Werk & Studie
alle pijlers
Geneeskunde studenten
zondag 10 april 2016 om 14:06
quote:mwcactus schreef op 10 april 2016 @ 13:12:
Eens met Nausicaa (die ik wellicht weleens ontmoet heb), het is vaak hard werken maar het is niet zo dat je je hele leven op moet offeren om dokter te worden. Onregelmatige werktijden en lange dagen heb je in meer beroepen en tegenwoordig is er een stuk meer begrip voor het feit dat artsen ook mensen zijn die een gezin hebben. Ook kinderen krijgen tijdens je studie is goed mogelijk maar wel pittig en levert meestal vertraging op. Een partner die kostwinnaar is en een goed plan voor de opvang zijn dan wel van belang, wij hadden een au-pair en dat was een uitkomst vind ik. Maar het ligt er ook maar aan wat je partner doet, als die makkelijker weg kan van het werk en op vaste tijden werkt is het minder lastig dan wanneer je partner ook onregelmatig werkt en moeilijk weg kan zoals bij ons het geval was. Je kunt als arts niet elke keer dat je dreumes diarree heeft of wat verhoging (zijn de niet echt ziek maar dat is de regel van het kdv) van je werk weggaan om je kind van het kdv te halen. Maar daar zijn oplossingen voor het vraagt soms wat meer tijd qua planning en creativiteit.
Als geneeskunde je echt boeit en het je niveau is dan is het zeker wel te doen hoor. Maar wat lux zegt klopt wel, je krijgt heel veel droge stof over dingen als enzymen, neuronen enz enz. Dat is zeker wel interessant (vind ik) maar als dat je niet ligt dan is het pittig om je daar doorheen te slepen. Als je psychiater of neuroloog wil worden dan komt daar nog flink wat van dat soort stampwerk bij.Dankjewel voor het bericht. Ik denk dat er bij elke studie wel een minder leuk/boeiend vak is, ik vind het bv super interessant welke spier waar zit en hoe je hersenen impulsen overdragen. De minder leuke gedeeltes moet ik gewoon doorheen bijten denk ik.
Eens met Nausicaa (die ik wellicht weleens ontmoet heb), het is vaak hard werken maar het is niet zo dat je je hele leven op moet offeren om dokter te worden. Onregelmatige werktijden en lange dagen heb je in meer beroepen en tegenwoordig is er een stuk meer begrip voor het feit dat artsen ook mensen zijn die een gezin hebben. Ook kinderen krijgen tijdens je studie is goed mogelijk maar wel pittig en levert meestal vertraging op. Een partner die kostwinnaar is en een goed plan voor de opvang zijn dan wel van belang, wij hadden een au-pair en dat was een uitkomst vind ik. Maar het ligt er ook maar aan wat je partner doet, als die makkelijker weg kan van het werk en op vaste tijden werkt is het minder lastig dan wanneer je partner ook onregelmatig werkt en moeilijk weg kan zoals bij ons het geval was. Je kunt als arts niet elke keer dat je dreumes diarree heeft of wat verhoging (zijn de niet echt ziek maar dat is de regel van het kdv) van je werk weggaan om je kind van het kdv te halen. Maar daar zijn oplossingen voor het vraagt soms wat meer tijd qua planning en creativiteit.
Als geneeskunde je echt boeit en het je niveau is dan is het zeker wel te doen hoor. Maar wat lux zegt klopt wel, je krijgt heel veel droge stof over dingen als enzymen, neuronen enz enz. Dat is zeker wel interessant (vind ik) maar als dat je niet ligt dan is het pittig om je daar doorheen te slepen. Als je psychiater of neuroloog wil worden dan komt daar nog flink wat van dat soort stampwerk bij.Dankjewel voor het bericht. Ik denk dat er bij elke studie wel een minder leuk/boeiend vak is, ik vind het bv super interessant welke spier waar zit en hoe je hersenen impulsen overdragen. De minder leuke gedeeltes moet ik gewoon doorheen bijten denk ik.
zondag 10 april 2016 om 14:06
quote:nausicaa schreef op 10 april 2016 @ 12:31:
[...]
Nogmaals: ik ben zelf geen arts, maar de meeste van mijn collega's wel. En die hebben ook gewoon een gezin, kinderen enz. Afwijkende werktijden zijn een beetje lastig, ondat je natuurlijk vast zit aan de tijden dat er patienten zijn, andere collega's ivm overleg etc, en je hebt nou eenmaal soms s nachts of in het weekend diensten. Maar dat hebben zo veel beroepen.
