Werk & Studie
alle pijlers
Deeltijdbaan levert niet meer privétijd op
donderdag 29 april 2010 om 16:26
quote:'Deeltijdbaan levert niet meer privétijd op'
Uitgegeven: 29 april 2010 15:11
Laatst gewijzigd: 29 april 2010 15:22
AMSTERDAM - Een deeltijdbaan leidt niet per definitie tot een betere balans tussen werk en privé. Die balans krijgt namelijk van zowel parttimers als fulltimers een 6,9 als rapportcijfer. Dat blijkt uit onderzoek van marktonderzoeksbureau Effectory.
Volgens het bureau komt dit onder meer doordat veel bedrijven nog niet helemaal zijn ingesteld op mensen die in deeltijd werken. Dit leidt ertoe dat de werkdruk vaak te hoog is en mensen de neiging hebben hun werkzaamheden thuis, in hun eigen tijd, voort te zetten.
"Daarnaast hebben medewerkers met een deeltijdbaan hogere verwachtingen over de balans tussen werk en privé dan hun collega’s die fulltime werken. Als vervolgens blijkt dat er helemaal niet meer tijd overblijft voor het gezin, valt het oordeel des te negatiever uit", denkt Effectory-directeur Guido Heezen.
Populair
Deeltijdwerk wint snel aan populariteit, vooral onder vrouwen. Tweederde van de Nederlandse vrouwen werkt inmiddels parttime. Voornaamste reden is dat zij meer tijd in hun gezin willen steken. "Met Wouter Bos en Camiel Eurlings als boegbeelden lijken nu ook de mannen van Nederland bereid afscheid te nemen van het stereotype", aldus het onderzoeksbureau.
De arbeidsparticipatie van vrouwen is de laatste jaren met acht procent gegroeid, maar zij lijken het op de werkvloer zwaarder te hebben dan mannen. Terwijl mannen hun invloed op de werkzaamheden met een 7 waarderen, blijft de waardering van vrouwen steken bij een 6,5.
Voor het onderzoek zijn 6000 werknemers in Nederland aan de tand gevoeld.© NUzakelijk/Marijke Verhaar
Kortom, nog een hoop ongelijkwaardigheden in Nederland: zowel die tussen mannen en vrouwen op de werkvloer, alsook die tussen parttimers en fulltimers.
Er wordt nog steeds erg geklaagd door veel werkgevers en een flink aantal fulltimers, maar feit is dat die halfslachtige houding jegens parttimers er voor zorgt dat er minder arbeidssatisfactie is. En dat kost toch echt ook uiteindelijk een boel geld... Blijkbaar leveren die parttimers aan de andere kant toch ook wel een hoop geld op.
Het wordt tijd dat de heersende cultuur en opvattingen over al dan niet parttime werkende mannen of vrouwen ook hier de regelingen/mogelijkheden eens daadwerkelijk gaat volgen.
Uitgegeven: 29 april 2010 15:11
Laatst gewijzigd: 29 april 2010 15:22
AMSTERDAM - Een deeltijdbaan leidt niet per definitie tot een betere balans tussen werk en privé. Die balans krijgt namelijk van zowel parttimers als fulltimers een 6,9 als rapportcijfer. Dat blijkt uit onderzoek van marktonderzoeksbureau Effectory.
Volgens het bureau komt dit onder meer doordat veel bedrijven nog niet helemaal zijn ingesteld op mensen die in deeltijd werken. Dit leidt ertoe dat de werkdruk vaak te hoog is en mensen de neiging hebben hun werkzaamheden thuis, in hun eigen tijd, voort te zetten.
"Daarnaast hebben medewerkers met een deeltijdbaan hogere verwachtingen over de balans tussen werk en privé dan hun collega’s die fulltime werken. Als vervolgens blijkt dat er helemaal niet meer tijd overblijft voor het gezin, valt het oordeel des te negatiever uit", denkt Effectory-directeur Guido Heezen.
Populair
Deeltijdwerk wint snel aan populariteit, vooral onder vrouwen. Tweederde van de Nederlandse vrouwen werkt inmiddels parttime. Voornaamste reden is dat zij meer tijd in hun gezin willen steken. "Met Wouter Bos en Camiel Eurlings als boegbeelden lijken nu ook de mannen van Nederland bereid afscheid te nemen van het stereotype", aldus het onderzoeksbureau.
