altijd wel ten koste van alles goed heb gefunctioneerd.
En heb de luxe part Time te werken want zelfs part Time doet de eeuwige organisatorische chaos en de negativiteit van de collega's ook iets met je.
Succes!
zondag 4 september 2016 om 16:33
Ik zou ook graag iets in de creatieve sector gaan doen, ontwerpen, dingen ontwikkelen en ik ben ook handig met ICT. Het sociale aspect wil ik niet verliezen, maar het hoeft niet direct een maatschappelijke functie te zijn. Iets in de coachende/begeleidende sfeer lijkt me ook leuk.
Een eigen zaak geeft veel vrijheid denk ik, maar vind ik zonder ervaring en relevante opleiding iets te riskant. Misschien met een beetje geluk bij een bedrijf aan de slag kunnen en dan intern de benodigde diploma's halen? Dat zou voor mij ideaal zijn.
Wat ik ook lees hier is dat grote keuzes/veranderingen op werkgebied ervoor zorgen dat je grote stappen op privégebied (verhuizen, zwanger worden) uit gaat stellen, afblaast of er juist eerder aan begint omdat de combinatie van twee veranderingen nogal hectisch kan zijn. Ik ben zelf een ei met veranderingen, vooral de grote. Nu wil het lot dat mijn vriend en ik tijdens de afgelopen vakantie min of meer besproken hebben dat we, als ik het allemaal weer op orde heb voor mezelf, misschien een kindje willen. Dit maakt het in combinatie met mijn werkdilemma wel lastig, want wat is nu wijsheid? Wat is jullie ervaring hiermee?
Een eigen zaak geeft veel vrijheid denk ik, maar vind ik zonder ervaring en relevante opleiding iets te riskant. Misschien met een beetje geluk bij een bedrijf aan de slag kunnen en dan intern de benodigde diploma's halen? Dat zou voor mij ideaal zijn.
Wat ik ook lees hier is dat grote keuzes/veranderingen op werkgebied ervoor zorgen dat je grote stappen op privégebied (verhuizen, zwanger worden) uit gaat stellen, afblaast of er juist eerder aan begint omdat de combinatie van twee veranderingen nogal hectisch kan zijn. Ik ben zelf een ei met veranderingen, vooral de grote. Nu wil het lot dat mijn vriend en ik tijdens de afgelopen vakantie min of meer besproken hebben dat we, als ik het allemaal weer op orde heb voor mezelf, misschien een kindje willen. Dit maakt het in combinatie met mijn werkdilemma wel lastig, want wat is nu wijsheid? Wat is jullie ervaring hiermee?
zondag 4 september 2016 om 17:08
Hier ook iets coachends/begeleidends, of iets van een educatieve uitgeverij oid.
Ik heb in mijn vriendengroep wel wat mensen die het onderwijs verlaten hebben die bij onderwijsgerelateerde bedrijven werken dus hopelijk heb ik daar straks een klein voetje tussen de deur.
En wat ik het liefst wil? Werk waarbij ik niet compleet leeg thuiskom en waar ik in het weekend weekend heb en niet, zoals nu, van alles moet doen. Straks een OPP schrijven, ik hik er alweer het hele weekend tegenaan.
Wij zijn bezig voor een tweede kindje dus ja tot en met mijn verlof blijf ik nog maar even in het onderwijs. Ik zou overigens best meer uur kunnen werken dan de uren nu in het PO
Ik heb in mijn vriendengroep wel wat mensen die het onderwijs verlaten hebben die bij onderwijsgerelateerde bedrijven werken dus hopelijk heb ik daar straks een klein voetje tussen de deur.
En wat ik het liefst wil? Werk waarbij ik niet compleet leeg thuiskom en waar ik in het weekend weekend heb en niet, zoals nu, van alles moet doen. Straks een OPP schrijven, ik hik er alweer het hele weekend tegenaan.