Soms wordt ook wel een beetje overdreven in hoeverre het je hele leven zou moeten zijn. Ja, het moet een soort roeping zijn, als in: je moet vanuit jezelf interesse hebben in het menselijk lichaam en hoe dat werkt. En je moet er tegen kunnen dat je niet elke dag 9-5 aan het werk bent. Maar mijn collega's hebben gewoon een gezin (zelfs degenen van wie de partner ook arts is), hobby's en gaan op vakantie. Bovendien werkt bijna iedereen met kinderen 4 dagen (ook mannen). Net als normale mensen zeg maar . Bovendien wordt lang niet iedereen specialist, er werken ook artsen bij het consultatiebureau, bij keuringen als bedrijfsarts en uiteraard als huisarts. Dan heb je al veel minder te maken met enorme onregelmatigheid.
Nogmaals: ik zal niet beweren dat het niet hard werken is, maar dat zijn veel beroepen op een bepaald niveau. Zo uitzonderlijk is het nou ook weer niet.
(Oh, en Yggdrasil: Ik ben voor iemand die het echt wil weten best herkenbaar hier, en dat is geen probleem, maar heb liever niet mijn forum-naam en werkgever in een bericht. Het grootste ziekenhuis in de hoofdstad zullen we maar zeggen).Dankjewel! Ja dat snap ik, dit geeft mij al meer een helder beeld. Dankjewel
[...]
Nogmaals: ik ben zelf geen arts, maar de meeste van mijn collega's wel. En die hebben ook gewoon een gezin, kinderen enz. Afwijkende werktijden zijn een beetje lastig, ondat je natuurlijk vast zit aan de tijden dat er patienten zijn, andere collega's ivm overleg etc, en je hebt nou eenmaal soms s nachts of in het weekend diensten. Maar dat hebben zo veel beroepen.
Soms wordt ook wel een beetje overdreven in hoeverre het je hele leven zou moeten zijn. Ja, het moet een soort roeping zijn, als in: je moet vanuit jezelf interesse hebben in het menselijk lichaam en hoe dat werkt. En je moet er tegen kunnen dat je niet elke dag 9-5 aan het werk bent. Maar mijn collega's hebben gewoon een gezin (zelfs degenen van wie de partner ook arts is), hobby's en gaan op vakantie. Bovendien werkt bijna iedereen met kinderen 4 dagen (ook mannen). Net als normale mensen zeg maar . Bovendien wordt lang niet iedereen specialist, er werken ook artsen bij het consultatiebureau, bij keuringen als bedrijfsarts en uiteraard als huisarts. Dan heb je al veel minder te maken met enorme onregelmatigheid.
Nogmaals: ik zal niet beweren dat het niet hard werken is, maar dat zijn veel beroepen op een bepaald niveau. Zo uitzonderlijk is het nou ook weer niet.
(Oh, en Yggdrasil: Ik ben voor iemand die het echt wil weten best herkenbaar hier, en dat is geen probleem, maar heb liever niet mijn forum-naam en werkgever in een bericht. Het grootste ziekenhuis in de hoofdstad zullen we maar zeggen).Dankjewel! Ja dat snap ik, dit geeft mij al meer een helder beeld. Dankjewel
zondag 10 april 2016 om 19:51
Hoi Nausicaa, ik bedoel vooral wat je doceert. Ik heb een kind die geneeskunde studeert.
T.o, handig is als je (veel) vrijwilligerswerk hebt gedaan. Mijn kind heeft echt al een heel cv!
Je hebt een aantal aanbevelingen nodig in brieven. Mijn kind deed al onderzoek als junior onderzoeker ( chochleair implantaat) in umcg, en stond ook als zodanig online genoemd.
Decentrale selectie is zwaar, omdat het vaak ongeveer samen met je mondelingen vallen. En je pws (profiel werkstuk)
Je moet veel leren. Je krijgt een casus. En een schrijfopdracht nav wetenschappelijke artikelen.
Mijn kind had in de voorgaande jaren ook cursussen aan de uni gevolgd en daar certificaten van. Oa over diabetes weet ik nog.
Kon je je voor intekenen en ze heeft altijd álles aangegrepen want ze wil al zolang ze leeft niks anders dan arts worden.
Kan allemaal op je cv
Ook heeft ze een top stage gedaan in umcg. Daar waren 8 plekjes voor in heel n nederland en moest je op solliciteren.