De arbeidsparticipatie van vrouwen is de laatste jaren met acht procent gegroeid, maar zij lijken het op de werkvloer zwaarder te hebben dan mannen. Terwijl mannen hun invloed op de werkzaamheden met een 7 waarderen, blijft de waardering van vrouwen steken bij een 6,5.
Voor het onderzoek zijn 6000 werknemers in Nederland aan de tand gevoeld.© NUzakelijk/Marijke Verhaar
Kortom, nog een hoop ongelijkwaardigheden in Nederland: zowel die tussen mannen en vrouwen op de werkvloer, alsook die tussen parttimers en fulltimers.
Er wordt nog steeds erg geklaagd door veel werkgevers en een flink aantal fulltimers, maar feit is dat die halfslachtige houding jegens parttimers er voor zorgt dat er minder arbeidssatisfactie is. En dat kost toch echt ook uiteindelijk een boel geld... Blijkbaar leveren die parttimers aan de andere kant toch ook wel een hoop geld op.
Het wordt tijd dat de heersende cultuur en opvattingen over al dan niet parttime werkende mannen of vrouwen ook hier de regelingen/mogelijkheden eens daadwerkelijk gaat volgen.
donderdag 29 april 2010 om 16:46
Even namens Cole: "Mee eens, maar ik kan mij in dit geval goed voorstellen dat bij veel organisaties men niet bewust is van alle regelingen/mogelijkheden.
Het zou goed zijn als organisaties veel actiever zouden gaan werken met personeelsbeleid dat gericht is op het daadwerkelijk realiseren van een betere situatie voor parttimers (en andere doelgroepen)"
Het zou goed zijn als organisaties veel actiever zouden gaan werken met personeelsbeleid dat gericht is op het daadwerkelijk realiseren van een betere situatie voor parttimers (en andere doelgroepen)"
donderdag 29 april 2010 om 17:12
Cole, , helemaal met je eens. Vaak is het onwetendheid, maar nog veel vaker onwil. Denk aan de diverse functies in het senior adviseur-schap of middle management waarbij expliciet in de bedrijfsregels wordt opgenomen dat de functie niet in minder dan 32 uur mag worden uitgeoefend.
Waarbij komt dat het grote gros van die functies ook niet aangepast kan worden op een dergelijke 4-daagse werkweek en er dus sprake is van die druk zoals in het artikel uiteengezet.
Die verborgen ontwijking van het parttime werken vanuit de heersende cultuur dat parttimers alles maar half doen en geen ambitie kunnen hebben, is waar ik zelf met name op doel.
Waarbij komt dat het grote gros van die functies ook niet aangepast kan worden op een dergelijke 4-daagse werkweek en er dus sprake is van die druk zoals in het artikel uiteengezet.
Die verborgen ontwijking van het parttime werken vanuit de heersende cultuur dat parttimers alles maar half doen en geen ambitie kunnen hebben, is waar ik zelf met name op doel.
donderdag 29 april 2010 om 17:27
Toevallig, ben vandaag vrij en zit me gigantisch te ergeren aan de 12 (!!!) telefoontjes die ik heb gekregen. Zelfs van mensen die weten dat ik vrij ben en die me gewoon meerdere malen voor onzin dingen lastig vallen. En ik maar elke keer braaf opnemen, want ze zullen toch niet bellen als het niet écht spoed is??? Zucht.... En maar jaloers tegen mij zeggen dat ik het zo goed voor elkaar heb met mijn 36-urige werkweek (40 is bij ons de norm). Mijn takenpakket is er niet op aangepast en volgens mij vinden ze allemaal dat ik maar gewoon bereikbaar moet zijn.
donderdag 29 april 2010 om 17:30
Als ik eerlijk ben vind ik deze onderzoeksresultaten gratuit. Kennelijk geven zowel fulltimers als parttimers de balans werk-privé een ruime voldoende. Zo groot kunnen de problemen dus niet zijn. De enige conclusie die hieruit getrokken kan worden is dat de balans werk-privé gemiddeld niet verslechtert door fulltime te gaan werken, of door parttime te gaan werken.
donderdag 29 april 2010 om 17:32
quote:meisje1980 schreef op 29 april 2010 @ 17:27:
Toevallig, ben vandaag vrij en zit me gigantisch te ergeren aan de 12 (!!!) telefoontjes die ik heb gekregen. Zelfs van mensen die weten dat ik vrij ben en die me gewoon meerdere malen voor onzin dingen lastig vallen. En ik maar elke keer braaf opnemen, want ze zullen toch niet bellen als het niet écht spoed is??? Zucht.... En maar jaloers tegen mij zeggen dat ik het zo goed voor elkaar heb met mijn 36-urige werkweek (40 is bij ons de norm). Mijn takenpakket is er niet op aangepast en volgens mij vinden ze allemaal dat ik maar gewoon bereikbaar moet zijn.Maak hier goede afspraken over en gebruik je voicemail voortaan waar het ding voor bedoeld is. Jezelf gigantisch gaan ergeren kan altijd nog.