Wij zijn bezig voor een tweede kindje dus ja tot en met mijn verlof blijf ik nog maar even in het onderwijs. Ik zou overigens best meer uur kunnen werken dan de uren nu in het PO
zondag 4 september 2016 om 17:23
quote:barbabientje2 schreef op 04 september 2016 @ 14:42:
Ik geloof er wel in dat je soms rigoreuze keuzes moet maken om echt ergens te komen, zoals Elenas gedaan heeft. Anders blijf je doormodderen waarin je jezelf steeds meer verliest.Absoluut! Maar man wat is dat moeilijk! Zeker omdat we mijn inkomen ook gewoon echt nodig hebben
Ik geloof er wel in dat je soms rigoreuze keuzes moet maken om echt ergens te komen, zoals Elenas gedaan heeft. Anders blijf je doormodderen waarin je jezelf steeds meer verliest.Absoluut! Maar man wat is dat moeilijk! Zeker omdat we mijn inkomen ook gewoon echt nodig hebben
zondag 4 september 2016 om 20:02
Sweety, Elenas en anderen die al de carriereswitch gemaakt hebben. Wisten jullie precies wat jullie dan wel wilden gaan doen? Ik bedoel, ik wil best omscholen, maar hoe weet ik dan zeker dat dat wél de juiste keuze is? Was dat voor jullie duidelijk?
Daarnaast ben ik ook wel een doemdenker. Ik zou graag willen fotograferen (heb een fotografie opleiding gedaan maar niet afgemaakt) en hou van schrijven, maar dan denk ik; dat doen zoveel mensen, daar kom ik toch nooit tussen! Kortom, ik moet echt die drempel over, maar die is zo hoog.
Daarnaast ben ik ook wel een doemdenker. Ik zou graag willen fotograferen (heb een fotografie opleiding gedaan maar niet afgemaakt) en hou van schrijven, maar dan denk ik; dat doen zoveel mensen, daar kom ik toch nooit tussen! Kortom, ik moet echt die drempel over, maar die is zo hoog.
zondag 4 september 2016 om 20:07
quote:Sosa85 schreef op 04 september 2016 @ 17:23:
[...]
Absoluut! Maar man wat is dat moeilijk! Zeker omdat we mijn inkomen ook gewoon echt nodig hebbenJa lastig hè!? Mijn inkomen is ook structureel nodig. We hebben wel spaargeld wat we best een paar maandjes kunnen inzetten, maar dan moet er wel weer echt wat binnenkomen. Maar toch vertrouw ik er op dat het vast wel goed komt. Waar een wil is, is een weg. Desnoods ga ik post bezorgen ofzo.
[...]
Absoluut! Maar man wat is dat moeilijk! Zeker omdat we mijn inkomen ook gewoon echt nodig hebbenJa lastig hè!? Mijn inkomen is ook structureel nodig. We hebben wel spaargeld wat we best een paar maandjes kunnen inzetten, maar dan moet er wel weer echt wat binnenkomen. Maar toch vertrouw ik er op dat het vast wel goed komt. Waar een wil is, is een weg. Desnoods ga ik post bezorgen ofzo.
zondag 4 september 2016 om 20:17
Melia, bij mij was dat wel een makkelijke keuze. De wens voor een gezin was/is groter dan het hebben van een carriere en ivm leeftijd ook niet meer jaren uit te stellen. Dus dat was prioriteit. Ik heb daar geen spijt van. Gezin is inmiddels compleet en het enige wat ik lastig vindt is dat wanneer ik nu thuiskom ik zooo afgedraaid ben dat ik echt mijn best moet doen om gezellig te doen met de kinderen. Als die slapen stort ik in en dat vind ik ook weer niet leuk voor mijn man. Dus er moet wel dringend wat gaan veranderen, voor iedereen.
zondag 4 september 2016 om 20:24
quote:Sweety2015 schreef op 04 september 2016 @ 15:10:
Toch komen de punten waardoor je een Burnout hebt overal terug, dus daar moet je goed aan werken..