Ze is erg gedreven. En kan goed leren. En zat in de beta top stroming met, uiteraard, een beta profiel.
De concurrentie is bikkelhard. Ze willen de krenten uit de pap.
Het deurbeleid is de decentrale. De uitval of een negatief bsa na binnenkomst (op basis van rangnummer of cum laude slagen) is vrij laag door het strenge deurbeleid dus.
Mijn kind vindt het prachtig. Ze werkt hard. En doet er zelfs nu van alles naast. Colleges zijn er niet perse veel. Soms tutor, soms college. Maar veel zelfstudie. Om de paar weken tentamen en een voortgangstoets.
Ze doet duurzame zorg by the way.
Ik haal deze info zo allemaal weer weg trouwens. Je mag me berichten.
T.o, handig is als je (veel) vrijwilligerswerk hebt gedaan. Mijn kind heeft echt al een heel cv!
Je hebt een aantal aanbevelingen nodig in brieven. Mijn kind deed al onderzoek als junior onderzoeker ( chochleair implantaat) in umcg, en stond ook als zodanig online genoemd.
Decentrale selectie is zwaar, omdat het vaak ongeveer samen met je mondelingen vallen. En je pws (profiel werkstuk)
Je moet veel leren. Je krijgt een casus. En een schrijfopdracht nav wetenschappelijke artikelen.
Mijn kind had in de voorgaande jaren ook cursussen aan de uni gevolgd en daar certificaten van. Oa over diabetes weet ik nog.
Kon je je voor intekenen en ze heeft altijd álles aangegrepen want ze wil al zolang ze leeft niks anders dan arts worden.
Kan allemaal op je cv
Ook heeft ze een top stage gedaan in umcg. Daar waren 8 plekjes voor in heel n nederland en moest je op solliciteren.
Ze is erg gedreven. En kan goed leren. En zat in de beta top stroming met, uiteraard, een beta profiel.
De concurrentie is bikkelhard. Ze willen de krenten uit de pap.
Het deurbeleid is de decentrale. De uitval of een negatief bsa na binnenkomst (op basis van rangnummer of cum laude slagen) is vrij laag door het strenge deurbeleid dus.
Mijn kind vindt het prachtig. Ze werkt hard. En doet er zelfs nu van alles naast. Colleges zijn er niet perse veel. Soms tutor, soms college. Maar veel zelfstudie. Om de paar weken tentamen en een voortgangstoets.
Ze doet duurzame zorg by the way.
Ik haal deze info zo allemaal weer weg trouwens. Je mag me berichten.
zondag 10 april 2016 om 20:20
Ik ervoer het niet zo hoor perfectioniste. Er zijn ook genoeg artsen die het waardevol vinden als er wat meer is in je leven en je wat breder hebt gekeken dan alleen in de medische wereld. Ik vond de decentrale selectie ook niet echt zwaar, ik moest twee toetsen maken (een logisch-redeneertoets en een toets n.a.v. college) en had een gesprek en dat was het. Ik eindigde door mijn cijfers voor de toetsen en mijn gesprek behoorlijk hoog in de ranglijst van de decentrale.
Ik ken echt heel weinig mensen die op de middelbare school al allemaal dingen hadden gedaan om binnen te komen hoor. Sommigen waren uitgeloot en hadden er een jaartje biomedisch opzitten, sommigen hadden wat reiservaring, maar niemand was al onderzoeker hoor, alleen mensen die echt ruim na de middelbare school zijn gestart met de studie.
Meeste mensen hebben ook gewoon de eerste jaren lekker van het studentenleven genoten, pas tegen de coschappen wordt het hier en daar wat serieuzer. Natuurlijk zitten er een aantal strebers bij die al 6 publicaties binnenslepen tijdens de bachelor maar dat is echt NIET de standaard en laat je dat ook niet aanpraten, echt zonde.
Ik heb in mijn bachelorfase een vrijwillige stage gedaan waar ik werd aangenomen omdat ik ervaring had in dingen die niets met geneeskunde te maken hadden, maar wel erg nuttig waren voor die stage. Ik heb altijd lekker om me heen gekeken tijdens de studie en me juist wat breder georiënteerd. Bij de onderzoeksposities die ik daarna heb bekleed vonden de artsen het altijd een verademing om eens een ander cv door te lezen dan het 'hoekomikzosnelmogelijkinopleiding'-cv.
