Werk & Studie
alle pijlers
Gouden kooi
vrijdag 5 oktober 2018 om 10:29
Eigenlijk mag ik niet mopperen: ik heb een luizenbaantje waarmee ik relatief goed verdien. Echter, ik vind het saai. Er zijn periodes dat ik het beter kan negeren dan anders, maar in principe is deze functie niet uitdagend genoeg voor me. Ik zit in een bore-out, waardoor ik minder en minder presteer (het gekke is dat dat niemand lijkt op te vallen).
Ik ben dus aan het rondkijken naar een andere baan. Ik loop er tegenaan dat ik blijkbaar echt een goed pakket voorwaarden bij mekaar heb onderhandeld over de jaren heen en dat ik bij de functies die me aanspreken fors zal moeten inleveren. Geluk gaat boven geld, maar ik kan als alleenstaande moeder ook niet te fors inleveren op mijn inkomen.
Bovendien zijn de meeste vacatures "voor een jaar met zicht op verlenging" terwijl ik nu al 15 jaar een vast contract heb en dus ook meer werkzekerheid heb. Aangezien ik 48 ben, wil ik nu ook geen risico's aangaan want ik wil niet over een jaar opeens in de WW terechtkomen.
Ik werk in een klein bedrijf dus intern zijn er geen doorgroeimogelijkheden meer.
De oplossing lijkt dus bij mezelf te liggen: hoe kan ik er anders tegenaan kijken. Misschien leren echt blij te zijn met het feit dat ik weinig inspanning moet leveren voor veel resultaat. Nu vind ik het een gevangen gevoel.
Op privé gebied doe ik genoeg leuke dingen en daar haal ik wel energie uit trouwens. Ik zou alleen wel weer graag echt met plezier gaan werken. Nu ga ik niet met tegenzin maar ook niet met zin. Alleen omdat het moet voor het geld. Maar dat heet misschien wel gewoon "volwassen" zijn ?
Hebben jullie inzichten of tips ?
Ik ben dus aan het rondkijken naar een andere baan. Ik loop er tegenaan dat ik blijkbaar echt een goed pakket voorwaarden bij mekaar heb onderhandeld over de jaren heen en dat ik bij de functies die me aanspreken fors zal moeten inleveren. Geluk gaat boven geld, maar ik kan als alleenstaande moeder ook niet te fors inleveren op mijn inkomen.
Bovendien zijn de meeste vacatures "voor een jaar met zicht op verlenging" terwijl ik nu al 15 jaar een vast contract heb en dus ook meer werkzekerheid heb. Aangezien ik 48 ben, wil ik nu ook geen risico's aangaan want ik wil niet over een jaar opeens in de WW terechtkomen.
Ik werk in een klein bedrijf dus intern zijn er geen doorgroeimogelijkheden meer.
De oplossing lijkt dus bij mezelf te liggen: hoe kan ik er anders tegenaan kijken. Misschien leren echt blij te zijn met het feit dat ik weinig inspanning moet leveren voor veel resultaat. Nu vind ik het een gevangen gevoel.
Op privé gebied doe ik genoeg leuke dingen en daar haal ik wel energie uit trouwens. Ik zou alleen wel weer graag echt met plezier gaan werken. Nu ga ik niet met tegenzin maar ook niet met zin. Alleen omdat het moet voor het geld. Maar dat heet misschien wel gewoon "volwassen" zijn ?
Hebben jullie inzichten of tips ?
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
vrijdag 5 oktober 2018 om 19:18
Ik ben zelf nogal van de voorzichtige en ook alleen. Dus snap je angst om van baan te wisselen. Daarbij is er pas een onderzoek geweest dat uitwijst dat mensen van boven de 50 die in de ww komen minder dan 5% kans hebben op een nieuwe baan.
En een vaste baan... volgens mij ongeveer nergens meer vandaag de dag. 3 contracten en huppetee, eruit. Next. En liefst jonger.
Ik zou inderdaad eens in gesprek gaan met een coach. Misschien nog niet eens een loopbaancoach, maar een 'algemene', wel op werk gericht, maar niet meteen op een andere baan.