Toevallig, ben vandaag vrij en zit me gigantisch te ergeren aan de 12 (!!!) telefoontjes die ik heb gekregen. Zelfs van mensen die weten dat ik vrij ben en die me gewoon meerdere malen voor onzin dingen lastig vallen. En ik maar elke keer braaf opnemen, want ze zullen toch niet bellen als het niet écht spoed is??? Zucht.... En maar jaloers tegen mij zeggen dat ik het zo goed voor elkaar heb met mijn 36-urige werkweek (40 is bij ons de norm). Mijn takenpakket is er niet op aangepast en volgens mij vinden ze allemaal dat ik maar gewoon bereikbaar moet zijn.Maak hier goede afspraken over en gebruik je voicemail voortaan waar het ding voor bedoeld is. Jezelf gigantisch gaan ergeren kan altijd nog.
donderdag 29 april 2010 om 17:44
Maar Meisje, je moet ook zelf duidelijk zijn en geen telefoontje afhandelen in je vrije tijd als het geen spoed is. Als je ze eenmaal aan de lijn hebt en ze dan toch helpt, dan geef je zelf de boodschap af dat ze je wel kunnen blijven bellen. Kun je hem niet op voicemail laten gaan om te horen of het spoed is, en het bericht anders laten liggen tot je weer op je werk bent?
Ga in therapie!
donderdag 29 april 2010 om 17:48
Jullie hebben gelijk hoor, het ligt voor een deel ook bij mezelf. Ik neem zelf de telefoon op, dat moet ik echt eens afleren. Er iets van zeggen vind ik veel moeilijker, ik zou dan het gevoel hebben dat ik erover zeur. Op mijn werk vinden ze het al heel lastig dat ik parttime werk (nou ja eens in de 2 weken een dag vrij...) en er worden vaak opmerkingen over gemaakt, dat in combinatie met mijn niet zo assertieve persoonlijkheid maakt het voor mij lastig om er echt iets aan te doen (ipv me in mijn eentje te ergeren )
donderdag 29 april 2010 om 18:11
Ik werk zelf part time (28 uur) en hoewel ik soms wel eens de telefoon opneem daarbuiten krijgt men over het algemeen gewoon de voicemail. Ook ga ik "gewoon" na half drie, als mijn dag erop zit, op weg naar huis. In het begin voelde ik me daar vreselijk schuldig over maar heb mezelf ervan kunnen overtuigen dat ik niet voor meer uur betaald krijg dus dat dat best wel kan, ook al zitten sommige collega's met opgetrokken wenkbrauwen te kijken "halve dagen Sartan?!"
En als er gepoogd wordt een vergadering te organiseren waar men mij echt bij wil hebben dan doen ze dat maar tijdens de uren dat ik op kantoor ben, want ik ga niet zomaar voor ieder wissewasje mijn werkuren oprekken. Dat probeerden ze in het begin wel (vergadering van 2 tot half 4, dan accepteerde ik met de mededeling dat ik er maar een half uur bij kon zijn) Als meetings buiten mijn kantooruren gepland worden stuur ik standaard een "decline" met de mededeling dat ik dan helaaas niet aanwezig ben. Als het belangerijk is dat ik erbij ben plannen ze wel opnieuw in en zo niet dan doen ze het maar zonder mij.
Mijn part time baan levert dus wel degelijk meer privé tijd op maar daar ben ik zelf voornamelijk verantwoordelijk voor!
En als er gepoogd wordt een vergadering te organiseren waar men mij echt bij wil hebben dan doen ze dat maar tijdens de uren dat ik op kantoor ben, want ik ga niet zomaar voor ieder wissewasje mijn werkuren oprekken. Dat probeerden ze in het begin wel (vergadering van 2 tot half 4, dan accepteerde ik met de mededeling dat ik er maar een half uur bij kon zijn) Als meetings buiten mijn kantooruren gepland worden stuur ik standaard een "decline" met de mededeling dat ik dan helaaas niet aanwezig ben. Als het belangerijk is dat ik erbij ben plannen ze wel opnieuw in en zo niet dan doen ze het maar zonder mij.
