Ik verdien te veel
vrijdag 29 november 2013 om 12:02
Tja, een beetje raar topic, maar ik zit hier wel mee. Please geen klachten van mensen die het slechter hebben dan ik, dat zijn er legio, dat weet ik. De wind zat me mee, ik heb gewoon mazzel. Maar ook dan kun je met lastige situaties te maken krijgen:
Ik werk sinds 1,5 jaar bij een bedrijf als controller. Bij mijn sollicitatie noemde ik mijn salariseis, diep in m'n hart wat te laag omdat ik graag de baan wilde hebben, en daar werd lachend op gereageerd: zo, dat is niet duur! Je hebt de baan.
Niet heel leuk dus. Vervolgens, jaar later, heb ik na flink googelen en navragen een salarisverhoging gevraagd van ¤ 500. Je moet immers altijd hoog inzetten, ze kletsen er toch altijd wat vanaf. Tenminste... Dat deed mijn baas dus niet. Hij heeft een korte toelichting gevraagd, een week later gevraagd of ik het zeker wist (eh, tja, ja!) en floep, die ¤ 500 kwam er zomaar bij (voorwaarde: het komende jaar niet meer zeuren om salarisverhoging. Ik zeg: deal!).
Maar nu... we nemen binnenkort een bedrijfsleider in dienst. Die moet de 'andere' rechterhand van de directeur worden (naast mij). Ik moet er veel mee samenwerken en we buigen ons zeer waarschijnlijk ook samen over de begroting. Waar alle salarissen per poppetje in staan. Waar duidelijk wordt dat mijn salaris zo'n ¤ 400 hoger ligt dan het zijne. Terwijl ik daar 4 dagen per week voor moet werken en hij 5...
Wat moet ik hier nu mee?? Begroting vervalsen, mijn ondergeschikten (die de begroting niet zien) op papier meer salaris geven zodat het mijne op papier omlaag kan? Hopen dat mijn nieuwe collega hier geen aanstoot van neemt of ook meer salaris gaat eisen (dat kan de begroting niet aan namelijk). Kop in het zand, we zien wel?
Ik werk sinds 1,5 jaar bij een bedrijf als controller. Bij mijn sollicitatie noemde ik mijn salariseis, diep in m'n hart wat te laag omdat ik graag de baan wilde hebben, en daar werd lachend op gereageerd: zo, dat is niet duur! Je hebt de baan.
Niet heel leuk dus. Vervolgens, jaar later, heb ik na flink googelen en navragen een salarisverhoging gevraagd van ¤ 500. Je moet immers altijd hoog inzetten, ze kletsen er toch altijd wat vanaf. Tenminste... Dat deed mijn baas dus niet. Hij heeft een korte toelichting gevraagd, een week later gevraagd of ik het zeker wist (eh, tja, ja!) en floep, die ¤ 500 kwam er zomaar bij (voorwaarde: het komende jaar niet meer zeuren om salarisverhoging. Ik zeg: deal!).
Maar nu... we nemen binnenkort een bedrijfsleider in dienst. Die moet de 'andere' rechterhand van de directeur worden (naast mij). Ik moet er veel mee samenwerken en we buigen ons zeer waarschijnlijk ook samen over de begroting. Waar alle salarissen per poppetje in staan. Waar duidelijk wordt dat mijn salaris zo'n ¤ 400 hoger ligt dan het zijne. Terwijl ik daar 4 dagen per week voor moet werken en hij 5...
Wat moet ik hier nu mee?? Begroting vervalsen, mijn ondergeschikten (die de begroting niet zien) op papier meer salaris geven zodat het mijne op papier omlaag kan? Hopen dat mijn nieuwe collega hier geen aanstoot van neemt of ook meer salaris gaat eisen (dat kan de begroting niet aan namelijk). Kop in het zand, we zien wel?
vrijdag 29 november 2013 om 12:07
vrijdag 29 november 2013 om 12:08
Tja, ik ben een vrouw. Ik schaam me natuurlijk dood voor dat salaris, wil de verhoudingen met mijn (aanstaande) collega goed houden.