Als je toch zou gaan rondkijken en het gaat over het salaris; zou je zelf geschikt zijn als leidinggevende? Of je daarheen kunnen ontwikkelen?
En een vaste baan... volgens mij ongeveer nergens meer vandaag de dag. 3 contracten en huppetee, eruit. Next. En liefst jonger.
Ik zou inderdaad eens in gesprek gaan met een coach. Misschien nog niet eens een loopbaancoach, maar een 'algemene', wel op werk gericht, maar niet meteen op een andere baan.
Als je toch zou gaan rondkijken en het gaat over het salaris; zou je zelf geschikt zijn als leidinggevende? Of je daarheen kunnen ontwikkelen?
vrijdag 5 oktober 2018 om 19:54
Nou, jouw opmerking over een vaste baan herken ik totaal niet in mijn branche. Direct of na een tijdelijk contract wordt meestal een vast contract gegeven door veel werkgevers. Ze zijn veel te bang goed personeel kwijt te raken. Er is een groot tekort aan goed opgeleid personeel op het moment.ik_ben_moppie70 schreef: ↑05-10-2018 19:18Ik ben zelf nogal van de voorzichtige en ook alleen. Dus snap je angst om van baan te wisselen. Daarbij is er pas een onderzoek geweest dat uitwijst dat mensen van boven de 50 die in de ww komen minder dan 5% kans hebben op een nieuwe baan.
En een vaste baan... volgens mij ongeveer nergens meer vandaag de dag. 3 contracten en huppetee, eruit. Next. En liefst jonger.
Ik zou inderdaad eens in gesprek gaan met een coach. Misschien nog niet eens een loopbaancoach, maar een 'algemene', wel op werk gericht, maar niet meteen op een andere baan.
Als je toch zou gaan rondkijken en het gaat over het salaris; zou je zelf geschikt zijn als leidinggevende? Of je daarheen kunnen ontwikkelen?
Daarnaast vind ik een vaste baan/contract tegenwoordig veel minder zekerheid bieden ( ben zelf in het verleden, met een vaste baan, onderdeel van een reorganisatie geweest en mijn baan kwijt geraakt).
On topic, zodra ik me ga vervelen/ niet meer word uitgedaagd in een functie, dan ga ik kijken wat mijn ambities verder zijn. Wanneer er geen groei mogelijkheden zijn binnen het huidige bedrijf dan ga ik verder kijken ( eventueel eerst een opleiding doen om meer kans te maken). Het is me tot op heden altijd gelukt om een nieuwe, meer uitdagende functie te vinden. Recentelijk weer, incl meteen een vast contract en goede arbeidsvoorwaarden, ondanks dat ik ook al een 40-er ben. De mogelijkheden zullen per branche en functie verschillen, maar de aanhouder wint. Wat mij betreft is alles beter dan vervelen/ ongelukkig zijn in een baan.
anoniem_370597 wijzigde dit bericht op 05-10-2018 20:00
Reden: Typo
Reden: Typo
0.68% gewijzigd
vrijdag 5 oktober 2018 om 20:26
Je hoeft toch niet per se op een junior functie te solliciteren om bij een ander bedrijf binnen te komen? Ik zou in jouw geval flink investeren in het opbouwen van een zakelijk netwerk zodat je in je netwerk laat zien wat je aan ervaring meebrengt. In een krappe arbeidsmarkt worden de meeste vacatures al opgevuld voor ze gepubliceerd zijn, behalve inderdaad die dertien in dozijn junior functies.
vrijdag 5 oktober 2018 om 22:27
ik verdien echt niet "gigantisch" en ik weet zeker dat ik mijn salaris meer dan waard ben. Ik doe nog steeds mijn taken naar volle tevredenheid van mijn baas. Ik haal er zelf niets meer uit.