En toen ik bij de decentrale selectie zei dat ik het niet zo erg vond als ik niet door decentraal heen zou komen omdat ik ook wel heel graag pedagoog wilde worden, vond de arts met wie ik sprak dat juist een verademing, iemand die er gewoon voor uit durfde te komen dat ze eigenlijk heel leuke andere plannen had als het met geneeskunde niets werd en ik word nu alsnog pedagoog
Als je het leuk vindt om vol voor geneeskunde te gaan op de manier dat het kind van Yggdrasil doet, dan moet je dat doen. Je komt er heus ver mee en het is helemaal niet slecht, als je dat leuk vindt! Maar het is echt niet de enige manier om door geneeskunde heen te rollen hoor. Ik ben er dan weliswaar mee gekapt, maar ik deed mijn stage bij een kinderarts in opleiding van 30 jaar die de hele wereld rond was geweest en 10 jaar over haar opleiding had gedaan, nog niet was gepromoveerd (was ze wel mee bezig, dat was het onderzoek waar ik aan meewerkte) en ondertussen een kind kreeg.
Ik vind dat altijd wel een beetje spookverhalen. Artsen zijn ook gewoon mensen en dat soort dingen zijn allemaal helemaal niet nodig om een goede dokter te worden. Doe het vooral, als je het leuk vindt, maar laat je er niet door ontmoedigen, want de meesten doen dat echt niet hoor
Ik ken echt heel weinig mensen die op de middelbare school al allemaal dingen hadden gedaan om binnen te komen hoor. Sommigen waren uitgeloot en hadden er een jaartje biomedisch opzitten, sommigen hadden wat reiservaring, maar niemand was al onderzoeker hoor, alleen mensen die echt ruim na de middelbare school zijn gestart met de studie.
Meeste mensen hebben ook gewoon de eerste jaren lekker van het studentenleven genoten, pas tegen de coschappen wordt het hier en daar wat serieuzer. Natuurlijk zitten er een aantal strebers bij die al 6 publicaties binnenslepen tijdens de bachelor maar dat is echt NIET de standaard en laat je dat ook niet aanpraten, echt zonde.
Ik heb in mijn bachelorfase een vrijwillige stage gedaan waar ik werd aangenomen omdat ik ervaring had in dingen die niets met geneeskunde te maken hadden, maar wel erg nuttig waren voor die stage. Ik heb altijd lekker om me heen gekeken tijdens de studie en me juist wat breder georiënteerd. Bij de onderzoeksposities die ik daarna heb bekleed vonden de artsen het altijd een verademing om eens een ander cv door te lezen dan het 'hoekomikzosnelmogelijkinopleiding'-cv.
En toen ik bij de decentrale selectie zei dat ik het niet zo erg vond als ik niet door decentraal heen zou komen omdat ik ook wel heel graag pedagoog wilde worden, vond de arts met wie ik sprak dat juist een verademing, iemand die er gewoon voor uit durfde te komen dat ze eigenlijk heel leuke andere plannen had als het met geneeskunde niets werd en ik word nu alsnog pedagoog
Als je het leuk vindt om vol voor geneeskunde te gaan op de manier dat het kind van Yggdrasil doet, dan moet je dat doen. Je komt er heus ver mee en het is helemaal niet slecht, als je dat leuk vindt! Maar het is echt niet de enige manier om door geneeskunde heen te rollen hoor. Ik ben er dan weliswaar mee gekapt, maar ik deed mijn stage bij een kinderarts in opleiding van 30 jaar die de hele wereld rond was geweest en 10 jaar over haar opleiding had gedaan, nog niet was gepromoveerd (was ze wel mee bezig, dat was het onderzoek waar ik aan meewerkte) en ondertussen een kind kreeg.
Ik vind dat altijd wel een beetje spookverhalen. Artsen zijn ook gewoon mensen en dat soort dingen zijn allemaal helemaal niet nodig om een goede dokter te worden. Doe het vooral, als je het leuk vindt, maar laat je er niet door ontmoedigen, want de meesten doen dat echt niet hoor
zondag 10 april 2016 om 20:37
Mijn kind deed ook geen dingen óm maar binnen te komen. Maar omdat ze arts wil worden. En niks anders.
En ze altijd veel gedaan heeft in haar toekomstige vakgebied. Omdat het haar interesse heeft.
Ik vond de decentrale wel een decadente happening. Veel mensen die direct via het vliegveld de toetsen kwamen maken. Pa plastisch chirurg in the UK. Best veel aziaten. Die op zeer hoog niveau bijv muziek speelden en zo doorkonden.