Eeuwig twijfelaar: er is gevraagd: ben je dit salaris waard? Dan zeg ik: ja (je kan moeilijk nee zeggen). En dan twijfel ik vervolgens in de praktijk alleen maar aan mijn eigen kunnen.
Weet je, het lijkt leuk om alles te krijgen wat je vraagt, maar als er 'zomaar' ja gezegd wordt op ¤ 500, had ik dan meer moeten vragen? Interesseert het salaris niemand? Bovendien lever ik normaal gesproken 'fantastisch werk' af, heb ik 'weer eens een goed idee' en ben ik 'de enige die hier nadenkt'. Er heeft hier nooit eens iemand kritiek op mij, hoe weet ik dan dat ik écht goed ben? Dat ik mijn salaris waard ben? Het is hier in de branche in ieder geval niet gebruikelijk, zoveel.
Misschien ben ik gewoon een vrouw, maar ik zit hier mee.
Eeuwig twijfelaar: er is gevraagd: ben je dit salaris waard? Dan zeg ik: ja (je kan moeilijk nee zeggen). En dan twijfel ik vervolgens in de praktijk alleen maar aan mijn eigen kunnen.
Weet je, het lijkt leuk om alles te krijgen wat je vraagt, maar als er 'zomaar' ja gezegd wordt op ¤ 500, had ik dan meer moeten vragen? Interesseert het salaris niemand? Bovendien lever ik normaal gesproken 'fantastisch werk' af, heb ik 'weer eens een goed idee' en ben ik 'de enige die hier nadenkt'. Er heeft hier nooit eens iemand kritiek op mij, hoe weet ik dan dat ik écht goed ben? Dat ik mijn salaris waard ben? Het is hier in de branche in ieder geval niet gebruikelijk, zoveel.
Misschien ben ik gewoon een vrouw, maar ik zit hier mee.
vrijdag 29 november 2013 om 12:09
Wat de anderen zeggen!
Je hebt het gekregen, staat op papier waarom zou je je daar in hemelsnaam druk over gaan maken? Als je toekomstige collega dat als een probleem ziet, zou hij zelf ook om loonsverhoging moeten gaan vragen.
Ga geen problemen zoeken die er niet zijn en uiteindelijk is het nog steeds jouw probleem niet!
Je hebt het gekregen, staat op papier waarom zou je je daar in hemelsnaam druk over gaan maken? Als je toekomstige collega dat als een probleem ziet, zou hij zelf ook om loonsverhoging moeten gaan vragen.
Ga geen problemen zoeken die er niet zijn en uiteindelijk is het nog steeds jouw probleem niet!
vrijdag 29 november 2013 om 12:10
quote:femke09 schreef op 29 november 2013 @ 12:08:
Tja, ik ben een vrouw. Ik schaam me natuurlijk dood voor dat salaris, wil de verhoudingen met mijn (aanstaande) collega goed houden.
Eeuwig twijfelaar: er is gevraagd: ben je dit salaris waard? Dan zeg ik: ja (je kan moeilijk nee zeggen). En dan twijfel ik vervolgens in de praktijk alleen maar aan mijn eigen kunnen.
Weet je, het lijkt leuk om alles te krijgen wat je vraagt, maar als er 'zomaar' ja gezegd wordt op ¤ 500, had ik dan meer moeten vragen? Interesseert het salaris niemand? Bovendien lever ik normaal gesproken 'fantastisch werk' af, heb ik 'weer eens een goed idee' en ben ik 'de enige die hier nadenkt'. Er heeft hier nooit eens iemand kritiek op mij, hoe weet ik dan dat ik écht goed ben? Dat ik mijn salaris waard ben? Het is hier in de branche in ieder geval niet gebruikelijk, zoveel.
Misschien ben ik gewoon een vrouw, maar ik zit hier mee.Ik geloof je niet, volgens mij wil jij hier gewoon een knuppel in het hoenderhok gooien.
Tja, ik ben een vrouw. Ik schaam me natuurlijk dood voor dat salaris, wil de verhoudingen met mijn (aanstaande) collega goed houden.
