Fraude door ouders groep 5

Claire45 schreef: ↑

23-12-2025 18:40

Ja, maar er is ook een andere kant die minder leuk is aan het hebben van hoogopgeleide en rijke ouders die zich in de juiste kringen bevinden. Ik ken zo’n gezin, twee succesvolle ouders met drie kinderen van wie de oudste al op zijn tiende naar het gymnasium ging, de middelste liep ook in alles voor en toen bleek de jongste wat trager te zijn, dus hij kreeg al die extra bijlessen en stoomcursussen en toen ging hij ook naar het gymnasium. Na twee jaar vertelde zijn moeder me dat hij op een school in Schotland zat, goed voor zijn Engels en hartstikke leuk dat hij allemaal internationale vrienden zou krijgen. Later bleek het te gaan om een peperdure privéschool waar de arme jongen met hangen en wurgen een internationaal baccalaureaat heeft gehaald, en vervolgens ging ook studeren weer moeizaam.

Deze jongen was op de basisschool een enorme pestkop. Niet zo gek als je zijn achtergrond kent. Ik denk dat zijn ouders het niet slecht bedoelden, ze kenden het fenomeen ‘trage leerling’ gewoon niet en in dat gezin draaide het vooral om de twee andere supersnelle kinderen, die weer andere aandacht nodig hadden, dus het derde kind kwam daardoor klem te zitten.

Niet om het goed te praten, ze hadden hem gewoon in zijn eigen tempo moeten laten leren en leven, maar dan nog was hij in zijn eigen gezin een buitenbeentje geweest. Dus ergens snap ik het dan wel. Ook omdat ik echt geloof dat zijn ouders blind waren voor zijn zwakke punten. En omdat die jongen zich noodgedwongen bevond (en bevindt) in die ‘bepaalde’ culturele- en high brow kringen waarin zijn ouders heel actief zijn, dus daar kon hij thuis niet echt aan ontsnappen. Maar soms is het dus een vloek om zogenaamd alles mee te hebben.

Of misschien ervaren veel kinderen het wel als een vloek, of een loodzware druk om altijd te moeten voldoen aan de torenhoge verwachtingen van hun ouders, want dat zit er natuurlijk achter. Die kinderen zelf hebben geen toekomstbeeld waarin ze net zo succesvol en rijk zijn als hun ouders, maar ontsnap er maar eens aan.

Ik snap eerlijk gezegd ook niet helemaal waarom je je kind naar een hele dure privéschool in Engeland stuurt voor een internationaal baccalaureaat terwijl het in Nederland al moeilijk ging. Van wat ik van het IB weet is dat het niveau nog hoger ligt en daarnaast is alles in het Engels. Een IB diploma is volgens mij namelijk gereguleerd.

Mabel schreef: ↑

23-12-2025 08:25

In het heel erg algemeen dalen de cijfers van rond de 40% doorstroom naar meer richting de 30%.

Ik betwijfel of het met het aanzien van managementfuncties te maken heeft. Als mbo'er met de juiste achtergrond (bijv in de techniche hoek) kun je tegenwoordiger beter verdienen dan met sommige universitaire studies.

Een goed bod van je stagebedrijf voor na je afstuderen is dan aantrekkelijker dan nog eens vier jaar (duur) verder studeren. Bovendien vallen mbo'ers ook relatief vaak uit op hbo (zo'n 20-25%).

Los van de cijfers zou het geld moeten gaan naar het verbeteren van de onderwijskwaliteit in plaats van naar marketingmanagers die een opleiding weer 'populair' moet gaan maken.

Maar voordat je weer meer studenten krijgt zal je toch iets aan marketing moeten doen, ook als er meer geld is om de kwaliteit te verbeteren. Iemand moet toch gaan vertellen dat er veranderingen zijn, dat wordt niet automagisch bekend. Je zult met een goed verhaal op studiemarkten e.d. moeten gaan staan. En als je dat goed wilt doen moet je daar iemand voor aannemen. Dat is niet iets wat je erbij kunt doen als je het serieus wilt aanpakken.

Arbeidsrecht86 schreef: ↑

12-12-2025 14:29

Mijn zoon komt net thuis en verteld dat andere kinderen tijdens de toets hulp krijgen van hun ouders op afstand, dit lijkt met toch niet de bedoeling!

Heeft jouw zoon er er last van? Het lijkt me belangrijker dat je eigen kind goed leert lezen en schrijven.

Appletje schreef: ↑

24-12-2025 09:56

Maar voordat je weer meer studenten krijgt zal je toch iets aan marketing moeten doen, ook als er meer geld is om de kwaliteit te verbeteren. Iemand moet toch gaan vertellen dat er veranderingen zijn, dat wordt niet automagisch bekend. Je zult met een goed verhaal op studiemarkten e.d. moeten gaan staan. En als je dat goed wilt doen moet je daar iemand voor aannemen. Dat is niet iets wat je erbij kunt doen als je het serieus wilt aanpakken.

Eens als het gaat om tekortsectoren, zoals techniek, zorg en enkele heel specifieke beroepen, zoals restaurateur van cultureel erfgoed.

In alle andere gevallen is het een kwestie van vraag en aanbod en spelen baankansen na afstuderen ook een grote rol.