In mijn hoofd zijn er ook de twee kampen die ik hier lees: a) koester wat je hebt en doe niets overhaasts b) ga voor een nieuwe uitdaging want je moet nog 20 jaar en dat is te lang om je te vervelen
In mijn hoofd zijn er ook de twee kampen die ik hier lees: a) koester wat je hebt en doe niets overhaasts b) ga voor een nieuwe uitdaging want je moet nog 20 jaar en dat is te lang om je te vervelen
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.â€
zaterdag 6 oktober 2018 om 07:40
Misschien heb ik er overheen gelezen maar is er een bepaalde richting of werkveld waar je aan denkt of misschien wel stiekem over droomt?belgali schreef: ↑05-10-2018 22:27ik verdien echt niet "gigantisch" en ik weet zeker dat ik mijn salaris meer dan waard ben. Ik doe nog steeds mijn taken naar volle tevredenheid van mijn baas. Ik haal er zelf niets meer uit.
In mijn hoofd zijn er ook de twee kampen die ik hier lees: a) koester wat je hebt en doe niets overhaasts b) ga voor een nieuwe uitdaging want je moet nog 20 jaar en dat is te lang om je te vervelen
Zou het een optie zijn om minder te gaan werken en bijvoorbeeld een opleiding in die richting te gaan doen of een dag vrijwilligerswerk?
En als je eigenlijk geen idee hebt wat je dan wel zou willen, zou ik hetzelfde overwegen maar dan misschien een traject met een loopbaancoach om dat uit te vinden.
Zo gooi je niks overhaast weg maar investeer je wel in jezelf en je mogelijkheden. Niet alles hoeft in 1 keer rigoreus, maar ik zou wel stappen gaan zetten. Misschien wordt je daar al wel geïnspireerd door.
Toevoeging: ik zie dat ik inderdaad oa erover heen heb gelezen dat minder uren lastig ligt. Maar misschien kun je het anders indelen? Ik zou in eerste instantie zoeken naar een tussenstap en dan kijken wat dat met jou doet.
zondag 7 oktober 2018 om 13:12
Echt ongelofelijk wat een instelling.redbulletje schreef: ↑05-10-2018 10:43Als je je verveelt kun je tijdens kantooruren al je onlinedingen doen die je anders 's avonds thuis nog zou doen. Online shoppen, reizen uitzoeken, bankzaken, offertes voor huis/tuin zaken etc. etc. Dan is je vrije tijd ook echt je vrije tijd. En je hebt 'n zorgeloos inkomen.
To ik ben na 20 jaar opgestapt en een vast contract opgezegd.
Geen moment spijt gehad wat is plezier in je werk toch belangrijk !
maandag 8 oktober 2018 om 19:34
Heel herkenbaar in alle opzichten. Ik werk voor een erg fijn bedrijf, dat scheelt, en heb vrij goed contact met de oprichter. Laatst heb ik tegen hem gezegd dat ik dood verveel, dat ik alles al naar me toe getrokken heb, dat ik soms echt niet meer weet wat ik moet doen gedurende de dag.
Wat hij tegen me zei, vond ik enerzijds troostend en anderzijds ook hout snijden, en daarom zeg ik 't nu ook tegen jou
.
Hij vertelde dat hij precies hetzelfde ervaart met zijn werk. Hij heeft nu drie bedrijven opgericht en hij vindt het saai. Hij bedenkt elk jaar een nieuw project, of doel zo je wilt, voor zichzelf. Vorig jaar was meubels maken, het jaar daarvoor was 'wijnkenner' worden, dit jaar is het een sportief doel. Zo houdt hij zijn leven interessant, en is werk niet meer dan dat: werk.
Ik heb dus ook een doel gesteld voor dit jaar, en moet zeggen, dat werkt.
Misschien ook iets voor jou om te proberen.
Want, als de rest van de omstandigheden goed zijn, gooi 't niet zomaar weg.
Wat hij tegen me zei, vond ik enerzijds troostend en anderzijds ook hout snijden, en daarom zeg ik 't nu ook tegen jou
.Hij vertelde dat hij precies hetzelfde ervaart met zijn werk. Hij heeft nu drie bedrijven opgericht en hij vindt het saai. Hij bedenkt elk jaar een nieuw project, of doel zo je wilt, voor zichzelf. Vorig jaar was meubels maken, het jaar daarvoor was 'wijnkenner' worden, dit jaar is het een sportief doel. Zo houdt hij zijn leven interessant, en is werk niet meer dan dat: werk.