Eeuwig twijfelaar: er is gevraagd: ben je dit salaris waard? Dan zeg ik: ja (je kan moeilijk nee zeggen). En dan twijfel ik vervolgens in de praktijk alleen maar aan mijn eigen kunnen.
Weet je, het lijkt leuk om alles te krijgen wat je vraagt, maar als er 'zomaar' ja gezegd wordt op ¤ 500, had ik dan meer moeten vragen? Interesseert het salaris niemand? Bovendien lever ik normaal gesproken 'fantastisch werk' af, heb ik 'weer eens een goed idee' en ben ik 'de enige die hier nadenkt'. Er heeft hier nooit eens iemand kritiek op mij, hoe weet ik dan dat ik écht goed ben? Dat ik mijn salaris waard ben? Het is hier in de branche in ieder geval niet gebruikelijk, zoveel.
Misschien ben ik gewoon een vrouw, maar ik zit hier mee.Ik geloof je niet, volgens mij wil jij hier gewoon een knuppel in het hoenderhok gooien.
vrijdag 29 november 2013 om 12:11
Nee dit lijkt mij ook jouw probleem niet. Jij hebt dit toch afgesproken met je baas?
Ik heb in mijn werkomgeving ook salarisverschillen, ik verdien het meest in vergelijkbare leeftijdscategorie en zelfde functie.
Ik heb alleen goed onderhandeld bij mijn arbeidsvoorwaardengesprek en zij niet. Wij kunnen in deze functie in de salarissystemen kijken, omdat het bedrijf een redelijk strikte CAO hanteert denken veel mensen dat onderhandelen niet mogelijk is.
Helaas pindakaas, niet mijn probleem.
Heb er weleens een opmerking over gekregen, heb daarbij gewoon aangegeven dat het klopt, dat ik onderhandeld hebben maar dat ze met overige vragen gewoon bij hun leidinggevende moeten zijn ipv bij mij. Ik ga daar tenslotte niet over.
Ik heb in mijn werkomgeving ook salarisverschillen, ik verdien het meest in vergelijkbare leeftijdscategorie en zelfde functie.
Ik heb alleen goed onderhandeld bij mijn arbeidsvoorwaardengesprek en zij niet. Wij kunnen in deze functie in de salarissystemen kijken, omdat het bedrijf een redelijk strikte CAO hanteert denken veel mensen dat onderhandelen niet mogelijk is.
Helaas pindakaas, niet mijn probleem.
Heb er weleens een opmerking over gekregen, heb daarbij gewoon aangegeven dat het klopt, dat ik onderhandeld hebben maar dat ze met overige vragen gewoon bij hun leidinggevende moeten zijn ipv bij mij. Ik ga daar tenslotte niet over.
vrijdag 29 november 2013 om 12:12
vrijdag 29 november 2013 om 12:15
Ik hoop maar dat dat vervalsverhaal een figure of speech was. Zo niet, dan houd ik mijn hart vast voor het moment dat je écht chantabel mocht worden.
Verder; niet lullig bedoeld maar jouw probleem komt mij voor als een 'wijvenreactie'; geen enkele man zou zich hier druk over maken als hij in jouw schoenen stond. Het kan die nieuwe collega ook aan het denken zetten; shit man zij heeft goed onderhandeld! Ik moet weten hoe ze dat gedaan heeft!
Ga je aub niet druk maken om een situatie die misschien helemaal niet gaat ontstaan. Focus je op je werk. Daarvoor ben je aangenomen en daarvoor word je betaald. Make it work.
Verder; niet lullig bedoeld maar jouw probleem komt mij voor als een 'wijvenreactie'; geen enkele man zou zich hier druk over maken als hij in jouw schoenen stond. Het kan die nieuwe collega ook aan het denken zetten; shit man zij heeft goed onderhandeld! Ik moet weten hoe ze dat gedaan heeft!
Ga je aub niet druk maken om een situatie die misschien helemaal niet gaat ontstaan. Focus je op je werk. Daarvoor ben je aangenomen en daarvoor word je betaald. Make it work.