Mijn part time baan levert dus wel degelijk meer privé tijd op maar daar ben ik zelf voornamelijk verantwoordelijk voor!
donderdag 29 april 2010 om 18:20
quote:sartan schreef op 29 april 2010 @ 18:11:
En als er gepoogd wordt een vergadering te organiseren waar men mij echt bij wil hebben dan doen ze dat maar tijdens de uren dat ik op kantoor ben, want ik ga niet zomaar voor ieder wissewasje mijn werkuren oprekken. Dat probeerden ze in het begin wel (vergadering van 2 tot half 4, dan accepteerde ik met de mededeling dat ik er maar een half uur bij kon zijn) Als meetings buiten mijn kantooruren gepland worden stuur ik standaard een "decline" met de mededeling dat ik dan helaaas niet aanwezig ben. Als het belangerijk is dat ik erbij ben plannen ze wel opnieuw in en zo niet dan doen ze het maar zonder mij.
Grappig dit. Je hebt geen idee hoeveel moeite ik vaak moet doen om een simpel werkoverleg te plannen met al die parttime-dagen/adv-dagen/ouderschapsverloven, etc. Misschien moet je het zelfs eens proberen
En als er gepoogd wordt een vergadering te organiseren waar men mij echt bij wil hebben dan doen ze dat maar tijdens de uren dat ik op kantoor ben, want ik ga niet zomaar voor ieder wissewasje mijn werkuren oprekken. Dat probeerden ze in het begin wel (vergadering van 2 tot half 4, dan accepteerde ik met de mededeling dat ik er maar een half uur bij kon zijn) Als meetings buiten mijn kantooruren gepland worden stuur ik standaard een "decline" met de mededeling dat ik dan helaaas niet aanwezig ben. Als het belangerijk is dat ik erbij ben plannen ze wel opnieuw in en zo niet dan doen ze het maar zonder mij.
Grappig dit. Je hebt geen idee hoeveel moeite ik vaak moet doen om een simpel werkoverleg te plannen met al die parttime-dagen/adv-dagen/ouderschapsverloven, etc. Misschien moet je het zelfs eens proberen
donderdag 29 april 2010 om 18:25
quote:Mariska76 schreef op 29 april 2010 @ 18:20:
[...]
Grappig dit. Je hebt geen idee hoeveel moeite ik vaak moet doen om een simpel werkoverleg te plannen met al die parttime-dagen/adv-dagen/ouderschapsverloven, etc. Misschien moet je het zelfs eens proberen Snap ik best, maar toch ervaar ik het wel als erg vervelend (en soms ook best dwingend) dat men per se op mijn ene vrije dag af wil spreken. Ook weer deels mijn schuld, want in het begin heb ik wel eens gezegd dat ik, als het écht onmogelijk was om een overleg te plannen, mijn dag wel wilde wisselen. Nu gaan ze er weer standaard vanuit dat ik wel terugkom. Daar heb ik laatst wel wat van gezegd (best assertief toch haha), nu nog even afwachten of ze er ook daadwerkelijk naar geluisterd hebben.
[...]
Grappig dit. Je hebt geen idee hoeveel moeite ik vaak moet doen om een simpel werkoverleg te plannen met al die parttime-dagen/adv-dagen/ouderschapsverloven, etc. Misschien moet je het zelfs eens proberen Snap ik best, maar toch ervaar ik het wel als erg vervelend (en soms ook best dwingend) dat men per se op mijn ene vrije dag af wil spreken. Ook weer deels mijn schuld, want in het begin heb ik wel eens gezegd dat ik, als het écht onmogelijk was om een overleg te plannen, mijn dag wel wilde wisselen. Nu gaan ze er weer standaard vanuit dat ik wel terugkom. Daar heb ik laatst wel wat van gezegd (best assertief toch haha), nu nog even afwachten of ze er ook daadwerkelijk naar geluisterd hebben.
donderdag 29 april 2010 om 18:27
Mariska, toen ik als secretaresse werkte vond ik het ook erg moeilijk om vergaderingen te plannen. Zo erg dat ik de eerste vergadering om 8 uur 's morgens plande, wat me niet in dank werd afgenomen Niet omdat mensen flexibel werkten, maar omdat iedereen voortdurend in vergadering zat!
Ik erger me aan die dubbele maatstaf: hoeveel uur brengen mensen niet door in vergaderingen die op zijn best voor 20% nuttig voor ze zijn? Dat wordt in de huidige organisatiecultuur wel geaccepteerd, terwijl mensen dan net zo goed afwezig zijn en vaak niet productief.