Of topsport deden (denk aan Epke Zonderland)
Veel tulbanden en hoge piefen.
En nerdy looking engels sprekende jongelui.
Veel moesten een pre decentrale cursus van pa en ma volgen (behoorlijk aan de prijs, en zonde geld als je het mij vraagt want het was best zonder te doen)
Ik denk: als je het zo moet halen, red je het sowieso niet.
Verder heeft mijn kind tijd genoeg voor een studentenvereniging, sportvereniging, studievereniging, uitgaan, pianoles, vriendje en bijbaan, en ze doet nog iets, iets van promoveren tijdens je studie. Hoe heet het ook alweer. *gaat dit navragen
Zo zie je maar. Er is geen standaard. En voor alles is wat te zeggen.
Leuk Lux pedagoog. Daar werk ik zijdelings ook mee.
En ze altijd veel gedaan heeft in haar toekomstige vakgebied. Omdat het haar interesse heeft.
Ik vond de decentrale wel een decadente happening. Veel mensen die direct via het vliegveld de toetsen kwamen maken. Pa plastisch chirurg in the UK. Best veel aziaten. Die op zeer hoog niveau bijv muziek speelden en zo doorkonden.
Of topsport deden (denk aan Epke Zonderland)
Veel tulbanden en hoge piefen.
En nerdy looking engels sprekende jongelui.
Veel moesten een pre decentrale cursus van pa en ma volgen (behoorlijk aan de prijs, en zonde geld als je het mij vraagt want het was best zonder te doen)
Ik denk: als je het zo moet halen, red je het sowieso niet.
Verder heeft mijn kind tijd genoeg voor een studentenvereniging, sportvereniging, studievereniging, uitgaan, pianoles, vriendje en bijbaan, en ze doet nog iets, iets van promoveren tijdens je studie. Hoe heet het ook alweer. *gaat dit navragen
Zo zie je maar. Er is geen standaard. En voor alles is wat te zeggen.
Leuk Lux pedagoog. Daar werk ik zijdelings ook mee.
zondag 10 april 2016 om 21:36
Oh dat herken ik echt totaal niet gelukkig. Rare boel daar in het UMCG Bij ons waren het gewoon studenten/middelbare scholieren die de toetsen kwamen maken.
En ik wilde alleen maar zeggen dat als het je ding is, dat je dat dan lekker moet doen, maar dat dat echt niet required is voor een promotieplek/specialisatieplek in je latere carrière.
Vanwege deze zin van jou:
De concurrentie is bikkelhard. Ze willen de krenten uit de pap.
Met het hele verhaal van je dochter eromheen lijkt het net alsof dat allemaal nodig is binnen de studie, maar dat heb ik helemaal niet zo ervaren. Ik zat gewoon met hele normale medestudenten, die hun best deden en niet meer dan dat. Zo bijzonder was het allemaal niet. En de meesten komen gewoon in opleiding als ze dat willen gelukkig. Er is heus iets te zeggen voor extracurriculaire activiteiten, maar zoals jouw dochter is echt nergens voor nodig.
Dus voor aankomend geneeskundestudenten: laat je daardoor niet ontmoedigen, dat hoef je écht niet allemaal te doen als je daar geen zin in hebt.
En ik wilde alleen maar zeggen dat als het je ding is, dat je dat dan lekker moet doen, maar dat dat echt niet required is voor een promotieplek/specialisatieplek in je latere carrière.
Vanwege deze zin van jou:
De concurrentie is bikkelhard. Ze willen de krenten uit de pap.
Met het hele verhaal van je dochter eromheen lijkt het net alsof dat allemaal nodig is binnen de studie, maar dat heb ik helemaal niet zo ervaren. Ik zat gewoon met hele normale medestudenten, die hun best deden en niet meer dan dat. Zo bijzonder was het allemaal niet. En de meesten komen gewoon in opleiding als ze dat willen gelukkig. Er is heus iets te zeggen voor extracurriculaire activiteiten, maar zoals jouw dochter is echt nergens voor nodig.
Dus voor aankomend geneeskundestudenten: laat je daardoor niet ontmoedigen, dat hoef je écht niet allemaal te doen als je daar geen zin in hebt.
zondag 10 april 2016 om 21:50
quote:Yggdrasil- schreef op 10 april 2016 @ 20:37:
Mijn kind deed ook geen dingen óm maar binnen te komen. Maar omdat ze arts wil worden. En niks anders.