Ik heb dus ook een doel gesteld voor dit jaar, en moet zeggen, dat werkt.
Misschien ook iets voor jou om te proberen.
Want, als de rest van de omstandigheden goed zijn, gooi 't niet zomaar weg.
dinsdag 9 oktober 2018 om 01:20
Ben zelf begonnen met een nieuwe opleiding in de avonduren. Afgelopen juli de vorige opleiding afgesloten. Ik heb zo’n meerjarenplan voor mijzelf gemaakt. Als alles zo goed blijft lopen als afgelopen jaren, dan heb ik veel meer opties en een heleboel leuke competenties vergaard over twee jaar. Met uitzicht op gelijk of hoger salaris.
Ik had wel een andere insteek: ik ben nog steeds tevreden met mijn baan maar ik haal de 50 niet op deze manier in die baan. Dus alvast een extraatje of twee opbouwen en na deze opleiding een kleine baan in de nieuwe richting zoeken en wat uren opzeggen in huidige baan. Ik merk door opleiding 1 al dat ik in mijn huidige werk nieuwe invalshoeken ontdek.
Ik had wel een andere insteek: ik ben nog steeds tevreden met mijn baan maar ik haal de 50 niet op deze manier in die baan. Dus alvast een extraatje of twee opbouwen en na deze opleiding een kleine baan in de nieuwe richting zoeken en wat uren opzeggen in huidige baan. Ik merk door opleiding 1 al dat ik in mijn huidige werk nieuwe invalshoeken ontdek.
donderdag 25 oktober 2018 om 23:45
Ik haal dit onderwerp graag even naar boven, omdat ik met iets vergelijkbaars zit.
Ik heb een uitdagende baan, heel druk, heel veel status, dichtbij huis, voor > 10.000 euro bruto per maand. Het punt is: ik ben er niet gelukkig mee, omdat ik andere dingen belangrijk vind en een andere stijl van leiding geven heb dan bij ons wordt gewaardeerd.
Nu ben ik in principe een stap verder dan TO, want ik heb te horen gekregen dat er verder geen groei is voor mij in de organisatie - en intern beleid is dat ik na een aantal jaren weer naar iets anders doorgroei. Dus behoud van functie kan niet op termijn en een nieuwe functie op dit niveau wordt lastig of is onhaalbaar. Ik kan me daartegen verzetten, maar ik zie zelf ook het gat tussen wie ik ben en wat er vAn mij verwacht wordt.
Dus wat nu? Mikken op een lagere functie, in de gouden kooi blijven? Of voor mezelf kiezen? Wat ik wil, weet ik denk ik wel. Ik wil het onderwijs in. Ik moet dat nog verder toetsen en ontdekken, maar dit is al een tijd wat ik wil. En dan niet perse in een leidinggevende positie, sterker nog, leraar zijn lijkt me hartstikke leuk.
Uiteraard kan ik met allerlei leuke regelingen vertrekken, maar ik vind het toch wel heel spannend. Alternatief is iets zoeken in een vergelijkbare functie, misschien past een andere organisatie beter bij mij. Maar ik ben ook zo moe van alle druk die ik al zoveel jaren voel. Onderwijs is geen “walk in the park”, maar vergeleken bij de stress die ik nu heb, is het wel van een andere orde. En veel dichter bij wat goed voelt voor mij.
Financieel zou het moeten lukken, maar het wordt wel zwaar. We hebben een huis gekocht op basis van twee goede inkomens etc.
Wat zouden jullie doen? Wat ik kan elders proberen in een omgeving waar ik me meer thuis voel? Of toch kiezen voor mijn gevoel en voor onderwijs gaan? Ervaringen welkom!
Ik heb een uitdagende baan, heel druk, heel veel status, dichtbij huis, voor > 10.000 euro bruto per maand. Het punt is: ik ben er niet gelukkig mee, omdat ik andere dingen belangrijk vind en een andere stijl van leiding geven heb dan bij ons wordt gewaardeerd.