Ik erger me aan die dubbele maatstaf: hoeveel uur brengen mensen niet door in vergaderingen die op zijn best voor 20% nuttig voor ze zijn? Dat wordt in de huidige organisatiecultuur wel geaccepteerd, terwijl mensen dan net zo goed afwezig zijn en vaak niet productief.
Ga in therapie!
donderdag 29 april 2010 om 18:31
donderdag 29 april 2010 om 18:49
Klopt, ik heb hier laatst ook cijfers over gelezen en dat heeft me wel aan het denken gezet. Het heeft blijkbaar met de organisatiecultuur te maken dat er weinig acceptatie is voor flexibel werken (wat op managementniveau vaak als onmogelijk wordt gezien) en dat eindeloos en improductief vergaderen wel volkomen geaccepteerd is. Thuiswerken is voor managers vaak not done, terwijl ze daar veel meer gedaan krijgen dan als ze op het werk in vergadering zitten.
Ik denk dat als we die cultuur veranderen iedereen beter af is: flexibel werken wordt normaal, werknemers zijn tevredener en gemotiveerder omdat ze hun werk beter kunnen combineren met hun privéleven, resultaten worden belangrijker dan aanwezigheid wordt en er wordt efficiënter gewerkt.
Ik denk dat als we die cultuur veranderen iedereen beter af is: flexibel werken wordt normaal, werknemers zijn tevredener en gemotiveerder omdat ze hun werk beter kunnen combineren met hun privéleven, resultaten worden belangrijker dan aanwezigheid wordt en er wordt efficiënter gewerkt.
Ga in therapie!
donderdag 29 april 2010 om 18:58
Goed idee Dubiootje. Had het er laatst met mijn manager over, ik vind dat hij ons moet beoordelen op de output, wat we voor elkaar krijgen. Hij vond dat eigenlijk ook maar gaf toe erg veel moeite te hebben met het loslaten van het idee dat iedereen van 9 tot 5 achter zijn bureau zit zodat hij het kan controleren. Terwijl ik thuis echt een veel productievere dag heb wanneer ik bijv. stukken moet schrijven. Op kantoor komt dat er niet van, thuis rammel ik het zo mijn toetstenbord uit.
donderdag 29 april 2010 om 20:09
Dat van die moeilijk inplanbare vergaderingen, dat herken ik wel. In mijn geval beperkt zich dat meestal tot overleggen met bestuurders of freelancers die maar een dag per week voor een project op onze locatie aanwezig zijn. Bij projecten is het belangrijk om meteen een vast dagdeel in de week te plannen, dat alle projectleden in huis zijn. Dat betekent dat mensen wel een min of meer vaste weekindeling moeten hanteren. Verder heb ik als projectleider wekelijks een kort overleg van een half uur met het hele team, waarin alleen zaken worden 'afgetikt' die van belang zijn voor het hele team. Wat bilateraal kan, doe ik bilateraal, zo nodig via de telefoon of de e-mail.
Eind vorig jaar heb ik een boek gelezen over "Het nieuwe werken", ik ben ervan overtuigd dat het organisaties makkelijker afgaat om mensen parttime te laten werken als zij de principes van "het nieuwe werken" omarmen.
Een van de principes is om mensen te beoordelen op resultaten en niet op aanwezigheid.
(Een ander principe is trouwens de beruchte flexplek)
Eind vorig jaar heb ik een boek gelezen over "Het nieuwe werken", ik ben ervan overtuigd dat het organisaties makkelijker afgaat om mensen parttime te laten werken als zij de principes van "het nieuwe werken" omarmen.
Een van de principes is om mensen te beoordelen op resultaten en niet op aanwezigheid.
(Een ander principe is trouwens de beruchte flexplek)
donderdag 29 april 2010 om 21:27
Cole, dat Nieuwe Werken is als theorie al behoorlijk lang bekend en naar mijn ervaring ook al in redelijk wat organisaties geprobeerd te introduceren (al dan niet in de vorm van of tenminste in combinatie met die flexplek. Je weet wel: de karretjes met mappen in een locker en maar hollen 's ochtends voor die ene plek aan het raam, met uitzicht op de snelweg).
Punt is dat de ideeën erover al wel lang en breed uitgedacht zijn, maar de Nederlandse cultuur er in de praktijk maar niet aan wil.