Klopt, daar heb ik na meer mijn eerste burnout ook erg aan gewerkt. Ben niet meer zo perfectionistisch en pas mij niet meer direct aan iedereen aan. Dit waren echt mijn valkuilen.
Nu merk ik dat het echt de inhoud van het werk mij opbreekt. Continue moet de boog gespannen zijn, nooit de aandacht kunnen laten verslappen, altijd grote groep om je heen met bijkomende prikkels en ook altijd fysiek bezig. In een nieuwe baan moet ik vooral meer op mezelf kunnen werken of met individuen, maar geen groepen meer.
Toch komen de punten waardoor je een Burnout hebt overal terug, dus daar moet je goed aan werken..
Klopt, daar heb ik na meer mijn eerste burnout ook erg aan gewerkt. Ben niet meer zo perfectionistisch en pas mij niet meer direct aan iedereen aan. Dit waren echt mijn valkuilen.
Nu merk ik dat het echt de inhoud van het werk mij opbreekt. Continue moet de boog gespannen zijn, nooit de aandacht kunnen laten verslappen, altijd grote groep om je heen met bijkomende prikkels en ook altijd fysiek bezig. In een nieuwe baan moet ik vooral meer op mezelf kunnen werken of met individuen, maar geen groepen meer.
zondag 4 september 2016 om 20:44
quote:barbabientje2 schreef op 04 september 2016 @ 20:07:
[...]
Ja lastig hè!? Mijn inkomen is ook structureel nodig. We hebben wel spaargeld wat we best een paar maandjes kunnen inzetten, maar dan moet er wel weer echt wat binnenkomen. Maar toch vertrouw ik er op dat het vast wel goed komt. Waar een wil is, is een weg. Desnoods ga ik post bezorgen ofzo.Dat is ook wel zo! Toch wil proberen te solliciteren zodat ik niet zonder werk kom te zitten... En liefst ook geen inkomensverlies:- het schijnt te moeten kunnen!
[...]
Ja lastig hè!? Mijn inkomen is ook structureel nodig. We hebben wel spaargeld wat we best een paar maandjes kunnen inzetten, maar dan moet er wel weer echt wat binnenkomen. Maar toch vertrouw ik er op dat het vast wel goed komt. Waar een wil is, is een weg. Desnoods ga ik post bezorgen ofzo.Dat is ook wel zo! Toch wil proberen te solliciteren zodat ik niet zonder werk kom te zitten... En liefst ook geen inkomensverlies:- het schijnt te moeten kunnen!
dinsdag 11 oktober 2016 om 18:37
Oké, we zijn weer een paar weken verder en ik blaas dit topic nieuw leven in.
Ik ben vandaag namelijk weer bij de arbo geweest en nu krijg ik dus over een tijd zo'n arbeidsdeskundig onderzoek omdat ik mijn tweede ziektejaar inga. Het re-integreren gaat goed maar langzaam en ik twijfel nog steeds over mijn keuze voor het onderwijs maar ook over mijn belastbaarheid en of ik wel ooit weer om kan gaan met alle indrukken, taken en stress van het werk...
Wat is jullie ervaring met zo'n onderzoek en had je wat aan de uitslag? Zijn het gesprekken, testjes o.i.d. die je moet maken?
Ik ben vandaag namelijk weer bij de arbo geweest en nu krijg ik dus over een tijd zo'n arbeidsdeskundig onderzoek omdat ik mijn tweede ziektejaar inga. Het re-integreren gaat goed maar langzaam en ik twijfel nog steeds over mijn keuze voor het onderwijs maar ook over mijn belastbaarheid en of ik wel ooit weer om kan gaan met alle indrukken, taken en stress van het werk...
Wat is jullie ervaring met zo'n onderzoek en had je wat aan de uitslag? Zijn het gesprekken, testjes o.i.d. die je moet maken?