Nu ben ik in principe een stap verder dan TO, want ik heb te horen gekregen dat er verder geen groei is voor mij in de organisatie - en intern beleid is dat ik na een aantal jaren weer naar iets anders doorgroei. Dus behoud van functie kan niet op termijn en een nieuwe functie op dit niveau wordt lastig of is onhaalbaar. Ik kan me daartegen verzetten, maar ik zie zelf ook het gat tussen wie ik ben en wat er vAn mij verwacht wordt.
Dus wat nu? Mikken op een lagere functie, in de gouden kooi blijven? Of voor mezelf kiezen? Wat ik wil, weet ik denk ik wel. Ik wil het onderwijs in. Ik moet dat nog verder toetsen en ontdekken, maar dit is al een tijd wat ik wil. En dan niet perse in een leidinggevende positie, sterker nog, leraar zijn lijkt me hartstikke leuk.
Uiteraard kan ik met allerlei leuke regelingen vertrekken, maar ik vind het toch wel heel spannend. Alternatief is iets zoeken in een vergelijkbare functie, misschien past een andere organisatie beter bij mij. Maar ik ben ook zo moe van alle druk die ik al zoveel jaren voel. Onderwijs is geen “walk in the park”, maar vergeleken bij de stress die ik nu heb, is het wel van een andere orde. En veel dichter bij wat goed voelt voor mij.
Financieel zou het moeten lukken, maar het wordt wel zwaar. We hebben een huis gekocht op basis van twee goede inkomens etc.
Wat zouden jullie doen? Wat ik kan elders proberen in een omgeving waar ik me meer thuis voel? Of toch kiezen voor mijn gevoel en voor onderwijs gaan? Ervaringen welkom!
donderdag 25 oktober 2018 om 23:51
Ps ik zie dat ik verschillende vragen door elkaar stel, opties zijn: vechten voor behoud functie ( iet kansrijk, ik krijg er ook geen energie van), lagere functie binnen bedrijf (verdient goed, maar is het naar mijn zin en kan ik de teruggang aan), overstappen naar vergelijkbare functie in andere omgeving (ik weet niet of ik fat leuk ga vinden) of leraar worden (nog ontdekken maar spreekt me erg aan).
vrijdag 26 oktober 2018 om 08:21
vrijdag 26 oktober 2018 om 08:34
Ik zou die 10 000 blijven cashen en een stapje terug doen. Dagje minder werken, langere periodes onbetaald verlof nemen om te gaan reizen en/of een paar jaar eerder met pensioen. Die dingen.batjang schreef: ↑25-10-2018 23:45Ik haal dit onderwerp graag even naar boven, omdat ik met iets vergelijkbaars zit.
Ik heb een uitdagende baan, heel druk, heel veel status, dichtbij huis, voor > 10.000 euro bruto per maand. Het punt is: ik ben er niet gelukkig mee, omdat ik andere dingen belangrijk vind en een andere stijl van leiding geven heb dan bij ons wordt gewaardeerd.
Nu ben ik in principe een stap verder dan TO, want ik heb te horen gekregen dat er verder geen groei is voor mij in de organisatie - en intern beleid is dat ik na een aantal jaren weer naar iets anders doorgroei. Dus behoud van functie kan niet op termijn en een nieuwe functie op dit niveau wordt lastig of is onhaalbaar. Ik kan me daartegen verzetten, maar ik zie zelf ook het gat tussen wie ik ben en wat er vAn mij verwacht wordt.
Dus wat nu? Mikken op een lagere functie, in de gouden kooi blijven? Of voor mezelf kiezen? Wat ik wil, weet ik denk ik wel. Ik wil het onderwijs in. Ik moet dat nog verder toetsen en ontdekken, maar dit is al een tijd wat ik wil. En dan niet perse in een leidinggevende positie, sterker nog, leraar zijn lijkt me hartstikke leuk.
Uiteraard kan ik met allerlei leuke regelingen vertrekken, maar ik vind het toch wel heel spannend. Alternatief is iets zoeken in een vergelijkbare functie, misschien past een andere organisatie beter bij mij. Maar ik ben ook zo moe van alle druk die ik al zoveel jaren voel. Onderwijs is geen “walk in the park”, maar vergeleken bij de stress die ik nu heb, is het wel van een andere orde. En veel dichter bij wat goed voelt voor mij.