En ze altijd veel gedaan heeft in haar toekomstige vakgebied. Omdat het haar interesse heeft.
Ik vond de decentrale wel een decadente happening. Veel mensen die direct via het vliegveld de toetsen kwamen maken. Pa plastisch chirurg in the UK. Best veel aziaten. Die op zeer hoog niveau bijv muziek speelden en zo doorkonden.
Of topsport deden (denk aan Epke Zonderland)
Veel tulbanden en hoge piefen.
En nerdy looking engels sprekende jongelui.
Veel moesten een pre decentrale cursus van pa en ma volgen (behoorlijk aan de prijs, en zonde geld als je het mij vraagt want het was best zonder te doen)
Ik denk: als je het zo moet halen, red je het sowieso niet.
Verder heeft mijn kind tijd genoeg voor een studentenvereniging, sportvereniging, studievereniging, uitgaan, pianoles, vriendje en bijbaan, en ze doet nog iets, iets van promoveren tijdens je studie. Hoe heet het ook alweer. *gaat dit navragen
Zo zie je maar. Er is geen standaard. En voor alles is wat te zeggen.
Leuk Lux pedagoog. Daar werk ik zijdelings ook mee.
Poeh, echt waar? Dit herken ik echt totaal niet, en ik ken een hoop mensen zowel in Utrecht als in Nijmegen. Daar zijn het alleen maar gewone studenten (zoals jij en ik ). Geen hoge lui, maar gewoon hard werkende mensen. Alle dingen die hier worden genoemd zijn overigens niet perse nodig. Je komt ook prima binnen zonder er veel naast te hebben gedaan. Als je een goede motivatie hebt dan kom je al een heel eind!
Wat misschien ook goed is om over na te denken is dat je in Nijmegen een iets ander systeem volgt. Daar is sinds afgelopen schooljaar een nieuw systeem ingegaan. Je hebt door het jaar heen geen periodes/semesters, maar blokken. Zo'n blok duurt 4 weken en daarna heb je tentamens. Over het algemeen hoor ik hier fijne verhalen over (maar ja, een onderwijs methode is natuurlijk behoorlijk persoonlijk). Ik hoor van veel vrienden dat ze het fijn vinden dat een blok 'maar' 4 weken duurt, ipv een periode die vaak zo'n 8 weken duurt. Hierdoor heb je uiteindelijk wel vaker tentamens, maar per tentamen minder werkdruk. En zo is de kans dat je achter gaat lopen ook kleiner, je hebt immers maar 4 weken.
Ik zou eens goed gaan kijken naar de onderlinge verschillen per universiteit. Ze bieden uiteindelijk allemaal dezelfde studie aan, maar onderling is er zo ontzettend veel verschil tussen vakken en onderwijsmethode. Ik raad je aan om ook daar goed naar te kijken. Succes!
Mijn kind deed ook geen dingen óm maar binnen te komen. Maar omdat ze arts wil worden. En niks anders.
En ze altijd veel gedaan heeft in haar toekomstige vakgebied. Omdat het haar interesse heeft.
Ik vond de decentrale wel een decadente happening. Veel mensen die direct via het vliegveld de toetsen kwamen maken. Pa plastisch chirurg in the UK. Best veel aziaten. Die op zeer hoog niveau bijv muziek speelden en zo doorkonden.
Of topsport deden (denk aan Epke Zonderland)
Veel tulbanden en hoge piefen.
En nerdy looking engels sprekende jongelui.
Veel moesten een pre decentrale cursus van pa en ma volgen (behoorlijk aan de prijs, en zonde geld als je het mij vraagt want het was best zonder te doen)
Ik denk: als je het zo moet halen, red je het sowieso niet.
Verder heeft mijn kind tijd genoeg voor een studentenvereniging, sportvereniging, studievereniging, uitgaan, pianoles, vriendje en bijbaan, en ze doet nog iets, iets van promoveren tijdens je studie. Hoe heet het ook alweer. *gaat dit navragen
Zo zie je maar. Er is geen standaard. En voor alles is wat te zeggen.
Leuk Lux pedagoog. Daar werk ik zijdelings ook mee.
Poeh, echt waar? Dit herken ik echt totaal niet, en ik ken een hoop mensen zowel in Utrecht als in Nijmegen. Daar zijn het alleen maar gewone studenten (zoals jij en ik ). Geen hoge lui, maar gewoon hard werkende mensen. Alle dingen die hier worden genoemd zijn overigens niet perse nodig. Je komt ook prima binnen zonder er veel naast te hebben gedaan. Als je een goede motivatie hebt dan kom je al een heel eind!