Het is niet dat een roc er uit de goedheid van het hart marketing opzet. Wel omdat iedere student geld oplevert.

Ocherrum schreef: ↑

23-12-2025 18:00

Nou, mijn kind past niet echt lekker in het schoolonderwijs en daar ben ik ook druk genoeg mee. En als hij niet van lezen had gehouden, had ik dat erg jammer gevonden maar dan was het niet anders geweest. Maar het gaat mij erom dat van lezen houden niet vanzelf komt: je moet je kinderen wel (structureel) in aanraking laten komen met boeken of tijdschriften. Net zoals jouw kind blijkbaar heel fijn vind om te koken. Het is allemaal tijd en aandacht die je in je kind steekt.

En een slim kind dat niet naar musea wil, kan ik me heel goed voorstellen (ik was vooral heel verbaasd dat die van mij dat zo leuk vond) maar als je het niet eens probeert, dan stimuleer je je kind niet om zijn/har beste kanten te ontwikkelen. En dat bedoel ik met 'het beste eruit halen'. En dat kan ook tekenen, voetbal, dansen, zingen of whatever zijn. Maar schermpjes zijn dat maar zelden. En ja, ik ben geen link-elitaire-havermout drinkende moeder dus ook mijn kind heeft een nintendo en kijkt tv.

Maar ook als je het wel aanbiedt en je kind veel aandacht geeft, kan het anders lopen. Mijn zoon is inmiddels thuiszitter en zit veel achter een scherm, daar zullen veel mensen wat van vinden. En van ons als ouders.

Wat deze mensen met een oordeel niet weten is dat we, tot zijn 7e samen alle boeken hebben verslonden die er waren, en ik hem minimaal wekelijks meenam naar allerlei musea en Artis. Hij kon lezen voordat hij naar school ging. Niet omdat ik hem pushte, maar omdat ik zijn interesses volgde. Vanaf groep 5 (toen er op school steeds meer nadruk werd gelegd op lezen) heeft hij echter geen boek meer aangeraakt. Letterlijk. Musea krijg ik hem alleen nog mee in een dwangbuis.

In tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, kunnen schermen ook enorm verbindend werken en je wereld vergroten. Mijn zoon heeft contacten over de hele wereld. Gamet bijna alleen met anderen; alleen vindt hij niet leuk. We kijken samen veel series en films, en reflecteren daarop / koppelen het aan het “echte leven”. We zijn nu op vakantie in Scandinavie en proberen hem zoveel mogelijk mee naar buiten te krijgen. Maar het echte contact is als we s avonds samen bij de houtkachel een spannende game uitspelen. Strategie bespreken, samen keuzes maken, de spanning delen, niet opgeven bij een moeilijk stuk dat bepaalde vaardigheden vraagt, etc.

En halen we dan “het beste” of “meeste” uit hem? Geen idee wat dat is. We gaan mee op een koers waar we maar beperkt invloed op kunnen uitoefenen. Maar de invloed die we hebben, pakken we. En we investeren veel in onze relatie.

Ik vind altijd zo makkelijk oordelen over andere gezinnen en hoe het daar aan toe gaat. Je ziet maar een klein deel van de context..

Waitingforthenight schreef: ↑

23-12-2025 21:31

Het verschil in achtergrond en de manier waarop het onderwijs hier op inspeelt is een lastig verhaal. Zo zijn ze op onze basisschool gestopt met huiswerk. Deels omdat uit onderzoek blijkbaar naar voren komt dat basisschool kinderen nog niet klaar zijn voor plannen etc. Maar ook omdat ze merkten dat een deel van de kinderen wel het huiswerk maakten en een deel niet, omdat ze geen support kregen. Daarom worden werkstukken en spreekbeurten nu ook zoveel mogelijk voorbereid op school. Voor de surprises waren knutselmiddagen op school. Een vader die ik sprak zette hier kanttekeningen bij, want hoeveel moet je de lat naar beneden bijstellen?
Dat is dus de andere kant van het verhaal. Wat mag je in de basis van ouders verwachten, om hun kinderen de beste kansen te bieden in het leven? In hoeverre is dit een deel van normaal/goed opvoeden?
In de klas van mijn dochter zit een jongen waarvan ik in 8 jaar tijd de ouders misschien 1 of 2 keer vluchtig heb gezien. Bij uitvoeringen, presentaties etc zijn ze er nooit. Bij paasontbijt heeft hij niets mee. Kleding en schoenen zijn prima, hij heeft een telefoon, maar een veel te kleine fiets. Wat ik hiermee bedoel te zeggen was dat er maar erg weinig aandacht is voor dit kind. Moet de school dan inspringen? Ik vind het lastig, want heb het antwoord niet.

Misschien niet oordelen en hebben zijn ouders het niet breed of mantelzorgtaken waardoor het lukt om op de meest debiele tijden op school te komen. Heb je ooit gevraagd aan die jongen naar zijn thuis situatie?

@Zonnigzonnetje: Ik gaf dit als voorbeeld van niet betrokken ouders, kinderen die daardoor tekort komen en een achterstand hebben tov ouders die wél helpen om te leren/knutselen etc. Er zijn soms omstandigheden, maar dat verandert niets aan de gevolgen voor het kind. In dit geval is het echt desinteresse, maar ik zal niet teveel details delen.