Financieel zou het moeten lukken, maar het wordt wel zwaar. We hebben een huis gekocht op basis van twee goede inkomens etc.
Wat zouden jullie doen? Wat ik kan elders proberen in een omgeving waar ik me meer thuis voel? Of toch kiezen voor mijn gevoel en voor onderwijs gaan? Ervaringen welkom!
vrijdag 26 oktober 2018 om 09:34
Mee eens plezier in je werk is zo belangrijk voor je welzijn zeker op de lange duur.stroman schreef: ↑26-10-2018 08:21Batjang, misschien toch een nieuw topic openen, mensen lezen heel vaak niet verder dan de OP. En jouw vraag is een no-brainer: het onderwijs in natuurlijk. Nu alvast flink wat geld van die 10.000 opzij zetten elke maand, om te oefenen met rondkomen van minder en om een buffertje op te bouwen.
vrijdag 26 oktober 2018 om 14:30
Als ik jou was, zou ik dat ook doen. Niemand wil jou graag in het onderwijs.redbulletje schreef: ↑26-10-2018 08:34Ik zou die 10 000 blijven cashen en een stapje terug doen. Dagje minder werken, langere periodes onbetaald verlof nemen om te gaan reizen en/of een paar jaar eerder met pensioen. Die dingen.
Alleen ging het nu even om Batjang.
vrijdag 26 oktober 2018 om 14:45
Het onderwijs lijkt me idd helemaal de hel op aarde!
Hoeveel er daar niet met 'n burnout thuis komen te zitten! Zou daar zo'n topinkomen niet voor op 't spel zetten.
vrijdag 26 oktober 2018 om 18:56
Hi to, ik heb heel wat jaren in een branch doorgebracht waar ik het echt goed had. Hoog salaris, veel vrije tijd, flexibel, allerlei kortingen en bonussen. Ik dacht echt dat ik met mijn leeftijd nooit ergens voor hetzelfde aan de bak zou kunnen ( ben in de dertig).
En toen werd ik gevraagd voor een soortgelijke functie maar dan in een branch die normaal gesproken echt beduidend minder betaald dan waar ik zat. Ik ben toch gaan praten en het bleek, naast een gigantische leuke baan, ook qua salaris en voorwaarden gewoon boven mijn vorige salaris te liggen.
Ik had dat echt nooit gedacht maar eens kijken wat er nog meer is kan je soms enorm verrassen. Mijn tip: ga om je heen kijken en wie weet!
En toen werd ik gevraagd voor een soortgelijke functie maar dan in een branch die normaal gesproken echt beduidend minder betaald dan waar ik zat. Ik ben toch gaan praten en het bleek, naast een gigantische leuke baan, ook qua salaris en voorwaarden gewoon boven mijn vorige salaris te liggen.
Ik had dat echt nooit gedacht maar eens kijken wat er nog meer is kan je soms enorm verrassen. Mijn tip: ga om je heen kijken en wie weet!
vrijdag 26 oktober 2018 om 22:43
Dank! Je hebt gelijk, tenminste... ik wil eerst ontdekken of ik inderdaad het goede gevoel krijg bij onderwijs... en dan de stap zetten. Ik heb voor mezelf nu hier in een pad uitgestippeld. Kijken of dat klop. Ja ik vind het ook een no brainer, behalve als ik zie dat ik van 12000 euro bruto naar pak m beet 2000 euro netto ga...stroman schreef: ↑26-10-2018 08:21Batjang, misschien toch een nieuw topic openen, mensen lezen heel vaak niet verder dan de OP. En jouw vraag is een no-brainer: het onderwijs in natuurlijk. Nu alvast flink wat geld van die 10.000 opzij zetten elke maand, om te oefenen met rondkomen van minder en om een buffertje op te bouwen.
vrijdag 26 oktober 2018 om 22:48
Goeie! Ik ken red bulletje wel. In mijn werk is blijven cashen met een stap terug geen optie. Ik snap het idee, maar qua uitvoering, nee sorry. Dat valt direct op, denk maar aan de politiek, daar gaat dat ook niet. Te zichtbaar.