Vaste werkplek, iedereen van 09.00 tot 17.00 uur bereikbaar en parttime werken is voor watjes en ambitie-lozen (ook al zijn die parttimers per saldo toch vaak behoorlijk wat productiever per uur dan hun 40-urig aanwezige evenknieën)....
Punt is dat de ideeën erover al wel lang en breed uitgedacht zijn, maar de Nederlandse cultuur er in de praktijk maar niet aan wil.
Vaste werkplek, iedereen van 09.00 tot 17.00 uur bereikbaar en parttime werken is voor watjes en ambitie-lozen (ook al zijn die parttimers per saldo toch vaak behoorlijk wat productiever per uur dan hun 40-urig aanwezige evenknieën)....
donderdag 29 april 2010 om 21:27
Mooi hoe jij dat "nieuwe werken" toepast, Cole. Een van de problemen met vergaderingen is niet alleen dat ze te vaak plaatsvinden en te lang duren, maar ook dat het helemaal niet nodig is dat alle aanwezigen erbij zijn. Veel mensen zitten zich stierlijk te vervelen omdat de informatie die wordt uitgewisseld voor hen helemaal niet interessant is. Daar zijn bilaterale gesprekken of e-mail geschikter voor.
Ga in therapie!
vrijdag 30 april 2010 om 08:09
@Tia: Principes van het nieuwe werken worden al toegepast, maar niet als een samenhangend pakket van maatregelen om een nieuwe manier van werken mogelijk te maken. Flexwerken wordt vaak toegepast om te kunnen bezuinigen op het aantal werkplekken en niet als een manier om mensen meer vrijheid te geven om een werkplek te kiezen die op dat moment het beste aansluit bij de werkzaamheden voor die dag. (Denk aan een vakspecialist die met meerdere teams werkt en op bepaalde dagen ook op een andere plek bij een ander team zit, omdat hij zelf in overleg met de teams zijn werk heeft ingedeeld.)
@dubiootje: De mensen die werken aan het project dat ik leid hebben structureel te weinig tijd er voor, daarom heb ik het plenair vergaderen tot een minimum beperkt. Mensen die er niet altijd bij hoeven te zijn, zijn agendalid en kunnen zelf (of samen met mij) bepalen of ze bij een vergadering moeten zijn.
@dubiootje: De mensen die werken aan het project dat ik leid hebben structureel te weinig tijd er voor, daarom heb ik het plenair vergaderen tot een minimum beperkt. Mensen die er niet altijd bij hoeven te zijn, zijn agendalid en kunnen zelf (of samen met mij) bepalen of ze bij een vergadering moeten zijn.
vrijdag 30 april 2010 om 10:05
quote:Tia Dalma schreef op 29 april 2010 @ 21:27:
Cole, dat Nieuwe Werken is als theorie al behoorlijk lang bekend en naar mijn ervaring ook al in redelijk wat organisaties geprobeerd te introduceren (al dan niet in de vorm van of tenminste in combinatie met die flexplek. Je weet wel: de karretjes met mappen in een locker en maar hollen 's ochtends voor die ene plek aan het raam, met uitzicht op de snelweg).
Punt is dat de ideeën erover al wel lang en breed uitgedacht zijn, maar de Nederlandse cultuur er in de praktijk maar niet aan wil.
Vaste werkplek, iedereen van 09.00 tot 17.00 uur bereikbaar en parttime werken is voor watjes en ambitie-lozen (ook al zijn die parttimers per saldo toch vaak behoorlijk wat productiever per uur dan hun 40-urig aanwezige evenknieën)....Waar is dat op gebaseerd? Het wordt vaker gezegd maar ik ben nog geen onderbouwing tegen gekomen.
Cole, dat Nieuwe Werken is als theorie al behoorlijk lang bekend en naar mijn ervaring ook al in redelijk wat organisaties geprobeerd te introduceren (al dan niet in de vorm van of tenminste in combinatie met die flexplek. Je weet wel: de karretjes met mappen in een locker en maar hollen 's ochtends voor die ene plek aan het raam, met uitzicht op de snelweg).
Punt is dat de ideeën erover al wel lang en breed uitgedacht zijn, maar de Nederlandse cultuur er in de praktijk maar niet aan wil.
Vaste werkplek, iedereen van 09.00 tot 17.00 uur bereikbaar en parttime werken is voor watjes en ambitie-lozen (ook al zijn die parttimers per saldo toch vaak behoorlijk wat productiever per uur dan hun 40-urig aanwezige evenknieën)....Waar is dat op gebaseerd? Het wordt vaker gezegd maar ik ben nog geen onderbouwing tegen gekomen.