Wat misschien ook goed is om over na te denken is dat je in Nijmegen een iets ander systeem volgt. Daar is sinds afgelopen schooljaar een nieuw systeem ingegaan. Je hebt door het jaar heen geen periodes/semesters, maar blokken. Zo'n blok duurt 4 weken en daarna heb je tentamens. Over het algemeen hoor ik hier fijne verhalen over (maar ja, een onderwijs methode is natuurlijk behoorlijk persoonlijk). Ik hoor van veel vrienden dat ze het fijn vinden dat een blok 'maar' 4 weken duurt, ipv een periode die vaak zo'n 8 weken duurt. Hierdoor heb je uiteindelijk wel vaker tentamens, maar per tentamen minder werkdruk. En zo is de kans dat je achter gaat lopen ook kleiner, je hebt immers maar 4 weken.
Ik zou eens goed gaan kijken naar de onderlinge verschillen per universiteit. Ze bieden uiteindelijk allemaal dezelfde studie aan, maar onderling is er zo ontzettend veel verschil tussen vakken en onderwijsmethode. Ik raad je aan om ook daar goed naar te kijken. Succes!
maandag 11 april 2016 om 05:54
Dat is lief chentolove.
Ze denkt er vooralsnog over om echt de onderzoekskant op te gaan.
Maar alles ligt nog open uiteraard.
Mijn dochter is trouwens eerder een gemiddelde leerling. Ze doet wel veel extra (kan je je voor opgeven en moet je op solliciteren) maar hoorde gister avond dat ze ook iets geskipt had wegens 'saai'.
Ze haalt goede punten, maar niet uitzonderlijk verder. Denk aan zevens. Soms 'fast on track'.
Ze haalt alles gewoon binnen de lijntjes maar je hebt erbij, die halen serieus tienen en doen al zoveel ingewikkelds op hoog niveau.
Dan zit de mijne toch écht liever in de kroeg!
Ps de decentrale selectie is al geweest. Wat is jouw bedoeling t.o?
Ze denkt er vooralsnog over om echt de onderzoekskant op te gaan.
Maar alles ligt nog open uiteraard.
Mijn dochter is trouwens eerder een gemiddelde leerling. Ze doet wel veel extra (kan je je voor opgeven en moet je op solliciteren) maar hoorde gister avond dat ze ook iets geskipt had wegens 'saai'.
Ze haalt goede punten, maar niet uitzonderlijk verder. Denk aan zevens. Soms 'fast on track'.
Ze haalt alles gewoon binnen de lijntjes maar je hebt erbij, die halen serieus tienen en doen al zoveel ingewikkelds op hoog niveau.
Dan zit de mijne toch écht liever in de kroeg!
Ps de decentrale selectie is al geweest. Wat is jouw bedoeling t.o?
maandag 11 april 2016 om 07:36
Wiskunde B inderdaad voor geneeskunde, daarmee kun je overal terecht. Het verschild ver universiteit welke eisen ze stellen, bij sommige kan wiskunde A ook.
Ik herken het verhaal van Yggdrasil- ook niet echt. Ik zie heel wat coassistenten en AIOS voorbijkomen en de meeste zijn hele normale mensen uit normale gezinnen die gewoon VWO gedaan hebben en de meeste niet in het bijzonder veel extra dingen. Dat kan mooi meegenomen zijn en is natuurlijk helemaal prima als dat is wat je leuk vindt om te doen maar zeker geen must om geneeskunde te studeren.
Ik herken het verhaal van Yggdrasil- ook niet echt. Ik zie heel wat coassistenten en AIOS voorbijkomen en de meeste zijn hele normale mensen uit normale gezinnen die gewoon VWO gedaan hebben en de meeste niet in het bijzonder veel extra dingen. Dat kan mooi meegenomen zijn en is natuurlijk helemaal prima als dat is wat je leuk vindt om te doen maar zeker geen must om geneeskunde te studeren.
maandag 11 april 2016 om 08:05
quote:Yggdrasil- schreef op 10 april 2016 @ 21:46:
Nou, dingen zijn dan denk ik veranderd, mijn dochter is echt geen exces! Au contraire.
Er zijn maar we?nig plekjes. Dus ze kunnen (en zullen) eisen stellen.
Ik denk dat ik niet zoveel eerder met geneeskunde begonnen ben dan jouw dochter
Maar de concurrentie op de arbeidsmarkt is overal hoog en geneeskundestudenten zijn er nu eenmaal goed in om elkaar lekker op de kast te jagen met spookverhalen.
Nou, dingen zijn dan denk ik veranderd, mijn dochter is echt geen exces! Au contraire.
Er zijn maar we?nig plekjes. Dus ze kunnen (en zullen) eisen stellen.
Ik denk dat ik niet zoveel eerder met geneeskunde begonnen ben dan jouw dochter
Maar de concurrentie op de arbeidsmarkt is overal hoog en geneeskundestudenten zijn er nu eenmaal goed in om elkaar lekker op de kast te jagen met spookverhalen.
maandag 11 april 2016 om 08:14
En ik ken echt niemand in mijn jaar die al stage had gelopen als junior-onderzoeker tijdens zijn/haar examenjaar ofzo.
Bij ons was het zo dat je keuze/oudste co en je wetenschappelijke stage heel belangrijk waren om voor te sorteren voor een opleiding. Als je 10 jaar over je studie doet en nooit een bijbaantje of stage doet en alleen maar zessen haalt kom je niet in opleiding nee. Maar dat geldt voor zowat alle studies.
Bij ons was het zo dat je keuze/oudste co en je wetenschappelijke stage heel belangrijk waren om voor te sorteren voor een opleiding. Als je 10 jaar over je studie doet en nooit een bijbaantje of stage doet en alleen maar zessen haalt kom je niet in opleiding nee. Maar dat geldt voor zowat alle studies.
maandag 11 april 2016 om 09:38
quote:Suzanne70 schreef op 11 april 2016 @ 07:02:
Mijn dochter moet binnenkort haar profielkeuze maken. Ze wil geneeskunde gaan studeren maar twijfelt of ze wiskunde A of B gaat kiezen. Wat is de beste keuze voor geneeskunde?
Wiskunde B! Het is volgens mij (maar misschien is dit inmiddels al veranderd, dus ik zou even op de websites kijken) bij sommige universiteiten verplicht. Als ze de bèta-richting op wil dan is wiskunde B altijd een aanrader. Je kan er nou eenmaal meer mee dan met wiskunde A.
En TO maak je geen zorgen, de mensen die alleen maar 10-en halen vind je wel op elke studie, dat is heus niet uitzonderlijk voor geneeskunde. Je hebt ze bij mijn studie ook genoeg. Ik ken iemand die met een 9,5 zijn propedeuse heeft gehaald bij onze studie ( ), diegene is gewoon heel slim. Sommige zijn gewoon ontzettend slim en sommige werken ontzettend hard. Maar ik denk dat het gros van de studenten, bij elke studie, gewoon hardwerkende normale mensen zijn.
Mijn dochter moet binnenkort haar profielkeuze maken. Ze wil geneeskunde gaan studeren maar twijfelt of ze wiskunde A of B gaat kiezen. Wat is de beste keuze voor geneeskunde?
Wiskunde B! Het is volgens mij (maar misschien is dit inmiddels al veranderd, dus ik zou even op de websites kijken) bij sommige universiteiten verplicht. Als ze de bèta-richting op wil dan is wiskunde B altijd een aanrader. Je kan er nou eenmaal meer mee dan met wiskunde A.
En TO maak je geen zorgen, de mensen die alleen maar 10-en halen vind je wel op elke studie, dat is heus niet uitzonderlijk voor geneeskunde. Je hebt ze bij mijn studie ook genoeg. Ik ken iemand die met een 9,5 zijn propedeuse heeft gehaald bij onze studie ( ), diegene is gewoon heel slim. Sommige zijn gewoon ontzettend slim en sommige werken ontzettend hard. Maar ik denk dat het gros van de studenten, bij elke studie, gewoon hardwerkende normale mensen zijn.
maandag 11 april 2016 om 09:40
Mijn kind had wis b maar ze heeft ook statistiek gehad en volgens haar heeft ze daarmee een achterstand doordat ze wis b had ipv a. Volgens haar kan je met wis a en alle beta vakken verder, ook geneeskunde gaan studeren.
Lux, dit jaar is het weer veranderd, kan dus per jaar verschillen heb ik me laten vertellen. Dit jaar is er maar 1 ronde. Maar die omvat weer meer onderdelen.
Lux, dit jaar is het weer veranderd, kan dus per jaar verschillen heb ik me laten vertellen. Dit jaar is er maar 1 ronde. Maar die omvat weer meer onderdelen.